Kronika: Giza Eskubideen XIV. Zinemaldia

Egilea: Irene Hernandorena Aramendi (Gizarte Hezkuntzako ikaslea)

Giza Eskubideen Zinemaldiak eragindako oihartzunari erreparatu baino lehen, garrantzitsua iruditzen zait hainbat kontzeptuen testuingurua argitzea. Giza Eskubideen Aldarrikapen Unibertsalaren Hitzaurrean, honela ulertzen dira, modu labur batean esanda, Eskubide hauek. Batetik, gizaki ororen askatasuna, bakea eta justizia, kide guztien berezko duintasunean eta eskubide berdin eta ukaezinetan oinarritzen direla dio. Bestetik, zuzenbidezko erregimen batek basbestuak egon behar dutela ere aipatzen da, gizakiaren-tirania eta zapalkuntzaren aurka egiteko asmotan. Herrialdeen arteko harreman lagunkoiak ere garrantzi handia duela aitortzen da. Zentzuakoa da beraz, zinemaldia balore horietan oinarritu izana, beste hainbaten artean. Baina jakina da ere, giza eskubideak betetzen ez direla kasu guztietan. Kronika: Giza Eskubideen XIV. Zinemaldia irakurtzen jarraitu

Crítica: Facebookistan

Por Igor Iribar (estudiante de Filosofía)

A pesar de que a nuestros oídos haya adquirido un sentido peyorativo, «-istán» es en realidad una inofensiva partícula de origen persa que quiere decir «tierra de» o «país». En nuestro mundo post 11-S el sufijo añade a la palabra a la que se adhiere una connotación de lugar de dudosos estándares democráticos, en el que cualquier intento de implementar los derechos humanos queda necesariamente en agua de cerrajas. Hacia la mitad del metraje la directora del Ranking Digital Rights, una iniciativa sin ánimo de lucro que aboga por la privacidad y la libertad de expresión de los usuarios de las grandes empresas de telecomunicaciones, realiza un comentario que condensa el mensaje de la cinta:«Facebook lo gobierna un soberano. Me gusta llamar a Mark Zuckerberg “el sultán de Facebookistán”». Crítica: Facebookistan irakurtzen jarraitu

Kronika: Giza Eskubideen XIV. Zinemaldia

Egilea: Aintzane Aguirre Otamendi (Gizarte Hezkuntzako ikaslea)

Gizarte hezkuntzan behin eta berriz ari gara gizarteko gai ezberdinak aipatu eta lantzen eta gu hezitzaile izango garen aldetik eta gure lan esparrua nahiz eta denboran zehar zehaztu gabe egon den, hezkuntza ez-formalera bideratuta dagoen eremu zabala da eta bertan gizarte bazterkerian dauden norbanakoen, taldeen, komunitateen bizi baldintzak hobetzen saiatu beharko gara.

Horretarako, ezinbestekoa izango da hezkuntza komunitate osoa elkarlanean aritzea, bai eskolak, gurasoak, gizarte zerbitzuak … baina, baita ere, herri ezberdinak eta herrietako erakunde, zerbitzu … ezberdinak, esaterako kultur zerbitzuak. Modu honek, eraikuntza pertsonal eta sozialerako heziketa prozesua hobetzeko eta gizarteko beharrei erantzun egokiak emateko aukera ematen bai du. Kronika: Giza Eskubideen XIV. Zinemaldia irakurtzen jarraitu

Crítica: Tarajal

Por Adriana Cerdán Carlos (estudiante de Filosofía)

Varias son las playas que rodean la ciudad de Ceuta, Tarajal es una de ellas, quizá sea la playa más pequeña y menos transitada por los propios ceutíes, pequeña y alejada de las zonas turísticas habituales, parece reservada a unos pocos locales que la comparten junto con una verja metálica levantada a 6 metros de altura que separa España de Marruecos. Pese a estas características poco atractivas para una playa, ha logrado ser la que más titulares ocupa desde que el 6 de febrero de 2014 murieran ahogadas 15 personas al intentar cruzar a nado esta frontera del sur de Europa. Tarajal no es sólo una playa, es también una línea fronteriza que separa y divide, es también una verja metálica que replantea desde su propia metáfora el límite y la identidad de los estados occidentales que se blindan tras ella.

“Tarajal: Desmontando la impunidad de la Frontera Sur” es un documental dirigido por Xabier Artigas y Paco Ortega y producido por Metromuster. Productora que ya sacó a la luz y denunció los abusos y la corrupción policial producidos en la ciudad de Barcelona tras el suicidio de Patricia Heras en el documental “Ciutat Morta”. Con el mismo tono rabioso, crítico y poético nace “Tarajal”, no sólo con la necesidad de esclarecer las impunidades cometidas por las fuerzas policiales en la frontera Sur de Europa, sino que también nace buscando una reflexión sobre los procesos migratorios que ocurren sobre nuestras fronteras visibilizando las vulneraciones y la situación de desamparo a la que se enfrentan los migrantes y refugiados antes y después de llegar a nuestras costas. Crítica: Tarajal irakurtzen jarraitu

Kronika: Giza Eskubideen XIV. Zinemaldia

Egilea: Iraia Labaca Vela (Gizarte Hezkuntzako ikaslea)

Giza Eskubideak, pertsona bakoitzari aitortzen zaizkion oinarrizko zenbait ahalmen edo baloreak dira. 1948ko abenduaren 10ean, Nazio Batuen Batzar Nagusiak Giza Eskubideen Aldarrikapen Unibertsala onartu zuen. Horrela, gizabanako guztientzat giza eskubide unibertsalak aldarrikatzen zituen dokumentua sortu zen, Nazio Batuen Erakundea osatzen zuten estatuen gehiengoen onarpena izan zuelarik. Dokumentu hau, hitzaurre bat eta 30 atalez osatzen da eta horietan, eskubide zibil, politiko, sozial, ekonomiko eta kulturalak jasotzen dira. Eskubide hauek, pertsona guztiei dagozkie eta ezin zaizkio inori ukatu bere nazionalitate, bizileku, sexu, jatorri, arraza, larru-kolore, hizkuntza, erlijio, politika, ekonomia-maila edo beste inolako gorabeheragatik.

Giza Eskubideen Aldarrikapen Unibertsalaz geroztik, giza eskubideei buruzko nazioarteko itun ezberdinak onartu dira: Arrazagatiko Diskriminazio Mota guztiak Ezabatzeari buruzko Nazioarteko Hitzarmena (1965), Eskubide Zibilen eta Politikoen Nazioarteko Ituna (1966), Emakumeen aurkako Diskriminazio Mota guztiak Ezabatzeari buruzko Nazioarteko Hitzarmena (1979), Haurren Eskubideei buruzko Hitzarmena (1989) … Kronika: Giza Eskubideen XIV. Zinemaldia irakurtzen jarraitu

FMI zer den

UPV/EHUko Filosofiako hiru sailek bultzatu eta kudeatu duten Filosofiako Mintegi Irekia (FMI) publiko orokorrari zuzenduta dago. Gelatik kanpo eztabaida eta gogoeta filosofikoak piztea du helburu nagusitzat. Unibertsitatearen barnean hutsune betetzeaz gain, Donostiako campusean heziketa osagarria eskaintzen du.

El Seminario Abierto de Filosofía está dirigido a un público general con inquietudes críticas y reflexivas.  Su principal pretensión es la de incentivar el debate y la reflexión filosófica fuera de las aulas. Con ello queremos cubrir un vacío existente en la Universidad – el debate filosófico –, a la vez que proporcionar una formación complementaria.

El Seminario Abierto de Filosofía cuenta con el apoyo y coordinación de los tres departamentos de Filosofía, Facultad de Filosofía y CC. de la Educación.