Zinemaren zirrara 15. Giza Eskubideen Zinemaldian

Egilea: Leire Etxeberria Lizaso

9 egun. Donostiako 15. Giza Eskubideen zinemaldia. Unibertsitateko praktikak nituen bertan, Gazte Epaiaren kide izan naiz eta azken egunean hauen ordezkari lanetan ere ibiltzea egokitu zidaten. Irrikaz nengoen aurtengo Giza Eskubideen Zinemaldia hasteko, baina inork ezin izango zuen aurreikusi bertan biziko nuen guztia. 9 egun, film, solasaldi eta prentsaurrekoz beteak. Zinemaldiaren egunerokoan murgiltzeko aukera paregabea izan da. Zinemaren zirrara 15. Giza Eskubideen Zinemaldian irakurtzen jarraitu

Crítica: Tempestad

Por Nerea Oliban Lizarraga

Tempestad muestra los tormentos que puede vivir un cualquiera en México. La delincuencia organizada crea más víctimas de las que quizá debería haber con “pagadores”, aquellos que el Gobierno acusa para dar resultados, en lugar de los auténticos delincuentes.

Hay cárceles con auto-gobierno donde se encuentra un trozo de infierno. Carteles de “vosotros que entráis aquí abandonad toda esperanza”, torturas, posesión de expedientes familiares adquiridas por la policía, desnudos crudos, tasaciones altas que los que viven con miedo pagan para comprar seguridad semanal, una pintada de la muerte cargada con la hoz… Es un sitio demasiado cruel para que tengas prohibido llorar. Una jaula donde los supervivientes creyeron morir allí; sabiendo incluso de qué forma podía pasar.

Pero esta lucha fuerte y dolorosa no ocurre solo dentro de la prisión. Las autoridades mienten y extorsionan también fuera de esas paredes. Enfrentamientos todos los días, toques de queda o de repente no ver a tu hija volver. Eso también es apresar. Crítica: Tempestad irakurtzen jarraitu

Crítica: DEV BHOOMI (Land of the Gods)

Egilea: Nerea Oliban Lizarraga
Rahul Uttarakhandera bueltatzen da 40 urte igaro ondoren. Ez dauka harrera onik ez diotelako alde egin izanaren iraina barkatzen. Uttarakhand: madarikazioak egiten diren lurraldea. Uholde, lurrikara, glaziar eta baso sakonen tokia. Gangesen urak bustia, Himalayari esker zerua eta lurra lotua eta bere magala tenplu hindu ugariz jantzia. Tigre, ahuntz, elurretako lehoinabar zein erromesek ibilia. Airea espiritismoz josia, patuak dena dauka abian. Umezurtzak familiari hitz egiten dio oihuka eta oihartzuna du erantzun. Mendebaldearekiko filosofia-elkarrizketa desberdinak daude beldurrik gabeko heriotzaren onarpen irekian. Pinturak diruditen paisaiak, biztanle alaiak eta artzain ibiltariak; jantzi biziak. Ezkontza koloretsuak, dantzari lirain eta txalo artean… Baita derrigorpean. Crítica: DEV BHOOMI (Land of the Gods) irakurtzen jarraitu

Crítica: LIFE, ANIMATED

Por Leire Etxeberria Lizaso

Life, Animated​ del director Roger Ross Williams nos cuenta de una manera magistral la vida de Owen Suskind, un chico de 24 años que sufre el trastorno del espectro autista. Un viaje maravilloso a través de su continua superación, donde nos acompañan unos compinches totalmente inesperados: los personajes de Disney.

A los tres años Cornelia y Ron Suskind empezaron a notar ciertos síntomas de autismo en su hijo, en esos momentos sin saber lo que le estaba ocurriendo, creyeron empezar a perderle. Describen el proceso como una desaparición, un secuestro de su hijo en la cárcel del autismo. Owen Suskind empezó a tener insomnio, perdió el habla, la comprensión e incluso olvidó andar. Tras un año de silencio absoluto, un día, se acercó a su madre, la miró a los ojos y le dijo: “ Walter está triste porque no quiere hacerse mayor como Peter Pan y Mowgli”. Crítica: LIFE, ANIMATED irakurtzen jarraitu

Kritika: AMA, NORA GOAZ?

Egilea: Leire Etxeberria Lizaso

Txikitatik entzun izan nuen aitaren ahotik amonak gerratean Frantziara joan behar izan zuela. Ez dugu inoiz asko hitz egin horri buruz hala ere, horrelakoxea izan da emakumearen historia, gordina baina gordea. Gerrateko emakumeek pairatu behar izan zituzten egoera latzek ez dute fikzioaren munduan leku handirik izan, ospetsuagoak dira tiroka ibili ziren gizon ugarien kontaketak, komertzialagoak behintzat badirela argi geratu da. Betetzea beharrezkoa zen hutsune hori asetzeko pausua ematen du film honek, emakume borrokalari horiek merezitako errespetua eta errekonozimendua dute azkenik. Kritika: AMA, NORA GOAZ? irakurtzen jarraitu

Clash

por Nerea Oliban Lizarraga

CLASH es, ante todo, una obra de arte. Admito que entré a la sala sin ninguna expectativa, pero me revolvió en la butaca y al salir no paré de pensar. Clash me ha concienciado de lo poco que sé en realidad sobre conflictos lejanos, a pesar de que la tecnología haya creado un mundo globalizado.

El film es duro, cruel, sarcástico, violento. Los ángulos y temblores de la cámara como los fogonazos nerviosos de luz o la música pop en momentos clave hacen una producción irónica que consigue agobiarte y a la vez a ratos, hacerte sonreír. Aunque me dejase mal sabor de boca no tengo duda de que ha sido una buena elección para la apertura del festival. Clash irakurtzen jarraitu

XV. Giza Eskubideen Zinemaldiari gazte epaion ongietorria

Egileak: Leire Etxeberria eta Nerea Oliban

Nelson Mandelaren esaldia ​“Pertsonei giza eskubideak kentzea haien gizatasuna bera zalantzan jartzea da” izan da aurtengo Giza Eskubideen Zinemaldiaren XV. Edizioaren ateak ireki dituena. Beste behin, giza eskubideen urraketa eta borroka oraindik bizirik dagoela ikustarazten laguntzen digu jadanik hamabost edizio ditu urtez urte indartzen doan iniziatiba honek. Martxoaren 31tik apirilaren 7ra Victoria Eugenia antzokian emango diren film labur eta luzeez gain, kultur etxeetan zikloak izango dira egunero dohain, Tabakaleran film baten emanaldia eta hainbat erakusketa antolatu dituzte Donostiako hirian.

Egun hauetan landuko diren gaiak ugariak dira eta mundu osoan zehar gaur egun gertatzen diren eskubide zapalketak agerian uzten ditu zinemaldiak. Giza eskubideen etengabeko urraketa batean bizi diren pertsonen egoera gogorra izan da 2016. urtean eta 2017a bide berean hasi dugu. Giza Eskubideen Zinemaldia gai mingarri hauen erakuslehio bihurtu da eta guztioi zinemaren bidez hauen inguruko erreflexiora bultzatzen gaitu, urruneko pertsonekin enpatizatzea lortuz. Besteak beste, Europako egoera gatazkatsua, korrupzioa, populismoa, tradizio matxista, gerrateak, tradizioen eta egungo aldaketen talka, erlijio eta kultura ezberdinen arteko gatazkak, transfobia, autismoarekiko diskriminazioa edo abortoaren eztabaida. Hauek guztiak dira mundu osoan pairatzen ditugun opresioen erakusleiho da zinemaldia. XV. Giza Eskubideen Zinemaldiari gazte epaion ongietorria irakurtzen jarraitu

Kronika: Giza Eskubideen XIV. Zinemaldia

Egilea: Irene Hernandorena Aramendi (Gizarte Hezkuntzako ikaslea)

Giza Eskubideen Zinemaldiak eragindako oihartzunari erreparatu baino lehen, garrantzitsua iruditzen zait hainbat kontzeptuen testuingurua argitzea. Giza Eskubideen Aldarrikapen Unibertsalaren Hitzaurrean, honela ulertzen dira, modu labur batean esanda, Eskubide hauek. Batetik, gizaki ororen askatasuna, bakea eta justizia, kide guztien berezko duintasunean eta eskubide berdin eta ukaezinetan oinarritzen direla dio. Bestetik, zuzenbidezko erregimen batek basbestuak egon behar dutela ere aipatzen da, gizakiaren-tirania eta zapalkuntzaren aurka egiteko asmotan. Herrialdeen arteko harreman lagunkoiak ere garrantzi handia duela aitortzen da. Zentzuakoa da beraz, zinemaldia balore horietan oinarritu izana, beste hainbaten artean. Baina jakina da ere, giza eskubideak betetzen ez direla kasu guztietan. Kronika: Giza Eskubideen XIV. Zinemaldia irakurtzen jarraitu

Crítica: Facebookistan

Por Igor Iribar (estudiante de Filosofía)

A pesar de que a nuestros oídos haya adquirido un sentido peyorativo, «-istán» es en realidad una inofensiva partícula de origen persa que quiere decir «tierra de» o «país». En nuestro mundo post 11-S el sufijo añade a la palabra a la que se adhiere una connotación de lugar de dudosos estándares democráticos, en el que cualquier intento de implementar los derechos humanos queda necesariamente en agua de cerrajas. Hacia la mitad del metraje la directora del Ranking Digital Rights, una iniciativa sin ánimo de lucro que aboga por la privacidad y la libertad de expresión de los usuarios de las grandes empresas de telecomunicaciones, realiza un comentario que condensa el mensaje de la cinta:«Facebook lo gobierna un soberano. Me gusta llamar a Mark Zuckerberg “el sultán de Facebookistán”». Crítica: Facebookistan irakurtzen jarraitu

Kronika: Giza Eskubideen XIV. Zinemaldia

Egilea: Aintzane Aguirre Otamendi (Gizarte Hezkuntzako ikaslea)

Gizarte hezkuntzan behin eta berriz ari gara gizarteko gai ezberdinak aipatu eta lantzen eta gu hezitzaile izango garen aldetik eta gure lan esparrua nahiz eta denboran zehar zehaztu gabe egon den, hezkuntza ez-formalera bideratuta dagoen eremu zabala da eta bertan gizarte bazterkerian dauden norbanakoen, taldeen, komunitateen bizi baldintzak hobetzen saiatu beharko gara.

Horretarako, ezinbestekoa izango da hezkuntza komunitate osoa elkarlanean aritzea, bai eskolak, gurasoak, gizarte zerbitzuak … baina, baita ere, herri ezberdinak eta herrietako erakunde, zerbitzu … ezberdinak, esaterako kultur zerbitzuak. Modu honek, eraikuntza pertsonal eta sozialerako heziketa prozesua hobetzeko eta gizarteko beharrei erantzun egokiak emateko aukera ematen bai du. Kronika: Giza Eskubideen XIV. Zinemaldia irakurtzen jarraitu