Bilaketa aurreratua

Ogi apurrak

Egungo Euskararen Hiztegia (EEH)

Hasiera:

kabal kabal izond ganorazkoa.
kabala kabala1 (orobat kabale g.er.) 1 iz ipar aberea, azienda.
  2 (hitz elkartuetan)
kabala kabala2 (orobat kabalah) 1 iz juduen artean, Idazki Sakratua azaltzen zuen ahozko tradizioa.
  2 kabalak egin aieruka aritu.
kabaladun kabaladun iz abereduna.
kabalatasun kabalatasun iz aberetasuna.
kabalategi kabalategi iz aberetegia.
kabalazain kabalazain (corpusean kabalzain soilik) iz kabalak zaintzen dituen pertsona, abeltzaina.
kabaldu kabaldu, kabal, kabaltzen da ad
kabale kabale ik kabala.
kabaleria kabaleria iz kabala multzoa.
kabalgata kabalgata iz kabalkada, zaldiketa.
kabalistiko kabalistiko izond kabalari dagokiona.
kabalkada kabalkada 1 iz zaldiketa.
  2 zamalkaldia.
  3 kabalkada-tobera
kabalkin kabalkin izond aberezalea.
kaballeru kaballeru (orobat kaballero) iz gizon prestua.
kabalzain kabalzain ik kabalazain.
kabaret kabaret 1 iz ikuskizunak ematen diren eta bezeroak edan, afaldu edo dantzatzen ahal duten etxea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kabaretera kabaretera iz kabaret batean aritzen den emakumea.
kabaretero kabaretero izond kabaretekoa, kabaretari dagokiona.
kabatina kabatina iz (musikan) aria laburra eta bakuna.
kabendies kabendies interj
kabendios kabendios interj ik kabuendios.
kabendioska kabendioska adlag ik kabuendioska. kabendios esanaz.
kabernikola kabernikola izond atzerakoia.
kabestru kabestru iz zamaria estekatzeko edo eramateko, lepoaren inguruan ezartzen zaion lokarri edo uhala.
kabi kabi ik habi.
kabiar kabiar (orobat kaviar g.er.) 1 iz gaizkataren arraba gazituak, sukaldaritzan oso aintzat hartuak.
  2 (hitz elkartuetan)
kabiarazi kabiarazi, kabiaraz, kabiarazten du ad kabitzera behartu.
kabida kabida 1 iz edukiera.
  2 kabida izan du ad lekua izan.
kabidu kabidu ik kabitu.
kabila kabila iz burdinazko edo zurezko atala, iltzearen antzekoa, zulo batean sartzen dena edo bi osagai zulodun elkartzeko erabiltzen dena. ik larako; ziri.
kabiladun kabiladun izond
kabilatxo kabilatxo iz kabila txikia.
kabildo kabildo 1 iz katedraleko kalonjeen multzoa.
  2 udalbatza.
kabiliar kabiliar 1 izlag Kabiliakoa, Kabiliari dagokiona.
  2 (izenondo gisa)
  3 iz Kabiliako herritarra.
kabina kabina 1 iz gela edo egoitza txikia eta bakartua.
  2 (ibiilgailu eta itsasontzietakoa)
  3 (hitz elkartuetan)
kabinatxo kabinatxo iz kabina txikia.
kabinet kabinet iz logela ondoko gela.
kabinete kabinete 1 iz jarduera batean aritzeko prestaturiko gela.
  2 zerbaitez aritzeko bulegoa.
  3 gobernu taldea, ministro taldea.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kabineteburu kabineteburu (orobat kabinete buru) iz gobernu taldearen burua.
kabinetetxo kabinetetxo iz kabinete txikia.
kabitazio kabitazio iz higitzen ari den isurkari bate barnean lurrunez edo gasez beteriko barrunbeak eratzea.
kabitu kabitu (orobat kabidu), kabi, kabitzen 1 da ad sartu.
  2 du ad hartu.
  3 kabitu-ezin ik kabituezin.
  4 kabitu ezinda
  5 kabitu ezinik
  6 kabitu ezinez
  7 non-kabitu iz
kabituezin kabituezin (orobat kabitu(-)ezin) iz egonezina.
kable kable 1 iz burdin hariz eginiko soka.
  2 zenbait eroale elektriko isolatuk osaturiko kable modukoa.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 kablegrama.
  6 luzera neurria itsasoan erabiltzen dena, 120 besabeteren baliokidea.
kableatu kableatu izond kableria.
kabledun kabledun izond kablea duena, kableak dituena.
kablegrama kablegrama iz itsaspeko kablez bidaltzen den mezua. ik kable 5.
kableria kableria iz kable multzoa.
kabo kabo ( orobat kabu g.er.; Hiztegi Bautak kaporal hobesten du) iz kaporala.
kabo kabo2 iz lurmuturra.
kabotaje kabotaje iz itsasbazterreko trafikoa.
kabreatu kabreatu, kabrea, kabreatzen da ad ernegatzen jarri.
kabreo kabreo iz ernegazioa.
kabriolet kabriolet iz/izond zalgurdi edo auto kapotaduna. ik deskapotable.
kabroi kabroi izond (irain hitza)
kabroikeria kabroikeria iz kabroiari dagokion egintza.
kabu kabu1 iz amaia; muturra.
kabu kabu2 (nere, bere eta kidekoen eskuinean)
  1 kaburako baitarako.
  2 kabutan baitan; harian
  3 kabutako izlag baitako.
  4 kabutatik baitatik.
  5 kabuz kasa.
  6 kabuzko
kabuen kabuen interj
kabuendio kabuendio ik kabendios.
kabuendios kabuendios (orobat kabuendio) interj ik kabendios.
kabuendioska kabuendioska adlag ik kabendioska.
kabuensos kabuensos interj
kabugabe kabugabe 1 izond kaburik ez duena, amaigabea.
  2 kabugabeko (corpusean kabo gabeko soilik) kabugabea.
kabuki kabuki iz japoniar teatro mota melodramatikoa, gizonezkoek soilik antzezten dutena.
kabuxa kabuxa iz Blennidae familiako arraina, itsasertzeko harkaitzetan bizi dena eta azal lindirgatsua duena (Blennius gattorugine etab.)
kadastra kadastra (orobat kalastra) iz ipar katastroa.
kadena kadena (Hiztegi Batuak katea hobesten du) iz ipar katea.
kadentzia kadentzia 1 iz hots edo mugimenduen errepikatze erregularra. ik erritmo.
  2 musika perpaus baten amaiera, akorde disonante batetik kontsonante baterako iragaitza duena.
  3 (hitz elkartuetan)
kadentziadun kadentziadun izond kadentzia duena.
kadentziatsu kadentziatsu izond kadentzia duena.
kadera kadera1 iz aldaka.
kadera kadera2 ik kadira.
kadete kadete (orobat kadet; Hiztegi Batuan kadete agertzen da) 1 iz jaiotze hurrenkeran lehen sortuaren ondotik datorren pertsona.
  2 Espainian eta espainiar Amerikan, akademia militar bateko ikaslea.
  3 (kiroletan) 15 eta 17 urte arteko jolakaria.
kadi kadi iz magistratu musulmana, arazo zibil, judizial eta erlijiozkoetan aritzen dena.
kadira kadira (orobat kadera; Hiztegi Batuan kadira agertzen da) iz aulkia, jarleku bizkardun besorik gabekoa.
kadmio kadmio 1 iz gai bakuna, metal zuria eta malgua, 320 °C-tan urtzen dena (Cd; z. at. 48).
  2 (hitz elkartuetan)
kadmioztapen kadmioztapen iz kadmioz geruztatzea.
kadre kadre iz [fr] goi mailako enpresa-enplegatua.
kadrilla kadrilla ik kuadrilla.
kadukatu kadukatu, kaduka, kadukatzen 1 da ad balioa galdu, iraungi.
  2 iraungi.
  3 (era burutua izenondo gisa)
kaduzeo kaduzeo iz Merkurio jainkoaren ezaugarria, elkarrekin lotzen diren bi suge hegodunek inguratzen duten makila batek eratua.
kaduzitate kaduzitate iz iraungitzea.
kafazka kafazka adlag aztarrika.
kafe kafe 1 iz kafe-landarearen fruituaren hazia, txigortzen denean kolore beltza hartzen duena. ik akeita. (multzokari gisa)
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 kafe ale txigortu eta ehoz egiten den edari beltz pizgarria.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 kikara bete kafe.
  6 kafe etxea.
  7 (hitz elkartuetan)
  8 kafe ale
  9 kafe denda
  10 kafe etxe ( orobat kafetxe Hiztegi Batuan kafe(-)etxe agertzen da) kafea eta beste edari batzuk zerbitzatzen eta hartzen diren etxea. ik kafetegi.
  11 kafe errota
  12 kafe konpleto zigarro purua eta kopa ere badituen kafea.
  13 kafe landare lurralde beroetako zuhaixka, jatorriz Etiopiakoa, bere fruituaren haziengatik lantzen dena (Coffea arabica, C. robusta etab.)
  14 kafe ontzi ik kafeontzi.
  15 kafe ordu (orobat kafeordu) kafea hartzen den ordua.
  16 kafe-teatro teatro lanak antzezten diren kafe etxea.
kafealdi kafealdi iz kafe ordua.
kafeetxe kafeetxe ik kafe 10.
kafegailu kafegailu iz kafea egiteko gailua. ik kafeontzi.
kafeina kafeina iz kafe-hazitik eta te hostoetatik ateratzen den gai pizgarria.
kafeinadun kafeinadun izond kafeina duena.
kafeinagabe kafeinagabe izond/iz kafeinarik ez duena.
kafeņo kafeño iz ipar adkor kafea (5. adieran). ik kafetxo.
kafeondoko kafeondoko iz edari biziko kopa.
kafeontzi kafeontzi (orobat kafe ontzi) iz kafea egiteko edo zerbitzatzeko ontzia. ik kafegailu.
kafeordu kafeordu ik kafe 15.
kafesne kafesne (orobat kafe esne) 1 iz kafea eta esnea nahasiz eginiko edaria.
  2 kikara bete kafesne.
kafetan kafetan ik kaftan.
kafetegi kafetegi 1 iz kafea eta beste edari batzuk, eta orobat janari arinak, zerbitzatzen diren toki publikoa, bereziki modernoa. ik kafe 10.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kafetegitxo kafetegitxo iz kafetegi txikia.
kafetxe kafetxe ik kafeetxe 10.
kafetxo kafetxo iz adkor kafea (bosgarren adieran).
kafezale kafezale 1 izond kafearen zalea dena.
  2 kafe bateko nagusia.
kafia kafia ik habia.
kafiaspirina kafiaspirina iz
kafira kafira ik habia.
kafkar kafkar izond F. Kafkari dagokiona.
kafkazale kafkazale izond F. Kafkaren zalea dena.
kafkiano kafkiano izond F. Kafkari dagokiona.
kafkiar kafkiar izlag F. Kafkari dagokiona.
kafre kafre iz Kafre herri zeritzan Afrikako Hegoekialdeko eskualdeko herritarra.
kaftan kaftan (orobat kafetan g.er.) iz iz ekialdeko behialako jantzia, zabala eta luzea.
kaftortar kaftortar izlag
kagoen kagoen ik kaguen.
kagoendios kagoendios ik kaguendios.
kaguen kaguen (orobat kagoen) interj
kaguendiola kaguendiola interj
kaguendios kaguendios (orobat kagoendios g.er.) interj
kaguenlaletxe kaguenlaletxe interj
kaguenlaostia kaguenlaostia interj
kaguenlaputa kaguenlaputa interj
kaguensos kaguensos (orobat kaguen sos) interj
kagula kagula iz [fr] kaputxa, txanoa.
kaguladun kaguladun izond [fr] kaputxaduna, txanoduna.
kahaka kahaka iz hontza emea.
kai kai 1 iz portuetan, pertsonen eta zamen ontziratzea eta lehorreratzea errazteko prestatzen den eraikuntza.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 ipar nasa.
  4 kai ertz (orobat kaiertz) kaiaren ertza.
kaiak kaiak iz larru iledunez estaliriko kanoa, eskimalek erabiltzen dutena; kirol kanoa oso arina.
kaialde kaialde (orobat kai alde) iz
kaiburu kaiburu iz kaiaren burua.
kaidera kaidera ik kadira.
kaier kaier (orobat kaiera) 1 iz koadernoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kaiera kaiera ik kaier.
kaieratxo kaieratxo ik kaiertxo.
kaiertxo kaiertxo (orobat kaieratxo) iz kaier txikia.
kaiertz kaiertz ik kai 4.
kaiet kaiet iz oinordekoa ez den seme edo alaba.
kaiku kaiku 1 iz ardi esnea biltzeko erabiltzen den zurezko ontzia, euskarri bakarrekoa goporra baino handiagoa.
  2 euskal jaka modukoa.
  3 ergela, adimen laburrekoa. ik kirten.
kaikukeria kaikukeria iz kaikuari dagokioen egite gaitzesgarria. ik ergelkeria.
kaikulapiko kaikulapiko izond adkor kaikua, ergela.
kaikutzar kaikutzar izond
kaila kaila iz gelaperra.
kailatu kailatu, kaila, kailatzen da ad gatzatu, mamitu.
kailu kailu iz azal gogorra, azaleko gogorgunea.
kailukara kailukara izond kailuaren itxurakoa.
kailutsu kailutsu izond kailu edo azal lodikoa.
kailutu kailutu, kailu(tu), kailutzen 1 da ad
  2 (era burutua izenondo gisa)
kaiman kaiman iz krokodiloaren familiako amerikar narrastia, muturra zabala eta motza duena (Caiman latirostris etab.).
kainabera kainabera ik kanabera.
kaindar kaindar izlag/iz Kainen leinukoa.
kaineria kaineria iz hodia.
kainita kainita izond norbaitek beretarren kontra duen jokaerari dagokiona.
kainoi kainoi ik kanoi.
kainu kainu 1 iz txorrota.
  2 kainu zulo ur zuloa, isurbidea.
kaio kaio 1 iz itsasbazterreko hegazti igeri-oinduna, taldeetan bizi dena, handia, luma-zuria, bizkarra eta hegoak hauskarak dituena (Larus argentatus etab.). ik antxeta.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kaiola kaiola 1 iz animalia ez handiak eta bereziki txoriak bertan itxirik edukitzeko, burdin hariz edo zotzez egiten den kutxa modukoa.
  2 animalia basatiak giltzapean gordetzeko, burdin barra eta xaflaz egiten den barrutia.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud
  6 bular kaiola
  7 kaiolako joko
kaiolar kaiolar iz txabola.
kaiolaratu kaiolaratu, kailara(tu), kaiolaratzen 1 da/du ad
  2 (era burutua izenondo gisa)
kaiolatu kaiolatu, kaiola(tu), kaiolatzen 1 du ad kaiolan sartu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kaiolatxo kaiolatxo iz kaiola txikia.
kaiolatzar kaiolatzar iz kaiola handia.
kaiperatu kaiperatu, kaipera(tu), kaiperatzen da ad kai azpira joan.
kairatu kairatu, kaira(tu), kairatzen da/du ad kaira joan; kaira eraman.
kairotar kairotar izond Kairokoa, Kariori dagokiona.
kaiser kaiser iz Alemaniako enperadorea.
kaiuko kaiuko iz txanela handia. ik patera.
kaixo kaixo 1 interj adiskide bati, ikustean, egiten zaion diosal hitza.
  2 (gutun baten hasieran)
  3 (telefonoz)
kaixoka kaixoka adlag kaixo esanez.
kaizu kaizu iz tamaina, neurria.
kaja kaja ik kaxa.
kajoi kajoi ( Hiztegi Batuak kajoi baztertzen du eta tiradera erabili behar dela adierazten) 1 iz tiradera. ik kaxoi.
  2 (elkarrizketetan)
kaka kaka 1 iz uzkitik iraizten den hondakin gotorra. ik mokordo.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 inongo baliorik ez duen gauza; gaitzesgarria edo gogaikarria den gauza.
  5 (izenondo gisa)
  6 (hitz elkartuetan; ik beherago 15, 16 eta 24).
  · 7 interj nahi edo espero ez den zerbait gertatzen dela ikustean erabiltzen den hitza. ik beherago 25.
  8 (biraoetan)
  8a adkor haxixa.
  9 kaka beherako (corpusean kakabeherako soilik)
  10 kaka egin
  11 kaka eginarazi
  12 kaka eman adkor kalaka eman.
  13 kaka-eragile
  14 kaka esplilatu hutsalkeriak azaldu.
  15 kaka-gixon (orobat kakagixon) iz
  15 bis kaka mokordo
  16 kaka-mutil (corpusean kakamutil soilik) iz
  17 kaka nahasi
  18 kaka-nahasle
  19 kaka-nahaste (orobat kakanahaste)
  20 kaka ontzi ik kakontzi.
  21 kaka puta (orobat kakaputa) inongo baliorik ez duen gauza.
  22 kaka putz (orobat kakaputz) inongo baliorik ez duen gauza.
  23 kaka-saltsa (corpusean kakasaltsa soilik)
  24 kaka-ume (orobat kakaume) iz adkor ume txikia.
  24a (izenondo gisa)
  25 kaka zahar
  26 kaka zaharra interj
  27 txori kaka gauza hutsala.
kakabeherako kakabeherako ik kaka 9.
kakafardel kakafardel ik kaka 2.
kakagixon kakagixon ik kaka 15.
kakagura kakagura iz kaka egiteko gogoa.
kakahuete kakahuete (orobat kakauet g.er. eta kakauex g.er.) 1 iz sustraietan leka itxurako fruitu oliotsuak dituen landarea (Arachis hypogea); landare horren fruitua, jateko ona.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kakaila kakaila iz kaka.
kakajario kakajario 1 izond kaka asko egiten duena.
  2 iz beherakoa.
kakalardo kakalardo 1 iz Scarabaeidae eta beste familia batzuetako hainbat intsektu barailadun gorozjaleri ematen zaien izena. ik kakarraldo, kakamarlo.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 kakalardo pilotagile kolore beltzeko kakalardoa, atzeko hankekin gorotzezko bolak birarazten dituena.
  5 kakalardo saproxiliko basoetako zur hilaz elikatzen den kakalardo mota.
kakalarri kakalarri 1 iz kaka egiteko premia.
  2 adkor urduritasun handia.
kakamarlo kakamarlo iz kakalardoa.
kakamutil kakamutil ik kaka 16.
kakanahasi kakanahasi, nakanahas, kakanahasten 1 da ad adkor nahasi.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kakanahaste kakanahaste iz adkor nahastea.
kakanarro kakanarro ik kakanarru.
kakanarru kakanarru (orobat kakanarro) iz pertsonez mintzatuz, itxura ezdeusekoa.
kakao kakao 1 iz kakao landarearen hazia, txokolatea egiteko erabiltzen dena. (multzokari gisa)
  2 hazi horren hautsa, edari bero bat egiteko uretan urtzen dena; edari hori bera.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 kikara bete kakao.
  5 kakao landarea.
  6 kakao landare kakaoa ematen duen landarea (Theobroma cacao)
kakaontzi kakaontzi ik kakontzi.
kakaoztatu kakaoztatu, kakaozta, kakaoztatzen du ad kakaoz estali.
kakapirri kakapirri izond adkor geldigaitza, ipurtarina.
kakaputa kakaputa ik kaka 21.
kakaputz kakaputz ik kaka 22.
kakara kakara iz karaka.
kakaraka kakaraka 1 adlag kakara eginez.
  2 kakaraka egin kakara egin.
kakaratxo kakaratxo iz kakara txikia.
kakaraza kakaraza iz karaka.
kakarazka kakarazka adlag kakaraka.
kakarraldo kakarraldo izond kakalardoa.
kakasaltsa kakasaltsa ik kaka 23.
kakategi kakategi iz ik kakatoki.
kakati kakati 1 izond kaka asko egiten duena. ik kakatsu.
  2 koldarra.
kakatoki kakatoki iz kaka egiteko tokia.
kakatsu kakatsu 1 izond kakatia (irain gisa)
  2 adkor txarra.
kakatu kakatu, kaka(tu), kakatzen da ad ik kakaztu.
kakatua kakatua 1 iz hegazti moko-oker motosduna (Cacatua sp.).
  2 (emakumeei aplikatua)
kakatza kakatza 1 iz kaka asko dagoen tokia.
  2 irud/hed
kakatzar kakatzar iz adkor kaka.
kakaume kakaume ik kaka 24.
kakazte kakazte iz kakaz betetzea, zikintzea. · (irud/hed)
kakaztu kakaztu, kakaz(tu), kakazten 1 du ad kakaz bete; zikindu.
  2 hed/irud
  3 adkor nahasi.
  4 adkor hondatu.
  5 (era burutua izenondo gisa)
kakazu kakazu izond kakatsua.
kakeria kakeria iz beherakoa.
kakeritu kakeritu, kakeri(tu), kakeritzen da ad kakeriak joa gertatu.
kaki kaki 1 iz kakiondoaren fruitua, tomatearen itxura eta laranjaren kolorea duena.
  2 kaki arbola kakiondoa.
kaki kaki 1 izond okre horikararen eta berde griskaren arteko kolorekoa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 kaki-kolore (orobat kakikolore) izond kaki kolorekoa.
kakin kakin, kakiten du ad ipar kaka egin
kakingarri kakingarri izond adkor ipar nardagarria.
kakinkarazi kakinkarazi, kakinaraz, kainarazten du adkor ipar eragotzi. ik kaka 11.
kakiondo kakiondo iz jatorriz ekialdekoa den zuhaitza, hosto handi, ilun eta distiratsuak dituena, fruitutzat kakiak ematen dituena.
kako kako (orobat gako) 1 iz metalezko atal okertua, askotan punta-zorrotza, zerbait zintzilikatzeko edo zerbaiti eusteko erabiltzen dena. ik krako; mako.
  2 (zerbaiti heltzekoa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 su armez mintzatuz, katua.
  6 boxeoan, behetik gora, besoa kakotua, ukabilarekin ematen den kolpea. ik gantxo; krotxet.
  7 zati okertua.
  8 ik gako 2.
  · 9 izond kako formakoa.
  10 (adizlagun gisa)
  · 11 pl aipu markak, kakotxak.
  11a kako iltze (corpusean gakoiltze soilik)
  12 kako-mako (orobat gako-mako) itzulinguru amarrutsua; inguru-mingurua.
kakodun kakodun (orobat gakodun) izond kakoa duena.
kakofonia kakofonia iz hizkuntza-hots berdinen edo berdintsuen errepikapen ez-atsegina.
kakofoniko kakofoniko izond kakofoniari dagokiona.
kakoil kakoil izond
kakola kakola iz okertua; moldakaitza.
kakolatu kakolatu (corpusean kakoldu soilik), kakola(tu), kakolatzen da/du ad okertu, bihurdikatu.
kakolet kakolet iz pl kartolak.
kakontzi kakontzi (orobat kaka(-)ontzi g.er. eta kakaontzi g.er.) 1 iz kaka egiteko ontzia.
  2 irud/hed
  3 (irain hitz gisa)
kakorratz kakorratz (orobat gakorratz eta gako-orratz g.er.) 1 iz puntu egiteko orratz kakoduna.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 kakorratz-lan
kakoska kakoska ik kakoxka.
kakota kakota iz
kakotu kakotu (orobat gakotu), kako(tu), kakotzen 1 da/du ad kako itxura hartu; kako itxura eman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 kakotik eseki.
  4 (telefonoa)
kakotx kakotx (orobat gakotx g.er. eta kakotxo g.er.) 1 iz koma.
  2 kakoa.
  3 kakotxen/kakotx artean aipu marken artean.
kakotxo kakotxo ik kakotx.
kakotzar kakotzar iz kako handia.
kakoxka kakoxka (corpusean kakoska soilik) iz kako txikia.
kaktus kaktus iz landare enbor-mamitsua, hostoen lekuan arantzak dituena (Cactus sp.).
kala kala1 iz uretako belar landarea, gezi itxurako hostoak eta lore horiak dituena (Zantedeschia arthiopica).
kala kala2 1 iz itsas zabaleko arrantza lekua.
  2 itsasarte txikia, askotan harkaitzen artekoa.
kalabaza kalabaza (Hiztegi Batuak kuia hobesten du) 1 iz kuia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 amodio kontuetan ezezkoa ematea.
  4 kalabazak eman azak eman, ezezkoa eman.
kalabazero kalabazero izond
kalabazin kalabazin iz kuiatxoa.
kalabera kalabera iz burezurra.
kalaberatxo kalaberatxo iz burezur txikia.
kalabozo kalabozo iz ziega.
kalabriar kalabriar izlag/iz Kalabriakoa, Kalabriari dagokiona; kalabriako herritarra.
kalada kalada iz zigarretez-eta mintzatuz, atxikia, xurgada.
kaladatxo kaladatxo (orobat kaladatxu) iz xurgadatxoa.
kalafateatu kalafateatu, kalafatea, kalafateatzen du ad bikeztatu.
kalagorritar kalagorritar (corpusean calagorritar eta kalagurritar soilik) izlag/iz Kalagorrikoa, Kalagorriri dagokiona; Kalagorriko herritarra.
kalagurritar kalagurritar ik kalagorritar.
kalaka kalaka 1 iz errotarriaren gainean dilindan dagoen oholtxo txikia, hura dabilenean etengabeko zarata ateratzen duena; kideko gauzen zarata.
  2 berriketa, batez ere gogaikarria dena. ik talaka.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (adizlagun gisa)
  5 kalakan adlag
kalakaldi kalakaldi iz adkor berriketaldia.
kalakalditxo kalakalditxo iz adkor kalakaldi laburra.
kalakari kalakari 1 izond kalaka eragiten duena.
  2 berriketan jarduten duena.
kalakatu kalakatu, kalaka(tu), kalakatzen 1 da ad kalakan aritu.
  2 du ad
kalamantzi kalamantzi iz
kalamar kalamar iz txipiroia.
kalamastra kalamastra 1 iz pertsonez mintzatuz, higidura eta maneretan baldarra dena.
  2 zaharkitua, egokiera txarrekoa.
kalamatika kalamatika ik kalamatrika.
kalamatrika kalamatrika ( orobat kalamatika ) iz hizkera nahasi ulertezina edo itzulinguruz betea.
kalamidade kalamidade ik kalamitate.
kalamitate kalamitate ( orobat kalamidade ) 1 iz zorigaitza, zoritxarra.
  2 (izenondo gisa)
kalamo kalamo ik kalamu.
kalamu kalamu (orobat kalamo g.er.) 1 iz Cannabaceae familiako landarea, lurralde epeletan hazten dena (Cannabis sativa).
  2 (droga gisa) ik cannabis.
  3 (sendagai gisa)
  4 kalamuaren zurtoinetik ateratzen den zuntza, oihal sendoak eta sokak egiteko erabiltzen dena. ik kalamuki.
  5 (hitz elkartuetan)
kalamuki kalamuki 1 iz kalamuaren zurtoinetik ateratzen den zuntza, oihal sendoak eta sokak egiteko erabiltzen dena.
  2 (droga gisa)
kalamuondo kalamuondo iz kalamu landarea.
kalanbre kalanbre 1 iz arranpa, zaineldua.
  2 (elektrizitateak eragina)
kalanka kalanka iz joare laua.
kalante kalante 1 izond musika notez mintzatuz, behar baino apalago intonatua.
  2 (adizlagun gisa)
kalantika kalantika iz orrazkera.
kalapita kalapita 1 iz iskanbila, eztabaida zaratatsua.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 kalapitan adlag ik kalapikata.
kalapitaka kalapitaka adlag kalapitan.
kalapitari kalapitari izond kalapita-piztailea.
kalapitatsu kalapitatsu izond kalapitaz betea.
kalapitazale kalapitazale izond kalapitaren zale dena.
kalapu kalapu izond
kalashnikov kalashnikov ik kalaxnikov.
kalaskatu kalaskatu izond
kalastra kalastra ik kadastra.
kalatu kalatu 1 izond orratz lana edo zulo-brodatuak dituena.
  2 (arkitekturan) orratz lana gogorarazten duten zuloak eta irekidurak dituena.
  3 (izen gisa) orratz lana
kalatxori kalatxori iz antxeta mota txikia.
kalaxka kalaxka izond
kalaxnikov kalaxnikov (orobat kalashnikov) iz errusiar metrailadore baten merkataritza izena.
kalbario kalbario (orobat galbario g.er.; Hiztegi Batuan kalbario agertzen da) 1 iz Jesukristo gurutziltzatu zuten mendia.
  2 gurutzebidea.
  3 oinazealdi gogor eta luzea.
  4 (hitz elkartuetan)
kalbindar kalbindar (orobat kalvindar g.er.) 1 izlag J. Calvin-i edo haren dotrinari dagokiona.
  · 2 iz kalbinismoari jarraitzen dion pertsona. ik kalbinista; higanot.
  3 (izenondo gisa)
kalbinismo kalbinismo iz J. Calvin eraberritzailearen doktrina.
kalbinista kalbinista 1 iz kalbinismoari jarraitzen dion pertsona. ik kalbindar 2.
  · 2 izond kalbindarra.
kalbinozale kalbinozale izond kalbinismoari jarraitzen dion pertsona. ik kalbindar 2.
kalboso kalboso izond kaskasoila.
kalda kalda ik galda.
kaldar kaldar iz intolerantea.
kaldategi kaldategi ik galdategi.
kaldear kaldear 1 izlag Kaldeakoa, Kaldeari dagokiona.
  · 2 iz Kaldeako herritarra.
kaldeo kaldeo iz kaldearra, Kaldeako herritarra.
kaldereria kaldereria iz galdaragilearen lantegia.
kalderero kalderero iz Donostiako festa batean galdaragile jantzian parte hartzen duen pertsona.
kalderete kalderete iz
kalderilla kalderilla iz kondar hutsala.
kalderoi kalderoi iz musikan, geldialdia.
kaldi kaldi ik ukaldi.
kale kale 1 iz hiri edo herrietan, etxez inguraturiko bidea. ik karrika.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, bigarrena gauza fisiko bati dagokiola)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, bigarrena gauza abstraktu bati dagokiola)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 hed/irud
  8 euskal gizarte antolaketan, elizaren inguruan biltzen diren etxeen multzoa. ant baserri.
  9 goi kale
  10 kale agerraldi manifestazioa.
  11 kale-bazter ik kalebazter.
  12 kale borroka
  13 kale-borrokalari
  14 kale egin huts egin.
  15 kale estu (orobat kalestu g.er.)
  16 kale-garbitzaile (orobat kalegarbitzaile g.er.) ogibidez kaleak garbitzen dituen pertsona.
  17 kale gorri adkor ik beherago 19.
  18 kale gurutze bi kale gurutzatzen diren gunea.
  19 kale itsu irteerarik ez duen kalea.
  20 kale-kalean kale gorrian.
  21 kale kantoi (orobat kalekantoi g.er.)
  22 kale nagusi herri bateko alde zaharreko kale zabalena edo garrantzitsuena.
  23 kale-saltzaile iz salgaiak kalean satzen dituen pertsona.
  24 kale txakur (orobat kale zakur g.er. eta kaletxakur g.er.) kalean bizi den txakurra.
  25 kale zulo ik kalezulo.
  26 kalerik kale kalez kale.
  27 kalez kale
  28 kalez kaleko izlag
  29 kalez kaleko iz kalez kale egiten den ibilaldia. ik kalejira 3.
kaleargi kaleargi ( orobat kale(-)argi ) iz batez ere pl kalea argitzen duen argiontzia.
kalearte kalearte (orobat kale arte) iz kale arteko gunea. ik karrika 5.
kalebazter kalebazter iz kalearen bazterra.
kaleburu kaleburu (orobat kale(-)buru) kalearen burua. ik karrikaburu.
kalefakzio kalefakzio 1 iz berokuntza.
  2 berogailua.
kalegarbitzaile kalegarbitzaile ik kale 15.
kaleidoskopiko kaleidoskopiko izond kaleidoskopioari dagokiona.
kaleidoskopikoki kaleidoskopikoki adlag era kaleidoskopikoan.
kaleidoskopio kaleidoskopio iz hodi baten forma duen tresna optikoa, irudi simetriko aldakorrak agerrarazten dituena.
kalejale kalejale izond adkor laean bizi den pertsona.
kalejira kalejira 1 iz jaietan kalerik kale musika jotzen egiten den ibilaldia.
  2 ibilaldi horretan jotzen den musika.
  3 kalez kaleko ibilaldia. ik kale 28.
kalekantoi kalekantoi ik kale 20.
kalekari kalekari izond kalez kale dabilena.
kalekaritza kalekaritza iz kalez kale ibiltzea.
kalekotasun kalekotasun iz kalekoa denaren nolakotasuna.
kalekume kalekume (orobat kaleume g.er.) 1 iz adkor kaletarra; kale eta hiri giroa atsegin zaion pertsona.
  2 (izenondo gisa)
kalenda kalenda iz hilabeteko lehen eguna.
kalendario kalendario iz egutegia.
kalentura kalentura 1 iz sukarra.
  2 sukar pikorra.
kaleratu kaleratu, kalera(tu), kaleratzen 1 da ad kalera irten. (pertsonak)
  2 (gauzak)
  · 3 du ad kalera atera. (pertsonak)
  4 (gauzak)
  5 kalera bota, bereziki lantokitik.
  6 (era burutua izenondo gisa)
kaleratze kaleratze iz kalera botatzea.
kaleria kaleria iz cf galeria.
kalerna kalerna ik galerna.
kalesa kalesa (orobat kalexa g.er.) iz bi edo lau gurpileko zalgurdia, aurretik irekia eta sabai tolesgarria duena.
kalesatxo kalesatxo (corpusean kalexatxo soilik) iz kalesa txikia.
kaleska kaleska ik kalexka.
kalestu kalestu ik kale 14.
kaletar kaletar 1 iz kalean, ez baserrian, bizi den pertsona. ik kalekume. ant baserritar.
  2 (izenondo gisa)
  3 (hitz elkartuetan)
kaletaratu kaletaratu, kaletara(tu), kaletaratzen du ad kaleratu.
kaletartu kaletartu, kaletar(tu), kaletartzen 1 da/du ad kaleko ohitura edo eretara egokitu. ik hiritartu.
  2 (era burutua izeonodo gisa)
kaletxakur kaletxakur ik kale 23.
kaletxo kaletxo iz kale txikia.
kaleume kaleume ik kalekume.
kalexa kalexa ik kalesa.
kalexka kalexka (orobat kaleska g.er.) iz kale txikia edo estua.
kalezain kalezain iz kaleak zaintzen dituen pertsona.
kalezaku kalezaku iz kale itxia. · (irud/hed)
kalezale kalezale izond kalearen zale dena.
kalezulo kalezulo (orobat kale zulo g.er.) iz kale meharra; bereziki, kale itsua. ik karrikazulo.
kalezulotar kalezulotar iz kalezuloari dagokiona.
kali kali
  1 kali joko (orobat kalijoko) golfaren antzeko euskal jokoa. ik kalika.
  2 joko hori jokatzen den eremua.
kaliarazi kaliarazi, kaliaraz, kaliarazten dio ad kalitzera behartu.
kalibratu kalibratu, kalibra, kalibratzen 1 du ad zerbaiten kalibrea neurtu.
  2 irud/hed
kalibre kalibre 1 iz tamainak neurtzeko eta seinalatzeko tresna.
  2 su arma baten kanoiaren barne diametroa.
  3 irud/hed tamaina.
kalifa kalifa iz Mahometen ondorengoa, mahometarren artean erregearen kidea zena, baina erlijioarekiko agintea ere bereganatzen zuena.
kalifago kalifago iz kalifatoa.
kalifaldi kalifaldi iz kalifa baten agintaldia.
kalifato kalifato iz kalifaren karguan oinarrituriko aginte sistema.
kalifatza kalifatza iz kalifatoa.
kaliferri kaliferri iz kalifa baten agindupeko lurraldea.
kalifikaezin kalifikaezin izond ezin kalifikatuzkoa.
kalifikatibo kalifikatibo izond kalifikatzailea.
kalifikatu kalifikatu, kalifika, kalifikatzen 1 du ad zerbaiten nolakotasuna edo izaera adierazi.
  2 (izenondoen bidez)
  3 (era burutua izenondo gisa)
kalifikatzaile kalifikatzaile 1 iz adjektiboez mintzatuz, nolakotasun bat adierazten duena. ik kalifikatibo.
  2 kalifikatzen duena.
kalifikazio kalifikazio (orobat kalifikazione g.er.) 1 iz kalifikatzea: kalifikatzearen ondorioa.
  2 (azterketetan) ik nota 6.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kaliforniar kaliforniar 1 izlag Kaliforniakoa, Kaliforniari dagokiona.
  2 iz Kaliforniako herritarra.
kalifornikatzaile kalifornikatzaile iz
kaligrafia kaligrafia 1 iz idazteko antzea; idazkera baten ezaugarri diren zirrimarren multzoa.
  2 (hitz elkartuetan) ik kaligrafiko.
kaligrafiatu kaligrafiatu, kaligrafia, kaligrafiatzen du ad eskuz idatzi; kaligrafiaz idatzi.
kaligrafiko kaligrafiko izond kaligrafiari dagokiona. ik kaligrafia 2.
kaligrafo kaligrafo 1 iz kaligrafiaz idazten duen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
kaligrama kaligrama iz poesia era, adierazpen baliabide gisa hitzen kokaera tipografikoa erabiltzen duena.
kalijoko kalijoko ik kali 1
kalika kalika iz kali jokoa.
kaliko kaliko iz kotoizko ehun mehea.
kalima kalima iz gandua.
kalimotxo kalimotxo 1 iz koka-kola eta ardoa nahasiz egiten den edaria.
  2 ontzi bete kalimotxo.
kalintxa kalintxa iz
kalipu kalipu 1 iz adorea.
  2 irud
kalitate kalitate 1 iz salgaiez eta kidekoez mintzatuz, nolakotasuna, kontrakorik edo adierazten ez bada, ona.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 ipar kualitatea, nolakotasuna.
  5 kalitateko izlag ik kalitatedun.
kalitatedun kalitatedun izond kalitatea duena, kalitatekoa.
kalitu kalitu, kali, kalitzen 1 du ad animaliak eta animaliatzat hartzen direnak hil. ik akabatu.
  2 irud/hed
kalitxa kalitxa iz garatxoa.
kalitxiki kalitxiki iz edontzi txiki kalimotxo.
kalitz kalitz ik kaliz.
kalitzaile kalitzaile iz kalitzen duena.
kaliza kaliza (orobat kaliz eta kalitza g.er.) 1 iz kopa itxurako ontzia, mezan, sagaratzen den ardoa ezartzen dena.
  2 (atsekabearen edo nahigabearen irudi gisa)
  3 lorearen korolaren behealdea inguratzen duen estalkia, gehienetan hostoen kolore berekoa dena.
kalkaneo kalkaneo iz orpo-hezurra.
kalkatu kalkatu, kalka, kalkatzen 1 du ad eredu bat kopiatu, haren gainean edo azpian jartzen den paper edo ehun batean.
  2 irud/hed
kalkatzaile kalkatzaile iz kalkatzen duen pertsona.
kalko kalko 1 iz kalkatuz lorturiko kopia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
  4 hitz edo esapide baten osagai osagai eginiko itzulpena.
  5 kalko paper
kalkografiko kalkografiko izond metalezko xafla grabatuekin inprimatzeko teknikaz egina.
kalkulaezin kalkulaezin 1 izond ezin kalkulatuzkoa.
  2 kalkulaezinezko (orobat kalkula ezinezko) izlag kalkulaezina.
kalkulagailu kalkulagailu iz zenbakizko kalkuluak egiteko gai den tresna.
kalkulagarri kalkulagarri izond kalkula daitekeena.
kalkulatu kalkulatu (orobat karkulatu g.er.), kalkula, kalkulatzen 1 da/du ad kopuru ezezagun bat lortzeko eragiketa matematikoak egin.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
kalkulatzaile kalkulatzaile (orobat karkulatzaile g.er.) 1 iz kalkulu matematikoak egiten dituen pertsona. ik kalkulugile.
  · 2 izond/iz kalkulatzen duena. (pertsonez)
  3 (gauzez)
kalkulo kalkulo ik kalkulu.
kalkulu kalkulu (orobat kalkulo g.er. eta karkula g.er.) 1 iz kalkulatzea; kopuru ezezagun bat lortzeko egiten diren eragiketa matematikoen multzoa.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 matematikaren adarra, tarterik gabe aldatzen diren kopuruekin eragiketak egitea ahalbidetzen duena.
kalkulugai kalkulugai izond kalkulatzeko modukoa.
kalkulugile kalkulugile iz kalkulu matematikoak egiten dituen pertsona. ik kalkulatzaile.
kalkulutxo kalkulutxo iz adkor kalkulua.
kalma kalma iz barealdia.
kalmarazi kalmarazi, kalmaraz, kalmarazten du ad barearazi, lasaiarazi.
kalmatu kalmatu, kalma, kalmatzen 1 da ad baretu, lasaitu. (pertsonak)
  2 (gauzak)
kalonje kalonje iz elizgizon karguduna, katedral bateko biltzarreko kide dena.
kalonjeburu kalonjeburu iz kalonjeen burua.
kalonjeburuorde kalonjeburuorde iz kalonjeen buruaren hurrengoa, eta, egoera jakin batzuetan, haren ordezkoa.
kalonjego kalonjego iz kalonjetza.
kalonjekide kalonjekide (corpusean kalonje-kide soilik)
kalonjesa kalonjesa (Euskaltzaindiaren agiri batek –sa bukaerako hitzak baztertzen ditu) iz emuakumezko kalonjea.
kalonjetza kalonjetza iz kalonje kargua.
kaloria kaloria 1 iz beroa neurtzeko erabiltzen den banakoa, gramo bat uren tenperatura ºC bat igotzeko behar den bero kopuruaren kide dena.
  2 (elikaduran)
  3 (hitz elkartuetan)
kaloriko kaloriko izond kaloriei dagokiena.
kalorimetro kalorimetro iz kaloriak neurtzeko gailua.
kalostra kalostra iz baranda, bereziki harrizkoa.
kalostrape kalostrape (orobat kalustrape g.er.) 1 iz eliz ataria, elizpea.
  · 2 hed arkupea.
kalostraperatu kalostraperatu, kalostrapera(tu), kalostraperatzen da ad kalostrapera joan.
kalpar kalpar (orobat galpar g.er.; Hiztegi Batuan kalpar agertzen da) 1 iz adatsa; ile multzoa.
  2 pl
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 ((hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 irud
  6 ile kalpar
kalpardun kalpardun izond kalparra duena. ik kalpartsu.
kalpartsu kalpartsu izond kalpar sarria duena.
kalparzu kalparzu izond kalpartsua.
kalte kalte 1 iz norbaiti edo zerbaiti beste norbaitek edo zerbaitek eragiten dion edozein eratako galera edo hondamena.
  2 (izenondoekin edo izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 -en kalte -en kaltean.
  5 -en kaltean ( orobat kaltetan Hiztegi Batuan -en kaltean agertzen da)
  6 -en kaltez -en kaltean.
  7 kalte egin ik kaltetu 2.
  8 kalte ekarri
  9 kalte eragin
  10 kalte-galera kalteak eta galerak, damu-domaiak. ik damu 8.
  11 kalte izan1 da ad
  12 kalte izan2 du ad
  13 kalte-ordain (orobat kalteordain g.er.) kaltearen ordaina.
  14 kalterako izan1 da ad
  15 kalterako izan2 da ad (-en atzizkiaren eskuinean) -en kaltean izan.
kaltedun kaltedun iz kalte jakin baten hartzaile gertatzen den pertsona.
kaltegabe kaltegabe 1 izond kalterik egiten ez duena.
  2 kaltegabeko (orobat kalte gabeko) izond kaltegabea.
kaltegabetasun kaltegabetasun iz kaltegabea denaren nolakotasuna.
kaltegarri kaltegarri 1 izond kalte egiten duena, kalte ekartzen duena. ik kaltegile.
  2 (izan aditzarekin)
  3 (bestelako aditzekin)
  4 (hitz soila -en atzizkiaren eskuinean)
kaltegarritasun kaltegarritasun iz kaltegarria denaren nolakotasuna.
kaltegile kaltegile 1 iz kalte egiten duen pertsona. ik kaltegarri.
  2 kaltegarria.
kaltekor kaltekor izond ipar kaltegarria.
kalteordain kalteordain ik kalte 12.
kaltetsu kaltetsu izond kaltegarria.
kaltetu kaltetu, kalte(tu), kaltetzen 1 da ad kaltea jasan.
  · 2 du ad (Hiztegi Batuak baztertzen du erabilera hau eta kalte egin erabili behar dela adierazten du) kalte egin.
  3 (era burutua izenondo gisa)
kaltetuezin kaltetuezin (corpusean kaltetu ezin soilik) izond ezin kaltetuzkoa.
kaltiar kaltiar izond kaltetua.
kaltzada kaltzada ik galtzada.
kaltzedonia kaltzedonia iz silizearen aldaera.
kaltzidiar kaltzidiar iz Greziako Kaltzidiako herritarra.
kaltzifikazio kaltzifikazio iz ehun organiko batean kaltzio gatzak kokatzea.
kaltziko kaltziko iz kaltzioari dagokiona, kaltzioarena. ik kaltzio 2.
kaltzio kaltzio 1 iz gai bakuna, metal zuria eta biguna, 845° C inguruan urtzen dena (Ca; at. z. 20).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik kaltziko.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kaltzita kaltzita iz kaltzio karbonato naturala eta kristaldua (CaCO3), izadian hainbat formatan agertzen dena.
kaltzoi kaltzoi iz boxeolariaren galtza motza.
kaltzoin kaltzoin ik galtzoin.
kaltzontzilo kaltzontzilo ik galtzontzilo.
kalu kalu iz
kalumnia kalumnia 1 iz gezur beltza, fede gaiztoz eginiko salaketa gezurrezkoa.
  2 (hitz elkartuetan)
kalumniatu kalumniatu, kalumnia(tu), kalumniatzen du ad fede gaiztoz salaketa gezurrezkoa egin.
kalumniatzaile kalumniatzaile iz kalumniatzen duen pertsona.
kalustrape kalustrape ik kalostrape.
kalutxo kalutxo iz
kalvindar kalvindar ik kalbindar.
kamafeo kamafeo iz irudi bat irarria duen harri bitxi obalatua, bereziki onizea.
kamaina kamaina 1 iz ohe modukoa, arrunta.
  2 (itsasontzietan)
  3 (hitz elkartuetan)
kamaleoi kamaleoi ik kameleoi.
kamamila kamamila 1 iz konposatuen familiako basalandare usainduna, zurtoinak gehienetan etzanak, eta loreak erdigune biribil hori batez eta hosto zuriz osatuak dituena (Matricaria chamomilla edo Chamomilla recutita).
  2 kamamila-loreekin egiten den egoskin sendagarria.
kamara kamara ik kamera.
kamarada kamarada 1 iz lagunkidea.
  2 (deiki gisa)
kamaraderia kamaraderia iz lagunkidetasuna.
kamaradun kamaradun ik kameradun.
kamarera kamarera iz kafetegi edo hotel zerbitzaria, emakumezkoa. ik kamerari.
kamarero kamarero (Hiztegi Batuak kamarero baztertzen du eta zerbitzari erabili behar dela adierazten) 1 iz kafetegi edo hotel zerbitzaria, gizonezkoa. ik kamerari.
  2 (hitz elkartuetan)
kamarote kamarote iz itsasontziko gela.
kamastra kamastra iz kamaina.
kameleoi kameleoi (orobat kamaleoi g.er.; Hiztegi Batuak kamaleoi baztertzen du eta kameleoi erabili behar dlea adierazten) 1 iz muskerraren antzeko narrastia, mihi-luzea, azalaren kolorea ingurukoarenera egoki dezakeena (Chamaeleo chamaeleon)
  2 irud/hed
kameleondito kameleondito iz
kameleonismo kameleonismo iz kalemeloia bezalakoa denaren jarrera.
kamelia kamelia 1 iz lorategietako zuhaixka, hosto berde dirdaitsuak eta arrosaren antzeko lore ederrak, baina biribilagoak eta usaingabeak, ematen dituena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 landare horren lorea.
kamelu kamelu ik gamelu.
kamera kamera (orobat kamara g.er.) 1 iz argazkiak, edo zinema edo telebista iduriak hartzeko tresna.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 kameralaria.
  5 gas kamera ik ganbera 6.
  6 kamera frigorifiko
  7 kamera ezkutu
  8 kamera geldian ohikoa baino erritmo geldiagoan.
  9 kamera geldoan kamera geldian.
  10 kamera ilun pareta opakoak dituen kaxa modukoa, non zulo txiki batekik sartzen diren argi izpiak kanpoko objektuen irudi gainazpikatua isatzen baitute zuloaren aurrez aurreko paretan.
  11 kamera korazatu bankuetan dirua gordetzeko gela edo kutxa gotorra.
kameradun kameradun (orobat kamaradun) iz kameralaria.
kameralari kameralari (orobat kamerari) iz zinema edo telebista kamera erabiltzen duen pertsona. ik kamera 4.
kamerari kamerari1 iz kafetegi edo hotel zerbitzaria. ik kamarero; kamarera.
kamerari kamerari2 ik kameralari.
kamerino kamerino iz artisten gela, jantzigela.
kamerlengo kamerlengo iz Eliza Katolikoko kardenala, Kamera Apostolikoaren buru dena eta altxorraz arduratzen dena, besteak beste.
kamerografo kamerografo iz kameralaria.
kamerundar kamerundar 1 izlag Kamerungoa, Kameruni dagokiona.
  · 2 iz Kamerungo herritarra.
kamescope kamescope iz
kamikaze kamikaze 1 iz japoniar armadako hegazkin suizida, bigarren mundu gerran leherkariz beterik helburuaren kontra oldartzen dena.
  2 hed ekintzaile suizida, leherkariz beterik helburuaren kontra oldartzen dena.
  3 irud/hed
kamillero kamillero iz andalaria, anda-eramailea.
kaminero kaminero 1 iz bidezaina.
  2 irud
kamino kamino (Euskal Hiztegiak errepide hobesten du) iz errepidea.
kamio kamio (Euskal Hiztegiak errepide hobesten du) iz errepidea.
kamioi kamioi (orobat kamion g.er. eta kamiun g.er.) 1 iz
  2 (izenondoekin)
  3 kamioi betea edukiera neurri gisa. ik kamioikada.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 kamioi-gidari ogibidez kamioiak gidatzen dituen pertsona. ik kamioilari.
kamioika kamioika (corpusean kamiunka soilik) adlag kamioi beteka.
kamioikada kamioikada iz kamioi betea edukiera neurri gisa. ik kamioi 2; kamiuntara.
kamioilari kamioilari iz kamioi-gidaria.
kamioitxo kamioitxo iz kamioi txikia.
kamioitzar kamioitzar iz kamioi handia.
kamioizain kamioizain (orobat kamioi zain eta kamiunzain) iz kamioi-gidaria, kamioilaria.
kamioizale kamioizale (orobat kamioi zale eta kamiunzale) iz kamioi-gidaria, kamioilaria.
kamion kamion ik kamioi.
kamioneta kamioneta (orobat kamiuneta g.er.) iz kamioi txikia.
kamionetazale kamionetazale iz kamioneta-gidaria.
kamiseta kamiseta (orobat kamixeta g.er.) iz elastikoa.
kamisetatzar kamisetatzar iz adkor elastiko handia.
kamisoi kamisoi iz ohe atorra.
kamiun kamiun ik kamioi.
kamiuneta kamiuneta ik kamioneta.
kamiunka kamiunka ik kamioika.
kamiuntara kamiuntara iz ipar kamioikada.
kamiuntaraka kamiuntaraka adlag ipar kamioika.
kamiuntto kamiuntto iz ipar kamioitxoa.
kamiunzain kamiunzain ik kamioizain.
kamixeta kamixeta ik kamiseta.
kamtxatkar kamtxatkar izlag Kamtxatkakoa, Kamtxatkari dagokiona; Kamtxatkako herritarra.
kamuflaje kamuflaje iz kamuflatzea; kamuflatzearen ondorioa.
kamuflatu kamuflatu, kamufla, kamuflatzen 1 da ad norbait edo zerbait, inguruarekin nahasia-edo gertatzeko moduan estali edo ezkutatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kamuflatze kamuflatze iz norbait edo zerbait, inguruarekin nahasia-edo gertatzeko moduan estali edo ezkutatzea.
kamusada kamusada iz desilusioa, desengainua, etsipena.
kamustasun kamustasun iz kamutsa denaren nolakotasuna.
kamusteke kamusteke adlag kamustu gabe.
kamustu kamustu, kamuts/kamustu, kamusten 1 da/du ad kamuts bihurtu, zorroztasuna galdu edo galarazi.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
kamuts kamuts 1 izond zorroztasunik ez duena.
  2 irud/hed
  3 (erkaketan)
  4 angeluez mintzatuz, 90º eta 180º artekoa.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (adizlagun gisa)
  7 (izen gisa)
kamutsaldi kamutsaldi iz kamustea.
kana kana 1 iz luzera neurria, metroa baino zerbait laburragoa, gaur egun batez ere enborrak neurtzeko erabiltzen dena.
  2 makila.
  3 kana bete (corpusean kanabete soilik)
  4 kana erdi (orobat kanaerdi )
  5 azukre kana azukre kanabera.
kanaandar kanaandar 1 izlag Kanaangoa, Kanaani dagokiona.
  2 iz Kanaango herritarra.
kanabera kanabera 1 iz landare lastodun aski luzea, eremu hezeetakoa, zurtoin zuzena eta leuna duena (Arundo donax).
  2 landare horren zurtoina edo lastoa.
  3 arrantzako kanabera.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 azukre kanabera lastoko mamitik azukrea ateratzen zion kanabera mota
  7 kanabera usaintsu
kanaberadi kanaberadi iz kanaberak hazten diren tokia.
kanaberatxo kanaberatxo iz kanabera txikia.
kanabete kanabete ik kana 3.
kanabis kanabis ik cannabis.
kanadar kanadar (orobat kanadiar) 1 izlag Kanadakoa, Kanadari dagokiona.
  2 Kanadako herritarra.
kanadiano kanadiano izlag kanadarra.
kanadiar kanadiar ik kanadar.
kanaerdi kanaerdi ik kana 4.
kanaila kanaila ik kanalla.
kanakiar kanakiar izlag/iz Kanakiakoa, Kanakiari dagokiona; Kanakiako herritarra.
kanal kanal (orobat kanale g.er.) 1 iz ubidea. ik erreten.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 itsasartea.
  5 hed/irud
  6 irrati edo telebistako igorgailu baten frekuentzia banda; orobat igorgailua bera.
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kanale kanale ik kanal.
kanalikulu kanalikulu iz
kanalizatu kanalizatu, kanaliza, kanalizatzen du ad kanal batekik eraman.
kanalizatzaile kanalizatzaile izond kanalizatzen duena.
kanalizatze kanalizatze iz kanal batetik eramatea.
kanalizazio kanalizazio (orobat kanalizazione g.er.) iz kanalizatzea.
kanalizazione kanalizazione ik kanalizazio.
kanalla kanalla (orobat kanaila) iz gizatxarra, zitala.
kanaloi kanaloi iz teilatu hodia, teilatu erretena.
kanaltzar kanaltzar iz adkor kanal handia.
kanape kanape1 iz sofa.
kanape kanape2 iz gainean jakiren bat duen ogi xerra, gose-pizgarri gisa jaten dena.
kanariar kanariar (orobat canariar g.er.) 1 izlag Kanariar uharteetakoa, Kanariar uharteei dagokiena.
  2 Kanariar uharteetako herritarra.
kanario kanario 1 iz Kanariar uharteetako txori moko-motza eta bihi-jalea, gehienetan horia (Serinus canaria).
  · 2 (izenondo gisa, kolorea izendatzeko)
  3 (hitz elkartuetan)
kanbera kanbera ik ganbera.
kanbiaketa kanbiaketa iz kanbiatzea.
kanbiakor kanbiakor izond aldakorra.
kanbiakortasun kanbiakortasun iz aldakortasuna.
kanbiamen kanbiamen iz ipar kanbiamendua, aldaketa.
kanbiamendu kanbiamendu iz ipar aldaketa.
kanbiarazi kanbiarazi, kanbiaraz, kanbiarazten du ad ipar aldarazi.
kanbiatu kanbiatu, kanbia, kanbiatzen 1 da ad aldatu.
  · 2 du ad
  3 trukatu.
kanbiatze kanbiatze 1 iz aldaketa. ik kanbiamendu.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kanbio kanbio 1 iz aldaketa.
  2 (ekonomian) trukea.
  3 (abiadurua aldagailuan)
  4 kanbio izan ipar aldatu.
  5 kanbio letra merkataritza dokumentua, salgai baten erosleak saltzaileari ematen diona, eta eroslea diru kopuru jakin bat data jakin batean saltzaileari ordaintzera behartzen duena. ik letra 8.
kanboar kanboar (orobat kanbotar g.er.) 1 izlag Kanbokoa, Kanboki dagokiona.
  2 Kanboko herritarra.
kanbotar kanbotar ik kanboar.
kanbriar kanbriar izlag aldi geologikoez mintzatuz Lehen Aroko lehenari dagokiona.
kandadu kandadu (orobat kandatu g.er.) 1 iz giltzarrapoa.
  2 (hitz elkartuetan)
kandatu kandatu ik kandadu.
kandela kandela 1 iz argizari geruza batek, gehienetan zilindro bat osatuz, inguratzen edo biltzen duen metxa, argi egiteko erabiltzen dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 kandela-argi (orobat kandelargi g.er.)
  5 Kandela egun Kanderailua.
kandelabro kandelabro iz argimutila.
kandelagile kandelagile iz kandelak eginez bizibidea irabazten duen eskulangilea.
kandelajale kandelajale iz jainkojalea.
kandelargi kandelargi ik kandela 4.
Kandelario Kandelario 1 iz Kanderailua, Garbikunde eguna.
  2 pl
  3 Kandelario egun
kandelatxo kandelatxo iz kandela txikia.
kandelatzar kandelatzar iz adkor kandela handia.
kanderailu kanderailu1 ik ganderailu.
Kanderailu Kanderailu2 (orobat Ganderailu) 1 iz otsailaren biko festa, Garbikunde eguna. ik Kandelario.
  2 Kanderailu egun
kandidatu kandidatu iz hautagaia.
kandidatura kandidatura iz hautagaitza.
kanebas kanebas iz ehun lodia, tapizeria lanen hondo gisa erabiltzen dena.
kanela kanela 1 iz jatorriz Sri Lankrakoa den zuhaitz baten azala osatzen duen gai urrintsua, hodi txikien eitea duena, janari gozoak ontzeko erabiltzen dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 izond kanelaren kolorekoa, kanela-kolorea.
  5 iltze-kanela iltze-belarraren lorearen pipil ihartua, janarien bizigarri erabiltzen dena.
  6 kanela begi (corpusean kanelabegi soilik)
kanelabegi kanelabegi ik kanela 6.
kaneladun kaneladun izond kanela duena.
kanfor kanfor 1 iz gai zuri gardena, usain bizikoa, arroparen sitsaren aurka erabiltzen dena.
  2 (hitz elkartuetan)
kanguru kanguru 1 iz Australiako ugaztun handia, belarjalea, aurreko hankak oso motzak eta atzekoak oso garatuak dituena, hauen bidez jauzika ibiltzen dena (Macropus sp).
  2 umezaina.
  3 euritako sakeladuna.
kangurudun kangurudun ik kanguru 3.
kanibal kanibal 1 iz gizajalea.
  2 (izenondo gisa)
kanibalismo kanibalismo iz gizajaletasuna.
kanibet kanibet ik ganibeta.
kanibit kanibit ik ganibeta.
kanido kanido iz txakurraren familiakoa.
kanidromo kanidromo iz txakur pista.
kanika kanika 1 iz puxtarria.
  2 (hitz elkartuetan)
kanikular kanikular izond udaminari dagokiona.
kanila kanila (orobat kanilla g.er.) 1 iz txorrota, iturrien edo ontzien ahoan jartzen den tresna, ireki edo itxi daitekeen giltza bat duena.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan)
  4 kanilako ura iturriko uda.
kanilla kanilla ik kanila.
kanit kanit ik ganibeta.
kanitxe kanitxe iz etxe txakur mota txikia, begi handiak eta ile kizkurra, zuria edo beltza, dituena.
kanje kanje iz trukea.
kanka kanka 1 adlag kolpearen onomatopeia.
  2 (izen gisa)
  3 kinki eta kanka
kankail kankail (orobat kankaila g.er.) izond ipar kankailua.
kankailu kankailu 1 izond/iz pertsonez mintzatuz, handikotea eta itxura baldarrekoa, eta askotan adimen laburrekoa dena.
  2 irud/hed
kankarra kankarra iz burua.
kankarreko kankarreko 1 iz buruan hartu edo ematen den kolpea.
  2 kankarroa.
kankarro kankarro 1 iz edontzi handia.
  2 izond adkor katxarroa.
kankarroka kankarroka adlag kankarroak edatzen.
kankateko kankateko iz kankarrekoa.
kankatu kankatu, kanka, kankatzen du ad
kanoa kanoa 1 iz itsasoan edo ibaetan erabiltzen den ontzi estu eta arina, arraun zabal eta arin batzuez eragiten zaiona.
  2 (hitz elkartuetan)
kanoe kanoe ik kanoi.
kanoi kanoi (orobat kanoe g.er. eta kañoi g.er.) 1 iz artilleriako pieza sendoa, jaurtigai astunak jaurtikitzeko erabiltzen dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 beste su armetan, bala ateratzen den hodia.
  5 kanoi bazka
  6 kanoi-ganga zirkulu erdiko ganga.
  7 kanoi haragia kanoi bazka.
kanoialdi kanoialdi iz kanoi tiroaldia.
kanoibiko kanoibiko (orobat kanoi biko) iz eskopetez mintzatuz, bi kanoi dituena.
kanoieria kanoieria iz kanoi multzoa.
kanoigile kanoigile iz kanoiak egiten dituen eskulangilea.
kanoikada kanoikada 1 iz kanoi tiroa.
  2 (hitz elkartuetan)
kanoikatu kanoikatu, kanoika, kanoikatzen du ad adkor kanoi tiroak egin.
kanoiketa kanoiketa iz kanoikatzea.
kanoilari kanoilari iz kanoia erabiltzen duen gudaria.
kanoiontzi kanoiontzi (orobat kanoi-ontzi) iz itsasontzi kanoiduna.
kanoitu kanoitu, kanoi(tu), kanoitzen du ad kanoikatu.
kanoitxo kanoitxo iz kanoi txikia.
kanoitzar kanoitzar iz adkor kanoi handia.
kanoizain kanoizain iz kanoilaria. ik kanoizale.
kanoizale kanoizale izond kanoilaria.
kanoiztatze kanoiztatze iz kanoiz tirokatzea.
kanon kanon 1 iz arau ideala.
  2 kristau elizek sakratutzat hartzen dituen testuen zerrenda; literaturan-eta arau ideal bat gauzatzen duen liburu-multzoa.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik kanoniko.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 Elizak dogmari edo diziplinari buruz ezarririko xedapena.
  6 mezako erdi aldea, aldatzen ez dena, Te igitur-etik Pater noster-eraino hedatzen dena.
  7 doinu bat arau jakin batzuen arabera zenbait aldiz errepikatuz ontzen den musika lana.
  8 hitzarmen batek ezartzen duen aldian behingo ordainteka.
kanonigo kanonigo (orobat kanoniko g.er.) iz kalonjea.
kanoniko kanoniko1 1 izond kanonei dagokiena; kanonen araberakoa. ik kanon 3.
  2 ordu kanoniko liturgia ordua. ik liturgia 4.
  3 zuzenbide kanoniko Eliza katolikoaren antolamendua arautzen duen zuzenbidea.
kanoniko kanoniko2 ik kanonigo.
kanonikoki kanonikoki adlag era kanonikoan.
kanonisasio kanonisasio ik kanonizazio.
kanonista kanonista iz zuzenbide kanokikoan espezialista den pertsona.
kanonizatu kanonizatu, kanoniza, kanonizatzen 1 du ad kanoniko bihurtu.
  2 eliza katolikoan, norbait ofizialki santu aldarrikatu.
  4 irud/hed
  4 (era burutua izenondo gisa)
kanonizatzaile kanonizatzaile iz kanonizatzen duena.
kanonizazio kanonizazio (orobat kanonisasio g.er.) 1 iz kanoniko bihurtzea.
  2 Eliza katolikoan norbait ofizialki santu deklaratzea.
  3 (hitz elkartuetan)
kanore kanore (Hiztegi Batuak ganora hobesten du) iz ipar itxura, funtsa. ik ganora.
kanoretsu kanoretsu izond
kanpadenda kanpadenda ( orobat kanpa-denda g.er.) iz kanpatzeko erabiltzen den ehunezko etxola modukoa, hedatzen eta biltzen dena. ik kanpin 4; denda 6.
kanpae kanpae ik kanpai.
kanpai kanpai (orobat kanpae g.er.) 1 iz metalezko tresna barne-huts eta aho-zabala, barruan duen mihi batez edo kanpoko mailuka baten bidez hots durunditsu eta iraunkorra ateratzen zaiona. ik ezkila; joare.
  2 kanpai itxurako zernahi gauza edo tresna.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 aire kanpai
  6 gas kanpai
  7 hil kanpai
  8 kanpai erako/formako/itxurako/tankerako izond ik kanpaitu.
  9 kanpai hots
  10 kanpai joka (orobat kanpaijoka) adlag
  11 kanpai-jole ik kanpaijole.
  12 kanpai jotze (orobat kanpaijotze g.er) masturbatzea.
  13 kanpai mihi
  14 kanpai soinu kanpai hotsa.
  15 kanpaia jo1
  16 kanpaia jo2 masturbatu.
  17 kanpaiak jo1 sing
  18 kanpaiak jo2 pl
kanpai buelta kanpai buelta ik kanpanbuelta.
kanpaialdi kanpaialdi iz kanpai saioa.
kanpaidorre kanpaidorre ik kanpandorre.
kanpaidun kanpaidun izlag kanpaiko.
kanpaigile kanpaigile iz bizibidez kanpaiak egiten dituen langilea.
kanpaijoka kanpaijoka ik kanpai 10.
kanpaijole kanpaijole (orobat janpai(-)jole eta kanpanjole) iz kanpaia jotzen duen pertsona.
kanpaijoletza kanpaijoletza iz kanpaijolearen lanbidea.
kanpaijotze kanpaijotze ik kanpai 12.
kanpaikada kanpaikada iz kanpai danbada.
kanpaileku kanpaileku iz kanpaien lekua. ik kanpaitoki; kanpaitegi.
kanpaina kanpaina (orobat kanpainia g.er., kanpaiña g.er. eta kanpaña g.er.) 1 iz gerra ekinaldia.
  2 ekinaldia.
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 kanpaina denda (Hiztegi Batuak kanpaina denda batertzen du eta kanpadenda erabili behar dela adierazten) kanpadenda.
kanpainaaurre kanpainaaurre ik kanpainaurre.
kanpainagile kanpainagile (orobat kanpaina egile) iz kanpaian bat egiten duen pertsona.
kanpainakari kanpainakari iz ipar
kanpainakide kanpainakide iz kanpaina bereko kidea.
kanpainatxo kanpainatxo iz adkor kanpaina txikia.
kanpainaurre kanpainaurre (orobat kanpainaaurre eta kanpaina-aurre) iz kanpaina ofiziala hasi aurreko kanpaina.
kanpainhotsa kanpainhotsa ik kanpai 9.
kanpainia kanpainia ik kanpaina.
kanpaiņa kanpaiña ik kanpaina.
kanpaitegi kanpaitegi iz kanpaitokia, kanpailekua.
kanpaitoki kanpaitoki iz kanpaien tokia. ik kanpaileku; kanpaitegi.
kanpaitsu kanpaitsu izond adkor hots handikoa, hanpatua.
kanpaitu kanpaitu izond kanpai formakoa.
kanpaitxo kanpaitxo iz kanpai txikia.
kanpaitzar kanpaitzar iz adkor kanpai handia.
kanpaketa kanpaketa iz kanpaldia.
kanpaldi kanpaldi 1 iz kanpatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
kanpaleku kanpaleku ( orobat kanpa leku Hiztegi Batuan kanpaleku agertzen da) 1 iz kanpatzeko lekua. ik kanpamendu.
  2 (espedizioetan)
  3 (kontzentrazio) esparrua.
  4 irud/heg
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kanpamendu kanpamendu ik kanpamentu.
kanpamentu kanpamentu ( orobat kanpamendu ) 1 iz kanpalekua.
  2 (espedizioetan)
  3 (kontzentrazio) esparrua.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kanpamentutxo kanpamentutxo iz kanpamentu txikia.
kanpanbuelta kanpanbuelta (orobat kanpai buelta) iz
kanpandoja kanpandoja iz sagar mota baten izena.
kanpandorre kanpandorre (orobat kanpaidorre g.er.) elizetan, kanpaia edo kanpaiak dauden dorrea.
kanpanero kanpanero iz
kanpanjole kanpanjole ik kanpaijole.
kanpaņa kanpaña ik kanpaina.
kanpatu kanpatu, kanpa, kanpatzen 1 da ad kanpadenda batean aldi batez bizitzeko kokatu.
  · 2 (du aditz gisa, nor objekturik gabe; Hiztegi Batuak kanpatu da aditz gisa markatzen du)
kanpatze kanpatze iz kanpadenda batean aldi batez bizitzeko kokatzea. ik kanpaldi.
kanpeoi kanpeoi (orobat kanpeon) 1 izond/iz txapelduna.
  2 (deiki gisa)
kanpeon kanpeon ik kanpeoi.
kanpeonato kanpeonato iz txapelketa.
kanpera kanpera iz larru gogorreko bota.
kanpero kanpero iz landako pertsona.
kanpesino kanpesino iz nekazaria.
kanpetxano kanpetxano iz jatorra, mazala.
kanpezuar kanpezuar izlag Kanpezukoa, Kanpezuri dagokiona; Kanpezuko herritarra.
kanpin kanpin ( Hiztegi Batuak maila berean onartzen ditu camping eta kanpin) 1 iz kanpadenda edo kideko bat bizileku gisa erabiliz egiten den turismo mota. ik camping.
  2 turismo mota horretarako prestaturiko lekua.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 kanpin denda ( orobat kanpindenda ) kanpadenda.
kanpindenda kanpindenda ik kanpin 4.
kanpinlari kanpinlari iz aldi batez kanpadendan bizi den pertsona.
kanpo kanpo 1 iz ipar landa.
  2 kanpoan gauden tokitik at.
  3 kanpoko ik kanpoalde 3.
  4 kanpora
  5 kanpotik
  6 kanpo-aktibitate
  7 kanpo-arazo
  8 kanpo-arrisku
  9 kanpo-auzotegi
  10 kanpo-azal
  11 kanpo-azalpen
  12 kanpo-baldintza
  13 kanpo-barne/barren pl kanpoa eta barnea.
  14 kanpo-begi
  15 kanpo-belarri
  16 kanpo-bide
  17 kanpo-bihurgarritasun (ekonomian)
  18 kanpo-dike
  19 kanpo-ebaluazio
  20 kanpo-eder ik kanpoeder.
  21 kanpo-egitate
  22 kanpo-egitura
  23 kanpo-ekintza
  24 kanpo-elkartasun
  25 kanpo eman ipar bidali, egotzi, kanporatu.
  26 kanpo-eragile
  27 kanpo-eragin
  28 kanpo-erakusgarri
  29 kanpo-espazio
  30 kanpo-espioitza
  31 kanpo-estalki
  32 kanpo-ezaugarri
  33 kanpo-faktore
  34 kanpo-forma
  35 kanpo-gauza
  36 kanpo-gai
  37 kanpo-gorputz
  38 kanpo-harreman
  39 kanpo-herri
  40 kanpo-herrialde
  41 kanpo-historia
  42 kanpo-horma
  43 kanpo-ikastaro
  44 kanpo-ikerketa
  45 kanpo-ikur
  46 kanpo-ilunpe
  47 kanpo-ingurune
  48 kanpo-inteligentzia
  49 kanpo-jantzi
  50 kanpo-kausa
  51 kanpo-komertzio
  52 kanpo-komisio
  53 kanpo-kontsulta
  54 kanpo-kontu
  55 kanpo-kritika
  56 kanpo-laguntza
  57 kanpo-lan (orobat lanpolan g.er.)
  58 kanpo-leiho
  59 kanpo-mariskal
  60 kanpo-mehatxu
  61 kanpo-mendekotasun
  62 kanpo-menisko
  63 kanpo-merkataritza
  64 kanpo-merkatu
  65 kanpo-mintz
  66 kanpo-muga
  67 kanpo-murru
  68 kanpo-objektu
  69 kanpo-onarpen
  70 kanpo-oposizio
  71 kanpo-ordainketa
  72 kanpo-ordezkaritza
  73 kanpo-oste
  74 kanpo-polemika
  75 kanpo-politika
  76 kanpo portu
  77 kanpo-proiekzio
  78 kanpo-proletalgo
  79 kanpo-sekuritate
  80 kanpo-trafiko
  81 kanpo utzi kanpoan utzi.
  82 kanpo-zirkunferentzia
  83 kanpo-zabalpen
  84 kanpo-zartada
  85 kanpo-zor
kanpoalde kanpoalde (orobat kanpo alde g.er.) 1 iz
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 kanpoaldeko ik kanpoko 3.
kanpoeder kanpoeder (orobat kanpo-eder) 1 izond kanpoko gauzen zale dena. ik kanpolarrosa.
  2 kanpoalde ederrekoa.
kanpofubol kanpofubol iz futbol-zelaia.
kanpokotasun kanpokotasun 1 iz
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kanpolarrosa kanpolarrosa izond kanpoko gauzen zale dena. ik kanpoeder.
kanpolore kanpolore iz kanpolarrosa.
kanporabide kanporabide iz kanporatzeko bidea.
kanporaketa kanporaketa 1 iz kanporatzea.
  2 (lehiaketa eta txapelketetan)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kanporakoi kanporakoi izond kanporatzen dena, kanporatzeko joera duena.
kanporakuntza kanporakuntza iz kanporaketa.
kanporaldi kanporaldi iz kanpoan igarotzen den aldia.
kanporarazi kanporarazi, kanporaraz, kanporarazten du ad
kanporatu kanporatu, kanpora, kanporatzen 1 da ad kanpora irten.
  · 2 du ad kanpora atera; kanpora bidali.
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 legez kanporatu legez kanpo utzi. ik ilegalizatu.
kanporatxo kanporatxo iz
kanporatze kanporatze 1 iz kanpora ateratzea; kanpora botatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 legez kanporatze1 ilegalizazioa.
  4 legez kanporatze2 (hitz elkartuetan)
kanposaindu kanposaindu iz kanposantua.
kanposantu kanposantu (orobat kanpo santu g.er.) 1 iz hilerria.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan)
kanposatutxo kanposatutxo iz kanposatu txikia.
kanpotar kanpotar (orobat kanpotiar) 1 iz kanpokoa dena, kanpotik etorri dena. ik arrotz.
  2 (turista gisa)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (izenondo gisa)
  5 (hitz elkartuetan)
kanpotarkeria kanpotarkeria iz kanpotarrari dagokion egitze gaitzesgarria.
kanpotasun kanpotasun iz kanpo izatea.
kanpus kanpus ik campus.
kanputxear kanputxear izlag
kanta kanta 1 iz abestia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (txoriena eta)
  5 kanta-kantari adlag ik kantu 8.
  6 kanta-marmariatu/murmuriatu
  7 kanta min (orobat kantamin)
  8 kanta-modu (corpusean kantamodu soilik)
  9 kanta-moduko
  10 sehaska-kanta ik kantu 10.
kantabres kantabres izlag kantabriarra.
kantabriar kantabriar 1 izlag/iz Kantabriakoa, Kantabriara dagokiona.
  2 Kantabriako herritarra
kantaera kantaera (orobat kantakera) iz kantzateko era.
kantagai kantagai iz kantaren gaia.
kantagarri kantagarri izond kantatzeko modukoa.
kantagile kantagile iz kantak egiten dituen musikaria.
kantagintza kantagintza iz kantak egitea. ik kantugintza.
kantaldi kantaldi 1 iz kanta jaialdia
  2 kantatzen den aldia.
kantalditxo kantalditxo iz kantaldi laburra.
kantaleku kantaleku iz kantatzeko lekua.
kantamin kantamin ik kanta 7.
kantamodu kantamodu ik kanta 8.
kantante kantante iz abeslaria, kantaria.
kantarazi kantarazi, kantaraz, kantarazten 1 dio ad kantatzera behartu.
  ·2 du ad ipar
kantari kantari 1 iz abeslaria.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  · 5 izond
  · 6 adlag
  7 kanta-kantari adlag ik kantu 8.
  8 kantu-kantari ik kanta 5.
kantarisa kantarisa iz ipar (Euskaltzaindiaren gomendioetan baztertzen dira –sa atzizkia duen forma hau) andre kantaria.
kantata kantata iz orkestra batek laguntzen dien abeslari bakarlarientzat edo abesbatzarentzat onduriko musika lana.
kantatu kantatu (orobat kantadu g.er. eta kantau g.er.), kantatzen 1 du ad ahoaz musika-hots sail bat gauzatu. ik abestu.
  2 (zer osagairik gabe)
  3 (bertsolariek)
  4 (txoriek eta)
  5 (bestelakoak)
  6 (era burutua izenondo gisa)
kantatxo kantatxo iz adkor kanta.
kantatzaile kantatzaile (orobat kantazale g.er.) iz aipatzen dena kantatzen duena.
kantatze kantatze iz ahoaz musika-hots sail bat gauzatzea.
kantauriar kantauriar (orobat kantauritar) 1 izlag euskalduna.
  2 Kantauriko itsasokoa, Kantauri itsasoari dagokiona.
kantautore kantautore 1 iz egile abeslaria.
  2 (hitz elkartuetan)
kantautoregintza kantautoregintza iz egile abeslarien abesti mota.
kantazale kantazale1 (orobat kanta zale) izond kantaren zale dena. ik kantuzale.
kantazale kantazale2 ik kantatzaile.
kante kante iz nabarmenkeria.
kantera kantera iz harrobia, haztegia.
kantiano kantiano iz kantiarra.
kantiar kantiar izlag
kantika kantika 1 iz erlijiozko kanta, eliz kanta.
  2 (hitz elkartuetan)
kantin kantin iz esne tupina.
kantina kantina 1 iz jaten eta edaten ematen den tokia, geltoki, kaserna edo kidekoetan dagoena.
  2 iparraldeko eskoletako jangela.
kantinazain kantinazain iz kantina baten ardura duen pertsona.
kantinera kantinera iz danborradetan eta ateratzen den emakumea suila daramana.
kantinier kantinier iz kantinazaina.
kantiniera kantiniera iz kantinera.
kantiniersa kantiniersa iz (Euskaltzaindiaren gomendioetan baztertzen da –sa atzizkia duen forma hau) kantinera.
kantinplora kantinplora iz urontzi.
kantismo kantismo iz E. Kant-en doktrina filosofikoa.
kantitate kantitate (orobat kantidade g.er.) 1 iz zenbatekoa, kopurua. ik kopuru 4.
  2 (matematiketan)
  3 (hizkuntzalaritzan) bolakez minzatuz, luze-laburra.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, lehen osagaia ez-kontagarria delarik) ik kopuru 4.
kantitu kantitu, kanti, kantitzen da ad ipar higitu.
kantoi kantoi1 (orobat kantoin g.er. eta kanton g.er.) 1 iz izkina.
  2 ertza, bazterra.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 kalezuloa.
  5 kale kantoi (orobat kalekantoi g.er.)
  6 kantoi harri
kantoi kantoi2 (orobat kantoin) 1 iz era federalean antolaturiko herrialde baten zatietako bakoitza. ik kantonamendu 2.
kantoidorre kantoidorre iz
kantoidun kantoidun izond kantoiak, ertzak dituena.
kantoin kantoin ik kantoi.
kantoitxo kantoitxo iz kantoi txikia.
kantonal kantonal 1 izond kantonamenduari dagokiona.
  · 2 iz hauteskunde kantonala.
  3 kantonamendu mailako txapelketa.
kantonalismo kantonalismo iz estatuak kantoi federatuetan antolatzea helburu duen higikunde politikoa.
kantonamendu kantonamendu 1 iz Frantziako administrazio sisteman, Kontseilu Nagusia hautatzeko-eta, arrondisamendua banatzen den barruti bakoitza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 era federalean antolaturiko herrialde baten zatietako bakoitza. ik kantoi2.
kantonamenduka kantonamenduka adlag kantonamenduz kantonamendu.
kantonatu kantonatu, kantona, kantonatzen da/du ad gudariak toki batean egokitu edo ezarri.
kantoniar kantoniar iz kantoniera.
kantonier kantonier iz ipar bidezaina.
kantoniera kantoniera iz txineraren dialektoa, Kanton-en mintzatzen dena.
kantore kantore 1 iz kanta, kantua.
  2 korua, abesbatza.
  3 kantaria.
kantoregei kantoregei iz ipar kantugaia.
kantsatu kantsatu (orobat kantsau), kantsa, kantzatzen da ad nekatu.
kantsazio kantsazio (orobat kantsazino) iz nekea, akidura.
kantu kantu 1 iz abestia. ik kanta.
  2 (genero gisa)
  3 (abestiaren izenarekin)
  4 txoriak kantatzean egiten dituzten hotsen saila.
  5 irud/hed
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 kantuan adlag kantatzen.
  9 kantuz adlag kantatzen.
  10 kantu-kantari ik kanta 5.
  11 kantu lan (corpusean kantulan soilik)
  12 sehaska kantu ik kanta 10.
kantugai kantugai iz
kantugile kantugile iz kantuak egiten dituen pertsona.
kantugintza kantugintza iz kantuak egitea, abestigintza. ik kantagintza.
kantuka kantuka adlag kantatzen.
kantukera kantukera iz kantatzeko era.
kantuketa kantuketa iz kantatzea.
kantulan kantulan ik kantu 9.
kantularrean kantularrean adlag
kantuņo kantuño iz adkor kantua. ik kantutxo.
kantutegi kantutegi iz kantu bilduma.
kantutxo kantutxo iz adkor kantua. ik kantuño.
kantuzale kantuzale (orobat kantu(-)zale) izond kantuaren zale dena. ik kantazale.
kantxa kantxa 1 iz jokalekua, bereziki pilotan eta saskibaoian.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kantxaratu kantxaratu, kantxara(tu), kantxaratzen 1 da ad kantxara joan.
  2 du ad kantxara atera.
kantxero kantxero iz kantxa zaintzen duen pertsona.
kantzelari kantzelari 1 iz Europako estatu batzuetako gobernuburua.
  2 Ameriketako herrialde batzuetako atzerri ministroa.
  3 unibertsitate batzuetan, errektore edo lehendakaria.
  4 erregeren idazkaritzako burua.
kantzelaria kantzelaria 1 iz kantzelaritza, atzerri ministerioa.
  2 enbaxada bateko idazkaritza.
kantzelaritza kantzelaritza iz atzerri ministerioa.
kantzelatu kantzelatu, kantzela, kantzelatzen du ad ezeztatu, baliogabetu.
kantzelazio kantzelazio iz ezeztatzea, baliogabetzea.
kantzer kantzer1 1 iz minbizia.
  2 irud/hed
Kantzer Kantzer2 iz Karramarroa, zodiakoko konstelazioa.
kantzerbero kantzerbero iz atezaina.
kantzerigeno kantzerigeno izond
kantzeroso kantzeroso izond
kantzieler kantzieler ik kantziler.
kantziler kantziler (orobat kantziller g.er. eta kantzieler g.er.) 1 iz Europako estatu batzuetako gobernuburua. ik kantzelari.
  2 Ameriketako herrialde batzuetako atzerri ministroa.
  3 erregeren idazkaritzako burua.
  4 errektore edo lehendakaria.
  5 goi kantziler
kantzileria kantzileria 1 iz erregeren idazkaritza. ik kantzelaritza.
  2 atzerri ministerioa.
  3 enbaxada bateko idazkaritza.
kantzilerorde kantzilerorde iz kantzilerraren hurrengoa, eta, egoera jakin batzuetan, haren ordekoa.
kantzinogeno kantzinogeno ik kartzinogeno.
kantzontzilo kantzontzilo ik galtzontzilo.
kanula kanula iz barrunbe edo hodi batean txerta daitekeen hodi txikia.
kanun kanun1 iz
kanun kanun2 iz
kanutero kanutero izond txirri-erretzailea.
kanutilo kanutilo iz
kanuto kanuto iz txirria.
kanutotxo kanutotxo iz adkor txirria.
kaņa kaña1 iz presioko garagardoa.
kaņa kaña2 iz
kaņero kañero izond adkor kaña handikoa.
kaņi kañi izond
kaņoi kañoi ik kanoi.
kaoba kaoba 1 iz Ameriketako zuhaitza, zur gorrixka eta oso gogorra duena (Swietenia mahoganis); zuhaitza horren zura, zurgintzan oso aintzat hartua.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kaolin kaolin iz buztin zuri eta bikaina, aluminio silikato hutsez osatua, buztingintzan eta portzelana egiteko erabiltzen dena.
kaos kaos 1 iz mundua sortu aurreko ezereza edo nahasmena; erabateko nahasmena edo antolaketarik eza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik kaotiko.
kaotiko kaotiko 1 izond kaosarena, kaosaren ondoriozkoa. ik kaos 3.
  2 (izan aditzarekin)
kaotikoki kaotikoki adlag era kaotikoan.
kaotikotasun kaotikotasun iz kaotikoa denaren nolakotasuna.
kapa kapa 1 iz soingainekoa.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
  4 geruza.
  5 kapa-motz
kapable kapable 1 izond ipar gai dena, gauza dena.
  2 kapable izan da ad gai izan, gauza izan.
kapadun kapadun izond/iz kapa duena; kapa duen pertsona.
kapar kapar1 1 iz akain mota txikia, oso itsaskorra.
  · 2 (izenondo gisa, irain hitza)
kapar kapar2 iz Capparis spinosa zuhaixkaren lorearen begia.
kapare kapare 1 iz nahiz aitoren semea ez zen, bere ondasunetatik, eta ez bere lanetik, bizi zena, bilau ez zena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (izenondo gisa) irud/hed
kaparedun kaparedun iz kaparea duena.
kaparetasun kaparetasun iz kapare denaren maila edo egoera.
kaparetu kaparetu, kapare(tu), kaparetzen da/du ad kapare bihurtu.
kaparrada kaparrada iz cf kapar1 2.
kapasta kapasta iz akaina.
kapataz kapataz iz langileburua, kontramaisua.
kapatazgo kapatazgo iz kapatazaren kargua.
kapatxa kapatxa iz
kapatxo kapatxo iz kapa txikia.
kapaz kapaz
  1 kapaz izan da ad gauza izan, gai izan.
  2 kapaza izan da ad kapaz izan.
kapazitate kapazitate 1 iz gaitasuna.
  2 edukiera.
kapazo kapazo ik kapazu.
kapazu kapazu (orobat kapazo) iz espartzuzko otarrea.
kapazutzar kapazutzar iz kapazu handia.
kapeilau kapeilau ik kaperau.
kapela kapela 1 iz burua estaltzeko jantzi aski zurruna, gehienetan hegalduna. ik kapelu; ginbail.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kapeladun kapeladun izond/iz kapela jantzia duena.
kapelagile kapelagile iz kapelak egiten dituen langilea.
kapelaņo kapelaño iz kapelatxoa.
kapelatxo kapelatxo iz kapela txikia.
kapelatzar kapelatzar iz adkor kapela handia.
kapelau kapelau ik kaperau.
kapelaxka kapelaxka iz kalepatxoa.
kapelet kapelet iz arrosarioa.
kapelu kapelu ( orobat kapilu g.er.; Hiztegi Batuak kapelu hobesten du) 1 iz kapela.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
  5 kapelu-zuri (corpusean kapeluzuri soilik) iz
kapeludun kapeludun izond kapeladuna.
kapelutegi kapelutegi iz kapelak uzteko altzaria.
kapelutxo kapelutxo iz kapelatxoa.
kapelutzar kapelutzar iz kapelatzarra.
kapeluzuri kapeluzuri ik kapelu 5.
kapena kapena iz ehiza gunea.
kapera kapera 1 iz egoitza edo etxe batean kokaturiko eliza txiki eta aldare-bakarra.
  2 eliza bateko zati berezia, bigarren mailako aldarea duena.
  3 aldare bakarreko elizatxoa. ik ermita.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 erlijiozko musikako abestaldea.
  6 hil kapera (orobat hilkapera g.er.) hildakoa, hiletak egin aurretik, jartzen den lekua.
  7 kapera maisu eliza bateko abeslari eta musika-jotzaileen burua.
  8 musika kapera eliza bateko abeslari eta musika-jotzaileen taldea.
kaperaņo kaperaño iz kaperatxoa.
kaperatto kaperatto iz kaperatxoa.
kaperatu kaperatu, kapera(tu), kaperatzen du ad kapera bihurtu.
kaperatxo kaperatxo iz kapera txikia.
kaperau kaperau ( orobat kapelau g.er. eta kapeilau g.er.; Hiztegi Batuan kapilau agertzen da) 1 iz kapilaua.
  2 (hitz elkartuetan)
kapeta kapeta iz landareen punta.
kapetatu kapetatu, kapeta(tu), kapetatzen du ad inausi.
kapila kapila 1 iz kapera.
  2 pertsona talde itxia, interes edo asmo bertsuak dituena.
kapilar kapilar 1 iz arteria txikien amaieran eta zain txikien hasieran izaten den odol hodi txikietako bakoitza.
  2 (hitz elkartuetan)
kapilau kapilau 1 iz moja komentu, espetxe, gudaletxe... bateko elizkizunen ardura duen apaiza; kapera baten ardura duen apaiza.
  2 (hitz elkartuetan)
kapilu kapilu ik kapelu.
kapirio kapirio ik gapirio.
kapirote kapirote iz txano puntaduna.
kapirotedun kapirotedun izond kapirotea jantzia duen pertsona.
kapitain kapitain 1 iz konpainia baten edo artilleria bateria baten buruzagi den ofiziala.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 gudari-buruzagia.
  5 merkataritza itsasontzi baten burua; itsasontzi baten burua.
  6 (hitz elkartuetan)
  7 kirol talde baten burua.
  · 8 (predikatu gisa)
  9 itsas kapitain
  10 kapitain jeneral espainiar armadako jeneral gorena.
  11 kapitain (orobat kapitan) pilotu
kapitaingo kapitaingo 1 iz kapitainaren maila.
  2 Kapitaingo Nagusi1 Kapitain Nagusiaren maila.
  3 Kapitaingo Nagusi2 Kapitain Nagusiaren egoitza.
kapitainorde kapitainorde iz kapitainaren hurrengoa, eta, egoera jakin batzuetan, haren ordekoa.
kapitainordetza kapitainordetza iz kapitainor dearen maila.
kapitaintza kapitaintza
  1 Itsas Kapitaintza Itsas Kapitainaren egoitza.
  2 Kapitaintza Nagusi/Jeneral Kapitain Nagusiaren egoitza.
kapital kapital1 1 iz norbaitek duen dirua, edo diru bihur daitezkeen ondasunen multzoa; enpresa batean ezarritako dirua, edo nolanahiko korritua ematen duen dirua; etekinak edo ondasun berriak ekoiztera xedaturiko edozein ondasun; zorra osatzen duen diru kopurua.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 hed/irud
  5 kapital emendio ipar kapital handitzea.
  6 kapital handitze
  7 kapital hedatze kapital handitzea.
  8 kapital gehitze kapital handitzea.
  9 kapital jaulkitze
  10 kapital zabaltze kapital handitzea.
  11 kapital zabalkuntza kapital handitzea.
kapital kapital2 1 iz hiriburua.
  2 (izenondo gisa)
  3 bekatu kapital bekatu nagusia.
kapitalismo kapitalismo 1 iz ekoizpen, banatze eta truke bideen jabego pribatuan onarritzen den ekonomia eta gizarte sistema.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik kapitalista.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kapitalista kapitalista (orobat kapitalixta g.er.) 1 izond kapitalismoarena, kapitalismoari dagokiona, kapitalismoaren araberakoa. ik kapitalismo 2.
  · 2 iz kapitalak, bereziki enpresa batean ezarritakoak, dituen pertsona.
  3 pertsona aberatsa.
  4 (izenondo gisa)
kapitalizatu kapitalizatu, kapitaliza(tu), kapitalizatzen 1 du ad kapital bihurtu; kapitalari interesak batu.
  2 kapital ekarpena egin.
  3 norbaitek gertakari bat bere onurako baliatu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
kapitalizatze kapitalizatze 1 iz kapital bihurtzea; kapitalari interesak batzea.
  2 norbaitek gertakari bat bere onurako baliatzea.
kapitalizazio kapitalizazio 1 iz kapitalizatzea.
  2 burtsa kapitalizazio
kapitazio kapitazio iz pertsona zerga.
kapitel kapitel 1 iz zutabe eta antzekoen goialdeko elementua. ik txapelarri.
  2 (hitz elkartuetan)
kapitolio kapitolio 1 iz antzinako Erroman Jupiterri opaturiko tenplua.
  2 hed
kapitular kapitular 1 izond kapituluari dagokiona. ik kapitulu 6.
  2 letraz mintzatuz, kapitulu bat hasten duena, kapitulu letra.
  · 3 iz karolingiar errege batek emaniko lege edo ordenantza.
kapitulatu kapitulatu, kapitula, kapitulatzen du ad baldintza jakin batzuen azpian errenditu; errenditu.
kapitulazio kapitulazio iz errenditzea zehazten duen hitzarmena.
kapitulu kapitulu 1 iz idazlan bat banatzen den zati zenbakidun bakoitza.
  2 hed
  3 (aurrekontuetan eta kidekoetan)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 erlijio ordena bateko kideen biltzarra. ik beherago 7.
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik kapitular.
  7 kapitulu jeneral erlijio ordena bateko kide guztiak edo guztien ordezkariak biltzen dituen kapitulua.
kapitulutxo kapitulutxo iz adkor kapitulua.
kapitxele kapitxele iz burdinazko astoa, beheko suan egurrari eusteko erabiltzen dena.
kapo kapo 1 iz kontzentrazio esparru nazietan, beste atxilotuak zaintzen dituen atxilotua.
  2 (orobat capo) mafia taldeetan, burua.
kapoi kapoi iz oilasko zikiratua, jateko gizentzen dena.
kaporal kaporal 1 iz infanterian, gradurik apalena duen gudaria. ik kabo.
  · 2 (predikatu gisa)
kapot kapot 1 iz automobiletan, karrozeriaren zatia, motorra (edo motorra atzean dagoenean, maletategia) estaltzen duena.
  2 (hegazkinetan)
kapota kapota 1 iz auto irekien sabai toleskorra.
  2 (haur kotxeetan)
kapote kapote 1 iz militarren berokia.
  2 beroki gisa erabiltzen den kapa handi mahukaduna.
  3 zezenketariak zezenak jokatzen erabiltzen duen kapa, zezenketari kapa.
Kaprikornio Kaprikornio iz zodiakoko konstelazioa.
kapritxatu kapritxatu, kapritxa, kapritxatzen du ad apetan hartu, apetak eman.
kapritxo kapritxo 1 iz apeta.
  2 fantasia nagusi den musika lana.
kapritxoso kapritxoso izond apetatsua.
kapritxotsu kapritxotsu iz apetatsua.
kapsula kapsula 1 iz ontzi hermetikoa.
  2 espaziontzi batetik askatzen den zatia.
  3 ahotik hartzen den sendagai baten dosia daukan bilgailu disolbagarria.
kapsuladun kapsuladun izlag kapsula duena.
kapsulatu kapsulatu izond kapsula baten barnean gordea.
kaptatu kaptatu, kapta, kaptatzen 1 du ad uhinez mintzatuz, hartu.
  2 erakunde edo talde batera bildu, erakarri.
kaptazio kaptazio 1 iz kaptatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
kaptura kaptura iz atzematea, atzitzea.
kapuleto kapuleto iz
kapulu kapulu 1 iz tximeletez mintzatuz, kuskua.
  2 loreez mintzatuz, pipila.
kapusai kapusai (orobat kapusail g.er.) 1 iz euritik babesteko soingaineko txanoduna.
  2 txanoa. ik kaputxa.
kapusaidun kapusaidun izlag kapusaia jantzia duena.
kapusail kapusail ik kapusai.
kapusaitxo kapusaitxo iz kapusai txikia.
kaput kaput (esapidea) hila, akabatua
kaputxa kaputxa 1 iz ehunezko zakua, aurpegia eta burua erabat estaltzen dituena, begien parean bi zulo dituena.
  2 (torturetan eta bahiketetan erabiltzen dena, begien parean zulorik ez duena)
  3 txanoa.
kaputxadun kaputxadun 1 izond/iz kaputxa jantzia duena.
  2 txanoa duena.
kaputxina kaputxina iz landare igokaria, kaputxa itxurako lore laranja-koloreak dituena (Tropaeolum majus).
kaputxino kaputxino1 izond/iz Asisko san Frantziskoren ordena eraberrituko elizgizon edo fraidea.
kaputxino kaputxino2 iz esne gain apartsua duen kafea.
kar kar1 1 interj (errepikatua) barrea antzeratzen duen hitza. ik ja2.
  2 (aditz batekin)
  3 (aditza ezabaturik)
kar kar2 1 iz lehia bizia. ik sugar 4.
  2 (izenondoekin)
  3 (adiera honetan Hiztegi Batuak gar hobesten du) garra.
kara kara1 1 iz aurpegiaren itxura; itxura. ik karantza.
  2 kararik kara aurrez aurre.
kara kara2
  1 kara-kruz adlag kurutx ala pil.
karabana karabana 1 iz basamortuan zehar ibiltzeko biltzen den bidezko gameludunen multzoa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 hed
  4 elkarrekin doazen autoen ilara.
  5 bi gurpileko atoia, automobil bati lotzen zaiona, ohez eta sukaldez hornitua, txangozaleek eta erabiltzen dutena. ik roulotte.
karabanaburu karabanaburu (corpusean karabana-buru soilik) iz karabana baten burua.
karabanakide karabanakide iz karabana berekoa.
karabanatzar karabanatzar iz karabana luzea.
karabela karabela iz hiru mastako itsasontzi arina, bizkar bakarra zuena.
karabilkatu karabilkatu, karabilka, karabilkatzen da ad kiribildu.
karabina karabina 1 iz kanoi motzeko fusil arina.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
karabinero karabinero (orobat karabineru g.er.; Hiztegi Batuak mugazain hobesten du) 1 iz kontrabandoaren kontrako gorputz baten kidea. ik mugazain.
  2 herrialde batzuetako polizia kidea.
karaguatar karaguatar iz
karaitz karaitz ik kare 9.
karajillo karajillo iz kafe patarduna.
karajo karajo interj
karaka karaka 1 iz oiloaren kantua.
  2 irud/hed
karakaka karakaka adlag karaka eginez.
karakatu karakatu, karaka(tu), karakatzen da ad karaka egin.
karakoil karakoil ik karakol.
karakol karakol (orobat karakoil; Hiztegi Batuak barraskilo hobesten du) 1 iz barraskiloa.
  2 karakol jende (corpusean karakoljende soilik)
karakoljale karakoljale (orobat jarakol jale) izond karakolak jaten dituena.
karakoltxo karakoltxo iz karakol txikia.
karakotx karakotx iz Luzaideen egiten den maskarada.
karakter karakter ik karaktere.
karaktere karaktere (orobat karakter) 1 iz izaera.
  2 (genetikan)
  3 edozein idazkera edo inprimnatze sistemaren ikurra.
  4 (hitz elkartuetan lehen osgai gisa)
  5 (hitz elkartuetan, bigarren osagai gisa)
karakteristika karakteristika iz ezaugarria, berezitasuna.
karakteristiko karakteristiko izond zerbaiten ezaugarria edo bereizgarria dena.
karakterizatu karakterizatu, karakteriza, karakteritzatzen du ad ezaugarritu, bereizi; ezaugarriak zehaztu.
karakterizazio karakterizazio 1 iz ezaugarritzea, ezaugarriak zehaztea.
  2 rol bat jokatzeko hezurmamitzea.
karakterologia karakterologia iz psikologiaren adarra, pertsona edo talde baten izaera edo aiurria.
karakterologiko karakterologiko izond karakterologiari dagokiona.
karamelatu karamelatu izond karameloz gozatua.
karamelatze karamelatze iz karamelu bihurtzea.
karamelu karamelu (orobat karamelo g.er.) 1 gozokia.
  2 azukrea asko berotuz egiten den ore modukoa.
  3 (hitz elkartuetan)
karamilo karamilo iz xaramela, xirula txikia.
karan karan 1 izond ederra, polita.
  2 (gauzei buruz)
karanbola karanbola1 1 (orobat karanbol g.er.) iz billar jokoan, bola batekin beste biak jotzea, edo jo den bakarrak hirugarrena jotzea lortzean gertatzen den jokaldia.
  2 hed/irud
  3 (pilotan)
karanbola karanbola2 iz Averrhoa carambola zuhaitz tropikalaren fruitua, horia eta dasta garratzekoa.
karantza karantza iz adkor aurpegiaren itxura, itxura. ik kara1; musaje.
karaoke karaoke 1 iz japoniar jatorriko denborapasa, kanta ezagunak musika grabatuaren gainean abestean datzana.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 karaoke aretoa.
karaokedun karaokedun izlag karaokea duena.
kararri kararri ik kareharri.
karastu karastu, karats/karastu, karasten da ad ipar mingostu, samindu.
karate karate 1 iz armarik gabeko gudu artea, jatorriz Japoniakoa, aurkaria esku irekiekin, oinekin, ukalondoekin emandako kolpeez lurreratzea helburu duena.
  2 (hitz elkartuetran)
karateka karateka iz karatean aritzen den pertsona.
karatezale karatezale izond karatearen zale dena.
karats karats (Hiztegi Batuak karats baztertzen du eta kirats erabili behar dela adierazten) 1 izond ipar kiratsa, kirastuna.
  2 mingotsa, samina.
  3 irud
karatula karatula 1 iz mozorroa.
  2 disko baten azal inprimatu eta irudiduna.
karatxo karatxo ik garatxo.
karbogaseoso karbogaseoso izond gas karbonikoa duena.
karbohidrato karbohidrato iz karbono hidratoa.
karbonato karbonato iz azido karbonikoaren gatza.
karbonatu karbonatu izond karbono atomoak dituena.
karbonera karbonera iz ikaztegia; ikazgela; ikazkutxa.
karboniko karboniko 1 izond karbonoarena, karbonoari dagokiona.
  2 anhidrido karboniko karbono dioxidoa.
karbono karbono 1 iz gai bakuna, izadian kristal egituran nahiz era eitegabean agertzen dena ez-metala (C; at.-z 6).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 karbono dioxido
  4 karbono hidrato osagaitzat karbonoa, oxigenoa eta hidrogenoa dituen gai konposatua.
karbunklo karbunklo iz errubiaren aldaera, kolore gorri ilunekoa.
karbunkoso karbunkoso izond karbunko izeneko gaitzari dagokiona.
karburadore karburadore iz karburagailua.
karburagailu karburagailu iz gasolinazko motorretan errekina haizearekin nahasteko erabiltzen den gailua.
karburante karburante iz erregaia.
karburo karburo 1 iz karbonoaren eta gai bakun baten konbinazioa; bereziki, kaltzio karburoa.
  2 (hitz elkartuetan)
karburodun karburodun izlag karburoa duena.
kardaba kardaba iz kezka, egonezina.
kardabera kardabera (orobat kartabera g.er.) 1 iz elkartuen familiako landarea, zurtoin eta hostoetan esne moduko bat duena (Sonchus oloraceus etab.).
  2 irud
kardailu kardailu iz irabiurra; (irud) zigorra.
kardala kardala iz olatua jaso eta apurtzeko hasten den itsas bultzada.
kardamomo kardamomo iz belar landare bizikorra, medikuntzan eta edari bizietan erabiltzen diren haziak ematen dituena (Elettaria cardamomum).
kardantxilo kardantxilo (orobat kardantxulo g.er.) iz karnaba.
kardantxulo kardantxulo ik kardantxilo.
kardatu kardatu, karda(tu), kardatzen 1 du ad ileaz mintzatuz, harrotu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kardenal kardenal ik kardinal1.
kardiako kardiako 1 izond bihotzeko, bihotz-. ik bihotz.
  · 2 iz bihotzekoak joa, bihotzekoduna.
kardilaun kardilaun (orobat kardu-ilaun g.er.)iz kardaberaren eta beste landare batzuen lore modukoa.
kardinal kardinal1 (orobat kardinale eta kardenal g.er.; Hiztegi Batuak kardenal baztertzen du eta kardinal erabili behar dela adierazten) 1 iz Aita Santua hautatzen duten Elizako goi kargudun edo prelatuetako bakoitza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kardinal kardinal2 iz Ameriketako txori kantaria, lumak eta mokoa gorri biziak dituena (Cardinalis kardinalis).
kardinal kardinal3 1 izond nagusia, oinarrizkoa.
  2 puntu/norabide kardinal1
  3 puntu/norabide kardinal2 irud/hed
kardinale kardinale ik kardinal1.
kardiobaskular kardiobaskular izond bihotzari eta zain-arteriei dagokiena.
kardiograma kardiograma iz bihotzaren higiduren erritmoa eta intentsitatea erakusten dituen grafikoa.
kardiologia kardiologia 1 iz medikuntzaren adarra, bihotz eritasunak aztertzen dituena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kardiologo kardiologo 1 iz bihotz eritasunetan espezialista den sendagilea.
  2 (hitz elkartuetan)
kardiopatia kardiopatia iz bihotzeko eritasuna.
kardo kardo ik kardu.
kardu kardu (orobat kardo g.er.) 1 iz elkartuen familiako landarea, erdiko zaina zabala eta zuria duten hosto gogor arantzatsuak dituena (Cynara cardunculus).
  2 irud/hed
  3 kardu arantzatsu
  4 txori-kardu
  5 kardu-ilaun ik kardilaun.
kardulatz kardulatz (orobat gardulatz g.er.) iz astakardua.
kare kare 1 iz kaltzio oxidoa (CaO), gai zuria, 2.580 °C-tan urtzen dena, kare harria errez edo kiskaliz ateratzen dena. ik gisu.
  2 paretez eta kidekoez mintzatuz, kare gezura.
  3 (erkaketetan)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 kare ura.
  6 kaltzioa.
  7 kare bizi urik ez duen karea.
  8 kare-harri ik kareharri.
  9 kare-haitz (orobat karaitz; Hiztegi Batuak karaitz baztertzen du eta kare-haitz erabili behar dela adierazten) kareharria.
  10 kare hauts kare hila, urez itozen den kare bizia.
  11 kare ore ik kareore.
  12 kare ur ur kareduna. ik gorago 5; ik karesne.
kareberritu kareberritu, kareberri(tu), kareberritzen du ad berriro kareztatu.
karedun karedun izond karea duena.
kareharri kareharri ( orobat kare-harri eta kararri g.er.; Hiztegi Batuak kararri baztertzen du eta kareharri erabili behar dela adierazten) iz kaltzita duen harria, bertatik karea atera daitekeena.
karei karei iz oskola (materiala).
karel karel 1 iz (itsas)ontzietan, albo bakoitzaren goialdea edo goiko ertza.
  2 hed/irud
  3 zubi, bide edo kidekoen ertzeko murru modukoa, garaiera txikikoa; murruaren gaineko ertza. ik petril.
  4 hed/irud
  5 karel artean
  6 karelez kanpoko
kareldun kareldun iz karela duena.
karen karen iz abereek edo emakumeek umea izan ondoan botatzen duten mintza.
karenaje karenaje iz
karenatu karenatu, karena, karenatzen du ad ontzi baten kroskoa konpondu.
kareore kareore (orobat kare-ore; Hiztegi Batuan kareore agertzen da) 1 iz karez, hondarrez eta urez osatutako orea, horma bat eratzen duten harri zatiak elkarri itsasteko erabiltzen dena. ik mortero.
  2 irud /hed
karesa karesa iz fereka.
karesatu karesatu, karesa(tu), karesatzen du ad ferekatu. ik kareziatu. · irud/hed
karesne karesne iz kare ura.
kareta kareta1 1 iz aurpegi babesa.
  2 mozorroa.
  3 (hitz elkartuetan)
kareta kareta2 iz Karibeko dortoka.
karetsu karetsu izond kare asko duena.
karetu karetu, kare(tu), karetzen da ad kare bihurtu; kiskali.
karetx karetx 1 iz garatxoa.
  · 2 (adi zlagun gisa)
kareziatu kareziatu, karezia(tu), kareziatzen du ad ferekatu.
kareztatu kareztatu, karezta, kareztatzen 1 du ad karea eman, karez zuritu.
  2 hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
karga karga 1 iz pertsona, abere, ibilgailu edo kideko batek daraman edo eramaten ahal duen gauza kopurua. ik zama.
  2 (izenondoekin)
  3 habe, egitura edo kideko batek jasaten duena edo jasaten ahal duena.
  4 irud/hed
  5 (unitate gisa)
  6 norbaiten gain astuna gertatzen den gauza.
  7 kargatzea; kargatzen dena.
  8 zorra edo betebehar ekonomikoa.
  9 elektrizitate edukia.
  10 kargadorea.
  11 (lehergaia)
  12 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  13 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa izen konkretuekin)
  14 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa izen abstraktuekin)
  15 erasoa.
  16 karga-karga egin
  17 karga leku
  18 karga ontzi ik kargaontzi.
  19 gibel karga (orobat gibelkarga)
  10 kontra-karga ik kontrakarga.
kargadore kargadore 1 iz su armetan, kartutxoak kokatzen diren gailua. ik kargagailu; karga 9.
  2 kargalaria, zamaketaria.
kargagailu kargagailu iz kargadorea.
kargalari kargalari iz zamaketaria, kargatzen duen pertsona.
kargaldi kargaldi iz kargatzea, karga.
kargamen kargamen iz karga.
kargamendu kargamendu ik kargamentu.
kargamentu kargamentu ( orobat kargamendu ) 1 iz ibilgailu batek, eta bereziki itsasontzi batek garraiatzen duen karga.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 adkor
kargante kargante izond gogaikarria.
kargaontzi kargaontzi (orobat karga-ontzi) iz karga daraman itsasontzia.
kargarazi kargarazi, kargaraz, kargarazten du ad kargatzera behartu.
kargatu kargatu, karga(tu), kargatzen 1 du ad ibilgailu batean eta abere baten gainean, garraiatu behar diren gauzak jarri.
  2 norbaitek zerbait, bizkar gainean edo, eraman.
  3 irud /hed
  4 pisu edo karga bat ezarri.
  5 irud/hed
  6 (irud/hed, zerez adieraziz)
  7 zordundu.
  8 adkor haurdun utzi.
  9 tresna edo gailu bat, ibiltzeko edo funtzionatzeko behar duenaz hornitu.
  11 (su armak)
  12 (informatikan)
  13 (poliziak) eraso.
  14 (era burutua izenondo gisa)
kargatzaile kargatzaile 1 iz kargalaria, zamaketaria.
  2 kargagailua.
kargatze kargatze iz karga ezartzea.
kargo kargo iz kargaontzia.
kargu kargu 1 iz norbaiten erantzukizun edo ardura den betekizuna.
  2 (aditzaren objektu zuzen gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuean bigarren osagai gisa)
  5 norbaiti egozten zaion hutsegite edo delitua.
  6 goi kargu
  7 -en kargu egin da ad
  8 -en kargu egon
  9 kargu hartu (norbaiti) bere egiteen erantzukizuna eskatu. ik kontu 14.
  10 -en kargu hartu
  11 kargu-hartze1 erantzukizuna eskatzea
  12 kargu-hartze2 karguaz jabetzea.
  13 -en kargu izan du ad
  14 -en kargu utzi
  15 kargu uzte
kargualdi kargualdi iz norbait kargu batean egoten den aldia.
karguarazi karguarazi, karguaraz, karguarazten du ad konturarazi.
kargudun kargudun 1 izond kargu bat duen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (izenondo gisa)
  4 goi kargudun
kargugabe kargugabe izond kargurik ez duena.
kargugabetu kargugabetu, kargugabe(tu), kargugabetzen du ad kargua kendu.
kargugabetze kargugabetze (orobat kargu gabetze) iz kargua kentzea.
kargukide kargukide iz kargu bera duena.
karguņo karguño iz adkor kargua.
karguondo karguondo iz
kargutsu kargutsu iz kideko edo antzeko kargua.
kargutu kargutu, kargu(tu), kargutzen 1 da ad konturatu.
  2 (zerbaiten) kargu hartu.
kari kari1 1 adlag dela-eta.
  2 (-en atzizkiaren eskuinean)
  3 karia horretara (orobat hortara(t)) hori dela-eta.
  4 -en kariara (orobat kariala) dela-eta.
  5 –en kariaz dela-eta.
  6 -en karietan dela-eta.
  7 -en karietara (orobat karietala eta karietarat) dela-eta.
kari kari2 iz zioa, zergatikoa.
kariar kariar 1 iz Peloponesoko Karia hiriko herritarra.
  · 2 izlag Kariakoa, Kariari dagokiona.
karibear karibear ik karibetar.
karibetar karibetar ( orobat karibear ) 1 izlag Karibekoa, Kariberi dagokiona.
  2 iz Karibeko herritarra.
karibetartu karibetartu, karibetar(tu), karibetartzen da ad karibertar bihurtu.
karie karie iz txantxarra.
karikatura karikatura 1 iz norbaiten ezaugarriak areagotzen dituen marrazki umoretsua. ik irrimarra.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
  4 karikaturazko
karikaturagile karikaturagile iz karikaturak egiten dituen pertsona.
karikaturesko karikaturesko izond karikaturazkoa.
karikaturista karikaturista iz karikaturagilea.
karikaturizatu karikaturizatu, karikaturiza, karikaturizatzen 1 du ad karikatura egin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
karilioi karilioi ik kariloi.
karilloi karilloi ik kariloi.
karilloi karilloi (orobat karilioi eta kariloi) 1 iz neurri besberdineko kanpaiek osatutako musika tresna; bereziki erloju bati, orduak jotzeko, atxikia dena.
  2 (hitz elkartuetan)
karino karino ik kariño.
kariņo kariño (orobat karino g.er.) 1 iz txera, maitasuna.
  2 (izenondoekin)
kariņoso kariñoso (orobat karinoso g.er.) iz txeratsua, amultsua.
kario kario 1 izond garestia.
  · 2 (predikatu gisa)
karioka karioka izlag/iz Rio de Janeirokoa; Rio de Janeiroko herritarra.
kariotu kariotu, kario(tu), kariotzen da/du ad garestitu.
kariotze kariotze iz garestitzea.
karioxko karioxko izond/pred adkor kario, garesti.
karisma karisma iz norbaiten doe berezia, ingurukoengan begirunea eragiten duena.
karismadun karismadun izond karisma duena.
karismatiko karismatiko iz karismaduna.
karistiar karistiar iz antzinatean Euskal Herriko lurraldean bizi ziren leinuetako bat.
karitate karitate 1 iz bertute teologala, Jainkoaren, eta haren kariaz lagun hurkoaren, maitasunean datzana, goi maitasuna (ik goi 113); kristau bertutea, bekaizkeriaren eta ezinikusiaren aurrez aurrekoa.
  2 behartsuenganako eskuzabaltasuna.
  3 limosna.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 karitatezko
karitategile karitategile iz limosnagilea.
karitatetsu karitatetsu 1 iz karitatez betea.
  2 (adizlagun gisa)
karizia karizia iz fereka. ik karesa.
kariziatu kariziatu, karizia(tu), kariziatzen du ad
karizuma karizuma ik garizuma.
karka karka izond/iz ideia atzerakoiak dituena.
karkaba karkaba 1 iz pixa eta gorotza jasotzeko zuloa.
  2 kale modukoa, estua.
karkail karkail1 izond hondatua.
karkail karkail2 ik karkaila.
karkaila karkaila ( orobat karkail g.er.) 1 iz algara. ik karkara.
  2 karkailaz
  3 irri-karkaila
karkailaka karkailaka 1 adlag algaraka. ik karkaraka.
  2 irriz karkailaka
karkailatu karkailatu izond hondatua.
karkaisa karkaisa ik karkaxa.
karkaixa karkaixa ik karkaxa.
karkar karkar adlag karkaraka.
karkara karkara 1 iz algara. ik karkaila.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 karaka.
  4 karkaraz
  5 barre-karkara
karkaraka karkaraka 1 adlag algaraka. ik karkailaka.
  2 karaka eginez.
  3 barre-karkaraka
  4 irri-karkaraka
karkasa karkasa1 iz armazoia.
karkasa karkasa2 ik karkaxa.
karkax karkax ik karkaxa.
karkaxa karkaxa (orobat karkaisa g.er., karkaixa g.er., karkax g.er. eta karkasa g.er.) 1 iz arnasbideetan sortzen den muki modukoa, bereziki ahotik botatzen denean. ik kerru.
  2 (hitz elkartuetan)
karkaza karkaza iz karkara, algara.
karkazail karkazail (orobat karkazaila) iz karkaila.
karkazailka karkazailka adlag karkailaka.
karkula karkula ik kalkulu.
karkulatu karkulatu ik kalkulatu.
karkulatzaile karkulatzaile ik kalkulatzaile.
karlinga karlinga iz hegazkin batean, pertsonentzako gunea.
karlismo karlismo iz XIX. mendean Espainian sortu zen politika eta gizarte higikundea.
karlista karlista 1 iz Karlos Espainiako erregegaiaren aldekoa; haren ondorengoen aldekoa dena.
  2 (hitz soila izen baten ezkerrean)
  · 3 izond
karlistada karlistada ( orobat karlixtada g.er.) iz karlistaldia.
karlistakume karlistakume iz adkor karlisten seme edo alaba.
karlistaldi karlistaldi iz karlista gerratea.
karlistate karlistate iz karlistaldia.
karlixtada karlixtada ik karlistada.
karlo karlo iz kardua.
karlos karlos iz ipar donadoa, mutilzaharra.
karma karma iz
karmaņola karmañola iz ipar zalaparta alaia.
karmeldar karmeldar 1 iz Karmengo Amaren ordenako lekaide edo lekaimea. ik karmelita.
  · 2 (izenlagun gisa)
karmelita karmelita iz iz karmeldarra.
karmin karmin1 izond garratza.
karmin karmin2 1 iz gorri bizia.
  2 ezpain margoa.
karmindu karmindu izond mindua.
karnaba karnaba iz txolarrearen familiako txori kantaria, moko-motza, buruan gorriune bat duena, eta luma ikusgarriak, beltzak eta horiak dituena (Carduelis carduelis edo Acanthis carduelis). ik kardantxilo.
karnabal karnabal 1 iz pl inauteriak.
  2 (hitz elkartuetan)
karnada karnada ik karnata.
karnalidade karnalidade ik karnalitate.
karnalita karnalita iz potasio-magnesioen klorurozko mea.
karnalitate karnalitate (corpusean karnalidade soilik) iz haragizkotasuna.
karnata karnata (orobat garnata eta karnada g.er.) iz beita.
karnet karnet (orobat karneta g.er.) 1 iz txartel itxurako agiria, jabearen nortasuna edo beste gorabeheraren bat adierazten duena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 nortasun agiria.
  5 gidatzeko baimena.
  6 ohar liburuxka.
karnetadun karnetadun iz gidatzeko baimena duen pertsona.
karniboro karniboro izond/iz haragijalea.
karobi karobi iz kare bizia egiteko labea. ik gisu 4.
karolingiar karolingiar (corpusean karolinjiar soilik) izlag karolingioa.
karolingio karolingio (orobat karolinjio) izond/iz Karlomagno enperadoreari edo haren dinastiari dagokiona; haren aldeko pertsona.
karolinjiar karolinjiar ik karolingiar.
karolinjio karolinjio ik karolingio.
karoteno karoteno iz landare batzuetan dagoen pigmento laranja-kolorea, animalien organismoak A bitamina bihur dezakeena.
karotida karotida iz lepoaren alde banatan dauden eta odola burura eramaten duten bi arterietako bakoitza.
karpa karpa1 1 iz olana handia, egitura batek eusten diona eta esparru bat estaltzen duena.
  2 (etxola modukoa)
  3 (hitz elkartuetan)
karpa karpa2 iz zamoa, ur gezetako arraina.
karpakide karpakide iz karpa berean bizi dena.
karpatxo karpatxo iz karpa txikia.
karpatzar karpatzar iz adkor karpa handia.
karpeta karpeta 1 iz paper zorroa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (informatikan)
karpetatxo karpetatxo 1 iz karpeta txikia.
  2 (informatikan)
karpetobetoniko karpetobetoniko izond adkor espainoltzarra.
karraiatu karraiatu ik garraiatu.
karraio karraio ik garraio.
karraiolari karraiolari ik garraiolari.
karrajo karrajo iz korridorea.
karrak karrak ik karraka.
karrak karrak 1 iz karrakaren edo kurrinkaren onomatopeia.
  2 karrak egin
karraka karraka1 iz altzairuzko lanabesa, ildoxkak edo pikortak dituena, metalak edo zura murrizteko, berdintzeko edo leuntzeko erabiltzen dena. ik lima1.
karraka karraka2 1 iz batez ere erdi aro berantean erabili den garraio itsasontzi handia.
  2 ibilgailu kalamastra.
karraka karraka3 1 iz krakatekoa, kirrinka.
  2 karranka.
  3 hed
  · 4 adlag karranka eginez.
  5 karraka egin
karraka karraka4 adlag presaka.
karraka karraka5 iz zurezko trepeta, gider batez gurpil hotzdun bat biraraziz hots lakarra ateratzen zaiona.
karrakagile karrakagile izond karraka egiten duena.
karrakateko karrakateko iz krakatekoa.
karrakatu karrakatu, karraka, karrakatzen 1 du ad lakar igurtzi, gogor igurtzi.
  2 irud/hed
karrakatze karrakatze iz lakar, gogor igurztea.
karrakela karrakela iz itsas barakuiloa, harkaitzetan bizi dena, jateko ona (Littorina littorea etab.). ik magurio.
karramarro karramarro (orobat karramarru g.er.) 1 iz gorputza biribil-antza duten oskoldun hamar-oin batzuei ematen zaien izena (Astacus sp., Carcinus sp., Pachygrapsus sp.).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (jaki gisa)
  5 (irain gisa)
  6 (K larriz) Zodiakioko konstelazioa. ik Kantzer2.
  7 adkor minbizia.
  8 karramarrotan karramarro harrapatzen.
  9 karramarro ermitau
karramarru karramarru ik karramarro.
karramiska karramiska iz harramazka, urratua. ik karramixta.
karramiskatu karramiskatu, karramiska, karramiskatzen du ad harramazkatu.
karramixta karramixta iz karramiska.
karrank karrank ik karranka.
karranka karranka (orobat karrank g.er. eta garranga g.er.) 1 iz orgak, gurpilak, ateak..., higitzean egiten duten hots zoli, bizi edo ez atsegina. ik kirrinka, kurrinka.
  2 beleak eta, egiten duten oihua. ik krazka.
  3 (hitz elkartuetan)
  · 4 adlag karranka eginez. ik beherago 5 eta 6.
  5 karrankan adlag karranka eginez.
  6 karrankaz adlag karranka eginez.
  7 karranka atera karranka egin, karrankatu.
  8 karranka egin ik karrrankatu.
  9 hed
  10 karranka hots
karrankarazi karrankarazi, karrankaraz, karrankarazten du ad karranka eginarazi.
karrankari karrankari 1 izond karranka egiten duena. ik kirrinkari.
  2 (adizlagun gisa)
karrankaritasun karrankaritasun iz karrankaria denaren nolakotsuna.
karrankatsu karrankatsu izond karranka handia ateratzen duena. ik karraskatsu.
karrankatu karrankatu, karranka, karrankatzen 1 da ad karranka egin, karranka atera.
  2 du ad (nor osagaitik gabe)
karranpa karranpa iz gihar uzkurtze mingarria eta laburra. ik arranpa.
karranpatu karranpatu, karranpa(tu), karranpatzen da ad karranpak jo.
karrantzar karrantzar izlag ardi arraza baten izena.
karrape karrape iz atari estalia; karrerapea.
karrasi karrasi ik garrasi.
karrasika karrasika ik garrasika.
karrask karrask 1 adlag karrask egitearen onomatopeia.
  2 karrask egin
karraska karraska1 1 iz hausten edo lehertzen den zerbaiten hotsa. ik kraska; karranka.
  · 2 adlag karraska egiten. ik karraskaka.
  3 karraskan adlag karraska egiten; eginahalean, kementsu.
  4 hortz karraska1 iz
  5 hortz karraska2 adlag hortz karrasketan, hortz karraskaz.
  6 karraska egin
  7 karraska hots ik karraskots.
karraska karraska2 iz artea (zuhaitza); arte laparra.
karraskada karraskada iz karraska, zarata.
karraskadura karraskadura iz karraskatzearen ondorioz gertatzen diren hondarrak.
karraskaka karraskaka adlag karraska egiten. ik karraska 2.
karraskarazi karraskarazi, karraskaraz, karraskarazten du ad karraskatzera behartu.
karraskari karraskari1 iz beti haziz doazen ebakortzez horniturik dauden ugaztunen ordenako kidea.
karraskari karraskari2 izond karraska egiten duena. ik karrankari.
karraskatsu karraskatsu izond karraska handikoa, zaratatsua. ik karrankatsu.
karraskatu karraskatu, karraska(tu), karraskatzen 1 du ad hozkada txikiz, zati txikiak kenduz, poliki-poliki jan edo higatu. ik hortzikatu, marraskatu.
  2 irud
  3 hortz-haginez mintzatuz, elkarren kontra jo. ik klaskatu.
  4 karrakatu, lakar igurtzi.
  5 kraskatu. · (era burutua izenondo gisa)
karraskatzaile karraskatzaile izond karraska egiten duena.
karrasketa karrasketa iz karraska egitea, karranka ateratzea.
karraskilaka karraskilaka adlag
karraskots karraskots ( orobat karrask-hots g.er.) 1 iz karraska hotsa.
  2 hortz-karraskotsa.
karratu karratu1 1 izond lauki formakoa.
  · 2 iz laukia.
  · 3 izond berreketaz mintzatuz, kuadroa.
  4 (azalera neurriekin) ik beherago 6; ik koadro 13.
  5 buru karratu pertsonez mintzatuz, pentsakera zurruna duena eta aurrez finkaturiko arauen arabera aritzen dena.
  6 metro karratu metro koadroa.
karratu karratu2, karratu, karratzen du ad karratu bihurtu.
karratutxo karratutxo iz laukitxoa.
karratutxodun karratutxodun izond laukitxoak dituena.
karraxi karraxi ik garrasi.
karreatu karreatu ik garraiatu.
karreatzaile karreatzaile ik garraiatzaile.
karreatze karreatze ik garraiatze.
karreiatu karreiatu ik garraiatu.
karrelaje karrelaje iz lauzatzea.
karrera karrera (Hiztegi Batuak ikasketak hobesten du) 1 iz ikasketak.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 lanbide ibilbidea.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 lasterketa.
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 hed/irud
karreraleku karreraleku iz lasterketa gertatzen den lekua.
karrerista karrerista 1 iz txirrindularia.
  2 (hitz elkartuetan)
karrete karrete 1 iz txirrika.
  2 (argizkigintzan) erroilua, bobina.
karretera karretera iz errepidea. ik kamio.
karretila karretila iz eskorga.
karreuntza karreuntza iz ipar garraioa.
karriatu karriatu ik garraiatu.
karrika karrika 1 iz kalea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkaruetan bigaren osagai gisa)
  5 karrika arte (orobat karikarte) kaleartea.
  6 karrika buru kalearen muturra.
  7 karrika dantza biribilketa.
  8 karrika egin kale egin, huts egin.
  9 karrika kantoi kale kantoia.
  10 karrika kurri iz
  11 karrika kurrida iz
  12 karrika nagusi kale nagusia.
  12 karrikaz karrika kalez kale.
karrikaņo karrikaño iz karrikatxoa.
karrikaratu karrikaratu, karrikara(tu), karrikaratzen da/du ad kaleratu.
karrikarte karrikarte ik karrika 5.
karrikatar karrikatar iz kaletarra.
karrikatxo karrikatxo iz karrika estua edo laburra.
karrikazorro karrikazorro iz (irain hitza)
karrikazulo karrikazulo (orobat karrila zulo) iz kalezuloa.
karrikotxe karrikotxe iz auto zaharra.
karril karril 1 iz erraila.
  2 errepideetan, lerroa.
  3 esku karril eskudela, eskubanda.
karriot karriot iz supermerkatuko orga.
karro karro (Hiztegi Batuak orga hobesten du) 1 iz orga.
  2 hed/irud
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 karroaren edukia.
  6 ipar bagoia.
  7 autoa.
  8 ipar karro apaindua. ik karroza 3.
  9 karro apaindu ipar
karroin karroin iz horma, izotza.
karroindatu karroindatu izond hormatua, izoztua.
karroindu karroindu izond hormatua, izoztua.
karromato karromato iz trastetzarra.
karrosa karrosa (Hiztegi Batuan karroza agertzen da) 1 iz zalgurdia; orga.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 haur karrosa haur kotxea.
  4 zaldi karrosa
karrosaņo karrosaño iz orgatxoa.
karrosategi karrosategi iz karrosak dauden tokia.
karrota karrota iz azenarioa.
karrote karrote iz garrotea.
karrotxo karrotxo iz orgatxoa.
karroza karroza 1 iz zalgurdia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 herri festetan erabiltzen den orga apaindua. ik karro 8.
  4 pertsonez mintzatuz, edatetua eta ohitura zaharkituak dituena.
karrozari karrozari iz karrozazaina.
karrozazain karrozazain iz karroza-gidaria.
karrozeria karrozeria 1 iz automobilaren txapazko zatia, txasiaren gainean ezartzen dena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
karrusel karrusel 1 iz zaldiko-maldikoa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
karruska karruska 1 iz karraskotsa.
  2 hozkada.
karruskaka karruskaka adlag karraskaka.
karruskatu karruskatu (orobat karruxkatu eta karruzkatu g.er.), karruska, karruskatzen 1 du ad karraskatu.
karruxka karruxka ik karruska.
karruxkatu karruxkatu ik karruskatu.
karruzkatu karruzkatu ik karruskatu.
karsoildu karsoildu (corpusean kartsoildu soilik; Hiztegi Batuan karsoildu agertzen da) izond burusoildua.
karta karta 1 iz txartel moduko kartoi zatia, alde batean irudi bat duena, hogeita hamar, berrogei edo berrogeita hamabi banakotako multzoetan hainbat jokotan erabiltzen dena.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (etorkizuna asmatzeko erabiltzen direnak)
  6 gutuna, eskutitza.
  7 mapa.
  8 jatetxeetan, menua idatzita dagoen papera.
  9 agiria.
  10 txartel erako agiria.
  11 ipar txartela.
  12 kartetan adlag
  13 karta astral
  14 karta egin
  15 karta joko1 (orobat kartajoko)
  16 karta joko2 karta sorta
  17 karta-parte pl
  17a karta (postal)
  18 karta sorta
  19 karta zuri erabateko eskua.
  20 menu karta jatetxeetan, menua idatzita dagoen papera. ik gorago 8.
kartabera kartabera ik kardabera.
kartable kartable iz ipar eskolarako zaku uhalduna.
kartaboi kartaboi iz 45ºko eskuaira.
kartadun kartadun iz karta jakin bat duen pertsona.
kartagile kartagile (orobat kartegile) iz karta jakin bat egiten duena; kartak egiten dituena.
kartagoar kartagoar ik kartagotar.
kartagotar kartagotar ( orobat kartagoar Hiztegi Batuan kartagotar agertzen da) 1 izlag Kartagokoa, Kartagori dagokiona.
  2 Kartagoko herritarra.
kartajoko kartajoko ik karta 15.
kartajoku kartajoku ik karta 15.
kartaka kartaka adlag kartetan. ik karta 12.
kartaldi kartaldi iz karta saioa.
kartaņo kartaño 1 iz ipar mapatxoa.
  2 adkor karta.
kartazal kartazal iz gutunazala.
kartazale kartazale (orobat karta zale) izond karta jokoaren zale dena.
kartel kartel1 1 iz afixa, horma iragarkia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kartel kartel2 iz alor bereko enpresen nazioarteko batasuna, monopolioa lortzea helburu duena.
kartelada kartelada iz kartel itsastea.
kartelatze kartelatze iz
kartelburu kartelburu iz musika jaialdi bateko talde nagusia.
karteldegi karteldegi 1 iz afixategia.
  2 (Hiztegi Batuak baztertzen du adiera hau eta ikuskizunak erabili behar dela adierazten) ikuskizunen iragargia; ikuskizunen afixa.
karteldun karteldun izond afixa duena.
kartelera kartelera (Hiztegi Batuak kartelera baztertzen du eta ikuskizunak erabili behar dela adierazten) iz ikuskizunen iragargia; ikuskizunen afixa.
karteleratu karteleratu, kartelera(tu), karteletatzen du ad afixara eraman.
karteltxo karteltxo iz tamaina txikiko kartela.
karteltzar karteltzar iz tamaina handiko kartela.
karter karter iz mekanismo bat babesteko metalezko estalkia.
kartera kartera 1 iz diru zorroa.
  2 paper zorroa.
  3 (ekonomian)
  4 eskari kartera eskaera zerrenda.
karteratxo karteratxo iz adkor paper-zorroa.
karterista karterista iz dirulapurra.
kartero kartero iz postaria.
kartesianismo kartesianismo iz R. Descartes filosofoaren eta haren jarraitzaileen doktrina filosofikoa.
kartesiano kartesiano izond kartesiarra.
kartesiar kartesiar ( orobat cartesiar ) izlag R. Descartes matematiko eta filosofoarena, R. Descartesi dagokiona.
kartier kartier 1 iz ipar auzoa.
  2 presondegian, goi segurtasuneko gunea.
kartierka kartierka adlag auzoka.
kartila kartila ik kartilla.
kartilago kartilago 1 iz hezurdurako ehun malgua.
  2 (hitz elkartuetan)
kartilatxo kartilatxo ik kartillatxo.
kartilla kartilla (orobat kartila) 1 iz abezea, hasi-masien liburuxka.
  2 liburuxka; karta.
  3 (hitz elkartuetan)
kartillatxo kartillatxo (corpusean kartilatxo soilik) iz
karting karting iz auto txiki eta oso guztiz bakunekin egiten den kirola.
kartografia kartografia 1 iz mapa egiteko antzea; mapa bidezko irudikapena.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik kartografiko.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kartografiko kartografiko izond kartografiari dagokiona. ik kartografia 3.
kartoi kartoi (orobat kartoin g.er.) 1 iz orri aski lodia, paper orez edo paper orriak elkarri itsatsiz egina.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 kartoi zatia, kartoi puska.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 kartoizko txartela.
  6 (pinturan erabiltzen dena)
  7 (orobat karton g.er.) hamar zigarreta pakete biltzen dituen kutxa modukoa.
  8 kartoizko
  9 harri/pasta kartoi kartoi pasta.
  10 kartoi harri (orobat kartoiharri g.er.) kartoi pasta.
  11 kartoi kaxa
  12 kartoi mehe ik kartulina.
  13 kartoi pasta
kartoiharri kartoiharri ik kartoi 9.
kartoikada kartoikada iz kartoi kaxaren edukiera.
kartoiki kartoiki (corpusean kartoinki soilik) iz kartoia, materialtzat hartua.
kartoin kartoin ik kartoi.
kartoinki kartoinki ik kartoiki.
kartointara kartointara ik kartoikara.
kartoitara kartoitara (corpusean kartointara soilik) iz kartoikada.
kartoitxo kartoitxo iz kartoi zati txikia.
kartola kartola 1 iz zamariaren alboetan gauzak garraiatzeko ezartzen diren bi ontzi moduetako bakoitza
  2 orgaren edo kamioiaren kaxa osatzen duten ohol edo xafla bakoitza.
kartomante kartomante iz kartomantzian aritzen den pertsona.
kartomantzia kartomantzia iz karten bidez etorkizuna asmatzea.
karton karton ik kartoi 7.
kartsoildu kartsoildu ik karsoilu.
kartsu kartsu 1 izond karrez, lehiaz betea.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, eta elkarketak izenondo balioa duela)
  3 (adizlagun gisa) ik kartsuki.
kartsuki kartsuki adlag karrez, lehiaz. ik kartsu 3.
kartsutasun kartsutasun iz kartsua denaren nolakotasuna.
kartujo kartujo iz kartusiarra.
kartulario kartulario iz
kartulina kartulina (Hiztegi Batuak kartulina baztertzen du eta kartoi mehe erabili behar dela adierazten) iz kartoi mehea.
kartusia kartusia iz kartusiarren ordenako monasterio edo komentua.
kartusiar kartusiar iz san Bruno Chartreux-ek sortu zuen ordenako lekaide edo lekaimea.
kartutxa kartutxa ik kartutxo.
kartutxera kartutxera 1 iz kartutxo uhala. ik kartutxotegi.
  2 mehaketako gantza metaketa.
kartutxo kartutxo (orobat kartutxa g.er. eta kartuxa g.er.; Hiztegi Batuak kartuxa baztertzen du eta kartutxo erabili behar dela adierazten) 1 iz su arma baten lehergaia edo jaurtigaia daukan estalkia, kartoizkoa edo metalezkoa.
  2 (kopuru unitatea adierazten duen izen baten eskuinean)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 kartutxo azal/zorro
kartutxotegi kartutxotegi iz kartutxo kaxa.
kartuxa kartuxa ik kartutxo.
kartveliar kartveliar (corpusean karveliar soilik; Hiztegi Batuan kartveliar agertzen da) izond
kartzela kartzela ( orobat gartzela Hiztegi Batuak gartzela baztertzen du eta kartzela erabili behar dela adierazten) 1 iz presondegia, espetxea. (zigorra)
  2 (eraikina)
  3 irud
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan, bigarren osagai gisa)
  5 (neurri unitate baten eskuinean)
  6 kartzela-zaintzaile kartzelazaina.
kartzelaburu kartzelaburu (orobat kartzela buru) iz kartzela baten burua.
kartzelakeria kartzelakeria iz
kartzelakide kartzelakide (orobat kartzela kide) iz kartzela berean dagoen presoa.
kartzelaldi kartzelaldi (orobat lartzela aldi g.er.) iz kartzelaratzea.
kartzelaratu kartzelaratu ( orobat kartzeleratu g.er.), kartzelara(tu), kartzelaratzen (Hiztegi Batuan kartzelatu agertzen da) 1 du ad espetxeratu. ik kartzelatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kartzelaratze kartzelaratze iz espetxeratzea. ik kartzelatze.
kartzelarazi kartzelarazi, kartzelaraz, kartzelarazten du ad kartzelara sarrarazi.
kartzelari kartzelari iz kartzelazaina, espetxezaina.
kartzelatu kartzelatu kartzela(tu), kartzelatzen 1 du ad espetxeratu. ik kartzelaratu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kartzelatxo kartzelatxo iz adkor kartzela.
kartzelatze kartzelatze iz espetxeratzea. ik kartzelaratze.
kartzelazain kartzelazain (orobat kartzela-zain) iz kartzela bat zaintzen duen pertsona.
kartzelazaintza kartzelazaintza (corpusean kartzela-zaintza soilik) iz kartzela zaintzen dituen erakundea.
kartzelazulo kartzelazulo (orobat kartzela(-)zulo) iz adkor kartzela.
kartzeleratu kartzeleratu ik kartzelaratu.
kartzelero kartzelero iz kartzelazaina.
kartzinogeno kartzinogeno (corpusean kantzinogeno idatzia) izond kartzinoma eragiten duena.
kartzinoma kartzinoma iz ehun epitelialeko minbizia.
karu karu izond garestia. ik kario.
karveliar karveliar ik kartveliar.
kasa kasa (orobat kaxa g.er.; bere eta kidekoen eskuinean) nork bere oldez, inoren eraginik edo laguntzarik gabe.
  1 bere (orobat beraren g.er.) kasa adlag
  2 bere kasako izlag
  3 beren (orobat beraien g.er.) kasa adlag
  4 beren kasako izlag
  5 euren kasa adlag
  6 geure (orobat gure) kasa adlag
  7 heure kasa adlag
  8 neure (orobat nire) kasa
  9 neure kasako adlag
  10 zeuen kasa adlag
  11 zeure kasa adlag
kasaila kasaila iz ipar kalapita, iskanbila.
kasaka kasaka 1 iz jantzi dotore edo berezi batzuen gaineko luzea.
  2 (hitz elkartuen lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  3 irud/hed
kasamata kasamata iz artilleria piezak kokatzeko gortorlekua.
kasa-sokorro kasa-sokorro iz sorospen etxea.
kasatu kasatu, kasa, kasatzen du ad haizatu, egotzi.
kasatzaile kasatzaile izond/iz haizatzailea.
kasatze kasatze iz haizatzea, egoztea.
kasazio kasazio (orobat kazazio g.er. eta kazazione g.er.) 1 iz epaiez mintzatuz, ezeztatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 Kasazio Auzitegi
  4 Kasazio Epaitegi
  5 Kasazio Ganbera
  6 Kasazio Gorte
  7 kasazio helegite epai bat ezeztatzeko eskatzen duen helegitea.
kaseina kaseina iz ugaztunen esneko proteina, fosfato asko daukana.
kaserna kaserna (orobat kaxerna g.er. eta kazerna g.er.) 1 iz kuartela.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 kaserna nagusi
kasernaratu kasernaratu, kasernara, kasernaratzen 1 da ad kasernara joan, kuarteleratu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kaset kaset ik kasete.
kaseta kaseta1 ik kazeta.
kaseta kaseta2 (orobat kaxeta) iz etxola.
kasetalari kasetalari ik kazetari.
kasetari kasetari ik kazetari.
kasetaritza kasetaritza ik kazetaritza.
kasetatxo kasetatxo ik kazetatxo.
kasete kasete (orobat kaset eta kazet g.er.; Hiztegi Batuan kasete agertzen da) 1 iz zinta magnetiko bat daukan kutxatxoa.
  2 kaseteak entzuteko eta grabatzeko gailua.
  3 hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kasetoi kasetoi 1 iz sabaieko apaingarria, lauki edo poligono konkabo batek osatua.
  2 (hitz elkartuetan)
kasetoidun kasetoidun izond kasetoiak dituena.
kasetoidura kasetoidura iz kasetoi lana.
kasi kasi ik kasik.
kasia kasia iz Cassia generoko landare lekaduna, eskualde beroetakoa.
kasik kasik (orobat kasi) 1 ia. (izen baten ezkerrean)
  2 (izenondo baten ezkerrean)
  3 (adizlagun baten ezkerrean)
  4 (aditz baten ezkerrean)
  5 (bestelakoen ezkerrean)
  6 (dagokion hitzaren eskuinean)
kasino kasino (orobat kazino g.er. eta casino g.er.) 1 iz jendea biltzeko, edo atsegin hartzeko tokia edo etxea; bereziki, diru jokoak baimendurik daudena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kask kask kolpearen onomatopeia.
kaska kaska1 iz kolpea. ik kaxka.
kaska kaska2 ik kasko.
kaskabeltz kaskabeltz iz amilotxaren motako txori buru-beltz batzuen izena (Parus major etab.). ik kaxkabeltx.
kaskabil kaskabil iz cf kaskabilo.
kaskabilatu kaskabilatu, kaskabila, kaskabilatzen du ad
kaskabilo kaskabilo 1 iz metalezko bolatxo barne-hutsa eta zuloduna, higitzen denean hotsa ateratzen duen metal zatitxo bat barnean daukana.
  2 pl adkor barrabilak.
kaskabilodun kaskabilodun izond kaskabiloak dituena.
kaskada kaskada1 iz kaska, kaskatekoa.
kaskada kaskada2 iz ur-jauzia.
kaskagogor kaskagogor (orobat kaska-gogor g.er. kazkagogor g.er. eta kasko-gogor g.er.) 1 izond/iz burugogorra.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (erkaketan)
kaskagogortu kaskagogortu (orobat kaska-gogortu), kaskagogor, kaskagogortzen da ad kaskagogor bihurtu.
kaskagor kaskagor (Hiztegi Batuan kaskagogor agertzen da) izond kaskagogorra.
kaskagorkeria kaskagorkeria iz kaskagogorkeria.
kaskagorri kaskagorri izond/iz ilegorria. ik kaxkagorri.
kaskail kaskail (orobat kaskal) izond kaskarra. ik kaxkail.
kaskaildu kaskaildu, kaskail(du), kaskailtzen 1 da ad kaskail bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kaskailu kaskailu izond ergela; erretxina; burugogorra.
kaskailukeria kaskailukeria iz kaskailuari dagokioan egintza gaitzesgarria.
kaskaka kaskaka adlg kolpeka. ik kaxkaka.
kaskako kaskako iz kaskatekoa.
kaskal kaskal ik kaskail.
kaskamotx kaskamotx izond adkor kaskamotza.
kaskamotz kaskamotz 1 izond/iz buruko ileak motzak dituena.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
  4 ile motzekiko burua.
kaskar kaskar1 (orobat kazkar g.er.) 1 izond behar bezainbateko balioa ez duena, behar bezain ona ez dena. ik kaxkar1. (bizidunak eta bizidunei dagozkienak)
  2 (bestelakoak)
  3 (adizlagun gisa)
kaskar kaskar2 iz adkor kaskoa, burua. ik kaxkar2.
kaskarin kaskarin 1 izond buruarina. ik kaxkarin.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
kaskarinkeria kaskarinkeria iz kaskarinari dagokion egintza gaitzesgarria.
kaskarintxo kaskarintxo izond adkor kaskarina.
kaskarkeria kaskarkeria iz kaskartasun gaitzesgarria.
kaskarota kaskarota (orobat kaskarrota g.er., kaxkarot, kazkarot g.er. eta kaskarrot g.er.) 1 iz pl inauterietan, ibilaldiaren buruan dantzari aritzen diren gazteak.
  2 ijitoa.
kaskarreko kaskarreko iz buruan hartu edo emandako kolpea.
kaskarrekoka kaskarrekoka adlag kaskarrekoak ematen.
kaskarrota kaskarrota ik kaskarota.
kaskartasun kaskartasun iz kaskarra denaren nolakotasuna.
kaskartu kaskartu (orobat kazkartu g.er.), kaskar(tu), kaskartzen 1 da/du ad kaskar edo kaskarrago bihurtu. ik kaxkartu.
  2 mozkortu.
kaskartxo kaskartxo izond adkor kaskar samarra.
kaskasoil kaskasoil iz adkor burusoila.
kaskateko kaskateko iz kolpea. ik kaxkateko.
kaskatu kaskatu (orobat kazkatu g.er.), kaska(tu), kaskatzen 1 du ad jo; arraildu, hondatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kaskazuri kaskazuri (orobat kazkazuri g.er.) iz buruzuria.
kasket kasket (orobat kasketa) 1 iz buruko biribila. ik kasko.
  2 (soldadu eta kidekoena)
kasketa kasketa1 iz apetaldia. ik kasketaldi.
kasketa kasketa2 ik kasket.
kasketadun kasketadun ( orobat kaxketadun eta kazketadun g.er.) izlag ipar jendarmea.
kasketagabe kasketagabe 1 izond/iz kasketarik ez daramana.
  2 kasketagabeko izlag kasketagabea.
kasketaldi kasketaldi iz apetaldia.
kaskezur kaskezur (orobat kaskohezur eta kazkezur g.er.) 1 iz buruko hezurra.
  2 (hitz elkartuetan)
kaskilo kaskilo iz bala zorroa.
kasko kasko (orobat kaska g.er. eta kasku g. er.) 1 iz buruko biribila. ik kasket.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 adkor burua. ik kaxko 2.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 gainaldea. ik kaxko.
  7 itsasontziez mintzatuz, kroskoa.
  8 pl entzungailuak.
  9 herri kasko
  10 kasko esferiko (geometrian)
  11 kasko-gogor ik kaskagogor.
  12 kasko pelatu ipar adkor burusoila, burusoildua.
  13 kasko polar
  14 kasko urdin (orobat kaska urdin g.er.) Nazio Batuen Erakundearen agindupeko soldadua.
  15 mendi kasko
kaskodun kaskodun izond/iz kaskoa duena.
kaskogabe kaskogabe (corpusean kasko-gabe soilik) izond kaskorik ez duena.
kaskografia kaskografia iz
kaskohezur kaskohezur ik kaskezur.
kaskoin kaskoin ik gaskoi.
kaskoindu kaskoindu ik gaskoitu.
kaskoinera kaskoinera ik gaskoiera.
kaskoinkeria kaskoinkeria ik gaskoikeria.
kaskopelatu kaskopelatu (orobat kasko-pelatu) 1 izond/iz burusoila.
  2 iz ile gabeko burua.
kaskotegi kaskotegi iz kasko multzoa.
kaskotzar kaskotzar izond buruhandia.
kasku kasku ik kasko.
kaskuts kaskuts izond kaskarina.
kasluhar kasluhar iz antzinateko Kasluh-ko herritarra.
kasmirtar kasmirtar ik kaxmirtar.
kasper kasper iz
kaspiar kaspiar
  1 kaspiar itsaso (orobat itsaso kaspiar)
kasta kasta 1 iz enda, leinua, mota; taldea.
  2 (animalietan)
  3 leinu edo taldearen ezaugarrien multzoa; adorea, bipiltasuna.
  4 herrialde bateko giza talde berezia, gizarteko beste taldeekin nahasten ez dena.
  5 irud/hed
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 goi kasta
kastadun kastadun izond kasta duena, kastakoa.
kastagabe kastagabe izond/iz kasta batekoa ez dena.
kastagaldu kastagaldu izond bere kastako ezaguarriak galdu dituena.
kastaineta kastaineta (orobat kastañeta g.er.) iz pl kriskitinak.
kastakide kastakide iz kasta berekoa.
kastellano kastellano ik kastillano.
kastigatu kastigatu (Hiztegi Batuak zigortu hobesten du), kastiga, kastigatzen 1 du ad zigortu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kastigu kastigu (Hiztegi Batuak zigor hobesten du) 1 iz zigorra. ik gaztigu2.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 kastigu ostiko (errugbian)
kastigutxu kastigutxu iz adkor
kastillanizatu kastillanizatu izond gaztelar bihurtu.
kastillano kastillano 1 iz gaztelarra.
  2 (izenondo gisa)
  3 gaztelera.
kastillanotu kastillanotu, kastillano(tu), kastillanotzen da ad kastillano bihurtu.
kastitate kastitate 1 iz garbitasuna, xahutasuna, bereziki sexuarekikoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kastizismo kastizismo (orobat casticismo g.er.)iz jatortasuna; jatorkeria.
kastizista kastizista izond
kastizo kastizo izond jatorra.
kasto kasto ik kastu.
kastor kastor (orobat kastore) 1 iz ugaztun marraskaria, buru-luzea eta mutur-motza, isatsa zabala eta atzeko hankak uretan ibiltzeko egokituak dituena (Castor fiber etab.).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 kapela (?)
kastorki kastorki iz kastor haragia.
kastorzale kastorzale izond kastor-ehiztaria.
kastrense kastrense izond militarra, armadakoa.
kastrismo kastrismo iz F. Castrok Kuban ezarritako erregimen politikoa. ik castrismo.
kastrista kastrista izond F. Castrorena edo kastrismoarena. ik castrista.
kastu kastu (orobat kasto) izond
kasu kasu1 1 iz gertatzen dena edo gertatu uste dena; zertzelada.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 5 adlag adibidez.
  6 edozein kasutan nolanahi ere, dena dela.
  7 kasuan kasu
  8 kasuan kasuko izlag
  9 kasuz kasu
kasu kasu2 1 iz ardura, kontua.
  2 interj kontuz.
  3 kasu egile zaintzailea.
  4 kasu egin jaramon egin, arreta jarri.
  5 kasu eman kasu egin.
kasu kasu3 1 iz hitz batek bere jokaeran edo deklinabidean agertzen dituen eretako bakoitza.
  2 (hitz elkartuetan)
kasual kasual izond kasualitateari dagokiona.
kasualidade kasualidade ik kasualitate.
kasualitate kasualitate (orobat kasualidade g.er.) 1 iz nahiatezkotasunik gabe edo aldez aurreko asmorik gabe jazotzen den gertaera.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 kasualitatez ik deskuidu 4.
kasualki kasualki adlag ustekabean.
kasuila kasuila ik kasula.
kasuista kasuista izond kasuistika lantzen duen teologoa.
kasuistika kasuistika 1 iz moralaren alorra, etikaren printzipioak eguneroko bizitzara edo egoera zehatzetara egokitzen dituena.
  2 (hitz elkartuetan)
kasuistiko kasuistiko izond kasuistikari dagokiona.
kasula kasula (orobat kasuila eta kasulla) iz mesa-jantzia.
kasuladun kasuladun (corpusean kasulladun soilik) izond/iz kasula jantzia duena.
kasulla kasulla ik kasula.
kasulladun kasulladun ik kasuladun.
katabasi katabasi iz
katabut katabut ( orobat katabuta) iz zerraldoa, hilkutxa.
katadera katadera iz aulkia, eserlekua.
kataetxo kataetxo ik katetxo.
katafalko katafalko iz tumulo handi eta apaindua, hotsandiko hiletetan elizan jartzen dena.
katagorri katagorri (orobat kattagorri) 1 iz ugaztun marraskaria, basoetan bizi dena, gehienetan ile-gorria, isats luze eta lodia duena (Sciurus vulgaris etab.). ik urtxintx.
  2 (erkaketetan)
katai katai ik kate.
katakana katakana iz japoniar bi silabategietako bat.
kataklismatiko kataklismatiko izond kataklismoari dagokiona.
kataklismo kataklismo 1 iz hondamendi ikaragarria, gertakari geologiko batek eragina.
  2 hed/irud
  3 (hitz elkartuetan)
katakonba katakonba (orobat katakunba) 1 iz lurpeko barrunbeak, lehen kristauek hilak ehorzteko eta elizikizunak egiteko erabiltzen zituztenak.
  2 hed/irud
katakume katakume 1 iz katuaren kumea.
  2 (izenondo gisa)
katakunba katakunba ik katakonba.
katalan katalan 1 izlag Kataluniakoa, Kataluniari dagokiona. ik kataluniar.
  · 2 iz Kataluniako herritarra.
  3 iz kataluniar herrietako latin hizkuntza. ik kataluniera.
katalanbroxa katalanbroxa iz almendrazko tarta etxean egina.
katalandar katalandar (Hiztegi Batuan katalan agertzen da) izlag/iz katalana, Kataluniakoa, katalan herritarra.
katalandu katalandu, katalan(du), katalantzen 1 da/du ad katalan bihurtu. ik katalanizatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
katalanera katalanera (Hiztegi Batuan katalan agertzen da) iz katalana (hizkuntza). ik kataluniera.
katalanismo katalanismo iz Kataluniaren nortasun politiko, historiko eta kulturala ezagutua izan dadin lortu nahi duen higikunde politikoa.
katalanista katalanista 1 izond katalanismoaren aldekoa.
  2 iz katalanismoaren aldeko pertsona.
katalanizatu katalanizatu, katalaniza(tu), katalanizatzen 1 da ad katalan bihurtu. ik katalandu.
katalanofobia katalanofobia iz katalanen aurkako herra.
kataleju kataleju 1 iz betaurrekoa.
  2 pl betaurreko bikiak.
katalepsia katalepsia iz nerbioetako alditxarra, bat-batekoa, gorputza gogortzen eta sentiberatasuna sorgortzen duena.
katalisi katalisi iz erreakzio kimiko baten abiaduraren lastertze edo moteltzea, erreakzioan parte hartzen ez duen gai batek eragina.
katalizagailu katalizagailu iz katalizatzailea.
katalizatu katalizatu, kataliza, katalizatzen 1 du ad katalisia eragin.
  2 irud/hed
katalizatzaile katalizatzaile 1 iz erreakzio kimiko bat katalizatzen duen gaia. ik katalizagailu.
  2 irud/hed
katalogatu katalogatu, kataloga, katalogatzen 1 du ad hurrenkeraren baten arabera katalogo batean sailkatu edo izendatu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
katalogatze katalogatze iz hurrenkeraren baten arabera katalogo batean sailkatze edo izendatzea.
katalogazio katalogazio iz katalogatzea.
katalogo katalogo 1 iz zerrenda edo izendegi egituratua, argibidez eta zehaztasunez hornitua.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
katalografiko katalografiko izond katalogatze teknikari dagokiona.
kataloxa kataloxa 1 iz betaurrekoa.
  2 irud/hed
kataluniar kataluniar (Hiztegi Batuan katalan agertzen da) izlag/iz katalana, Kataluniakoa, katalan herritarra.
kataluniera kataluniera (Hiztegi Batuan katalan agertzen da) iz katalana (hizkuntza).
katama katama iz umeak izan dituen katemea. ik katu 6.
katamar katamar 1 adlag lau hankan, lau oinean. ik katamarka.
  2 katamarran/katamarrean lau hankan, lau oinean.
katamaran katamaran iz plataforma batek batzen dituen bi krosko luze eta eskuk osaturiko itsasontzia.
katamarka katamarka adlag lau hankan, lau oinean. ik katamar.
katamixar katamixar (corpusean katamusar eta kattamuxar soilik) iz katagorria.
katamotz katamotz 1 iz katuaren antzeko ugaztun basati haragijalea, hura baino handiagoa, belarri puntadunetan ile sorta bana dituena (Lynx pardina etab.).
  2 (hitz elkarketan)
katamusar katamusar ik katamixar.
katana katana iz japoniar ezpata.
katanar katanar iz
katanarru katanarru 1 iz dirua gordetzeko edo aldean eramateko larruzko zorroa.
  2 katuaren larrua.
katandu katandu, katan, katantzen da ad kateatu.
kataplasma kataplasma iz txaplata, enplastoa.
katapulta katapulta 1 iz harriak, geziak edo beste jaurtigaiak indarrez botatzeko antzina erabiltzen zen tresna.
  2 (hitz elkartuetan)
katapultatu katapultatu, katapulta(tu), katapultatzen du ad indarrez bultzatu.
katapurtxintxa katapurtxintxa iz katagorria.
katar katar1 iz katu arra.
katar katar2 ik kataro.
katarata katarata1 iz kristalianoren lausotasuna, ikustea eragozten duena, begi-lausoa.
katarata katarata2 iz emari handiko ur jauzia.
katarismo katarismo iz kataroen doktrina eta higikundea.
katarkide katarkide iz talde bereko katarra.
kataro kataro (orobat katar) 1 izond gehienbat Frantziako hegoaldean hedatu zen Erdi Aroko doktrina bati dagokiona.
  2 iz doktrina horren jarraitzailea.
kataroar kataroar iz kataroa, katarismoaren jarraitzailea.
katarrino katarrino izond tximinoez mintzatuz, sudur zuloak beherantz eta isatsa oso laburra dituena.
katarro katarro 1 iz hotzeria.
  2 (hitz elkartuetan)
katarsi katarsi (orobat katarsis g.er.) 1 iz esperientzia batek eraginiko barne askapeneko sentimena.
  2 (hitz elkartuetan)
katarsis katarsis ik katarsi.
katartiko katartiko izond katarsia eragiten duena.
kataska kataska 1 iz ipar liskarra, borroka. cf gatazka.
  2 kataskan borrokan.
katastral katastral izond katastroari dagokiona. ik katastro 2.
katastro katastro 1 iz herri bateko ondasun higiezin guztien errolda.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik katastral.
katastrofe katastrofe 1 iz hondamendia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik katastrofiko.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
katastrofiko katastrofiko 1 izond hondamenezkoa. ik katastrofe 2.
  2 ikaragarri txarra.
katastrofikoki katastrofikoki adlag hondamenezko eran.
katastrofismo katastrofismo iz katastrofeak iragartzeko joera.
katatonia katatonia iz eskizofrenia mota, higimena eta nahimena eragozten dituena.
katatoniko katatoniko izond katatoniak joa dagoena.
katazka katazka adlag kataskan, borrokan.
katazuri katazuri iz erbinude zuria.
kate kate (orobat katea g.er. kataia g.er. eta gate g.er.) 1 iz maila edo eraztun formako atal elkarri lotuen saila, lotura gisa edo apaingarri gisa erabiltzen dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
  5 (atxilotuaren edo mendean dagoenaren irudi gisa; pl.)
  6 mota edo sail bereko osagaien segida.
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, gauza abstraktuekin)
  10 telebista edo irrati katea.
  11 kate begi ik katebegi.
  12 kate luze
  13 kate maila (orobat katemaila)
  14 kate motzean (orobat kate motxean)
  15 kate-mutur (orobat katemutur)
  16 kate-orratz ik kateorratz.
  17 kate-zulo (corpusean katezulo soilik) ontizetan ainguaren katea igarotzeko zuloa.
  18 mendi kate ik mendikate.
kateaketa kateaketa iz kateatzea.
kateakuntza kateakuntza iz kateaketa.
kateamendu kateamendu iz kateaketa.
kateatu kateatu (orobat katetu g.er.), katea(tu), kateatzen 1 da/du ad katez lotu.
  2 lotu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
kateatxo kateatxo ik katetxo.
kateatze kateatze iz katez lotzea.
katebegi katebegi (orobat katenbegi g.er. eta kate begi) iz kate maila biribila.
katedra katedra 1 iz Espainiako unibertsitateetan, goi mailako irakasle kargua.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
katedradun katedradun 1 iz katedra bat lortu duen irakaslea.
  · 2 ( izenondo gisa)
katedral katedral (orobat katedrale g.er. eta katedrala g.er.) 1 iz eliz barruti bateko apezpiku eliza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
katedratiko katedratiko iz katedraduna.
katedun katedun izond katea duena; kateak dituena.
kategoria kategoria 1 iz izaki eta adigai guztiak sailkatzeko klase oinarrizkoenetako bakoitza.
  2 maila edo mota bereko izakiak sailkazen diren klasea.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 maila, garrantzia.
kategoriaka kategoriaka adlag kategorien arabera, mailaka.
kategoriko kategoriko 1 izond kategoriarena, kategoriari dagokiona.
  2 zalantza edo eztabaida onartzen ez duena.
  3 (adizlagun gisa) ik kategorikoki.
  4 inperatibo kategoriko gizabanakoak bere buruari, arrazoiak adierazia denez gero, ezartzen dion arau etikoa.
kategorikoki kategorikoki adlag era kategorikoan.
kategorikotasun kategorikotasun iz kategorikoa denaren nolakotasuna.
kategorizatu kategorizatu, kategoriza, kategorizatzen du ad kategorieen arabera antolatu.
kategorizatze kategorizatze iz kategorieen arabera antolatzea.
kategorizazio kategorizazio iz kategorizatzea.
katekesi katekesi 1 iz kristau ikasbidea irakastea.
  2 (hitz elkartuetan)
katekide katekide iz kate berean dagoena.
katekista katekista (orobat katexixta g.er.) iz katekesia ematen duen pertsona.
katekizatu katekizatu, katekiza, katekizatzen du ad katekesia erakutsi.
katekorratz katekorratz ik kateorratz.
katekumeno katekumeno iz bataioa hartzera prestazen ari den pertsona.
katemaila katemaila ik kate 13.
kateme kateme 1 iz katu emea.
  2 (emakumeez mintzatuz)
  3 (hitz elkartuetan)
katemetxo katemetxo iz adkor katemea.
katemutur katemutur ik kate 15.
katenaria katenaria (orobat katener) iz burdinbidedeetan eta, luzera osoan lurretik distantzia berean zintzilik dagoen kable elektrikoa.
katenbegi katenbegi ik katebegi.
katener katener ik katenaria.
kateorratz kateorratz (orobat katekorratz eta kate-orratz g.er.) iz orratz modukoa, tolestua, mutur puntaduna beste muturreko itxituran tinko sartzen dena.
katering katering iz aurrez prestaturiko janarien zerbitzua, taldeentzako antolatua.
katestatu katestatu ik kateztatu.
kateter kateter iz hodi luze eta oso mehea, organismoko hodi eta barrunbeetan sartzen dena, sendaketak eta edo diagnostikoak egiteko erabiltzen dena.
kateterismo kateterismo iz hodi edo barrunbe batean kateter bat sartzea.
kateterizazio kateterizazio iz kateterismoa.
kateto kateto iz hiruki zuzen batean, angelu zuzena eratzen duten bi aldeetako bakoitza.
katetu katetu ik kateatu.
katetxo katetxo (orobat kateatxo g.er.) iz kate txikia.
katetzar katetzar iz adkor kate handia.
katexima katexima ik katixima.
katexixta katexixta ik katekista.
katezismo katezismo iz kristau ikasbidea. ik katixima.
kateztatu kateztatu (orobat katestatu g.er.), katezta, kateztatzen du ad ipar kateatu, katez lotu.
katezulo katezulo ik kate 17.
katibatu katibatu ik gatibatu.
katibu katibu ik gatibu.
katigailu katigailu iz lotzeko gailua.
katigamendu katigamendu 1 iz katigatzea.
  2 irud/hed
katigatu katigatu, katiga, katigatzen 1 da ad zerbait nonbait, ezin askatu dela gertatu.
  2 hed/irud
  · 3 du ad katez-edo lotu; lotu.
  4 (maitasunezko edo haragizko harremanean)
katigatze katigatze iz katez lotzea.
katigu katigu adlag katez-edo loturik.
katikula katikula iz
katilu katilu 1 iz lurrezko edo toskazko ontzia, biribila eta kirtenik ez duena, esnea eta antzeko edariak hartzeko erabiltzen dena. ik gopor.
  2 hed
  3 katilu baten edukia. ik katilukada.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
katilukada katilukada 1 iz katilu baten edukia. ik katilu 3.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
katilutxo katilutxo iz adkor katilua.
katioi katioi iz karga positiboko ioia.
katiuska katiuska iz emakumeen bota luzea, gomazkoa, oinak euritik eta lokatzetik babesteko balio duena.
katixima katixima 1 iz kristau ikasbidea.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 katixima egin katixima irakatsi.
  5 katixima egile katixima irakaslea.
katodiko katodiko 1 izond katodoari dagokiona.
  2 irud/hed hodi katodikoaren, eta bereziki telebistaren bidezkoa.
  3 hodi katodiko1 izpiak katodotik anodora doazen hodia.
  4 hodi katodiko2 telebista.
katodo katodo iz elektrodo negatiboa. ik anodo.
katoi katoi (orobat katon g.er.) 1 iz Espainian, irakurtzen ikasteko liburua.
  2 irud/hed
katoliko katoliko 1 izond katolizismoari dagokiona. (pertsonez)
  2 (bestelakoez)
  3 (izenlagun gisa; ipar)
  4 (predikatu gisa)
  5 iz Eliza katolikoko kidea.
  · 6 izond adkor ona, behar bezalakoa.
katolikoki katolikoki adlag era katolikoan.
katolikotasun katolikotasun 1 iz katolikoa izatea; katolikoa denaren nolakotasuna.
  2 katolizismoa.
katolikotu katolikotu, katoliko(tu), katolikotzen da/du ad katoliko bihurtu.
katolikotzar katolikotzar izond adkor katolikoa.
katolikozale katolikozale izond katolikoen zale edo aldeko dena.
katolizismo katolizismo iz Aita Santuaren aginte eta gidaritza onartzen duen kristau erlijioa, erlijio katolikoa.
katon katon ik katoi.
katramila katramila 1 iz kontu nahasi eta korapilatsua.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
katramilarazi katramilarazi, katramilaraz, katramilarazten du ad katramilatzera behartu.
katramilatsu katramilatsu izond katramilaz betea, nahasia.
katramilatu katramilatu, katramila, katramilatzen 1 da/du ad katigatu; nahasi.
  2 (maitasunezko edo haragizko harremanean)
  3 (era burutua izen gisa)
kattagorri kattagorri ik katagorri.
kattamuxar kattamuxar ik katamixar.
katu katu (orobat gatu g.er.) 1 iz gizakien lagunartean bizi den ugaztun txiki haragijalea, atzaparduna, ilea leuna eta begiak luzaran eta distiratsuak dituena (Felis catus).
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 su armetako kako modukoa, tiro egiteko sakatzen dena.
  5 altxagailu mota kremaileraduna, pisu handiak altuera txikietara altxatzeko erabiltzen dena.
  6 kale katu
  7 katu-ama ik katama.
  8 katu hidrauliko altxagailu mota, isurkari baten presioak eragindako enbolo baten bidez pisuak jasotzeko erabiltzen dena.
  9 katu-katuka ik katuka.
  10 katu zulo ateetan, katua pasa ahal izateko, egiten den zulo biribila.
katuarrain katuarrain (orobat katu-arrain) iz Lamnidae familiako itsas arrain hezurdun mutur-luzea, eten gabe higitzen dena (Scyliorhinus canicula edo Scyllum catulus)
katuil katuil iz
katuka katuka 1 adlag katamarrean, lau hankan.
  2 katu-katuka
katuki katuki iz katu okela.
katutxo katutxo (orobat katutxu g.er.) 1 iz katakumea.
  2 adkor katua.
  · 3 (deiki gisa)
katutxu katutxu ik katutxo.
katutzar katutzar iz adkor katu handia.
katuzale katuzale izond katuen zale dena.
katxalote katxalote ik kaxalote.
katxarro katxarro 1 iz trastea.
  2 pl ontziak.
  · 3 (beste izen baten eskuinean)
katxeatu katxeatu, katxea, katxeatzen du ad miatu, haztatu.
katxemira katxemira ik kaxmir.
katxi katxi iz adkor plastikozko edontzia litro bateko edukierakoa.
katxoi katxoi iz ibai batean, koska batean behera erortzen den ur-lasterra.
katxonda katxonda iz mari-beroa.
katxondeo katxondeo iz txantxa, irria.
katxondo katxondo 1 iz martin-beroa.
  2 katxondo ipini larrua jotzeko gogoz jarri.
katzaka katzaka 1 iz katazka.
  2 katzakan borrokan, lehian.
kaudillo kaudillo (orobat caudillo) 1 iz armadaburua.
  2 (F. Franco jeneralari buruz)
kaudimen kaudimen 1 iz zor baten bermea; bermea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kaudimendu kaudimendu izond kaudimena.
kaudimendun kaudimendun izond kaudemena duena.
kaudimengabe kaudimengabe izond kaudimenik ez duena.
kauen kauen interj
kauenlaletxe kauenlaletxe interj
kauenzotz kauenzotz (orobat kauen zotz) interj
kaukasiar kaukasiar (orobat kaukaziar g.er.) 1 izlag Kaukasoko, Kaukasori dagokiona.
  · 2 iz Kaukasoko herritarra.
kaukasoar kaukasoar izlag kaukasiarra.
kaukaziar kaukaziar ik kaukasiar.
kausa kausa 1 iz zergatikoa, zioa.
  2 (filosofian) zerbaitek bere izatea zor dion hastapena; ondorio bat eragiten duen gertaera edo ekintza; gertaera edo ekintza bati buruz, hura eragiten duen gertaera edo ekintza.
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkarketan bigarren osagai gisa)
  6 defendatzen den ideal multzoa.
  7 -en kausaz
  8 dela kausa
  9 direla kausa
  10 kausa hurbil
  11 kausa lehen
  12 lehen kausa
  13 zela kausa
  14 zirela kausa
  15 kausazko ik kausal 3.
kausabakar kausabakar izond kasua bakarrekoa.
kausagabezia kausagabezia iz kausarik eza.
kausal kausal izond 1 kausarena, kausari dagokiona.
  2 (gramatikan)
  3 (filosofian) kausazkoa.
kausalitate kausalitate 1 iz kausaren eta kausak sortzen duen ondorioaren arteko erlazioa.
  2 (filosofian)
  3 (hitz elkartuetan)
kausalki kausalki adlag alderdi kausalean.
kausaltasun kausaltasun iz kausala denaren nolakotasuna.
kausante kausante izond eragingarria.
kausatu kausatu, kausa(tu), kausatzen 1 du ad eragin, ekarri.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kausatxo kausatxo iz adkor kausa.
kausazio kausazio iz
kausera kausera iz ipar irinez, urez eta beste beste osagai batzuez egiten den bola modukoa, koipetan frijitzen dena. ik kruspeta.
kausiarazi kausiarazi, kausiaraz, kausiarazten du ad kausitzera behartu.
kausigai kausigai iz
kausipen kausipen iz ipar kausitzea, arrakasta.
kausitasun kausitasun iz arrakasta.
kausitu kausitu, kausi, kausitzen 1 du ad aurkitu. ik ediren.
  · 2 da ad aurkitu, gertatu.
  · 3 du ad ipar lortu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
kausitzaile kausitzaile iz lortzailea.
kausitze kausitze iz ipar lortzea, arrakasta; azterketa gainditzea.
kaustiko kaustiko 1 izond erregarria.
  2 irud/hed
  3 soda (orobat zoda) kaustiko ik soda 5.
kaustikoki kaustikoki aldag era kaustikoan.
kauta kauta (neure, nire, bere-ren eskuinean)
  1 kautako izlag arteko.
  2 kautan artean.
  3 kautarako adlag arterako.
  4 kautatik artetik
kautela kautela 1 iz arreta, erresalbua.
  2 kautelazko
kauter kauter iz ipar perzkina.
kauterio kauterio iz kauterizatzea, erretzea.
kauterizatu kauterizatu, kauteriza, kauterizatzen du ad zauriak eta kidekoak erreduraz sendatu.
kauterizazio kauterizazio iz kauterizatzea.
kautibo kautibo iz gatibua.
kautoki kautoki adlag kautelaz, erresalbuz.
kautxo kautxo ik kautxu.
kautxu kautxu (orobat kautxo eta kautso g.er.) 1 iz
  2 (hitz elkartuetan)
kautxugintza kautxugintza iz
kauzio kauzio iz bermea; kaudimena.
kaviar kaviar ik kabiar.
kax-kax kax-kax iz
kaxa kaxa1 (orobat kaja g.er.) 1 iz kutxa; ontzia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (edukiera neurri gisa) ik kaxakada.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 hilkutxa.
  6a amak abandonaturiko haur jaio berria uzten zen lekua. ik beherago 10; ik tornu3.
  7 abiadura kaxa abiadura aldagailua.
  8 bular kaxa
  9 eskularru kaxa eskularruen kutxa.
  10 kaxako ume amak abandonaturiko haur jaio berria. ik tornu3 3.
  11 pandoraren kaxa
kaxa kaxa2 iz ipar kazola.
kaxagile kaxagile iz kaxak egiten dituen langilea.
kaxakada kaxakada iz kaxa baten edukia. ik kaxa 3.
kaxalote kaxalote (orobat katxalote; Hiztegi Batuan kaxalote agertzen da) iz
kaxatxo kaxatxo iz kutxatxoa.
kaxatzar kaxatzar izond adkor kaxa handia.
kaxera kaxera (corpusean kajera soilik) iz
kaxerna kaxerna ik kaserna.
kaxero kaxero iz
kaxeta kaxeta1 iz ipar kaxa txikia.
kaxeta kaxeta2 ik kaseta.
kaxetarigai kaxetarigai ik kazetarigai.
kaxka kaxka 1 interj kolpearen onomatopeia.
  2 kaxka-kaxka
kaxkabeltx kaxkabeltx izond/iz adkor kaskabeltza.
kaxkabiko kaxkabiko iz txingor mota.
kaxkagorri kaxkagorri izond adkor kaskagorria.
kaxkagorridun kaxkagorridun izlag
kaxkail kaxkail izond adkor kaskaila, kaskarra.
kaxkaka kaxkaka izond adkor kaskaka, kolpeka.
kaxkal kaxkal izond adkor kaskaila, kaxkarra.
kaxkaldu kaxkaldu, kaxkal, kaxkaltzen da ad kaskal bihurtu, kaxkartu.
kaxkamotx kaxkamotx (orobat kaxka motz) izond adkor kaskamotza.
kaxkar kaxkar1 1 izond adkor kaskarra.
  2 (adizlagun gisa)
kaxkar kaxkar2 iz adkor burua.
kaxkarin kaxkarin izond adkor kaskarina.
kaxkarkeria kaxkarkeria izond adkor kaskarkeria.
kaxkarot kaxkarot ik kaskarot.
kaxkarrot kaxkarrot ik kaskarot.
kaxkartu kaxkartu, kaxkar(tu), kaxkartzen da/du ad adkor kaskartu.
kaxkartze kaxkartze iz kaxkarrago bihurtzea.
kaxkateko kaxkateko iz adkor kaskatekoa.
kaxketa kaxketa iz adkor kasketa.
kaxketadun kaxketadun ik kasketadun.
kaxko kaxko 1 iz adkor gainaldea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 burua.
kaxkoratu kaxkoratu, kaxkora, kaxkoratzen da ad adkor bururatu.
kaxmir kaxmir (orobat katxemir) iz Kaxmirko ahuntz ilearekin eginiko ehuna, biguina eta leuna.
kaxmirtar kaxmirtar (orobat kasmirtar g.er.) izlag India eta Pakistan artean dagoen Kaxmirkoa, Kaxmirri dagokiona; Kaxmirko herritarra.
kaxoi kaxoi ( orobat kajoi cf tiradera Hiztegi Batuak kaxoi eta kajoi baztertzen ditu eta tiradera erabili behar dela adierazten) 1 iz tiradera.
  2 (elkarrizketetan)
kaxoitxo kaxoitxo iz kaxoi txikia.
kaxola kaxola ik kaxuela.
kaxuela kaxuela (orobat kaxola) iz kazola.
kazadora kazadora iz gerrirainoko zamarra.
kazakhera kazakhera iz
kazakhstandar kazakhstandar izond/iz Kazakhstangoa, Kazakhstani dagokiona; Kazakhstango herritarra.
kazazio kazazio ik kasazio.
kazazione kazazione ik kasazio.
kazerna kazerna ik kaserna.
kazerolada kazerolada iz eltze joaldia, eltzealdia.
kazeta kazeta (orobat kaseta) 1 iz aldizkaria.
  2 egunkaria.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kazetagintza kazetagintza iz kazetak egitea.
kazetalari kazetalari ik kazetari.
kazetari kazetari (orobat kazetalari g.er. eta kasetalari g.er.) 1 iz informazioaren munduko profesionala.
  2 (izenondoekin)
  3 (mota erakutsiz)
  4 (predikatu gisa)
  5 (izenondo gisa)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kazetariburu kazetariburu (corpusean kazetari buru soilik) iz kazetari talde baten buru den pertsona.
kazetarigai kazetarigai (corpusean kazetari –gai eta kaxetarigai soilik) iz kazetari izateko prestatzen ari den pertsona.
kazetarisa kazetarisa (Euskaltzaindiaren gomendioetan baztertzen dira –sa atzizkia duen forma hau) iz emakume kazetaria.
kazetaritxo kazetaritxo iz adkor kazetaria.
kazetaritza kazetaritza (orobat kasetaritza g.er.) 1 iz kazetariaren jarduera edo lanbidea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik periodistiko.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kazetatxo kazetatxo (orobat kasetatxo) iz kazeta xumea.
kazetatzale kazetatzale iz ipar kazetaria.
kazetero kazetero izond adkor kazetaria.
kazike kazike iz Ameriketako indiar multzo baten gainetik egon edo eskualde batean agintzen zuen jauntxoa; jauntxoa.
kazino kazino ik kasino.
kazkabar kazkabar 1 iz hotzaren ondorioz ale izoztuetan erortzen den euria. ik txingor; babazuza.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kazkagogor kazkagogor ik kaskagogor.
kazkar kazkar ik kaskar.
kazkaraka kazkaraka adlagn
kazkarot kazkarot ik kaskarot.
kazkartu kazkartu ik kaskartu.
kazkatu kazkatu ik kaskatu.
kazkazuri kazkazuri ik kaskazuri.
kazketadun kazketadun ik kasketadun.
kazkezur kazkezur ik kaskezur.
kazo kazo iz janariak berotzeko edo egosteko ontzia, gider luze bat duena.
kazola kazola (orobat kazuela) 1 iz eltze moduko ontzia, bi eskulekuen ordez giderra duena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kazolatxo kazolatxo (orobat kazuelatxo) iz kazola txikia.
kazuela kazuela ik kazola.
ke ke 1 iz erretzen ari den edo oso beroa dagoen zerbaiti darion gas multzoa.
  2 (izenondoekin)
  3 (neurri banakoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 jo eta ke adlag ik beherago 13.
  7 ke adar (orobat keadar g.er.)
  8 ke bihurtu
  9 ke laino (orobat kelaino g.er.)
  10 ke-lainotsu (corpusean kelainotsu soilik) izond
  11 ke-tegi
  12 ke-zulo (orobat kezulo, kexilo eta kezilo) kebidea.
  13 su eta ke adlag jo eta ke.
keadar keadar ik ke 7.
kealdi kealdi 1 iz ke botaldia.
  2 (hitza elkartuetan)
keba keba (orobat ke-ba) interj
kebab kebab 1 iz arkume haragi eta barazki zatiak txandakatzen diren turkiar txitxi-burruntzia.
  2 (hitz elkartuetan)
kebekiar kebekiar 1 izlag Kebek-koa, Kebek-ki dagokiona.
  · 2 iz Kebek-ko herritarra.
kebide kebide iz tximinia.
kebrado kebrado iz zatikia.
kedar kedar (orobat gedar 1 iz osorik erretzen ez den zerbaitek ekoizten duen gai beltza, zatiki txikiz osatua.
  2 (erkaketetan)
  3 (neurri banakoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 kedar izpia.
  7 kedar-beltz
  8 kedar-garbitzaile iz kebideetatik kedarra kentzen duen langilea.
kedarreztatu kedarreztatu izond kedartua, kedar geruza bat duena.
kedartar kedartar iz Kedarren familiako kidea.
kedartsu kedartsu izond kedarrez betea.
kedartu kedartu izond kedarrez estalia. ik kedarreztatu.
kefi kefi iz beduinoen burukoa.
kefir kefir iz jogurtaren antzeko janaria, alkohola eta azido karbonikoa dauzkana, Kaukaso aldekoa.
kehatar kehatar iz Kehaten familiako kidea.
keinada keinada (orobat kinada) 1 iz keinua.
  2 (hitz elkartuetan)
keinadaka keinadaka adlag keinadak eginez.
keinadizo keinadizo iz adkor keinua.
keinatu keinatu (orobat kinatu g.er. eta kiñatu g.er.), keina, keinatzen 1 du ad zerbait egingo delako keinua egin.
  2 arma bat helburuari begira jarri.
  3 begia keinatu
keinatze keinatze iz keinua egitea.
keinka keinka ik kinka.
keinu keinu (orobat keiñu g.er. eta kiñu g.er.) 1 iz gorputzaren eta bereziki aurpegiaren edo eskuen higidura, barne egoera edo nahiren bat adierazten duena. ik imintzio; seinale.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 keinu egin ik keinukatu.
  7 (determinatzaileekin)
  8 keinuz adlag
keinuera keinuera (orobat keinukera) iz keinua; keinu egiteko era.
keinuka keinuka (orobat kinuka g.er.) 1 adlag keinu eginez.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
keinukari keinukari 1 izond keinu egiten duena. ik keinulari. (pertsonak)
  2 (gauzak)
  · 3 iz autoetan, argi keinukaria.
keinukatu keinukatu, keinuka, keinukatzen du ad keinu egin.
keinukera keinukera ik keinuera.
keinulari keinulari izond keinularia.
keinuņo keinuño iz ipar keinutxoa.
keinutxo keinutxo iz keinu txikia.
keinuzale keinuzale iz keinuen zalea dena.
keiņu keiñu ik keinu.
keja keja ik kexa.
kelaino kelaino ik ke 9.
kelainotsu kelainotsu ik ke 10.
keldar keldar iz ipar kedarra.
kelta kelta ik zelta.
keltiar keltiar ik zeltiar.
kemen kemen (orobat gemen g.er.) 1 iz aritzeko, jarduteko, ekiteko gorputz edo gogo indarra. ik adore; kalipu.
  2 pl
  3 (izenondoekin)
  4 (izenlagunekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagi gisa)
kemenaldi kemenaldi iz kemen handiko aldia.
kemendu kemendu, kemen(du), kementzen da/du ad kemena hartu; kemena eman.
kemengabe kemengabe (orobat kemen gabe) izond kemenik ez duena.
kemengabetu kemengabetu, kemengabe, kemengabetzen da/du ad
kementasun kementasun iz kemena duenaren nolakotasuna edo egoera.
kementsu kementsu 1 izond kemenez beta. (pertsonez)
  2 (animaliez)
  3 (gauzez)
  4 (hitz elkartuetan)
  5 (izan aditzarekin)
  6 (adizlagun gisa)
ken ken 1 part
  2 irud/hed
kenarazi kenarazi, kenaraz, kenarazten du ad kentzera behartu.
kendu kendu, ken, kentzen 1 du ad zerbait edo norbait, dagoen tokitik higitu; (toki batetik) desagerrarazi.
  · 2 da/du ad dagoen tokitik edo egoeratik beste batera higitu edo higiarazi. (norbait)
  3 (zerbait)
  · 4 du ad (zerbaiti) dagokion, itsatsita duen edo zatitzat duen zerbait bereizi. ik erauzi, edeki.
  5 norbait, bereziki bere borondatearen kontra, duen edo jabe den gauzaren bat gabe utzi. ant eman.
  6 zerbait gauzaren bat gabe utzi.
  7 kobratu.
  8 alde batera utzi.
  9 begiak kendu
  10 (begi) bistatik kendu.
  11 bizarra kendu
  12 bularra kendu (titia hartzen duenari)
  13 burutik kendu
  14 gogotik kendu
  15 hitza kendu
kendura kendura iz kenketaren emaitza.
kenezin kenezin izond ezin kenduzkoa.
kengarri kengarri 1 izond aipatzen dena kentzen duena.
  2 ken daitekeena.
keniar keniar ik kenyar.
kenka kenka ik kinka.
kenkari kenkari 1 iz ordainkizunetan, kentzen den kopurua. ik kenketa 3.
  2 zerga kenkari
kenketa kenketa 1 iz kentzea.
  2 aritmetikan, kopuru bati beste bat kentzeko eragiketa.
  3 ordainkinzunetan, kopuru bat kentzea. ik kenkari.
  4 zerga kenketa
kentzaile kentzaile iz aipatzen dena kentzen duena.
kentze kentze 1 iz zerbait, gauzaren edo zatiren bat gabe uztea.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kentzearren kentzearren adlag kentzeko.
kentzeke kentzeke adlag kendu gabe.
kenyar kenyar (orobat keniar eta kenyatar g.er.; Hiztegi Batuan kenyar agertzen da) 1 izlag Kenyakoa, Kenyari degokiona.
  2 Kenyako herritarra.
kepi kepi (orobat kepis) iz uniforme batzuen osagarri den buruko zilindriko biseraduna.
kepis kepis ik kepi.
kera kera1 iz itxura; era.
kera kera2 iz geldialdia.
keramika keramika ik zeramika.
keratina keratina iz azufrez aberatsa den proteina, ornodunen epidermisaren, eta azazkal, ile, luma, adar eta kidekoen osagai funtsezkoa dena.
keratxo keratxo iz geldialditxoa.
kereila kereila 1 iz dagokion epailearen edo tribunalaren aurrean irainduak edo kaltetuak aurkezten duen salaketa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
kereta kereta (orobat gereta) iz kanaberak-edo bilbatuz egiten den hesi moduko, ate edo zernahi gauza.
keretar keretar iz Biblian agertzen den leinu bateko kidea.
keria keria iz alde txarra, nolakotasun gaitzesgarria.
kerida kerida iz amorantea.
kermesa kermesa ik kermeza.
kermeza kermeza (orobat kermesa g.er.) iz aire zabalean egiten den ongintzako festa.
kermezalari kermezalari iz kermeza antolatzen duen pertsona.
keroseno keroseno 1 iz petrolio garbitik eratorritako gaia, bereziki erreakzio motorren eta suzirien propultsio motorren erregai gisa erabiltzen dena. ik nafta.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kerratu kerratu izond zaharmindua.
kerru kerru iz karkaxa.
keru keru 1 iz dasta, zaporea.
  2 usain gaiztoa.
kerubin kerubin iz aingerukien hurrenkerako bederatzi taldeetako bigarreneko kidea.
kerzetina kerzetina iz
kesa kesa 1 iz ipar kaxa, kutxa.
  2 aurrezki kutxa.
kestatu kestatu ik keztatu.
kestione kestione
  1 kestione izan da ad kontua izan.
ketamina ketamina iz ikusmena eta entzumena desitxuratzen dituen droga, berez medikuntzan erabiltzen zena analgesiko eta anestesiko gisa.
ketchup ketchup (orobat ketxup) iz azukrea, ozpina eta bizigarriak dauzkan tomate saltsa.
ketsu ketsu izond kez betea; lurruntsua.
ketu ketu, ke(tu), ketzen 1 du ad ketan ipini, ketan lehortu.
  2 ke bihurtu.
  3 (era burutua izenondo gisa) ketan ipini, ketan lehortu. ik keztatu 2.
ketxo ketxo iz ke txikia.
ketxuar ketxuar ik kitxua.
ketxup ketxup ik ketshup.
ketza ketza iz ke mordoa.
ketzal ketzal 1 iz Ameriketako erdialdeko hegazti igokaria, goialdean luma berde dirtiratsuak eta behealdean gorriak dituena (Trogons resplendens).
  2 Guatemalako diru banakoa.
kexa kexa (orobat keja g.er.) 1 iz egoera mingarri baten ahozko adierazpena. ik kexu; espa; intziri.
  2 (aditzaren objektu gisa)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kexabide kexabide iz kexatzeko zergatikoa.
kexadura kexadura iz ipar ezinegona, artegatasuna. ik kexamendu.
kexagai kexagai iz kexaren gaia.
kexagarri kexagarri izond kezkagarria, asaldagarria.
kexaka kexaka adlag kexatzen.
kexakizun kexakizun iz kexa, kexabidea.
kexaldi kexaldi iz ipar ezinegonezko aldia.
kexamendu kexamendu iz ipar ezinegona, artegatasuna. ik kexadura.
kexarazi kexarazi (orobat kexa arazi g.er.), kexaraz, kexarazten 1 du ad kexatzera behartu,
  2 ipar kezkarazi, larriarazi.
kexati kexati 1 izond kexatzeko joera duena.
  2 (adizlagun gisa)
kexatu kexatu, kexa(tu), kexatzen 1 da ad pairatzen den egoera mingarria ahoz adierazi. ik arranguratu.
  2 ipar kezkatu, larritu.
  3 ipar haserretu.
kexatze kexatze iz haserretzea.
kexelebretu kexelebretu izond apur bat edana.
kexemarina kexemarina iz
kexilo kexilo ik ke 12.
kexu kexu 1 iz kexa.
  2 irud/hed
  3 larritasuna, urduritasuna; haserrea.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hiz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 6 izond erraz kexatzen edo haserretzen dena.
  7 (adizlagun gisa) kexaka; urduri; haserre.
  8 kexu batean adlag oso kexu.
  9 kexu izan1 da ad kexatu.
  10 kexu izan2 da ad ipar urduri izan; haserre izan.
  11 kexu-kexu adlag oso haserre; oso urduri.
  12 kexu-kexua adlag oso haserre.
kexuaire kexuaire adlag kexuka edo.
kexualdi kexualdi iz kexua agertzeko aldia.
kexuka kexuka adlag kexatzen.
keynesianismo keynesianismo iz J. M. Keynes ekonomilariaren doktrina ekonomikoa.
keynesiano keynesiano izond keinestarra.
keynesiar keynesiar ik keinestar.
keynestar keynestar (orobat keynesiar) izlag J. M. Keynes ekonomilariari edo haren doktrinari dagokiona; Keynesen doktrina ekonomikoaren jarraitzailea.
keyneszale keyneszale izond keynesen zale dena.
kezilo kezilo ik ke 12.
kezka kezka 1 iz gogoa asaldatzen duen burutapena edo arazoa. ik kezkabide; ardura; grina.
  2 (aditzaren objektu gisa)
  3 (izenondoekin)
  4 (izenlagunekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 kezka gabe (orobat kezkagabe) adlag kezkarik gabe. ik kezkagabe.
kezkabide kezkabide iz kezkatzeko zergatikoa; kezka sortzen duen gauza. ik kezkagai.
kezkadun kezkadun izlag kezka duena.
kezkagabe kezkagabe (orobat kezka gabe) 1 izond kezkarik ez duena.
  · 2 ik kezka 7.
kezkagabetasun kezkagabetasun iz kezkagabea denaren nolakotasuna.
kezkagabetu kezkagabetu (corpusean kezka-gabetu soilik), kezkagabe(tu), kezkagabetzen da/du ad kezkarik gabe gelditu edo utzi.
kezkagai kezkagai iz kezkabidea.
kezkagarri kezkagarri 1 izond kezka pizten duena. (pertsonei buruz)
  2 (gauzei buruz)
  3 (adizlagun gisa)
kezkagarriki kezkagarriki adlag era kezkagarrian. ik kezkagarriro.
kezkagarriro kezkagarriro adlag era kezkagarrian. ik kezkagarriki.
kezkati kezkati 1 izond kezkatzeko joera duena.
  2 kezka agertzen duena. ik kezkatsu.
  · 3 adlag kezkaz beterik.
kezkatsu kezkatsu 1 izond kezkaz betea.
  · 2 adlag kezkaz beterik. ik kezkati 3.
kezkatto kezkatto iz adkor kezka txikia.
kezkatu kezkatu, kezka(tu), kezkatzen 1 da ad burutapen edo arazoren batek gogoa asaldatu. ik artegatu.
  · 2 du ad
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (era burutua hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kezkatxo kezkatxo iz kezka txikia.
kezkatze kezkatze iz burutapen edo arazoren batek gogoa asaldatzea.
kezkatzeke kezkatzeke adlag kezkatu gabe.
keztatu keztatu (orobat kestatu g.er.), kezta, keztatzen 1 du ad kez tratatu.
  2 (era burutua izenondo gisa) ketan ipinia, ketan lehortua. ik ketu 3.
kezulo kezulo ik ke 12.
kg kg (orobat kg.) kilogramoaren sinbolo nazioartekoa.
khazartar khazartar izlag
khlistitar khlistitar izlag
kiasma kiasma iz bi egitura anatomikoren x formako gurutzaketa.
kiasmo kiasmo iz hitzen errepikatze eta alderantzikatzean datzan figura erretokikoa.
kibbutz kibbutz iz israeldar nekazaritza landetxe kolektiboa.
kibitka kibitka iz errusiar zalgurdi mota, eskuarki itxia.
kibo kibo iz nota zoli eta oharkabekoa, abestean edo hitz egitean sortzen dena.
kide kide 1 iz norbait edo zerbaitentzat, sail, multzo edo elkarte bereko pertsona edo gauza. ik lagun.
  2 (-ko atzizkiaren eskuinean)
  3 (-en atzizkiaren eskuinean)
  4 (izenondoekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kidego kidego 1 iz kidetasun, kidetza.
  2 (hitz elkartuetan)
kideko kideko 1 iz kidea dena, kidea.
  2 izlag
  3 (-en atzizkiaren eskuinean)
kidekotza kidekotza iz egokitasuna.
kider kider ik gider.
kidetasun kidetasun 1 iz kideen arteko harremana edo lotura.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kidetsu kidetsu izond gutxi gorabehera kidekoa.
kidetu kidetu, kide(tu), kidetzen da/du ad kide bihurtu; kidetasuna iritsi.
kidetza kidetza 1 iz kidetasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
kidetze kidetze iz kide bihurtzea; kidetasuna iristea.
kiebra kiebra 1 iz porrota, hutsegitea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 kiebra jo porrot egin.
kietismo kietismo iz gisa arimaren betegintzarre osoa Jainkoaren kontenplazioan datzala dioen erlijio doktrina.
kietista kietista iz kietismoari dagokiona; kietismoaren aldekoa dena.
kieto kieto adlag
kievtar kievtar izlag/iz Kievkoa, Kievi dagokiona; Kievko herritarra.
kifi kifi iz haxixa.
kijotizatu kijotizatu ik kixotizatu.
kijotizatze kijotizatze ik kixotizatze.
kikara kikara (orobat kikera g.er; Hiztegi Batuan kikara agertzen da) 1 iz kafea eta beste zenbait edari hartzeko erabiltzen den ontzia, katilua baino txikiagoa eta eskutoki bat bakarra duena.
  2 (edukia) ik kikarada; kikaratara.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kikaradaka kikaradaka iz kikararen edukia. ik kikara 2.
kikarakadatxo kikarakadatxo iz adkor kikarakada.
kikaratara kikaratara iz kikararen edukia. ik kikara 2.
kikaratxo kikaratxo iz kikara txikia.
kikera kikera ik kikara.
kikil kikil (orobat kokil g.er.) 1 izond adore gutxikoa, ezeri aurre egiteko gauza ez dena.
  2 (gauzei buruz)
  3 (adizlagun gisa)
  4 kikil-kikil egin
kikilarazi kikilarazi (orobat kokilarazi), kikilaraz, kikilarazten du ad kikiltzera behartu.
kikildu kikildu (orobat kokildu g.er.; Hiztegi Batuak kokildu baztertzen du eta kikildu erabili behar dela adierazten), kikil(du), kikiltzen 1 da ad adorea galdu, ezeri aurre egiteko ezgauza gertatu.
  · 2 du ad adorea kendu
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (era burutua hitz elkartuetan)
kikilgarri kikilgarri izond kikiltzen duena.
kikiltasun kikiltasun iz kikila denaren nolakotasuna.
kikiltzeke kikiltzeke (corpusean kokiltzeke soilik) adlag kikildu gabe
kikimako kikimako iz
kikiriki kikiriki iz oiloaren oihua. ik kukurruku.
kikirriki kikirriki izond kolore askotakoa, kolore-nabarra.
kiko kiko iz
kiku egin kiku egin du ad zelatatu, kirik egin.
kikuka kikuka adlag zelatan.
kikunbera kikunbera iz murgialdia.
kilate kilate 1 iz harri bitxien masa banakoa, 200 mg-ren baliokidea.
  2 nahastura batek daukan urre hutsezko kopurua adierazten duen banakoa, nahasturaren guztizko masaren 24 partetan parte bat urre hutsi dagokiona.
  3 irud
kiliastiko kiliastiko izond milenarista.
kilika kilika 1 iz gorputzaren edo gogoaren zernahi ahalmenen susperraldia. ik kilima.
  · 2 adlag
  3 kilika egin
kilikabera kilikabera izond kilikorra.
kilikadura kilikadura iz kilika.
kilikagarri kilikagarri 1 izond kilikatzen duena.
  2 (-en atzikiaren eskuinean)
  3 (izan eta kideko aditzekin)
  4 (adizlagun gisa)
kilikagarritxo kilikagarritxo iz adkor kilikagarria.
kilikaņo kilikaño iz adkor kilika.
kilikapen kilikapen iz kilikatzea, kilika.
kilikarazi kilikarazi, kilikaraz, kilikararzten du ad kilikatzera behartu.
kilikari kilikari 1 izond kilikatzen duena.
  2 (-en atzikiaren eskuinean)
  · 3 (adizlagun gisa)
kilikaska kilikaska iz
kilikatu kilikatu, kiluka(tu), kilikatzen 1 da/du ad gorputzaren edo gogoaren zernahi ahalmenen susperraldi bat eragin; eragin horren ondoriozko egoeran gertatu. (norbait)
  2 (zerbait)
  3 (sexuari buruzkoa; norbait)
  4 (sexuari buruzkoa; zerbait)
  5 kilimatu, kili-kili egin.
kilikatzaile kilikatzaile izond kilikatzen duena.
kiliki kiliki 1 iz buruhandia.
  2 kilima.
  3 kiliki egin
kili-kili kili-kili 1 iz kilika; kilima.
  2 kili-kili egin kilika egin; kilima egin.
kili-kolo kili-kolo ( orobat kilikolo ) 1 adlag ongi finkatu gabe.
  2 kili-kilo egin
  3 kili-kilo egon
  4 kili-kilo ibili
kili-koloka kili-koloka (corpusean kilikoloka soilik) adlag kili-kolo.
kili-kolotasun kili-kolotasun (corpusean kilikolotasun soilik) iz kili-kolo dagoenaren nolakotasuna.
kilikor kilikor izond kilikei sentibera dena.
kilima kilima 1 iz larruazalean egindako ukialdi arin eta errepikatuez gorputzean eragiten den zirrara, irri dardaratia ekartzen duena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 kilima egin kilinak egin.
  4 kilima eduki
  5 kilimak egin ik kilimatu.
  6 kilimak eragin
  7 kilimak ezagutu
kilimaka kilimaka adlag kilimak egiten.
kilimakor kilimakor izond kilikorra.
kilimakur kilimakur iz kilimakurra.
kilimala kilimala iz ipar kilima.
kilimati kilimati izond kilikorra.
kilimatu kilimatu, kilima(tu), kilimatzen du ad kilima egin, kilimak egin.
kilimixka kilimixka iz ipar txantxa.
kilimusi kilimusi 1 iz diosala edo keinua, batez ere gehiegizkoa.
  2 kilimusi egin
kilinkan kilinkan adlag ipar keinkan.
kilker kilker 1 iz intsektu beltza, gaineko hego gogortuak igurtziz, udako iluntzeetan, hots zoli eta errepikakorra ateratzen duena (Gryllus campestris etab.).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 adkor sakelako telefonoa. ik segapoto.
killer killer 1 iz hiltzailea.
  2 serial killer
kilo kilo 1 iz kilogramoa.
  2 (gizakien pisuan)
  3 (harri jasotzaileen probetan)
  4 (zenbaketetan, neurtzen denaren ezkerrean)
  5 (hitz elkartuetan)
  6 milioi bat pezeta.
kilogramo kilogramo 1 iz pisu (edo masa) banakoa, mila gramoren baliokidea dena (kg).
  2 (zenbaketetan, neurtzen denaren ezkerrean)
kiloka kiloka 1 adlag kiloa neurri hartuz; kopuru handian.
  2 kilokako izlag
kilokaloria kilokaloria iz beroa neurtzeko banakoa, mila kaloriaren baliokidea.
kilometra kilometra ik kilometro.
kilometraje kilometraje iz kilometroak, kilometro kopurua.
kilometriko kilometriko izond oso luzea.
kilometro kilometro 1 iz bide edo distantzia neurri ohikoa, mila metroren baliokidea.
  2 (aditzekin)
  3 (dimentsioekin)
  4 (abidura adierazten)
  5 (hitz elkartuekin)
kilonbo kilonbo iz
kiloparsec kiloparsec iz izarretarako distantzia neurtzeko banakoa, mila parsec-en -hots 3.260 argi urteren- baliokidea
kilotoi kilotoi iz potentzia banakoa, mila tona trinitrotoluenok askatzen duen energiari dagokiona.
kilotxo kilotxo iz adkor kiloa.
kilovolt kilovolt iz potentzial diferentziako edo tentsioko banakoa, mila volten baliokidea.
kilowatio kilowatio ik kilowatt.
kilowatt kilowatt (orobat kilowatio) 1 iz potentzia elektrikoko banakoa, mila watten baliokidea. ik kW.
  2 (neurri gisa)
kima kima1 (orobat kuma) 1 iz zaldiek eta beste abere batzuek lepagainean dituzten zurden multzoa; tximak.
  2 (hitz elkartuetan)
kima kima2 iz kimatzea.
kimatu kimatu, kima(tu), kimatzen 1 du ad abarrak edo abartxoak kendu. ik inausi.
  2 irud
  3 kimuak erne, kimuak eman.
kimatzaile kimatzaile iz kimatzen duen langilea.
kimera kimera 1 iz irudimenak gertagarri edo egiazkotzat hartzen duen gauza, nahiz eta halakoa ez den.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik kimeriko.
  3 mitologian, burua lehoiarena, gorputza ahuntzarena eta isatsa dragoiarena zuen animalia, garrak kaurtikitzen zituena.
  4 kimerazko ik kimeriko.
kimeriko kimeriko izond fantasiazkoa edo irudimenak sortua. ik kimera 2; kimera 4.
kimia kimia ik kimika.
kimika kimika (orobat kimia g.er.) 1 iz gaien osatze, tasun eta eraldatzeak aztertzen dituen zientzia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik kimiko.
  3 kimika ikasketak.
  4 irud/hed
  5 kimika-gai (orobat kimikagai)
kimikagai kimikagai ik kimika 5.
kimikagintza kimikagintza iz kimika industria.
kimikalari kimikalari ik kimikari.
kimikari kimikari (orobat kimikalari) 1 iz kimikari buruzko ikerketak, esperimentuak edo saioak egiten dituen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kimikaritasun kimikaritasun iz kimikaria izateko nolakotasuna.
kimikatu kimikatu, kimika(tu), kimikatzen du ad kimika analisia egin.
kimikatzar kimikatzar iz adkor kimika.
kimiko kimiko 1 izond kimikari dagokiona. ik kimika 2.
  2 (hitz elkartuetan)
kimikoki kimikoki adlag kimikaren bidez; kimikaren aldetik.
kimio kimio (orobat ximio g.er.) iz kimioterapia.
kimioprofilaxi kimioprofilaxi iz gai kimikoen bidezko profilaxia.
kimioterapia kimioterapia (orobat ximioterapia g.er.) 1 iz gai kimikoen bidezko sendabidea.
  2 (hitz elkartuetan)
kimono kimono iz japoniar tunika modukoa.
kimonodun kimonodun izond kimonoa daramana.
kimu kimu 1 iz landare bati aterazen zaion abartxo berria. ik muskil.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kimuberritu kimuberritu (orobat kimu(-)berritu), kimuberri(tu), kimuberritzen 1 da ad kimu berriak bota. ik muskilberritu.
  · 2 du ad kimu berriak botarazi.
  3 (era burutua izenondo gisa)
kimutxo kimutxo iz kimu txikia.
kina kina1 iz kinika duen edaria.
kina kina2 iz loteria zaharrean, bost zenbaki asmatzea.
kinada kinada ik keinada.
kinario kinario iz erromatar dirua, zilarrezkoa, bost asen edo denario erdiaren baliokidea.
kinasa kinasa iz hainbat ehunetako gaia, ehun horien berezko entzima abiarazten duena.
kinatu kinatu ik keinatu.
kindergarten kindergarten iz haurtzaindegia.
kinema kinema ik zinema.
kinesia kinesia iz gorputz higiduren azterketa.
kinesiko kinesiko izond gorputz higidurei dagokiena.
kinesiterapeuta kinesiterapeuta iz gorputz higiduren bidezko sendabidea erabiltzen duen sendalaria.
kinetoskopio kinetoskopio iz argazki sailak proiektatzeko tresna, egungo zinemaren aitzindaria.
kiniela kiniela 1 iz futbol trabesa; kirol trabesa.
  2 hed/irud apustua.
kinina kinina iz kinkina-azaletik ateratzen den alkaloidea, helgaitzak sendatzen dituena.
kinka kinka (orobat keinka eta kenka) 1 iz egoera estua, herstura.
  2 (izenondoekin)
  3 kinkan zorian.
kinkaldi kinkaldi iz kinka.
kinkallero kinkallero ik kinkalari.
kinke kinke iz petroliozko argiontzia, andel batez, hodi batez eta garra babesteko estalki batez osatua.
kinkenal kinkenal izond bost urte irauten duena.
kinketako kinketako iz
kinketxo kinketxo iz adkor kinkea.
kinki kinki iz litxarreroa, lapurra.
kinki kinki (kolpearen onomatopeia)
  1 kinki eta kanka
  2 kinki-kanka
kinkila kinkila 1 iz metalezko gauzaki merkeen multzoa.
  2 kinkila denda (orobat kinkiladenda)
kinkilari kinkilari (orobat kinkillero eta kinkallero) iz kinkila satzen duen pertsona.
kinkileria kinkileria iz kinkila.
kinkili-kankala kinkili-kankala adlag balantzaka.
kinkilioi kinkilioi (corpusean kinkilloi soilik) iz milioi bat kuatrilioiko kopurua.
kinkillero kinkillero ik kinkilari.
kinkirrin kinkirrin iz herrena, herrenka egitea.
kinkiti kinkiti
  1 kinkiti kanka kanpaien hotsaren onomatopeia.
kinkuagesima kinkuagesima iz garizunako lehen igandearen aurreko igandea.
kinper kinper ik binper.
kinta kinta iz soldadualdia.
kintaesentzia kintaesentzia ik kintesentzia.
kintal kintal 1 iz pisu neurria, ehun libraren baliokidea.
  2 (neurri gisa)
  3 kintal erdi (orobat kintalerdi)
  4 kintal metriko sistema metrikoko kintala.
kintalerdi kintalerdi ik kintal 3.
kintalka kintalka adlag kintala neurri harturik, kopuru handietan.
kintario kintario iz
kinteroi kinteroi iz zuriaren eta kuarteroiaren semea edo alaba.
kintesentzia kintesentzia (orobat kintaesentzia) iz funtsaren funtsa.
kinto kinto 1 iz soldadugaia.
  2 soldadualdi berekoa.
kintze kintze iz pilota jokoetan eta tenisean, tantoa.
kintzeka kintzeka adlag banako gisa kintzea hartuz.
kinuka kinuka ik keinuka.
kiņatu kiñatu ik keinatu.
kiņu kiñu ik keinu.
kiosko kiosko 1 iz aldizkariak, loreak eta kidekoak saltzen diren kale-etxola modukoa.
  2 musika kioskoa.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 musika kiosko
kioskotxo kioskotxo iz kiosko txikia.
kiotar kiotar izlag Kio greziar uhartekoa, Kiori dagokiona; Kioko herritarra.
kipe kipe iz Perun, bizkarrean eramaten den fardela.
kirasdun kirasdun ( orobat kirastun ) 1 izond kiratsa dariona. ik kiratsu.
  2 irud/hed
kirastu kirastu, kirats/kirastu, kirasten 1 da ad oso usain txarrekoa bihurtu.
  2 du ad oso usain txarra bota.
  3 (era burutua izenondo gisa)
kirastun kirastun ik kirasdun.
kirats kirats (orobat kirets g.er.) 1 iz oso usain txarra.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 6 izond oso usain txarra dariona, kirasduna.
kiratsu kiratsu (orobat kirastsu g.er.) izond kiratsa dariona. ik kirasdun.
kirets kirets ik kirats.
kirgiz kirgiz 1 izlag kirgizistandarra, Kirgizistangoa.
  · 2 iz kirgizistandarra, Kirgizistango herritarra
kirgizistandar kirgizistandar izlag Kirgizistangoa, Kirgizistani dagokiona, Kirgizistango herritarra.
kiribil kiribil 1 iz espiralaren itxurako gauza; helizearen itxurako gauza.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 izond espiralaren itxurakoa; helizearen itxurakoa.
  5 irud/hed
  6 (adizlagun gisa)
  7 kiribilean adlag kiribila osatuz.
  8 eskailera kiribil ik beherago 10.
  9 kiribil-kiribil
  10 zurubi kiribil eskailera kiribila.
kiribilarazi kiribilarazi, kiribilaraz, kiribilarazten du ad kiribiltzera behartu.
kiribilatu kiribilatu ik kiribildu.
kiribildu kiribildu (orobat kiribilatu), kiribil(du), kiribiltzen 1 da ad zerbait edo norbait, zerbaiten edo bere buruaren inguruan kiribilean jarri. ik kiribilkatu.
  2 irud/hed
  · 3 du ad zerbait zerbaiten edo bere ardatzaren inguruan kiribilean jarri.
  4 (era burutua izenondo gisa)
kiribildura kiribildura iz kiribil formako gauza.
kiribilka kiribilka adlag kiribilak egiten.
kiribilkari kiribilkari izond kiribilean biltzen dena.
kiribilkatu kiribilkatu, kiribilka(tu), kiribilkatzen 1 da ad kiribildu. ik karabilkatu; kurubilkatu.
  · 2 du ad
kiribilo kiribilo iz kiribila.
kiribiltsu kiribiltsu izond kiribilez betea; bihurgunetsua.
kiribiltxo kiribiltxo iz kiribil txikia.
kirie kirie iz mezan, introitoaren ondoan, apaizak Jainkoari egiten duen deia; dei hori abesten den musika.
kirieleison kirieleison iz
kirik egin kirik egin zelatatu, begiratu. ik kirika 3.
kirika kirika 1 adlag zelatan.
  · 2 iz zelata
  3 kirika egin kirik egin.
kirikaka kirikaka (orobat kirikeka) adlag kirika, zelatan.
kirikatu kirikatu, kirika(tu), kirikatzen du ad kirik egin, zelatatu.
kirikeka kirikeka ik kirikaka.
kiriketan kiriketan adlag kirik egiten.
kirikino kirikino 1 iz trikua.
  2 itsas kirikino
kirikolatu kirikolatu izond kizkurra, kiribildua.
kirikolazturik kirikolazturik adlag lazturik.
kirikun-karikun-pek kirikun-karikun-pek
kirimolatu kirimolatu, kirimola, kirimolatzen du ad
kirio kirio 1 iz nerbioa.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 kirioak airean adlag
  5 kirioak atezuan adlag kirioak airean, kirioak datnzan.
  6 kirioak dantzan adlag
  7 kirioak izotz jarri
kiriobera kiriobera izond kirioak jota gertatzeko joera duena.
kiristi kiristi 1 iz kristaua, giristinoa.
  2 (pastoraletan)
kiristiki kiristiki adlag kristauki, giristinoki.
kirkileria kirkileria ik girgileri.
kirkir kirkir iz kilkerra.
kirofano kirofano (Hiztegi Batuak kirofano baztertzen du eta operazio gela, ebakuntza gela erabili behar direla adierazten) iz operazio gela, ebakuntza gela.
kirol kirol 1 iz gorputz ariketa berezkoa duen jarduna eta bereziki jokoa, bakarka edo taldean egiten dena; jardun horren era berezi eta arautuetako bakoitza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 herri kirol
  5 kirol denda
  6 kirol etxe (orobat kiroletxe g.er.)
  7 kirol gela (orobat kirolgela g.er.) ipar
  8 kirol ontzi ik kirolontzi.
  9 kirol portu (orobat kirolportu g.er.)
  10 kirol zelai (orobat kirolzelai)
  11 kirol-lege kirolean jendetasunez aritzen denaren jarrera.
  12 kirola egin
kirolaldi kirolaldi iz kirola egiten den aldia.
kirolari kirolari 1 iz kirola egiten duena.
  2 (izenondo gisa)
  3 (hitz elkartuetan)
kirolategi kirolategi ik kiroldegi.
kirolatoki kirolatoki ik kiroltoki.
kiroldegi kiroldegi ( orobat kirolategi g.er. eta kiroltegi g.er.) 1 iz hainbat kiroletan aritu ahal izateko prestatua dagoen eraikuntza edo instalazioa. ik kirol 8; kirolgune.
  2 kirol zelaia.
kiroletxe kiroletxe ik kirol 4.
kirolgela kirolgela ik kirol 5.
kirolgune kirolgune iz kirola egiteko prestaturiko gunea; kiroldegia.
kirolketa kirolketa iz kirol saioa.
kirolkoi kirolkoi izond kirola egiteko joera duena.
kirolontzi kirolontzi (corpusean kirol ontzi soilik) iz kirola egiteko ontzia.
kirolportu kirolportu ik kirol 7.
kiroltasun kiroltasun iz kirol-legea.
kiroltegi kiroltegi ik kiroldegi.
kiroltoki kiroltoki (corpusean kirol toki eta kirolatoki -g.er.- soilik) iz kirolgunea; kiroltegia.
kiroltsu kiroltsu izond kirolez betea.
kirolzale kirolzale (orobat kirol zale) iz/izond kirolaren zale dena.
kirolzaletasun kirolzaletasun (orobat kirol zaletasun) iz kirolzale denaren nolakotasuna.
kirolzelai kirolzelai ik kirol 8.
kiromano kiromano iz
kiromantiko kiromantiko iz ahur-irakurlea.
kiromantzia kiromantzia 1 iz ahur-irakurketa.
  2 (hitz elkartuetan)
kirra-kirra kirra-kirra adlag karraskatzean, hortzikatzean edo marraskatzean egiten den hotsaren onomatopeia.
kirri kirri1 1 iz karranka.
  2 kirri-karra
  3 kirri-kirri
kirri kirri2 1 iz hozkirria.
  2 haize kirri (orobat haizekirri g.er.) ik brisa.
kirrika kirrika 1 iz kirrinka.
  · 2 adlag
  3 kirrika egin
kirrikatu kirrikatu, kirrika(tu), kirrikatzen du ad kirrinka egin.
kirrimarra kirrimarra iz kirrinka.
kirrimarro kirrimarro iz erremerrea denaren akatsa.
kirrinka kirrinka 1 iz karranka.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (adizlagun gisa)
  4 kirrinka egin
  5 kirrinka hots (orobat kirrinkots g.er.)
kirrinkada kirrinkada iz
kirrinkaka kirrinkaka adlag kirrinka eginez.
kirrinkarazi kirrinkarazi, kirrinkaraz, kirrinkarazten du ad
kirrinkari kirrinkari izond kirrinka eginten duena. ik karrankari.
kirrinkatsu kirrinkatsu iz kirrinkaz betea.
kirrinkatu kirrinkatu, kirrinka(tu), kirrinkatzen da-du ad kirrinka egin.
kirrinki-karranka kirrinki-karranka adlag
kirrinkots kirrinkots ik kirrinka 5.
kirris-karras kirris-karras adlag kirrinka.
kirrizka kirrizka iz kirrinka.
kirrizkatu kirrizkatu, kirrizka(tu), kirrizkatzen du ad kirrinkatu.
kirru kirru 1 iz izurra, uretan edo ilean eratzen diren uhin modukoetako bakoitza.
  · 2 izond ileaz mintzatuz, izurrak dituena. ik izur 6.
  3 (hitz elkartuen bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela).
kirrutsu kirrutsu izond kirruz betea.
kirrutu kirrutu, kirru(tu), kirrutzen du ad kirru bihurtu.
kirruxkada kirruxkada iz kirrizka, kirrinka.
kirtar kirtar izlag
kirten kirten (orobat girten g.er.) 1 iz lanabes, tresna eta ontzien eskutokia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (elkarketak izenondo balioa duela; ik beherago 7)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (irain gisa)
  6 zakila.
  7 kirten-luze (orobat kirtenluze) izond kirtena luzea duena.
kirtendegi kirtendegi iz
kirtendu kirtendu, kirten(du), kirtentzen du ad ergeldu.
kirtendun kirtendun izond kirtena duena; kirteak dituena.
kirtenkeria kirtenkeria iz ergelkeria.
kirtenluze kirtenluze ik kirten 5.
kirtentxo kirtentxo iz kirten txikia.
kirundi kirundi iz Burundin mintzatzen den hizkuntza.
kirurgia kirurgia 1 iz medikuntzaren adarra, gaixoak sendatzeko eskua edo tresna bereziak erabiliz, ebakuntzak egitea helburu duena.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik kirurgiko.
kirurgialari kirurgialari ( orobat kirurgilari eta kirurjilari g.er.) 1 iz ebakuntzak egiten dituen medikua.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kirurgiano kirurgiano iz kirurgialaria.
kirurgiko kirurgiko 1 izond kirurgiari dagokiona.
  2 ebakuntza kirurgiko.
kirurgilari kirurgilari ik kirurgialari.
kirurjilari kirurjilari ik kirurgialari.
kiska kiska ik kixka.
kiskaildu kiskaildu ik kiskaldu.
kiskaldu kiskaldu ( orobat kiskaildu g.er., kixkaildu g.er., kixkaldu g.er. eta kixkildu), kiskal, kiskaltzen 1 da/du ad kiskali.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kiskalgarri kiskalgarri 1 izond kiskaltzen duena.
  2 irud/hed
  3 (erkaketan)
kiskali kiskali ( orobat kiskaili g.er., kixkali g.er eta kizkali g.er.), kiskal, kiskaltzen 1 du ad erabat erre. ik kiskaldu.
  2 irud/hed
  · 3 da ad erabat erre.
  4 (era burutua izenondo gisa)
kiskalmen kiskalmen iz kiskaltzea.
kiskaltze kiskaltze iz guztiz erretzea.
kisketa kisketa (orobat krisket; Hiztegi Batuak krisket baztertzen du eta kisketa erabiili behar dela adierazten) 1 iz eskuaz eragiten zaion hagaxka edo xafla bat duen sarraila txikia. ik maratila; txinget.
  2 (aditzekin)
  3 hed ik krisket1.
  4 ate kisketa atean, deitzeko, izaten den metalezko mailu modukoa.
  5 kisketa eman
kisketatu kisketatu, kisketa, kisketatzen du ad kisketaz giltzatu.
kiskil kiskil ik kixkil.
kiskiti-kasketa kiskiti-kasketa iz
kiskun-kaskun kiskun-kaskun 1 adlag ipar aho-oztopoka, nahasiki.
  2 (izen gisa)
kiste kiste iz zakutxo baten itxurako tumorra, isurkari lodi samar batez edo gai gotor batez betea.
kistiko kistiko izond kistearena, kisteari dagokiona.
kisu kisu ik gisu.
kisulabe kisulabe ik gisu 4.
kitaezin kitaezin izond ezin kitatuzkoa.
kitaketa kitaketa iz kitatzea.
kitantxa kitantxa ik kitantza.
kitantza kitantza (corpusean kitantxa soilik) iz kitatzea, kitapena.
kitapen kitapen 1 iz kitatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
kitara kitara1 (orobat kittara) 1 iz pilotan, errebantxa.
  2 kitarako partida
kitara kitara2 ik zitara.
kitarazi kitarazi, kitaraz, kitarazten du ad kitatzera behartu.
kitarra kitarra ik gitarra.
kitarradun kitarradun ik gitarradun.
kitatu kitatu1, kita(tu), kitatzen 1 du ad zor zen diru kopurua ezabatu. (ordaintzen delako) ik berdindu. (zorrez mintzatuz)
  2 (bestelako zorrez mintzatuz)
  3 (hartzekodunak barkatzen duelako)
  4 irud/hed
  5 diru kopuruez mintzatuz, berdindu edo ordaindu.
  6 (bestelakoez mintzatuz)
  7 (era burutua izenondo gisa)
kitatu kitatu2, kita(tu), kitatzen du ad utzi.
kitatze kitatze iz zor dena ezabatzea.
kitiar kitiar izlag
kitina kitina iz karbono hidrato nitrogenoduna, artropodoen azal gogorraren osagai onarrizkoa dena.
kitinatsu kitinatsu izond kitina ugari duena.
kitirar kitirar iz Kitirako herritarra.
kito kito ( orobat kitto Hiztegi Batuan kito agertzen da) 1 adlag zorrik edo hartzekorik gabe.
  2 irud/hed
  3 (zerbaiten bukaera adierazteko)
  4 kitorik1 adlag bukaturik.
  5 kitorik2 adlag ipar urririk, doan.
  6 eta kito
  7 kito egin
  8 kito izan da ad
  9 kitoa eman bukaera eman.
kitsch kitsch izond estetika handiustekoa eta dotore-ustea, gustu txarrekoa edo boladaz pasea dena.
kittara kittara ik kita.
kitto kitto ik kito.
kitu kitu ik ijito.
kitxua kitxua (orobat ketxuar -bigarren adieran- g.er.; Hiztegi Batuan kitxua agertzen da, “hizkuntza” argibidearekin) 1 iz Perun, Bolivian eta inguruko hainbat eskualdeetan mintzatzen den indiar hizkuntza.
  · 2 izlag/iz Perun, Bolivian eta inguruko hainbat eskualdeetako indiar herri bati dagokiona; herri horretako kidea.
kitxuera kitxuera (orobat quechuera) iz kitxua (hizkuntza).
kitzika kitzika 1 iz kitzikatzea, zirikatzea; horren ondorioa. ik kitzikadura; kitzikapen.
  · 2 adlag kitzikan, zirikatzen.
  3 kitzikan adlag
  4 kitzika egin
kitzikadura kitzikadura 1 iz kanpoko edo barneko eragile batek, gutxieneko maila lortuz gero, sorrarazten duen prozesu fisiologikoa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 kitzikatzea; kitzikapena.
kitzikagarri kitzikagarri 1 izond kitzikapena eragiten duena.
  2 zirikagarria, gogo-pìzgarria.
kitzikamen kitzikamen iz kitzika.
kitzikapen kitzikapen 1 iz sexu desira piztea; pizte horren ondorioa.
  2 kitzikapen sexual
kitzikari kitzikari 1 izond kitzikatzailea.
  2 (adizlagun gisa)
kitzikatu kitzikatu, kitzika(tu), kitzikatzen 1 du ad kitzika eragin.
  2 kitzikadura eragin.
  3 kitzikapena eragin.
kitzikatzaile kitzikatzaile 1 izond kitzikatzen duena.
  2 (adizlagun gisa)
kitzikatze kitzikatze iz kitzika, kitzikadura edo kitzikapena eragitea.
kiwi kiwi iz Asiako aihen landarea, zurtsua eta igokaria (Actidinia deliciosa); landare horren fruitua, jateko ona.
kixka kixka (orobat kiska eta kliska g.er.) iz ipar loaz mintzatuz, kuluska.
kixkaildu kixkaildu ik kiskaldu.
kixkaili kixkaili ik kiskali.
kixkaldu kixkaldu ik kiskaldu.
kixkali kixkali ik kiskali.
kixkarratu kixkarratu, kixkarra, kixkarratzen du ad gardostu; kiskali,
kixkero kixkero iz txiskeroa, pizgailu metxaduna.
kixkil kixkil (orobat kiskil) 1 iz doilorra.
  2 kaskarra.
kixkildu kixkildu ik kiskaldu.
kixkur kixkur ik kizkur.
kixkurtu kixkurtu ik kizkurtu.
kixote kixote iz gizon idealista, interesik gabe aritzen dena bidezkoak iruditzen zaizkion kausen alde.
kixotear kixotear (orobat kixotetar) izlag kixote denari dagokiona.
kixotetar kixotetar ik kixotear.
kixotismo kixotismo iz kixote denaren izaera.
kixotizatu kixotizatu (corpusean kijotizatu soilik), kixotiza, kixotizatzen da ad kixote bihurtu.
kixotizatze kixotizatze (corpusean kijotizatze soilik) iz kixote bihurtzea.
kixu kixu ik gisu.
kizkali kizkali ik kiskali.
kizki kizki iz makila kakoduna; kako mutur-zorrotza, gauzei heltzeko erabiltzen dena.
kizkol kizkol 1 iz kozkorra.
  2 izpi modukoa.
kizkur kizkur 1 izond ileaz mintzatuz, kiribildua dagoena.
  · 2 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa) kizturtasuna.
  · 3 iz ilean gertatzen kiribila.
  · 4 izond ile kizkurraren itxura agertzen duena; uhin eta toles modukoak dituena.
  5 (izen gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6a (elkarketak izenondo balioa duela)
  7 aza kizkur
  8 ile-kizkur1 iz ilezko kizkurra.
  9 ile-kizkur2 izond ile kizkurra duena.
  10 kizkur-kizkur izond
  11 adlag
kizkurdun kizkurdun izond kizkurra duena; kizkurrak dituena.
kizkurdura kizkurdura iz kizkurtzea; kizkurtzaren ondorioa.
kizkurgailu kizkurgailu iz ilea kizkurtzeko zilindro txiki barne-hutsa eta zuloduna.
kizkurka kizkurka adlag kizkurrak eginez.
kizkurraldi kizkurraldi iz zerbait zizkurtzen adietako bakoitza.
kizkurrarazi kizkurrarazi, kizkurraraz, kizkurrarazten du ad kizkurtzera behartu.
kizkurtsu kizkurtsu izond kizkurrez edo kizkurdurez betea.
kizkurtu kizkurtu, kizkur(tu), kizkurtzen 1 da/du kizkur bihurtu, ile kizkurraren itxura hartu edo eman.
  2 uzkurtu; tolestu.
  3 kiribildu.
  4 begiez edo bekainez mintzatuz, bekozkoa ipini; ezpainez mintzatuz, zimurtu.
  5 (era burutua izenondo gisa)
kizkurtxo kizkurtxo iz adkor kizkurtxo txikia.
klabe klabe1 1 iz giltza; ikurrezko giltza.
  2 kodea.
  3 giltzarria.
  4 (izenondo gisa) giltzarrizkoa.
  5 (-n atzikia daraman izenondo batekin) aipatzen dena oinarri harturik.
  6 (hitz elkarketan, lehen osagai gisa)
klabe klabe2 iz klabezina.
klabelin klabelin ik krabelin.
klabezin klabezin (orobat klabezino g.er.) 1 iz musika tresna tekladuna, teklei lotuak dauden ziri batzuek zimikatzen dituzten sokak dituena.
  2 klabezin-jotzaile
klabezinista klabezinista iz klabezin-jotzailea.
klabezinistiko klabezinistiko izond klabezinarena, klabezin-.
klabiatura klabiatura iz
klabier klabier iz teklatua.
klabija klabija iz kabila, larakoa.
klabikordio klabikordio iz pianoaren antzeko musika tresna antzinakoa.
klabikula klabikula iz lepauztaia.
kladismo kladismo iz taxonomia metodoa, organismo bat taxon batean kokatzeko ezaugarri guztiei balio bera ematen diena.
klakada klakada iz zerbaitek hausten denean edo bi gauzek elkar jotzen dutenean egiten duten zarata.
klaket klaket (orobat klake) iz metalezko xaflak dituzten oinetakoekin egiten den dantza.
klaketa klaketa iz bi xafla giltzaduradunek osatzen duten tresna, filmatze saioetan erabiltzen dena.
klakzon klakzon ik klaxon.
klamide klamide iz greziarrek eta erromatarrek erabiltzen zuten kapa labur eta arina.
klan klan 1 iz herri batzuk antolatuak dauden leinu edo familia sistema.
  2 (hitz elkartuetan)
klandestinitate klandestinitate 1 iz klandestinoa denaren nolakotasuna; isilpean dagoenaren egoera.
  2 (hitz elkartuetan)
klandestinizatu klandestinizatu, klandestiniza, klandestinizatzen du ad klandestino bihurtu.
klandestino klandestino izond legearen edo agintearen isilpean edo ezkutuan egiten dena.
klandestinoki klandestinoki adlag ezkutuan, isilean, modu klandestinoan.
klanista klanista iz
klanka klanka 1 iz kolpe metalikoen onomatopeia.
  2 klanka-klanka iz
  3 klinki-klanka (onomatopeia)
klankaka klankaka adlag zabuka, aldaroka.
klankatsu klankatsu izond klankaka dabiilena.
klar klar (Hiztegi Batuak argia hobesten du) 1 izond argia.
  2 (adizlagun gisa)
klaraboia klaraboia iz sabai-lehioa, argizuloa.
klaratar klaratar izlag/iz lekaimeez mintzatuz, Santa Klararen ordenakoa; ordena horretako kidea. ik klarisa.
klaretiano klaretiano izond elizgizonez mintzatuz, A. M. Claret-ek XIX. mendean sortu zuen kongregaziokoa.
klaridade klaridade iz argitasuna.
klarinete klarinete (orobat klarinet g.er.) 1 iz haize musika tresna mihiduna, giltzen bidez ixten diren zuloak dituen zurezko hodi beltz batek osatua.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 klarinete-jotzaile ik klarinetista.
klarinetista klarinetista iz klarinete-jotzailea.
klarion klarion (orobat klariona) 1 iz klera.
  2 (erkaketetan)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
klarisa klarisa izond/iz klaratarra.
klarki klarki (Hiztegi Batuak argi(ro) hobesten du) adlag argi, argiro.
klaro klaro ( orobat klaru Hiztegi Batuan klaru agertzen eta argi hobesten) 1 izond argia.
  2 (adizlagun gisa)
  · 3 adlag noski, jakina.
klartasun klartasun (orobat klarutasun) iz argia denaren nolakotasuna.
klaru klaru ik klaro.
klarutasun klarutasun ik klartasun.
klasa klasa ik klase.
klasamendu klasamendu iz ipar sailkatzea
klasatu klasatu, klasa(tu), klasatzen du ad ipar sailkatu.
klase klase (orobat klasa g.er.) 1 iz gizarte maila edo etorki bera eta antzeko ezaugarriak dituzten pertsonen multzoa.
  2 (izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 mota.
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 zerbitzuez mintzatuz, maila.
  8 eskola.
  9 gela bateko ikasleen multzoa; ikasgela.
  10 zientzietan, sail edo mota nagusia.
  12 goi klase
klasearteko klasearteko (orobat klase(-)arteko) iz gizarte klaseen artekoa
klaseka klaseka adlag ipar klaseen arabera.
klasekide klasekide iz klase berekoa.
klasifikatu klasifikatu, klasifika, klasifikatzen du ad sailkatu.
klasifikazio klasifikazio iz sailkapena.
klasika klasika iz klasikoa.
klasiko klasiko 1 izond ereduzkoa gertatzen dena, batez ere zaharra izanik.
  2 hizkuntzez mintzatuz, ereduzkotzat hartzen den epekoa.
  3 arauzko edo ohiko ereduaren araberako dena.
  4 antzinateko Grezia edo Erromari dagokiona; antzinateko Grezia edo Erromako arteari edo kulturari jarraitzen diona, edo haren eragina duena.
  5 literaturan, neurria, oreka, arauekiko begirunea erakusten duena. ik erromantiko.
  6 musikan, Haydn eta Mozart-ek egituratu zuten estilokoa, sonata formaren gain eratua; hedaduraz, sartaldeko musika tradizioko autore handien musika.
  · 7 iz autore edo obra klasikoa.
  8 txirrindularitzan, urtero eta ibilbide bera korrituz antolatzen den lasterketa.
klasikodun klasikodun izond klasikokoa.
klasikoki klasikoki adlag era klasikoan.
klasikomano klasikomano iz proba klasikoen zale den txirrindularia. ik klasikozale 2.
klasikotasun klasikotasun iz klasiko denaren nolakotasuna; klasizismoa.
klasikozale klasikozale 1 izond klasikoen zale dena.
  2 proba klasikoen zale den txirrindularia. ik klasikomano.
klasismo klasismo iz jarrera edo joera klasista.
klasista klasista izond gizarte klaseen arteko denberdintasuna adierazten duena; desberditasun horren alde dagoena.
klasizismo klasizismo 1 iz klasikoa denaren nolakotasuna (ik klasikotasun); estilo klasikoa.
  2 garai klasikoa.
klasizista klasizista izond klasizismoarena, klasizismoaren araberakoa.
klask klask (orobat klaska eta kliska g.er) 1 adlag elkar jotzen duten bi gauzen onomatopeia. ik klixka.
  2 (izen gisa) ik klaska.
  3 klask egin
  4 klask-klask adlag
  5 klask-klask-klask adlag
klaska klaska 1 iz elkar jotzen duten bi gauzen hotsa.
  2 klaska-klaska (orobat klaxka-klaxka) iz
klaskada klaskada iz klaska.
klaskaka klaskaka iz klask eginez.
klaskarazi klaskarazi, klaskaraz, klaskarazten du ad klaskatzera behartu.
klaskateko klaskateko iz klaska.
klaskatu klaskatu, klaska(tu), klaskatzen du ad (hatzekin edo kidekoekin) hots zolia egin.
klatrato klatrato iz gai kimikoa, molekula mota jakin bat atxikitzen duen beste molekula mota desberdin bateko sareak osatzen duena.
klaustro klaustro 1 iz barne lorategi edo patio bat inguratzen duen ibilbide arkupeduna.
  2 irakasle kontseilua, batuzetan ikasleak ere hartzen dituena.
klaustrofobia klaustrofobia iz barruti itxietan egoteko beldur edo izu gaixotia.
klaustrofobiko klaustrofobiko izond klaustrofobiarena, klaustrofobiari dagokiona.
klaustrokide klaustrokide iz klaustro bateko kidea.
klausula klausula 1 iz hitzarmen, agiri edo antzeko idatzietan, xedapen berezia.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
klausura klausura iz komentu edo kideko batean, beste sexuko pertsonak ezin sar daitezkeen barrutia; barruti horretatik irteteko edo bertan sarteko debekua; egoera horri dagokion bizitza erregimena.
klaxka klaxka ik klaska 2.
klaxon klaxon (orobat klakzon g.er.) iz ibilgailuen turuta.
klaxonkada klaxonkada iz klaxon joaldia.
kleenex kleenex (orobat klinex g.er.) iz paperezko musuzapia.
klematide klematide iz zuhaitzen adarretan kiribilatzen den landarea, hosto elkartuak eta lore zuriak dituena (Clematis vitalba).
klementzia klementzia iz errukitasuna, bihozberatasuna.
klenbuterol klenbuterol iz gai anabolizatzailea, batez ere abelburuak iruzurrez gizentzeko erabiltzen dena.
kleptomano kleptomano iz lapurretarako ezin eutsizko joera duen pertsona.
klera klera 1 iz igeltsu edo buztinzurizko barratxoa, arbelean-eta idazteko erabiltzen dena. ik klarion.
  2 buztinzuria.
  3 (erkaketetan)
kleratsu kleratsu izond klera asko duena.
klerezia klerezia 1 iz kleroa.
  2 klerezia poesia erdi aroko espainiar poesia eskola, neurtitz landuak ontzen zituzten elizgizonek osatua.
klerigo klerigo ik kleriko.
klerikal klerikal 1 izond/iz elizgizonena, elizgizonei dagokiena.
  2 klerikalismoaren aldekoa.
klerikalismo klerikalismo iz elizgizonen gehiegizko eragina eta itzala gizarte zibliean.
klerikalista klerikalista izond klerikalismoaren aldekoa.
klerikalizatu klerikalizatu izond elizgizonen eraginpean jarria.
kleriko kleriko 1 iz elizgizona.
  2 irud/hed
  3 (izenondo gisa)
klero klero iz apaizeria, elizgizonak.
kleron kleron iz turuta.
kliente kliente (orobat klient eta kliant g.er.) iz bezeroa.
klientela klientela iz bezeria, bezeroak.
klientelismo klientelismo iz alderdi politiko batekin, babesaren truke elkarlanean aritzean oinarritzen den politika.
klik klik1 1 iz klaskaren kideko hotsa, hura baino ahulagoa.
  · 2 adlag
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irenstearen onomatopeia.
  5 begi klik begi kliska.
  6 hurrup eta klik
  7 klik egin1
  8 klik egin2 ik klikatu 4.
  9 klik-klak adlag/iz
  10 klik-klik adlag
klik klik2 iz airea barrurantz bultzatuz egiten den kontsonantea.
klika klika iz ipar musika taldea, batez ere metal musika tresnez osatua.
klikada klikada 1 iz hurrupa. ik kluka.
  2 klik egitea.
klikarazi klikarazi, klikaraz, klikarazten du ad klikatzera behartu.
klikatu klikatu, klika, klikatzen 1 du ad irentsi.
  2 kliskatu.
  3 klik egin.
  4 ordenagailuaren saguari sakatu edo eragin.
klikatzaile klikatzaile iz klikatzen duen pertsona.
klima klima 1 iz lurralde bateko egurats giroaren eta eguraldiaren ezaugarrien multzoa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik klimatiko.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed giroa.
klimaterio klimaterio iz pertsonen bizitzako garaia, sexu guruinen jarduera nabarmen apaltzen dena.
klimatiko klimatiko izond klimari dagokiona. ik klima 3.
klimatizatu klimatizatu, klimatiza, klimatizatzen 1 du ad espazio itxi eta mugatu bateko aireari tenperatura eta hezetasun maila egokiak eman artifizialki.
  2 (era burutua izenondo gisa)
klimatizazio klimatizazio 1 iz klimatizatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
klimatologia klimatologia 1 iz klimaren azterketa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik klimatologiko.
klimatologiko klimatologiko izond klimatologiarena, klimatologiari dagokiona. ik klimatologia 2.
klimatologo klimatologo iz klimatologian espezialista den pertsona.
klimatolokikoki klimatolokikoki adlag klimatologiaren ikuspegitik.
klimatxo klimatxo iz
klimax klimax 1 iz jarduera baten goren unea.
  2 (sexu harremanean)
  3 (hitz elkartuetan)
klin klin 1 adlag kristala edo kideko gai bat jotzean sortzen den hotsaren onomatopeia.
  2 (izen gisa)
  3 klin-klon igelaren oihuaren onopatopeia.
klinex klinex ik kleenex.
klinika klinika 1 iz arlo berezi bateko edo batzuetako sendagileak aritzen diren eritegia, batez ere pribatua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osgai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
klinikaburu klinikaburu iz klinika bateko burua.
klinikari klinikari iz medikuntza klinikoan aritzen den medikua.
kliniko kliniko izond eria zuzenean ikertuz zertzen den medikuntzari dagokiona.
klinikoki klinikoki adlag ikuspuntu klinikotik.
klink klink 1 iz kristal edo metal hotsaren onomatopeia.
  · 2 adlag
  3 klink egin klik egin, hurrupada bat egin.
klinka klinka iz ipar garaia.
klinkada klinkada iz hurrupada.
klinki klinki ik klanka.
  1 klinki eta klanka
  2 klinki-klanka (onomatopeia)
klip klip1 1 iz bideo-klipa.
  2 bideo-klip
klip klip2 iz paper esteka.
klis klis
  1 klis-klas1
  2 klis-klas2 (orobat klisk-klask)
klisk klisk1
  1 klisk-klask ik klis 2.
klisk klisk2 ik kliska 4.
kliska kliska1 1 iz (begien eta kidekoen) keinua.
  2 hed/irud
  3 begi kliska (orobat klixka g.er.) begi itxi-irekia.
  4 kliska (orobat klisk) egin kliskatu.
  5 kliska eta kliska
kliska kliska2 ik kixka.
kliska kliska3 ik klaska.
kliskada kliskada 1 iz kliska.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 begi kliskada begi kliska.
kliskadaka kliskadaka adlag kliskaka.
kliskagailu kliskagailu iz kliskatzeko gailua.
kliskaka kliskaka adlag kliska eginez.
kliskarazi kliskarazi, kliskaraz, kliskarazten du ad kliskatzera behartu.
kliskatu kliskatu (orobat klaskatu g.er. eta klixkatu g.er.), kliska(tu), kliskatzen 1 du ad begiez mintzatuz, laster itxi eta ireki.
  2 irud/hed
  · 3 da ad
  4 hatzez mintzatuz, klaskatu, kriskitin egin.
kliskatze kliskatze 1 iz begiez mintzatuz, laster itxi eta irekitzea.
  2 hatzez mintzatuz, klaskatzea, kriskitin egitea.
kliski-klaska kliski-klaska 1 (onomatopeia)
  2 (izen gisa)
klitori klitori ( orobat klitoris ) iz bulba goialdean kokaturiko organo zutikor txikia.
klitoridektomia klitoridektomia iz
klitoridiano klitoridiano iz klitoriari dagokiona.
klitoriko klitoriko izond klitoriari dagokiona; klitorian gertatzen dena.
klitoris klitoris ik klitori.
klitxe klitxe ik klixe.
klix klix (onomatopeia)
  1 klix-kilixk
klixe klixe (orobat klitxe g.er.) 1 iz irudi bat irarrita duen edo argazki irudi edo kideko bat duen xafla, kopiak egiteko erabiltzen dena.
  2 gehiegitan erabiltzen den ideia edo esaldia.
klixedun klixedun izond
klixka klixka adlag ik klaska.
klixkatu klixkatu ik kliskatu.
kloaka kloaka 1 iz karkaba, estolda,
  2 hegaztien, narrastien, urlehortarren eta beste zenbait arrain eta ugaztunen hestearen amaiera zatia, digestio aparatuaren eta sistema urogenitalaren hustubidea dena.
klofazimina klofazimina iz legenarra tratatzeko erabiltzen den sendagaia.
klon klon1 (orobat klona g.er.) 1 iz jatorrizko zelula batetik berdin-berdin errepikaturiko banakoa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 hed/irud
klon klon2 iz zapo eta kidekoen oihua. ik klin 3.
klonatu klonatu, klona(tu), klonatzen 1 du ad organismo baten klon bat sortu.
  2 hed/irud
  3 (era burutua izenondo gisa)
klonatze klonatze iz organismo baten klon bat sortzea.
klonazio klonazio 1 iz klonatzea.
  2 hed/irud
kloniko kloniko 1 izond klonazioz lortua.
  2 hed/irud
klorakne klorakne iz akne mota, dioxina kloratuek eta dibenzofuranoek eragina.
kloral kloral izond kloroak alkoholari eragiten dionean lortzen den isurkaria.
kloratita kloratita 1 iz potasio kloruroz, sufrez eta aluminio hautsez eginiko lehergaia.
  2 hed/irud
klorato klorato iz azido klorikoaren gatza.
kloratu kloratu izond kloroa daukana.
klordano klordano iz pestizida gisa erabili zen konposatu organiko kloratua.
klorhidriko klorhidriko izond azidoez mintzatuz, kloroaren eta hidrogenaren konbinazioeren ondoriozkoa.
klorinato klorinato iz
kloro kloro 1 iz halogenoen saileko gai bakuna, gas hori berdaxka, itogarria, eztula eragiten duena (Cl; at. z. 17; at. m. 35, 5).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
klorobentzeno klorobentzeno iz konposatu aromatiko organikoa, isurkari koloregabea, disolbatzaile gisa eta beste hainbat produktu kimiko ekoizteko erabiltzen dena.
klorofenol klorofenol iz fenolaren konposatu kloratua.
klorofila klorofila 1 iz gai organikoa, landareen hostoei eta, kolore berdea ematen diena.
  2 (hitz elkartuetan)
klorofiliko klorofiliko izond klorofilari dagokiona.
klorofluorokarbono klorofluorokarbono iz kloroa, fluora eta karbonoa dauzkan konpostau organikoa.
klorofluorokarburo klorofluorokarburo iz karbono, hidrogeno, kloro eta fluor konposatu gaseosoa.
kloroformatu kloroformatu, kloroforma, kloroformatzen du ad kloroformoarekin anestesiatu.
kloroformo kloroformo iz isurkari koloregabea (CHCl3), usain ezaugarria duena, konortea galarazteko erabiltzen dena.
klorokina klorokina iz malaria eta amebek eragindako infekzio batzuek tratatzeko erabiltzen den gaia.
kloroplasto kloroplasto iz klorofila daukan plastoa.
klorotiko klorotiko izond klorosiak –anemia mota batek– joa.
kloruratu kloruratu iz sodio kloruroa daukana.
kloruro kloruro iz azido klorosoaren gatza.
klown klown ( orobat klun) iz pailazoa. ik clown.
klowngintza klowngintza iz klownaren langintza.
kloxar kloxar ik clochard.
klub klub (orobat kluba g.er. eta club g.er.) 1 iz kirol, jolas edo kultura elkarte pribatu askok hartzen duten izena.
  2 (izenondoekin)
  3 politika gaiak eztabaitzen diren zirkulua, orobat estatuek osatua.
  4 gau lokal musikaduna, edariak zerbitzatzen direna eta askotan prostitutak dituztena.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
klubeka klubeka adlag kluben arabera.
kluk kluk
  1 kluk egin porrot egin.
kluka kluka iz hurrupa. cf klik1.
klun klun ik klown.
klunitar klunitar izlag Frantziako Cluny beneditar monasterioari dagokiona edo harekin lotua.
klunk klunk iz (onomatopeia)
klunka klunka iz (onomatopeia) ik klanka.
klunkada klunkada ik kulunkada.
kluster kluster ( orobat cluster ) iz merkatu edo produktu batek lotzen dituen eta eskualde jakin batean aritzen diren hainbat enpresa, erakunde edo agenteren elkarretaratzea.
km km (orobat km.) kilometroaren sinbolo nazioartekoa.
knesset knesset iz Israelgo legebiltzarra.
knut knut 1 iz larruzko zerrenda metalezko puntadunez eginiko zigorra.
  2 alegiazko dirua, brontzezkoa.
koadernaketa koadernaketa iz (liburu) jostea, azaleztatzea.
koadernatu koadernatu, koaderna, koadernatzen 1 du ad liburuez mintzatuz, josi, azaleztatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
koadernatzaile koadernatzaile iz (liburu) joslea, azaleztatzailea.
koadernatze koadernatze iz (liburu) jostea, azaleztatzea.
koaderno koaderno ( orobat kuaderno ) 1 iz paperezko orri zuri jositakoz osaturiko liburu modukoa. ik kaier.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
koadernodun koadernodun izond koadernoa duena edo daramana.
koadernotxo koadernotxo iz koaderno txikia.
koadrado koadrado ik kuadratu.
koadrante koadrante ( orobat kuadrante ) 1 iz zirkunferentziaren edo zirkuluaren laurdena bi erradio elkarzuten artekoa.
  2 arku formako eskala.
  3 (haizeez mintzatuz)
  4 astronomian, angelu graduak markaturik dituen zirkulu laurdeneko egitura batek osaturiko lanabesa, angeluak neurtzeko erabiltzen dena.
  5 erlojuez mintzatuz, biribilkia.
koadrarazi koadrarazi, koadraraz, koadrarazten du ad koadratzera behartu.
koadratu koadratu1 (orobat kuadrado g.er., kuadradu g.er. eta kuadratu g.er.), koadra, koadratzen 1 du ad figura geometriko bat, haren azalera kalkulatzeko, azalera bereko lauki batera ekarri.
  2 kontabilitatean eta kidekoetan, zor-hartzekoak egokitu.
  3 irud
  4 argazkigintzan eta kidekoetan, laukian sartu.
  · 5 da ad irmo jarri.
  6 (era burutua izenondo gisa; orobat koadrado g.er, kuadrado g.er., kuadradu g.er. eta kuadratu g.er.) ik karratu.
koadratu koadratu2 (orobat kuadratu g.er.) iz laukia.
koadratura koadratura 1 iz figura geometriko bat area bereko lauki batera ekartzea.
  2 koadraturan 90 graduko angeluan.
  3 zirkuluaren koadratura
koadratze koadratze 1 iz lauki bihurtzea.
  2 laukian sartzea.
koadriga koadriga iz antzinako Erroman, lau zaldik tiraturiko orga, batez ere lasterketetan erabiltzen zena.
koadrikula koadrikula ( orobat kuadrikula ) iz bi lerro pararelo sail elkar ebakitzen dutenean sortzen diren laukietako bakoitza; lauki horien multzoa.
koadrikuladun koadrikuladun izond laukiduna.
koadrikulatu koadrikulatu 1 izond laukiduna; laukietan eratua.
  2 irud
koadrila koadrila ik kuadrilla.
koadrilatero koadrilatero (orobat kuadrilatero) 1 iz laukia.
  2 boxeo borrokak jokatzen diren laukia.
  3 irud
koadrilla koadrilla ik kuadrilla.
koadro koadro ( orobat kuadro ) 1 iz margolana.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 eszena.
  4 laukia.
  5 pilotalekuan, marren bidez, banatzen den zatietako bakoitza.
  6 gailuak edo tresnak kokatuak dauden taula modukoa.
  7 taulena.
  8 bizikletez mintzatuz, egitura nagusia.
  9 harri koadroa.
  10 enpresa, erakunde edo kideko bateko buruen taldea; horrelako talde bateko kidea.
  11 taldea.
  · 12 izond lauki formakoa.
  13 (azalera neurriekin) ik beherago 16.
  14 harri koadro apustuetako harria prisma formakoa. ik gorago 9.
  15 koadro kliniko ezaugarri klinikoak.
  16 metro koadro ( orobat kuadro ) lau aldeak metro batekoak dituen laukiaren azalera.
koadrodun koadrodun izond koadroak dituena.
koadrotxo koadrotxo iz koadro txikia.
koadrotxodun koadrotxodun izlag koadrotxoak dituena.
koadrupedo koadrupedo izond animaliez mintzatuz, lan hanka dituena.
koagularazi koagularazi, koagularaz, koagularazten du ad koagulatzera behartu.
koagulatu koagulatu, koagula, koagulatzen 1 da/du ad odolaz mintzatuz, gatzatu.
  2 (era burutua izenodo gisa)
koagulazio koagulazio iz koagulatzea, gatzatzea.
koaita koaita iz atsekabea, pena.
koalifikazio koalifikazio ik kualifikazio.
koalitate koalitate ik kualitate.
koalizio koalizio 1 iz alderdi politikoen edo estatuen arteko hitzarmen edo elkartea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
koalizioburu koalizioburu (corpusean koalizio buru soilik) iz koalizio baten burua.
koaliziokide koaliziokide (orobat koalizio kide g.er.) iz koalizio bateko kidea.
koanto koanto ik kuanto.
koarta koarta
  1 koarta-tenpora (orobat kuarta-tenpora g.er.) iz
koartada koartada 1 iz alibia.
  2 zurigarria.
koarteko koarteko (orobat kuarteto) iz lau musika-jotzailek osatutako taldea; bereziki bi biolinek biola batek eta biolontxelo batek osatua.
koartel koartel ik kuartel.
koartila koartila iz orri laurdena.
koartillo koartillo ik kuartillo.
koartza koartza iz hegazti zangaluzea eta buru-txikia, moto luze grisa duena (Ardea purpurea etab.) iz
koaternario koaternario ik kuaternario.
koba koba 1 iz kobazuloa.
  2 koba-zulo ik kobazulo.
kobalto kobalto iz gai bakuna, zilarraren koloreko metala, burdina baino gogorragoa, 1492 °C-tan urtzen dena (Co; at. z. 27; at. m. 58,9).
kobarde kobarde izond koldarra.
kobatxo kobatxo iz kobazulo txikia.
kobazulo kobazulo (orobat koba-zulo) 1 iz haitzuloa, harpea.
  2 irud
koberatu koberatu ik kobratu.
kobertura kobertura iz estaldura.
kobla kobla iz bertsoa.
koblaka koblaka adlag
koblakari koblakari iz bertsolaria; neurtizlaria.
koblakarigo koblakarigo iz bertsolaritza.
koblazaletasun koblazaletasun iz koblen zale denaren nolakotasuna.
kobra kobra iz Asiako hego-ekialdeko suge mota, pozoi guruin handi bat duena (Naja tripudians etab.).
kobradore kobradore iz kobrazailea, diru-biltzailea.
kobraezin kobraezin izond ezin kobratuzkoa.
kobraketa kobraketa iz kobratzea. ik kobrantza.
kobrantza kobrantza iz kobratzea. ik kobraketa.
kobratu kobratu (orobat koberatu g.er.), kobra, kobratzen 1 du ad norbaitek, zor zitzaiona edo hartzeko duena, eskuratu.
  2 ezin kobratuzko
kobratzaile kobratzaile iz kobratzen duen pertsona, bereziki ogibidez, diru-biltzailea.
kobratzar kobratzar iz tamaina handiko kobra.
kobratze kobratze iz norbaitek, zor zitzaiona edo hartzeko duena, eskuratzea.
kobre kobre 1 iz gai bakuna, metal gorria, 1084 °C-tan urtzen dena, oso malgua, elektrizitatearen eroale ona (Cu; at. z. 29; at. m. 63, 5).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 kobrezko muska tresna.
  4 kobre-kolore izond ik kobrekara.
kobrekara kobrekara izond kobre-kolorea.
kobreztatu kobreztatu izond kobrezko xafla batez estalia.
kobro kobro iz kobratzea. ik kobrantza; kobraketa.
koda koda iz musika lan baten azken zatia; literatura lan baten azken zatia.
kodaina kodaina iz sega.
kode kode ( orobat koda g.er.) 1 iz informazio jakin bat irudikatzeko eta igortzeko helburua duen sinbolo sistema; ikurretan eta ikur multzoetan egituraturiko erlazio sistema zehatza. ik kodigo.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagi gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 lege bilduma ordenatu eta metodikoa.
  6 arautegia.
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kodeatzaile kodeatzaile ik kodetzaile.
kodedun kodedun izond kodez hornitua dena.
kodegin kodegin iz kodeak egiten dituena.
kodegintza kodegintza iz kodeak egitea.
kodeina kodeina iz opioaren alkaloidea, sorgortzailea, eztula jabaltzeko erabiltzen dena.
kodeketa kodeketa iz kodetzea.
kodekologia kodekologia iz
kodetu kodetu kode(tu), kodetzen 1 du ad kode baten arabera taxutu. ik kodifikatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kodetzaile kodetzaile 1 iz izond kodetzen duena.
  2 kodetzen duen pertsona.
kodetze kodetze iz kode baten arabera taxutzea.
kodex kodex iz antzinako eskuizkribu mota, liburu modernoen antzera taxutua.
kodifikatu kodifikatu kodifika, kodifikatzen 1 du ad kodetu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kodifikatzaile kodifikatzaile iz kodetzailea.
kodigo kodigo iz kodea.
kodize kodize iz kodexa.
kodizia kodizia iz diruzalekeria.
kodro kodro iz Atenasko errege Kodrok bezala jokatzen duen pertsona.
koefiziente koefiziente 1 iz monomio bat biderkatzen duen zenbakia edo parametroa.
  2 indizea, tasa.
  3 adimen koefizientea adimen kozientea.
koerlatibo koerlatibo ik korrelatibo.
koertzio koertzio iz hertsatzea, hertsadura.
koexistentzia koexistentzia 1 iz aldi berean izatea edo existitzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
koexistitu koexistitu, koexisti, koexistitzen da ad aldi berean izan.
kofadura kofadura iz hutsunea, hutsartea.
kofesategi kofesategi ik konfesategi.
kofesatu kofesatu ik konfesatu.
kofesatzaile kofesatzaile ik konfesatzaile.
kofesio kofesio ik konfesio.
kofesor kofesor ik konfesore.
kofia kofia iz kapela.
kofinantzatu kofinantzatu, kofinantza, kofinantzatzen du ad elkarren artean finantzatu.
kofoi kofoi ik kofoin.
kofoin kofoin (orobat kofoi; Hiztegi Batuan kofoin agertzen da) iz erlauntza, erle ontzia.
kofradia kofradia 1 iz arrantzaleen elkartea.
  2 anaidia.
  3 kofradiaren egoitza.
  4 (hitz elkartutetan bigarren osagai gisa)
kofraje kofraje (corpusean kofraia eta kofraja) iz kofratzea.
kofratzaile kofratzaile iz kofratze lana egiten duen langilea.
kofre kofre iz ipar ibilgailuetako matelategia.
kofretxo kofretxo iz tamaina txikiko kofrea.
kogenerazio kogenerazio iz bi energia mota batera sortzea.
kognitibismo kognitibismo iz kognizioa zientifikoki azter daitekeela uste duten teoria psikologikoen multzoa.
kognitibista kognitibista 1 izond kognitibismoari dagokiona.
  · 2 iz kognitibismoaren aldeko filosofoa.
kognitibo kognitibo 1 izond ezagutzeari dagokiona. ik kognizio. 2.
  2 sozio-kognitibo
kognizio kognizio 1 iz ezagutzeari loturiko prozesuen multzoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik kognitibo.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kohabitazio kohabitazio 1 iz bizikidetasuna.
  2 (politikan)
koherente koherente 1 izond koherentzia duena.
  2 (izan adizarekin)
koherenteki koherenteki adlag modu koherentean, koherentziaz.
koherentetu koherentetu, koherente(tu), koherentetzen ad/du ad koherente bihurtu.
koherentismo koherentismo iz egiaren koherentziaren teoria.
koherentista koherentista 1 iz koherentismoari dagokiona.
  · 2 iz koherentismoaren aldeko filosofoa.
koherentzia koherentzia 1 iz gauzen, ideien… arteko lotura logikoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 koherentziaz adlag
koherentziagabe koherentziagabe izond koherentziarik ez duena.
kohesio kohesio 1 iz gorputz gisa hartzen den zerbaiten osagaien edo zatien banatzeari kontra egiten dion indarra.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 gizarte kohesio
kohete kohete 1 iz suziria.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kohorte kohorte iz erromatarren armadako banakoa, legioiaren hamarrena zena.
koilara koilara (orobat goilara g.er., koilare g.er., goilare g.er. koillare g.er. eta kutxare g.er.) 1 iz salda hartzeko edo antzekoak ahoratzeko tresna.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
koilarakada koilarakada (orobat koilarekada g.er. eta kutxarakada g.er.) 1 iz koilara baten edukia.
  2 (hitz elkartuetan)
koilarakadaka koilarakadaka adlag koilara erabiliz.
koilarakadatxo koilarakadatxo iz koilarakada txikia.
koilaratara koilaratara iz ipar koilarakada.
koilaratxo koilaratxo (orobat koilaretxo g.er.) iz koilara txikia.
koilaratxokada koilaratxokada iz koilaratxo baten edukia.
koilare koilare ik koilara.
koilarekada koilarekada ik koilarakada.
koilaretxo koilaretxo ik koilaratxo.
koilatu koilatu, koila, koilatzen da ad izoztu.
koillare koillare ik koilare.
koinata koinata 1 iz norbaitentzat, bere ezkonlagunaren arreba edo ahizpa, edo bere anaiaren ezkonlaguna. ik koinatu.
  2 (hitz elkartuetan)
koinatu koinatu (orobat koinat g.er.) 1 iz norbaitentzat, bere ezkonlagunaren anaia, edo bere ahizparen ezkonlaguna. ik koinata.
  2 (hitz elkartuetan)
kointzidentzia kointzidentzia (orobat koinzidentzia g.er. eta kointzidentzi g.er.) 1 iz bat etortzea; batera gertatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
kointziditu kointziditu, kointzidi, kointziditzen 1 du ad bat etorri.
  2 batera gertatu.
koinzidentzia koinzidentzia ik koinzidentzia.
koiote koiote 1 iz Ipar Amerikan bizi den ugaztun haragijalea, txakalaren kidekoa (Cannis latrans).
  2 Mexiko eta Estatu Batuen arteko mugalaria.
koipatsu koipatsu ik koipetsu.
koipatu koipatu ik koipetu.
koipe koipe 1 iz zenbait animaliaren gantzarekin egiten den eta etxean edo industrian erabiltzen den gaia. ik gantz; olio.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (erkaketetan)
  5 koipe-emaile izond adkor losintxaria.
  6 koipe-jario izond/adlag losintxaria.
  7 koipe-zaku (orobat koipezaku) izond adkor ik koipezto.
  8 koipea eman1
  9 koipea eman2 adkor losintxatu.
koipegin koipegin iz
koipegintza koipegintza iz
koipekeria koipekeria iz adkor koipe emate gaitzesgarria.
koipero koipero 1 izond adkor koipe-emailea.
  2 (adizlagun gisa)
koipetsu koipetsu (orobat koipatsu g.er. eta koipetzu g.er.) 1 izond koipe asko duena, koipea dariona.
  2 koipea duena.
  3 koipekeria adierazten duena.
koipetsudun koipetsudun izlag koipetsuko.
koipetu koipetu (orobat koipatu g.er.), koipe(tu), koipetzen 1 du ad koipeztatu, koipez hornitu.
  2 adkor erosi, busti. ik koipeztatu 2.
  3 (era burutua izenondo gisa) koipez betea. ik koipeztatu 3.
koipetzu koipetzu ik koipetsu.
koipezaku koipezaku ik koipe 7.
koipeztatu koipeztatu, koipezta, koipeztatzen 1 du ad koipez hornitu.
  2 erosi, busti.
  3 (era burutua izenondo gisa) koipez betea.
koipezto koipezto iz adkor koipetsua.
koipeztu koipeztu, koipez, koipezten 1 du ad koipeztatu.
  2 koipez bete.
  3 (era burutua izenondo gisa) ik koipeztatu 3.
koipu koipu iz ugaztun karraskaria, berez Hego Amerikakoa kastorraren kidekoa (Myocastor coypus).
koitadu koitadu (orobat koittadu g.er. eta koittau g.er.) 1 izond errukarria, gaixoa. (pertsonez) ik gizagaixo; gajo.
  2 (bestelakoez)
koitadutxo koitadutxo izond adkor koitadua.
koito koito iz gizon-emakumeak edo animaliak sexu harremanean batzea.
koittadu koittadu ik koitadu.
koittau koittau ik koitadu.
koiuntura koiuntura 1 iz egoera, abagunea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik koiuntural.
  3 kointurazko ik koiuntural.
koiuntural koiuntural izond koiunturaren mende dagoena, koiunturazkoa. ik koiuntura 2.
koiunturalki koiunturalki adlag modu koiunturalean.
kojidu kojidu, koji, kojitzen du ad hartu, harrapatu.
kojin kojin ik kuxin.
kojo kojo izond herrena.
kojoka kojoka adlag herrenka.
kojonudo kojonudo izond adkor on demonio.
kok kok iz erregai solidoa, beltza eta harroa, harrikatza partez destilatuz lortzen dena.
koka koka 1 iz kokaina.
  2 ik coca.
  3 koka hosto koka landarearen hostoa, kokainaz aberatsa.
  4 koka landare Amerika tropikaleko zuhaixka, hostoak kokainaz aberatsak dituena.
kokaera kokaera iz kokatzeko era.
kokaezin kokaezin izond ezin kokatuzkoa.
kokagune kokagune 1 iz zerbait kokatzen den gunea. ik kokaleku.
  2 irud/hed
  3 giza kokagunea.
kokaina kokaina 1 iz koka hostoetatik ateratako alkaloidea, sendagintzan sorgarri bezala, eta orobat droga bezala, erabiltzen dena.
  2 (neurri banakoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
kokainazale kokainazale izond kokainaren zale dena.
kokainomano kokainomano iz kokainazalea.
kokakola kokakola ik coca-cola.
koka-kola koka-kola ik coca-cola.
kokaleku kokaleku 1 iz kokatzeko lekua.
  2 giza kokagunea. ik kokagune 3.
kokalero kokalero izond/iz koka landarea lantzen duen nekazaria. ik kokazale.
kokamodu kokamodu iz kokaera.
kokapen kokapen 1 iz kokatzea; kokalekua.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kokarazi kokarazi, kokaraz, kokarazten du ad kokatzera behartu.
kokatu kokatu, koka(tu), kokatzen 1 da ad (norbait) toki batean bizitzen-edo jarri.
  2 (norbait) modu jakin batean ipini.
  3 (zerbait)
  · 4 du ad (norbaitek beste norbait) toki batean ipini.
  5 (norbaitek zerbait)
  6 irud/hed
  7 koka(-)ahala ipar gainezka.
kokatze kokatze iz norbait toki batean bizitzen-edo jartzea; zerbait toki batean jartzea.
kokazale kokazale iz koka landarea lantzen duen nekazaria. ik kokalero.
koket koket 1 izond pertsonez mintzatuz, beste sexukoak limurtzen saiatzen dena, banitateagatik edo denbora-pasa. ik kriket; lakrikun.
  2 koket-koket (adizlagun gisa)
koketeria koketeria iz pertsona koketaren jokaera.
koketo koketo izond gizonezkoez mintzatuz, koketa.
kokil kokil ik kikil.
kokilarazi kokilarazi ik kikilarazi.
kokildu kokildu ik kikildu.
kokiltzeke kokiltzeke ik kikiltzeke.
kokin kokin 1 izond bihurria, barrabasa. ik frikun; pikaro.
  2 (gauzkei buruz)
  3 (hitz elkartuetan)
kokinkeria kokinkeria iz bihurrikeria. ik frikunkeria.
koklea koklea 1 iz barne belarriaren zatia, barakuilu baten maskoarren itxura duena.
  2 Arkimedesek asmaturiko tresna, ura igotzeko balio duena, barruan helize formako xafla bat duen hodi makurtu birakari batek osatua.
koklear koklear izond koklearena, kokleari dagokiona.
koko koko1 1 iz kokondoaren fruitua, handia eta oskol-gogorra, barrualdean ur gozo bat eta, oskolari atxikia, mami zuri oliotsua, jateko ona, duena.
  2 koko-azala.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 koko intxaur kokondoaren fruitua.
koko koko2 1 iz zomorroa.
  2 irud/hed
koko koko3 iz mamua.
koko koko4 iz espainolak-edo izendatzeko erabiltzen den gaitzizena.
kokodrilo kokodrilo ik krokodilo.
kokolo kokolo1 1 izond inozoa, ergela.
  2 (adizlagun gisa)
kokolo kokolo2 iz txokolatea.
kokolokeria kokolokeria iz inozokeria, ergelkeria.
kokolotu kokolotu, kokolo(tu), kokolotzen da/du ad kokolo bihurtu, inozotu.
kokondo kokondo iz palmondoen antzeko zuhaitza, zurtoina luzea eta liraina duena, fruitutzat kokoa ematen duena (Cocos nucifera).
kokor kokor
  1 kokorreraino adlag leporaino.
kokorazka kokorazka (orobat kokorozka) adlag karaka eginez, karakaka.
kokorikatu kokorikatu, kokorika, kokorikatzen du ad kokoriko jarri.
kokoriko kokoriko1 1 adlag orkatilen gainean eseririk. ik kukubilko; pikotxean.
  2 kokoriko jarri
kokoriko kokoriko2 (iz (Hiztegi Batuak kokoriko hau baztertzen du eta kukurruku erabili behar dela adierazten) oilarraren oihua.
kokorozka kokorozka ik kokorazka.
kokorreraino kokorreraino ik kokor.
kokospe kokospe 1 iz kokotsaren azpialdea, kokotsaren azpiko alde haragitsua.
  2 pl
kokospeko kokospeko 1 iz kokospeko bizarra. ik kokots 6.
  2 kokospeko handitu haragitsua.
  3 kokospea estaltzen duen zapi modukoa.
  4 kokospea.
kokot kokot ik kokote.
kokote kokote (orobat kokot g.er.) iz lepondoa.
kokoteko kokoteko iz kokotean kartu edo emandako kolpea.
kokotero kokotero iz kokondoa.
kokots kokots (orobat kokotz g.er. eta kokotx g.er.) 1 iz gizakien aurpegiaren aho azpiko zatia, eta bereziki honen irtengunea.
  2 (aditzaren objektu gisa)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 kokots alde (orobat kokotsalde) iz
  6 kokots-bizar iz ik kokospeko 2.
  7 kokots-handi izond (orobat kokotsandi)
kokotsalde kokotsalde ik kokots 5.
kokotsandi kokotsandi ik kokots 7.
kokotx kokotx1 ik kokots.
kokotx kokotx2 iz legatzaren eta bakailaoaren buruaren behealdean dauden bi handitu haragitsuetako bakoitza.
kokotz kokotz ik kokots.
koktail koktail ik koktel.
koktel koktel (orobat koktail g.er. eta cocktail g.er.) 1 iz Likoreak eta bestelakoak astinduz nahasirik prestatzen den edaria.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
  5 koktel festa
  6 molotov koktela.
  7 molotov (orobat molotof g.er.) koktel etxeko arma sute-eragilea, gasolinaz beteriko botila metxadun batez osatua.
  8 koktel (orobat cocktail g.er.) molotov molotov koktela.
koktelera koktelera iz koktelontzia. · irud/hed
koktelonzi koktelonzi (orobat koktel-ontzi) 1 iz koktelak prestatzen diren ontzia.
  2 irud/hed
kokteltxo kokteltxo iz adkor koktela.
kokzix kokzix iz uzkornoa.
kola kola1 1 iz lekeda.
  ·2 (droga gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 kola-intxaur
kola kola2 iz ilara.
kola kola3 (orobat cola g.er.) 1 iz Cola generoko landareetatik ateratzen den gai suspergarriarekin egiten den edaria.
  2 (hitz elkartuetan)
kola kola4
  1 kola-kola egin txora-txora egin. ik kolatu.
kolabo kolabo iz kolaborazionista.
kolaboratu kolaboratu, kolabora, kolaboratzen 1 du ad lankide gisa aritu, elkarlanean aritu.
  2 kolaborazionista lena egin.
kolaboratzaile kolaboratzaile iz lankidea, kolaboratzen duena.
kolaborazio kolaborazio 1 iz lankidetza, elkarlana; laguntza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 lankide artikulua.
kolaborazionismo kolaborazionismo iz kolaborazio politika; kolaborazio ekintza.
kolaborazionista kolaborazionista izond/iz indar okupatzaileekin kolaboratzen duena.
koladun koladun izond kola (hirugarren adieran) duena.
kolageno kolageno iz hezur ehunaren, eta ehun konjuntiboaren eta kartiloginosoaren osagaia den proteina, egosten denean gelatina eta lekeda bihurtzen dena.
kolagile kolagile iz kola egiten duen persona.
kolaio kolaio iz mielgaren antzeko arraina, jateko ez oso aintzat hartua.
kolakao kolakao ik colacao.
kolapsatu kolapsatu, kolapsa, kolapsatzen 1 da ad kolapsoa jasan.
  2 du ad kolapsoa eragin.
  · 3 (hitz elkartuetan)
kolapso kolapso 1 iz jarduera baten erritmoaren paralizazioa.
  2 erakunde edo sistema baten suntsiketa.
  3 odol zirkulazioaren hutsegitea
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kolateral kolateral iz albokoa, albo-.
kolateralizazio kolateralizazio iz
kolatu kolatu1, kola(tu), kolatzen da/du 1 ad itsatsi, pegatu. ik kolaztatu.
kolatu kolatu2, kola(tu), kolatzen da ad 1 ilara batean txanda pasa.
  2 guztz maitemindu. ik kola4.
  3 burdin kolatu burdinurtua.
kolatzaile kolatzaile iz kolatzen, itsasten duena.
kolatze kolatze iz itsastea.
kolazio kolazio (orobat kolazione) iz otordua.
kolazione kolazione ik kolazio.
kolaztatu kolaztatu, kolazta, kolaztatzen du ad kolaz itsatsi.
koldar koldar 1 izond zernahi eratako arriskuen beldur dena, arriskuari ihes egiten diona. ik beldurti.
  2 (animalia eta gauzei buruz)
  3 (beste izenondo baten ezkerrean)
  4 (izan aditzarekin)
  5 (adizlagun gisa) ik koldarki.
koldarkeria koldarkeria 1 iz adore eta ausardiarik eza; koldarrari dagokion egintza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
koldarki koldarki adlag koldarkeriaz. ik koldar 4.
koldartasun koldartasun iz koldarra denaren nolakotasuna.
koldartu koldartu, koldar(tu), koldartzen da/du ad adorea edo ausardia galdu edo kendu, koldar bihurtu.
kolega kolega 1 iz lankidea; laguna.
  2 (izenondo gisa)
kolegial kolegial iz kolegio eliza.
kolegialitate kolegialitate iz maila berekoen artean egiten denaren nolakotasuna.
kolegiata kolegiata iz kolegio eliza.
kolegiatu kolegiatu (orobat kolejiatu g.er.) 1 izond elkargo profesional bateko kide dena.
  2 maila bereko zenbait kidek osatua.
kolegio kolegio (orobat kolejio g.er. eta kolesio g.er.) 1 iz ikastetxea.
  2 (Iparraldeko hezkuntza sisteman)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 Errusian, gobernu sail nagusia.
  5 elkargoa.
  6 kolegio eliza katedrala ez izanik, kalongeak-eta dituen eliza. ik kolegiata.
kolejiatu kolejiatu ik kolegiatu.
kolejio kolejio ik kolegio.
kolektibazio kolektibazio ik kolektibizazio.
kolektibismo kolektibismo iz produkzio bitartekoen jabegoa kolektibitatearen, eta ez gizabanakoen, esku dagoen ekonomia sistema.
kolektibitate kolektibitate 1 iz berez, edo helburu komun baterako, bildu diren gizabanakoen multzoa.
  2 lurralde koletibitate
kolektibizatu kolektibizatu, kolektibiza, kolektibizatzen 1 du ad produkzio bitartekoak taldearen zerbitzupean jarri.
  2 (era burutua izenondo gisa)
kolektibizazio kolektibizazio (orobat kolektibazio g.er.) 1 iz kolektibizatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
kolektibo kolektibo 1 izond kolektibo bati, jende multzo bati dagokiona.
  2 kolektibo batek egina, kolektibo batek erabiltzen duena.
  · 3 iz jarduera edo helburu jakin batek elkartzen dituen pertsonen multzoa.
kolektiboki kolektiboki adlag era kolektiboan, elkarrekin.
kolektibotasun kolektibotasun iz kolektiboa denaren nolakotasuna.
kolektore kolektore 1 iz estolda nagusia.
  2 bilgailua.
kolekzio kolekzio (orobat kolekzione) iz bilduma.
kolekzionatu kolekzionatu, kolekziona, kolekzionatzen du ad bildumatu.
kolekzionatzaile kolekzionatzaile iz bildumatzailea.
kolekzione kolekzione ik kolekzio.
kolekzionismo kolekzionismo iz bildumatzeko zaletasuna.
kolekziozale kolekziozale izond bildumazalea.
koleoptero koleoptero 1 iz ahoa mastekatzailea eta aurreko hegoak gogorrak dituen intsektoa.
  2 irud
kolera kolera1 1 iz haserre bizia.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 kolera aldi
kolera kolera2 1 iz eritasun larria