Erabiltzaile Tresnak


morf:5:19:1:8

segurik

Morfologia aldetik lokailu hau, aitzinean ikusi ditugunekin gertatzen den gisan, nahiko gardena da: “segur” hitzak partitiboaren -ik marka hartu du. Esan dezagun, dena den, hitz honek bere aditzondo balioa mantentzen duela, nahiz lokailu moduan ere erabiltzen dugun. Izenondoa ere izan daiteke, jakina: “Ez da gauza segurik”. Ikus ditzagun adibide hauek:

  • sainduek gozatzen dute pozik eta segurik.
  • zuk dena dakizu segurik, nik baino aise zuzenago.

Bi adibide horietan aditzondo arrunta da, ikusten ahal denez. Hurrengo adibideetan, ordea, hobeki ikusten da emendiozko lokailu balioa:

  • Anttonek, segurik, ez du deus ere jakin nahi kontu horretaz.
  • hamar lagun segurik etorriko dira gaurko aurkezpenera.
  • Mikelek, segurik, ez du holakorik egin.

Adibideak

Ikus hemen zenbait adibide klasiko:

Eta hemen egungoak:

  • Nik segurik ez dut holako galderik sekulan egiten. (Bihotzeko mina, Dirassar)
  • Baina polliki-polliki, adimendu zorrotzagoa etorri zitzaidanean, ohartu nintzen anaia ere ez zela perfektua eta batzuetan segurik, haren balentriak ez zirela astakeria trauskil batzuk baizik. (Anaiaren azken hitza, Landart, D.)
  • Beraz zertako bakarrik zenbaitena eta ez nornahirena? Alta Eliza katolikoak bi aldiz segurik, 1866an eta 1917an ofizialki hilekilako harremanak kondenatu ditu. (Oilaindoiko ermita, M. Oronoz)
  • Joanesek Alemaniako kontzentrazio kanpamenduan ezagutu zuen memento hoberena, hala erraiten ahal bada segurik, 1944ko otsailean iragan zuen. (Ambrosio, Bidegain, E.)
  • Beste bi segurik aipatuak izanak ziren Baionarako: Gardet, Parisen, Ste Clotideko erretora, gorago aipatu bezala, eta Lavigerie kardenalearen idazkaria. (Janpierre Arbelbide, Arbelbide, J.P.)

lanaren aipamena nola egin...

Euskara Institutua, EHU, "segurik", Sareko Euskal Gramatika (SEG), www.ehu.eus/seg
ISBN: 978-84-693-9891-3