Bilaketa aurreratua

Ogi apurrak

Egungo Euskararen Hiztegia (EEH)

Hasiera:

sabai sabai (orobat sapai g.er.) 1 iz gela baten, eraikuntza baten edo barne baten gainaldea, eta batez ere goialdearen barrualdea.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 irud/hed
  8 ibilgailu eta bagoietan, gainaldearen barrualdea edo kanpoaldea.
  9 ukuiluko goialdeko edo gainaldeko lastategi edo belartegia; belartegia.
  10 ganbara, teilatupeko solairua; teilatu lauaren gaina.
  11 irud/hed
  12 aho sabaia.
  13 aho sabai
  14 sabai bigun
  15 sabai leiho (orobat sabaileiho) sabaian dagoen leihoa.
  16 sabai zulo sabai leihoa.
  17 zeru sabai
sabaialde sabaialde iz sabaiko aldea.
sabaiaurreko sabaiaurreko izond/iz ahotsez mintzatuz, sabaiaren aurrealdean gauzatzen dena.
sabaidun sabaidun izlag sabaia duena.
sabaigabe sabaigabe izond sabairik ez duena.
sabaigain sabaigain iz sabaiaren gainaldea.
sabaikari sabaikari izond/iz ahotsez mintzatuz, sabaian gauzatzen dena.
sabaikaritasun sabaikaritasun iz sabailaria denaren nolakotasuna.
sabaileiho sabaileiho ik sabai 15.
sabaipe sabaipe 1 iz sabaiaren azpialdea.
  2 irud/hed
sabaitu sabaitu, sabai(tu), sabaitzen du ad sabai batez hornitu.
sabana sabana 1 iz lautada zabala zuhaitzik gabekoa.
  2 (neurriekin)
sabant sabant 1 iz jakintsua.
  2 (izenondo gisa)
sabatar sabatar iz argizagiak gurtzen dituen kristau sekta bateko kidea.
sabatiko sabatiko
  1 urte sabatiko unibertsitate batzuek beren irakasleei ematen dieten urtebeteko atsedenaldi ordaindua.
  2 irud/hed
sabatismo sabatismo iz kristauen artean, Jaunaren Eguna larunbata, eta ez igandea, aldarrikatzen duen higikundea.
sabel sabel 1 iz giza enborraren aurrealdearen beheko zatia, bularretik beherakoa; zati horrek bularretik behera eratzen duen irtengunea. ik sabelalde.
  2 (izenondoekin)
  3 (janarien digestio lekutzat hartua)
  4 (haurrak edo umeak egiteko tokitzat hartua)
  5 (sentimenen egoitza gisa) ik sabelalde 2.
  6 abereetan, giza sabelaren kideko zatia.
  7 irud/hed
  8 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  9 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  10 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  11 irud/hed
  12 sabel anaia
  13 sabel-handi ik sabelandi.
  14 sabel-hiztun ik sabeliztun.
  15 sabel zorri adkor gosea.
  16 sabel zorro1 (orobat sabelzorro g.er.) adkor tripa, gilborra.
  17 sabel zorro2 sabelean eramaten den zorroa.
  18 sabela hustu kaka egin.
sabelalde sabelalde 1 iz sabelaren aldea, sabela.
  2 (sentimenen egoitza gisa) ik sabel 5.
sabelaldi sabelaldi iz umealdia, erditze bateko umeen kopurua.
sabelandi sabelandi (orobat sabel handi) izond sabela handia duena. ik sabel 13.
sabelanditu sabelanditu, sabelandi(tu), sabelanditzen da ad sabela handitu.
sabelbete sabelbete iz asealdia, betekada.
sabeldarraiotasun sabeldarraiotasun iz sabelkeria.
sabeldu sabeldu, sabel(du) sabeltzen 1 da ad sabelaren biribiltasuna hartu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
sabeldun sabeldun izond sabela duena.
sabeldura sabeldura iz disenteria.
sabeleko sabeleko iz sabeleko mina.
sabeleratu sabeleratu, sabelera(tu), sabeleratzen 1 du ad sabelera eraman.
  2 irud/hed
sabelgorri sabelgorri iz ipar 1636ko gerra zibilean sabeltxurien aurka borrokatu zen pertsona.
sabeliano sabeliano iz kristau erlijioan, Jainkoaren hirutasunaren aurrean, monoteismo hutsa aldarrikatzen duen doktrina.
sabeliztun sabeliztun (orobat sabel-hiztun g.er.) izond/iz ezpainak eta hazpegiak mugitu gabe hitz egiteko gaitasuna duena. ik bentrilokuo.
sabelkeria sabelkeria iz gehiegikeriaz jaten duenaren bizioa. ik sabelkoikeria.
sabelkoi sabelkoi 1 izond jan-edanaren neurri gabeko zalea dena.
  2 irud/hed
sabelkoikeria sabelkoikeria iz sabelkeria.
sabelmin sabelmin iz sabeleko mina.
sabelņo sabelño iz ipar sabel txikia.
sabelpe sabelpe 1 iz sabelaren behealdea.
  2 sabelaren azpialdea.
  3 irud/hed
sabeltsu sabeltsu izond sabelandia.
sabeltxuri sabeltxuri iz ipar 1636ko gerra zibilean sabelgorrien aurka borrokatu zen pertsona.
sabeltzar sabeltzar iz adkor sabel handia.
sabelustu sabelustu izond sabela hustua duena.
sabelzorro sabelzorro ik sabel 16.
sabindar sabindar1 1 izlag Sabino Aranari dagokiona; Sabino Aranaren jarraitzailea.
  2 post-sabindar sabindar ideologiaren ondokoa.
sabindar sabindar2 izlag antzina, Erromatik gertu, Tiber ibaiaren eta Apeninoen artean bizi zen herri bati dagokiona.
sabiniano sabiniano izlag ideologia sabindarraren motetako bat.
sabinzale sabinzale izond/iz sabindarra.
sable sable1 (orobat sabre g.er.) 1 iz arma zuria, ezpataren antzekoa, zerbait makotua eta gehienetan aho-bakarra.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
sable sable2 ik salbe3.
sablekada sablekada iz sable ukaldia.
saboiar saboiar 1 izlag Saboiakoa, Saboiari dagokiona.
  · 2 iz Saboiako herritarra.
sabotaia sabotaia ik sabotaje.
sabotaiagile sabotaiagile ik sabotajegile.
sabotaje sabotaje ( orobat sabotaia Hiztegi Batuan sabotaje agertzen da) iz 1 gizarte- edo politika-liskarretan, helburu bat lortzeko presio bide gisa eragiten den kaltea.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
sabotajegile sabotajegile (orobat sabotaje egile eta sabotailagile) iz sabotajea egiten duen pertsona.
sabotatu sabotatu ik saboteatu.
saboteadore saboteadore iz saboteatzailea.
saboteatu saboteatu ( orobat sabotatu ), sabotea, saboteatzen 1 du ad sabotajea egin.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
saboteatzaile saboteatzaile 1 iz sabotajea egiten duen ekintzailea.
  2 (izenondo gisa)
saboteatze saboteatze iz sabotajea egitea.
sabre sabre ik sable.
sadiko sadiko 1 izond sadismoa erakusten duena; sufriarazten eta besteak pairatzen ikusiz atsegin hartzen duena.
  2 (izan aditzarekin)
  3 (adizlagun gisa)
  · 4 iz pertsona sadikoa.
sadikoki sadikoki adlag era sadikoan.
sadismo sadismo 1 iz oinazea eta mina egitean atsegina, eta bereziki sexu-atsegina hartzea.
  2 irud/hed
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan)
sadomaso sadomaso iz sadomasokismoa.
sadomasokismo sadomasokismo iz sadismoo eta masokismoa pertsona berean bilduak.
sadomasokista sadomasokista izond 1 batera sadikoa eta masokista dena.
  2 (izen gisa)
saduzear saduzear iz arimaren hilezkortasuna eta gorputzaren piztuera ukatzen zuen judu talde bateko kidea.
saeta saeta iz gai erlijiozko abesti flamenkoa, ahots hutsezkoa, batez ere Aste Santuan abesten dena.
safari safari iz 1 Afrika beltzean, basapiztia nagusiak ehizatzeko egiten den espedizioa.
  2 irud/hed
safiko safiko izond lesbianoa.
saga saga 1 iz erdi aroko eskandinaviar literaturako kontakizuna.
  2 kontakizun luze eta zehatza.
  3 familia-dinastia.
sagaburu sagaburu iz familia-saga baten burua.
sagailo sagailo iz itsasoa gorabehera handiz inarrosten duen higidura. ik itsaski3.
sagar sagar 1 iz sagarrondoaren fruitua, biribila, mamia sendoa eta saporetsua duena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (neurriekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa izen abstraktuekin)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  7 (hitz elkartuetan bigarre osagai gisa)
  8 sagarrondoa.
  9 ate sagar ik ate.
  10 ezpata-sagar ik ezpata.
  11 kuku sagar ik kuku 10.
  12 lur-sagar ik lursagar.
  13 sagar arbola sagarrondoa.
  14 zango sagar ik zango.
  15 zintzur sagar ik zintzur.
sagara sagara 1 iz mezaren erdialdea, apaizak ogia eta ardoa Jesukristoren gorputz eta odol bihurtzen dituen eta altxatzen dituen unea.
  2 sagaratzea.
sagaraketa sagaraketa iz sagaratzea. ik sagarapen.
sagarapen sagarapen 1 iz sagaratzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sagararazi sagararazi, sagararaz, sagararazten du ad sagaratzera behartu.
sagarardo sagarardo ik sagardo.
sagararno sagararno ik sagardo.
sagaratu sagaratu, sagara(tu), sagaratzen 1 du ad sakratu egin edo sakratu dela adierazi. ik santutu. (zerbait)
  2 (norbait)
  3 (da aditz gisa, norbait)
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 apaizak mezatan ogia eta ardoa Jesukristoren gorputz eta odol bihurtzen dituzten hitzak esan.
  5 (era burutua izenondo gisa)
sagaratugabe sagaratugabe (corpusean sagaratu gabe soilik) izond sagaratua izan ez dena.
sagaratze sagaratze 1 iz norbait edo zerbait sakratu egin edo sakratu dela adierazi.
  2 (hitz elkartuetan)
sagarazio sagarazio iz sagaratzea. ik sagarapen.
sagardegi sagardegi iz
sagardi sagardi (orobat sagardoi g.er.) iz ipar sagastia.
sagardo sagardo (orobat sagarardo g.er. eta sagararno g.er.) 1 iz sagarren zukua hartzituz egiten den edari alkohoduna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (neurriekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 baso bat sagardo.
sagardoaldi sagardoaldi iz sagardoaren denboraldia.
sagardogile sagardogile iz sagardoa egiten duen pertsona.
sagardoi sagardoi ik sagardi.
sagardotegi sagardotegi 1 iz sagardoa egiten, edaten eta saltzen den etxea edo denda.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
sagardozale sagardozale iz sagardoaren zalea den pertsona.
sagarno sagarno 1 iz ipar sagardoa.
  2 (neurriekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 sagarno egile ipar sagardogilea.
sagarnotegi sagarnotegi 1 iz ipar sagardotegia.
  2 (hitz elkartuetan)
sagarnozale sagarnozale iz ipar sagardozalea.
sagarroi sagarroi 1 iz trikua.
  2 (hitz elkartuetan)
sagarrondo sagarrondo 1 iz arrosaren familiako zuhaitza, ez oso handia, lore zuri-arrosak dituena eta fruitutzak sagarrak ematen dituena (Malus domestica). ik sagar 13.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
sagartsu sagartsu izond sagarretik asko duena.
sagartxar sagartxar iz adkor sagar txarra.
sagartxo sagartxo iz sagar txikia.
sagartze sagartze iz ipar sagarrondoa.
sagarzale sagarzale izond sagarren zalea dena.
sagasti sagasti 1 iz sagarrondoz landaturiko saila.
  2 (hitz elkartuetan)
sagastitxo sagastitxo iz sagasti txikia.
sagitario sagitario iz zodiakoko konstelazioa.
sagrario sagrario iz erlijio katolikoan, aldare gainean, ostia-ontzia gordetzen den tokia. ik tabernakulu.
sagu sagu 1 iz ugaztun marraskaria, arratoiaren antzekoa baino hura baino txikiagoa, etxeetan kalte handiak eragiten dituena (Mus musculus).
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (irain hitz gisa)
  4 irud/hed
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 ordenagailuari atxikiriko gailua, esku batekin erabiltzen dena eta pantaila gobernatzea ahalbidetzen duena.
  8 sagu-arte iz sagutegia.
  9 sagu zulo iz
sagukume sagukume (orobat sagu kume) iz saguaren kumea.
sagutegi sagutegi 1 iz saguak harrapatzeko tresna.
  2 irud/hed
sagutxo sagutxo (orobat sagutxu g.er.) 1 iz sagu txikia.
  2 irud/hed
sagutxodun sagutxodun izond sagutxoa duena.
sagutxu sagutxu ik sagutxo.
sagutzar sagutzar iz adkor sagu handia.
saguxar saguxar ik saguzar.
saguzahar saguzahar ik saguzar.
saguzar saguzar (orobat saguxar g.er. eta saguzahar g.er.) 1 iz Chiroptera ordenako ugaztun hegalari gautarra, mintzezko hegoak dituena.
  2 (erkaketetan)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
saharar saharar 1 izlag Saharakoa, Saharari dagokiona; bereziki, Saharako Errepublika Demokratikoari dagokiona. ik saharaui.
  · 2 iz Saharako biztanlea; bereziki, Saharako Errepublika Demokratikoko herritarra.
saharaui saharaui (orobat saharauiar) 1 izond Mendebaleko Saharakoa, Mendebaldeko Saharari dagokiona. ik saharar.
  2 iz Mendebaldeko Saharako biztanlea.
saharauiar saharauiar ik saharaui.
sahasti sahasti iz sahatsak dauden edo hazten diren tokia.
sahats sahats 1 iz leku hezeetan hazten den zuhaitz handia (Salix cinerea, Salix atrocinerea etab.). ik zume.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
sahesbide sahesbide ik saihesbide.
saheski saheski ik saiheski.
sahets sahets ik saihets.
sai sai 1 iz hegazti harraparia, handia, mokoa kakoduna eta burua eta lepoa soilak dituena, batez ere abere hilak jaten dituena (Gyps fulvus). ik putre; buzoka.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
saiakera saiakera 1 iz gai jakin bati buruzko gogoetak biltzen dituen hitz lauzko idazlana, gehienetan ez oso luzea.
  2 idazlanen horien multzoa literatura-genero gisa.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 saiatzea. ik saiaketa; saiakuntza.
  6 (hitz elkartuetan)
  7 saiakera-egile ik saiakeragile.
saiakeragile saiakeragile (orobat saiakera-egile) iz saiakerak idazten dituen idazlea.
saiakeratxo saiakeratxo iz saiakera laburra.
saiaketa saiaketa iz saiatzea. ik saiakuntza.
saiakuntza saiakuntza 1 iz saiatzea; bereziki, esperimentua. ik saiakera 5.
  2 (hitz elkartuetan)
saialdi saialdi 1 iz zerbait lortzeko egiten den saioa edo ahalegitenako bakoitza. ik ahalegin.
  2 (hitz elkartuetan)
saialditxo saialditxo iz saialdi laburra.
saiarazi saiarazi, saiaraz, saiarazten du ad saiatzera behartu.
saiatu saiatu 1 da ad saioa egin, ahalegindu. (-tzen objektuarekin)
  2 (-tzen objektuarekin, adizlagun eta kidekoekin)
  3 (-tzen objektuarekin, bila-rekin)
  4 (-tzen objektua ezabaturik, adizlagun eta kidekoekin)
  5 (bestelakotean)
  6 (-n deklinabide atzizkiekiko objektuarekin)
  7 (-tzera objektuarekin)
  8 (bestelako objektuekin)
  · 9 du ad saiakuntza egin.
  10 (era burutua izenondo gisa; pertsonei buruz)
  11 (era burutua izenondo gisa; gauzei buruz)
  12 (era burutua izen gisa)
  13 soineko bat, oinetakoak edo kidekoak jantzi, gorputzari edo oinari egokitzen zaion ikusteko.
  14 saiatuaren saiatuaz (orobat saiatuz)
saiatuki saiatuki adlag saiatuz, jarraikitasunez.
saiatze saiatze 1 iz saioa egitea, ahalegintzea.
  2 (hitz elkartuetan)
saietera saietera iz leiho meharra.
saihesbide saihesbide (orobat sahiets bide g.er.) 1 iz hirigune bat erditik ez zeharkatzeko, aldirietan zehar egiten den errepidea edo autobidea. ik ingurabide 2.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 herrigunea edo errepide bat saihesten duen bidea.
  4 irud/hed
saihesgaitz saihesgaitz izond saihesten gaitza dena, ia saihetsezina.
saiheska saiheska 1 adlag aurrez aurrekoa ez den norabidean edo egoeran. ik zeharka.
  2 irud/hed
saiheskara saiheskara adlag saiheska.
saiheskari saiheskari izond saiheska joateko joera duena.
saiheskatu saiheskatu, saiheska(tu), saiheskatzen du ad saihestu.
saihesketa saihesketa iz saihestea.
saiheski saiheski 1 iz saihetseko okela; saihets hezurrari atxikia dagoen haragia.
  2 (neurriekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
saiheste saiheste iz bidetik ateratzea edo baztertzea.
saihesteke saihesteke adlag saihestu gabe.
saihestezin saihestezin ik saihetsezin.
saihestu saihestu (orobat saihetsi g.er.), saihets/saihestu, saihesten 1 da ad bidetik atera. ik baztertu.
  2 irud/hed
  · 3 du ad kaltegarria, zaila, ezatsegina edo arriskutsua gertatzen den zerbaiti buru ez egiteko, hari itzurtzeko edo hura alboratzeko eran aritu. (zerbait)
  4 (zerbait abstraktu)
  5 (norbait)
  6 ezin saihestuzko izlag ik saihetsezin.
saihets saihets (orobat sahets g.er.) 1 iz gizakien edo abereen enborraren albo bakoitza.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 alboa.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik albo.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 aldea, alderdia.
  7 saihets-hezurra.
  8 saihets egin itzuri egin. ik izkina 6.
  9 saihetsa eman
  10 saihets-hezur ( orobat saihetsezur Hiztegi Batuan saihets-hezur agertzen da)
  11 saihets-hezurdura (corpusean saihetsezurdura soilik)
saihetsalde saihetsalde (orobat saihetsalde) 1 iz gorputzaren saihetsaren aldea.
  2 hed
saihetsarazi saihetsarazi, saihetsaraz, saihetsarazten du ad saihestera behartu.
saihetsezin saihetsezin ( orobat saihets ezin saihestezin Hiztegi Batuan saihetsezin agertzen da) 1 izond ezin saihestuzkoa.
  2 saihetsezineko izlag saihetsezina.
saihetsezur saihetsezur ik saihets 10.
saihetsezurdura saihetsezurdura ik saihets 11.
saihetsi saihetsi ik saihestu.
sail sail 1 iz lur zatia edo lur eremua; bereziki, lantzen den lur zati mugatua. ik alor.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 giza jardun bat banatzen den zati bakoitza.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 erakunde baten antolaketan bereizten diren zatietako bakoitza.
  6 (hitz elkartuetan)
  7 enpresa edo kideko baten antolaketan bereizten diren zatietako bakoitza.
  8 talde batean, irizpideren baten arabera bereizten den zatia edo zatietako bakoitza.
  9 taldea.
  10 multzo batean, irizpideren baten arabera bereizten den zatia edo zatietako bakoitza.
  11 kideko diren eta hurrenez hurren datozen gauzen multzoa. ik serie.
  12 (izenondo eta izenlagunekin)
  13 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, lehen osagaia gauza fisiko bat dela)
  14 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, lehen osagaia gauza abstraktu bat dela)
  15 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, lehena izenondoduna dela)
  16 aldizkari, telebista edo kideko baten baten egituraren zati bakoitza.
  17 irratian edo telebistan kapituluka ematen den obra. ik serie 5.
  18 sorta, piloa.
  19 sailean ekoizpenaz mintzatuz, mekanikoki eta era berean bata bestearen ondoan. ik serie 6; saldo 6. irud/hed
  20 etxe sail (orobat etxesail g.er.) elkarren ondoko etxe multzoa, kaleek edo kidekoek mugatzen dutena.
  21 lur sail ik lur 28.
sailarteko sailarteko izlag sailen artekoa.
sailburu sailburu 1 iz erakunde, enpresa edo kideko bateko sail bateko burua den pertsona.
  2 (aldizkari eta kidekoetan)
  3 (hitz elkartuetan)
sailburuorde sailburuorde 1 iz sailburuaren hurrengoa, eta, egoera jakin batzuetan, haren ordekoa.
  2 (hitz elkartuetan)
sailburuordetza sailburuordetza iz sailburuorde baten ardura den azpisaila.
sailburutza sailburutza iz sailburu baten ardura den saila. ik sail 5.
sailka sailka adlag sailen arabera, sailetan.
sailkaera sailkaera iz sailtzatzeko era.
sailkaezin sailkaezin izond ezin sailkatuzkoa.
sailkagaitz sailkagaitz izond sailkatzen zaila dena, ia sailkaezina.
sailkagarri sailkagarri izond sailka daitekeena, sailkatzeko modukoa.
sailkaketa sailkaketa iz sailkatzea, sailkapena.
sailkapen sailkapen 1 iz saikatzea; irizpide jakin baten araberako zerrenda ordenatua.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenondoekin, kiroletan)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, kiroletan)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sailkapenburu sailkapenburu (orobat sailapen buru) iz txapelketa edo kidekoetan, sailkapenaren burua den pertsona. ik lider.
sailkatu sailkatu, sailka(tu), sailkatzen 1 du ad multzo edo talde bat, arau edo irizpideren baten arabera sailetan banatu.
  2 (sailak adieraziz)
  3 (zein sailetan adieraziz)
  4 (adizlagunekin)
  · 5 da ad txapelketa edo lehiaketa jakin batean parte hartzeko beharrezko emaitzak lortu.
sailkatzaile sailkatzaile 1 izond sailkatzen duena.
  · 2 iz sailkatzen duen pertsona.
  3 sailkatzen duen gauza.
sailkatze sailkatze 1 iz multzo edo talde bat, arau edo irizpideren baten arabera sailetan banatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
sailņo sailño iz sailtxoa.
sailordetza sailordetza iz sailburuordetza. (Hiztegi Batuak hitz hau baztertzen du eta sailburuordetza erabiltzea gomendatzen)
sailtxo sailtxo iz sail txikia. ik sailño.
sainda sainda (corpusean sainta soilik) izond/iz santa.
saindu saindu (orobat saintu g.er.) izond santua.
  2 irud/hed
  · 3 iz santua.
  4 irud/hed
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, lehen osagai hori izenondoduna dela)
  7 aita saindu aita santua.
  8 aste saindu aste santua.
  9 eguzki (orobat eki eta iduzki) saindu ik eguzki.
  10 Grial Saindu ik Grial 2.
  11 izpiritu saindu ik espiritu.
  12 Ofizio Saindu ik ofizio 8.
  13 omia saindu ik omiasaindu.
  14 saindu-jale ik santujale.
  15 Trinitate Saindua ik trinitate.
saindujale saindujale ik santujale.
saindukeria saindukeria iz santukeria.
sainduki sainduki adlag ipar santuki.
saindutasun saindutasun iz ipar santutasuna.
saindutegi saindutegi (orobat saintutegi g.er.) iz ipar santutegia.
saindutto saindutto 1 iz adkor saindua.
  2 irud/hed
saindutu saindutu, saindu(tu), saindutzen da/du ad ipar santutu.
saindutze saindutze iz ipar saindu bihurtzea.
sainete sainete iz antzerki lan laburra, herrikoia eta barregarria, askotan musikaduna.
sainetegile sainetegile 1 iz sainete-idazlea.
  2 (izenondo gisa)
sainga sainga 1 iz zaunka.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 adlag zaunka.
  6 saingan saingaka, zaunka.
  7 sainga egin zaunka egin.
saingaka saingaka 1 iz zaunka.
  2 irud/hed
sainkari sainkari izond zaunkaria.
sainta sainta ik sainda.
saintu saintu ik saindu.
saintutegi saintutegi ik saindutegi.
saio saio 1 iz norbaitek edo zerbaitek zerbaitetan duen gaitasuna ikusteko egiten duen ariketa; ondorioaz ziur egon gabe egiten den ariketa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 helburua lortzen ez duen ekintza.
  6 ahalegina.
  7 jardunaldia, ariketa.
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 jendaurreko jardunaldia; emanaldia.
  10 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  11 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  12 saiakera, idazlana.
  13 (hitz elkartuetan)
  14 saio hodi ik hodi 10.
saioaldi saioaldi iz saioa, jardunaldia.
saiogile saiogile iz saiakerak idazten dituen idazlea. ik saiakeragile.
saiogintza saiogintza iz saiakerak ontzeko jarduera.
saiotxo saiotxo 1 iz adkor saioa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 adkor saiakera.
saizki saizki ik zaizki.
sajoniar sajoniar ik saxoniar.
saka saka1
  1 (adizlagun balioko esapideetan)
  2 saka ahala
  3 saka egin sakatu. ik sakatu1.
  4 saka eta maka adlag saka eta saka.
  5 saka eta saka adlag sakatuz eta sakatuz.
  6 saka-saka adlag
  7 (izen gisa)
saka saka2 iz zakua.
saka saka3 iz pilota-jokoan, sakatzea.
saka saka4 ik sakatu.
sakabanakatu sakabanakatu, sakabanaka, sakabanakatzen du ad sakabanatu.
sakabanaketa sakabanaketa 1 iz sakabanatzea.
  2 (presoena)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sakabanarazi sakabanarazi, sakabanaraz, sakabanarazten du ad sakabanatzera behartu.
sakabanatu sakabanatu, sakabana, sakabanatzen 1 da ad bildua dagoena han-hemenka gertatu. ik barreiatu.
  · 2 du ad bildua dagoena han-hemenka gertatu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
sakabanatze sakabanatze iz bildua dagoena han-hemenka jartzea.
sakabutxe sakabutxe iz antzinako musika-tresna, tronboi arruntaren antzekoa.
sakada sakada 1 iz bultzada.
  2 atxikia, xurgada.
sakadiko sakadiko izond begiaren, bururaren edo kideen higidurez mintzatuz, oso lasterra dena.
sakadura sakadura iz presioa, bultzada.
sakagune sakagune iz sakatzeko gunea.
sakail sakail 1 iz zauria. ik saki.
  2 ebakiondoa.
  3 irud/hed
sakailatu sakailatu (orobat sakaildu; Hiztegi Batuan sakailatu agertzen da), sakaila, sakailatzen 1 da/du ad zauriz bete; sakaila egin.
  2 erabat desegin, suntsitu.
  3 irud/hed
  4 (era burutua izenondo gisa)
sakailatze sakailatze iz triskantza.
sakaildu sakaildu ik sakailatu.
sakaildun sakaildun izond/iz sakaila duena.
sakaka sakaka adlag bultzaka.
sakalari sakalari (orobat sakari; Hiztegi batuan sakalari agertzen da) 1 iz sakea ateratzen duen pertsona. ik sakatzaile.
  2 (izenondo gisa)
sakaldika sakaldika adlag bultzadak emanez.
sakaletxes sakaletxes iz
sakamantekas sakamantekas iz umeak beldurtzen zituen alegiazko pertsona; tripa-ateratzailea.
sakan sakan1 1 iz lurrazaleko sakongunea; mendiartea. ik ibar.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irud/hed
sakan sakan2 ik sakon.
sakanar sakanar izlag/iz Sakanakoa, Sakanari dagokiona; Sakanako biztanlea.
sakandun sakandun izond sakongunea duena.
sakangune sakangune iz sakongunea.
sakantxo sakantxo iz sakan txikia.
sakaratu sakaratu ik sakratu.
sakari sakari ik sakalari.
sakarina sakarina iz gai zuria eta oso eztia, azukrearen ordez erabiltzen dena.
sakarinoso sakarinoso izond azukretsua.
sakarosa sakarosa iz azukre arruntaren zientzia-izena.
sakats sakats izond bihurria.
sakatu sakatu1, saka, sakatzen 1 du ad zapaldu, presioa egin.
  2 (dio aditz gisa, zer/nor osagarririk gabe)
  3 irud/hed
  4 sinetsarazi.
  5 (era burutua izen gisa) atxikia, xurgada.
  6 gezurra sakatu gezurra esan.
sakatu sakatu2, saka, sakatzen du ad sakea atera.
sakatzaile sakatzaile1 izond sakatzen duena, bultzatzailea.
sakatzaile sakatzaile2 1 iz sakea ateratzen duen pertsona. ik sakalari.
  2 (hitz elkartuetan)
sakatze sakatze iz zapaltzea.
sake sake1 (orobat sako g.er.) 1 iz pilota jokoan eta kidekoetan, jokaldia hasteko pilota jaurtitzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 sakea ateratzen duen taldea.
  5 asko jateko edo edateko ohitura.
  6 sakez ipar bat batean.
sake sake2 ik saki.
sake sake3 iz japoniar edari alkoholduna, arroza hartzituz egiten dena.
sakeatu sakeatu, sakea(tu), sakeatzen du ad arpilatu. ik harrapakatu.
sakel sakel ik sakela.
sakela sakela (orobat sakel g.er.) 1 iz jantziei egiten zaizkien irekiduretan josten diren poltsa modukoetako bakoitza; orobat, gainean ehun zati bat josirik egiten dena. ik poltsiko.
  2 irud/hed ik poltsa 6.
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 sakelako1 ik sakelako1.
  7 sakelako2 ik sakelako2.
  8 sakela-telefono
  9 salekako telefono sakelan eramaten ahal den telefonoa. ik segapoto.
sakelako sakelako1 1 izlag sakelan eramaten dena; sakelan dagoena.
  2 gauzakiez mintzatuz, sakelan eraman daitekeen motakoa.
  3 irud/hed
sakelako sakelako2 (orobat sakeleko g.er.) iz sakelako telefonoa.
  sakelaratu (orobat sakeleratu g.er. eta sakelatu g.er.), sakelera(tu), salelaratzen du ad sakelara eraman.
sakelatu sakelatu ik sakelaratu.
sakelatxo sakelatxo iz sakela txikia.
sakeleko sakeleko ik sakelako2.
sakeleratu sakeleratu ik sakelaratu.
sakelogiko sakelogiko izond adkor
sakeo sakeo iz arpilatzea.
saki saki (orobat sake eta saku) iz zauria. ik sakail.
  2 irud/hed
sako sako ik sake1.
sakon sakon (orobat sakon g.er.) 1 izond hondoa oso behean edo gainaldetik oso urrun duena; asko barneratzen dena.
  2 irud/hed
  3 azalekoa ez dena, hondoraino doana, asko barneratzen dena; oso barnean sortzen dena.
  4 (beste izenondo batzuekin loturik)
  5 irud/hed
  6 (izan aditzarekin)
  7 sakontasuna adierazten duena.
  8 (neurrietan)
  9 (adizlagun gisa)
  10 (izen gisa) ik sakonera; sakontasun.
  11 (izen gisa, -en atzizkiaren eskuinean)
  12 (hitz elkartuetan)
  13 sakoneko izlag sakonetik datorrena, sakona.
  14 sakon-sakon izond
  15 (adizlagun gisa)
sakonagotu sakonagotu, sakonago(tu), sakonagotzen da/du ad sakonago bihurtu.
sakonagotze sakonagotze iz sakonago bihurtzea.
  sakonalde (orobat sakon-alde) iz alde sakona.
sakondegi sakondegi iz gune sakona.
sakondu sakondu, sakon(du), sakontzen 1 du/da ad sakonagoa egin.
  2 sakonago bihurtu.
  3 sakonunea egin; hondorantz jo.
  4 irud/hed
  5 (zerbait) arretaz aztertu edo hausnartu, hura hobeto ulertzeko eta ezagutzeko.
  6 (era burutua izenondo gisa)
sakondura sakondura 1 iz sakontasuna.
  2 irud/hed
sakonera sakonera 1 iz sakontasunaren neurria; hirugarren dimentsioaren neurria.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
sakoneratu sakoneratu, sakonera(tu), sakoneratzen da ad (elkarketa baten bigarren osagai gisa)
sakongune sakongune ik sakonune.
sakongunetxo sakongunetxo ik sakonunetxo.
sakonketa sakonketa iz sakontzea.
sakonki sakonki 1 adlag sakontasunez.
  2 (izenondo eta kidekoekin)
sakontasun sakontasun 1 iz sakona denaren nolakotasuna. ik sakondura.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 sakonera.
sakontze sakontze 1 iz sakonago egitea.
  2 (zerbait) arretaz aztertzea edo hausnartzea, hura hobeto ulertu eta ezagutzeko.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sakonune sakonune (orobat sakongune g.er.) 1 iz gune sakona. (naturan)
  2 (bestelakoak)
  3 irud/hed
sakonunetxo sakonunetxo (orobat sakongunetxo g.er.) iz sakongune txikia.
sakotontzi sakotontzi iz jakiak eramateko ontzia.
sakral sakral izond sakratua.
sakralizatu sakralizatu, sakraliza, sakralizatzen 1 du ad izaera sakratua eman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
sakralizatzaile sakralizatzaile izond sakralizatzen duena.
sakralizazio sakralizazio iz sakralizatzea.
sakraltasun sakraltasun iz sakrala denaren nolakotasuna.
sakramendu sakramendu ik sakramentu.
sakramental sakramental 1 izond sakramentuari edo sakramentuei dagokiena. ik sakramentu 2.
  2 irud/hed
  3 auto sakramental eukaristiaren gorazarrez onduriko antzerki lan laburra, XV. mendekoa.
sakramentario sakramentario 1 izond sakramentala.
  · 2 iz sakramentuen errituala daukan liburua.
sakramentatu sakramentatu izond erlijio katolikoan, Jesusi buruz, ostia kontsakratuaren irudian dagoena.
sakramentino sakramentino izond/iz Sakramentu Santuaren Betiereko Gurtzaren ordenakoa.
sakramentu sakramentu ( orobat sakramendu Hiztegi Batuan sakramentu agertzen da) 1 iz Jesu Kristok bere Elizari utzi zion seinale agiria, hartzen duenari grazia eta bertuteak eman edo gehitzen dizkiona.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik sakramental.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sakratu sakratu (orobat sarakatu g.er. eta sagaratu g.er.) 1 izond Jainkoari edo jainkoei dagokielako begirunerik handiena eskatzen duena; ukitua edo erabilia ezin izan daitekeena. ik sakro; santu.
  2 (gauza abstraktuak)
  3 irud/hed
sakratutasun sakratutasun iz sakratua denaren nolakotasuna.
sakre sakre 1 iz arnegua, madarikazioa. ik birao.
  2 (hitz elkartuetan)
sakreka sakreka adlag arneguka.
sakrifikaezin sakrifikaezin izond ezin sakrifikatuzkoa.
sakrifikal sakrifikal ik sakrifizial.
sakrifikatu sakrifikatu, sakrifika, sakrifikatzen 1 du ad zerbait edo norbait jainkoren bati oparitzat eskaini.
  2 irud/hed
  3 zerbait edo norbait kaltea edo galera jasatera behartu, onuragarritzat hartzen den zerbaiten mesedetan.
  4 (nork bere burua)
  5 zerbaiti edo norbaiti uko egin, onuragarritzat hartzen den zerbaiten mesedetan.
  6 hil.
  · 7 da ad zerbaiti edo norbaiti uko egin, onuragarritzat hartzen den zerbaiten mesedetan.
  8 (era burutua izenondo gisa)
sakrifikatzaile sakrifikatzaile iz sakrifikatzen duen pertsona.
sakrifikatze sakrifikatze iz zerbaiti edo norbaiti uko egitea, onuragarritzat hartzen den zerbaiten mesedetan.
sakrifizial sakrifizial (orobat sakrifikal g.er.) izond sakrifizioarena, sakrifizioari dagokiona. ik sakrifizio 4.
sakrifizio sakrifizio 1 iz norbait edo zerbait jainkoren bati oparitzat eskaintzea. ik sakrifikatze.
  2 irud/hed
  3 zerbaiti edo norbaiti uko egitea, onuragarritzat hartzen den zerbaiten mesedetan.
  4 (egin aditzarekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sakrifiziotxo sakrifiziotxo iz adkor sakrifrizio txikia.
sakrifiziozale sakrifiziozale izond sakrifizioen zalea dena.
sakrilegio sakrilegio (orobat sakrileio g.er. eta sakrilejio g.er.) 1 iz sakratutzat hartzen dena profanatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
sakrilego sakrilego 1 izond/iz sakrilegioa egiten duena; sakrilegioari dagokiona.
  2 irud/hed
sakrilegoki sakrilegoki adlag era sakrilegoan.
sakrileio sakrileio ik sakrilegio.
sakrilejio sakrilejio ik sakrilegio.
sakristau sakristau (orobat xankrixtano g.er. eta xankrixtazain g.er.) 1 iz apaizari elizkizunetan laguntzea, eliz jantziak zaintzea eta eliza txukun atxikitzea egitekotzat dituen pertsona.
  2 (adizlagun gisa)
sakristautza sakristautza iz sakristauaren lanbidea edo kargua.
sakristia sakristia (orobat sankristia g.er. eta xankrixtia g.er.) 1 iz elizetan, apaizak janzten eta elizkizunetako gauzakiak gordetzen diren tokia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
sakristiaratu sakristiaratu, sakristiara(tu), sakristiaratzen da ad sakristiara joan.
sakristiazale sakristiazale izond adkor elizkoia.
sakro sakro izond sakratua.
sakrosantu sakrosantu 1 izond sakratua eta santua dena.
  2 irud/hed
sakso sakso ik saxo.
saksofono saksofono ik saxofon.
saku saku1 ik saki.
saku saku2 ik zaku.
sakulu sakulu iz barne belarriko xixku txikia.
sakzofonista sakzofonista ik saxofonista.
sakzofono sakzofono ik saxofon.
sala sala 1 iz etxebizitza batean, gela nagusia.
  2 jauregi, gaztelu eta kidekoetan, gela nagusia eta nagusietako bakoitza.
  3 bestelako eraikinetan, aretoa.
  4 (izenondo eta izenlagunekin)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 emakizunetan edo bestelako ekitaldi publikoetan erabiltzen den aretoa.
  7 epaitegietan, epaimahai bat biltzen den tokia; epaimahai bat osatzen duten epaileen multzoa.
  8 sala-fiesta
salabardo salabardo iz arrantzaleak erabiltzen duten esku sare kirten zulekoa.
salada salada izond (emakume) jostagarria, grazia duena.
salafista salafista izond Koranen eta Sunan oinarrituz islamaren jatorrira itzultzea, aldarrikatzen duen higikunde sunitakoa.
salagai salagai izond salatzekoa.
salagarri salagarri 1 izond salatua izatea merezi duena.
  2 salatzen duena.
salakeria salakeria iz salaketa gaitzesgarria.
salaketa salaketa 1 iz salatzea. ik salakuntza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (aditzekin objektu gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 ipar jakinarazpena.
salaketagai salaketagai iz salaketaren gaia.
salakot salakot iz esfera erdi baten itxurako kapela, oso arina.
salakuntza salakuntza iz salaketa.
salakuntzaka salakuntzaka adlag salakuntzak eginez.
salamancar salamancar (orobat salamankar g.er.) izlag/iz Salamancakoa, Salamankari dagokiona; Salamancako biztanlea.
salamandra salamandra iz arrabioa.
salamankar salamankar ik salamancar.
salami salami 1 iz hestebete lodia, behikiz egina.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
salaminar salaminar ik salaminatar.
salaminatar salaminatar (orobat salaminar) izlag/iz Salaminakoa, Salaminari dagokiona; Salaminako biztanlea.
salapide salapide iz salatzeko bidea.
salarazi salarazi1, salaraz, salarazten du ad saltzera behartu.
salarazi salarazi2, salaraz, salarazten du ad salatzera behartu.
salatari salatari 1 izond/iz salaketa egiten duena. ik salatzaile.
  2 (adizlagun gisa)
  3 iz zerbait edo norbait salatzen duen pertsona.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 adierazlea.
  6 salatari-malatari ipar adkor salataria.
salatu salatu (orobat salhatu g.er.), sala(tu), salatzen 1 du ad gauza edo egintza gaitzesgarri bat jakinarazi.
  2 (adizlagunekin)
  3 (norbait) erruduntzat hartzen dela adierazi.
  4 (ezkutatu nahi dena, ezkutuan dagoena) ezagutarazi, erakutsi.
  5 ipar adierazi, jakitera eman.
  6 (era burutua izenondo gisa)
  7 (era burutua izen gisa)
salatxo salatxo 1 iz sala txikia.
  2 (hitz elkartuetan)
salatzaile salatzaile 1 iz norbait edo zerbait salatzen duen pertsona. ik salatari.
  2 irud/hed
  3 (izenondo gisa)
salatze salatze iz gauza edo egintza gaitzesgarri bat jakinaraztea; (norbait) erruduntzat hartzen dela adieraztea.
salaurre salaurre iz sala baten aurrealdea.
salazarismo salazarismo iz A. Oliveira Salazar-ek Portugalen ezarritako gobernu era, diktaduran oinarritua.
salba salba iz tiro jasa.
salbabide salbabide 1 iz salbatzeko bidea.
  2 salbabide izan du ad
salbadore salbadore izond/iz salbatzailea.
salbaezin salbaezin izond ezin salbatuzkoa.
salbagailu salbagailu 1 iz uretan igeri egoteko gerri inguruan jartzen den eraztun modukoa, edo gorputzean jazten den txaleko modukoa.
  2 irud/hed
salbagarri salbagarri 1 izond salbatzen duena. ik salbatzaile.
  2 (izan aditzarekin)
salbai salbai (orobat salbaia eta salbaje g.er.) 1 izond/iz basatia.
  2 (izan aditzarekin)
  3 (hitz elkartuetan)
salbaikeria salbaikeria iz basatikeria.
salbaiki salbaiki adlag basatiki.
salbaitasun salbaitasun iz basatitasuna.
salbajantzi salbajantzi iz (corpusean salba-jantzi soilik) iz salbagailua.
salbaje salbaje ik salbai.
salbakondukto salbakondukto (orobat salbokondukto) iz igarobaimena.
salbakuntza salbakuntza 1 iz salbazioa, salbamendua.
  2 (hitz elkartuetan)
salbaleku salbaleku iz salbatzeko lekua.
salbamen salbamen 1 iz arrisku larri batetik onik ateratzea edo ateraraztea; hondamenetik begiratzea. ik salbazio; salbamendu.
  2 erlijioak sinestunei ematen dien ongi nagusia, zeruratzea.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
salbamendu salbamendu ( orobat salbamentu ) 1 iz norbait salbatzea, bereziki ezbehar edo istripu batean.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 salbazioa, salbamena.
salbamentu salbamentu ik salbamendu.
salbaontzi salbaontzi (corpusean salbauntzi soilik) iz salbamendu ontzia.
Salbatore Salbatore 1 iz ipar Igokundea.
  2 (beste izen baten ezkerrean)
salbatu salbatu, salba, salbatzen 1 du ad arrisku larri batetik onik aterarazi; norbait hondamenetik edo suntsitzetik begiratu.
  · 2 da ad arrisku larri batetik onik atera; hondamenetik, suntsitzetik begiratu.
  · 3 du ad erlijiozko salbamena eman.
  · 4 da ad erlijiozko salbamena lortu. ik zeruratu.
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 (era burutua izen gisa)
salbatzaile salbatzaile (orobat salbazale g.er.) 1 izond/iz arrisku larri batetik onik aterarazten duena, hondamenetik salbatzen duena.
  2 erlijiozko salbamena ematen duena.
  3 (hitz elkartuetan)
salbatze salbatze iz arrisku larri batetik onik ateraraztea; hondamenetik, suntsitzetik begiratzea.
salbatzearren salbatzearren adlag salbatzeko.
salbauntzi salbauntzi ik salbaontzi.
salbazale salbazale ik salbatzaile.
salbazio salbazio ( orobat salbazione g.er.) 1 iz arrisku larri batetik onik ateratzea edo ateraraztea; hondamenetik begiratzea. ik salbamen; salbamendu.
  2 erlijioak sinestunei ematen dien ongi nagusia, zeruratzea.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
salbazione salbazione ik salbazio.
salbe salbe1 (orobat salve) 1 interj ohoragarritzat hartzen den pertsona bat ikusten denean esaten zaio diosal hitza. ik agur.
  2 irud/hed
salbe salbe2 (orobat salve) iz Salve Regina hitzez hasten den otoitza.; otoitz hori errezatzen edo abesten den elizkizuna.
  2 otoitz horren hitzekin ontzen den musika-lana.
salbe salbe3 (orobat sable g.er.) 1 iz ipar hondarra. ik harea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
salberatasun salberatasun iz
salbia salbia iz landare ezpainduna, eremu lehorretan hazten dena, lore more handiak dituena eta sendagintzan erabiltzen dena (Salvia officinalis).
salbo salbo (orobat salbu) 1 adlag arriskurik gabeko egoeran. ik onik.
  2 (izenondo gisa)
  3 salborik (orobat salburik) adlag salbo, onik.
salboi salboi ik salboin.
salboin salboin (orobat salboi g.er.) 1 iz ipar xaboia.
  2 (hitz elkartuetan)
salbokondukto salbokondukto ik salbakondukto.
salbu salbu 1 adlag izan ezik.
  2 salbu eta
  3 salburik adlag salbu.
salbuesle salbuesle izond salbuesten duena.
salbuespen salbuespen 1 iz kideko guztiei dagokien edo guztiak hartzen dituen lege edo arau batetik at gelditzen den gauza edo gertaera.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (izan aditzarekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 salbuespenezko izlag
  7 salbuespen egoera
  8 salbuespenak salbu
  9 salbuespenak salbuespen
salbuespentxo salbuespentxo iz adkor salbuespen txikia.
salbueste salbueste iz adierazten den lege, arau edo multzotik at (zerbait edo norbait) uztea edo uzten dela adieraztea.
salbuestezko salbuestezko izond salbuesten duena.
salbuetsarazi salbuetsarazi, salbuetsaraz, salbuetsarazten du ad salbuestera behartu.
salbuetsi salbuetsi, salbuets, salbuesten 1 ad adierazten den lege, arau edo multzotik at, zerbait edo norbait utzi edo uzten dela adierazi.
  2 (-tik atzizkiko osagarriaz)
salburik salburik1 ik salbo 3.
salburik salburik2 ik salbu 3.
salbutamol salbutamol iz bronkioetako asma sendatzeko aerosol gisa erabiltzen den gaia.
salda salda 1 iz okela edo beste jakiren bat egosiz egiten den zuku urtsua.
  2 (neurriekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
saldatsu saldatsu 1 izond salda duena.
  2 salda itxura duena.
saldo saldo 1 iz taldea, batez ere ez-txikia. ik samalda.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, lehen osagaia animaliei dagokiela)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, lehen osagaia pertsonei dagokiela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, lehen osagaia gauzei dagokiela)
  6 saldoan adlag ugari. ik saldoka; sail 19.
saldo saldo2 1 iz kontu edo balantze baten azken emaitza.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 salgai-hondar merkea.
saldoka saldoka 1 adlag saldoan. ik samaldaka.
  2 (gauzak)
saldoratu saldoratu, saldora(tu), saldoratzen du ad saldora eraman.
saldotto saldotto iz saldotxoa.
saldotxo saldotxo iz saldo txikia.
saldu saldu, sal, saltzen 1 du ad norbaiti zerbait eman diru kopuru baten truke.
  2 (adizlagun eta kidekoekin)
  3 irud/hed
  4 leialtasuna zor diogun norbaiti edo zerbaiti kalte edo iruzur egin; norbaitenganako leialtasuna hautsi, bereziki diru edo onuraren baten truke. ik traditu; traizionatu.
  6 (da saileko laguntzaileekin)
  7 zerbaiten edo norbaiten onarpena bultzatu.
  8 (era burutua izenondo edo izen gisa)
salduerosi salduerosi ik salerosi.
salduezin salduezin izond ezin salduzkoa.
saldukeria saldukeria 1 iz leialtasuna zor zaion zerbait edo norbait saltzea. ik traizio.
  2 saldukeriaz adlag traizioz.
  3 saldukeria egin ik traditu.
salemdar salemdar izlag/iz Salemgoa, Salemi dagokiona; Salemgo biztanlea.
salerosgai salerosgai 1 iz salgaia. ik salgai.
  2 (neurriekin)
  3 (hitz elkartuetan)
salerosgarri salerosgarri iz saldu eta erosteko modukoa.
salerosi salerosi1 (orobat saldu-erosi g.er., salduerosi g.er. eta sal-erosi g.er.), saleros, salerosten 1 du ad saldu edo erosi; saltzen eta erosten aritu.
  2 (ekonomian)
  3 (era burututa izenondo gisa)
salerosi salerosi2 1 iz saltzen eta erosten aritzea; saltzen edo erosten den gauza. ik salerosketa.
  2 irud/hed
  3 salerosian adlag salerosketan.
saleroskera saleroskera iz salerosketa.
salerosketa salerosketa 1 iz saltzen eta erosten aritzea. ik merkataritza; tratu; salerosi2.
  2 (salgaia aipatuz)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 salerosketan adlag saltzen eta erosten.
  6 salerosketa egin
  7 salerosketak egin
saleroskin saleroskin iz salerosi den gauza. ik salerosi2.
salerosle salerosle 1 iz salerosketan aritzen den pertsona. ik merkatari.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
salerospen salerospen iz salerosketa.
saleroste saleroste iz saldu edo erostea; saltzen eta erosten aritzea.
salesiano salesiano iz salestarra.
salesiar salesiar ik salestar.
salestar salestar (orobat salesiar; Hiztegi Batuan salestar agertzen da) 1 iz Joan Bosco-k XIX. mendean sortu zuen “San Frantzisko Saleskoaren Bazkuna” izeneko erlijiozko ordenako kidea.
  2 (izenondo gisa)
saletxe saletxe iz gauzak saltzen diren, salmentak egiten diren etxea. ik saltoki; denda.
salgai salgai ( ; orobat salgei g.er.) 1 iz salerosketa baten gai izan daitekeen gauza. ik salerosgai.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 pred saltzeko.
salgarri salgarri 1 izond sal daitekeena, saltzeko modukoa.
  2 pred saltzeko.
salgei salgei ik salgai.
salgia salgia 1 iz ipar saltegia.
  2 (hitz elkartuetan)
salgune salgune 1 iz saltzeko gunea. ik saltegi; saltoki.
  2 (hitz elkartuetan)
salhatu salhatu ik salatu.
saliar saliar izond Erdi Aroko frankoen adarretako batekoa, merovingiarren agindupean zegoena.
saliko saliko izond legeez mintzatuz, frankoen Klodoveo erregeak VI. mendearen hasieran promulgatu zuena; gaur egungo legeez mintzatuz, emakumeak eta emakumeen ondorengoak tronurik baztertzen dituena.
salketa salketa 1 iz saltzea. ik salmenta.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
salletar salletar (orobat lasalletar) izlag/iz Salleko San Joan Bautistak sortu zuen Institutuari dagokiona.
salmahai salmahai iz dendetan-eta, salgaiak ipintzen diren mahaia. ik erakusmahai.
salmenta salmenta 1 iz saltzea; saltzearen ondorioa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
salmentaburu salmentaburu (corpusean salmenta-buru soilik) iz salmenta saileko burua.
salmista salmista iz salmoen egilea.
salmo salmo (orobat salmu g.er.) 1 iz juduen eta kristauen Jainkoa goraipatzeko kanta; Bibliako liburu bat osatzen duten eresietako bakoitza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
salmodia salmodia (orobat salmodio g.er.) iz salmoak abesten diren musika.
salmodiatu salmodiatu, salmodia(tu), salmodiatzen du ad zerbait salmoak bezala abestu.
salmodio salmodio ik salmodia.
salmonella salmonella 1 iz Salmonella generoko bakterio gram negatiboa, izaera patogenoa duena gizakiengan eta zenbati animaliengan.
  2 salmonellosia.
  3 (hitz elkartuetan)
salmonellosi salmonellosi (orobat salmonelosi; Hiztegi Batuan salmonellosi agertzen da) 1 iz salmonellak eragiten duen gaitza, intoxikazioa edo hesteetako infekzioa ezaugarri dituena.
  2 (hitz elkartuetan)
salmonelosi salmonelosi ik salmonellosi.
salmotegi salmotegi iz salmo bilduma.
salmu salmu ik salmo.
salneurri salneurri 1 iz ondasun bat saltzen edo erosten den diru kopurua. ik prezio.
  2 (-en atzizkiaren eskuinean)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
saloi saloi (orobat saloin g.er.) 1 iz etxebizitzetan, sala; bestelakoetan, aretoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (orobat salun g.er.) industriako produktuen erakusketa, periodikoki egiten dena.
  6 behinolako bilera aristokratikoa edo burgesa, batez ere literaturari, arteari edo politikari buruzkoa zena.
  7 saloona.
  8 saloiko izlag saloian gertatzen dena; benetakoa ez dena, friboloa.
saloin saloin ik saloi.
saloitxo saloitxo iz tamaina txikiko saloia.
salokeria salokeria iz jatunkeria.
salomoniko salomoniko izond auzitan diren bi alderdiak era berean gogobetetzen dituena.
saloon saloon iz ipar amerikar mendebaldeko taberna, jokoa eta ikuskizun friboloak ere badaudena.
salpen salpen iz ipar salmenta.
salpikadero salpikadero iz ibilgailuetan, gidariaren aurreko aginte taula.
salpostu salpostu iz saltzeko postua. ik salgune.
salprezio salprezio iz salmenta prezioa.
salsa salsa1 (orobat saltsa g, er.) 1 iz jatorria Antilletan duen dantza-musika bizia eta alaia, erritmo afrikarrak eta latinoak nahasten dituena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
salsa salsa2 ik saltsa1.
saltaka saltaka ik saltoka.
saltalari saltalari izond saltokaria.
saltarazi saltarazi, saltaraz, saltarazten du ad salto eginarazi.
  2 irud/hed
saltarello saltarello iz Erdi Aroko dantza alai eta bizia, hiru aldiko erritmoa duena.
saltari saltari 1 izond jauzi egiten duena.
  2 irud/hed
  3 (izen gisa)
  4 (adizlagun gisa)
saltarin saltarin izond saltaria.
saltatu saltatu, salta, saltatzen 1 du ad
  2 (osagarri zuzena agertzen ez dela)
  3 irud/hed
  4 (da aditz gisa)
saltegi saltegi 1 iz zerbait saltzen den, salmentak egiten diren tokia. ik saltoki; denda.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
saltegiņo saltegiño iz saltegi txikia.
salterio salterio1 iz salmo liburua, salmutegia.
salterio salterio2 iz Erdi Aroko zitara, erresonantzia-kutxa prismatikokoa, hatzekin edo ziriekin jotzen diren hainbat hari dituena.
saltinbanki saltinbanki 1 iz kale-saltokaria, akrobata.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (izenondo gisa)
saltinbankitza saltinbankitza iz saltinbankiaren lanbidea.
salto salto ( orobat saltu g.er.) 1 iz bat-bateko abiadaz, norbaitek edo zerbaitek, bera dagoen tokia epe labur batez utzi, eta toki berean edo beste batean gelditzea. ik jauzi.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4a (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  5 saltoan adlag salto eginez; salto batean; laster batean.
  6 salto batean adlag salto eginez; laster batean.
  7 salto batez adlag salto batean.
  8 salto egin ik saltatu.
  8a (tartekoekin, edo egin ezabaturik)
  9 irud/heg
  10 salto eginarazi
  11 salto eragin
saltoka saltoka ( orobat saltaka Hiztegi Batuan biak agertzen dira) 1 adlag saltoak egiten. ik jauzika.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
  4 saltoka-saltoka adlag
saltokari saltokari 1 izond saltoka dabilena. ik jauzkari; jauzilari.
  2 (gauzez)
saltokatu saltokatu, saltoka(tu), saltokatzen du ad saltoka igaro.
saltoki saltoki 1 iz zerbait saltzen den, salmentak egiten diren tokia. ik saltegi; denda.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
saltokitxo saltokitxo iz saltoki txikia.
saltotxo saltotxo 1 iz salto txikia.
  2 irud/hed
saltotxoka saltotxoka adlag salto txikiak eginaz.
saltsa saltsa1 (orobat salsa g.er.) 1 iz janari batzuk gozatzeko maneatzen den nahastura, uretan, oliotan, esnetan edo kidekoetan desegiten diren zenbait gai koipetsu eta urrintsuz osatua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan, bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
  5 nahaste-borrastea.
  6 (izenondo eta izenlagunekin)
  7 (hitz elkartuetan)
  8 saltsa-maltsa adkor saltsa.
  9 saltsa mehe egin etekinik ez atera.
  10 saltsa-miatzaile izond ik saltsero.
  11 saltsa-ontzi (orobat saltsontzi) saltsaren ontzia.
saltsa saltsa2 ik salsa1.
saltsaberritu saltsaberritu, saltsaberri, saltsaberritzen du ad adkor
saltsaki saltsaki iz saltsa duen jakia.
saltsatxo saltsatxo iz adkor saltsa.
saltseatu saltseatu, saltsea, saltseatzen du ad lardaskatu.
saltsero saltsero 1 izond saltsetan sartzea atsegin duena. ik saltsa 10.
  2 martin saltsero ik martin 2.
saltsontzi saltsontzi ik saltsa1 11.
saltu saltu ik salto.
saltxitxa saltxitxa 1 iz hestebete mehea, txerrikiz egina eta ondu gabea, erreta edo egosita jaten dena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 saltxitxa-txakurra.
  6 saltxitxa-jale iz
  7 saltxitxa-txakur (corpusean saltxitxa zakurra)
saltxitxoi saltxitxoi 1 iz gordinik jaten den hestebetea, txerrikiz, urdai giharrez eta piperbeltz alez ondua, gordinik jaten dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 adkor zakila.
saltzaile saltzaile (orobat saltzaille g.er., satzalle g.er. eta salzale g.er.) 1 iz zerbait saltzen duen pertsona.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  7 (izenondo gisa)
  8 saldukeria egiten duena. ik traidore.
  9 kale-saltzaile ik kale 23.
saltzaileņo saltzaileño (corpusean saltzaleño soilik) iz adkor saltzailea.
saltzaille saltzaille ik saltzaile.
saltzale saltzale ik saltzaile.
saltzaleņo saltzaleño ik saltzaileño.
saltzalle saltzalle ik saltzaile.
saltzapen saltzapen iz saltzea.
saltze saltze 1 iz norbaiti zerbait ematea diru kopuru baten truke.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
saltzearren saltzearren adlag saltzeko.
saltzeke saltzeke adlag saldu gabe.
saludatu saludatu (orobat salutatu), saluda, saludatzen du ad agur egin.
salun salun ik saloi 5.
salutadore salutadore iz hurrenez hurreneko zazpi semeren saileko zazpigarrena, errabia-eta sendatzeko ahalmena omen zuen pertsona.
salutantzia salutantzia iz agurra, diosala.
salutatu salutatu ik saludatu.
salvadortar salvadortar izlag/iz Salvadorrekoa, Salvadorri dagokiona; Salbadorreko herritarra.
salve salve ik salbe2; salbe3.
sama sama 1 iz lepoa.
  2 (animaliena eta gauzena)
samako samako iz lepokoa.
samalda samalda 1 iz izaki bizidunez osaturiko taldea, handia bereziki. ik aldra; saldo. (pertsonak)
  2 (bigarren osagai gisa)
  3 (animaliak)
  4 (izaki ez-bizidunak)
  5 samaldan adlag ugari. ik samaldaka.
samaldaka samaldaka adlag ugari, talde handietan. ik samalda 5.
saman saman iz Mimosaren familiako arbola garaia eta adaburu zabalekoa, Venezuelan eta inguruko herrialdeetan hazten dena (Samanea saman).
samaniegotar samaniegotar izlag/iz Samaniegokoa, Samaniegori dagokiona; Samaniegoko biztanlea.
samar samar 1 adlag dagokion izenondo edo adizlagunaren eskuinean doan hitza, “areago asko gutxi baino” esanahia duena. ik aski; nahiko. (izenondo baten eskuinean, eta hortaz, eskuinean artikulua edo beste mugatzaileren bat duela).
  2 (izen + izenondo multzoaren eskuinean)
  3 (izenondoen kidekoekin)
  4 (adizlagun baten eskuinean, eta hortaz, inongo markarik gabe, edota adizlagun batek har ditzakeen markak soilik hartzen dituela).
  5 (adizlagunen kidekoekin)
  6 (adizlagun gisa ari den izenondo baten eskuinean)
  7 (adizlagun gisa ari den aditz era burutu baten eskuinean)
  8 samarrera (-ra atzizkia berez hartzen duen hitzaren eta atzizkiaren artean)
  9 samarretik (-tik atzizkia berez hartzen duen hitzaren eta atzizkiaren artean)
  10 samarrik (-ik atzizkia berez hartzen duen hitzaren eta atzizkiaren artean)
samariar samariar izlag/iz Samariakoa, Samariari dagokiona; Samariako herritarra.
samaritano samaritano izlag/iz samariarra.
samartu samartu, samartzen 1 ad (aditz baten era burutuaren eskuinean eta laguntzailerik gabeko formetan)
  2 (aditz baten era burutuaren eskuinean, eta aditz jokatu gisa)
  3 (izenondo edo adizlagun baten eskuinean eta laguntzailerik gabeko formetan)
samats samats iz ongarria, simaurra.
samba samba ik sanba.
sami sami 1 izond Laponiakoa, Laponiari dagokiona. ik laponiar.
  2 (izen baten ezkerrean)
  · 3 iz Laponiako herritarra.
samiera samiera iz finlandiaeraren familiako hizkuntza, Laponian mintzatzen dena. ik laponiera.
samin samin 1 izond garratza, mingotsa.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
  4 atsekabea edo nahigabea eragiten duena.
  · 5 iz samintasuna.
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, bigarrena izena ez dela)
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 saminetan adlag samina sentituz.
  10 saminez adlag samintasunez.
saminaldi saminaldi iz egoera samina jasaten den denbora.
samindu samindu, samin(du), samintzen 1 da/du ad hasarretasunezko, nahigabezko edo samintasunezko egoeran jarri. ik mindu.
  2 (gauzak)
  3 (era bururuta izenondo gisa)
samindura samindura 1 iz samintasuna, samina.
  2 (hitz elkartuetan)
samingarri samingarri izond samintzen duena.
saminki saminki 1 adlag samintasunez.
  2 irud/hed
saminkiro saminkiro adlag saminki.
saminkor saminkor izond erraz samintzen dena, samintzeko joera duena.
samintasun samintasun 1 iz atsekabea, nahigabea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osgai gisa)
  3 samintasunez adlag
samintsu samintsu izond saminez betea.
samoar samoar izlag/iz Samoakoa, Samoari dagokiona; Samoako biztanlea.
samobar samobar ik samovar.
samoiedo samoiedo (orobat samoyedo) 1 iz Errusiako iparraldeko herri nomada, itsasalde artikoan bizi dena.
  2 (izenondo gisa)
  3 samoiedo txakurra ile zuri luzeko txakurra, berez Siberiakoa.
  3 samoiedo txakurra.
samostar samostar Samoskoa, Samosi dagokiona; Samosko biztanlea.
samovar samovar (orobat samobar g.er.) iz tea prestatzeko lanabesa, jatorriz errusiarra.
samoyedo samoyedo ik samoiedo.
sampleatu sampleatu (corpusean sanpleatu soilik), samplea, sampleatzen 1 du ad samplerra erabiliz jo.
  2 (era burutua izenondo gisa)
sampler sampler ( orobat sanpler )iz gailu elektronikoa, aldez aurretik grabaturiko pieza bateko instrumentu baten hotsa bakartzea eta gero zernahi emanalditan erreproduzitzea ahalbidetzen duena.
samu samu 1 iz kakalardoaren familiako zomorro mota.
  2 (hitz elkartuetan)
samur samur 1 izond gogortasunik ez duena, biguna.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  4 gogorkeriarik gabea, amultsua.
  5 (adizlagun gisa) ik samurki.
  6 (-en atzikiaren eskuinean izen gisa)
  7 erraz murtxikatzen dena; tresna ebakitzaile batek erraz zulatzen edo ebakitzen duena. ik uxter.
  8 irud/hed
  9 (adizlagun gisa)
  10 (-en atzikiaren eskuinean izen gisa)
  11 hauskorra.
  12 erraza. (ezezko esaldietan)
  13 (bestelakoetan)
  14 ipar haserrea.
  · 15 iz ipar haserrea.
  16 samur-samur
  17 ipar haserre-haserrea.
  18 (adizlagun gisa)
samurai samurai 1 iz japoniar gizarte feudalean, jaun baten mendeko gudaria.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
samurbera samurbera izond samurtzera jotzen duena.
samurgaitz samurgaitz izond samurtzen zaila dena.
samurgarri samurgarri izond samurtzen duena.
samurgo samurgo iz ipar haserrea.
samurkeria samurkeria 1 iz samurtasun gaitzesgarria.
  2 (hitz elkartuetan)
samurki samurki 1 adlag samurtasunez. ik samur 5.
  2 irud/hed
samurkiro samurkiro adlag samurki.
samurlari samurlari iz ipar
samurraldi samurraldi iz samurtasunezko aldia.
samurtasun samurtasun 1 iz samurra denaren nolakotasuna. ik biguntasun.
  2 irud/hed
  3 norbaitenganako sentipen edo joera samurra.
  4 (izenondo eta izenlagunekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
samurtu samurtu, samur(tu), samurtzen 1 da/du ad samur edo samurrago bihurtu. ik bigundu.
  2 (pertsonak)
  3 (era bururuta izenondo gisa)
  4 erraztu.
  · 5 da ad ipar haserretu.
  6 samurtzearren adlag samurtzeko.
samurtze samurtze iz samur edo samurrago bihurtzea.
san san ( orobat sen g.er.) 1 kristau erlijioko santu bat aipatzean aurrean ezartzen zaion hitza. ik santo; santa; done; jondoni.
  2 (gauzen izen gisa)
sanandres sanandres (orobat san Andres) iz pl San Andres jaiak; San Andres inguruko egunak.
sanatorio sanatorio iz sendategia.
sanba sanba ( orobat samba Hiztegi Batuan sanba agertzen da) 1 iz brasildar etorkiko dantza, erritmo bizikoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
sanbartolome sanbartolome (orobat San Bartolome) iz pl San Bartolome jaiak; San Bartolome inguruko egunak.
sanbenito sanbenito iz Inkisizioko epaitegiak zigor gisa ezartzen zuen jantzia; izen ona galarazten duen kalifikatiboa.
sanbernardo sanbernardo (orobat san bernardo) iz txakur mota handia, ile zuri eta beltzekoa, berez Alpeetako San Bernardokoa, mendian galduak bilatzen iaioa.
sanblas sanblas (orobat San Blas) iz pl San Blas jaiak; San Blas inguruko egunak.
sancta sanctorum sancta sanctorum (orobat sancta santorum) 1 iz Jerusalemgo tenpluko gune sakratuena.
  2 irud/hed
sandalia sandalia 1 iz pl oinetako arina, zola batek eta honi eusteko hede batzuek osaturikoa, behatzak agerian uzten dituena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
sandalo sandalo 1 iz Sandalum generoko zernahi landare; bereziki, sandalo zuria, Hego Asia eta Australiako zuhaitza, zurgintzan erabiltzen den zur argia eta usainduna duena (Sandalum album).
  2 (hitz elkartuetan)
sandia sandia1 iz angurria.
sandia sandia2 (orobat Sandia) iz “urlia”-ren ondoan, beste pertsona ez mugatu bat aipatzeko erabiltzen den izena. ik berendia.
sandinismo sandinismo iz Nikaraguako higikunde iraultzailea, C. A. Sandino gerrillariaren ideietan oinarritua.
sandinista sandinista 1 izond sandinismoarena, sandinismoari dagokiona.
  2 izond/iz sandinismoaren aldekoa.
sandios sandios interj
sandu sandu ik santu.
sandwich sandwich (orobat sandwitx g.er.) 1 iz ogi karratuaz eginiko ogitartekoa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
sandwitx sandwitx ik sandwich.
saneamendu saneamendu (orobat saneamentu g.er.; Hiztegi Batuan saneamendu agertzen da) 1 iz ur zikinen kudeaketa. ik sanotze.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 saneamendu sistema ur zikinen sistema.
  5 saneamendu sare ur zikinen sarea.
saneamentu saneamentu ik saneamendu.
saneatu saneatu, sanea(tu), saneatzen 1 du ad saneamendua egin. ik sanotu 2; drainatu.
  2 pertsona edo enpresa baten ekonomia edo ondasunak egoera onean jarri.
  3 sanotu.
saneatze saneatze iz saneamendua egitea.
sanedrin sanedrin iz antzina, juduen kontseilu nagusia, erlijio, justizia eta administrazio gaiez aritzen zena.
sanfermin sanfermin (orobat San Fermin) iz pl San Fermin jaiak; San Fermin inguruko egunak.
sanfranciscotar sanfranciscotar izlag/iz San Franciscokoa, San Franciscori dagokiona; San Franciscokoko biztanlea.
sangaratze sangaratze ik sangratze.
sangratu sangratu (corpusean sangreatu soilik), sangra(tu), sangratzen du ad odolustu.
sangratze sangratze (corpusean sangaratze soilik) iz sangria egitea.
sangreatu sangreatu ik sangratu.
sangria sangria iz edari freskagarria, urardoari azukrea eta limoi edo laranja zatiak gehituz egiten dena.
sanidade sanidade1 iz sanotasuna.
sanidade sanidade2 ik sanitate.
saninazio saninazio iz pl San Ignazio jaiak.
sanitario sanitario 1 izond osasunari dagokiona.
  2 iz osasun-langilea.
sanitate sanitate (orobat sanidade g.er.) 1 iz osasun zerbitzuak.
  2 (hitz elkartuetan) osasun-. ik osasun 5.
sanja sanja iz ipar aldaketa. (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sanjamendu sanjamendu iz ipar aldaketa.
sanjatu sanjatu, sanja, sanjatzen da/du ad ipar aldatu.
San Joan San Joan (orobat sanjoan, sanjuan eta San Juan g.er.) 1 iz San Joan eguna.
  3 San Joan bezpera
  4 San Joan egun
  5 San Joan gau
  6 San Joan su pl
sanjoan sanjoan (orobat San Joan g.er., sanjuan eta San Juan g.er.) 1 iz pl San Joan jaiak; San Joan inguruko egunak.
  2 sanjoan-belar (orobat sanjuanbelar)
sanjoandar sanjoandar izond San Joan apostoluari dagokiona.
sanjose sanjose (orobat San Jose) 1 iz pl San Jose jaiak; San Jose inguruko egunak.
  2 sanjose-lore Primula generoko belar landare hosto-zabala, lore horiak ematen dituena. ik primula.
sanjuan sanjuan ik sanjoan.
sanjuanbelar sanjuanbelar ik sanjoan 2.
sanjuandar sanjuandar izlag/iz 1 estropadez mintzatuz, Pasai Donibaneri dagokiona; Pasai Donibaneko arraunlaria. ik donibandar 3.
  2 Pasai Donibanekoa.
sankristia sankristia ik sakristia.
sanmartin sanmartin (orobat San Martin) iz pl San Martin jaiak; San Martin inguruko egunak.
sanmartzial sanmartzial (orobat San Martzial) iz pl San Martzial jaiak; San Martzial inguruko egunak.
sanmateo sanmateo (orobat San Mateo) iz pl San Mateo jaiak; San Mateo inguruko egunak.
sanmiel sanmiel ik sanmigel.
sanmigel sanmigel (orobat San Migel eta sanmiel) iz pl San Migel jaiak; San Migel inguruko egunak.
sano sano 1 izond irekia eta tolesgabea dena, bihurritsua-edo ez dena; gaixotia-edo ez dena.
  2 (gauzez)
  3 (gauzez beste izenondo batekin)
  4 (adizlagun gisa errepikaturik)
  5 osasuntsua, sendoa; osasungarria; gaixorik ez dagoena.
  6 (gauzez)
  · 7 adlag osasunean, sendo.
  8 asko; oso.
  9 ondo, ederki.
  10 burutik sano (egon, ibili...)
  11 (burutik ezabaturik)
sanoki sanoki 1 adlag tolesgabeki, era sanoan.
  2 era osasungarrian.
sanopotro sanopotro izond adkor ergela.
sanotasun sanotasun 1 iz sanoa denaren nolakotasuna. ik sanidade1.
  2 ipar sanitatea.
sanotu sanotu, sano(tu), sanotzen 1 du ad ipar sano bihurtu.
  2 ipar saneamendua egin. ik saneatu.
  3 pertsona edo enpresa baten ekonomia edo ondasunak egoera onean jarri. ik saneatu 2.
sanotze sanotze iz ipar saneamendua egitea.
sanoxe sanoxe izond adkor sanoa.
sanpantzar sanpantzar ik zanpantzar.
sanpedro sanpedro (orobat San Pedro) iz pl San Pedro jaiak; San Pedro inguruko egunak.
sanpedrotar sanpedrotar izlag/iz estropadez mintzatuz, Pasai San Pedrori dagokiona; Pasai San Pedroko arraunlaria.
sanpelaio sanpelaio (orobat San Pelaio) iz pl San Pelaio jaiak; San Pelaio inguruko egunak.
sanpleatu sanpleatu ik sampleatu.
sanpler sanpler ik sampler.
sansebastian sansebastian (orobat San Sebastian) iz pl San Sebastian jaiak; San Sebastian inguruko egunak.
sansilbestre sansilbestre iz pl San Silbestre jaiak; San Silbestre inguruko egunak.
sanskrito sanskrito 1 iz antzinako Indiako indoeuropar hizkuntza.
  2 (izenondo gisa)
sanskritoartu sanskritoartu, sanskritoar(tu), sankritoartzen da ad sanskritoar bihurtu.
sansonarri sansonarri iz euskal mitologiaren arabera, Sansonek menditik behera botatako harria.
santa santa 1 iz emakumezko santua. ik santu.
  2 irud/hed
  3 kristau erlijioko santa bat aipatzean aurrean ezartzen zaion hitza. ik andredena.
  4 Eliza ama santa ik santu 13.
  5 santa sekulan sekula santan. ik sekula 13.
santaeske santaeske iz santa baten egunean etxez etxe egiten den eskea.
santageda santageda iz pl Santa Ageda jaiak; Santa Ageda inguruko egunak.
santagraztar santagraztar izlag/iz Santa-Grazikoa, Santa-Graziri dagokiona; Santa Graziko biztanlea.
santaklara santaklara iz pl Santa Klara jaiak; Santa Klara inguruko egunak.
santakrutz santakrutz iz pl Santa Krutz jaiak; Santa Krutz inguruko egunak.
santaluzi santaluzi (orobat Santa Luzia) iz pl Santa Luzia jaiak; Santa Luzia inguruko egunak.
santamas santamas ik santomas.
santanderino santanderino izlag/iz santandertarra.
santandertar santandertar izlag/iz Santanderkoa, Santanderri dagokiona; Santanderko biztanlea.
santatxo santatxo iz adkor santa.
santero santero 1 iz sendatze lanetan santuak aipatzen dituen petrikiloa.
  2 (izenondo gisa)
Santiago Santiago
  1 Santiago bide ( orobat Santio bide eta santiagobide g.er.) Done Jakue bidea. ik done 4.
Santiagobide Santiagobide ik santiago.
santifikatu santifikatu, santifika, santifikatzen 1 da/du ad santutu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
santifikatzaile santifikatzaile izond santifikatzen duena.
santikrutz santikrutz (orobat santikutz) iz Gurutze Santu eguneko jaiak; Gurutze Santu egunaren inguruko egunak.
santikutz santikutz ik santikrutz.
Santio Santio ik Santiago.
santio-belar santio-belar (orobat santiobelar) iz epai belarra.
Santiobide Santiobide ik Santiago.
santisima santisima iz guztiz santa.
santo santo 1 kristau erlijioko Tomas eta Domingo santuak aipatzean aurrean ezartzen zaioen hitza. ik san.
  2 ik santokristo.
santoi santoi iz kristaua ez den anakoreta.
santokristo santokristo (orobat Santo Kristo) iz Jesukristo gurutziltzatuaren irudia duen gurutzea. ik gurutzefika.
santomas santomas (orobat satamas) iz pl santotomasak.
santotomas santotomas (orobat Santo Tomas) iz pl Santo Tomas jaiak; Santo Tomas inguruko egunak. ik santomas.
santu santu (orobat sandu g.er.) 1 iz erlijio katolikoan, hil ondoan Elizak gurtza ageriko eta unibertsala eskaintzen dion pertsona. ik santa; done.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 santu baten irudia.
  4a adkor irudia.
  · 5 izond Jainkoari, erlijioari kontsakratua; Jainkoari, erlijioari dagokiona. ik sakratu; jainkozko.
  6 (gauzekin)
  7 irud/hed
  8 adkor
  9 Aita santu ik aita.
  10 Aste santu ik aste.
  11 Domu santu ik Domu.
  12 eguzki santu ik eguzki.
  13 Eliza ama santu ik santa 4.
  14 Larunbat Santu ik larunbat 4.
  15 Lur Santu ik lur 30.
  16 Ofizio Santu ik ofizio 8.
  17 olio santu ik olio 14.
  18 Ostegun Santu ik ostegun 5.
  19 Ostiral Santu ik ostiral 4.
  20 santu egin ik santutu.
  21 santu izan
  22 santu-jale ik santujale.
  23 santu-santu
  24 (adizlagun gisa)
santuario santuario iz santutegia. · irud/hed
santugin santugin iz santuen irudiak egiten dituen eskulangilea.
santugintza santugintza iz santuen irudiak egitea; santuginaren lanbidea.
santuhartu santuhartu izond adkor begikoa.
santujale santujale (orobat santu-jale g.er., saindujale g.er. eta saindu-jale g.er.) 1 iz adkor elizkoia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (izenondo gisa)
santuki santuki adlag santuen moduan. ik sainduki.
santurtziar santurtziar 1 izlag Santurtzikoa, Santurtziri dagokiona.
  2 iz Santurtziko biztanlea.
santuru santuru ik domuru.
santutasun santutasun 1 iz santua denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
santutegi santutegi1 1 iz santu entzutetsu baten irudia edo erlikia gurtzen den eraikina.
  2 Juduen tabernakuluaren aurrealdea.
  3 irud/hed
santutegi santutegi2 iz santuen egutegia.
santutu santutu, santu(tu), santutzen 1 du/da ad santu bihurtu. ik santu 20.
  2 irud/hed
santutxuar santutxuar izlag/iz Santutxukoa, Santutxuri dagokiona; Santutxuko biztanlea.
santutzar santutzar izond adkor santua.
santuzale santuzale iz santuen zalea dena. ik santujale.
sanusismo sanusismo iz islamaren jatorrira itzultzea aldarrikatzen zuen higikundea.
sapa sapa1 1 iz sargoria.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenondo gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
  5 bero sapa
  6 izerdi-sapa
  7 sapa-belar
sapa sapa2 1 iz landarearen izerdia.
  2 irud/hed
sapa sapa2 iz txima.
sapai sapai ik sabai.
sapailo sapailo iz balkoia.
sapalda sapalda ik zapalda.
sapar sapar iz ipar laparra, laharra, sasia.
sapatsu sapatsu1 izond sapa handikoa. ik sargoritsu.
sapatsu sapatsu2 izond landaren izerdiz betea.
sapatsu sapatsu2 izond tximatsua.
sapaxut sapaxut iz
sapelar sapelar iz hirustaren antzeko landarea (Stellaria media).
sapientzia sapientzia iz jakinduria.
saponari saponari iz belar landare lore-handia, xaboi gisa erabiltzen den sustraia duena (Saponaria officinalis).
sapristi sapristi interj harridura adierazten duen hitza.
saproxiliko saproxiliko ik kakalardo 5.
sarabanda sarabanda ik zarabanda.
sarale sarale iz abere bazka.
sarapide sarapide iz
sarar sarar ik saratar.
sararazi sararazi ik sarrarazi.
saratar saratar (orobat sarar g.er.) 1 izlag Sarakoa, Sarari dagokiona.
  · 2 iz Sarako biztanlea.
sar-atera sar-atera ( orobat sarratera g.er.) 1 iz sartu-atera.
  2 (adizlagun gisa)
  3 sar-ateraka adlag sartu-ateraka.
  4 sar-ateran (orobat sar-aterean) adlag sartu-ateran, sar-ateraka.
sarberri sarberri izond sartu berria.
sarbide sarbide 1 iz sartzeko bidea. ik sarrera 2.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (testuinguru abstraktuetan)
  4 (testuinguru abstraktuetan, izenondo eta izenlagunekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 sarbide eman
  8 sarbidea eman
  9 sarbide izan du ad
  10 sarbidea izan du ad
sarda sarda1 1 iz itsasoan elkarrekin ibiltzen den mota bereko arrain multzoa. ik baltsa.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 aldra.
  4 sardako izlag arrainez mintzatuz, sardan ibiltzen dena.
sarda sarda2 ik sarde.
sardana sardana iz Kataluniako herri dantza; dantza honen musika.
sardango sardango (orobat txardango) iz sardea.
sarde sarde (orobat sarda g.er. eta xarde g.er.) 1 iz gider luzea eta burdinazko bi hortz zorrotz edo gehiago dituen lanabesa, soroan eta ukuiluan lastoa, belarra edo simaurra jasotzeko edo biltzeko erabiltzen dena. ik bihortz; matxarde; bostortz.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
  5 (tiragomarena)
  6 sardexka.
sardeka sardeka adlag sarde ukaldiz.
sardeska sardeska ik sardexka.
sardeskada sardeskada ik sardexkada.
sardeskatu sardeskatu (orobat sardezkatu), sardeska(tu), sardeskatzen du ad Zeharkatu, iltzatu.
sardexka sardexka 1 iz mahaiko labanesa, hiruzpalau hortz dituena, jakiak ziztatu eta ahoratzeko erabiltzen dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sardexkada sardexkada (corpusean sardeskada soilik) iz sardexkak daukan jaki kopurua.
sardezkatu sardezkatu ik sardeskatu.
sardiant sardiant ik sarjentu.
sardina sardina (orobat txardina g.er. eta xardina g.er.) 1 iz itsas arrain txikia, urdinxka, itsasertzetik gertu baltsetan bizi dena, jateko oso ona (Sardina pilchardus).
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (neurriekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  7 sardina zahar sardina gazitua.
sardinatzar sardinatzar ik sardinzar.
sardinera sardinera iz
sardiniar sardiniar 1 izlag Sardiniakoa, Sardiniari dagokiona.
  · 2 iz Sardiniako herritarra.
sardiniera sardiniera iz Sardiniako hizkuntza.
sardintzar sardintzar ik sardinzar.
sardinzar sardinzar (orobat sardintzar g.er. eta sardinatzar g.er.) 1 iz itsas arraina, sardinaren antzekoa, freskoa, gazitua edo ketua jaten dena. (Clupea harengus harengus).
  2 (hitz elkartuetan)
sardista sardista iz sardiniar abertzale autonomista.
sardonika sardonika iz agata horixka.
sardoniko sardoniko izond sarkasmozkoa.
sardonikoki sardonikoki adlag era sardonikoan.
sare sare 1 iz hariak edo kidekoak gurutzatuz eta elkarri lasaiki lotuz egiten den ehuna.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 hed
  7 irud
  8 (futbol eta kideko jokoetako atekoa; trinketekoa)
  9 (bestelakoak) ik saretxo.
  10 arrainak, hegaztiak, piztiak eta kidekoak harrapatzeko prestatzen den zernahi tresna saredun.
  11 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  12 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  13 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  14 irud/hed
  15 sistema bat osatzen duten bide fisikoen multzoa.
  16 (izenondoekin)
  17 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  18 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  19 irud/hed
  20 (Internet aipatzeko)
  21 hainbat puntutan eta bateraturik aritzen diren pertsonen edo elementuen multzoa.
  22 (izenondoekin)
  23 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  24 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  25 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  26 ipar trinketean, sarean egiten den tantoa.
  · 27 izond sarria edo trinkoa ez dena.
  28 (adizlagun gisa)
  29 armiarma sare
  30 burdin sare1 burdin barraz eginiko egitura, leiho eta kidekoetan jartzen dena babesgarri edo apaingarri gisa.
  31 burdin sare2 burdin hesia.
  32 punta-sare ik punpa 5.
  33 sare kota ik kota 3.
sarealdi sarealdi iz sarekada.
sareatu sareatu izond
saredun saredun 1 izlag sarea duena.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  3 saredun kota sare kota.
sareetaratu sareetaratu, sareetara(tu), sareetaratzen du ad sareetara eraman. ik sareratu.
saregile saregile 1 iz sareak egiten dituen langilea. ik saregin.
  2 (hitz elkartuetan)
saregin saregin iz saregilea.
saregintza saregintza iz sareak egitea.
sareka sareka adlag sareen arabera.
sarekada sarekada 1 iz poliziak aldi eta toki berean hainbat lagun atxilotzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 sarean jasotzen diren arrainen, usoen edo kidekoen multzoa.
sarelari sarelari iz
sareņo sareño iz ipar adkor sarea. ik sare 26.
sareratu sareratu, sarera(tu), sareratzen 1 du ad sarera eraman, sarean sartu. ik sareetaratu.
  2 sarean -Interneten- jarri.
sareta sareta (orobat xareta g.er.) 1 iz leihoetako itxitura mugikorra, zurezko zerrendatxoez edo kidekoez osatua dena.
  2 irud/hed
saretadun saretadun izond sareta duena, saretaz hornitua.
saretegi saretegi 1 iz arrantzarako sareak konpontzeko eta gordetzeko tokia.
  2 usoak harrapatetzeko sareak jartzen diren tokia.
saretu saretu, sare(tu), saretzen 1 da/du ad ehun batek, higatzen denean, sare itxura hartu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 irud/hed
  4 trinkotasuna galdu.
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 (era burutua hitz elkartuen bigarren osagai gisa)
  7 zeruaz mintzatuz, iluntasuna galdu.
  8 sare bat osatu.
saretxo saretxo 1 iz tamaina txikiko sarea. ik sarexka.
  2 ik sare 10.
  3 ik sare 21.
saretzar saretzar 1 iz adkor tamaina handiko sarea. ik sare 10.
  2 ik sare 21.
sarexka sarexka iz saretxoa.
sarezain sarezain 1 iz uso sareak zaintzen dituen pertsona.
  2 ik sare 8.
sarezaku sarezaku iz zaku mota.
sareztatu sareztatu1, sarezta, sareztatzen 1 du ad pasaratu. · irud/hed
sareztatu sareztatu2 1 izond sarez hornitua. ik saredun.
  2 burdin zareztatu ik saredun 2.
sarezulo sarezulo iz sarearen zuloa.
sarfurtxa sarfurtxa iz sardexka.
sarga sarga1 iz espartzua.
sarga sarga2 iz artile finezko ehuna.
sargarritasun sargarritasun iz sartzeko aukera.
sargaso sargaso ik sargazo.
sargatu sargatu
sargazo sargazo (orobat sargaso; Hiztegi Batuan sargazo agertzen da) iz itsaso beroetan igeri dauden eta Ozeano Atlantikoan eremu handi bat estaltzen duen alga mota (Sargassum).
sargento sargento ik sarjentu.
sargentu sargentu ik sarjentu.
sargia sargia 1 iz ipar sarrera.
  2 (hitz elkartuetan)
sargori sargori 1 iz eguraldi bero hezea, itogarria gertatzen dena. ik sapa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (izenondo gisa)
  4 (izenondo gisa, irud/hed)
  5 (predikatu edo adizlagun gisa)
sargoritsu sargoritsu izond sargori handikoa. ik sapatsu.
sargoritu sargoritu, sargori(tu), sargoritzen du ad sargori egin.
sargune sargune (orobat sartune; Hiztegi Batuan sargune agertzen da) iz sartzeko gunea; sartzen den gunea. ik sarrera.
sar-hitz sar-hitz (orobat sarhitz) iz sarrera-hitza.
sari sari 1 iz egin den lanaren, egintza onaren edo zerbitzuaren ordaintzat hartzen den ondasuna.
  2 (hitz soila –en atzizkiaren eskuinean)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 bestelako arrazoiren batengatik hartzen den ondasuna.
  7 lehiaketa edo kideko batean irabazleari ematen zaion gauza.
  8 (izenondoekin)
  9 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  10 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  11 (loterian eta kidekoetan)
  12 zerbitzu edo kideko batengatik ordaindu behar dena. ik salneurri.
  13 irud/hed
  14 diru sari ik diru 30.
  15 hilabete sari ik hilabete 6.
  16 lan sari ik lansari.
  17 muga-sari ik muga 30.
  18 ordain sari ik ordainsari.
sari sari2 iz emakumeen jantzi luzea, berez Indiakoa.
saridun saridun 1 iz sari bat irabazi duen pertsona.
  2 izond saria duena.
sarigabe sarigabe izond saririk ez duena.
sarigarri sarigarri izond saria merezi duena.
sariketa sariketa 1 iz hainbat parte-hartzaileren artean sari bat edo batzuk banatzeko egiten den lehiaketa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
sarin sarin iz gas pozoitsua, nerbio sistemaren paralisia eragiten duena, gerra-arma gisa erabiltzen dena.
sariņo sariño iz adkor saritxoa.
saristapen saristapen ik sariztapen.
saristatu saristatu ik sariztatu.
saritu saritu, sari(tu), saritzen 1 du ad eginiko zerbitzuaren edo lan onaren ordainetan saria eman. ik sariztatu. (norbait)
  2 (zerbait)
  3 (zerbait eta norbait)
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 (era burutua izen gisa) saritua izan den pertsona.
saritxo saritxo 1 iz sari txikia.
  2 (hitz elkartuetan)
saritze saritze 1 iz eginiko zerbitzuaren edo lan onaren ordainetan saria ematea.
  2 (hitz elkartuetan)
sariztapen sariztapen (corpusean saristapen soilik) iz sariztatzea.
sariztatu sariztatu ( orobat saristatu Hiztegi Batuan sariztatu agertzen da) 1 du ad saritu.
  2 (era burutua izenondo edo izen gisa)
sariztatzaile sariztatzaile iz sariztatzen duen pertsona.
sariztatze sariztatze (orobat saristatze) iz saritzea.
sar-jalgi sar-jalgi (orobat sarjalgi g.er.; Hiztegi Batuan sar-jalgi agertzen da) iz sartu-irtena.
sarjalgi sarjalgi ik sar-jalgi.
sarjant sarjant ik sarjentu.
sarjen sarjen ik sarjentu.
sarjent sarjent ik sarjentu.
sarjento sarjento ik sarjentu.
sarjentu sarjentu (orobat sardiant g.er., sargento g.er., sargentu g.er., sarjant g.er., sarjen g.er., sargent g.er., sargento g.er. eta sarkentu g.er.; Hiztegi Batuan sarjentu agertzen da) 1 iz ofizialaren agindupeko soldaduburua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (adizlagun gisa)
  7 sarjentu nagusi
sarkasmo sarkasmo 1 iz ironiazko edo burlazko esaera ankerra.
  2 sarkasmoz adlag ik sarkastikoki.
sarkastiko sarkastiko izond sarkasmoa daukana edo adierazten duena.
sarkastikoki sarkastikoki adlag sarkasmoz.
sarkentu sarkentu ik sarjentu.
sarketa sarketa iz koitoan, zakila sartzea.
sarkin sarkin 1 izond eremu batean edo jarduera batean eskubiderik gabe sartzen dena.
  · 2 iz eremu batean edo jarduera batean eskubiderik gabe sartzen den pertsona.
  3 irud/hed
sarkinkeria sarkinkeria iz eremu batean edo jarduera batean eskubiderik gabe sartzea, gaitzesgarritzat markatua.
sarkofago sarkofago iz harrizko hilkutxa, eskuarki erliebeak eta idazkunak dituena.
sarkoma sarkoma iz ehun konjuntiboan sortzen den tumor gaiztoa.
sarkor sarkor 1 izond erraz edo oso barnera sartzen dena. ik barrenkor. (hotsez eta kidekoez)
  2 (bestelakoez)
  3 (izenondo elkarketan)
  4 (adizlagun gisa)
  5 (-en atzizkiaren eskuinean, izen gisa) ik sarkotasun.
sarkortasun sarkortasun iz sarkorra denaren nolakotasuna.
sarleku sarleku iz sartzeko lekua.
sarmatiar sarmatiar ik sarmaziar.
sarmaziar sarmaziar (orobat sarmatiar) izlag/iz Sarmaziakoa, Sarmaziari dagokiona; Sarmaziako herritarra.
sarmiento sarmiento iz aihena.
sarna sarna iz hazteria, ezkabia.
sarnadun sarnadun izond hazteria duena.
sarobe sarobe ik saroi.
saroe saroe ik saroi.
saroi saroi (orobat saroe g.er. eta sarobe; Hiztegi Batuan saroi agertzen da, eta sarobe baztergarritzat jotzen da) iz zelaia edo bazkalekua ondoan duen borda.
sarra sarra iz metal urtuen hondakina. ik zepa.
sarraila sarraila (orobat sarrail g.er. eta serraila g.er.; Hiztegi Batuan sarraila agertzen da) 1 iz ateetan, kutxetan... kokatzen den metalezko tresna, haiek giltzaz ixteko eta irekitzeko erabiltzen dena.
  2 (aditzaren objektu gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (su armena)
  6 sarraila-zulo ik zulo.
sarrailagile sarrailagile (orobat sarrailgile eta sarrailgin g.er.; Hiztegi Batuan sarrailagile agertzen da) iz sarrailak egiten dituen pertsona.
sarrailagintza sarrailagintza (orobat sarrailgintza; Hiztegi Batuan sarrailagintza agertzen da) iz sarrailak egitea.
sarrailatu sarrailatu, sarraila(tu), sarrailtatzen du ad sarrailaz itxi.
sarrailatxo sarrailatxo iz sarraila txikia.
sarrailgile sarrailgile ik sarrailagile.
sarrailgin sarrailgin ik sarrailagile.
sarrailgintza sarrailgintza ik sarrailagintza.
sarrakio sarrakio iz laborria, izu-ikara.
sarraldi sarraldi (orobat sartualdi g.er.; Hiztegi Batuan sarraldi agertzen da) iz sartzea, norbait edo zerbait nonbait sartzen den aldi bakoitza. ik sarrera.
  2 (hitz elkartuetan)
sarrarazi sarrarazi (orobat sararazi g.er. sarrerazi g.er. eta sar-erazi; Hiztegi Batuan sarrarazi agertzen da) 1 du ad sartzera behartu.
  2 (testuinguru abstraktuetan)
sarrarazle sarrarazle iz zerbait edo norbait sarrarazten duen pertsona.
sarrarazte sarrarazte iz sartzera behartzea.
sarraski sarraski 1 iz hilkintza, gizaki askori bizia kentzea. ik masakre.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 irud/hed
  5 hilikia.
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 irud/hed
sarraskigile sarraskigile (orobat sarraki egile) 1 izond sarraskiak egiten dituena.
  2 irud/hed
sarraskijale sarraskijale 1 izond/iz sarraskiak jaten dituena.
  2 (hitz elkartuetan)
sarraskikide sarraskikide izond sarraskian kide dena.
sarraskitu sarraskitu, sarraski(tu), sarraskitzen 1 du ad sarraski batean erail.
  2 irud/hed
  3 (abere bat) sarraski bihurtu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
sarraskitzaile sarraskitzaile izond sarraskitzen duena.
sarraskizale sarraskizale 1 izond abere sarraskien zalea dena.
  2 irud/hed
sarratera sarratera ik sar-atera.
sarrats sarrats iz abere sarraskia.
sarratzinismo sarratzinismo ik sarrazenismo.
sarratzino sarratzino ik sarrazeno.
sarrazenismo sarrazenismo (corpusean sarratzinismo soilik) iz sarrazenoen sinesmena.
sarrazeno sarrazeno (orobat sarratzino g.er., sarrazin g.er. eta sarrazino g.er.) izond/iz arabiarra edo Arabian jatorria duena, musulmana.
sarrazin sarrazin ik sarrazeno.
sarrazino sarrazino ik sarrazeno.
sarrera sarrera 1 iz sartzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
  5 norabaitera sartzen den jendearen kopurura.
  6 dirua banku edo kontu batean sartzea; irabazten den dirua.
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 sarbidea; sarbideko eremua.
  10 (izenondo eta izenlagunekin)
  11 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  12 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  13 gai edo ekitaldi bati buruzko atarikoa. ik hitzaurre; sartaurre.
  14 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  15 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  16 ikuskari edo emanaldi batera sartzeko aukera ematen duen txartela. ik txartel.
  17 hiztegi eta kidekoetan, atal nagusi baten izenburua; atal hori bera.
  18 futbolean eta kidekoetan, jokalari batek, pilota kentzeko, aurkariari egiten dion erasoa.
  19 diru sarrera ik diru 31.
  20 eguzki sarrera eguzkia ostertzaren azpian ezkutatzea.
  21 sarrera egin
  22 sarrera eman
sarreratxo sarreratxo 1 iz sarrera laburra.
  2 irud/hed
sarrerazain sarrerazain iz norabaiteko sarrean zaintzen duen pertsona.
sarrerazale sarrerazale izond sarreren zalea den pertsona.
sarrerazi sarrerazi ik sarrarazi.
sarrezin sarrezin (orobat sartuezin) izond bere barrura sartzeko ezintasuna agertzen duena.
sarrezintasun sarrezintasun (orobat sartuezintasun) iz sarrezina denaren nolakotasuna.
sarri sarri 1 adlag maiz, asko aldiz, askotan. ik ardura.
  2 (izan aditzarekin)
  3 (izenondo batekin)
  4 (beste adizlagun batekin)
  5 berehala; aurki, laster.
  · 6 izond maiz egiten edo gertatzen dena.
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  8 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa) ik sarritasun.
  9 eremu txikian banako asko, tarte gutxirekin, dituena. ik tapitu; usu.
  10 irud/hed ik trinko.
  11 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  12 sarri askotan
  13 sarritako adlag
  14 sarritan maiz, askotan.
  15 sarrixeago (orobat sarrixago) adkor
sarriagotu sarriagotu, sarriago(tu), sarriagotzen du/da ad sarriago bihurtu.
sarridun sarridun 1 izond sarrikoa.
  2 izlag sarriko.
sarrio sarrio iz ahuntzaren antzeko hausnarkaria, adarrak beltzak eta ilea arrea dituena (Rupicapra rupicapra).
sarriro sarriro adlag sarri.
sarrirten sarrirten ik sartu-irten.
sarritasun sarritasun iz sarria denaren nolakotasuna.
sarritsu sarritsu izond
sarritxo sarritxo adlag adkor aski sarri. ik maiztxo.
sarrixago sarrixago ik sarri 15.
sarrixeago sarrixeago ik sarri 15.
sartalde sartalde 1 iz ostertzeko lau puntu nagusietako bat, eguzkia sartzen den aldeari dagokiona. ik mendebalde.
  2 lurralde edo herrialde baten sartaldeko eskualdea.
  3 (-ko eta -en atzizkien eskuinaldean)
  4 jatorria Europako mendebaldean duen kultura partekatzen duten herrialdeen multzoa. ik mendebalde 4.
  5 ipar-sartalde ik ipar 20.
  6 hego-sartalde ik hego 11.
sartaurre sartaurre iz atarikoa. ik sarrera 13.
sartrear sartrear izlag J. P. Sartrerena, Sartreri dagokiona.
sartu sartu, sar, sartzen 1 da ad barrura joan, barrura igaro.
  2 (non)
  3 (nora)
  4 (nondik)
  5 (nola)
  6 irud/hed
  7 (non)
  8 (nora)
  9 (elkarrizketa batean)
  10 (adizlagun gisako izenekin)
  11 (eguraldi kontuekin)
  · 12 du ad zerbait edo norbait barrura joanarazi, barrura igaroarazi.
  13 (non)
  14 (nora)
  15 (adizlagun gisako izenekin)
  16 irud/hed
  17 (banku edo negozio batean)
  18 adkor eman.
  19 gezurrez eta kidekoez mintzatuz, sinestarazi.
  20 hanka sartu ik hanka 24.
  21 sartu-atera ik sartu-atera.
  22 sartu-ateraldi ik sartu-ateraldi.
  23 sartu-ateratze sartzea eta ateratzea.
  24 sartu-irten ik sartu-atera.
  25 sartu-ireanaldi ik sartu-ateraldi.
  26 ziria sartu ik ziri.
sartualdi sartualdi ik sarraldi.
sartu-atera sartu-atera 1 iz aldi labur batez norabait sartzea eta bertatik ateratzea. ik sartu-irten; sar-atera.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (aditz gisa)
  4 sartu-ateraka adlag sartzen eta ateratzen.
  5 sartu-ateran (orobat sartu-aterean) adlag sartzen eta ateratzen.
sartu-ateraldi sartu-ateraldi iz sartu-irtenaldia.
sartuezin sartuezin ik sarrezin.
sartuezintasun sartuezintasun ik sarrezintasun.
sartu-irten sartu-irten 1 iz aldi labur batez norabait sartzea eta bertatik irtetea. ik sartu-atera.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (aditz gisa)
  4 sartu-irtenean adlag sartzen eta irteten.
  5 sartu-irtenka adlag sartzen eta irtenen.
sartu-irtenaldi sartu-irtenaldi iz sartu-irtena.
sartu-irtentxo sartu-irtentxo iz sartu-irten laburra.
sartune sartune ik sargune.
sartuxe sartuxe adlag sartu samar.
sartzaile sartzaile 1 iz sartzen den pertsona; sartzen duen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
sartze sartze 1 iz barrura jotea, barrura eramatea. ik sarketa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 eguzki sartze sartaldea.
  5 hanka sartze ik hanka 25.
sartzear sartzear adlag sartzeko zorian.
sartzearren sartzearren adlag sartzeko.
sartzeke sartzeke adlag sartu gabe.
sasaniar sasaniar izlag islamiar bihurtu aurreko azken mendeetan Pertsian agindu zuen dinastiari dagokiona.
sasi sasi 1 iz arrosaren familiako landarea, zurtoin luze aihentsuak eta arantzaz hornituak, eta lore zuri edo arrosadunak dituena, fruitutzat masusta ematen duena (Rubus fruticosus); sasiaren antzeko zuhaixka sarria. ik lahar.
  2 (izenondoetan)
  3 (arte-ren ezkerrean) ik sasiarte.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 irud/hed
  7 adkor klandestinitatea.
  7 sasi-mozteko iz sasiak mozteko tresna.
  8 sasitik berrora txarretik okerrera.
sasiabertzale sasiabertzale (corpusean sasi abertzale soilik) iz abertzale falstua.
sasiabokatu sasiabokatu (corpusean sasi abokatu soilik) iz abokatu faltsua.
sasiadar sasiadar (corpusean sasi-adar soilik) iz adar faltsua.
sasiaditu sasiaditu (orobat sasi-aditu) iz adituarenak egiten dituena.
sasiakazia sasiakazia (orobat sasi-akazia; Hiztegi Batuan sasiakazia agertzen da) iz klima epelatako akazia-mota, loze zuri usaintsuak ematen dituena (Robinia Pseudoacacia).
sasiakordio sasiakordio (corpusean sasi-akordio soilik) iz akordio faltsua.
sasialbiste sasialbiste (corpusean sasi-albiste soilik) iz albiste faltsua.
sasialternatiba sasialternatiba iz alternatiba faltsua.
sasialtzairu sasialtzairu iz altzairu faltsua.
sasiama sasiama iz zuhaixka aihentsua, lore usaintsuak ematen dituena (Lonicera sp.). ik atxapar.
sasiamnistia sasiamnistia (corpusean sasi-amnistia soilik) iz amnistia faltsua.
sasiandere sasiandere (corpusean sasi-andere soilik) iz andere faltsua.
sasiantonimo sasiantonimo iz antonimo faltsua.
sasiantropologo sasiantropologo iz antropologo faltsua.
sasiapaiz sasiapaiz (orobat sasi-apaiz) iz apaiz faltsua.
sasiapostolu sasiapostolu iz apostolu faltsua.
sasiarazo sasiarazo iz arazo faltsua.
sasiardi sasiardi (corpusean sasi ardi soilik) iz ardi faltsua.
sasiargi sasiargi (corpusean sasi-argi soilik) iz argi faltsua.
sasiaristokrazia sasiaristokrazia (corpusean sasi-aristokrazia soilik) iz aristokrazia faltsua.
sasiarrabita sasiarrabita iz arrabita faltsua.
sasiarrasto sasiarrasto (corpusean sasi-arrasto soilik) iz arrasto faltsua.
sasiarrazoi sasiarrazoi iz arrazoi faltsua.
sasiarrosa sasiarrosa (corpusean sasi-arrosa soilik) iz arrosa basatia.
sasiarte sasiarte (orobat sasi-arte) 1 iz sasitza, sasidia. ik sasi 4.
  2 (lekuzko deklinabide atzikiekin)
  3 irud/hed
sasiartile sasiartile iz artile faltsua.
sasiartista sasiartista iz artistarenak egiten dituena.
sasiartzain sasiartzain iz artzainarenak egiten dituena.
sasiaskatasun sasiaskatasun (corpusean sasi-askatasun soilik) iz askatasun faltsua.
sasiaterabide sasiaterabide (corpusean sasi-aterabide soilik) iz ateraiibide faltsua. ik sasi-irtenbide.
sasiaukeraketa sasiaukeraketa (corpusean sasi-aukeraketa soilik) iz aukeraketa faltsua.
sasiausardia sasiausardia (corpusean sasi-ausardia soilik) iz ausardia faltsua.
sasiautobiografia sasiautobiografia (corpusean sasi autobiografia soilik) iz autobiografia faltsua.
sasiautonomo sasiautonomo (corpusean sasi-autonomo eta sasi autonomo soilik) iz langileez mintzatuz, autonomo faltsua.
sasiazaldu sasiazaldu (corpusean sasi-azaldu soilik), sasiazal, sasiazaltzen du ad faltsuki azaldu.
sasibakezale sasibakezale (corpusean sasi-bakezale soilik) izond/iz bakezalearenak egiten dituena.
sasibakezalekeria sasibakezalekeria (corpusean sasi-bakezalekeria soilik) iz bakezalekeria faltsua.
sasibarroko sasibarroko izond faltsuki barrokoa.
sasibide sasibide (orobat sasi-bide) iz bide faltsua.
sasibiki sasibiki (corpusean sasi-biki soilik) iz biki faltsua.
sasibizar sasibizar (corpusean sasi-bizar soilik) iz bizar faltsua.
sasibizi sasibizi (corpusean sasi bizi soilik) iz bizi faltsua.
sasibizibide sasibizibide (corpusean sasi-bizibide soilik) iz bizibide faltsua.
sasibizigarri sasibizigarri (corpusean sasi-bizigarri soilik) iz bizigarri faltsua.
sasibohemio sasibohemio iz bohemioarenak egiten dituena.
sasibulego sasibulego (corpusean sasi-bulego soilik) iz bulego faltsua.
sasiburutazio sasiburutazio iz burutazio faltsua.
sasidazle sasidazle ik sasi-idazle.
sasidemokrata sasidemokrata izond/iz demokratarenak egiten dituena.
sasidemokrazia sasidemokrazia (orobat sasi-demokrazia) iz demokrazia faltsua.
sasidemonio sasidemonio iz demonio faltsua.
sasidi sasidi iz sasiz beteriko eremua. ik sasitza; sasiarte.
sasidiru sasidiru (corpusean sasi-diru soilik) iz diru faltsua.
sasidotore sasidotore izond dotoretasun faltsukoa.
sasidun sasidun izond sasiak dituena.
sasieder sasieder (corpusean sasi-eder soilik) iz eder faltsua.
sasiegia sasiegia iz (corpusean sasi-egia soilik) iz egia faltsua.
sasiegitura sasiegitura (corpusean sasi-egitura soilik) iz egitura faltsua.
sasiegunkari sasiegunkari iz egunkari faltsua.
sasiejekutibo sasiejekutibo ik sasiexekutibo.
sasiekialde sasiekialde iz ekialde faltsua.
sasiekologista sasiekologista (orobat sasi-ekologista) iz ekologistarenak egiten dituena.
sasieledun sasieledun (corpusean sasi-eledun soilik) iz eledunarenak egiten dituena.
sasielegante sasielegante izond sasidotorea.
sasielkarrizketa sasielkarrizketa iz elkarrizketa faltsua.
sasielkarte sasielkarte (corpusean sasi elkarte soilik) iz elkarte faltsua.
sasiemazte sasiemazte (corpusean sasi-emazte soilik) iz emazte faltsua.
sasienpresari sasienpresari (corpusean sasi-enpresari soilik) iz enpresariarenak egiten dituena.
sasientrenatzaile sasientrenatzaile (corpusean sasi-entrenatzaile soilik) iz entrenatzailearenak egiten dituena.
sasiepaiketa sasiepaiketa (corpusean sasi-epaiketa soilik) iz epaiketa faltsua.
sasierakunde sasierakunde (corpusean sasi-erakunde soilik) 1 iz erakunde faltsua.
  2 klandestinitatean ari den erakundea.
sasierantzun sasierantzun (orobat sasi-erantzun) iz erantzun faltsua.
sasierlijio sasierlijio izond erlijio faltsua.
sasierlijioso sasierlijioso (corpusean sasi-erlijioso soilik) izond faltsuki erlijiosoa.
sasierradikal sasierradikal (corpusean sasi-radikal soilik) izond ipar faltsuki erradikala.
sasierrealista sasierrealista (corpusean sasi-errealista soilik) izond faltsuki errealista.
sasierreferentzia sasierreferentzia (corpusean sasi-erreferentzia soilik) iz erreferentzia faltsua.
sasierrepide sasierrepide (corpusean sasi-errepide soilik) iz errepide faltsua.
sasierromantiko sasierromantiko (corpusean sasirromantiko soilik) izond faltsuki erromantikoa.
sasierudito sasierudito (corpusean sasi-erudito soilik) iz eruditoarenak egiten dituena.
sasierudizio sasierudizio iz erudizio faltsua.
sasieskola sasieskola (orobat sasi eskola; Hiztegi Batuan sasieskola agertzen da)
  1 sasiekola egin eskola huts egin.
sasiestudiante sasiestudiante iz eskola huts egiten duen ikaslea.
sasieuskara sasieuskara iz euskara mordoiloa.
sasiexekutibo sasiexekutibo (corpusean sasiejekutibo soilik) iz exekutiboarenak egiten dituena.
sasiezagutza sasiezagutza iz ezagutza faltsua.
sasieztabaida sasieztabaida iz eztabaida faltsua.
sasifesta sasifesta (corpusean sasi-festa soilik) iz festa faltsua.
sasifilosofia sasifilosofia (orobat sasi-filosofia) iz filosofia faltsua.
sasifilosofiko sasifilosofiko izond faltsuki filosofikoa.
sasifilosofo sasifilosofo (orobat sasi-filosofo) iz filosofoarenak egiten dituena.
sasifin sasifin (corpusean sasi-fin soilik) izond faltsuki fina.
sasifroga sasifroga (corpusean sasi-froga soilik) iz froga faltsua.
sasifuturista sasifuturista izond faltsuki futurista.
sasigaixo sasigaixo iz gaixoarenak egiten dituena.
sasigaraipen sasigaraipen (corpusean sasi-garaipen soilik) iz garaipen faltsua.
sasigauza sasigauza (corpusean sasi-gauza soilik) iz gauza faltsua.
sasigaztetasun sasigaztetasun (corpusean sasi-gaztetasun soilik) iz gaztetasun faltsua.
sasigerlari sasigerlari (corpusean sasi gerlari soilik) iz sasigudaria.
sasigerra sasigerra iz gerra faltsua.
sasigizakoi sasigizakoi izond faltsuki gizakoia.
sasigobernu sasigobernu iz (corpusean sasi-gobernu soilik) iz gobernu faltsua.
sasigogo sasigogo iz gogo faltsua.
sasigogoeta sasigogoeta iz gogoeta faltsua.
sasigogoko sasigogoko izlag faltsuki gogokoa.
sasigozotasun sasigozotasun (corpusean sasi-gozotasun soilik) iz gozotasun faltsua.
sasigudari sasigudari (orobat sasi-gudari) iz legalitatetik at aritzen den talde armatu bateko kidea. ik partisano; sasitalde.
sasigudu sasigudu iz gudu faltsua.
sasigune sasigune iz sasiz beteriko gunea edo eremua.
sasigutxiegitasun sasigutxiegitasun (corpusean sasi gutxiegitasun soilik) iz gutxiegitasun faltsua.
sasihasperen sasihasperen (corpusean sasi-hasperen soilik) iz hasperen faltsua.
sasihatz sasihatz iz hatz faltsua.
sasihausketa sasihausketa (corpusean sasi-hausketa soilik) iz hausketa faltsua.
sasiheroiko sasiheroiko (corpusean sasi-heroiko soilik) izond faltsuki heroikoa.
sasihildako sasihildako (corpusean sasi-hildako soilik) iz hildakoarenak egiten dituena.
sasihippi sasihippi (corpusean sasi-hippi soilik) iz hippiarenak egiten dituena.
sasihistorialari sasihistorialari (corpusean sasi-historialari soilik) iz historialariarenak egiten dituena.
sasihistrioniko sasihistrioniko (corpusean sasi histrioniko soilik) izond faltsuki histrionikoa.
sasihitz sasihitz (corpusean sasi-hitz soilik) iz hitz faltsua.
sasihumanista sasihumanista (corpusean sasi-humanista soilik) izond faltsuki humanista.
sasi-idazle sasi-idazle (corpusean sasidazle eta sasi idazle soilik) iz idazlearenak egiten dituena.
sasi-ikurrina sasi-ikurrina iz
sasi-ilustratu sasi-ilustratu (orobat sasiilustratu) izond faltsuki ilustratua.
sasi-informazio sasi-informazio iz informazio faltsua.
sasi-intelektual sasi-intelektual (orobat sasi intelektual) izond/iz faltsuki intelektuala.
sasi-interes sasi-interes (corpusean sasi interes soilik) iz interes faltsua.
sasi-interpretazio sasi-interpretazio iz interpretazio faltsua.
sasi-irakasle sasi-irakasle iz irakaslearenak egiten dituena.
sasi-irakaspen sasi-irakaspen iz irakaspen faltsua.
sasi-irakurri sasi-irakurri, sasi-irakur, sasi-irakurtzen du ad faltsuki irakurri.
sasi-iraultza sasi-iraultza iz iraultza faltsua.
sasi-iraultzaile sasi-iraultzaile (corpusean sasi iraultzaile soilik) izond faltsuki iraultzailea.
sasi-irmotasun sasi-irmotasun iz irmotasun faltsua.
sasi-irribarre sasi-irribarre (corpusean sasi irribarre soilik) iz irribarre faltsua.
sasi-irtenbide sasi-irtenbide (orobat sasiirtenbide) iz irtenbide faltsua. ik sasi-aterabide.
sasi-irudi sasi-irudi iz irudi faltsua.
sasi-itzulpen sasi-itzulpen (orobat sasi itzulpen) iz itzulpen faltsua.
sasi-izar sasi-izar iz izar faltsua.
sasi-izen sasi-izen (corpusean sasizen soilik) iz izen faltsua.
sasi-izpiritual sasi-izpiritual izond faltsuki izpirituala.
sasijabe sasijabe iz jabe faltsua.
sasijainko sasijainko (orobat sasi jainko) iz jainko faltsua.
sasijainkotu sasijainkotu izond sasijainko biurtua.
sasijainkozale sasijainkozale izond/iz sasijainkoen zalea dena.
sasijakinduria sasijakinduria iz jakinduria faltsua.
sasijakintasun sasijakintasun (corpusean sasi-jakintasun soilik) iz jakintasun faltsua.
sasijakintsu sasijakintsu (orobat sasi-jakintsu, sasi jakintsun eta sasi jakintsu) izond/iz faltsuki jakintsua; jakintsuarenak egiten dituena.
sasijakitun sasijakitun izond/iz sasijakintsua.
sasijangarri sasijangarri (corpusean sasi-jangarri soilik) izond faltsuki jangarria.
sasijaponiera sasijaponiera (corpusean sasi-japoniera soilik) iz japoniera mordoiloa.
sasijatorri sasijatorri (corpusean sasi jatorri soilik) iz jatorri faltsua.
sasijudizial sasijudizial (corpusean sasi-judizial soilik) izond faltsuki judiziala.
sasijustizia sasijustizia iz justizia faltsua.
sasikapitalista sasikapitalista (corpusean sasi-kapitalista soilik) izond faltsuki kapitalista.
sasikazetari sasikazetari (corpusean sasi-kazetari soilik) iz kazetariarenak egiten dituena.
sasikazetaritza sasikazetaritza (corpusean sasi-kazetaritza soilik) iz kazetaritza faltsua.
sasikiste sasikiste (corpusean sasi-kiste soilik) iz kiste faltsua.
sasiklasiko sasiklasiko (corpusean sasi-klasiko soilik) izond faltsuki klasikoa.
sasiko sasiko 1 izlag ezkontzaz kanpo jaioa; legezkoa edo bidezkoa ez dena.
  2 (izen gisa)
  3 irud/hed
sasikolokialtasun sasikolokialtasun iz kolokialtasun faltsua.
sasikolore sasikolore (corpusean sasi-kolore soilik) iz kolore faltsua.
sasikomiko sasikomiko izond faltsuki komikoa.
sasikomunikatibotasun sasikomunikatibotasun iz komunikatibotasun faltsua.
sasikondaira sasikondaira (corpusean sasi-kondaira soilik) iz kondaira faltsua.
sasikonponbide sasikonponbide iz konponbide faltsua.
sasikontzertu sasikontzertu iz kontzertu faltsua.
sasikoņak sasikoñak iz koñak faltsua.
sasikotu sasikotu, sasiko(tu), sasikotzen da/du ad sasiko bihurtu.
sasikotza sasikotza iz sasikoa denaren egoera.
sasikritikari sasikritikari iz kritikariarenak egiten dituena.
sasikritiko sasikritiko iz sasikritikaria.
sasikultu sasikultu (orobat sasi-kultu) iz kultu faltsua.
sasikume sasikume 1 iz sasiko umea.
  2 (irain hitz gisa) ik putakume.
  3 (izenondo gisa)
sasilatin sasilatin (corpusean sasi-latin soilik) iz latin mordoiloa.
sasiletratu sasiletratu (orobat sasi-letratu) iz legegizonarenak egiten dituena.
  2 (izenondo gisa) sasijakintsua.
sasiletratukeria sasiletratukeria iz sasiletratuaren jarduna.
sasiliterario sasiliterario (orobat sasi-literario eta sasi literario) izond faltsuki literarioa.
sasiliteratura sasiliteratura (corpusean sasi-literatura soilik) iz literatura faltsua.
sasilizun sasilizun (corpusean sasi-lizun soilik) izond faltsuki lizuna.
sasilogiko sasilogiko izond faltsuki logikoa.
sasimahasti sasimahasti iz mahasti faltsua.
sasimahats sasimahats (corpusean sasi-mahats soilik) iz mahats faltsua.
sasimaistra sasimaistra (corpusean sasi-maistra soilik) iz maistrarenak egiten dituena.
sasimaisu sasimaisu iz maisuarenak egiten dituena.
sasimaitagai sasimaitagai (corpusean sasi maitagai soilik) iz maitagai faltsua.
sasimaitale sasimaitale iz maitalearenak egiten dituena.
sasimaitatu sasimaitatu (orobat sasi-maitatu), sasimaita, sasimaitatzen du ad faltsuki maitatu.
sasimaite izan sasimaite izan du ad faltsuki maitatu.
sasimarxismo sasimarxismo (corpusean sasi-marxismo soilik) iz marxismo faltsua.
sasimateria sasimateria (corpusean sasi-materia soilik) iz materia faltsua.
sasimatxinada sasimatxinada (corpusean sasi matxinada soilik) iz matxinada faltsua.
sasimediku sasimediku (orobat sasi-mediku) iz medikuarenak egiten dituen pertsona.
sasimetafisiko sasimetafisiko izond faltsuki metafisikoa.
sasimetodo sasimetodo (corpusean sasi-metodo soilik) iz metodo faltsua.
sasimilitar sasimilitar (corpusean sasi-militar soilik) 1 izond faltsuki militarra.
  · 2 iz militar faltsua.
sasimistiko sasimistiko izond faltsuki mistikoa.
sasimoral sasimoral (orobat sasi-moral) 1 izond faltsuki morala.
  · 2 iz moral faltsua.
sasimoraltasun sasimoraltasun (corpusean sasi-moraltasun soilik) iz moraltasun faltsua.
sasimuga sasimuga (corpusean sasi-muga soilik) iz muga faltsua.
sasimundu sasimundu (corpusean sasi-mundu soilik) iz mundu faltsua.
sasinarratibo sasinarratibo (corpusean sasi narratibo soilik) izond faltsuki narratiboa.
sasineurri sasineurri iz neurri faltsua.
sasiofizial sasiofizial izond faltsuki ofiziala.
sasiogibide sasiogibide (corpusean sasi-ogibide soilik) iz
sasi-ohe-talde sasi-ohe-talde iz ohe talde faltsua.
sasioilar sasioilar iz pertsona harroxkoa.
sasioldartze sasioldartze (corpusean sasi-oldartze soilik) iz oldartze faltsua.
sasiongi sasiongi (corpusean sasi-ongi soilik) iz ongi faltsua.
sasiontologia sasiontologia iz ontologia faltsua.
sasiordain sasiordain (corpusean sasi-ordain soilik) iz suzedaneoa.
sasiordeka sasiordeka iz ordeka faltsua.
sasiorgasmiko sasiorgasmiko (corpusean sasi-orgasmiko soilik) izond faltsuki orgasmikoa.
sasiorko sasiorko (corpusean sasi-orko soilik) iz orko faltsua.
sasiosasuna sasiosasuna (corpusean sasi-osasuna soilik) iz osasun faltsua.
s sasipanfletario (corpusean sasi-panfletario soilik) iz faltsuki panfletarioa.
sasiparagoge sasiparagoge (corpusean sasi-paragoge soilik) iz paragoge faltsua.
sasipartida sasipartida iz partida faltsua.
sasipe sasipe 1 iz sasiaren azpialdea.
  2 irud/hed
  3 sasipeko izlag klandestinoa.
sasipenalti sasipenalti (corpusean sasi penalti soilik) iz penalti faltsua.
sasiperatu sasiperatu, sasipera(tu), sasiperatzen da ad sasipera joan.
sasiperpaus sasiperpaus (corpusean sasi-perpaus soilik) iz perpaus faltsua.
sasipluralizatzaile sasipluralizatzaile (corpusean sasi pluralizatzaile soilik) iz pluralizatzaile faltsua.
sasipluraltasun sasipluraltasun iz pluraltasun faltsua.
sasipoeta sasipoeta (orobat sasi-poeta) iz poetarenak egiten dituena.
sasipoetiko sasipoetiko izond faltsuki poetikoa.
sasipolitikagintza sasipolitikagintza (corpusean sasi-politikagintza soilik) iz politikagintza faltsua.
sasipolitikari sasipolitikari (orobat sasi-politikari) iz politikariarenak egiten dituena.
sasipolitikeria sasipolitikeria (corpusean sasi-politikeria soilik) iz politikeria faltsua.
sasipornografiko sasipornografiko (corpusean sasi pornografiko soilik) izond faltsuki pornografikoa.
sasipoz sasipoz (corpusean sasi poz soilik) iz poz faltsua.
sasiprensaurreko sasiprensaurreko (corpusean sasi prentsaurreko soilik) iz prentsaurreko faltsua.
sasiprofeta sasiprofeta iz profeta faltsua.
sasiprogre sasiprogre iz progrearena egiten duena.
sasiprogresismo sasiprogresismo iz progresismo faltsua.
sasiproiektu sasiproiektu (corpusean sasi-proiektu soilik) iz proiektu faltsua.
sasipropaganda sasipropaganda (corpusean sasi-propaganda soilik) iz propaganda faltsua.
sasiproposamen sasiproposamen (corpusean sasi proposamen soilik) iz proposamen faltsua.
sasi-radikal sasi-radikal ik sasierradikal.
sasiratu sasiratu, sasira, sasiratzen da ad klandestinitatera igaro.
sasi-rock’n’roll sasi-rock’n’roll iz rock’n’roll faltsua.
sasirromantiko sasirromantiko ik sasierromantiko.
sasisalbatzaile sasisalbatzaile (corpusean sasi salbatzaile soilik) iz salbatzaile faltsua.
sasisantu sasisantu (orobat sasi-santu) iz
sasisarrera sasisarrera iz sarrera faltsua.
sasisentiberatasun sasisentiberatasun (corpusean sasi-sentiberatasun soilik) iz sentiberatasun faltsua.
sasisesio sasisesio (corpusean sasi-sesio soilik) iz sesio faltsua.
sasisilogismo sasisilogismo (corpusean sasi-silogismo eta sasi silogismo soilik) iz silogismo faltsua.
sasisindikatu sasisindikatu (corpusean sasi-sindikatu eta sasi sindikatu soilik) iz sindikatu faltsua.
sasisofa sasisofa (corpusean sasi sofa soilik) iz sofa faltsua.
sasisoinu sasisoinu (corpusean sasi-soinu soilik) iz soinu faltsua.
sasisorgin sasisorgin (corpusean sasi sorgin soilik) iz sorgin faltsua.
sasisorketa sasisorketa (corpusean sasi sorketa soilik) iz sorketa faltsua.
sasitalde sasitalde (corpusean sasi-taide soilik) iz legalitatetik at aritzen den talde armatua. ik sasigudari.
sasitar sasitar 1 izond sasikoa, klandestinoa.
  2 iz sasigudaria.
sasitegi sasitegi iz sasitza. · irud/hed
sasiteilatu sasiteilatu (corpusean sasi-teilatu soilik) iz teilatu faltsua.
sasitekniko sasitekniko izond faltsuki teknikoak.
sasiteoria sasiteoria iz teoria faltsua.
sasitresna sasitresna (orobat sasi-tresna eta sasi tresna) iz tresna faltsua.
sasitribuna sasitribuna iz tribuna modukoa.
sasitsu sasitsu 1 izond sasiz betea.
  2 irud/hed
sasitu sasitu, sasi(tu), sasitzen 1 da/du ad sasiz bete, sasiak jana gertatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
sasitza sasitza 1 iz sasiz beteriko eremua. ik sasidi; sasiarte.
  2 irud/hed
sasitze sasitze iz sasitsu bihurtzea.
sasiumaldi sasiumaldi (corpusean sasi-umaldi soilik) iz sasiko umaldia.
sasiunibertsalismo sasiunibertsalismo iz unibertsalismo faltsua.
sasiunibertsitari sasiunibertsitari iz unibertsirariarenak egiten dituena.
sasiunibertsitate sasiunibertsitate (corpusean sasi unibertsitate soilik) iz unibertsitate faltsua.
sasiurrats sasiurrats iz urrats faltsua.
sasiyuppy sasiyuppy iz yuppiarenak egiten dituena.
sasizen sasizen ik sasi-izen.
sasizientifiko sasizientifiko (orobat sasi-zientifiko eta sasi zientifiko) izond faltsuki zientifikoa.
sasizientzia sasizientzia (orobat sasi-zientzia eta sasi zientzia) iz zientzia faltsua.
sasizuberotar sasizuberotar izond faltsuki zuberotarra.
saskel saskel ik saskil.
saski saski 1 iz gauzak eramateko ontzia, berez zumitzez egina, gehienetan euskarririk gabea. ik otarre; zare; otzara.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (neurri gisa) ik saskikada.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 irud/hed
  7 (saskibaloikoa)
  8 saski-naski ( orobat saski-nahaski )
saskibaloi saskibaloi (orobat saski baloi g.er.) 1 iz bosna jokalariz osaturiko bi talderen artean jokatzen den kirola, baloi bat, eskuekin jaurtirik, aski gora dagoen saski batean sartzean datzana; kirol horren jarduera.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
saskibaloilari saskibaloilari iz saskibaloian jokatzen duen kirolaria.
saskibaloizale saskibaloizale (corpusean saskibaoi zale soilik) iz saskibaloiaren zalea dena.
saskidun saskidun izond saskia duena; saskiak dituena.
saskiegile saskiegile ik saskigile.
saskigile saskigile (orobat saskiegile g.er. eta saski egile g.er.) iz saskiak egiten dituen eskulangilea.
saskika saskika adlag saski beteka.
saskikada saskikada iz saski betearen edukia. ik saskitara; saski 3.
saskil saskil (corpusean saskel soilik; Hiztegi Batuan saskil agertzen da) 1 izond zikina, narrasa, arlotea.
  2 (izen gisa)
saskipe saskipe 1 iz saskiaren azpialdea.
  2 saskibaloi saskiaren azpialdea.
saskiraezin saskiraezin izond ezin saskibaloian,nsaskiratuzkoa.
saskiraketa saskiraketa iz saskibaloian, baloia saskiratzea.
saskiratu saskiratu, saskira(tu), saskiratzen 1 du ad saskibaloian, baloia saskian sartu.
  2 irud/hed
saskiratzaile saskiratzaile 1 iz saskibaloian, baloia saskiratzen duen jokalaria.
  2 (izenondo gisa)
saskiratze saskiratze 1 iz saskibaloian, baloia saskian sartzea.
  2 (hitz elkartuetan )
saskitara saskitara iz ipar saskikada.
saskitaraka saskitaraka 1 adlag ipar saski beteka.
  2 irud/hed
saskitxo saskitxo 1 iz saski txikia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
saskitzar saskitzar iz adkor saski handia.
sasoal sasoal iz samurra.
sasoi sasoi (orobat sasoin g.er. eta sasu g.er.) 1 iz nekazaritzari dagokion lanen batean aritzeko garai egokia.
  2 garaia.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 urtaroa.
  5 kiroletan-eta, denboraldia.
  6 giza bizitzaren garai bakoitza, gorputzaren osasunaren aldetik ikusia; bereziki, garai osasuntsuena.
  7 gorputzaren sendotasunaren eta osasunaren betetasuna.
  8 sasoiko izlag sasoian dagoena.
sasoialdi sasoialdi iz sasoia, garaia.
sasoiberritu sasoiberritu, sasoiberri(tu), sasoiberritzen du ad gaztetu, biziberritu.
sasoidun sasoidun izond sasoia duena, sasoian dagoena.
sasoika sasoika (orobat sasoinka) adlag sasoi jakinetan.
sasoikako sasoikako izlag lanaz edo langileez mintzatuz, sasoika lan egiten duena. ik sasoilari.
sasoikide sasoikide iz sasoi berekoa. ik garaikide.
sasoiko sasoiko ik sasoi 8.
sasoilan sasoilan iz sasoi jakin batean egiten den lana.
sasoilari sasoilari (orobat sasoinlari g.er. eta sasoinkari g.er.) iz sasoikako langilea.
sasoin sasoin ik sasoi.
sasoinka sasoinka ik sasoika.
sasoinkari sasoinkari ik sasoilari.
sasoinlari sasoinlari ik sasoilari.
sasoitsu sasoitsu 1 izond sasoi betean dagoena. ik sasoi 8.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
sasoitu sasoitu, sasoi(tu), sasoitzen da ad sasoia hartu.
sasoitxo sasoitxo iz adkor sasoia.
sast sast interj sastadaren onomatopeia.
sasta sasta 1 iz sastada.
  2 sisti sasta ik sisti.
sastada sastada (orobat zaztada) 1 iz sastatzea; gauzaki sarkor batez eginiko zauria. ik ziztada; sastako.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sastadatxo sastadatxo iz sastada txikia.
sastagai sastagai ik sastakai.
sastaka sastaka 1 adlag sastadak emanez.
  2 irud/hed
sastakada sastakada 1 iz sastada, sastakoa.
  2 irud/hed
sastakai sastakai (orobat sastagai; Hiztegi Batuan sastakai agertzen da) 1 iz arma zuria, laburra, altzairuzko mutur zorrotzaren bidez zauritzen duena. ik puñal.
  2 irud/hed
sastakarazi sastakarazi, sastakaraz, sastakarazten du ad sastakatzera behartu.
sastakatu sastakatu, sastaka(tu), sastakatzen 1 du ad sastakaia sartu. ik sastatu.
  2 irud/hed
sastakatzaile sastakatzaile izond sastakatzen duena.
sastako sastako 1 iz sastada.
  2 sastakoan bat-batean, istantean.
sastar sastar izond itsusia eta txarra.
sastatu sastatu, sasta(tu), sastatzen 1 du ad sastakaia sartu. ik sastakatu.
  2 irud/hed
  3 (era burututa izenondo gisa)
sastra sastra iz satraka, sasitza.
sastraka sastraka 1 iz basa zuhaixka abartsu eta sarriz beteriko lekua. ik sasitza.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
sastrakatsu sastrakatsu izond sastrakaz betea.
sastre sastre iz jostuna.
sasu sasu ik sasoi.
satagin satagin (corpusean satain soilik) iz basasagua.
satai satai iz itxura, gorpuzkera. ik jas.
satain satain ik satagin.
satalur satalur iz sator lurra.
satan satan 1 iz/izond deabrua.
  2 Zuberoako pastoraletako pertsonaia.
  3 (hitz elkartuetan)
satandar satandar izond Satani dagokiona. ik sataniko.
sataneria sataneria iz Zuberoako pastoraletako satanen multzoa.
sataniko sataniko izond Satani dagokiona.
satanismo satanismo 1 iz deabruaren gurtza.
  2 (hitz elkartuetan)
satanizatu satanizatu, sataniza, satanizatzen 1 du ad izaera satanikoa egotzi.
  2 (era burutua izenondo gisa)
satanki satanki iz era satanikoan.
satankume satankume iz deabrukumea.
satarte satarte iz sagutegia. · irud/hed
satelita satelita ik satelite.
satelite satelite (orabat satelita g.er.) 1 iz planeta baten inguruan biratzen den argizagia.
  2 irud/hed (izen nahiz izenlagun gisa)
  3 satelite artifiziala.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 satelite artifizial Lurretik jaurtiriko ibilgailua, planeta baten satelite bihurtzen dena.
  7 satelite bidezko izlag
saten saten ik satin.
satifamendu satifamendu ik satisfamendu.
satifatu satifatu ik satisfatu.
satifazio satifazio ik satisfazio.
satifos satifos ik satisfos.
satin satin ( orobat saten Hiztegi Batuan satinatu agertzen da) iz ehun leuna, arina eta distiratsua.
satinatu satinatu 1 izond satinaren leuntasuna eta distira eman zaiona.
  2 irud/hed
satira satira 1 iz norbait edo zerbait irrigarri jartzeko ontzen den idazlana.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
satiragile satiragile iz satira-idazlea.
satiriko satiriko izond satirari dagokiona; satira-lanak ontzen duena.
satirizatu satirizatu, satiriza, satirizatzen du ad zerbait edo norbait satira gai bihurtu.
satiro satiro iz mitologian, erdi jainko basatia, giza gorputza eta aker hanka eta adarrak dituena, haragikeriara oso emana.
satisfakzio satisfakzio ik satisfazio.
satisfakzione satisfakzione ik satisfakzio.
satisfamendu satisfamendu (orobat satifamendu) iz ipar satisfazioa.
satisfatu satisfatu (orobat satifatu), satisfa, satisfatzen du ad ase, bete, gogobete.
satisfazio satisfazio (orobat satisfakzio, satisfakzione g.er. eta satisfazione g.er.; Hiztegi Batuan satisfazio agertzen da) 1 iz poza, pozbidea.
  2 (hitz elkartuetan)
satisfos satisfos 1 pred/adlag pozik, kontent.
  2 (izenondo gisa)
satisfoski satisfoski adlag satisfazioz.
sator sator 1 iz oso ile leuneko ugaztun txiki intsektujalea, begiak oso txikiak dituena, eta bost behatz azkazaldunez osaturiko eskuez lurpean zulo bideak egiten dituena (Talpa europaea).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
  5 erakunde batean infiltraturiko espioia.
  6 satorretan adlag sator bila.
satorbide satorbide iz lurpeko bidea, azpijokoko bidea.
satorkako satorkako izlag adkor sokapekoa.
satorkeria satorkeria iz azpikeria.
satorki satorki adlag azpikeriaz.
satorlan satorlan azpijana.
satorraldi satorraldi iz satorren gisa pasaturiko aldia.
satortu satortu, sar(tu), satortzen da/du ad sator bihurtu.
satortxo satortxo iz sator txikia.
satorzulo satorzulo 1 iz satorrak eginiko zuloa.
  2 irud/hed
satraka satraka iz
satrapa satrapa iz antzinako Pertsiako probintzia bateko gobernaria.
sats sats 1 iz simaurra, zaborra.
  2 irud/hed
  3 zirin-sats
satsu satsu 1 izond lohia, zikina.
  2 irud/hed
  3 (izen gisa)
satsukeria satsukeria iz lohikeria, zikinkeria.
saturatu saturatu, satura, saturatzen 1 du ad gauza bat bere edukieraren mugaraino bete.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (era burutua izenondo gisa, gai organikoez mintzatuz) ik ase.
saturazio saturazio 1 iz saturatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
saturnal saturnal izond Saturno jainkoari dagokiona; Saturno jainkoaren gorazarretan egina.
saturnismo saturnismo iz berunak edo berunaren eratorri batek eraginiko posoitze kronikoa.
saudade saudade iz portugaldarren edo galegoen herrimina.
saudadezale saudadezale izond saudadearen zalea dena.
saudiar saudiar ( orobat sauditar ) 1 izlag Saudi Arabiakoa, Saudi Arabiari dagokiona. ik saudiarabiar.
  · 2 iz Saudi Arabiako herritarra.
saudiarabiar saudiarabiar 1 izlag Saudi Arabiakoa; Saudi Arabiari dagokiona. ik saudiar.
  · 2 iz Saudi Arabiako herritarra.
sauditar sauditar ik saudiar.
sauerkraut sauerkraut iz alemanezko hitza, ‘aza samina’ esan nahi duena.
sauldar sauldar iz Saulen leinuko kidea.
sauna sauna iz oso tenperatura altuan hartzen den lurrun bainua; bainu hori hartzeko egokituriko lekua.
saunatokia saunatokia iz sauna dagoen tokia, sauna.
saurio saurio izond narrastiez mintzatuz, lau hanka motz, gorputz eta isats luzeak, azal ezkatatsua edo tuberkuloz betea, eta baraila horzdunak dituena.
saussurear saussurear izlag F. Saussure-rena, Saussureri dagokiona.
savant savant 1 iz oroimen miragarria eta arrazoimen urria agertzen duen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (izenondo gisa)
savantismo savantismo iz savantari dagokion nahasmendua.
saxo saxo ( orobat sakso g.er.) 1 iz saxofoia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 saxo-jole ( orobat saxojole eta saxo-joile ) saxo-jotzailea.
  4 saxo-jotzaile ik saxofonista.
  5 saxo tenor tenorraren eskala-bitartea hartzen duen saxoa.
saxofoi saxofoi ( orobat saxofon g.er., saksofono g.er. eta sakzofono g.er.) 1 iz metalezko musika tresna giltzaduna, gehienetan “U” forma duena eta ahokoa klarinetearena bezalakoa duena. ik saxo.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 saxofoi-jole (corpusean sasofoi joile eta saxofoijoile) saxofoi-jotzailea.
  4 saxofoi-jotzaile ik saxofonista.
saxofoijoile saxofoijoile ik saxofoi 3.
saxofon saxofon ik saxofoi.
saxofonista saxofonista ( orobat sakzofonista g.er.) iz saxofoi-jotzailea.
saxoi saxoi 1 iz Ingalaterran kokatu zen germaniar herri bateko kidea.
  2 (izenondo gisa)
  3 saxoiera.
  4 anglo-saxoi ik anglo.
  5 anglo-saxoiera ik anglo.
saxoiera saxoiera iz saxoien hizkuntza.
saxojole saxojole ik saxo 2.
saxoniar saxoniar (orobat sajoniar g.er.) 1 izlag antzinako Germaniako Saxoniakoa, Saxoniari dagokiona.
  2 iz Saxonian kokatu zen germaniar herriko kidea.
  3 anglo-saxoniar ik anglo.
sazerdote sazerdote iz apaiza.
sazerdotesa sazerdotesa (orobat sazerdotisa) iz andre apaiza.
sazerdotisa sazerdotisa iz ik sazerdotesa.
scherzando scherzando iz scherzo moduan jotzen den pasartea.
scherzo scherzo (orobat scherzzo g.er.) iz musika konposizio alaia eta festa girokoa, eskuaki sonata edo sinfonia erdiko zatia osatzen duena.
  2 irud/hed
scherzzo scherzzo ik scherzo.
schizofreniko schizofreniko ik eskizofreniko.
scrofula scrofula ik eskrofula.
sebillano sebillano izlag sevillarra.
sebo sebo iz bilgorra. ik sego.
seda seda ik zeta.
sedan sedan iz karrozeria itxiko autoa, bi edo lau atekoa, atzeko maletategia irtena duena.
sedante sedante iz lasaigarria.
sedatsu sedatsu ik zetatsu.
sede sede iz egoitza.
sedentario sedentario izond herriez eta komunitateez mintzatuz, leku batean kokatua bizi dena, nomada ez dena; herri sedentarioari dagokiona.
  2 (izen gisa)
  3 pertsonez-eta mintzatuz, bizilekutik gutxi mugutzen dena; pertsona sedentarioari dagokiona.
sedentarismo sedentarismo iz sedentarioaren nolakotasuna.
sedentarizatu sedentarizatu, sedentariza, sedentarizatzen da ad sedentario bihurtu.
sedentarizazio sedentarizazio iz sedentarizatzea.
sedimentario sedimentario izond jalkitzearena edo jalkinena.
sedimentatu sedimentatu, sediementa, sedimentatzen da/du ad jalki.
sedimentazio sedimentazio 1 iz jalgitzea; jalgitzearen ondorioa.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
sedimentu sedimentu 1 iz jalkina.
  2 irud/hed
sedizio sedizio iz estatuaren gobernua eraisteko xedea duen matxinada.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 sediziozko ik sedizioso.
sediziogile sediziogile iz sedizio batean parte hartzen duen pretsona.
sedizioso sedizioso izond sediziozkoa.
seduktora seduktora izond andreez mintzatuz seduktorea dena.
seduktore seduktore izond/iz seduzitzen duena. ik limurtzaile.
sedukzio sedukzio (orobat sedukzione g.er.) 1 iz seduzitzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
seduzitu seduzitu, seduzi, seduzitzen du ad 1 norbaitek beste pertsona batekin sexu harremanak izatea lortu. ik limurtu 5.
  2 norbaitek besteren nahia edo maitasuna bereganatu; norbaitek beste norbait bairatu. ik limurtu 4.
  3 (era burutua izenondo gisa)
seduzitzaile seduzitzaile izond seduzitzen duena.
sefardi sefardi (orobat sefarditar g.er., sefardiar g.er. eta sefardita; Hiztegi Batuan sefardi agertzen da ) izond juduez mintzatuz, Erdi Aroan Iberiako Penintsulan bizitzen jarri zena.
sefardiar sefardiar ik sefardi.
sefardita sefardita ik sefardi.
sefarditar sefarditar ik sefardi.
sega sega 1 iz laboreak edo belarra lur-arras ebakitzeko lanabesa, bi eskutoki dituen gider luze batez eta honen beheko muturrean finkatzen den altzairuzko xafla luze makotu batez osatua. ik dailu.
  2 (Heriorena)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 ipar zerra.
  7 segan adlag segaz mozten.
  8 ipar zerratzen.
  9 ipar (pilotan)
segada segada 1 iz ustekabean egiten den erasoa. ik zelata.
  2 irud/hed
  3 txoriak-eta atzemateko lakioa edo artea. ik sare; xedera.
  4 irud/hed
  5 (hitz elkartutetan)
segadora segadora iz segatzeko makina.
segadun segadun izond sega duena.
segadura segadura iz ipar
segail segail (orobat sekail g.er.) 1 izond gizonez edo emakumeez mintzatuz, luzea eta mehea, mami gutxi eta hezurdura handikoa.
  2 (-en atzizkizaren eskuinean izen gisa)
  3 lerdena, liraina.
segailtasun segailtasun iz segaila denaren nolakotsauna.
segaketa segaketa iz segatzea.
segalari segalari 1 iz segaz ebakitzen duen pertsona.
  2 sega apustuan aritzen den pertsona.
  3 (hitz elkartuetan)
segaldi segaldi iz segatzen den aldia.
segapika segapika iz sega pikatzea.
segapoto segapoto 1 iz adkor sakelako telefonoa.
  2 (hitz elkartuetan)
segari segari 1 iz ipar zerraria.
  2 segalaria.
segatoki segatoki iz ipar zerratokia.
segatu segatu, sega(tu), segatzen 1 du ad segaz ebaki.
  2 irud/hed
  3 ipar zerratu.
segatze segatze iz segaz ebakitzea.
segeretario segeretario ik sekretario.
segeretu segeretu ik sekretu.
segeria segeria iz ipar zerratokia.
segetari segetari ik sekretario.
segetario segetario ik sekretario.
segetaritza segetaritza ik sekretaritza.
segiarazi segiarazi, segiaraz, segiarazten du ad segitzera behartu.
segiarazle segiarazle iz segiarazten duen pertsona.
segida segida (orobat segida g.er.) 1 iz kideko diren eta hurrenez hurren dauden gauzen multzoa. ik sail; serie.
  2 (-en atzizki pluralaren eskuinean)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 jarraipena, jarraitutasuna.
  6 (izan aditzarekin)
  7 (hartu edo eman aditzekin)
  8 (hitz elkartuetan)
  9 segida batean adlag etenaldirik gabe.
  10 segidako izlag hurrengo, ondoko.
  11 (-en atzizki singularraren eskuinean)
  12 iraunkorra, etenik gabekoa.
  13 segidan ik segidan.
segidan segidan 1 adlag ondoren.
  2 (-en atzizki singularraren eskuinean)
  3 berehala.
  4 elkarren ondoan.
  5 etenik gabe; bestelakorik tartekatzen ez delarik. ik segido.
  6 elkarren segidan elkarren ondoan.
segidatu segidatu (orobat segidatu g.er.), segida(tu), segidatzen da ad ipar tokiren batean gelditzeko kokatu.
segidilla segidilla (orobat seguidilla) iz lau lerroko ahapaldia, eskuarki lehenengoa eta hirugarrena zazpi silabakoak eta bigarrena eta laugarrena bostekoak dituena. ik seguiriya.
segidista segidista iz politikan-eta, beste norbaiten ideiei eta jokaerei jarraitzen diena.
segido segido 1 adlag etenik gabe; bestelakorik tartekatzen ez delarik. ik segidan 5.
  2 segidoan adlag ondoren eta etenik gabe.
  3 segidoko izlag
  4 segido-segidoan segido.
segidore segidore iz jarraitzailea.
segika segika adlag segituz. ik jarraika.
segiketa segiketa iz norbaiti segitzea. ik jarraipen.
segikor segikor izond iraunkorra.
segimendu segimendu 1 iz zerbaiten garapen edo bilakaerari arretaz segitzea. ik jarraipen 2.
  2 (izenondoekin)
  3 zerbaiti edo norbaiti segitzea. ik jarraipen.
  4 segimendu batzorde jarraipen batzordea.
segipen segipen 1 iz ipar zerbaiten garapen edo bilakaerari arretaz segitzea. ik jarraipen 2.
  2 segipen komite jarraipen batzordea.
segira segira ik segida.
segiratu segiratu ik segidatu.
segitalde segitalde iz segizioa, jarraile taldea.
segittuan segittuan ik segituan.
segitu segitu , segi, segitzen 1 dio ad jarraitu. ik jarraitu.
  2 (zerbaiti)
  3 (du aditz gisa)
  4 (zaio aditz gisa)
  · 5 dio ad beste zerbaiten ondotik etorri edo gertatu.
  6 (da aditz gisa)
  · 7 dio ad norbait edo zerbait gidaritzat edo arautzat onartu; norbaiten iritziak edo erakutsiak onartu.
  · 8 da ad beste zerbaiten ondorio izan.
  · 9 du ad egoera edo jarrera jakin batean iraun.
  10 (adizlagun eta kidekoekin)
  11 (hizketaldietan)
  12 (grebez-eta mintzatuz) parte hartu.
  13 (era burutua izenondo gisa) etenik edo etenaldirik ez duena.
segituan segituan (orobat segittuan g.er.) 1 adlag berehala.
  2 (aditz baten era burutuaren eskuinean tartean eta delarik)
segituki segituki adlag ipar jarraituki.
segitza segitza iz jarraipena.
segitzaile segitzaile (orobat segitzale g.er.) 1 iz jarraitzailea.
  2 ipar arduraduna.
segitzale segitzale ik segitzaile.
segitze segitze iz egoera edo jarrera jakin batean irautea.
segizio segizio 1 iz hildako bati lagun egiten dioten pertsonen multzoa (ik beherago 7). ik ahuku.
  2 lagun-egileen multzoa.
  3 (izenondoekin)
  4 irud/hed
  5 (hitz elkartuetan)
  6 segida.
  7 hileta-segizio
segizioburu segizioburu iz segizioaren buru dena. · irud/hed
seglar seglar iz laikoa.
segmental segmental izond segmentuei, bereziki hots kateko segmentuei, dagokiena.
segmentatu segmentatu, segmenta, segmentatzen du ad segmentuetan zatitu.
segmentatze segmentatze iz segmentuetan zatitzea.
segmentu segmentu 1 iz zerbaitetik egiaz edo irudiz zatitzen den partea.
  2 (gauza abstraktuetan)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (hizkuntzalaritzan) ahots katean analisiaren bidez bakartu daitekeen zatia.
  5 (hitz elkartuetan)
  6 (geometrian) lerro edo azalera baten zati mugatua.
sego sego iz bilgorra. ik sebo.
segoviar segoviar izlag/iz Segoviakoa, Segoviari dagokiona; Segoviako biztanlea.
segregazio segregazio 1 iz bereiztea.
  2 arraza-talde edo gizarte talde bati egiten zaion bereizkeria.
segregazionismo segregazionismo iz segregaziozko doktrina edo jarrera.
segretu segretu ik sekretu.
seguidilla seguidilla ik segidilla.
seguiriya seguiriya iz ijitoen kopla mota, lau ahapaldikoa, konpas alternoan kantatzen dena; kantu horri dagokion dantza. ik segidilla.
segunda segunda1 1 iz auto baten abiadurez mintzatuz, bigarren sartzen dena.
  2 bigarren maila.
segunda segunda2 ik segundo.
segundo segundo (orobat segundu g.er., segunda g.er., sekunda g.er. eta sekundu g.er.; Hiztegi Batuan segundo agertzen da) 1 iz minutuaren hirurogeirena. (zenbatzaile zehaztuen eskuinean)
  2 (zenbatzaile zehaztugabeen eskuinean)
  3 (artikulu edo erakusleekin)
  4 (bat-ekin)
  5 (izenondoekin)
  6 (pluralean)
  7 (ordua adierazten)
  8 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  9 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  10 (denbora-atzizkiekin)
  11 (alde hitzarekin)
  12 arku minutu baten hirurogeirena.
  13 segundo oro (orobat oroz) adlag segundo guztietan. ik segundoro.
  14 segundo orratz (orobat segundoorratz) segundoen orratza. · irud/hed
segundoero segundoero ik segundoro.
segundoorratz segundoorratz ik segundo 14.
segundoro segundoro (orobat segundoero eta segunduro) adlag segundo guztietan. ik segundo 13.
segundotxo segundotxo iz adkor segundoa.
segundoxka segundoxka iz adkor segundoa.
segundu segundu ik segundo.
segunduro segunduro ik segundoro.
segur segur 1 adlag zalantzarik gabe. ik seguru; segurki; segurik; ziur.
  · 2 izond arriskurik gabea. ik seguru 4.
  3 (izan aditzarekin; ik beherago 9)
  4 hain segur
  5 hain segur ere hain segur.
  6 segur aski ( orobat seguraski Hiztegi Batuan segur aski agertzen da) adlag seguru asko.
  7 segur egon
  8 segur ere segur.
  9 segur izan da ad
  10 segur eta fida izan da ad
seguragotu seguragotu, segurago(tu), seguragotzen da/du ad segurago bihurtu.
segurantza segurantza 1 iz arrisku eta kidekoetatik at dagoela uste duenaren lasaitasunezko egoera; egiazko arrisku gabeziatik sortzen den egoera. ik segurtasun.
  2 duda-mudarik sentitzen ez duenaren egoera. ik segurtasun 8.
  3 segurtamena ik ziurtasun.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 gizarte segurantza
  6 segurantza sozial
segurantzia segurantzia 1 iz segurantza.
  2 (hitz elkartuetan)
segurar segurar izlag Segurakoa, Segurari dagokiona; Segurako biztanlea.
seguraski seguraski ik segur 6.
segurasko segurasko ik seguru 15.
segurata segurata iz adkor seguritate pribatuko kidea.
seguratu seguratu ik segurtatu.
seguridade seguridade ik seguritate.
segurik segurik 1 adlag behintzat, bederen.
  2 zalantzarik gabe. ik segurki.
  3 seguru, onik.
seguritasun seguritasun iz seguritatea.
seguritate seguritate ( orobat seguridade g.er. eta sekuritate g.er.) 1 iz segurtasuna.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 segurtasun publikoa zaintzen duen taldea edo taldeen multzoa.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  7 seguritate sozial gizarte segurantza. ik segurantza 5.
seguritateburu seguritateburu (corpusean seguritate buru soilik) iz segurtasunburua.
segurki segurki (orobat sekurtki g.er.) adlag zalantzarik gabe; segurantzaz. ik ziur.
segurkiro segurkiro adlag segurantzaz.
segurkita ere segurkita ere (orobat segurkitare) adlag segurki.
segurkitare segurkitare ik segurkita ere.
seguro seguro ik seguru.
segurtaezin segurtaezin izond ezin segurtatuzkoa.
segurtagailu segurtagailu 1 iz armetan-eta segurtasun gailua.
  2 irud/hed
segurtagarri segurtagarri izond segurtatzen duena.
segurtageri segurtageri ik sagurtagiri.
segurtagiri segurtagiri (corpusean segurtageri soilik) iz segurtasun agiria.
segurtamen segurtamen 1 iz zalantzarik ez duenaren, oker egoteko inolako beldurrik ez duenaren gogo egoera. ik segurantza 3.
  2 segurantza.
  3 (hitz elkartuetan)
segurtarazi segurtarazi, segurtaraz, segurtarazten du ad segurtatzera behartu.
segurtasun segurtasun ( ) 1 iz arriskurik gabekoa denaren nolakosatuna. ik segurantza.
  2 (aditzen objektu gisa)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, bigarrena pertsonei dagokiela)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, bigarrena gauzei dagokiela)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, bigarrena bestelakoei dagokiela)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 duda-mudarik gabekoa denaren nolakotasuna. ik segurantza 2.
  9 (hitz elkartuetan)
  10 segurtasuneko iz segurtasun talde bateko kidea.
  11 Segurtasun Kontseilu
  12 segurtasun sozial gizarte segurantza. ik segurantza 5.
segurtasunburu segurtasunburu (orobat segurtasun buru) iz segurtasunaren buru dena.
segurtate segurtate iz segurtasuna.
segurtatu segurtatu ( orobat seguratu Hiztegi Batuak seguratu aztertzen du eta segurtatu erabili behar dela adierazten), segurta, segurtatzen 1 du ad zerbaiten segurtamena eman.
  2 zerbait edo norbait seguru jartzea edo arriskuetatik libre uztea lortu.
  · 3 da/du ad zerbaiten segurtamena lortu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
segurtatzaile segurtatzaile izond segurtatzen duena.
segurtatze segurtatze iz zerbaiten segurtamena lortzea.
segurtki segurtki ik segurki.
segurtu segurtu, segur, segurtzen du ad segurtatu.
seguru seguru ( orobat seguro g.er.) 1 adlag arriskurik gabe, arriskutik at.
  2 zalantzarik gabe. ik segur.
  3 bere buruaren uste osoarekin; huts egin gabe.
  · 4 izond arriskurik gabea. ik segur 2.
  5 zalantzarik gabea.
  6 bere buruaren uste osoa duena; huts egiten ez duena.
  · 7 iz segurtasun gailua. ik segurtagailu.
  8 asegurua.
  9 seguruena adlag seguruenik.
  10 seguruenik adlag aukera gehienen arabera. ik beherago 14.
  11 segurutik adlag seguru asko.
  12 seguru, dudarik gabe; segurtasunez.
  13 ez-seguru izond
  14 seguru aski adlag seguru asko.
  15 seguru asko adlag aukera gehienen arabera.
  16 seguru askorik seguru asko.
  17 seguru egon1 zalantzarik ez izan.
  18 seguru egon2 arriskutik at egon.
  19 seguru izan1 arriskutik at izan.
  20 seguru izan2 zalantzarik ez izan.
  21 seguru-seguru
sehaska sehaska 1 iz haurrentzako ohe txikia, eskuarki kulunka daitekeena.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
sehaskatu sehaskatu, sehaska(tu), sehasktzen du ad sehaskan kulunkatu.
sehaskatxo sehaskatxo iz sehaska txikia.
sehi sehi 1 iz etxeko zerbitzaria, gizona nahiz emakumea. ik morroi; neskame.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (izenondo gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 morroia.
sehigo sehigo iz sehi dagoenaren egoera. ik sehitasun. · irud/hed
sehilabeteko sehilabeteko ik seihilabeteko.
sehileko sehileko ik seihileko.
sehitasun sehitasun iz sehia denaren nolakoasuna. ik sehigo.
sei sei 1 zenbtz bost eta bat, 6. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 (futbol, pilota eta kideko kirolen emaitzetan)
  4 (data adierazteko)
  5 (ordua adierazteko)
  6 (denbora unitateekin)
  7 (diru unitateekin)
  8 (luzera neurriekin)
  9 (bestelako neurri unitateekin)
  · 10 iz zenbaki naturalen sailean bostaren ondotik datorren zenbakia.
  11 seiko izlag (kalibreez mintzatuz)
  12 seitan sei aldiz.
  13 bost-sei ik bost.
  14 sei bat ( orobat seiren bat ) gutxi gorabehera sei.
  15 sei mila zenbtz
  16 sei milioi
  17 sei-zazpi
  18 sei-zortzi
seiehun seiehun (orobat seirehun g.er. eta seireun g.er.) 1 zenbtz sei bider ehun, 600.
  2 (izen gisa)
  3 bostehun-seiehun ik bostehun.
  4 seiehun mila
seiehuna seiehuna adlag bakoitzari seiehun, bakoitzak seiehun.
seiehungarren seiehungarren ord zerrenda batean aurretik bostehun eta laurogeita hemeretzi dituena (600.).
seigarren seigarren ord zerrenda batean aurretik bost dituena (6.).
seihilabete seihilabete iz seihilekoa.
seihilabetekari seihilabetekari iz urtean bitan agertzen den aldizkaria.
seihilabeteko seihilabeteko ( orobat sehilabeteko g.er.) iz seihilekoa.
seihileko seihileko ( orobat sehileko g.er.) 1 iz sei hilabete hurrenez hurrenekoren denbora-bitartea.
  2 (ordinalekin)
seikako seikako izlag seinakoa.
seiko seiko 1 iz sei lerroko ahapaldia.
  2 sei laguneko taldea. ik seikote.
  3 izlag seik osatua.
  4 joko kartetan, sail bakoitzeko seigarren zenbakia.
seikoiztu seikoiztu, seikoitz/seikoiztu, seikozten da/du ad sei halako, sei aldiz handiago bihurtu edo egin.
seikote seikote 1 iz sei laguneko taldea. ik seiko 2.
  2 sei laguneko musikari taldea.
seikun seikun izond seikoitza.
seilatu seilatu, seila, seilatzen du ad zigilatu.
seilu seilu 1 iz zigilua.
  2 marka, ezaugarria.
  3 (hitz elkartuetan)
sein sein 1 iz haurra.
  2 (hitz elkartuetan)
seina seina 1 adlag bakoitzari sei, bakoitzak sei.
  2 seinako izlag
seinaka seinaka (orobat seinazka g.er.) 1 adlag seinako multzoetan.
  2 seinakako izlag
seinalagailu seinalagailu iz seinalatzeko gailua.
seinalagarri seinalagarri izond seinalatzeko modukoa.
seinalakuntza seinalakuntza iz seinalatzea.
seinalamentean seinalamentean (corpusean sinalamentean soilik) adlag
seinalatu seinalatu (orobat sinalatu g.er.), seinala, seinalatzen 1 du ad zerbaiti, nabarmentzeko edo bereizteko, seinale bat ezarri.
  2 adierazi, markatu.
  3 hatzaren edo kideko zerbaiten bidez adierazi edo erakutsi.
  4 (nola adieraziz)
  5 irud/hed
  6 adierazi, nabarmendu.
  7 (era burutua izenondo gisa)
seinalatzaile seinalatzaile izond seinalatzen duena.
seinale seinale (orobat sinale g.er. eta siñale g.er.) 1 iz zerbait adierazten edo ezagutarazten duen aztarna, ikurra, higidura edo ezaugarria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 marka.
  5 zerbait jakinarazteko, argibideren bat emateko erabiltzen den abenikozko ikur grafikoa.
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 eroaleren batek transmititzen duen gauza entzungaia, ikusgaia edo kontrolatzailea.
  9 (izenondoekin)
  10 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  11 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  12 seinale izan2 du ad
  13 seinale izan1 da ad
  14 (aditza ezabaturik)
seinalekuntza seinalekuntza iz seinaleztatzea.
seinaletika seinaletika iz ipar seinaleak.
seinaleztapen seinaleztapen iz seinaleztatzea. ik seinalizazio.
seinaleztatu seinaleztatu, seinalezta, seinaleztatzen 1 du ad seinalez hornitu. ik seinalizatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
seinaleztatze seinaleztatze (orobat seinaliztatze) iz seinalez hornitzea. ik seinalizazio.
seinalizatu seinalizatu, seinaliza, seinalizatzen du ad seinalez hornitu. ik seinaleztatu.
seinalizazio seinalizazio iz seinaleztatzea.
seinaliztatze seinaliztatze ik seinaleztatze.
seinazka seinazka ik seinaka.
seindun seindun adlag haurdun.
seinu seinu ik zeinu.
seiņalatu seiñalatu ik seinalatu.
seiņale seiñale ik seinale.
seipazazpi seipazazpi zenbatz sei edo zazpi.
seira seira banatz ipar seina.
seirehun seirehun ik seiehun.
seireun seireun ik seiehun.
seirtar seirtar iz Biblian, Seirren leinuko kidea.
seiscientos seiscientos iz Fiat eta Seat markako automobil txikia.
seismo seismo iz lurrikara. ik lurrikara.
seiurteko seiurteko iz Espainiako unibertsitate sisteman, ikerlarien lana saritzen duen soldata-osagarria, sei urtean behin ematen dena.
sekadero sekadero iz
sekail sekail ik segail.
sekale sekale ik zekale.
sekante sekante
  1 paper sekante xukapapera.
sekatu sekatu ik sikatu.
sekeretu sekeretu ik sekretu.
sekeretutxo sekeretutxo ik sekretutxo.
sekito sekito iz errege edo kireko baten jarraileria. ik segizio.
seko seko 1 adlag adkor erabat, zeharo.
  2 hilik.
  3 lo; konortea galdurik.
  4 (lo hitzarekin; ik beherago 5)
  5 lo seko ( orobat seko lo ) adlag erabat lo, lo zerraldo.
sekreta sekreta 1 iz polizia sekretuko kidea.
  2 polizia sekreta
sekretaria sekretaria iz emakukezko idazkaria.
sekretario sekretario (orobat segeretario g.er. eta segetario g.er.) 1 iz erakunde bateko idazkaria.
  2 kargudun baten idazkaria. ik idazkari 2.
  3 lehen sekretario lehen idazkaria.
sekretariotza sekretariotza iz idazkaritza.
sekretaritza sekretaritza (orobat segetaritza g.er.) iz idazkaritza.
sekreter sekreter iz idazteko taula ezkutagarria duen altzari tiraderaduna.
sekretismo sekretismo iz egitekoak eta gorabeherak isilean atxikitzeko joera.
sekreto sekreto ik sekretu.
sekretu sekretu (orobat segeretu g.er., segretu g.er., sekeretu g.er., eta sekreto g.er.) 1 iz isilpean edo ezkutuan atxikitzen den gauza.
  2 (izenondoekin)
  3 (aditzen objektu gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 6 izond isilekoa, ezkutukoa.
  7 sekretuan adlag isilean. ik isilean.
sekretuki sekretuki adlag era sekretuan, isilean.
sekretutasun sekretutasun iz sekretua denaren nolakotasuna.
sekretutxo sekretutxo (orobat sekeretutxo g.er,) iz garrantzi txikiko sekretua.
sekretuzale sekretuzale 1 izond sekretuen zalea dena.
  2 (izen gisa)
sekrezio sekrezio iz jariatzea.
seksu seksu ik sexu.
sekta sekta 1 iz erlijio edo kideko baten barruan doktrina bera duen pertsona-talde egituratua; bereziki, kideentzat kaltegarria eta alienatzailea dena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
sektakeria sektakeria iz doktrina edo ideia baten alde fanatikoki egiten duen pertsonari dagokion portaera edo nolakotasuna. ik sektarismo.
sektakide sektakide iz sekta-laguna.
sektario sektario 1 izond sektarismoz jokatzen duena.
  2 sektarismoaren ondoriozkoa.
  3 (izen gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
sektarismo sektarismo iz doktrina edo ideia baten alde fanatikoki egiten duen pertsonari dagokion portaera edo nolakotasuna. ik sektakeria.
sektazale sektazale iz sekten zela den pertsona.
sektore sektore 1 iz helburu bera duten edo sailkapen berean sartzen diren jarduera eta enpresa multzoa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 alorra, eremua, zatia.
  6 (izenondoekin)
  7 txirrindularitzan, etapa baten zatia.
sektoreka sektoreka 1 adlag sektoreen arabera, sektorez sektore.
  2 sektorekako izlag
sektorial sektorial izond sektorearena, sektoreari dagokiona.
sektorializatu sektorializatu, sektorializa, sektorializatzen da/du ad sektoretan banatu.
sektorialki sektorialki adlag sektorez sektore.
sektorizatu sektorizatu, sektoriza, sektorizatzen du/da ad sektoretan banatua.
sekuentzia sekuentzia 1 iz elkarren artean kidetasunen bat duten elementuen segida; segida horren ordena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 zinema eta kidekoetan, batasun motaren bat osatzen duten planoen segida. ik pasarte 4.
  6 (izenondoekin)
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sekuentzial sekuentzial izond sekuentziarena, sekuentziari dagokiona; sekuentzietan zatitua dagoena.
sekuentzialtasun sekuentzialtasun iz sekuentziala denaren nolakotasuna.
sekuentziatu sekuentziatu, sekuentzia(tu), sekuentziatzen da/du ad sekuentzietan zatitu.
sekuentziatze sekuentziatze iz sekuentzietan zatitzea.
sekuentziazio sekuentziazio iz sekuentzia ordenatuetan zatitzea.
sekuestratu sekuestratu, sekuestra, sekuestratzen du ad bahitu.
sekuestro sekuestro iz bahitzea, bahiketa.
sekula sekula ( orobat sekulan Hiztegi Batuak baztertzen du sekulan eta sekula erabili behar dela adierazten) 1 adlag inoiz ere ez. (ezezko esaldietan; ez partikularen ezkerrean)
  2 (ezezko esaldietan; ez partikularen eskuinean)
  3 (baldintzetan)
  4 (galderetan)
  5 (bestelakoak)
  6 sekula baino
  7 sekula betiko adlag
  8 Sekula Betiko Lurralde
  9 sekula ere adkor sekula. (ezezko esaldietan; ez partikularen ezkerrean)
  10 (ezezko esaldietan; ez partikularen eskuinean)
  11 sekula ez bezala
  12 sekula guztian adkor sekula.
  13 sekula santan adkor sekula. ik santa 5.
  14 sekulako ik sekulako.
sekulako sekulako 1 izlag berebizikoa.
  2 adlag beti-betiko. ik sekulakotz.
  3 iz pl
  4 sekulakoak eta bi
sekulakotu sekulakotu, sekulako(tu), sekulakotzen du ad sekulako bihurtu.
sekulakotz sekulakotz adlag ipar sekulako, beti-betiko.
sekulan sekulan ik sekula.
sekular sekular1 1 izond elizgizonez mintzatuz, monasterio edo ordena baten araupean ez dagoena.
  · 2 izond/iz kristuaez mintzatuz, elizgizona ez dena; horrelakoei dagokiena.
  3 (adizlagun gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
  · 5 izond laikoa.
sekular sekular2 izond mendeetakoa.
sekularioan sekularioan adlag mendeen mendeetan.
sekularismo sekularismo iz zernahi eliza edo erlijioren eraginetik kanpo egotea. ik laizismo.
sekularizatu sekularizatu, sekularizatu, sekularizatzen 1 da/du ad sekular bihurtu. ik sekulartu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
sekularizatzaile sekularizatzaile izond sekularizatzen duena.
sekularizazio sekularizazio 1 iz sekularizatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
sekularpen sekularpen iz sekularizazioa.
sekulartu sekulartu, sekular, sekulartzen 1 da/du ad sekular bihurtu. ik sekularizatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
sekulorum sekulorum ik sekulorun.
sekulorun sekulorun (orobat sekulorum g.er.) sekulotan adlag mendeen mendeetan.
sekulotan sekulotan ik sekulorun.
sekunda sekunda ik segundo.
sekundario sekundario 1 izond bigarren mailakoa.
  2 bigarrena.
  3 iz taldeko aktore lana.
sekundariotze sekundariotze iz sekundario bihurtzea.
sekundarizazio sekundarizazio iz sekundariotzea.
sekundu sekundu ik segundo.
sekuoia sekuoia 1 iz pinuaren ordenako zuhaitza, jatorriz Kaliforniakoa, guztiz handia, 150 metroko garaiera iritsi dezakeena (Sequoia sp.).
  2 (hitz elkartuetan)
sekuritate sekuritate ik seguritate.
sekurokrata sekurokrata iz adkor seguritate zerbitzuetako kidea.
sekzio sekzio (orobat sekzione g.er.) 1 iz saila; atala. (armadan eta kidekoetan)
  2 (epaitegietan)
  3 (Frantziako hezkuntza-sisteman)
  4 (erakundeetan)
  5 (orkestra eta kidekoetan)
  6 (dendetan eta)
  7 (testuetan)
  8 geometrian, ebakidura.
  9 geometrian, zatia.
sekzioburu sekzioburu (orobat sekzio buru) iz sekzio baten burua.
sekzione sekzione ik sekzio.
selaru selaru ik selauru.
selauru selauru (orobat selaru) 1 iz ganbara, aletegia.
  2 irud/hed
  3 selauru huste ipar
selegilina selegilina iz Parkinson eritasunaren eta depresioaren aurka erabiltzen den sendagaia.
selektibitate selektibitate iz Espainiako hezkuntza-sisteman, unibertsitate ikasketak egiten hasteko gainditu behar den azkerketaren izena.
selektibo selektibo 1 izond hautaketa egiten duena, hautaketaren ondoriozkoa.
  2 gaikakoa.
selekto selekto izond bere motako onenetakotzak hartzen dena.
selektore selektore iz hautagailua.
selekzio selekzio (orobat selekzione g.er.) 1 iz kiroletan, herrialde jakin bateko jokalari onenak hautatuz osatzen den taldea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 hautaketa.
  5 (hitz elkartuetan)
selekzionatu selekzionatu, selekziona, selekzionatzen du ad kirol selekzio baterako hautatu.
selekzionatzaile selekzionatzaile iz kirol selekzio bat hautatzen eta entrenatzen duena pertsona. ik hautatzaile 2.
selekzione selekzione ik selekzio.
selekzionista selekzionista izond
selenio selenio iz gai bakuna, ez-metal oso pozoitsua, 217 °C-tan urtzen dena (Se; at. z. 34).
seleukotar seleukotar izlag/iz Alexandro Handiaren jeneral Seleukok sorturiko dinastiakoa. ik seleuzida.
seleuzida seleuzida izond Alexandro Handiaren jeneral Seleukori dagokiona. ik seleukotar.
seljuktar seljuktar izlag/iz Mendebaleko Asia XI. mendetik XIII. mendea arte menderatu zuen turkiar dinastiakoa.
semaforo semaforo 1 iz zirkulazio-argia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 tren-gidarientzako seinale optikoa.
semaiko semaiko (orobat xemaiko, xemeiko, xemeko eta semeiko) iz sei marabediko dirua; pezetaren bost zentimoko txanpona.
semantika semantika 1 iz hitzen esanahiaz diharduen hizkuntzalaritzaren adarra; ikurren eta dagozkien gauzakien arteko harremanen azterketa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik semantiko.
  3 (logikan)
  4 esanahia.
semantikagabe semantikagabe izond semantikarik ez duena.
semantiko semantiko 1 izond semantikari dagokiona; esanahiari dagokiona. ik semantika 2.
  2 irud/hed
  3 (logikan)
semantikoki semantikoki 1 adlag semantikaren aldetik.
  2 (logikan)
semantizista semantizista izond/iz teoriez edo ikerketez mintzatuz, hitzen esanahian oinarrituriko irizpideak erabiltzen dituena; irizpide horiek erabiltzen dituen pertsona.
seme seme 1 iz gizakumea bere gusaroekiko.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (-en atzizkiaren eskuinean eta pertsona izen baten eskuinean)
  4 (deiki gisa)
  5 irud/hed
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 kristauen jainkoaren bigarren pertsona.
  9 aitonen seme ik aitoren.
  10 aitoren seme ik aitoren.
  11 seme-alaba (orobat semealaba)
  12 seme-kalte
semealaba semealaba ik seme 11.
semeatxi semeatxi ik semebitxi.
semebitxi semebitxi (orobat semeatxi eta semetxi; Hiztegi Batuan semebitxi agertzen da) 1 iz seme besoetakoa.
  2 irud/hed
semeiko semeiko ik semaiko.
semen semen 1 iz esperma, hazia.
  2 (hitz elkartutetan)
semenario semenario ik seminario.
semental semental izond/iz ugalketarako bereizten den arra. · irud/hed
semeorde semeorde 1 iz semetzakoa.
  2 ezkonlagunetako batekiko, besteak aurreko ezkontza batean izen duen semea.
semetxi semetxi ik semebitxi.
semetxo semetxo iz seme txikia.
semetza semetza 1 iz semearen egoera.
  2 lehen-semetza ik lehen 9a.
semetzako semetzako 1 iz semetzat hartzen den gizakumea.
  2 (herri batek ohore gisa ematen duen titulua)
semi semi (aurrezki gisa) erdi.
semiautomatiko semiautomatiko izond erdiautomatikoa.
semibokal semibokal iz bokalerdia. ik erdibokal.
semieslabiar semieslabiar izlag xake jokoan, defentsez mintzatuz, dama ganbitoaren aldaera nagusia.
semifinal semifinal iz finalerdia, finalaurrekoa. ik finalerdi.
semikonstonante semikonstonante iz kontsonanterdia. ik kontsonanterdi.
seminal seminal izond haziari dagokiona.
seminario seminario (orobat semenario g.er.) 1 iz apaizgaitegia.
  2 mintegia.
seminarista seminarista iz apaizgaia.
seminola seminola izond Florida penintsulan kokatu zen herri amerindiar bati dagokiona.
semiolinguistika semiolinguistika (orobat semio-linguistika) iz linguistikaren adarra, semiotika kontuan hartzen duena.
semiologia semiologia 1 iz zientziaren adarra, ikurrak eta ikur sistemak aztertzen dituena. ik semiotika.
  2 (hitz elkartuetan) ik semiologiko.
semiologiko semiologiko izond semiologiarena, semiologiari dagokiona. ik semiologia 2; semiotiko.
semiologo semiologo iz semiologian espezialista den pertsona.
semiotika semiotika 1 iz semiologia.
  2 (hitz elkartuetan)
semiotiko semiotiko izond semiologikoa.
semiperiferia semiperiferia iz
semiperiferiko semiperiferiko izond semiperiferiakoa dena.
semita semita 1 izond semitikoa.
  2 (dagokion hitzaren ezkerrean)
  3 iz herri semitiko bateko kidea.
semitar semitar izlag semita.
semitartu semitartu izond semitar bihurtua.
semitiko semitiko 1 izond arabiarrak, hebrearrak eta beste herri batzuk biltzen dituen talde etnikokoari dagokiona.
  2 iz hizkuntza-familia semitikoa.
semitismo semitismo 1 iz semitaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
semitono semitono iz tonuerdia.
semizirkular semizirkular izond zirkuluerdi formakoa.
semizirkulu semizirkulu iz zirkuluerdia.
semola semola iz irin larria.
sen sen1 1 iz berezko joera indartsua, sortzetikakoa, ez ikasia, izaki bizidun guztiek edo mota bateko banako guztiek batera dutena. ik instintu. (abereetan)
  2 (gizon-emakumeengan)
  3 (gizon-emakumeengan, izenondo eta izenlagunekin)
  4 gogoetaren, esperientziaren edo heziketaren ondorio ez den berezko aritzea, helburu jakin baterantz diharduena. ik intuizio.
  5 (hitz elkartuetan, lehen nahiz laugarren adierakoak)
  6 zentzu ona, gogo oreka.
  7 senezko izlag
  8 sen on zentzu ona.
sen sen2 ik san.
senadia senadia iz (corpusean senaia soilik; Hiztegi Batuan senadia agertzen da) iz badia txikia.
senadore senadore ik senatari.
senadu senadu ik senatu.
senaia senaia ik senadia.
senar senar 1 iz gizon ezkondua emaztearekiko. ik gizon.
  2 (izenondoekin)
  3 (-en atzizkiaren eskuinean eta pertsona izen baten eskuinean)
  4 (hitz elkartuetan)
  5 senar-emazte (orobat senarremazte g.er.) pl
  6 senar-emaztegai pl
senardun senardun izond senarra duena.
senargai senargai (orobat senar gai g.er.) iz emakumearentzat, ezkontzeko hitza eman dion gizona. ik gizongai.
senarremazte senarremazte ik senar 5.
senartxo senartxo iz adkor senarra.
senatari senatari ( orobat senadore , senatore , senator g.er. eta senatur g.er.; Hiztegi Batuak senatari erabili behar dela adierazten du) 1 iz senatuko kidea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagi gisa)
senatarigai senatarigai (orobat senatari gai) iz senatari izateko bozketan partze hartzen duena.
senator senator ik senatari.
senatore senatore ik senatari.
senatu senatu (orobat senadu g.er.) 1 iz antzinako Erromako kontseilu gorena eratzen zuen aitoren semeen biltzarra; antzinako edo Erdi Aroko errepubliketako zenbait biltzar politikori ematen zitzaien izena.
  2 bi ganberako parlamentu sistema batzuetan, eskuarki legeen bigarren irakurketa egiten duen ganbera.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 senatua dagoen eraikina.
  5 senatu-kontsultu (orobat senatukontsulto g.er.) antzinako Erroman, jatorria Senatuan zuen testua.
senatukontsulto senatukontsulto ik senatu 5.
senatur senatur ik senatari.
senda senda iz bidea.
senda-agiri senda-agiri ( orobat sendagiri ) iz norbait sendatu dela dioen agiria.
sendabelar sendabelar (orobat senda-belar g.er.; Hiztegi Batuan sendabelar agertzen da) 1 iz sendagintzan erabiltzen den belarra.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
sendabide sendabide 1 iz eritasun edo gaitz bat sendatzeko bidea. ik osabide; sendagai; erremedio; tratamendu 2.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
  4 sendabidean adlag sendatzeko bidean.
sendaerraz sendaerraz izond erraz sendatzen dena.
sendaetxe sendaetxe iz erietxea.
sendaezin sendaezin 1 izond ezin sendatuzkoa.
  2 (predikatu gisa)
  3 sendaezineko izlag sendaezina.
  4 sendaezinezko izlag sendaezina.
sendagai sendagai 1 iz eritasun edo gaitz bat sendatzeko erabiltzen den gaia. ik sendagarri; erremedio; sendabide.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (izenondo gisa)
  5 irud/hed
sendagaila sendagaila 1 iz harrotasuna.
  2 sendagaila egin harrotu.
sendagailu sendagailu 1 iz sendagaia, erremedioa.
  2 irud/hed
sendagailuztatu sendagailuztatu (corpusean sendagailustatu soilik), sendagailuzta, sendagailuztatzen du ad sendagailua ezarri.
sendagaitz sendagaitz izond sendatzen zaila dena, ia sendaezina.
sendagarri sendagarri 1 iz sendagaia. ik sendagai.
  · 2 izond sendatzen duena.
  3 (-en atzizkiaren eskuinean, adizlagun edo predikatu gisa)
sendagela sendagela (orobat senda-gela) 1 iz lehen sendaketak egiteko erabiltzen den gela.
  2 irud/hed
sendagile sendagile 1 iz lanbidetzat medikuntza duen pertsona, horretarako gai egiten duten ikasketak bururatu dituena. ik mediku; osagile; sendalari; sendatzaile.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 (adizlagun gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 (izenondo gisa)
  8 sendagile-buru ik sendagileburu.
sendagileburu sendagileburu (corpusean sendagile-buru soilik) iz sendagile talde baten burua.
sendagilegai sendagilegai iz sendagile izateko prestatzen ari den pertsona.
sendagingo sendagingo iz sendagintza.
sendagintza sendagintza 1 iz medikuntza.
  2 (hitz elkartuetan)
sendagiri sendagiri ik senda-agiri.
sendagune sendagune iz sendaketak egiteko gunea.
senda-indar senda-indar iz sendatzeko indarra.
sendakari sendakari iz sendagaia.
sendaketa sendaketa 1 iz sendatzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
sendakin sendakin iz sendagilea.
sendakizun sendakizun izond sendatzekoa.
sendakuntza sendakuntza 1 iz sendaketa.
  2 (hitz elkartuetan)
senda-laguntza senda-laguntza iz sendatzeko laguntza.
senda-lan senda-lan iz sendatzeko lana.
sendalari sendalari iz ikasketa akademikoak ez dituen sendagilea.
sendalaritza sendalaritza iz sendalariaren jarduera.
sendamen sendamen iz sendaketa.
sendarazi sendarazi, sendaraz, sendarazten du ad sendatzera behartu.
sendategi sendategi 1 iz sendagela.
  2 erietxea.
sendatoki sendatoki iz sendatzeko tokia.
sendatu sendatu (orobat sendotu g.er.), senda, sendatzen 1 da/du ad norbaiti osasun fisikoa bihurtu; gorputzeko gaitz batetik begiratu; eritasuna desagertu edo kendu.
  2 (objektua sendatu den zatia dela)
  3 (objektua eritasuna edo kidekoa dela)
  4 (-tik atzizkiaren eskuinean)
  5 (gaitz psikikoak eta kidekoak)
  6 irud/hed
  7 (era burutua izenondo gisa)
  8 ezin sendatuzko ik sendaezin.
  9 senda-agiri ik senda-agiri.
  10 sendatu-pasara
  11 sendatuxe sendatu xamar.
sendatzaile sendatzaile 1 izond sendatzen duena.
  2 (izen gisa)
sendatze sendatze 1 iz norbaiti osasuna bihurtzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
sendatzear sendatzear adlag sendatzeko zorian.
sendetsi sendetsi, sendets, sendesten du ad berretsi.
sendi sendi1 1 iz familia. ik familia.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sendi sendi2 ik senti.
sendiarazi sendiarazi ik sendiarazi.
sendiarte sendiarte (orobat senditarte) 1 iz familiartea.
  2 sendiartean familiartean.
  3 sendiarteko izlag familarteko.
sendikide sendikide iz sendi berekoa.
sendikor sendikor ik sentikor.
sendimendu sendimendu ik sentimendu.
sendimendutsu sendimendutsu ik sentimendutsu.
senditarte senditarte ik sendiarte.
senditu senditu ik sentitu.
sendo sendo 1 izond gauzez mintzatuz, lodia edo gorpuzkera handikoa delako, trinkoa edo irmoa dena.
  2 irud/hed
  3 pertsonez-eta mintzatuz, orobat osasuntsua, sasoikoa.
  4 hed
  · 5 adlag irmoki, bortizki. ik sendoki.
  6 sendoxeago
  7 sendo-sendo
sendoagotu sendoagotu, sendoago(tu), sendoagotzen da/du ad sendoago bihurtu.
sendogarri sendogarri 1 izond/iz sendotzen duena.
  2 (izen soila –en atzizkiaren eskuinean)
  3 sendogarri izan
sendoki sendoki adlag sendotasunez. ik sendo 5.
sendokote sendokote 1 izond adkor sendoa.
  2 (adizlagun gisa)
sendor sendor iz azaoa, karga.
sendoro sendoro adlag sendoki.
sendotasun sendotasun 1 iz sendoa denaren nolakotasuna. (pertsonak, gauzak)
  2 (bestelakoak)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sendotu sendotu1, sendo(tu), sendotzen 1 da/du ad sendotasuna hartu; sendotasuna eman. (izaki bizidunez eta gauzez mintzatuz)
  2 (bestelakoez)
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 sendotzearren sendotzeko.
  5 sendotzenago
sendotu sendotu2 ik sendatu.
sendotxo sendotxo izond adkor sendoa.
sendotza sendotza iz Elizaren sakramentua, bataioan harturiko grazia sendotzen duena.
sendotze sendotze iz sendotasuna hartzea; sendotasuna ematea.
sendoxe sendoxe ik sendo 6.
senegaldar senegaldar (orobat senegaltar g.er.) 1 izlag Senegalgoa, Senegali dagokiona.
  2 iz Senegalgo herritarra.
senegales senegales izlag /iz senegaldarra.
senegaltar senegaltar ik senegaldar.
senekismo senekismo iz L. A. Séneca-ren doktrina moral estoikoa.
seneratu seneratu, senera(tu), seneratzen da/du ad
seneskal seneskal 1 iz Erdi Aroko Europako gorte batzuetan, maiordomo nagusia; gorteko ofizial nagusia, batzuetan eskumen judizialak eta militarrak zituena.
  2 (hitz elkartuetan)
sengabetu sengabetu, sengabe(tu), sengabetzen du ad sena galdu, ergeldu.
senide senide 1 iz norbaitentzat, bere gurasoen beste seme-alabetako bakoitza. ik haurride.
  2 hed ik ahaide.
  3 irud
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
senideordeko senideordeko iz senidearen ordekoa.
senidetasun senidetasun 1 iz senideak elkartzen dituen lotura. ik senidetza; haurridetasun; anaitasun.
  2 (hitz elkartuetan)
senidetu senidetu, senide(tu), senidetzen du/da ad senide bihurtu.
senidetxo senidetxo 1 iz senide txikia.
  2 adkor senidea.
senidetza senidetza 1 iz senidetasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
senidetze senidetze 1 iz senide bihurtzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
senior senior 1 iz aita.
  2 eskarmentu goreneko mailan dagoen pertsona.
  3 kirolariez mintzatuz, hogeita bat urtetik gorakoa.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (izenondo gisa)
  6 hed
seniparte seniparte 1 iz gurasoek seme-alabei utzitako ondasunetik senide bakoitzari dagokion partea. ik ondare.
  2 irud/hed
senitarte senitarte 1 iz anai-arreben multzoa; ahaideen multzoa.
  2 (israeldarren artean)
  3 (hitz elkartuetan)
senitarteburu senitarteburu iz senitarteko burua.
senitarteka senitarteka iz senitarteen arabera.
senitarteko senitarteko 1 iz ahaidea, familiakoa.
  2 (izenlagun gisa)
  3 senitartea.
senitartekotasun senitartekotasun iz senitartekoen arteko lotura. ik senidetasun.
senper senper
  1 senperrak ikusi/ikusarazi asko sufritu/sufriarazi.
  2 senperrenak ikusi/ikusarazi asko sufritu/sufriarazi.
  3 senperrenak egin ahalegin handiak egin.
senperrendu senperrendu, senperren(du), senperrentzen da ad ahalegin handiak egin.
senpersekula senpersekula iz ik sekulorun sekulotan.
senpertar senpertar 1 izlag Senperekoa, Senpereri dagokiona.
  2 iz Senpereko biztanlea.
sensazio sensazio ik sentsazio.
sensibilitate sensibilitate ik sentsibilitate.
sensibilizatu sensibilizatu ik sentsibilizatu.
sensibilizazio sensibilizazio ik sentsibilizazio.
sensible sensible ik sentsible.
sensore sensore ik sentsore.
sensorial sensorial ik sentsorial.
sensoriomotor sensoriomotor izond alde sentsorialak eta motorrak hartzen dituena.
sensu sensu ik sentsu.
sententzia sententzia 1 iz epaia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 esaera, esakunea.
sententziatu sententziatu, sententzia(tu), sententziatzen 1 du ad epaia eman; kondenatu.
  2 baieztatu.
senti senti (orobat sendi) ipar
  1 senti izan du ad (indikatiboko formetan) sentitu.
  2 (da ad, inpertsonaletan)
sentiarazi sentiarazi (orobat sentierazi g.er. eta sentituarazi g.er.), sentiaraz, sentiarazten 1 du ad sentitzera behartu.
  2 (nor-nori-nork sailekoak)
sentiarazle sentiarazle izond sentiarazten duena.
sentibera sentibera 1 izond erraz hunkitzen dena. ik sentikor.
  2 hed erraz hunkitzen duena. ik hunkigarri.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (adizlagun gisa)
  5 kanpoko zerek nabarmen eragiten diotena. ik sentikor 2; minbera.
  6 (testuinguru teknikoetan) ik sentikor 3.
  7 (testuinguru teknikoetan hitz ellkartuetan ) ik sentikor 4.
sentiberatasun sentiberatasun 1 iz sentibera denaren nolakotasuna. ik sentikortasun.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
sentiberatu sentiberatu, sentibera(tu), sentiberatzen da/du ad sentibera bihurtu.
sentiberatze sentiberatze iz sentibera bihurtzea.
sentidu sentidu1 iz zentzua.
sentidu sentidu2 ik sentitu.
sentiera sentiera 1 iz sentimena; sentipena. ik sentikera.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
sentierazi sentierazi ik sentiarazi.
sentiezgarri sentiezgarri izond ezin sentituzkoa.
sentigabe sentigabe izond sentimenik ez duena.
sentigai sentigai iz senti daitekeen gauza. ik sentikizun.
sentigaitz sentigaitz (orobat sentikaitz) izond sentitzen zaila dena, ia ezin sentituzkoa.
sentigaiztasun sentigaiztasun (corpusean sentikaiztasun soilik) iz sentigaitza denaren nolakotasuna.
sentigarri sentigarri izond senti daitekeena.
sentigogor sentigogor (orobat sentigor) izond nekez sentitzen duena.
sentigor sentigor ik sentigogor.
sentikaitz sentikaitz ik sentigaitz.
sentikaiztasun sentikaiztasun ik sentigaiztasun.
sentikari sentikari izond sentikortasun handikoa.
sentikera sentikera iz sentitzeko era. ik sentiera.
sentikeria sentikeria iz sentikortasun gaitzesgarria.
sentikide sentikide izond/iz sentimen berekoa.
sentikidetasun sentikidetasun iz sentikidea denaren nolakotasuna.
sentikizun sentikizun iz sentitzen den gauza. ik sentigai.
sentikor sentikor (orobat sendikor g.er.) 1 izond erraz hunkitzen dena. ik sentibera.
  2 kanpoko zerek nabarmen eragiten diotena. ik sentibera 5.
  3 (testuinguru teknikoetan) ik sentibera 6.
  4 (testuinguru teknikoetan, hitz elkartuetan ) ik sentibera 7.
  5 hunkigarria.
  6 bihotzetikoa.
sentikortasun sentikortasun 1 iz sentikorra denaren nolakotasuna. ik sentiberatasun.
  2 (izenondoekin)
  3 (testuinguru teknikoetan)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 sentitzeko ahalmena. ik sentimen.
sentikortu sentikortu, sentikor(tu), sentikortzen 1 da/du ad sentikor bihurtu.
  2 mindu.
sentikortze sentikortze iz sentikor bihurtzea.
sentimen sentimen 1 iz sentitzeko ahalmena. ik zentzumen.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik sentsorial.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 sentipena; sentimendua. ik sentipen.
  5 (izenondoekin)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sentimendu sentimendu ( ; orobat sendimendu eta sentimentu ) 1 iz gogo egoera edo jarrera, bihotzondoak edo zirrararen batek eragina. ik sentimen 4; sentipen.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sentimenduka sentimenduka adlag sentimenduz sentimendu.
sentimendukeria sentimendukeria iz sentimentalkeria.
sentimendutsu sentimendutsu (orobat sendimendutsu) izond sendimenduz betea.
sentimental sentimental 1 izond sentimendu samurrek hunkitzen dutena; sentimendu samurrak adierazten dituena.
  2 (adizlagun gisa)
  3 sentimenduei, batez ere sentimendu samurrei, eta bereziki maitasunezkoei, dagokiena.
sentimentaldu sentimentaldu, sentimental(du), sentimentaltzen da/du ad sentimental bihurtu.
sentimentalismo sentimentalismo iz sentimentala denaren nolakotasuna. ik sentimentalatsun; sentimentalkeria.
sentimentalista sentimentalista izond sentimentala.
sentimentalkeria sentimentalkeria iz sentimentalismoa, gaitzesgarritzat hartua.
sentimentalki sentimentalki adlag sentimenduen aldetik.
sentimentaloide sentimentaloide izond sasisentimentala.
sentimentaltasun sentimentaltasun iz sentimentala denaren nolakotasuna. ik sentimentalismo; sentimentalkeria.
sentimentu sentimentu ik sentimendu.
sentina sentina iz itsasontziko bateko behealdeko barrunbea, gilaren gain-gainean dagoena, eta filtraturiko urak pilatzen direna.
sentipen sentipen 1 iz gogo egoera berezia, zentzumenen bidez edo bestelako eraginen baten ondorioz nabaritzen dena. ik sentsazio; sentimendu.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sentitu sentitu (orobat sentidu g.er), senti(tu), sentitzen 1 du ad zerbaiten sentipena izan.
  2 (da aditz gisa)
  3 entzun-edo.
  4 damu izan, atsekabe hartu.
  5 sentitzeke adlag sentitu gabe.
sentituarazi sentituarazi ik sentiarazi.
sentitze sentitze 1 iz zerbaiten sentipena izatea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
sentitzeke sentitzeke ik sentitu.
senton senton1 iz pertsona oso zaharra.
senton senton2 iz
sentondu sentondu, senton(du), sentontzen da/du ad senton bihurtu.
sentorale sentorale iz erromesa.
sentsasio sentsasio ik sentsazio.
sentsatzio sentsatzio ik sentsazio.
sentsazio sentsazio ( orobat sentsazione g.er., sentsasio g.er. eta sentzazio g.er.) 1 iz sentipena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sentsazionalismo sentsazionalismo 1 iz komunikabide batzuen joera, berrien alde deigarrienak nabarmentzea, garrantzizkoenak alboratuz, ezaugarri duena.
  2 (hitz elkartuetan)
sentsazionalista sentsazionalista 1 izond sentsazionalismoa ezaugarri duena; sentzazionalismoa lantzen duena.
  2 irud/hed
sentsazione sentsazione ik sentsazio.
sentsibilisatu sentsibilisatu ik sentsibilizatu.
sentsibilitate sentsibilitate 1 iz sentiberatasuna, sentikortasuna.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 zentzumenen bidez sentimenak hautemateko ahalmena.
  7 eragineei erantzuteko ahalmena.
sentsibilizatu sentsibilizatu (orobat sentsibilisatu g.er.), sentsibiliza, sentsibilizatzen da/du ad zerbaiten garrantzia edo balioa ikusarazi.
sentsibilizatze sentsibilizatze iz zerbaiten garrantzia edo balioa ikusaraztea.
sentsibilizazio sentsibilizazio 1 iz sentsibilizatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
sentsible sentsible 1 izond sentikorra.
  2 kontuz tratatu behar dena.
  3 (Kant-en filosofian)
sentsifikatu sentsifikatu, sentsifika, sentsifikatzen du ad
sentsitibo sentsitibo izond zentzumenena, zentzumenei dagokiena.
sentsomotore sentsomotore izond sentipenari eta higidurari batera dagokiena.
sentsore sentsore 1 iz ingurumeneko magnitude fisikoen aldaketak erregistratzen dituen gailua.
  2 (hitz elkartuetan)
sentsorial sentsorial 1 izond zentzumenena, zentzumenei dagokiena.
  2 (hitz elkartuetan)
sentsorialtasun sentsorialtasun iz sentsoriala denaren nolakotasuna.
sentsu sentsu 1 iz zentzumena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 ipar noranzkoa.
  4 ipar adiera.
  5 ipar zentzua.
  6 ipar ildoa.
sentsual sentsual 1 izond zentzumenek eraginiko sentipenei dagokiena.
  2 sexuaren plazerekin lotua dagoena; plazer horiek eragiten dituena.
  3 irud/hed
sentsualismo sentsualismo iz sensualitatea.
sentsualista sentsualista 1 izond sentsualismoari dagokiona.
  2 filosofian, giza ezagutzaren iturri bakartzat kanpo sentimenak hartzen dituena.
sentsualitate sentsualitate 1 iz sentsuala denaren nolakotasuna. ik sentsualtasun.
  2 sexuaren plazerekin lotua dagoenaren nolakotasuna.
sentsualki sentsualki adlag sentsualitatez.
sentsualtasun sentsualtasun 1 iz sentsuala denaren nolakotasuna. ik sentsualitate.
  2 sentsuala denaren, sexuaren plazerekin lotua dagoenaren nolakotasuna.
sentsuratu sentsuratu ik zentsuratu.
senttibera senttibera izond adkor sentibera.
sentzazio sentzazio ik sentsazio.
sentzillo sentzillo (orobat senzillo) izond laua, soila, bakuna.
sentzillotasun sentzillotasun iz bakuntasuna.
sentzumen sentzumen ik zentzumen.
senzillo senzillo ik sentzillo.
seņora señora iz anderea, andrea.
seņorita señorita 1 iz emakume gazte ezkongabea.
  2 ikastetxeko maistra.
  3 adkor prostituta.
seņoritinga señoritinga iz adkor señorita.
seņoritismo señoritismo iz señoritoari dagokien gizarte jokaera.
seņorito señorito 1 iz aberatsen semea, alferkerian bizi dena.
  2 (hitz elkartuetan)
separata separata iz aldizkari artikuluez eta kidekoez mintzatuz, aparteko inprimaldia.
separatismo separatismo iz ideologia edo higikunde politikoa, nazio bat, parte den estatutik bereiztea aldarrikatzen duena.
separatista separatista 1 izond separatismoarena, separatismoari dagokiona.
  2 iz separatismoaren aldeko pertsona.
  3 gorri separatista izond
  4 (izen gisa)
separatu separatu izond banandua, bereizia.
separazio separazio iz banantzea, bereiztea.
sepia sepia 1 izond koloreez arituz, marroi argi gorrikara.
  2 (kolore hitzaren ezkerrean)
  3 sepia koloreko izlag
septentrio septentrio (orobat septentrione g.er. eta setentrione g.er.) iz iparraldea.
septentrione septentrione ik septentrio.
septiko septiko
  1 hobi septiko ik hobi 10.
septizemia septizemia iz infekatze larria, odolaren bidez organismo osora hedatzen dena.
septuagesima septuagesima iz Garizuma aurreko hiru igandeetatik lehena edo hiru asteetatik lehena.
sepultura sepultura iz hilobia.
serafiko serafiko izond serafinena, serafinei dagokioena.
serafin serafin 1 iz aingeruen hurrenkerako bederatzi taldeetako lehena osatzen dutenen kidea, hiru hego parez irudikatzen dena.
  2 (hitz elkartuetan)
serbentesio serbentesio ik serventesio.
serbiar serbiar 1 izlag Serbiakoa, Serbiari dagokiona.
  2 Serbiako herritarra.
serbiera serbiera iz serbokroazierari Serbian ematen zaion izena.
serbileta serbileta ik serbilleta.
serbiletatxo serbiletatxo ik serbilletatxo.
serbilismo serbilismo iz gehiegizko mendekotasuna agertzen duenaren portarera.
serbilleta serbilleta (orobat serbileta) 1 iz ezpainzapia, ahozapia.
  2 (hitz elkartuetan)
serbilletatxo serbilletatxo (corpusean serbiletatxo soilik) iz serbilleta txikia.
serbitu serbitu, serbi, serbitzen du ad zerbitzatu.
serbitzu serbitzu ik zerbitzu.
serbokroata serbokroata iz serbokroaziera.
serbokroaziera serbokroaziera iz Jugoslavia ohiaren lurralde gehienetan mintzatzen den eslaviar hizkuntza.
serenata serenata 1 iz gauaz eta toki agirian egiten zen musika saioa; musika-saio horietarako onduriko musika-lana.
  2 irud/heg
  3 hainbat zatitan bereizitako musika-lana, batez ere zurezko musika-tresnentzat idatzia.
serenatatxo serenatatxo iz serenatan laburra.
serendipia serendipia iz
serenisimo serenisimo adlag
serenitate serenitate iz inongo grinaren eraginak nahasten ez duenaren egoera.
sereno sereno 1 iz gauzaina.
  2 egurats zabala.
serenotza serenotza iz gauzaintza.
serial serial1 iz irrati nobela, irrati saila; telesaila.
serial serial2
  1 serial killer sailean hiltzen duen hiltzailea. ik serie 9.
serializazio serializazio iz serietan antolatzea.
serie serie 1 iz kideko diren eta hurrenez hurren datozen gauzen multzoa. ik sail 11.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 telebista, irrati edo komikietako saila. ik sail 17.
  6 seriean1 adlag ekoizpenaz mintzatuz, mekanikoki eta era berean bata bestearen ondoan. ik sail 19.
  7 seriean2 adlag korronte elektrikoak, elkarren segidan loturik dauden osagai guztiak zeharkatzen dituela. ik paralelo 10.
  8 serieko izlag seriean ekoiztua edo egina.
  9 serieko hiltzaile sailean hiltzen duen hiltzailea. ik serial2 1.
seriedade seriedade iz seriotasuna.
serigrafia serigrafia 1 iz inprimatze teknika, zetazko pantaila baten edo ehun metaliko fin-fin baten bidez irudiak grabatzean datzana.
  2 teknika horren bidez onduriko irudia.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
serigrafiatu serigrafiatu, serigrafia(tu), serigrafiatzen 1 du ad serigrafiaren bidez apaindu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
seriko seriko izond serumarena, serumari dagokiona.
seringa seringa iz Seringa brasildar generoko zuhaitza, latexa ematen duena.
serio serio 1 izond barrez edo txantxetan gutxitan aritzen dena. ik serios; ben. (pertsonak eta pertsona-alderdiak)
  2 (gauzak) seriotasuna duena.
  3 (adizlagun gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
  5 serio-serio adlag
  6 seriotan adlag serio.
serioagotu serioagotu, serioago(tu), serioagotzen da/du ad serioago bihurtu.
serioki serioki adlag seriotasunez. ik serioski.
serios serios ( orobat serius g.er.) 1 iz serioa. (pertsonak eta pertsona-alderdiak)
  2 (gauzak)
  3 (adizlagun gisa)
  4 serios-seriosa adlag ipar serio-serio.
  5 ez-serios
serioski serioski adlag seriotasunez. ik serioski.
seriostasun seriostasun 1 iz seriotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
seriostu seriostu, serios(tu), seriosten du ad seriotu.
seriotasun seriotasun 1 iz serioa denaren nolakotasuna.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 seriotasunez adlag ik serioski.
seriotu seriotu, serio(tu), seriotzen da/du ad serio bihurtu, serio jarri.
serioxeago serioxeago adlag/pred apur bat serioago.
serius serius ik serios.
sermogile sermogile ik sermoigile.
sermoi sermoi 1 iz eliz hitzaldia. ik prediku.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
sermoigile sermoigile (orobat sermogile) iz sermolaria.
sermoigintza sermoigintza iz sermoiak egitea.
sermoilari sermoilari ik sermolari.
sermoitxo sermoitxo 1 iz sermoi laburra.
  2 irud /hed
sermolari sermolari ( orobat sermoilari Hiztegi Batuan sermolari agertzen da) 1 iz sermoiak egiten dituen apaiza. ik predikari.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (izenondo gisa)
sermolaritza sermolaritza iz sermolariaren jarduera.
sermonatu sermonatu (orobat sermoneatu), sermona, sermonatzen du ad adkor sermoia bota.
sermoneatu sermoneatu ik sermonatu.
serodiskortante serodiskortante izond bikoteez mintzatuz, seropositibo batek eta seronegatibo batek osatua.
seronegatibo seronegatibo izond hiesaren birusa ez duena.
seropositibo seropositibo izond/iz hiesaren birusa duena.
seror seror ik serora.
serora serora (orobat serora) 1 iz ipar moja.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (izenondo gisa)
  4 elizaren ardura duen andrea.
seroragai seroragai iz ipar mojagaia.
serorago serorago iz ipar serora-egoera.
serorategi serorategi (orobat seroratei; Hiztegi Batuan serorategi agertzen da) iz serora-komentua.
seroratei seroratei ik serorategi.
seroratu seroratu, serora(ru), seroratzen da ad ipar serora egin.
serositate serositate iz serumaren antzeko likidoa.
serotonina serotonina iz neuronetan dagoen gaia, neurotransmisore betekizuna duena.
serpertina serpertina 1 iz paperezko tira bildua, botatzen denean askatzen dena.
  2 irud/hed
serraila serraila ik sarraila.
serrana serrana iz Espainiako sierra-ko emakumea.
serratu serratu ik zerratu.
serum serum 1 iz esnea, odola edo linfa gatzatzean bereizten den isurkaria. ik gazur.
  2 erietxeetan-etan seruma zainean sartzeko tresna.
  3 (hitz elkartuetan)
serventesio serventesio (orobat serbentesio) iz ahapaldi nagusi mota, lau lerrok osatua, non lehen lerroak hirugarrenarekin errimatzen baitu, eta bigarrena laugarrenarekin.
sesamo sesamo iz belar landarea, jatorriz Indiakoa, hazi oliotsu eta jateko onak ematen dituena (Sesamum indicum).
sesiante sesiante iz adkor sesioaren zalea dena, liskarzalea.
sesio sesio1 1 iz adkor istilua, liskarra.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 sesioan adlag
sesio sesio2 1 iz saioa, jardunaldia.
  2 bilera.
sesioaldi sesioaldi iz sesioa.
sesiobide sesiobide iz sesiorako motiboa.
sesiozale sesiozale izond sesioaren zalea dena.
sesitu sesitu, sesi(tu), sesitzen 1 da ad ipar atzeman, harrapatu, atzitu.
  2 irud/hed
  3 guztiz harritu, nahasi.
sesitze sesitze izipar atzematea, harrapatzea, atzitzea.
seska seska iz kanabera.
sestante sestante iz argizagi baten egongunearen luzera eta latitudea kalkulatzeko erabiltzen den itsasketa-tresna.
sestaotar sestaotar izlag/iz Sestaokoa, Sestaori dagokiona; Sestaoko biztanlea.
sestario sestario (orobat sextario) iz erromatarren edukiera-neurria, 54,68 litroren baliokea.
sestertzio sestertzio 1 iz erromatar diru zilarrezkoa, denario laurdena balio zuena.
  2 (hitz elkartuetan)
sestra sestra1 1 iz garaiera edo maila. ik galga 4.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 sestran adlag garaiera edo maila berean. ik galga 8.
sestra sestra2 1 iz liskarra, ika-mika.
  2 (hitz elkartuetan)
sestratu sestratu, sestra(tu), sestratzen du ad sestran jarri.
set set iz tenis partida bat banatzen den zati nagusietako bakoitza, jokoz osatze dena.
seta seta 1 iz gogor eta amore eman gabe eusten zaion uste edo iritzia; asmo, erabaki edo kideko bati gogor eta amore eman gabe eusten dionaren jarrera edo jokabidea. ik tema; egoskorkeria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
setakeria setakeria 1 iz setatsuaren jarrera; uste, iritzi, asmo edo kideko bati gogor eta amore eman gabe eustea. ik hisi.
  2 (izenondoekin)
setaldi setaldi iz seta gailentzen den denbora.
setati setati 1 izond uste, iritzi edo asmo bati gogor eta amore eman gabe eusten diona. ik setatsu; tematsu. (pertsonez)
  2 (gauzez)
  3 irud/hed
  4 (adizlagun gisa)
setatiro setatiro adlag era setatian.
setatsu setatsu 1 izond uste, iritzi, asmo edo kideko bati gogor eta amore eman gabe eusten diona. ik setati; tematsu. (pertsonez)
  2 (gauzez)
  3 irud/hed
  4 (adizlagun gisa) ik setatsuki.
setatsuki setatsuki adlag setatsu. ik setatsu 4.
setatu setatu, seta(tu), setatzen da ad uste, iritzi edo asmo bati gogor eta amore eman gabe eutsi; setan gogortu. ik tematu.
setemere setemere (orobat seteme g.er.) iz ipar iraila.
setenbre setenbre iz iraila.
setentrione setentrione ik septentrio.
setiaketa setiaketa 1 iz setiatzea. ik setio.
  2 irud/hed
setialdi setialdi iz setioa.
setialeku setialeku iz setioaren lekua.
setiatu setiatu, setia(tu), setiatzen 1 du ad setioa jarri.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (era burutua izen gisa)
setiatzaile setiatzaile 1 izond/iz setioa jartzen duena.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
setiatze setiatze iz setioa jartzea.
setio setio 1 iz gudaroste bat, hiri edo gotorleku bat hartzeko, jartzen den tokia; hiri edo gotorleku bat hartzeko egiten dituen operazioen multzoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 irud/hed
setoso setoso izond adkor setatsua.
setsualitate setsualitate ik sexualitate.
setter setter iz ehiza-txakur arraza, aski handia, gorputz-sendoa eta ile-luzea.
seudonimo seudonimo iz izengoitia, izenordea.
sevillana sevillana iz Andaluziako herri dantza, seguidillaren hitzekin kantatzen dena, berez Sevilla eta ingurukoa.
sevillar sevillar izlag/iz Sevillakoa, Sevillari dagokiona; Sevillako biztanlea.
sevillazale sevillazale iz Sevilla F.C.-aren zalea den pertsona.
sexagesima sexagesima iz Garizuma aurreko hiru igandeetatik bigarrena edo hiru asteetatik bigarrena.
sexi sexi ik sexy.
sexismo sexismo iz sexuan oinarrituriko bereizkeria.
sexista sexista 1 izond sexismoari dagokiona; sexismoa erakusten duena.
  2 ez-sexista izond
sexo sexo ik sexu.
sexofobiko sexofobiko izond sexualitatearen beldurrari dagokiona.
sexologia sexologia 1 iz gizakiaren sexualitatearen azkerketa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
sexologo sexologo iz sexologian aditua den pertsona.
sex-symbol sex-symbol iz pertsona ospetsua, eskuarki zinema-izarra, bere erakargarritasun fisikoagatik sexu sinbolotzat hartzen dena.
sexta sexta iz orduen liturgian, tertziaren ondoan errezatzen den otoitza.
sextario sextario ik sestario.
sexu sexu (orobat sexo g.er.) 1 iz arra eta emea bereizten dituen ezaugarri fisikoen multzoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik sexual.
  3 sexu organoen kanpo zatia.
  4 sexualitatea; sexu jarduera.
  5 (hitz elkartuetan) ik sexual 2.
  6 sexu bereko gizakien multzoa.
  7 sexu grina (orobat sexugrina)
  8 sexu irrika (orobat sexuirrika)
sexual sexual 1 izond sexuarena, sexuari dagokiona. ik sexu 2.
  2 sexualitatearena, sexualitateari dagokiona. ik sexu 5; sexualitate 3.
  3 sexuaren bidezkoa.
sexualismo sexualismo iz sexuala denaren gorazarrea.
sexualitate sexualitate (orobat setsualitate g.er.) 1 iz sexuari buruzko jokabide edo jarduera.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
sexualki sexualki 1 adlag sexuaren bidez, sexuaren aldetik.
  2 sexuaren edo sexualitatearen arabera.
sexualtasun sexualtasun iz sexualitatea.
sexuatze sexuatze iz sexudun bihurtzea.
sexudun sexudun izond sexua duena.
sexugabe sexugabe 1 izond sexurik ez duena.
  2 irud/hed
  3 sexu bidezkoa ez dena.
sexugrina sexugrina ik sexu 7.
sexuirrika sexuirrika ik sexu 8.
sexuka sexuka adlag sexuaren arabera.
sexukera sexukera iz sexua egiteko era.
sexuketa sexuketa iz sexua egitea.
sexukide sexukide iz sexu bereko pertsona.
sexuondo sexuondo iz
sexuzale sexuzale izond sexuaren zalea dena.
sexy sexy (orobat sexi g.er.) izond sexualki erakargarria dena, sexu grina pizten duena.
sezesio sezesio 1 iz estatu batetik haren zati bat bereiztea. ik banakuntza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 irud/hed
sezesionista sezesionista 1 izond sezesioaren aldekoa.
  2 irud/hed
  3 iz sezesionismoaren aldeko pertsona.
shakespearear shakespearear izlag Shakespearena, Shakespeareri dagokiona.
shanghaitar shanghaitar izlag/iz Shanghaikoa, Shanghairi dagokiona; Shanghaiko biztanlea.
sherif sherif ik sheriff.
sheriff sheriff ( orobat sherif ) 1 iz Estatu Batuetako konderri batean, justiziaren ordezkaria, ordena atxikitzeko eta legea betearazteko eginkizunak dituena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
sherpa sherpa 1 iz Himalaiako mendietan bizi den mongoliar herri bateko kidea.
  2 (izenondo gisa)
shirt shirt ik T-shirt.
shock shock 1 iz kommozio larria eta eskuarki bat-batekoa, etorki psisiko edo fisikokoa.
  2 (izenondoekin)
  3 inarrosaldia.
  4 irud/hed
  5 elektro-shock ik elektro-shock.
  6 shock egoera
  7 shock elektriko ik elektro-shock.
shopping shopping 1 iz dendetan erosten ibilitzea.
  2 shopping center merkataritza-gune batean bilduriko denden multzoa.
  3 asilium-shopping
shoppingzale shoppingzale izond shopping-aren zalea dena.
short short iz helduentzako galtza motzak.
show show 1 iz ikuskizuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 reality-show (orobat reallity-show g.er.) telebista-programa, gizarteko jendearen arazoak, askotan eskandalagarriak, aurkezten dituena.
  5 show-business ikuskizunen munduarekin loturiko negozioak.
  6 talk-show
showgirl showgirl iz ikuskizun-aurkezle emakumezkoa.
showman showman iz ikuskizun-aurkezle gizonezkoa.
showzale showzale izond ikuskizunen zalea dena.
si si iz musika-eskalako zazpigarren nota, germaniar eskalako B notaren kidea.
siamdar siamdar 1 izlag/iz tailandiarra.
  2 izond pl bikiez mintzatuz, gorputz zati batetik lotuak jaio direnak.
  3 irud/hed
siames siames (orobat siamesa) 1 izond katuez mintzatuz, arraza gorputz-lirain, belarri-handi eta ile-labur batekoa dena.
  2 bikiez mintzatuz, siamdarrak. ik siamdar 2.
sibarita sibarita izond bizitza leuna eta zentzumenen atsegina bilatzen duen pertsona.
siberiar siberiar 1 izlag Siberiakoa, Siberiari dagokiona.
  2 iz Siberiako herritarra.
  3 (txakurrez mintzatuz)
sida sida iz hiesa.
sidekar sidekar 1 iz motozikleta bati alboan lotzen den kotxetxo modukoa, gurpil batean bermatzen dena.
  2 motozikleta sidekarduna.
sideral sideral 1 izond izarrena edo argizagiena, izarrei edo argizagiei dagokiena.
  2 irud/hed
siderurgia siderurgia 1 iz burdingintza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik siderurgiko.
siderurgiko siderurgiko izond siderurgiarena, siderurgiari dagokiona. ik siderurgia 2.
sidondar sidondar izlag/iz antzinako Feniziako Sidongoa, Sidoni dagokiona; Sidongo biztanlea.
siesta siesta 1 iz bazkalondoko loaldia. ik biao.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 siesta egin
siestatxo siestatxo iz adkor siesta.
sifili sifili (orobat sifilis; Hiztegi Batuan sifili agertzen da) iz sexu bidez kutsatzen den eritasuna, bakteria batek, Treponema pallida-k, eragina.
sifilidun sifilidun izond sifilia duena. ik sifilifiko.
sifilis sifilis ik sifili.
sifilisdun sifilisdun ik sifilidun.
sifilitiko sifilitiko 1 izond sifilia duena. ik sifilidun.
  2 sifiliarena, sifiliari dagokiona.
sifoi sifoi 1 iz hodi kurbatua, S itxurakoa, komunetan eta, usain txarrak saihesteko ezartzen dena.
  2 ur gasduna daukan botila, barneko likidoa aterarazteko sakatzen den giltz moduko bat duena.
sigilu sigilu ik zigilu.
sigi-saga sigi-saga 1 iz angeluak eta bihurguneak eratzen dituen lerroa.
  2 irud/hed
  3 adlag sigi-sagak eginez.
  4 sigi-sagan adlag sigi-saga.
  5 sigi-saga egin
sigi-sagatsu sigi-sagatsu izond sigi-saga askokoa.
sigla sigla 1 iz erakunde, enpresa edo kideko baten deituraren hitzen lehen letrek osatzen duten laburdura. ik akronimo.
  2 irud/hed
  3 laburdura.
siglatu siglatu, sigla(tu), siglatzen du ad sigla ezarri.
siglazale siglazale iz siglen zalea dena.
signatura signatura iz liburu edo kideko bat liburutegi edo artxibo batean kokatzeko erabiltzen den letra- eta zenbaki-multzoa.
signifikagarri signifikagarri 1 izond adierazgarria.
  2 (izen gisa)
signifikantza signifikantza iz esanahia.
signifikatu signifikatu, signifika, signifikatzen 1 du ad adierazi, esan nahi izan.
  2 ekarri, ondorioz ekarri.
  3 (era burutua izenondo gisa)
signifikazio signifikazio iz esanahia.
sij sij ik sikh.
sikagailu sikagailu iz lehorgailua.
sikario sikario iz soldatapeko hiltzailea.
sikate sikate (orobat sikute; Hiztegi Batuan sikate agertzen da) 1 iz lehortea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
sikatu sikatu (orobat sekatu g.er.), sika, sikatzen 1 du ad lehortu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
sikemdar sikemdar (orobat sikendar) izlag/iz Samariako antzinako Sikem hirikoa, Sikemi dagokiona; Sikemgo biztanlea.
sikendar sikendar ik sikemdar.
sikera sikera ik sikiera.
sikh sikh 1 iz Baba Nanak erreformatzaile hinduak XVI. mendean sorturiko erlijio sektako kidea.
  2 (beste izen baten ezkerrean)
  3 izond sekta horri dagokiona.
sikhismo sikhismo iz sikh erlijioa.
sikhtar sikhtar iz sikha.
sikiatra sikiatra ik psikiatra.
sikiatriko sikiatriko ik psikiatriko.
sikiera sikiera (orobat sikera g.er. eta sikira g.er.) 1 adlag behintzat, bederen, gutxienez; besterik ez bada.
  2 (balizko adizkiarekin)
sikira sikira ik sikiera.
siklo siklo iz hebrearren zilarrezko dirua, ontza erdiko pisua zuena.
sikoanalista sikoanalista ik psikoanalista.
sikodelia sikodelia ik psikodelia.
sikodeliko sikodeliko ik psikodeliko.
sikologia sikologia ik psikologia.
sikologiko sikologiko ik psikologiko.
sikologikoki sikologikoki ik psikogikoki.
sikologo sikologo ik psikologo.
sikomoro sikomoro iz basapikua, piku masustondoa.
sikomorondo sikomorondo iz sikomoroa.
sikopata sikopata ik psikopata.
sikopatologiko sikopatologiko ik psikopatologiko.
sikopolitiko sikopolitiko ik psikopolitiko.
sikotekniko sikotekniko ik psikotekniko.
siku siku 1 iz lehorra. ik lehor.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
  4 (izen soila –en atzizkiaren eskuinean, izen gisa)
  5 iharra.
  6 sikuan adlag bat-batean.
sikulu sikulu
  1 sikulu-saltsa
sikute sikute ik sikate.
silaba silaba 1 iz ahots igortze bakarrean ahoskatzen den hotsa edo hotsen multzoa, fonetikaren oinarrizko unitatea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik silabiko.
silababakar silababakar izond silaba bakarrak osatua.
silabadun silabadun izlag silabak dituena.
silabagile silabagile izond silaba bat osatzen duena.
silabagiletasun silabagiletasun iz silabagilea denaren nolakotasuna.
silabagune silabagune (orobat silaba gune) iz silabaren gunea.
silabaka silabaka adlag silabaz silaba, silaba oinarri hartuz.
silabakatu silabakatu, silabaka(tu), silabakatzen du ad silabaka ahoskatu.
silabario silabario iz irakutzen ikasteko erabiltzen den liburua, hitzak silabetan banatuak biltzen dituena.
silabatze silabatze iz silabaka ahoskatzea edo zatitzea. ik silabazio.
silabazio silabazio iz silabatzea.
silabifikazio silabifikazio iz silabatzea.
silabiko silabiko 1 izond silabarena, silabari dagokiona. ik silaba 3.
  2 oinarritzat silaba duena.
silarri silarri iz harlandua.
silbote silbote iz txistuaren tankerako musika-tresna, hura baino handiagoa.
silesiar silesiar izlag/iz Silesiakoa, Silesiari dagokiona; Silesiako herritarra.
silex silex 1 iz suharria.
  2 silex harri suharria.
silfide silfide 1 iz germaniar mitologian, aireko espiritua.
  2 emakume mehe eta lerdena.
silikato silikato iz azido silizikoaren gatza.
silikona silikona 1 iz gai sintetikoa, funtsean silizioz eta oxigenoz osatua, beroa, hezetasuna eta elektrizitatea jasaten dituena, industrian hainbat erabilera dituena.
  2 (gorputzaren estetikan)
silikonatu silikonatu izond silikonaz hornitua.
silikosi silikosi iz arnas aparatuko eritasuna, silize hautsa arnasteak eragina.
silize silize 1 iz silizio oxidoa, mea oso gogorra, lurrazalaren osagai ugarienetakoa.
  2 (hitz elkartuetan)
silizio silizio 1 iz karbonoaren saileko gai bakuna, ez-metal solidoa, oso ugaria dena naturan silize eta silikato forman (Si; at. z., 14).
  2 (hitz elkartuetan)
silla silla 1 iz aulkia, eserlekua.
  2 (izenondoekin)
  3 silla elektriko aulki elektrikoa.
silloi silloi (orobat siloi) iz besaulkia.
silo silo 1 iz ale biltegia, hezetasunetik begiratua, lehen lurpean eta gaur egun dorre garai gisa eraikitzen dena.
  2 erregai solidoak, zementua, hondarra eta kidekoak gordetzeko biltegia.
silogismo silogismo 1 iz bi perpausez eta horietatik nahitaez ondorioztatzen den beste batez osatzen den arrazoibidea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
silogismogintza silogismogintza iz silogismoak egiteko jarduna.
silogistiko silogistiko izond silogismoarena, silogismoari dagokiona.
siloi siloi ik silloi.
silueta silueta (orobat zilueta g.er.; Hiztegi Batuan silueta agertzen da) 1 iz hondo argiago batean nabarmentzen den objektu baten forma; objektu baten inguru lerroa.
  2 (izenodoekin)
sima sima1 iz leizea, osina.
sima sima2 iz arkitekturan, S formako moldura.
simaur simaur (orobat ximaur g.er.) 1 iz abereen gorotza, bereziki ongarri gisa erabiltzen dena; gai organiko ustelezko ongarria. ik sats.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 (izenondo gisa)
simaurjale simaurjale izond simaurra jaten duena.
simaurtegi simaurtegi 1 iz ukuiluko simaurra gordetzen den tokia.
  2 irud/hed
simaurtoki simaurtoki iz simartegia.
simaurtu simaurtu, simaur(tu), simaurtzen du ad ongarritu.
simetria simetria 1 iz aurrez aurreko zatien erabateko egokitasuna forman, tamainan eta egongunean; geometrian, puntuz puntuko egokitasuna puntu, ardatz edo plano bati buruz.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat simetri)
simetriko simetriko 1 izond simetria duena.
  2 irud/hed
simetrikoki simetrikoki adlag simetriaz.
simetrikotasun simetrikotasun iz simetrikoa denaren nolakotasuna.
simetrikotu simetrikotu, simetriko(tu), simetrikotzen du ad simetriko bihurtu.
simil simil iz gauzen arteko antzekotasunaren adierazpena edo erkaketa.
simonia simonia 1 iz eliz karguen, sakramentuen eta kidekoen salerosketa.
  2 (hitz elkartuetan)
simposium simposium ik sinposio.
simuladore simuladore iz simulagailua.
simulagailu simulagailu 1 iz gertakari bat edo tresna baten funtzionamendua artifizialki erreproduziten ahal duen gailua. ik simuladore.
  2 (hitz elkartuetan)
simulakre simulakre ik simulakro.
simulakro simulakro (orobat simulakre g.er.) 1 iz beste zerbaiten simulazioa den gauza.
  2 (izenondekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irud/hed
  5 zerbaiten edo norbaiten irudikapena.
simulatu simulatu, simula, simulatzen 1 du ad itxurak egin.
  2 gertakari edo egoera bat artifizialki itxuratu.
simulazio simulazio 1 iz gertakari edo egoera bat artifizialki itxuratzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 itxurak egitea.
sinadura sinadura (orobat siñadura g.er.) 1 iz norberaren izena iruditzaken duen marrazkia, beti era berean egiten dena, izkribu baten egiazkotasuna adierazteko edo haren erantzukizuna hartzeko erabiltzen dena. ik izenpe.
  2 hed artikulu edo kideko baten behealdeko izena.
  3 irud
  4 (hitz elkartuetan)
  5 sinatzea.
sinagoga sinagoga iz juduak otoitz egitera eta Moisesen doktrina entzutera biltzen diren etxea; juduen erlijiozko batzarra.
sinagogazain sinagogazain iz sinagoga bat zaintzen duen pertsona.
sinalamentean sinalamentean ik seinalamentean.
sinalatu sinalatu ik seinalatu.
sinale sinale ik seinale.
sinalefa sinalefa iz hitz baten amaierako eta hurrengoaren hasierako bokalak silaba bakar gisa ebakitzea.
sinapsi sinapsi 1 iz bi neuronen elkartze gunea.
  2 (hitz elkartuetan)
sinaptiko sinaptiko izond sinapsiarena, sinapsiari dagokiona.
sinarazi sinarazi, sinaraz, sinarazten du ad sinatzera behartu.
sinatu sinatu ( orobat siñatu g.er.), sina, sinatzen 1 du ad norbaitek izkribu baten azpian, egilea dela edo adierazten denaz bat datorrela aditzera emateko, bere sinadura ezarri; zerbait onartzen dela sinadura ezarriz adierazi. ik izenpetu.
  2 (eta burutua izenondo gisa)
sinatzaile sinatzaile (orobat siñatzaile g.er.) iz sinatzen duena.
sinatze sinatze 1 iz norbaitek, izkribu baten azpian, haren egilea dela edo adierazten denaz bat datorrela aditzera emateko, bere sinadura ezartzea; zerbait onartzen dela sinadura ezarriz adierazea.
  2 (hitz elkartuetan)
sinbiosi sinbiosi 1 iz bi organismoren arteko elkartze edo harreman iraunkorra, bientzat onuragarria dena.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
sinbiosikide sinbiosikide iz sinbiosiaren kidea.
sinbiotiko sinbiotiko izond sinbiosiarena, sinbiosiari dagokiona.
sinbolika sinbolika iz sinbolismoa.
sinboliko sinboliko 1 izond sinboloari dagokiona; sinbolo bidezkoa
  2 (izenondo elkartuetan)
  3 sinbolo balioa duena.
sinbolikoki sinbolikoki 1 adlag era sinbolikoan.
  2 sinbolo bidez.
sinbolikotasun sinbolikotasun iz sinbolikoa denaren nolakotasuna.
sinbolismo sinbolismo 1 iz sinboloak erabiltzea; sinboloen bidezko irudikatzea edo adierazpena; sinbolo sistema.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 literatura eta arte higikundea, XIX. mendearen azken partean Frantzian sortu zena, irudien erabilera sinbolikoa ezaugarri duena.
sinbolista sinbolista 1 izond sinbolismo literarioarena, sinbolismo literarioari dagokiona.
  · 2 iz sinbolismoaren jarraitzailea den idazlea edo artista.
sinbolizatu sinbolizatu, sinboliza, sinbolizatzen du ad zerbait beste zerbaiten irudikapen sinbolikoa izan.
sinbolizatze sinbolizatze iz zerbait beste zerbaiten irudikapen sinbolikoa izatea.
sinbolizazio sinbolizazio iz sinbolizatzea.
sinbolo sinbolo 1 iz egokitasun baten bidez beste gauza bat irudikatzen duena; bere forma edo izateagatik, aurrean ez dagoen edo abstraktua den zerbait gogora ekartzen duen gauzakia. ik ikur.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (logikan eta kidekoetan)
sinboloaren bidez disjuntzioa adieraziko dugu. sinboloaren bidez disjuntzioa adieraziko dugu.
sinbologia sinbologia 1 iz sinbolo multzo edo sistema.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
sinbologintza sinbologintza iz sinboloak eratzea.
sindikal sindikal 1 izond sindikatoari edo sindikatoei dagokiena. ik sindikatu1 3. (pertsonez mintzatuz)
  2 (gauzez mintzatuz)
sindikalgintza sindikalgintza iz jarduera sindikala. ik sindikalismo.
sindikalismo sindikalismo 1 iz jarduera edo sistema sindikala. ik sindikalgintza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
sindikalista sindikalista 1 izond sindikalismoari dagokiona.
  · 2 iz sindikatu bateko kidea den pertsona.
  3 (izenondo gisa)
sindikalizatu sindikalizatu, sindikaliza, sindikalizatzen da ad sindikatu bateko kide bihurtu.
sindikalizazio sindikalizazio iz sindikatu bateko kide bihurtzea.
sindikat sindikat ik sindikatu.
sindikatu sindikatu1 (orobat sindikat g.er.) 1 iz kideen interesak babesten dituen elkartea; bereziki, langileen interesak babesten dituena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik sindikal.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 sindikatuaren egoitza.
sindikatu sindikatu2, sindika, sindikatzen da ad sindikatu batean afiliatu.
sindikatuburu sindikatuburu (orobat sindikatu buru) iz sindikatu baten burua.
sindikazio sindikazio iz sindikatu batean afiliatzea.
sindrome sindrome 1 iz eritasun baten ezaugarri diren sintomen multzoa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
sindromedun sindromedun izlag aipatzen den sindromea duena.
sinekdoke sinekdoke iz hitz bati berez dagokiona baino zentzu zabalagoa edo estuagoa ematean datzan irudia.
sinergia sinergia 1 iz hainbat eragile edo elementuk batera jarduteko ekintza, ondoriotzat bakarkako emaitzen batze hutsa baino emaitza ahaltsuagua ematen duena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
sinesbera sinesbera (orobat sinisbera g.er.; Hiztegi Batuan sinesbera agertzen da) 1 izond/iz sineskorra.
  2 (adizlagun gisa)
sinesberatasun sinesberatasun iz sinesbera denaren nolakotasuna.
sinesbide sinesbide iz sinesmena. ik sinespide.
sinesdun sinesdun ik sinestun.
sinesgabe sinesgabe (orobat sineskabe g.er.; Hiztegi Batuan sinesgabe agertzen da) 1 izond sinesten ez duena¸ bereziki sinesmen erlijiosoa ez duena. ik fedegabe.
  2 irud/hed
  3 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa)
  4 (adizlagun gisa)
  · 5 iz sinesten ez duen pertsona.
  6 sinesgabeko izlag sinesgabea.
sinesgabetasun sinesgabetasun 1 iz sinesterik eza; sinesgabea denaren egoera edo nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
sinesgabezia sinesgabezia iz sinesgabetasuna.
sinesgai sinesgai iz fedez sinetsi behar den gaia. ik sineskizun; dogma.
sinesgaitz sinesgaitz (orobat sinisgaitz g.er. sinisgatx g.er. eta sineskaitz g.er.; Hiztegi Batuan sinesgaitz agertzen da) 1 izond nekez sinets daitekeena, sinesten zaila. ik sinestezin.
  2 (adizlagun gisa)
  3 irud/hed
  · 4 iz sinesgogorra den pertsona.
  5 sinesgaitz (orobat sinesgaitza) egin
sinesgaizki sinesgaizki adlag era sinesgaitzean.
sinesgaiztasun sinesgaiztasun (orobat sineskaiztasun g.er.; Hiztegi Batuan sinesgaiztasun agertzen da) 1 iz sinesgaitza denaren nolakotasuna.
  2 irud/hed
sinesgarri sinesgarri (orobat sinisgarri g.er.; Hiztegi Batuan sinesgarri agertzen da) 1 izond sinestekoa, sinesteko modukoa. (pertsonez mintzatuz)
  2 (gauzez mintzatuz)
  3 (adizlagun gisa)
  4 modu (orobat era) sinesgarrian.
  5 sinesgarri egin
sinesgarriki sinesgarriki adlag era sinesgarrian.
sinesgarritasun sinesgarritasun (orobat sinisgarritasun g.er.; Hiztegi Batuan sinesgarritasun agertzen da) 1 iz sinesgarria denaren nolakotasuna.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sinesgogor sinesgogor 1 izond nekez sinesten duena, zalantzatzeko joera duena; sinesgogortasuna adierazten duena. ik sinesgabe.
  2 (adizlagun gisa)
  · 3 iz sinesgogorra den pertsona. ik sinesgaitz 4.
  4 izond/iz eszeptikoa.
sinesgogorkeria sinesgogorkeria iz sinesgogortasun gaitzesgarria.
sinesgogortasun sinesgogortasun 1 iz sinesgogorra denaren nolakotasuna. ik sinesgogorkeria.
  2 (hitz elkartuetan)
sineskabe sineskabe ik sinegabe.
sineskaitz sineskaitz ik sinesgaitz.
sineskaiztasun sineskaiztasun ik sinesgaiztasun.
sineskera sineskera 1 iz sinestea, norbaitek sinesten duena. ik sinesmen.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sineskeria sineskeria (orobat siniskeria g.er.; Hiztegi Batuan sineskeria agertzen da) 1 iz sinesgarri ez diren gauzei buruzko sinesmena, arrazoiaren aurkakoa; ikur eta egintza jakin batzuek, modu estalian eta halabeharrez ondorio onak edo txarrak ekartzen dituztela sinestea. ik superstizio.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sineskeriadun sineskeriadun iz superstiziosoa den pertsona.
sineskeriatsu sineskeriatsu izond superstiziosoa.
sineskeriazale sineskeriazale (orobat sineskeria(-)zale) izond sineskerien zalea dena.
sineskizun sineskizun 1 iz fedez sinetsi behar den gaia. ik sinesgai.
  2 sinestea, sinesten den ustea.
sineskor sineskor 1 izond erraz sinesten duena, esaten diotena sinesteko joera duena. ik sinesbera.
  · 2 iz sineskorra den pertsona.
sineskortasun sineskortasun 1 iz sineskor denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
sineskortu sineskortu, sineskor(tu), sineskortzen da/du ad sineskor bihurtu.
sinesle sinesle 1 iz sinestuna.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenondo gisa)
sinesmen sinesmen (orobat sinismen g.er.; Hiztegi Batuan sinesmen agertzen da) 1 iz erlijioko egiei eta dogmei buruzko sinestea. ik fede; sineste.
  2 (izenondo edo izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 sinestea.
sinesmendun sinesmendun iz fededuna.
sinespide sinespide iz sinesteko bidea. ik sinesbide.
sinestamendu sinestamendu iz zerbait sinestarazten duena; batez ere, zerbait baieztatzen edo ziurtatzen duen agiria.
sinestaraz sinestaraz ik sinetsaraz.
sinestatu sinestatu (orobat sinistatu; Hiztegi Batuan sinestatu agertzen da), sinesta, sinestatzen du ad sinistu.
sineste sineste (orobat siniste g.er.; Hiztegi Batuan sineste agertzen da) 1 iz frogatua edo egiaztatua ez den zerbait egiazkotzaz hartzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 erlijioko egia eta dogmei buruzko sinestea. ik sinesmen.
  6 sineste izan du ad
sinestear sinestear adlag sinesteko zorian.
sinestedun sinestedun 1 iz sinestuna.
  2 (izenondo gisa)
  3 irud/hed
sinestegabe sinestegabe izond/iz sinegabea.
sinestegabetu sinestegabetu izond sinestegabe bihurtua.
sinesteke sinesteke adlag sinestu gabe.
sinesteondo sinesteondo iz
sinestesia sinestesia 1 iz gorputzaren alderdi batean gertatzen den sentipen sekundarioa, beste alderdi batean eragindako estimuluari lotua dagoena.
  2 zerbaiti, ez dagokion sentipen bat egokitzean datzan figura erretorikoa.
sinestesiko sinestesiko izond sinestesiarena, sinestesiari dagokiona.
sinestezin sinestezin (orobat sinetsezin g.er., sinistezin g.er. eta sinets(i) ezin g.er.; Hiztegi Batuan sinestezin agertzen da) 1 izond ezin sinetsizkoa.
  2 (predikatu gisa)
  3 sinestezineko izlag sinestezina.
  4 sinestezinezko izlag sinestezina.
sinestu sinestu ik sinetsi.
sinestuki sinestuki adlag
sinestun sinestun (orobat sinesdun, sinistun g.er. eta sinisdun g.er.; Hiztegi Batuan sinestun agertzen da) 1 iz sinesmena duena, fededuna. ik fededun; sinestedun; sinesle.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (izenondo gisa)
  4 irud/hed
  5 (hitz elkartuetan)
sinetsarazi sinetsarazi (orobat sinestarazi, sinistarazi g.er., sinitsarazi g.er. eta sinetsierazi g.er.; Hiztegi Batuan sinetsarazi agertzen da), sinetsaraz, sinetsarazten du ad sinestera behartu.
sinetserraz sinetserraz (orobat sinets-erraz) izond erraz sinesten dena.
sinetsezin sinetsezin ik sinestezin.
sinetsi sinetsi (orobat sinestu g.er., sinistu g.er. eta siñistu g.er.; Hiztegi Batuan sinetsi agertzen da), sinets, sinesten 1 du ad frogatua edo egiaztatua ez den zerbait egiazkotzaz hartu.
  2 (objektu zuzena pertsona bat dela)
  3 (objektua pertsona bat dela, dio aditz gisa)
  4 (objektu zuzena gauza bat dela)
  5 (konpletibekin)
  6 (objektua non deklinabide atzizkiarekin)
  7 (adizlagun eta kidekoekin)
  8 ezin sinetsizko izlag ik sinestezin.
  9 sinesteak lanak izan du ad
  10 sinestekoa izan da ad
  11 sinesten lanak izan du ad
  12 sinetsia egon
  13 sinetsirik egon
  14 sinetsita egon
sinetsierazi sinetsierazi ik sinetsarazi.
sinfalta sinfalta (orobat sinpalta) adlag huts egin gabe.
sinfonia sinfonia (orobat xinfonia g.er.) 1 iz sonata forma duen musika lana, orkestrarentzat ondua.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik sinfoniko.
  3 irud/hed
sinfonier sinfonier iz tiradera-armairua, garaia eta estua.
sinfoniko sinfoniko 1 iz sinfoniari dagokiona; orkestra handirakoa. ik sinfonia 2.
  2 irud/hed
singapurtar singapurtar izlag/iz Singapurkoa, Singapurri dagokiona; Singapurko biztanlea.
singel singel ik single 2.
singladura singladura iz itsazontzi batean egiten den bidaldia. · irud/hed
single single 1 izond bakuna. ik sinple.
  · 2 (orobat singel g.er.) iz lau bat abesti zeuzkan diskoa, tamaina txikikoa.
singletasun singletasun iz singlea denaren nolakotasuna. ik bakuntasun.
singular singular 1 izond gramatika kategoria, hitz edo sintagma bat pertsona edo gauza bati, eta ez askori, dagokiola adierazten duena.
  2 osagai bat bakarra duena.
singularitate singularitate iz singulartasuna.
singulartasun singulartasun iz singularra denaren nolakotasuna.
siniestralitate siniestralitate iz ezbehar kopurua.
siniestro siniestro izond parte txarrekoa, beldurra eragiten duena.
siniestrotasun siniestrotasun iz siniestroa denaren nolakotasuna.
siniko siniko izond antzinako Txinari dagokiona.
sinisbera sinisbera ik sinesbera.
sinisdun sinisdun ik sinestun.
sinisgaitz sinisgaitz ik sinesgaitz.
sinisgarri sinisgarri ik sinesgarri.
sinisgarritasun sinisgarritasun ik sinesgarritasun.
sinisgatx sinisgatx ik sinesgaitz.
siniskeria siniskeria ik sineskeria.
sinismen sinismen ik sinesmen.
sinistarazi sinistarazi ik sinetsarazi.
sinistatu sinistatu ik sinestatu.
siniste siniste ik sineste.
sinistezin sinistezin ik sinestezin.
sinistu sinistu ik sinetsi.
sinistun sinistun ik sinestun.
sinitsarazi sinitsarazi ik sinetsarazi.
sinkopa sinkopa 1 iz hitz barruko letra baten edo silaba baten galera.
  2 musikan, indarraldia konpasaren aldi fortetik ahulera pasatzearen ondoriozko erritmo mota.
sinkopatu sinkopatu, sinkopa(tu), sinkopatzen 1 du ad hitz baten barruan letra bat edo silaba bat kendu.
  2 musikan, sinkopa egin.
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 irud/hed
sinkopatze sinkopatze iz hitz baten barruan letra bat edo silaba bat kentzea.
sinkope sinkope 1 iz konortearen galera igarokorra.
  2 sinkopa.
sinkretiko sinkretiko izond sinkretismoarena, sinkretismoari dagokiona.
sinkretismo sinkretismo iz elkarren kontrako ideia edo estiloak konbinatzeko edo adosteko joera.
sinkronia sinkronia 1 iz hizkuntza baten bilakaeraren une jakin batean sistemaren osatzailetzat hartzen diren hizkuntza-egitateen multzoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik sinkroniko.
  3 bi gertakari edo gehiago aldi berean gertatzea.
sinkroniko sinkroniko 1 izond hizkuntzalaritzan, sinkroniarena, sinkroniari dagokiona. ik sinkronia 2.
  2 bi gertakari edo gehiagoz mintzatuz, aldi berean gertatzen direnak.
sinkronikoki sinkronikoki 1 adlag sinkroniaren ikuspuntutik.
  2 sinkroniaz.
sinkronikotasun sinkronikotasun iz sinkronikoa denaren nolakotasuna.
sinkronizatu sinkronizatu, sinkroniza, sinkronizatzen 1 du ad gertakari bi edo gehiagoren sinkronikotasuna gauzatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
sinkronizazio sinkronizazio iz sinkronizatzea; denboren edo erritmoen egokitasuna.
sinkrotroi sinkrotroi iz partikula azeleragailu mota, zeinean partikulak ibilbide zirkularrak egiten baitituzte eremu magnetikoaren handiagotzaren ondorioz.
sinkulina sinkulina izond mainontzia, lantu-jotzailea.
sinobial sinobial 1 izond hezurren giltzadurak lubrikatzen dituen gaiari eta gai hori dagoen guneari dagokiona.
  2 (izen gisa)
sinobitis sinobitis (corpusean sinobiti soilik) iz mintz sinobialen hantura.
sinodal sinodal izond sinodoarena, sinodoari dagokiona.
sinodo sinodo 1 iz elizbarruti edo probintzia bateko egitekoez aritzeko, apezpikuak edo artzapezpikuak deitzen duen elizgizonen batzarra; zenbait eliza protestantetan, artzaien batzarra.
  2 irud/hed
sinologo sinologo iz txinar hizkuntzan eta kulturan aditua den pertsona.
sinonimia sinonimia iz sinonimoen arteko erlazioa.
sinonimo sinonimo 1 iz hitzez edo esapideez mintzatuz, beste baten esanahi bera edo beretsua duena.
  2 (izenondo gisa)
sinonimotsu sinonimotsu izond gutxi gorabehera sinonimoa.
sinopsi sinopsi iz laburpena.
sinoptiko sinoptiko 1 izond ikuspegi orokorra ematen duena.
  2 ebangelioez mintzatuz, Mateo, Lukas eta Markos-enak, egitura bertsua izanik gertaera beraren kontakizunak erkatzea ahalbidetzen dutenak.
sinoptikoki sinoptikoki adlag era sinoptikoan.
sinpalta sinpalta ik sinfalta.
sinpatia sinpatia 1 iz norbaiten edo zerbaitenganako sentimen beroa eta berezkoa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 bi sistema edo gorputzen arteko erlazioa, bataren aldaketa batek bestean aldaketa bera eragiten duenean.
sinpatiko sinpatiko 1 izond sinpatia pizten duena. (pertsonez)
  2 (bestelakoez)
  3 sinpatiaz (laugarren adieran) gertatzen dena.
  4 nerbio sistemaz mintzatuz, sistema horren zatia, zenbait organoren funtzionamendua borondateak parte hartu gabe zuzentzen duena.
  5 tintaz mintzatuz, ikusten ez dena, harik eta erreaktibo egokia ezartzen zaion arte.
  6 sinpatikoa egin sinpatikoa gertatu.
  7 sinpatikoarena egin
sinpatizante sinpatizante iz alderdi politiko bateko kide izan gabe haren ikuspuntuen eta jardueraren alde nagusiekin bat datorren pertsona.
sinpatizatu sinpatizatu, sinpatiza, sinpatizatzen du ad alderdi politiko edo ideia-joera baten ikuspuntuen eta jardueraren alde nagusiekin bat datorrena.
sinple sinple 1 izond bakuna. ik single. (gauzez)
  2 (gauza abstraktuez)
  3 pertsonez mintzatuz, tolesgabea, xaloa, eta batzuetan, inozoa.
  4 sinple-sinple izond
  5 (adizlagun gisa)
  6 sinple-sinpleki ik sinpleki.
sinplekeria sinplekeria 1 iz pertsona sinplearen nolakotasuna edo ekintza gaitzesgarria.
  2 sinpletasun gaitzesgarria.
sinpleki sinpleki 1 adlag sinpletasunez. ik bakunki; lañoki.
  2 soilik, besterik gabe.
  3 sinple-sinpleki
sinpletasun sinpletasun 1 iz sinplea, bakuna denaren nolakotasuna. (pertsonez)
  2 (gauzez)
  3 (gauza abstraktuez)
  4 (hitz elkartuetan)
sinpletu sinpletu, sinple(tu), sinpletzen da/du ad sinple bihurtu. ik sinplifikatu.
sinplezale sinplezale izond gauza sinpleen zalea dena. ik sinplista.
sinplezia sinplezia 1 iz sinpletasuna; sinplekeria.
  2 (hitz elkartuetan)
sinplifikaezin sinplifikaezin izond ezin sinplifikatuzkoa.
sinplifikatu sinplifikatu, sinplifika, sinplifikatzen 1 du ad sinpleago bihurtu. ik sinpletu.
  2 matematikan, zatiki, ekuazio edo kideko bat era sinpleenera ekarri.
  3 (era burutua izenondo gisa)
sinplifikatzaile sinplifikatzaile izond sinplifikatzen duena.
sinplifikazio sinplifikazio iz sinplifikatzea.
sinplismo sinplismo iz sinplekeria.
sinplista sinplista izond sinplekerian erortzen dena.
sinplizitate sinplizitate iz sinpletasuna, bakuntasuna.
sinposio sinposio (orobat simposium g.er., eta sinposium g.er.; Hiztegi Batuan sinposio agertzen da) 1 iz jakintza alor bateko adituek gai jakin bati buruz jarduteko egiten duten batzarra, maiz nazioartekoa.
  2 (hitz elkartuetan)
sinposium sinposium ik sinposio.
sintagma sintagma 1 iz perpausaren barnean bakartu daitekeen elkarren ondoko elementu saila, bereziki perpausaren antolaketaren banakoetako bat osatzen duena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sintagmatika sintagmatika iz sintagmen azterketa.
sintagmatiko sintagmatiko 1 izond sintagmarena, sintagmari dagokiona.
  2 irud/hed
sintagmatikoki sintagmatikoki adlag era sintagnatikoan.
sintaksi sintaksi ik sintaxi.
sintaktiko sintaktiko 1 izond sintaxiarena, sintaxiari dagokiona. ik sintaxi 2.
  2 (logikan)
  3 irud/hed
sintaktikoki sintaktikoki adlag sintaxiaren aldetik.
sintasi sintasi ik sintaxi.
sintaxi sintaxi (orobat sintaksi g.er. eta sintasi g.er.) 1 iz hitzen hurrenkera eta perpausen eraketa gauzatzen duten arauen azterketa; arau horien multzoa. ik joskera 3.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik sintaktiko.
  3 irud/hed
  4 (logikan)
sintaxigintza sintaxigintza iz
sintesi sintesi (orobat sintesia g.er.) 1 iz bakunetik konposatura, osagaitik osotasunera diharduen ariketa; adigai bati buruzko ezagutza osagaiak osotasun batera biltzen dituen buru ariketa. ik analisi.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik sintetiko.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 konposatu kimiko bat bere osagaietatik abiaturik lortzeko prozesua.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik sintetiko 2.
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sintetiko sintetiko 1 izond sintesiarena, sintesiari dagokiona. ik sintesi 2.
  2 (kimikan) ik sintesi 5.
  3 sintetizadorearen bidez lortua.
  4 euskal aditzen mintzatuz, perifrastikoa ez dena.
sintetikoki sintetikoki 1 adlag era sintetikoan.
  2 (kimikan)
sintetizadore sintetizadore iz sintesi elektronikoa gauzatzen duen gailua; musika-tresna teklatuduna, soinuak uhin-sortzaile multzo baten bidez gauzatzen dituena.
sintetizatu sintetizatu, sintetiza, sintetizatzen 1 du ad sintesia egin.
  2 konposatu kimiko bat bere osagaietatik abiatuz lortu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
sintetizatzaile sintetizatzaile izond sintetizatzen duena.
sintetizazio sintetizazio iz sintetizatzea.
sintoista sintoista (orobat xintoista) 1 izond Japoniako erlijio politeista eta animistari dagokiona.
  · 2 iz erlijio horren jarraitzailea.
sintoma sintoma 1 iz eritasun bat ezagutarazten duen gertakaria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 zerbait ezagutarazten duen zantzua.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sintomatiko sintomatiko izond sintomari dagokiona; sintoma gertatzen dena.
sintomatologia sintomatologia iz sintomen multzoa.
sintonia sintonia 1 iz irrati edo telebista-emankizun baten hasiera edo bukaeraren ezaugarri den doinua.
  2 igorgailu baten eta hargailu baten arteko maiztasun berdintasuna, bereziki irrati edo telebista igorgailu baten seinalea hartzea ahalbidetzen duena.
  3 bat etortzea.
  4 irud/hed
sintonizatu sintonizatu, sintoniza, sintonizatzen 1 du ad igorgailu bat eta hargailu bat sintonian jarri.
  2 hed
  3 pertsona bat beste pertsona edo gauza batekin sintonian jarri.
sintzeritate sintzeritate iz zinezkotasuna, egiatitasuna, zintzotasuna.
sintzero sintzero (orobat sinzero) izond zinezkoa, egiatia, zintzoa.
sinu sinu1 1 iz angelu batez mintzatuz, angelu hori hartzen duen triangelu angeluzuzenaren aurkako katetoaren eta hipotenusaren luzeren arteko zatidura.
  2 (hitz elkartuetan)
sinu sinu2 iz zenbait hezurretako barrunbea.
sinu sinu3 iz keinua.
sinu sinu4 iz patua.
sinuka sinuka adlag keinuka.
sinuntzi sinuntzi izond adkor keinu asko egiten duena.
sinuoso sinuoso izond bihurgune irregularrak eta hainbat norantzatakoak dituena. ik sigi-sagatsu.
sinusitis sinusitis iz aurpegiko sinuak estaltzen dituen muki mintzaren hantura.
sinusoidal sinusoidal izond sinusoideari dagokiona.
sinusoide sinusoide iz sinu funtzioa irudikatzen duen kurba.
sinzero sinzero ik sintzero.
siņadura siñadura ik sinadura.
siņale siñale ik seinale.
siņatu siñatu ik sinatu.
siņatzaile siñatzaile ik sinatzaile.
siņistu siñistu ik sinetsi.
siondar siondar iz Sioneko –Jerusalemgo- biztanlea.
sionesta sionesta ik sionista.
sionismo sionismo iz Palestinan estatu judu bat eratzeko helburuarekin sorturiko higikundea.
sionista sionista (orobat sionesta g.er.) 1 izond sionismoari dagokiona.
  · 2 izond/iz sionismoaren aldekoa.
sioux sioux (orobat siux) 1 iz Ipar Amerikako erdialdeko zabaldietako indiar herri bateko kidea.
  2 (izenondo gisa)
  3 (beste izen baten ezkerrean)
siouxtar siouxtar iz siouxa.
sira sira ik zira.
sirakusar sirakusar (orobat sirakusatar) izlag/iz Sirakusakoa, Sirakusari dagokiona; Sirakusako biztanlea.
sirakusatar sirakusatar ik sirakusar.
sire sire iz (deiki gisa) jauna.
sirena sirena 1 iz mitologiako itsas izakia, burua eta gorputz erdia emakumearenak eta sabelalde eta buztana arrainarenak zituena, itsasturiak galarazten zituena. ik itsaslamina.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 urrutira entzuten den hots tresna, abisu gisa erabiltzen dena.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 sirena-hots (orobat sirenots g.er.)
sirenots sirenots ik sirena 6.
sirga sirga ik zirga.
siriako siriako izond antzinako Siriari dagokiona.
siriar siriar 1 izlag Siriakoa, Siriari dagokiona.
  2 Siriako herritarra.
sirimiri sirimiri ik zirimiri.
sirofeniziar sirofeniziar izlag/iz antzinako Siriari eta Feniziari dagokiena.
siroko siroko iz Ipar Afrikako haizea, oso beroa eta lehorra, Hego Europa jotzen duena.
siropa siropa ik ziropa.
sirope sirope ik ziropa.
sirtaki sirtaki iz greziar herri dantza, eskuarki gizonek ilaran dantzatzen dutena.
sisibasa sisibasa (orobat sisipasa g.er.) 1 iz s eta z-ak ongi ahoskatu gabeko hizketa.
  2 (adizlagun gisa) ik sisibasaka.
  3 sisibasan adlag sisibasaka.
sisibasaka sisibasaka adlag s eta z-ak ongi ahoskatu gabe.
sisipasa sisipasa ik sisibasa.
sismiko sismiko izond lurrikarei dagokiena.
sismikotasun sismikotasun iz lurrikaren maila eta intentsitatea.
sismoakustiko sismoakustiko izond
sismografo sismografo iz lurrikarak grafikoki erregistratzen dituen tresna.
sismologia sismologia 1 iz lurrikarak aztertzen dituen zientzia.
  2 (hitz elkartuetan)
sismometro sismometro iz lurrikaren oszilazioen intentsitatea neurtzeko tresna.
sista sista1 ik xixta.
sista sista2 ik zizta.
sistako sistako ik ziztako.
sistatu sistatu ik ziztatu.
sistema sistema (orobat sistima g.er., xixtema g.er. eta xixtima g.er.) 1 iz adigaien multzo egituratua.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 mota bereko edo funtzio bereko gauzakien edo osagaien multzo egituratua.
  4 (izenondoekin)
  5 (izenlagun eta kidekoekin)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
sistemadun sistemadun izond aipatzen den sistema duena.
sistematika sistematika 1 iz zerbait sailkatzeko sistema edo metodoa.
  2 (hitz elkartuetan)
sistematiko sistematiko 1 izond sistema bati dagokiona edo jarraitzen diona, sistema baten araberakoa dena.
  2 (adizlagun gisa) ik sistematikoki.
  3 ez-sistematiko izond
sistematikoki sistematikoki adlag era sistematikoan. ik sistematiko 2.
sistematikotasun sistematikotasun 1 iz sistematikoa denaren nolakotasuna. ik sistematismo.
  2 (hitz elkartuetan)
sistematismo sistematismo iz sistematikotasuna.
sistematizatu sistematizatu, sistematiza, sistematizatzen 1 du ad elementu multzo bat sistema bat osatzera ekarri.
  2 (era burutua izenondo gisa)
sistematizatze sistematizatze iz elementu multzo bat sistema bat osatzera ekartzea.
sistematizazio sistematizazio 1 iz sistematizatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
sistemiko sistemiko 1 izond sistema baten osotasunari dagokiona.
  2 odolaren zirkulazio orokorrari dagokiona.
sisti sisti
  1 sisti sasta ipar mahatsa zapaltzearen onomatopeia.
sistilo sistilo 1 iz
  2 (izenondo gisa)
sistima sistima ik sistema.
sistole sistole 1 iz bihotzaren uzkurtze mugimendua. ik diastole.
  2 irud/hed
sistuka sistuka ik ziztuka.
sitar sitar 1 iz gitarraren antzeko musika-tresna, gidar luzea duena, berez Indiakoa. ik zitara.
  2 sitar-jotzaile sitarra jotzen duen musikaria.
sits sits 1 iz gau tximeleta txikia, zurixka edo arrea, beldar egoeran dagoenean oihala eta larrukiak jaten dituena (Tineola biselliella, Trichohaga tapetzella etab.); delako tximeletaren beldarra. ik pipi; zeden.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
  4 pipia.
situatu situatu, situa, situatzen du ad kokatu.
situazio situazio (orobat situazione) iz egoera.
situazione situazione ik situazio.
situazionismo situazionismo iz
siux siux ik sioux.
sixtina sixtina ik sixtino.
sixtino sixtino (orobat sixtina) izond sixtotarra.
sixtotar sixtotar izlag Sixto IV aita santuari dagokiona.
siziliar siziliar 1 izlag Siziliakoa, Siziliari dagokiona.
  2 (hitz elkartuetan)
  · 3 iz Siziliako herritarra.
siziliera siziliera iz italieraren Siziliako euskalkia.
ska ska iz Jamaikan rhytm n’blues-etik sorturiko musika-estiloa, erritmo bizi eta sinkopatua ezaugarri duena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
sketch sketch (orobat sketx) 1 iz ikuskizun edo emankizun batean tartekatzen den eszena laburra, eskuarki umorezkoa.
  2 (hitz elkartuetan)
sketx sketx ik sketch.
ski ski ik eski.
skiatu skiatu ik eskiatu.
skriba skriba ik eskriba.
skribatu skribatu ik eskribatu.
skribatzaile skribatzaile ik eskribatzaile.
skribu skribu ik izkribu.
slalom slalom ik eslalom.
slogan slogan ( Hiztegi Batuan bi aldaerak azaltzen dira) iz eslogana.
snifatu snifatu ik esnifatu.
snob snob ik esnob.
snobismo snobismo ik esnobismo.
snowboard snowboard 1 iz elurretan ohol baten gainean ibili eta jauziak egitean datzan kirola.
  2 (hitz elkartuetan)
snowboardlari snowboardlari iz snowboard kirolaria.
so so 1 iz begiratua, behakoa. ik soako.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 5 adlag begira.
  6 (aditza ezabaturik)
  7 so-egile (orobat soegile; Hiztegi Batuan so-egile agertzen da)
  8 so egin (orobat soegin g.er.) ik begiratu.
  9 (osagaiekin)
  10 so egon
  11 so eta so adlag
  12 so-so adlag
soako soako iz behakoa.
soaldi soaldi iz begiraldia.
sobatu sobatu, soba, sobatzen du ad eskukatu.
sobera sobera 1 adlag gehiegi.
  2 (adizlagunekin)
  3 (izenondoekin)
  4 (izenekin, izenaren ezkerrean)
  5 (izenekin, izenaren eskuinean)
  6 (aditzekin, ezezko esaldietan) asko, askorik.
  7 soberako izlag
  8 soberan adlag behar dena baino gehiago izanik, beharrezko ez dena izanik. ik sobra 4.
  9 soberazko izlag soberako.
  10 nahikoa eta sobera ik nahiko 30.
  11 aski eta sobera ik aski.
  12 sobera egon, gelditu, geratu behar dena baino gehiago egon, gelditu.
  13 sobera izan du ad behar dena baino gehiago izan.
soberakeria soberakeria iz gehiegikeria.
soberakin soberakin 1 iz zerbaiti dagokiona edo aski duena kendu ondoren gelditzen den gauza. ik gainerako; haborokin.
  2 (izenondo edo adizlagun gisa)
  3 (ekonomian)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa )
soberakindu soberakindu, soberakin(du), soberakintzen da ad soberakin gertatu.
soberakintasun soberakintasun iz soberakin gertatzen dena.
soberakintxo soberakintxo iz soberakin txikia.
soberania soberania1 iz gehiegia.
soberania soberania2 1 iz subiranotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
soberaniazale soberaniazale izond suberanista.
soberanismo soberanismo ik subiranismo.
soberanista soberanista ik subiranista.
soberano soberano ik subirano.
soberanotasun soberanotasun ik subiranotasun.
soberasko soberasko ik soberaxko.
soberatasun soberatasun iz gehiegikeria.
soberatu soberatu, sobera(tu), soberatzen 1 du ad soberakin gisa gelditu. ik sobratu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
soberatuki soberatuki adlag aski eta sobera.
soberaxe soberaxe adlag adkor soberaxko.
soberaxko soberaxko (orobat soberasko) adlag adkor gehitxo.
soberbia soberbia iz hantustea; harrokeria.
soberetsi soberetsi, soberets, soberesten du ad garrantzi gehiegi eman.
sobiet sobiet 1 iz Errusian, 1917ko iraultzaren garaiko langileen edo soldaduen ordezkarien batzordea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 Sobiet Batasun Sobietar Batasuna.
sobietar sobietar (orobat sovietar g.er.; Hiztegi Batuan sobietar agertzen da) 1 izlag sobietei dagokiena; Sobietar Batasun ohiari dagokiona.
  · 2 iz Sobietar Batasun ohiko herritarra.
  3 Sobietar Batasun Errusiar inperioan 1917an sortu zen estatuaren izena. ik sobiet 3.
sobietiko sobietiko izond/iz sobietarra.
sobornaezin sobornaezin izond ezin sobornatuzkoa.
sobornagaitz sobornagaitz izond sobornazen zaila, ia sobornaezina.
sobornagarri sobornagarri izond soborna daitekeena, sobornatzeko modukoa.
sobornatu sobornatu, soborna, sobornatzen 1 du ad erosi, eroskeria egin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
sobornatzaile sobornatzaile izond/iz eroskeria egiten duena.
soborno soborno iz eroskeria.
sobornozale sobornozale iz sobornoen zalea dena.
sobra sobra 1 adlag sobera, gehiegi.
  · 2 iz pl hondarrak, geldikinak.
  3 sobrako izlag soberako.
  4 sobran adlag behar dena baino gehiago izanik, beharrezko ez dena izanik. ik sobera 8.
  5 aski eta sobra ik aski.
  6 nahikoa eta sobra ik nahikoa 31.
  7 sobra ere (orobat sobrare) itxuraz, antza denez.
  8 sobra izan da/du ad sobera izan.
sobrakin sobrakin iz sobra dagoen gauza.
sobrante sobrante 1 izond sobran dagoena.
  2 (adizlagun gisa)
sobrare sobrare ik sobra 7.
sobratu sobratu, sobra(tu), sobratzen 1 da ad soberakin gisa gelditu. ik soberatu.
  · 2 du ad aurreztu, aurreratu.
sobre sobre iz gutun-azala.
  2 irud/hed
sobreagudo sobreagudo (orobat sobre-agudo) iz soinuez mintzatuz, agudoaren gainekoa.
sobresaliente sobresaliente izond bikaina.
sobreseitu sobreseitu, sobresei, sobreseitzen du ad auzibideez mintzatuz, epaileak edo epaimahaiak bertan behera utzi, artxibatu.
soda soda (orobat zoda g.er.) 1 iz karbono dioxidoa duen uraz eginiko edari gasduna.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 edontzi bete soda.
  4 soda erregarri soda kaustikoa.
  5 soda kaustiko sodio hidroxidoa, purua denean erregarria dena, eta ezkata edo ale gisa merkaturatzen dena xaboiak egiteko.
sodadun sodadun izlag soda duena.
sodazale sodazale izond sodaren zalea dena. ik brandy.
sodiko sodiko izond sodioari dagokiona; sodioa daukana.
sodio sodio 1 iz gai bakuna, zilarraren kolorea eta distira dituen metala, oso arina eta argizaria bezain biguna (Na; at. z. 11).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, gatzen izenetan)
sodomar sodomar ik sodomatar.
sodomatar sodomatar (orobat sodomar) 1 izlag/iz Sodomakoa, Sodomari dagokiona; Sodomako biztanlea.
  2 sodomita.
sodomia sodomia 1 iz uzki bidezko sexu elkarketa.
  2 (hitz elkartuetan)
sodomita sodomita 1 izond/iz uzki bidezko sexu elkarketa egiten duen pertsona.
  2 irud/hed
sodomizatu sodomizatu, sodomiza, sodomizatzen 1 du ad norbaitengan sodomia praktikatu.
  2 irud/hed
sodomizatze sodomizatze iz norbaitengan sodomia praktikatzea.
soegile soegile ik so 7.
soegin soegin ik so 8.
sofa sofa 1 iz jarleku erosoa, bizkarra eta besoak dituena, lagun bi edo gehiagorentzakoa. ik kanape1.
  2 (izenondoekin)
  3 sofa-ohe
  4 ohe-sofa
sofaulki sofaulki iz sofa.
sofazale sofazale izond sofaren zalea dena.
sofisma sofisma iz egia itxurako arrazoibide faltsua.
sofismakeria sofismakeria iz sofisma, gaitzesagarritzat markatua.
sofismazalekeria sofismazalekeria iz sofismen zalekeria.
sofista sofista 1 iz antzinako Grezian, filosofia eta erretorikako maisua, jendeaurrean hitz egiteko eta eztabaidetan garaile irteteko antzea herriz herri erakusten ibiltzen zena.
  2 (izenondo gisa)
  3 irud/hed
sofisteria sofisteria iz
sofistika sofistika iz sofisten jakiteen multzoa.
sofistikatu sofistikatu, sofistika, sofistikatzen 1 du ad teknika edo jarduera berrien bidez konplexuago edo bereziago bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa) naturala edo bakuna ez dena; konplexutasun tekniko handia erakusten duena. (pertsonez)
  3 (era burutua izenondo gisa, tresna eta gailuez)
  4 (era burutua izenondo gisa, bestelakoez)
sofistikazio sofistikazio 1 iz sofistikatua denaren nolakotasua; teknika edo jarduera berrien bidez konplexuago edo bereziago bihurtzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
sofistiko sofistiko 1 izond sofismarena, sofismari dagokiona; sofismak dauzkana.
  2 sofistena, sofistei dagokiena.
sofre sofre ik sufre.
sofriarazi sofriarazi ik sufriarazi.
sofrikaitz sofrikaitz ik sufrikaitz.
sofrikario sofrikario ik sufrikario.
sofrikarioxka sofrikarioxka ik sufrikaioxka.
sofrikizun sofrikizun ik sufrikizun.
sofrimendu sofrimendu ik sufrimendu.
sofrimentu sofrimentu ik sufrimendu.
sofritu sofritu ik sufritu.
sofrologia sofrologia 1 iz medikuntzaren adarra, hipnotismoak, sugestioak eta kidekoak organismoaren duten eragina aztertzen duena.
  2 (hitz elkartuetan)
soft soft izond biguna.
softball softball ik softbol.
softbol softbol (orobat softball) iz beisbolaren aldaera, zelai txikiagoan jokazen dena.
software software 1 iz ordenagailua erabiltzeko programen eta kidekoen multzoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
softwaregintza softwaregintza iz softwareak sortzea.
sogdiera sogdiera iz antzinako Sogdianako hizkuntza.
sohorna sohorna iz bi etxeren arteko sakongunea.
soil soil 1 izond lagungarri edo apaingarri guztiez gabetua.
  2 hutsa, aipatzen denaz besterik edo bestelakorik ez duena.
  3 (pertsonez mintzatuz)
  4 buruan ilerik ez duena. ik soildu 4; burusoil.
  5 lur sail edo eremuez mintzatuz, landarerik ez duena. ik soildu 6.
  6 bakarra.
  7 (adizlagun gisa) erabat; soilik.
  8 soilik ik soilik.
  9 bere soilean
  10 soil-soilik ik soilik 2.
soildu soildu, soil(du), soiltzen 1 da/du ad soil edo soilago bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 ilea galdu edo galarazi.
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 landareak edo hostoak galdu edo galarazi.
  6 (era burutua izenondo gisa)
soildun soildun izlag soileko.
soilgune soilgune ( orobat soilune Hiztegi Batuan soilgune agertzen da) 1 iz landarerik gabeko gunea.
  2 ilerik gabeko gunea.
soilgunetxo soilgunetxo iz ilerik gabeko gune txikia.
soilik soilik 1 adlag bakarrik.
  2 (ezezko esaldietan)
  3 soil-soilik
  4 (ezezko esaldietan)
soilkeria soilkeria iz soiltasun gaitzesgarria.
soilki soilki 1 adlag bakarrik, besterik gabe. ik soilik.
  2 (ezezko esaldietan)
  3 era soilean, lagungarri edo apaingarririk gabe.
  4 soil-soilki
soiltasun soiltasun 1 iz soila denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
soiltxo soiltxo izond adkor soila.
soiltze soiltze 1 iz soilago bihurtzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
soilune soilune ik soilgune.
soin soin (orobat soiñ g.er.) 1 iz gorputza, bereziki gorputz enborra.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 pl besagainak.
  7 soinean
  8 soin adar
  9 soin atal (orobat soinatal g.er.)
  10 soin enbor
  11 soin eta muin adlag buru eta bihotz.
  12 soinez soin elkarren ondoan.
soinalde soinalde iz soinaren aldea.
soinatal soinatal ik soin 9.
soinbera soinbera iz moluskua.
soinburu soinburu iz besaburua, besagaina.
soineko soineko 1 iz jantzia; batez ere gorputz enbor osoa estaltzen duena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 irud/hed
soinekodun soinekodun izlag/iz soinekoa duena.
soinekotxo soinekotxo 1 iz soineko txikia.
  2 (hitz elkartuetan)
soineratu soineratu, soinera(tu), soineratzen du ad soinera ekarri.
soinestalki soinestalki iz soinaren estalkia.
soingabe soingabe izond soinik ez duena
soingain soingain iz kapa.
soingaineko soingaineko (orobat soin-gaineko)