Bilaketa aurreratua

Ogi apurrak

Egungo Euskararen Hiztegia (EEH)

Hasiera:

dabantale dabantale iz ipar mantala.
daborduko daborduko adlag dagoeneko.
dadaismo dadaismo iz arte eta literatura-higikundea, 1916an sortua, irrazionaltasunean, kongruentziarik ezean eta tradizio estetikoaren arbuioan oinarritzen dena.
dado dado 1 iz zorizko jokoetan erabiltzen den kubo formako pieza txikia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 dado-joko
 
dadoalde dadoalde iz dado aurpegia.
dadolari dadolari iz dadoetan jokatzen duen pertsona.
dadotxo dadotxo 1 iz adkor dadoa.
  2 irud/hed
dadotzar dadotzar iz adkor dado handia.
dafaila dafaila iz ipar mahai zapia, zamaua.
dafailadun dafailadun izond dafailaz hornitua.
dagerrotipo dagerrotipo iz antzinako argazki aparatua, irudiak metalezko xafla batean finkatzen direna.
  2 aparatu horrekin eginiko argazkia.
dagestandar dagestandar izlag/iz Dagestangoa, Dagestani dagokiona; Dagestango herritarra.
dagoeneko dagoeneko ( ) 1 adlag hitz egiten den mementurako. ik jadanik; honezkero; ordurako; gaurgero. (aditza orainaldian)
  2 (aditza lehenaldian) ik ordurako.
dagonil dagonil (orobat daguenil g.er.) iz abuztua.
daguenil daguenil ik dagonil.
dailatu dailatu, daila, dailatzen da/du ad zizelkatu.
dailu dailu iz ipar sega.
dailudun dailudun izond ipar dailua daramana.
dainu dainu iz kaltea.
dakientxo dakientxo iz dakien gauza apurra.
daktilografa daktilografa iz emakume daktilografoa.
daktilografia daktilografia iz makinaz idazteko teknika. ik mekanografia.
daktilografo daktilografo ( ) 1 iz ogibidez testuak makinaz idazten dituen pertsona. ik mekanografo.
  2 (gutxiesgarria)
  3 (izenondo gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
daktilologia daktilologia iz hatzekin eta eskuekin, edo esku alfabetoaren bitartez, mintzatzeko teknika.
daktilologiko daktilologiko izond daktilologiarena, daktilologiari dagokiona.
Dalai Lama Dalai Lama iz Tibeteko budismoaren buruzagi espirituala.
daldar daldar adlag dardaraz, daldaran.
daldara daldara ( ) 1 iz dardara. ik dardara.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 daldaran adlag ipar dardaraz.
  4 daldaraz adlag daldaran, dardaraz.
  5 ardi daldara ardien gaitz baten izena.
daldaraka daldaraka adlag daldaran.
daldaraldi daldaraldi iz astinaldia.
daldararazi daldararazi (orobat daldara arazi g.er.), daldaraz, daldarazten du ad dardararazi.
daldaratsu daldaratsu izond dardaratsua.
dalefuerte dalefuerte iz adkor zartada.
dalia dalia iz lore ederreko landarea, apaingarri gisa oso aintzat hartua; delako landarearen lorea (Dahlia variabilis).
daliar daliar izond S. Dali margolariarena, Daliri dagokiona.
dalmaziar dalmaziar izlag/iz Dalmaziakoa, Dalmaziari dagokiona; Dalmaziako herritarra.
dalomismo dalomismo iz adkor
daltoniko daltoniko izond/iz daltonismoak joa.
daltonismo daltonismo iz ikusmenaren ezintasuna kolore batzuk bereizteko edo antzemateko.
dama dama ( ) 1 iz andre itzaltsua; andrea. ik andere.
  2 (izenondoekin)
  3 (zaldun-ekin batera)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 pl xake jokoko taularen antzeko batean, bi jokalarik pieza biribil zuri eta beltzekin jokaten duten joko baten izena; joko horretako piezak berak.
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 dama andre
  9 dama-taula dametan jokatzeko taula, lauki zuriak eta beltzak dauzkana.
  10 ohorezko dama
  11 pikako dama
 
 
 
 
damaskinatu damaskinatu izond burdinan edo altzairuan urrea edo beste metal fin bat txertatua duena.
damaskinatzaile damaskinatzaile iz damaskinatuak egiten dituen pertsona.
damasko damasko iz zetazko edo kotoizko ehuna, sarria eta kolore bakarrekoa, aurkian eta ifrentzuan irudi berak baina bizitasun desberdinez dituena. ik damaza.
damaskoar damaskoar izlag/iz Damaskokoa, Damaskori dagokiona; Damoskoko biztanlea.
damaskokara damaskokara izond damaskoaren itxurakoa.
damatxo damatxo 1 iz adkor dama.
  2 (hitz elkartuetan)
damaza damaza iz damaskoa.
damazatu damazatu izond damazaz egina.
damero damero iz dama-taula.
damnatu damnatu, damna, damnatzen 1 da/du ad infernuratu. ik kondenatu 5.
  2 (era burutua izenondo gisa)
damorri damorri iz malenkonia, goibeltasuna.
damu damu ( ) 1 iz hobenak errudunarengan edo ezbeharrak pairatzailearengan eragiten duen atsekabea.
  2 (-en atzizkiaren eskuinean)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 ipar kaltea.
  7 damurik ik damurik.
  8 damu-domai (orobat damudomaia g.er.) pl kalte-galerak. ik kalte 10.
  9 damu izan1 da ad ik damutu.
  10 (objektua -z atzizkiaz)
  11 (objektua aditz bat era burutuan + izanaz)
  12 (objektua aditz bat era burutuan + izana)
  13 damu izan2 du ad ik damutu.
  14 (objektua aditz bat era burutuan -a artikuluaz)
  15 (objektua aditz bat era burutuan + izana)
 
 
 
 
 
damuarazi damuarazi, damuaraz, damuarazten du ad damutzera behartu.
damudomaia damudomaia ik damu 8.
damudun damudun izond damutua.
damugabe damugabe (orobat damu gabe) izond damurik ez duena.
damugarri damugarri 1 izond damuarazten duena.
  2 ipar negargarria, deitoragarria.
  3 ipar kaltegarria, galgarria.
 
 
damukizun damukizun 1 iz damutzeko gauza.
  2 (predikatu gisa)
damurik damurik adlag tamalez.
damutasun damutasun iz hutsegitearen damua.
damutu damutu ( ), damu(tu), damutzen 1 da ad damu izan.
  2 zaio ad
  3 (objektua -z atzizkiaz) da ad
  4 (objektua aditz bat era burutuan -a artikuluaz) da ad
  5 (objektua aditz bat era burutuan + izana) da ad
  6 (objektua aditz bat era burutuan + izanaz) da ad
  · 7 du ad
  8 (era burutua izenondo gisa)
  9 (era burutua izen gisa)
  10 bihotz-damutu da ad
 
 
 
 
 
 
damutxo damutxo iz adkor damua.
damutze damutze 1 iz damu izatea.
  2 (hitz elkartuetan)
 
damutzeke damutzeke adlag damutu gabe.
dan dan iz judoan-eta, gerriko beltz kategoria banatzen den hamabi mailetako bakoitza.
danba danba 1 kolpe sendo baten edo tiro baten onomatopeia. ik danbada; dinbi.
  2 (harridura markarekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 danba-danba
  5 danba-danbaka adlag
  6 danba eta danba
  7 dinbi eta danba
 
danbada danbada 1 iz danbatekoa; kolpe gogorra. ik danba.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
 
danbadaka danbadaka adlag danbaka.
danbadatxo danbadatxo iz danbada txikia.
danbaka danbaka 1 adlag danba joz.
  2 danba-danbaka adlag
 
danbaketa danbaketa iz danbada.
danbako danbako iz danbada.
danbalada danbalada iz danbada.
danbalaka danbalaka adlag
danbar danbar 1 iz trumoien eta kidekoen hotsa. ik danbarrada; danbarreko.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (onomatopeia gisa)
  4 danbar hots (orobat danbarrots)
danbarrada danbarrada 1 iz danbarra.
  2 irud/hed
danbarreko danbarreko 1 iz danbarra.
  2 (hitz elkartuetan)
danbarrots danbarrots ik danbar 4.
danbartsu danbartsu izond danbar handikoa.
danbateko danbateko 1 iz kolpe gogor edo tiro baten hotsa; horrelako hotsa eragiten duen kolpea bera.
  2 (ateari dagokiona)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 irud/hed
 
 
 
danbatekoka danbatekoka adlag danbatekoak emanez.
danbolin danbolin ( orobat tanbolin ) 1 iz ezkerreko besotik zintzilikaturik zotz bakar batez jotzen den danborra, ohikoa baino luzeagoa eta meharragoa, eskuarki txistuaren lagungarri erabiltzen dena.
  2 danbolin joaldia.
  3 danbor txikia.
  4 gaztainak erretzeko galdaratxoa, danbolinaren itxura duena.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 danbolin-jole ik danbolindari.
 
 
  danbolindari iz danbolin-jotzailea. ik danbolintero.
 
danbolintero danbolintero ( orobat danbolitero eta tanbolitero g.er) 1 iz danbolindaria, danbolin-jotzailea.
  2 (pregoia jotzen duena)
 
danbolitero danbolitero ik danbolintero.
danbor danbor ( orobat tanbor ; tanbur g.er. eta ttanbur g.er.) 1 iz zilindro baten gaineko eta azpiko aldeetan tinkatzen diren bi larruz osatutako musika tresna, bi makilez jotzen dena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 danbor itxurako hainbat gailuren izena.
  6 errebolberretan, balak kokatzen diren danbor birakaria.
  7 danbor arrada danbor joaldia.
  8 danbor-errebolber errebolber danborduna.
  9 danbor hots ( orobat danborrots g.er.)
  10 danbor joka1 adlag danborra joz.
  11 danbor joka2 iz danbor jotzea.
  12 danbor jotze
  13 danbor-jotzaile ( orobat danborjotzaile danbor-jole eta danbor joile )
  14 danbor nagusi tanbor talde bateko tanbor-jotzaile nagusia.
 
 
danborjotzaile danborjotzaile ik danbor 13.
danborrada danborrada (orobat tanborrada g.er.) 1 iz kalez kaleko danbor joaldia, eskuarki Donostian edo Azpeitian San Sebastian egunean egiten dena; danborrada jotzen duen danbor-jotzaile taldea. ik danborraldi.
  2 (hitz elkartuetan)
 
danborraldi danborraldi iz danbor joaldia.
danborrari danborrari iz danbor-jotzailea.
danborrero danborrero (orobat tanborrero) 1 iz danborraria.
  2 irud/hed
danborrots danborrots ik danbor 9.
dance dance 1 iz musika estiloa, berariaz dantzari laguntzeko ondua, soinu sintetikoak eta erritmo oso markatua ezaugarri dituena.
  2 break dance hip hop kulturatik sorturiko dantza, hainbat gorputz higidura mota konbinatzen dituena.
  3 break dancer break dance-ko dantzaria.
  3 dance hall (orobat dancehall)
dancing dancing iz dantzalekua.
danda danda iz kanpaiaren edo kidekoen danbada.
dandai dandai adlag ibiltzen ez dakien ume batez mintzatuz, zutik.
dandar dandar 1 iz herrestan eramaten den soineko edo ehun zatia.
  2 gandorra.
  3 dandarrez adlag arrastaka, herrestan.
dandy dandy 1 iz maneretan eta janzkeran guztiz dotorea den gizona.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (izenondo gisa)
 
danes danes 1 izond/iz daniarra, danimarkarra.
  2 (txakur arraza)
danga danga 1 iz kanpai hotsa. ik dangada.
  2 irud/hed
  3 (onomatopeia gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
dangaarazi dangaarazi, dangaaraz, dangaarazten du ad danga joarazi.
dangada dangada 1 iz danga.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 hurrupa.
dangaka dangaka adlag danga joz.
daniar daniar 1 izlag/iz Danimarkakoa, Danimarkari dagokiona; Danimarkako herritarra. ik danimarkar.
  2 (txakur arraza)
 
daniera daniera iz Daminarkan mintzatzen den gemaniar hizkuntza.
danimarkar danimarkar izlag/iz Danimarkakoa, Danimarkari dagokiona; Danimarkako herritarra. ik daniar.
 
dantza dantza 1 iz gorputz higidura arin eta kateatuen multzoa, batez ere doinu baten arabera egiten dena; dantzatzea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 dantzan1 adlag ik dantzaka.
  7 dantzan2 irud/hed
  8 dantza egin
  9 dantza eragin ik dantzaratzi.
  10 dantza-lagun (orobat dantzalagun) iz norbaitentzat, dantzaren lagun duena. ik dantzakide.
  11 dantza-mantza adkor dantza.
  12 dantza-saio ik dantzaldi.
  13 dantza-soka (orobat dantzasoka)
  14 dantzan egin dantza egin.
  15 karrika dantza kalejira, biribilkea.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
dantzaburu dantzaburu iz dantza katearen buru den pertsona.
dantzagarri dantzagarri iz dantza daitekeena.
dantzagune dantzagune iz dantzatzeko gunea. ik dantzaleku; dantzatoki.
dantzaka dantzaka adlag dantzan.
dantzakide dantzakide 1 iz dantzalaguna.
  2 irud/hed
dantzalagun dantzalagun ik dantza 9.
dantzalari dantzalari iz zerbait dantzarazten duen pertsona. ik dantzari.
dantzaldi dantzaldi (orobat danzaldi g.er.) 1 iz dantza egiten den aldia, dantza-saioa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
 
 
 
 
dantzaleku dantzaleku 1 iz dantzatzeko lekua. ik dantzatoki.
  2 (hitz elkartuetan)
 
dantzalore dantzalore iz
dantzarazi dantzarazi, dantzaraz, dantzarazten 1 du ad dantzatzera behartu, dantza eragin.
  2 irud/hed
 
dantzari dantzari 1 iz dantza egiten duen pertsona, bereziki dantza talde batean.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (izenondo gisa)
  6 (adizlagun gisa)
  7 dantzari talde (orobat dantzaritalde g.er.)
  8 emakume/neska/neskato dantzari
 
 
 
 
 
 
dantzarisa dantzarisa iz emakume dantzaria.
dantzaritalde dantzaritalde ik dantzari 7.
dantzasoka dantzasoka ik dantza 13.
dantzategi dantzategi iz dantzalekua, dantzatokia.
dantzatoki dantzatoki ( orobat dantza-toki ) iz dantzatzeko tokia. ik dantzaleku.
dantzatu dantzatu ( ), dantza(tu), dantzatzen 1 da ad dantza egin.
  · 2 du ad (dantzatzen dena aipatuz)
  3 (nor/zer osagairik gabe)
  4 irud/hed (gorputzaren zatiak)
  5 (bestelakoak)
  6 da ad
  7 (era burutua izenondo gisa)
 
 
 
dantzatxo dantzatxo iz adkor dantza.
dantzazale dantzazale izond dantzaren zalea dena.
dantzazulo dantzazulo iz adkor dantzalekua.
danzaldi danzaldi ik dantzaldi.
danzoi danzoi iz Kubako dantza eta musika, habaneraren antzekoa.
daratulu daratulu 1 iz zurean-eta zuloa egiteko erabiltzen den tresna aho-bihurria. ik ginbalet; laztabin.
  2 (hitz elkartuetan)
daratulutxo daratulutxo iz daratulo txikia. ik ginbalet.
dardai dardai ik dirdai.
dar-dar dar-dar ( orobat dardar ) 1 adlag ikaraz, dardaraz.
  2 (izen gisa) dardara.
  3 dar-dar batean adkor erabat dardaraz.
  4 dar-dar egin1 ik dardaratu. (pertsonak edo gorputz zatiak)
  5 dar-dar egin2 (gauzak)
  6 dar-dar egin3 (testuinguru teknikoetan)
  7 dar-dar eginarazi ik dardararazi.
  8 dar-dar eragin dar-dar eragin. ik dardararazi.
 
 
dardar dardar ik dar-dar.
dardara dardara 1 iz astinaldi labur eta arinen saila. ik daldara; ikara.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (testuinguru teknikoetan)
  6 dardaran dardaraz, dardarka
  7 dardaraz dardarka
  8 dardara batean dar-dar batean.
  9 dardara egin dar-dar egin.
  10 dardara eginarazi dar-dar eginarazi.
  11 dardara eragin dar-dar eragin.
 
 
 
 
 
 
dardaragailu dardaragailu iz dardaratzen den gailua, zakila forma duena eta masturbatzeko erabiltzen dena.
dardaragarri dardaragarri izond dardararazten duena.
dardaraka dardaraka 1 adlag dardarka. ik dardarka; dardara 7; dardara 6. (pertsonak edo gorputz zatiak)
  2 (bestelakoak)
 
dardarakada dardarakada iz dardara. ik dardarako.
dardarakari dardarakari izond dardaratzen dena.
dardarako dardarako iz dardara. ik dardarakada.
dardarakor dardarakor izond dardaratzeko joera duena, erraz dardaratzen dena.
dardaraldi dardaraldi iz dardara, astinaldia.
dardararazi dardararazi ( orobat dardarazi ), dardararaz, dardararazten 1 du ad dardaratzera behartu. ik dardaratu 2; dardara 11.
  2 irud/hed
 
dardarati dardarati ( ) 1 izond dardarka ari dena. ik dardarti; dardaratsu.
  2 (adizlagun gisa)
 
 
dardaratidun dardaratidun izond
dardaratsu dardaratsu 1 izond dardaratia.
  2 (adizlagun gisa)
dardaratu dardaratu, dadara(tu), dardaratzen 1 da ad dar-dar egin. ik dardarikatu.
  · 2 du ad ik dardararazi.
  3 (era burutua izenondo gisa)
 
dardaratze dardaratze iz dar-dar egitea.
dardarazi dardarazi ik dardararazi.
dardari dardari 1 iz dardara. ik dardarizo.
  2 dardari batean dardara batean.
dardarialdi dardarialdi iz dardaraldia.
dardarika dardarika 1 adlag dardarka.
  · 2 iz dardara.
dardarikan dardarikan adlag dardarka, dardaran.
dardarikatsu dardarikatsu izond dardaratsua.
dardarikatu dardarikatu, dardarika, dardarikatzen 1 da ad dardaratu.
  · 2 du ad ik dardaratu 2.
  3 (era burutua izenondo gisa)
dardarina dardarina iz
dardaritu dardaritu, dardari(tu), dardaritzen da ad dardaratu.
 
dardarizo dardarizo ( ) 1 iz dardara.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3
  4 dardarizo batean dardara batean.
 
dardarizoka dardarizoka adlag dardarka.
dardarka dardarka 1 adlag dardar egiten. ik dardaraka. (norbait)
  2 (gorputz zatiak)
  3 (bestelakoak)
  4 (izen soil baten ezkerrean)
 
 
 
dardarkari dardarkari 1 izond/iz ahotsez mintzatuz, mihiaren dardaratzearen bidez gauzatzen dena.
  · 2 izond dararatzen dena.
 
dardarkaritasun dardarkaritasun iz dardarkaria denaren nolakotasuna.
dardarti dardarti 1 izond dardaratia. ik dardarati.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
 
dardartsu dardartsu izond dardaratsua.
dardartu dardartu, dadar(tu), dardartzen du ad dardaratu.
dardo dardo 1 iz eskuz jaurtitzen den gezi modukoa, txikia.
  2 irud/hed
  3 (dardo jokoan erabiltzen dena)
  4 (hitz elkartuetan)
  5 esaldi iraingarria.
  6 dardo joko dardo berezi batzuekin helburuan jotzean datzan jokoa.
 
darfurtar darfurtar izond/iz Sudango Darfurrekoa, Darfurri dagokiona; Darfurreko herritarra.
dari dari iz Afganistanen iparraldean mintzatzen den hizkuntza indoirandarra.
dartsena dartsena 1 iz portu batean, eremu babestua, kaiez hornitua.
  2 badia, arrada.
darwindar darwindar 1 izond Ch. Darwinena, Ch. Darwini dagokiona. ik darwinista.
  2 Ch. Darwinen teoriaren aldekoa.
darwiniano darwiniano izond darwinista, darwindarra.
darwinismo darwinismo iz bilakaeraren teoria, hautaketa naturalean oinarriturik Ch. Darwinek moldatu zuena.
darwinista darwinista izond Ch. Darwinena, Ch. Darwini dagokiona. ik darwindar.
darwinzale darwinzale iz darwinista, darwindarra.
dasdatu dasdatu ik dastatu.
dasta dasta ( orobat jasta ) 1 iz gauza baten zaporea, dastamenaren bidez sumatzen dena. ik gustu 2.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 dastatzea.
 
dastagai dastagai pred dastatzeko.
dastagailu dastagailu (Ereduzko testuen corpusean jastagailu soilik) iz dastagarria.
dastagaitz dastagaitz ik dastatu 3.
dastagarri dastagarri 1 izond dasta daitekeena.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (izen gisa)
dastaka dastaka adlag dastatzen.
dastakari dastakari iz dastatzailea.
dastaketa dastaketa (orobat jastaketa) 1 iz dastatzea.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
dastaleku dastaleku iz dastatzeko lekua.
dastamen dastamen 1 iz gorputzaren zentzumena, mihian datzana eta gauzen ahogozoa sumarazten duena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
dastarazi dastarazi (orobat jastarazi), dastaraz, dastarazten 1 du ad dastatzera behartu.
  2 irud/hed
 
dastatu dastatu ( orobat jastatu txastatu g.er. eta dasdatu g.er.), dasta(tu), dastatzen 1 du ad janari, edari edo kidekoen ahogozoa sumatzeko, haren kopuru txiki bat ahoratu.
  2 irud/hed
  3 (dasta erroa hitz elkartuetan)
 
 
 
dastatzaile dastatzaile 1 iz janariak edo edariak dastatzen dituen pertsona.
  2 dastatzen duen pertsona.
dastatze dastatze iz janari, edari edo kidekoen ahogozoa sumatzeko, haren kopuru txiki bat ahoratzea.
data data 1 iz zerbait gertatzen den urtearen eta, eskuarki, hilabetearen eta egunaren adierazpena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 iraungitze data
 
 


 


 
datadun datadun izlag datako.
datatu datatu, data(tu), datatzen du ad data jarri; data mugatu.
datatze datatze iz data jartzea; data mugatzea.
datazio datazio iz datatzea.
datibo datibo iz zeharkako osagarriaren kasua, euskaraz nori kasua izendatzeko erabiltzen dena.
datil datil 1 iz datilondoaren fruitua.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
datilondo datilondo 1 iz datilak ematen dituen palmondo mota (Phoenix dactylifera).
  2 (hitz elkartuetan)
dato dato ik datu.
datu datu ( orobat dato ) 1 iz zerbait jakitera iristeko balio duen argibide zehatza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 informatikan, informazio kodetua.
  6 datu-base ( orobat datubase ) informatika-datuen biltegia. ik datutegi.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
datubase datubase ik datu 6.
datutegi datutegi iz datu-basea, datu biltegia. ik datu 6.
datutza datutza iz datu multzo handia.
datxa datxa iz Errusiako landetxea.
daunatu daunatu iz
dB dB dezibelaren sinboloa.
deabru deabru ( orobat debru g.er. eta deubru g.er.) 1 iz Jainkoaren aurka altxatu ziren aingeruei ematen zaien izena; singularrean, deabruen burua, gaizkiaren izpiritua. ik demonio.
  2 (izenondoekin)
  3 (erkaketetan)
  4 deabruaz alderatzen den pertsona.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5a (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 (esapideetan)
  8 (izenondo gisa)
  9 (dagokion izenaren ezkerrean)
  10 (non, zer, nola eta kidekoen eskuinean, galderetan eta)
  11 deabru gorria ikusi senperrenak ikusi.
  12 deabruak eraman
  13 deabruak hartu
  14 deabruak jakin
  15 mila deabru
 
 
 
 
 
deabrudun deabrudun 1 iz deabruak harturiko pertsona.
  2 izond deabruak hartua.
 
deabrukeria deabrukeria (orobat debrukeria g.er.) 1 iz deabruari dagokion egitea; bihurrikeria.
  2 bihurrikeria.
deabrukume deabrukume iz deabruaren umea.
deabrusa deabrusa ( Ereduzko testuen corpusean debrusa soilik) iz emakume deabrua.
deabrutiar deabrutiar ( Ereduzko testuen corpusean debrutiar soilik) izond deabruzkoa. ik demoniako.
deabrutto deabrutto iz deabrutxoa.
deabrutu deabrutu1, deabru(tu), deabrutzen 1 du ad deabru bihurtu, deabrudun bihurtu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
deabrutu deabrutu2 iz deabruduna.
deabrutxo deabrutxo 1 iz adkor deabru txikia.
  2 irud/hed
deabrutzar deabrutzar iz adkor deabru handia. · (izenondo gisa)
deabrutze deabrutze iz deabru bihurtzea.
deabruzale deabruzale izond deabruen zalea.
deabruzko deabruzko 1 izlag deabruari dagokiona.
  2 irud/hed
 
deadarka deadarka ik deiadarka.
deadarkari deadarkari ik deiadarkari.
debadio debadio iz ipar eztabaida.
debadiokide debadiokide (Ereduzko testuen corpusean debadio-kide soilik) iz eztabaidakidea.
debalde debalde 1 adlag doan, urririk.
  2 irud/hed
  · 3 adlag alferrik.
  4 (izenondo gisa)
  5 debaldeko1 izlag doakoa.
  6 debaldeko2 izlag alferrikakoa.
  7 debaldetan adlag alferrik.
 
debaluatu debaluatu, debalua, debaluatzen 1 du ad diru baten balioa, beste diru batzuei buruz, gutxitu.
  2 irud/hed
debaluazio debaluazio 1 iz debaluatzea.
  2 irud/hed
debar debar (orobat debatar) iz Debakoa, Debari dagokiona; Debako biztanlea.
debatar debatar ik debar.
debate debate 1 iz elkarrizketakideren arteko eztabaida.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 mintzaldi-debate
 
debategune debategune (orobat debate gune) iz debateetarako gunea.
debatitu debatitu, debati, debatitzen du ad debatean eztabaidatu.
debeatu debeatu ik debeiatu.
debeiatu debeiatu (orobat debeatu g.er.), debeia, debeiatzen du ad aspertu, gogaitu.
debekapen debekapen iz debekatzea.
debekarazi debekarazi, debekaraz, debekarazten du ad debekatzera behartu.
debekatu debekatu ( orobat debetatu g.er.), debeka, debekatzen 1 du ad eragotzi, bereziki legez edo aginduz. ik galarazi. (norbaitek)
  2 (zerbaitek)
  3 (subjektua agerian ez dela)
  4 (adizlagunekin)
  5 (era burutua izenondo gisa).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
debekatzaile debekatzaile izond debekatzen duena.
debekatze debekatze iz eragoztea, bereziki legez edo aginduz.
 
debeku debeku 1 iz debekatzea; debekaturiko gauza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 eragozpena, traba. ik beherago 8.
  6 debeku izan da ad
  7 debeku izan du ad
  8 gernu debeku gernua kanporatzeko eragozpena.
  9 debekuzko izlag
 
 
 
 
 
debekualdi debekualdi (orobat debeku aldi) iz zerbait, bereziki ehiza, debekatzen den denbora bitartea.
debekuka debekuka adlag debekatuz.
debekuzko debekuzko ik debeku 9.
debere debere iz pl etxeko lanak.
debetatu debetatu ik debekatu.
debileta debileta ik dibidieta.
debilidade debilidade iz ahultasuna; ahulgunea.
debisa debisa iz aurrekontua.
debito debito ik debitu.
debitu debitu ( orobat debito ) iz
deblau deblau adlag deblauki.
deblauki deblauki adlag zalantzarik gabe, erabakitasunez; erabat.
 
deblautasun deblautasun iz erabakitasuna, zalantzarik eza.
deboila deboila iz suntsitzea; suntsikina. ik deboiladura; deboilamendu.
deboiladura deboiladura iz suntsitzea; suntsikina. ik deboila; deboilamendu.
 
deboilamendu deboilamendu iz suntsitzea; suntsikina. ik deboiladura; deboila.
deboilatu deboilatu, deboila, deboilatzen 1 du ad suntsitu; nahasi, nahasmendua eragin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 (era burutua izen gisa)
deboto deboto ( orobat debotu eta debot ) izond/iz jainkozalea, elizkoa.
 
 
debotoki debotoki ( ) adlag debozioz.
deboto deboto ik debot.
debotu debotu ik debot.
debozino debozino ik debozio.
debozio debozio ( orobat debozino g.er. eta debozione g.er.) 1 iz erlijioaren eta elizkizunen atxikimendu gartsua. ik jaiera; eraspen.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 debozio-gai (orobat deboziogai)
  7 debozio-liburu ik debozionario.
 
 
 
deboziogai deboziogai ik debozio 6.
deboziogune deboziogune iz debozioaren gunea.
deboziokeria deboziokeria iz debozio gaitzesgarria.
debozionario debozionario iz debozio liburua.
debozione debozione ik debozio.
deboziotsu deboziotsu izond debozio handikoa.
debru debru ik deabru.
debrukeria debrukeria ik deabrukeria.
debrusa debrusa ik deabrusa.
debrutiar debrutiar ik deabrutiar.
debut debut 1 iz norbait, jendaurrean edo jarduera jakin batean edo toki jakin batean lehen aldiz aritzea.
  2 (hitz elkartuetan)
 
 
 
debutante debutante iz debuta egiten duena. ik debutari.
debutarazi debutarazi (Ereduzko testuen corpusean debutatuarazi soilik), debutaraz, debutarazten du ad debutatzera behartu.
debutari debutari iz debuta egiten duena. ik debutante.
debutatu debutatu, debuta(tu), debutatzen du ad debuta egin.
 
decubito decubito ik dekubito.
dedikatoria dedikatoria iz eskaintza.
dedikatu dedikatu, dedika, dedikatzen 1 da ad aipatzen den egitekoan ari izan edo jardun.
  · 2 du ad eskaini, opa izan. (norbaiti)
  3 (zerbaiti)
 
dedikatze dedikatze iz eskaintza.
dedikazio dedikazio (orobat dedikazione g.er.) 1 iz arduratzea, aritzea, ardura.
  2 dedikazio oso denbora osoa.
dedikazione dedikazione ik dedikazio.
dedio dedio interj ik redios.
dedu dedu 1 iz ohorea.
  2 deduzko ohorezkoa.
deduktibo deduktibo 1 izond dedukzioarena, dedukzioari dagokiona. ik dedukzio 2.
  2 (izenondo elkartuetan)
  3 ez-deduktibo
 
deduktiboki deduktiboki adlag dedukzioaren bidez.
dedukzio dedukzio 1 iz deduzitzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik deduktibo.
  3 kenteka.
 
deduzigarri deduzigarri izond deduzi daitekeena.
deduzitu deduzitu, deduzi, deduzitzen du ad ideia orokor batetik abiatuz ideia partikular batera iritsi. ik ondorioztatu.
deduzko deduzko ik dedu 2.
defalku defalku ik desfalko.
defaut defaut iz ipar akatsa. ik defektu.
defektu defektu iz akatsa. ik defaut.
defendabide defendabide iz defendatzeko bidea.
defendaezin defendaezin izond ezin defendatuzkoa.
defendagarri defendagarri 1 izond defenda daitekeena.
  · 2 iz defentsa.
defendari defendari iz defendatzailea.
defendatu defendatu ( orobat defendiatu g.er.), defenda, defendatzen 1 du ad (norbaiten edo zerbaiten) alde egin, babestu. ik defenditu; aldeztu. (pertsonak)
  2 (gauzak)
  3 (gauza abstraktuak)
  · 4 da ad ik beherago 5.
  5 bere, neure... burua defendatu
 

6 ezin defendatuzko ik defendaezin.

  7 defendatzearren defendatzeko.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
defendatzaile defendatzaile ( orobat defendiatzale g.er.) 1 izond/iz defendatzen duena. ik defenditzaile; aldezle.
  2 abokatu defendatzaile ik defentsari 3.
  3 herri-defendatzaile ik ararteko.
 
defendatze defendatze iz (norbaiten edo zerbaiten) alde egitea, babestea.
defendiatu defendiatu ik defendatu.
defendiatzale defendiatzale ik defendatzaile.
defendidu defendidu ik defenditu.
defenditu defenditu ( orobat defendidu g.er.), defendi, defenditzen 1 du ad defendatu. ik defendatu; aldeztu. (pertsonak)
  2 (gauzak)
  3 (gauza abstraktuak)
  · 4 da ad ik beherago 5.
  5 bere, neure... burua defenditu
 
 
 
 
defenditzaile defenditzaile izond/iz defendatzailea. ik defendatzaile; aldezle.
defensa defensa ik defentsa.
defensor defensor iz defendatzailea.
defentsa defentsa (orobat defensa g.er.) 1 iz defendatzea; eraso batetik babestea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik defentsibo.
  3 (gerra eta kidekoetan)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik defentsibo.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (auzi eta kidekoetan) abokatu defentsarien multzoa; multzo horren jarduera.
  7 (kiroletan) atzekoaldeko jokalaria; atzealdeko jokalarien multzoa; jokalari horien jarduna.
  8 (organismoan) pl
  9 pl babesgarriak, babesak.
  10 defentsa egin ik defendatu.
  11 defentsa idazkari Ameriketako Estatu Batuetan eta, defentsa ministroa.
  12 defentsa ministro
 
 
 
 
 
 
 
 
 
defentsabide defentsabide iz defendatzeko bidea.
defentsagabe defentsagabe iz defentsarik gabea.
defentsaile defentsaile iz defendatzailea.
defentsari defentsari 1 izond defendatzailea.
  2 futbolean eta kidekoetan, atzeko aldean jokatzen duena.
  3 adbokatu defentsari adbokatu defendatzailea.
defentsiba defentsiba
  1 defentsiban adlag defentsa jarreran.
  2 defentsibara adlag defentsiban.
 
defentsibo defentsibo izond defentsarena, defentsari dagokiona. ik defentsa 2; defentsa 4.
 
defentsiboki defentsiboki adlag era defentsiboan.
defentsore defentsore izond defendatzailea.
deferente deferente izond hodiez mintzatuz, barrabiletik hazia iraizten duena.
deferentzia deferentzia iz adeitasuna, begiramena.
definiezin definiezin izlag ezin definituzkoa. ik definigaitz.
definigabe definigabe izond definitu ez dena.
definigaitz definigaitz izond definitzen zaila, ia definiezina.
definigaiztasun definigaiztasun iz definigaitza denaren nolakotasuna.
definigarri definigarri iz defini daitekeena.
definitibo definitibo izond behin-betikoa; ondoren besterik ez duena.
definitiboki definitiboki adlag behin-betiko, modu definitiboan.
definitu definitu, defini, definitzen 1 du ad zehazki azaldu; hitz edo adigai bati dagozkion tasunak formula zehatz baten bidez mugatu.
  2 (adizlagun baten eskuinean)
  3 zehaztu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 ezin definituzko ik definiezin.
 
 
 
 
 
 
 
 
definitzaile definitzaile izond/iz definitzen duena.
definitze definitze iz zehazki azaltzea; hitz edo adigai bati dagozkion tasunak formula zehatz baten bidez mugatzea.
definizio definizio 1 iz definitzea; adigai bat definitzen duen esaldia.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 bereizmena.
 
 
 
 
definiziodun definiziodun izond definizioz hornitua.
definizional definizional izond definizioarena, definizioari dagokiona.
definiziotxo definiziotxo iz definizio laburra.
defiziente defiziente izond beharrezkoa edo egokia den zerbait falta duena.
defizit defizit 1 iz diru sarrerak gastuak baino txikiagoak diren egoera; diru sarreren eta gastuen arteko alde horren zenbatekoa. ik zulo; ments 3.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 defizit korronte
 
 
 
defizitario defizitario izond defizita duena edo dakarrena.
 
deflagrazio deflagrazio iz bat-bateko gartzea.
deflazio deflazio 1 iz prezioen maila orokorrak behera egitea.
  2 (hitz elkartuetan)
deflazionista deflazionista iz deflazioarena, deflazioari dagokiona.
deforestazio deforestazio 1 iz basogabetzea.
  2 (hitz elkartuetan)
deformatu deformatu, deforma, deformatzen 1 da/du ad forma aldatu.
  2 desitxuratu, itxuragabetu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
deformatuki deformatuki adlag forma galdurik.
deformatzaile deformatzaile iz deformatzen duena.
deformazio deformazio 1 iz deformatzea; deformatzearen ondorioa.
  2 irud/hed
deforme deforme izond itxuragabea, eitegabea, formagabea.
defot defot izond antzua.
defraudatu defraudatu, defrauda, defraudatzen du ad huts egin, desilusionatu, desengainatu.
defunktu defunktu ik defuntu.
defunta defunta izond/iz emakumeez mintzatuz, hila, hildakoa. ik defuntu.
defuntatxo defuntatxo izond/iz adkor defunta.
defuntu defuntu (orobat defunktu g.er.) izond/iz hila, hildakoa. ik zendu.
defuntzio defuntzio iz hiltzea.
degeneratibo degeneratibo izond endekatzea dakarrena.
degeneratu degeneratu (orobat dejeneratu g.er.), degenera, degeneratzen 1 da/du ad endekatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 biziotsua, galdua.
degeneratzaile degeneratzaile izond endekatzailea.
degeneratze degeneratze iz endekatzea.
degenerazio degenerazio iz endekatzea.
degradagarri degradagarri izond degradatzen duena.
degradakortasun degradakortasun iz degradakorra denaren nolakotasuna.
degradatu degradatu ( ), degrada, degradatzen 1 du ad norbaitek duen gradua edo maila behetitu.
  2 jatorrizko kalitatea kendu.
  · 3 da ad jatorrizko kalitatea galdu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 (era burutua izen gisa)
 
degradazio degradazio 1 iz degradatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
degustazio degustazio iz dastatzea.
dei dei ( ) 1 iz deitzea; deitzeko hitza edo hotsa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 telefono deia.
  6 konzentrazio esparruetan, biltzarra. ik deialdi 8.
  7 deiez dei eginez. ik deika.
  8 dei auzi ipar
  9 dei auzitegi ipar
  10 dei egin1 ik deitu.
  11 dei egin2 (egin ezabaturik)
  12 dei eta dei
  13 dei gorte ipar
  14 dei helegite
  15 hel dei laguntza eskatzeko deia.
 
 
 
 
 
 
 
deiadar deiadar ( orobat deihadar g.er.) 1 iz oihua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 deiadar batean deiadar eta deiadar eginez.
  6 deiadar egin
  7 deiadarra jo
  8 deiadarrean deiadarrez, deiadarka.
  9 deiadarrez deiadarka.
 
deiadarka deiadarka (orobat deadarka) adlag deiadar eginez. ik deiadar 9; oihuka.
  2 deiadarka egin deiadar egin.
 
deiadarkari deiadarkari izond/iz deiadar egiten duena.
deiadarkatu deiadarkatu (orobat deihadarkatu), deidarka(tu), deiadarkatzen du ad deiadar egin. ik oihukatu.
deiadarraldi deiadarraldi iz deiadar joaldia.
deiadarrarazi deiadarrarazi, deiadarraraz, deiadarrarazten du ad oihukarazi.
deiadartu deiadartu, deiadar(tu), deiadartzen du ad deiadarkatu.
deiadartxo deiadartxo iz deiadar txikia.
deialdi deialdi ( ) 1 iz norabait joateko, nonbait biltzeko edo zerbaiten parte hartzeko deia.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 futbolean eta, partida baterako taldea osatzeko, entrenatzaileak jokalariak deitzea; deituak izan diren jokalarien multzoa.
  6 azterketa, lehiaketa edo kideko batera aurkezeko egiten den deia.
  7 deia.
  8 (izenondoekin)
  9 bigarren Mundu Gerrako konzentrazio esparruetan, biltzarra. ik dei 6.
 
 
 
 
 
 
 
deialdigile deialdigile iz deialdi bat egiten duen pertsona.
deiarazi deiarazi (orobat deitarazi g.er.), deiaraz, deiarazten du ad deitzera behartu.
deiegile deiegile iz dei egiten duen pertsona.
deigarri deigarri ( ) 1 izond jendearen oharmena erakartzen duena.
  2 (izan eta kideko aditzarekin)
  3 (adizlagun gisa)
  4 deigarri egin
  5 deigarria egin
 
deigarrikiro deigarrikiro adlag era deigarrian.
deihadar deihadar ik deiadar.
deihadarkatu deihadarkatu ik deiadarkatu.
deika deika 1 adlag dei eginez, deiez.
  2 deika eta deika
 
deikera deikera iz deitzeko era, izena.
deiktiko deiktiko 1 iz gramatika-kategoriez mintzatuz, erakuslea.
  · 2 (izenodo gisa)
deikunde deikunde iz Ama Birjinaren irudikapena, aingeruak Jesu Kristoren haragitzea iragartzen dionean.
deinosi deinosi iz
dei deiño iz adkor deia.
deismo deismo iz mundua sortu duen Jainkoa bai, baina errebelaturiko erlijio edo dogmarik onartzen ez duen doktrina teologikoa. ik teismo.
deista deista 1 izond deismoarena, deismoari dagokiona. ik teista.
  2 iz deismoaren aldekoa den pertsona.
deistiko deistiko izond deista.
deitarazi deitarazi ik deiarazi.
deitoragarri deitoragarri ( ) 1 izond deitoratzeko dena. ik negargarri.
  2 (izan eta kideko aditzarekin)
deitorale deitorale izond deitoragarria.
deitoratu deitoratu ( ), deitora, deitoratzen 1 du ad negarreztatu, deitore egin. ik auhendatu. (zerbait)
  2 (norbait)
  · 3 da ad
  4 (era burutua izenondo gisa)
 
deitoratzaile deitoratzaile iz deitore egiten duen pertsona.
deitoratze deitoratze iz negarreztatzea.
deitore deitore 1 iz auhena, bereziki hondamendi handi batek eragina.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
  4 deitore egin ik deitoratu.
 
deitoreka deitoreka adlag deitore eginez.
deitorekizun deitorekizun iz
deittu deittu ik deitu.
deitu deitu ( orobat deittu g.er.), dei (orobat deit), deitzen 1 dio-du ad norbaiten ohartasuna erakarri, bereziki haren izena esanez, edo hitzen edo seinaleren baten bidez. ik dei 10; hots 14.
  2 norbaitekin telefonoz komunikatu edo komunikatzen saiatu.
  3 norbaiti, norabait joateko edo zerbait egiteko eskatu.
  · 4 da ad delako izena izan.
  · 5 du ad norbaiti edo zerbaiti halako izena eman edo esan.
  6 atean/atera deitu
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
deitura deitura ( 1 iz izena, deitzeko era.
  2 abizena.
  3 izen-deitura pl izen-abizenak. ik izen 12.
deituradun deituradun ik deitura 3.
deitzaile deitzaile 1 izond deitzen duena.
  · 2 iz dei egiten edo deitzen duen pertsona.
  3 (hitz elkartuetan)
 
deitzaldi deitzaldi iz ipar deiztea.
deitze deitze iz zerbaiti izena ematea.
deitzi deitzi, deitz, deizten du ad ipar behiak-eta jetzi.
deiztale deiztale iz ipar behiak-eta deizten duen pertsona.
deiztegi deiztegi 1 iz ipar behiak-eta jezteko tokia.
  2 (hitz elkartuetan)
dejada dejada 1 iz pilota-jokoan eta, pilota ia indarrik gabe jotzea frontisaren inguruan uzteko.
  2 irud/hed
dejeneratu dejeneratu ik degeneratu.
dekadente dekadente 1 izond gainbehera doan zerbait adierazten duena.
  2 jada boladan ez dauden estetika eta estiloetan oinarritzen dena.
  3 irud/hed
dekadentismo dekadentismo iz arte eta literatura-eskola, XIX. mendearen bukaerakoa, gaien eszeptizismoa eta gustuaren gehiegizko fintasun eta dotoretasuna ezaugarri dituena.
dekadentista dekadentista izond dekadentea (bigarren adieran).
dekadentzia dekadentzia 1 iz gainbehera, bereziki kulturala edo morala.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik dekadente.
 
dekalatu dekalatu izond atzeratua, desfasatua.
dekalkatu dekalkatu, dekalka, dekalkatzen du ad kalkatu.
dekalogia dekalogia iz munduaren amaiera bizi beharko duen belaunaldiaren gertaerak azaltzen duen hamar eleberrien saila.
dekalogo dekalogo 1 iz Jainkoaren legeko hamar aginduak.
  2 jarduera batean oinarrizkotzat hartzen diren hamar erregelako multzoa.
  3 (hitz elkartuetan)
 
dekametro dekametro iz hamar metroko luzera neurria.
dekano dekano 1 iz unibertsitate fakultate bateko burua.
  2 elkargo batean, urte gehien dituena edo bertan urte gehiago egin dituena.
  3 dekano orde ik dekanorde.
 
 
dekanorde dekanorde (orobat dekano orde) 1 iz elkargo batean, dekanoaren hurrengoa, eta, egoera jakin batzuetan, haren ordekoa.
  2 unibertsitate fakultate batean, dekanoaren laguntzailea, arlo jakin baten ardura duena.
dekanotza dekanotza iz dekanoaren kargua; dekanoaren bulegoa.
dekantazio dekantazio iz zehaztea edo mugatzea.
dekapitatu dekapitatu izond burugabetua.
dekatloi dekatloi (orobat dekatlon) 1 iz hamar olinpiar probaren multzoa.
  2 irud/hed
dekatlon dekatlon ik dekatloi.
deklamatibo deklamatibo iz deklamazioarena, deklamazioari dagokiona. ik deklamazio 2.
deklamatu deklamatu, deklama, deklamatzen du ad testu bat doinu egokiz esan.
 
deklamatzaile deklamatzaile izond deklamatzen duena.
deklamazio deklamazio 1 iz deklamatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; ik deklamatibo)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
deklarapen deklarapen 1 iz deklarazioa, adierazpena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
deklaratibo deklaratibo izond esaldiez eta kidekoez mintzatuz zerbait adierazten duena.
deklaratu deklaratu, deklara, deklaratzen 1 du ad jendaurrean adierazi, jendaurrean aditzera eman.
  2 (norbaitek epailearen edo kideko baten aurrean)
  3 norbaiti zerbait adierazi.
  4 horretarako esku duenak norbait edo zerbait halako egoeran dagoela adierazi.
  5 (zergak eta) aitortu.
  6 (era burutua izenondo gisa)
  7 gerra deklaratu
 
 
 
 
 
 
 
 
deklaratze deklaratze iz adieraztea, aitortzea.
deklarazio deklarazio ( orobat deklarazione g.er.) 1 iz adierazpena.
  2 (epailearen edo kidekoen aurrean egina)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 gerra-deklarazio
 
 
 
deklarazione deklarazione ik deklarazio.
deklinabide deklinabide 1 iz hitz batek kasuen arabera har ditzazkeen formen multzoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
deklinabidekera deklinabidekera iz deklinabidearen era.
deklinaezin deklinaezin 1 izond ezin deklinatuzkoa.
  2 irud/hed
deklinatu deklinatu1, deklina, deklinatzen 1 du ad hitz bat deklinabidearen arabera jokatu.
  2 irud/hed
deklinatu deklinatu2 izond apaldua.
deklinazio deklinazio1 iz argizari baten angelu distantzia zeru ekuatoarekiko.
deklinazio deklinazio2 (orobat deklinazione g.er.) 1 iz deklinabidea.
  2 (hitz elkartuetan)
deklinazione deklinazione ik deklinazio.
dekodeezin dekodeezin ik deskodeezin.
dekodetu dekodetu ik deskodetu.
dekodetze dekodetze ik deskodetze.
dekodifikatu dekodifikatu ik deskodifikatu.
dekoloratu dekoloratu ik deskoloratu.
dekomisio dekomisio iz konfiskazioa.
dekonstruktibo dekonstruktibo izond dekonstrukzioari dagokiona.
dekonstrukzio dekonstrukzio iz testuen analisi metodoa, hizkuntza-ikurraren adierazlearen eta adieraziaren arteko egokitasunik eza oinarritzat hartzen duena. ik deseraikitze 2.
dekontrakzio dekontrakzio iz lasaitasuna.
dekorado dekorado ik dekoratu2.
dekoradore dekoradore iz dekoratzailea.
dekoratibo dekoratibo izond apaintzeari dagokiona; apaingarria.
dekoratu dekoratu1, dekora, dekoratzen 1 du ad apaingarriz hornitu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
dekoratu dekoratu2 (orobat dekorado g.er.) 1 iz teatro edo zinema lan baten gertalekuaren irudikapena.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
 
 
dekoratugile dekoratugile (orobat dekoratu egile) iz dekoratuak egiten dituen pertsona.
dekoratzaile dekoratzaile 1 iz dekoratzen duen pertsona.
  2 barne-dekoratzaile barneen dekoratzailea.
dekoratze dekoratze iz zerbait apaingarriz hornitzea.
dekorazio dekorazio 1 iz dekoratzea; dekoratzearen ondorioa.
  2 apaingarria.
  3 dekoratua.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
dekoro dekoro iz lotsa, duintasuna.
dekoroso dekoroso izond itxurazkoa, erazkoa.
dekretal dekretal iz aita santuaren erabaki bat daukan gutuna.
dekretatu dekretatu, dekreta, dekretatzen 1 du ad dekretu bidez erabaki edo agindu.
  2 erabaki.
dekreto dekreto ik dekretu.
dekretu dekretu ( orobat dekreto ) 1 iz botere betearazlearen idatzizko erabakia.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 dekretu bidez
  6 errege (orobat erret g.er.) dekretu
  7 lege dekretu
 
 
 
dekretukada dekretukada iz adkor dekretua.
 
dekubito dekubito (orobat decubito) iz plano horizontal batean etzanda dagoenaren jarrera.
dela dela
  1 dela ... dela naiz ... nahiz
delako delako 1 izlag aipatutakoa, lehen aipatutakoa.
  2 (aipatzen den izen propio, erderatikako izen edo kidekoren baten eskuinean).
  3 dena delako
delegaritza delegaritza iz delegazioa, ordezkaritza. ik delegazio.
delegatu delegatu1, delega, delegatzen 1 du ad -en esku utzi, ordezkaritza eman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
delegatu delegatu2 1 iz ordezkaria.
  2 (izen elkartuetan)
  3 (beste kargu-izen baten eskuinean)
delegazio delegazio ( orobat delegazione g.er.) 1 iz ordezkaritza, ordezkariaren bulegoa.
  2 ordezkaritza, ordezkarien multzoa.
  3 delegatzea.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
delegazione delegazione ik delegazio.
delektazio delektazio iz atsegintasuna, gozamena.
delfin delfin1 iz Frantzian, erregeren premua. ik dofin.
delfin delfin2 iz izurdea.
delfotar delfotar izlag Delfokoa, Delfori dagokiona.
deli deli iz delicatessen denda.
deliberamen deliberamen iz deliberamendua.
deliberamendu deliberamendu 1 iz asmo sendoa.
  2 erabakia.
  3 (hitz elkartuetan)
 
deliberarazi deliberarazi, deliberaraz, deliberarazten du ad erabakitzera behartu.
deliberatibo deliberatibo izond deliberoarena, deliberoari dagokiona.
deliberatu deliberatu, delibera, deliberatzen 1 da ad erabaki. (-tzera atzizkiaz)
  2 du ad erabaki. (-ela atzizkiaz)
  3 (-tzea atzizkiaz)
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 gogoan erabili.
  6 deliberatzear
 
 
 
 
 
 
deliberatuki deliberatuki adlag erabakitasunez, erabakimenez.
deliberatzaile deliberatzaile izond/iz deliberatzen duena.
deliberatze deliberatze iz erabakitzea.
deliberazio deliberazio (orobat deliberazione) 1 iz deliberoa, erabakia.
  2 gogoan erabiltzea, pentsatzea.
  3 (hitz elkartuetan)
deliberazione deliberazione ik deliberazio.
delibero delibero 1 iz erabakia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 erabakitasuna, erabakimena.
 
deliberotsu deliberotsu izond erabakitasunez betea.
delicatessen delicatessen 1 iz jaki fin eta hautak, denda berezietan eta eskuarki prestatuak saltzen direnak.
  2 (hitz elkartuetan)
delikadezia delikadezia iz leuntasuna, mehetasuna.
delikatasun delikatasun iz leuntasuna, mehetasuna.
delikatu delikatu 1 izond leuna, fina, mehea.
  2 kontuzkoa, labaina, zaila.
 
delikatuki delikatuki adlag era delikatuan.
deliktibo deliktibo izond delituzkoa, delitu-. ik delitu 2.
deliktu deliktu ik delito.
delineaketa delineaketa iz delineatzea.
delineante delineante iz (planoen) marrazkigilea.
delineatu delineatu, delinea, delineatzen du ad (planoak) marratzu.
delineatzaile delineatzaile 1 iz marrazkigilea.
  2 (hitz elkartuetan)
delineazio delineazio iz delineatzea.
delinkuente delinkuente iz delitugilea, gaizkilea. ik kriminal; delitugile.
delinkuentzia delinkuentzia 1 iz delitu bat egitea; toki edo garai jakin batean eginiko delitu kopurua. ik delitugintza.
  2 (hitz elkartuetan)
delirante delirante izond eldarniozkoa, deliratzailea.
deliratu deliratu, delira, deliratzen du ad gauza zentzugabeak esan, sugar altuaren edo nahasmendu baten ondorioz.
deliriko deliriko izond delirioarena, delirioari dagokiona.
delirio delirio 1 iz deliratzea; deliratzen esaten dena. ik eldarnio.
  2 irud/hed
delito delito ik delitu.
delitu delitu ( orobat delito ) 1 iz lege haustea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik deliktibo.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela )
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
delitugai delitugai iz delitutzat hartzeko gauza.
delitugile delitugile (orobat delitogile) 1 iz delitu bat egiten duen pertsona. ik delinkuente.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (izenondo gisa)
delitugintza delitugintza iz delinkuentzia.
delitukide delitukide iz norbaitentzat, delituan lagun izan duena.
delizia delizia iz atsegin bizia; gozamena.
delizios delizios (orobat delizius) izond atsegingarria, atsegintsua, gozatsua.
delizius delizius ik delizios.
delokalizazio delokalizazio ik deslokalizazio.
delta delta 1 iz alfabeto grekoko laugarren letra.
  2 ibaien bokalean eratzen den hareazko gunea, gehienetan hiruki formakoa.
  3 delta-hegal motorrik gabeko tresna hegalaria, hiruki formako haize-oihal batez eta hura gidatzen duen pertsonari eusten dion egitura batez osatua.
deltoide deltoide iz besagaineko giharra, hiruki formakoa, besoa jasoteko balio duena.
dema dema (orobat tema) 1 iz abereekin egiten den lehiaketa eta apostua; orobat beste kiroletan egiten dena. ik proba; tema.
  2 (gainerako kiroletan)
  3 irud/hed norgehiagoka.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 deman lehian, borrokan.
  6 dema eta tema
  7 dema-harri
  8 tema eta dema
  9 idi dema
 
demagogia demagogia iz herri xehearen grinak kilikatzen eta erabiltzen dituen politika-era.
 
demagogiko demagogiko izond demagogiarena, demagogiari dagokiona.
demagogo demagogo 1 izond herri xehea lausengatuz agintea eskuratu nahi duena.
  2 iz herri xehea lausengatuz agintea eskuratu nahi duen pertsona.
demagundu demagundu, demagun(du), demaguntzen du ad adkor “demagun” esan.
demagunka demagunka adlag adkor “demagun” esaka.
demaguntze demaguntze iz adkor “demagun” esatea.
demanda demanda ( ) 1 iz istilua, errieta. ik sesio.
  2 eskabidea, eskakizuna, galdea.
  3 auzi eskea.
  4 demandan
  5 demanda egin errieta egin.
demandadero demandadero iz
demandagile demandagile iz auzi-jartzailea.
demandante demandante iz auzi-jartzailea.
demandatu demandatu iz salatua izan den pertsona.
demantibulatu demantibulatu, demantibula, demantibulatzen ad
demarkazio demarkazio (orobat demarkazione) 1 iz mugapea.
  2 demarkazio muga muga-lerroa.
demarkazione demarkazione ik demarkazio.
demarratu demarratu, demarra, demarratzen du ad oldarrean abiatu.
demas demas 1 izond ikaragarria, izugarria, gehiegizkoa.
  2 demaseko (orobat demasako g.er.) izlag demasa.
demasakeria demasakeria iz izugarrikeria.
demasia demasia iz gehiegikeria.
demasiatu demasiatu izond gehiegikeriazkoa.
demendren demendren 1 izond gutxiena
  2 demendreneko izlag gutxieneko.
 
dementor dementor iz munduan den izaki ilun eta izugarrienetakoa, giza itxurakoa baina hanka eta bururik gabea.
 
dementzia dementzia 1 iz zorotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
demetitu demetitu ik dimititu.
demisio demisio ik dimisio.
demisionatu demisionatu, demisiona, demisionatzen du ad ipar dimititu.
demisione demisione ik dimisio.
demiurgia demiurgia iz demiurgoarena, demiurgoari dagokiona.
demiurgo demiurgo izond/iz unibertsoaren printzipio sortzailea.
demode demode izond modatik pasea.
demofarmazia demofarmazia iz produktu kosmetikoen inguruko farmazia.
demografia demografia 1 iz giza multzoen estatistika bidezko azterketa; biztanleria.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik demografiko.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
demografiko demografiko izond demografiarena, demografiari dagokiona. ik demografia 2.
 
demografikoki demografikoki adlag demografiaren aldetik.
demokide demokide iz Demoen higikundeko kidea.
demokrata demokrata ( ) 1 izond/iz demokraziaren eta balio demokratikoaren aldekoa. (pertsonei buruz)
  2 (pertsonei buruz izenondoekin)
  3 (gauzei buruz)
  4 alderdi demokrata bateko kidea.
  5 demokrata-kristau ( orobat demokratakristau g.er.) izond/iz
  6 kristau-demokrata ( orobat kristaudemokrata g.er.) izond
  7 sozial-demokrata ik sozialdemokrata.
 
 
 
 
demokratakristau demokratakristau ik demokrata 5.
demokratera demokratera iz adkor
demokratiko demokratiko 1 izond demokraziarena, demokraziari dagokiona. ik demokrazia 4; demokrazia 6.
  2 irud/hed
  3 (izan aditzarekin)
  4 ez-demokratiko
 


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
demokratikoki demokratikoki adlag era demokratikoan.
 
 
 
demokratikotasun demokratikotasun iz demokratikoa denaren nolakotasuna.
demokratismo demokratismo iz espiritu demokratikoa.
demokratista demokratista izond demokratismoarena, demokratismoari dagokiona.
demokratizatu demokratizatu, demokratiza, demokratizatzen 1 da/du ad demokratiko bihurtu, izaera demokratikoa hartu edo eman.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
demokratizatzaile demokratizatzaile izond demokratizatzen duena.
demokratizatze demokratizatze iz demokratiko bihurtzea.
demokratizazio demokratizazio 1 iz demokratizatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
demokrazia demokrazia 1 iz aginpidea hiritar guztiek hauteskunde bidez hautatutako ordezkarien eskuetan dagoen gobernu era.
  2 (izenondoekin)
  3 gobernu demokratikoa.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik demokratiko.
  5 (bigarren osagai gisa)
  6 demokraziazko ik demokratiko.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
demokraziazale demokraziazale izond demokraziaren zalea dena, demokrata.
demokraziondo demokraziondo
demokristau demokristau izond/iz demokrata-kristaua, kristau-demokrata.
 
demolinguistiko demolinguistiko izond hizkuntza-demografiari dagokiona.
demoniako demoniako izond deabruarena. ik deabrutar.
demoniakoki demoniakoki adlag era demoniakoan.
demonino demonino ik demonio.
demoni demoniño ik demonio.
demonio demonio ( orobat demonino g.er. eta demoniño g.er.) 1 iz deabrua. ik deabru.
  2 irud/hed
  3 (irain hitz gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (izenondo gisa) ik demontre 3.
  7 (adizlagun baten eskuinean) adkor
  · 8 interj ik demontre.
  9 (galdetzaile baten eskuinean) ik demontre 2.
  10 demoniozko izlag
  11 demonioak hartu
  12 zer demonio interj ik demontre 2.
 
 
demoniokeria demoniokeria iz deabrukeria.
demoniologia demoniologia iz demonioaren azterketa.
demonizatu demonizatu, demoniza, demonizatzen du ad demonio izaera eman.
demonizazio demonizazio iz demonizatzea.
demonografo demonografo iz deabruak deskribatzen aditua den pertsona.
demonstratu demonstratu ik demostratu.
demonstrazio demonstrazio ik demostrazio.
demontre demontre 1 interj harridura, haserrea edo kidekoak adierazteko hitza. ik demonio 8.
  2 (galdetzaile baten eskuinean). ik demonio 9.
  3 (izenondo gisa) ik demonio 6.
  4 (izen gisa)
  5 demontreko izlag
  6 zer (orobat ze) demontre interj ik demonio 12.
 
demostraketa demostraketa iz demostrazioa.
demostratibo demostratibo izond demostratzen duena.
demostratu demostratu (orobat demonstratu g.er.), demostra, demonstratzen 1 du ad frogatu.
  2 erakutsi.
  3 (era burutua izenondo gisa)
 
demostrazio demostrazio (orobat demonstrazio g.er. eta demostrazione g.er.) 1 iz frogatzea, froga.
  2 (hitz elkartuetan)
 
demostrazione demostrazione ik demostrazio.
demotiko demotiko iz egiptoar herri idazkera.
dena dena
  1 denetariko ik denetariko.
  2 den-dena
  3 dena dela dena den.
  3a dena delako
  4 dena den aurreko esaldian adierazten dena gorabehera, eta hura osatuz, esaten denari laguntzen dion esapidea. ik nolanahi 4.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
denario denario iz erromatarren garaiko dirua, eskuarki zilarrezkoa.
 
denbora denbora (orobat denpora g.er.) 1 iz gauzak gertatzen eta izakiak aldatzen diren bitarte mugagabea. ik aldi.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik tenporal.
  3 delako bitarte horren zati mugatua.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 delako bitarte horren unetzat hartua "lehen" eta "gero" baten artean. ik garai.
  6 denborarekin denbora igarotzearekin.
  7 denbora askoan
  8 denbora bateko izlag garai batekoa.
  9 denbora batez denbora-bitarte batez.
  10 denbora berean aldi berean.
  11 denbora galdu
  12 denbora galtze iz
  13 denbora gutxian
  14 denbora gutxira
  15 denbora gutxiren buruan
  16 denbora irabazi
  17 denbora luzean
  18 denbora-pasa1 ( orobat denborapasa eta denporapasa g.er.-izen nahiz adizlagun gisa-) iz denbora modu atseginean igaroarazten duen gauza.
  19 denbora-pasa2 adlag denbora igarotzen.
  20 denbora-pasagailu
  20a denbora-tarte
  21 denboraren buruan
  22 denborazko ik gorago 2.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
denborabako denborabako izond denboragabea.
denboradun denboradun izond denboraz hornitua.
denboragabe denboragabe 1 izond denbora igarotzeak erasaten ez diona.
  2 denboragabeko izlag denboragabea.
denboragabetasun denboragabetasun iz denboragabea denaren nolakoa.
denboragaindiko denboragaindiko izlag denbora igarotzeak erasaten ez diona.
denboragarren denboragarren
denboral denboral ik tenporal.
denboraldi denboraldi ( )1 iz halako denbora hedadura.
  2 aste edo hilabete batzuetako denbora hedadura, zerbait egiten edo zerbait gertatzen dena.
  3 jarduera jakin batek irauten duen denbora bitartea.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 aurre-denboraldi
  7 denboraldi-aurre
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
denboralditxo denboralditxo iz denboraldi laburra.
 
denborale denborale 1 iz ekaitza.
  2 irud/hed
denboraltze denboraltze ik tenporaltze.
denborapasa denborapasa ik denbora 19.
denborapasagarritasun denborapasagarritasun iz denborapasagarria denaren nolakotasuna.
denboratasun denboratasun iz denborari dagokionaren edo denboran gertatzen denaren nolakotasuna.
denboratxo denboratxo iz adkor denbora.
 
denborazkotasun denborazkotasun iz denboran gertatzen denaren, denborari dagokionaren nolakotasuna.
denda denda 1 iz jendaurreko salmentarako etxe edo lekua. ik saltegi; saltoki.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ehunez, larruz... estaltzen den zuraje batez egindako etxola modukoa, leku batetik bestera eraman daitekena.
  6 kanpadenda.
  7 jostunaren edo zernahi eskulangileren lantegia.
  8 barazki denda (orobat barazkidenda) eskuarki barazkiak saltzen diren denda.
  8a denda-aurre ( orobat dendaurre )
  9 denda-jabe (orobat dendajabe g.er.)
  10 denda-leiho (orobat dendaleiho)
  11 denda-oste ik dendaoste.
  12 denda-zulo (orobat dendazulo)
  13 kanpa-denda ik kanpadenda.
  14 kanpin denda ( orobat kanpindenda ) kanpadenda.
  15 oihal denda1 oihalez eginiko denda.
  16 oihal denda2 oihalak saltzen diren denda.
  17 paper denda (orobat paperdenda) papera, idazteko gauzak eta kidekoak saltzen den denda. ik papertegi.
 
 
 
 
 
 
 
 
dendagune dendagune (orobat dendagune) iz denden gunea.
dendajabe dendajabe ik denda 9.
dendakide dendakide iz denda berekoa.
dendaleiho dendaleiho ik denda 10.
dendaltza dendaltza ik dendaritza.
denda dendaño iz denda txikia, dendatxoa.
dendaoste dendaoste ( Ereduzko testuen corpusean denda-oste eta dendoste g.er. soilik) iz dendaren atzeko aldea; dendaren atzealdeko gela.
dendari dendari 1 iz denda duena, denda batez arduratzen dena.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenondo gisa)
  4 (adizlagun gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 ipar jostuna.
 
dendarigo dendarigo iz dendaritza.
dendaritza dendaritza (orobat dendaltza g. er.) iz ipar jostunaren lanbidea.
dendatxo dendatxo iz denda txikia.
dendatzar dendatzar iz adkor denda handia.
dendaurre dendaurre ik denda 8.
dendazulo dendazulo ik denda 12.
dendoste dendoste ik dendaoste.
dendrina dendrina iz foraminifero bentoniko mota.
dendrita dendrita 1 iz neuronaren protoplasmaren hedadura adarkatua.
  2 (hitz elkartuetan)
dendu dendu iz oreka.
deneatu deneatu, denea, deneatzen du ad ezeztatu.
denetariko denetariko 1 izlag mota guztietakoak dituena, denetarik duena. (gauzei buruz)
  2 (bestelakoei buruz)
 
denge denge iz eritasun epidemikoa, sukarrak, negelak, eta buruko eta giharretako minak ezaugarritzen dutena.
denominazio denominazio iz izendapena.
denotatibo denotatibo iz adierazlea.
denotatu denotatu, denota, denotatzen 1 du ad adierazi, erakutsi.
  2 (era burutua izen gisa)
denotatze denotatze iz adieraztea, erakustea.
denotazio denotazio iz denotatzea.
 
denpora denpora ik denbora.
denporapasa denporapasa ik denbora 18.
denso denso ik dentso.
dentadura dentadura iz hortzeria, hortz-haginak.
dentasun dentasun iz denaren nolakotasuna.
dentifriko dentifriko 1 iz hortzetako pasta.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (izenondo gisa) hortzetako pastari dagokiona.
dentikulu dentikulu iz paralelepipedo angeluzuzen formako apaingarria, joniar ordenan eta bestetan frisoko goialdean lerrokaturik jartzen dena
dentista dentista 1 iz hortz-haginetako gaitzak artatzen dituen sendagilea. ik odontologo.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 dentista-laguntzaile
 
dentsifikatu dentsifikatu, dentsifika, dentsifikatzen du ad dentsoago bihurtu.
dentsitate dentsitate 1 iz gorputz baten masaren eta bolumenaren arteko erlazioa.
  2 irud/hed ik trinkotasun.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
dentsitatedun dentsitatedun izond dentsitatez hornitua.
dentso dentso (orobat dentso g.er.) izond dentsitate handikoa. ik trinko.
 
denuntzia denuntzia 1 iz salaketa.
  2 (hitz elkartuetan)
denuntziatu denuntziatu, denuntzia(tu), denuntziatzen du ad denuntzia jarri. ik salatu.
deontologia deontologia 1 iz etikaren alorra, lanbide bati dagozkion eginbeharrez eta printzipioez ari dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik deontologiko.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
deontologiko deontologiko izond deontologiarena, deontologiari dagokiona. ik deontologia 2.
deontologikoki deontologikoki adlag deontologiari dagokionez.
departamendu departamendu (orobat departemendu g.er. eta departamentu) 1 iz Frantzia banatzen den administrazio barruti bakoitza, burutzat prefeta duena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 ik departamentu.
 
 
 
 
departamenduburu departamenduburu ( orobat departamendu buru orobat departamentuburu eta depardamentu buru iz departamendu bateko burua.
  2 (hitz elkartuetan)
 
departamenduka departamenduka adlag departamenduen arabera.
departamental departamental izond departamenduari dagokiona.
departamentalista departamentalista izond departamenduen araberakoa.
departamentalizazio departamentalizazio iz departamentuetan zatitzea.
departamentu departamentu ( orobat departamendu ) 1 iz administrazioko saila. (gobernuetan)
  2 (enpresa eta kidekoetan)
  3 (unibertsitate eta kidekoetan)
  4 administrazio barrutia.
  5 apartamentua.
 
 
departamentuburu departamentuburu ik departamenduburu.
dependentzia dependentzia 1 iz inoren esku dagoenaren, zerbaiten mendeko denaren egoera. ik mendekotasun.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
dependitu dependitu, dependi, dependitzen da-du ad -en mende egon,
depilagailu depilagailu iz depilatzeko gailua.
depilatu depilatu, depila, depilatzen du ad ilea kendu.
depilazio depilazio iz depilatzea.
deportatu deportatu1, deporta, deportatzen du ad norbait, arrazoi politikoez edo zigor gisa, erbesterarazi. ik deserritu.
 
deportatu deportatu2 1 iz arrazoi politikoez edo zigor gisa, erbesteratua izen den pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
 
deportatze deportatze iz norbait, arrazoi politikoez edo zigor gisa, erbesteraraztea.
deportazio deportazio (orobat deportazione g.er.) 1 iz deportatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
deportazione deportazione ik deportazio.
deporte deporte iz kirola.
deportibo deportibo 1 izond kirolari dagokiona, kirol-. ik kirol 2.
  · 2 iz kirol autoa.
 
deposito deposito ik depositu.
depositu depositu ( orobat deposito ) 1 iz likidoentzako biltegia. ik andel.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 gorputegia.
  5 biltegia.
 
deprabazio deprabazio iz galdukeria.
depredadore depredadore izond/iz harrapakaria. ik depredatzaile.
depredatzaile depredatzaile izond/iz harrapakaria. ik depredadore.
depredazio depredazio iz harrapatzea.
depresibo depresibo 1 izond/iz depresiorako joera duena. ik depresio 2.
  2 irud/hed
  3 maniako-depresibo izond fase maniakoak eta depresiboak aldizkatzen dituena.
depresiboki depresiboki adlag depresioz.
depresio depresio (orobat depresione g.er., deprezio g.er. eta deprezione g.er.) 1 iz gogo beheraldia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik depresibo.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duelarik) )
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 beheraldia.
  6 sakongunea.
  7 meteorologian, presio apalen gunea.
  8 depresio-gune ik depresiogune.
depresioaldi depresioaldi (orobat depresio aldi g.er.) iz depresioaren mendeko aldia.
depresiogune depresiogune (orobat depresio-gune) iz meteorologian, presio apalen gunea.
depresione depresione ik depresio.
depresore depresore iz sendagaiez mintzatuz, zenbait nerbio zentroren aritzea murrizten duena.
depreziatu depreziatu, deprezia, depreziatzen du ad diruaren edo ondasun baten balioak behera egin.
depreziazio depreziazio iz depreziatzea.
deprezio deprezio ik depresio.
deprezione deprezione ik depresio.
deprimente deprimente izond depresioa eragiten duena. ik deprimigarri.
deprimigarri deprimigarri izond depresioa eragiten duena. ik deprimente.
deprimitu deprimitu, deprimi, deprimitzen 1 da/du ad depresioa eragin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
depuradora depuradora iz araztegia.
depuratu depuratu, depura, depuratzen 1 du ad garbitu.
  2 araztu.
depurazio depurazio iz depuratzea.
deputatu deputatu ik diputatu.
derbetar derbetar izond/iz Likaoniako Derbekoa, Derberi dagokiona; Derbeko biztanlea.
derbi derbi 1 iz herri edo eskualde bereko bi kirol talderen arteko partida.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
 
 
derbitxe derbitxe ( orobat dervitxe ) iz musulman lekaidea, aszetismoaren bidez santutasuna iritsi nahi duena.
deretxo deretxo 1 iz ipar zuzenbidea. ik dretxo.
  2 eskubidea.
deriba deriba iz desbideratzea.
deribatu deribatu1, deriba(tu), deribatzen 1 da/du ad eratorri.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 (matematikan) ik deribatu2.
  4 desbideratu.
deribatu deribatu2 iz funtzio erreal batentzat, funtzioaren gehikuntzaren eta aldagaiarenaren arteko zatiduraren limitea, aldagaiaren gehikuntzak zerorantz jotzen duenean.
 
deribazio deribazio 1 iz eratortzea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 desbideratzea, adarra.
  4 matematikan, deribatua kalkulatzea.
dermatitis dermatitis iz larruazalaren hantura.
dermatologia dermatologia iz medikuntzaren adarra, larruazala eta haren eritasunak aztertzen dituena.
dermatologo dermatologo 1 iz dermatologian espezialista.
  2 (izenondo gisa)
 
dermatomikosi dermatomikosi iz larruazaleko eritasuna, onddoek eragina.
dermatosi dermatosi iz larruazaleko eritasuna.
dermio dermio iz eremua, barrutia; basoa ez den udal lurraldea.
dermis dermis iz ornodunen epidermisaren azpiko ehun konjuntiboa.
dermoestetika dermoestetika iz medikuntzaren adarra, larruazalaren estetikaz arduratzen dena.
dermoestetiko dermoestetiko izond dermoestetikari dagokiona.
derogatu derogatu, deroga, derogatzen da/du ad ezeztatu, indargabetu.
derogazio derogazio (Ereduzko testuen corpusean derogazione soilik) iz ezeztapena, indargabetzea.
derrame derrame iz isuria, jarioa.
derrapatu derrapatu, derrapa, derrapatzen du ad errepideetan eta, lerratu.
derrapatze derrapatze iz lerratzea.
derrefente derrefente ik derrepente.
derrepente derrepente ( orobat derrefente g.er.) 1 adlag bat-batean.
  2 derrepentean adlag derrenpente, bat-batean.
  3 derrepenteko izlag bat-batekoa.
  4 derrepente batean bat-batean.
 
derrigor derrigor 1 adlag nahitaez, nora ezean.
  2 iz nahitaezko gauza.
  3 derrigorrean adlag derrigor.
  4 derrigorreko izlag derrigorrezkoa.
  5 derrigorrez adlag derrigor.
  6 derrigorrezko izlag
 
 
 
 
 
 
 
 
derrigorrezkotasun derrigorrezkotasun iz derrigorrezkoa denaren nolakotasuna. ik derrigortasun.
derrigortasun derrigortasun 1 iz derrigor izateko nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
derrigortu derrigortu ( ), derrigor(tu), derrigortzen 1 du ad derrigor behartu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
derrokatu derrokatu, derroka, derrokatzen du ad (boteretik) erorarazi, eraitsi.
derrot derrot
  1 derrotean iz gelditu gabe, kolpe batean.
derrota derrota1 iz desegigoa, porrota.
derrota derrota2 iz ibilbidea, joaira.
derrotatu derrotatu, derrota(tu), derrotatzen 1 du ad azpiratu, garaitu, bentzutu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
derrotean derrotean ik derrot.
derrotxe derrotxe iz eralgitzea, xahutzea. ik irion.
dervitxe dervitxe ik derbitxe.
desabantaila desabantaila ( orobat desabantail g.er.) 1 iz alde txarra.
  2 (hitz elkartuetan)
 
desadostasun desadostasun ( ) 1 iz adostasunik eza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
 
 
 
desadostu desadostu, desados, desadosten da ad desadostasuna izan.
desafekto desafekto iz aurka agertzen dena.
desafiagarri desafiagarri izond desafiatzailea, erronka-jotzailea.
desafiakor desafiakor izond desafiatzailea, erronka-jotzailea.
desafiatu desafiatu, desafia, desafiatzen du ad erronka jo, desafio egin.
desafiatuki desafiatuki adlag
desafiatzaile desafiatzaile 1 izond/iz desafiatzen duena, erronka-jotzailea.
  2 (adizlagun gisa)
desafinamendu desafinamendu iz desafinazioa.
desafinatu desafinatu, desafina, desafinatzen 1 du ad gozakaiztu, tonutik kanpo jarri.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
desafinazio desafinazio iz desafinatzea.
desafio desafio ( orobat desapio g.er.) 1 iz erronka.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (apustu eta kidekoetan)
  5 desafio egin ik desafiatu.
  6 desafioa egin
 
 
desafioka desafioka (orobat desapioka g.er.) adlag desafio eginez.
 
desaforatu desaforatu izond bere onetik aterea.
desagerarazi desagerarazi ik desagerrarazi.
desagerketa desagerketa 1 iz desagertzea. ik desagerpen.
  2 (hitz elkartuetan)
 
desagerkor desagerkor izond desagertzeko joera duena.
desagerlari desagerlari iz desagertzen den pertsona.
desagerpen desagerpen 1 iz desagertzea. ik desagerketa. (pertsonak)
  2 (gauzak)
 
desagerrarazi desagerrarazi ( orobat desagertarazi ; eta desagerarazi g.er.), desagerraraz, desagerrarazen du ad desagertzera behartu.
 
 
 
 
desagerrarazle desagerrarazle izond desagerrarazten duena.
desagertaraz desagertaraz ik desagerraraz.
desagertu desagertu ( ), desager, desagertzen 1 da ad ageritik kendu, ikustezin edo sumaezin bihurtu. (pertsonak eta animaliak)
  2 (gauzak)
  3 (-tik adizlagunekin)
  4 (-n adizlagunekin)
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 (era burutua izen gisa)
  7 desagertzear adlag desagertzeko zorian.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
desagertzaile desagertzaile izond desagertzen dena.
desagertze desagertze iz ageritik kentzea, ikustezin edo sumaezin bihurtzea.
 
desagertzear desagertzear adlag desatzertzeko zorian.
 


desagradabe desagradabe izond desatsegina.
desahogatu desahogatu, desahoga, desahogatzen da ad barrua hustu, barrena arindu.
desahuziatu desahuziatu izond etsipena hartua, etsitua.
desailkatu desailkatu, desailka, desailkatzen du ad sailkapenetik atera.
desaire desaire iz purrustada, erdeinua.
desajustatu desajustatu izond desegokitua.
desajuste desajuste iz egokitasunik eza, desoreka.
desakonpasatu desakonpasatu (Ereduzko testuen corpusean deskonpasatu soilik) izond konpas edo erritmotik kanpokoa.
desakonpasatuki desakonpasatuki adlag konpas edo erritmotik at.
desakordio desakordio 1 iz adostasunik eza.
  2 (hitz elkartuetan)
desakort desakort izond bat ez datorrena, gaizki ematen duena.
desakralizatu desakralizatu, desakraliza, desakralizatzen du ad izaera sakratua kendu.
desakreditatu desakreditatu (orobat deskreditatu), desakredita, desakreditatzen 1 du ad izena kendu, entzutea kendu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
desaktibatu desaktibatu, desaktiba, desaktibatzen da/du ad indargabetu.
 
desaktibazio desaktibazio iz desaktibatzea, indargabetzea.
desalojatu desalojatu, desaloja, desalojatzen du ad hutsarazi, etxe-hustuketa eragin.
desalojo desalojo 1 iz (etxe) hustuketa.
  2 (hitz elkartuetan)
desamets desamets iz ametsik eza.
desamodio desamodio (orobat desamorio g.er.) 1 iz maitasunik eza.
  2 (hitz elkartuetan)
desamorio desamorio ik desamodio.
desamortizazio desamortizazio iz ondasun amortizatuak, merkaturatzeko libre utzi.
desanexio desanexio 1 iz anexioa indargabetzea.
  2 (hitz elkartuetan)
desanexionatu desanexionatu, desanexiona, desanexionatzen da/du ad iz anexioa indargabetu.
desanimatu desanimatu, desanima, desanimatzen da/du ad gogogabetu, adoregabetu.
desanimo desanimo iz adorerik eza, adoregabetasuna.
desanparatu desanparatu, desanpara, desanparatzen 1 du ad babesgabetu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
desanparo desanparo iz babesik eza, babesgabetasuna.
desantolamendu desantolamendu iz antolamendurik eza.
desantolatu desantolatu, desantola, desantolatzen 1 da/du ad antolaketa galdu edo kendu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
desantolatze desantolatze iz antolaketa galtzea edo kentzea.
desantzeko desantzeko izond antzarik ez duena.
desantzekotasun desantzekotasun iz desantzekoa denaren nolakotasuna.
desapio desapio ik desafio.
desapioka desapioka ik desafioka.
desaprobetxatu desaprobetxatu, desaprobetxa, desaprobetxatzen du ad etekinik ez atera, alferrik galdu.
desapropos desapropos izond aproposa ez dena, desegokia.
desarau desarau iz araurik eza.
desarauketa desarauketa iz desarautzea.
desarautu desarautu, desarau(tu), desarautzen du ad arauak ezabatu.
desarautze desarautze 1 iz arauak ezabatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
desarduratu desarduratu, desardura, desarduratzen da ad ardura galdu, arduragabetu.
desarildu desarildu, desaril, desariltzen 1 da/du ad arildua dagoena desegin.
desarmamendu desarmamendu iz desarmatzea.
desarmatu desarmatu, desarma, desarmatzen 1 du ad armak kendu. ik armagabetu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 desmuntatu.
desarmatze desarmatze iz armak kentzea, armagabetzea.
desarme desarme 1 iz desarmatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
 
 
 
 
 
desarmonia desarmonia iz harmoniarik eza.
desarra desarra 1 iz desarratzea, giro egitea.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
desarranjatu desarranjatu (orobat desarrañatu), desarranja, desarranjatzen.
desarrantza desarrantza iz
desarra?atu desarrañatu ik desarranjatu.
desarratu desarratu, desarra(tu), desarratzen 1 du ad (arma batek) jaurtigaia bota, tiro egin.
  2 irud/hed
desarrazoi desarrazoi iz arrazoirik eza; arrazoiaren aurkako gauza.
desarrazoitze desarrazoitze iz
desarroilatu desarroilatu ( orobat desarrollatu ), desarroila, desarroilatzen da/du ad garatu.
desarroilismo desarroilismo (orobat desarrollismo) iz kosta ahala kostako garapenaren aldeko politika.
desarroilista desarroilista (Egungo testuen corpusean Ereduzko testuen corpusean desarrollista soilik) 1 izond desarroilismoarena, desarroilismoari dagokiona.
  2 izond/iz desarroilismoaren aldekoa.
desarrollatu desarrollatu ik desarroilatu.
desarrollismo desarrollismo ik desarroilismo.
desartikulatu desartikulatu, desartikula, desartikulatzen 1 du ad giltzadura desegin; ataletan bereizi.
  2 irud/hed
  3 desegin.
  4 (era burutua izenondo gisa)
desartikulazio desartikulazio iz desartikulatzea.
desartilatu desartilatu, desartila, desartilatzen du ad artilleria kendu.
desasosegatu desasosegatu, desasosega, desasosegatzen da ad desosegatu, baretasuna galdu. ik urduritu; artegatu.
desasosegu desasosegu iz desosegua. ik urduritasun; artegatasun; ezinegon.
desastre desastre 1 iz hondamena, hondamendia; erabateko porrota.
  2 (izan aditzarekin) penagarria, oso txarra, erremediorik gabekoa.
 
desastroso desastroso izond ezin txarragoa, penagarria.
desataskatu desataskatu, desataska, desataskatzen du ad buxadura kendu.
desatrakatu desatrakatu, desatraka, desatrakatzen da ad desamarratu.
desatsegin desatsegin ( ) 1 izond gogokoa ez dena, gustokoa ez dena. (pertsonak)
  2 (gauzak)
  3 (izan da aditzarekin)
  · 4 (adizlagun edo predikatu gisa)
  5 (izen gisa)
 
 


 
desatsegingarri desatsegingarri izond desatsegina eragiten duena.
desatseginkiro desatseginkiro aldag era desatseginean.
desatsegintasun desatsegintasun iz desatsegina denaren nolakotasuna.
desatxikimendu desatxikimendu iz atxikimendurik eza.
desatxikitze desatxikitze iz atxikimendua galtzea.
desautomatizatu desautomatizatu, desautomatiza, desautomatizatzen du ad automatikotasuna kendu.
desaxolatu desaxolatu, desaxola(tu), desaxolatzen da ad ezaxolatu.
desazeleratu desazeleratu, desazelera, desazeleratzen du ad abiadura progresiboki gutxitu.
desbabestu desbabestu, desbabes(tu), desbabesten du ad babesa kendu.
desbaliatu desbaliatu ik desbaliotu.
desbalio desbalio iz baliorik eza.
desbaliotu desbaliotu (orobat desbaliatu), desbalio, desbaliotzen 1 du ad baliogabetu.
  2 diruaz mintzatuz, balioa jaitsi.
desbaliotze desbaliotze iz
desbaloratu desbaloratu, desbalora, desbaloratzen du ad balioa kendu.
desbandada desbandada
  1 desbandadan adlag arrapaladan.
desbankatu desbankatu, desbanka, desbankatzen du ad norbaitek beste norbait bere egoera edo tokitik kendu, hura norgehiagoka batean garaituz gero.
desbarajuste desbarajuste iz nahaste-borrastea.
desbarbarizatu desbarbarizatu, desbarbariza, desbarbarizatzen du ad barbarotasuna kendu.
desbardin desbardin ik desberdin.
desbardindu desbardindu ik desberdindu.
desbardinki desbardinki ik desberdinki.
desbardintasun desbardintasun ik desberdintasun.
desbarrabildu desbarrabildu ( ), desbarrabil, desbarrabiltzen da ad ipar barrez lehertu. ik deskojonatu.
desbentura desbentura iz zorigaitza, ezbeharra.
desbenturatu desbenturatu, desbentura(tu), desbenturatzen da ad zorigaiztoko, zorigaitzezko bihurtu.
desbenturatuki desbenturatuki adlag zorigaitzez.
desberdin desberdin ( orobat desbardin g.er.) 1 izond beste ezaugarri edo nolakotasun batzuek dituena. ik ezberdin; diferente; bestelako.
  2 pl ezaugarri edo nolakotasun berak ez dituztenak.
  3 itxuran edo nolakotasunean aldaketak edo aldeak dituena.
  4 (predikatu eta adizlagun gisa)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
desberdindu desberdindu ( orobat desbardindu g.er.), desberdin(du), desberdintzen 1 da/du ad tasun desberdinak hartu, desberdina izan.
  · 2 du ad desberdintasunak sumatu edo ezarri.
  3 desberdin bihurtu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
 
desberdindugabe desberdindugabe izond desberdindu ez dena.
desberdinkeria desberdinkeria iz desberdintasuna, gaitzesgarritzat markatua.
desberdinketa desberdinketa iz desberdintzea.
desberdinki desberdinki (orobat desbardinki g.er.) adlag era desberdinean. ik desberdin 4.
desberdinkiro desberdinkiro adlag desberdinki.
desberdintasun desberdintasun ( orobat desbardintasun g.er.) 1 izond desberdina denaren nolakotasuna. ik diferentzia.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duelarik)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
 
 
 
 
 
desberdintze desberdintze 1 iz tasun desberdinak hartzea, desberdina izatea. ik desberdinketa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
desbertebratu desbertebratu, desbertebra, desbertebratzen du ad desegituratu.
desbestelakotu desbestelakotu, desbestelako, desbestelakotzen du ad ez-bestelako bihurtu, berdindu.
desbiazio desbiazio iz desbideratzea.
desbidatu desbidatu (orobat desbiratu), desbida, desbidatzen du ad desbideratu.
desbide desbide iz okerreko bidea.
desbidealatze desbidealatze ik debideratze.
desbideraezin desbideraezin izond ezin desbideratuzkoa.
desbideraketa desbideraketa 1 iz desbideratzea. ik desbiderapen.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
desbiderapen desbiderapen iz desbideratzea. ik desbideraketa.
desbiderarazi desbiderarazi, desbideraraz, debiderarazten du ad desbideratzera behartu, bidea aldarazi edo galarazi.
desbideratu desbideratu, desbidera, desbideratzen 1 da ad bidetik atera; bidea aldatu.
  2 irud/hed
  · 3 du ad bidetik aterarazi.
  4 irud/hed
  5 (era burutua izenondo eta izen gisa)
 
 
desbideratzaile desbideratzaile izond desbideratzen duena.
desbideratze desbideratze (orobat desbidealatze g.er.) 1 iz bidetik ateratzea; bidea aldatzea.
  2 irud/hed
  2 (hitz elkartuetan)
  3 desbideratze tipiko (estatistikan)
desbiderazio desbiderazio iz desbideratzea.
desbiderkatzaile desbiderkatzaile iz biderkaketa bat batuketa bihurtzen duena.
desbiktimazio desbiktimazio iz
desbiratu desbiratu ik desbidatu.
desbirgatu desbirgatu, desbirga, desbirgatzen du ad birjintasuna kendu.
desbisatu desbisatu, desbisa, desbisatzen du ad
desbista desbista ik desbixta.
desbistatu desbistatu, desbista, desbistatzen du ad itxuratxartu, itsusitu.
desbixta desbixta (orobat desbista) iz ipar itxura txarra.
desblokatu desblokatu ik desblokeatu.
desblokatze desblokatze ik desblokeatze.
desblokeatu desblokeatu ( orobat desblokatu ), desblokea, desblokeatzen du ad prozesu edo jarduera bat normal gauzatzeko eragozpenak kendu.
desblokeo desblokeo iz desblokeatzea.
desdantzari desdantzari izond
desditxa desditxa (orobat destitxa) iz zoritxarra, zorigaitza.
desdoblamendu desdoblamendu iz erdibitzea.
desdoitu desdoitu, desdoi, desdoitzen da ad desegokitu.
desdoitze desdoitze iz desegokitzea.
desdontzeilatu desdontzeilatu, desdontzeila, desdontzeilatzen du ad birjintasuna kendu.
desdramatizatu desdramatizatu, desdramatiza, desdramatizatzen du ad dramatismoa kendu.
deseatu deseatu ik desiatu.
desegigo desegigo iz gudu edo borrokaldi batean porrot egitea.
desegile desegile 1 izond/iz desegiten duena.
  2 (hitz elkartuetan, elkarketak izenongo balioa duela)
desegin desegin, desegiten 1 du ad (zerbait) egina izan aurretik zegoen era edo itxurara bihurtu, suntsitu, deuseztatu. (pertsonak eta kidekoak)
  2 (gauzak)
  3 (gauzak; irud)
  4 (gauza abstraktuak)
  5 (era burutua izenondo gisa)
 
 
 
 
 
 
 
deseginarazi deseginarazi, deseginaraz, deseginarazten du ad desegitera behartu.
deseginezin deseginezin izond ezin deseginezkoa.
deseginkor deseginkor izond desegiteko joera duena.
desegintza desegintza iz desegitea.
desegintzarre desegintzarre iz desegitea.
desegite desegite 1 iz suntzitzea, deuseztatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
desegitura desegitura iz
desegituraketa desegituraketa iz desgituratzea.
desegituratu desegituratu, desegitura, desegituratzen 1 du ad egitura kendu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
desegituratze desegituratze iz egitura kentzea.
desegoki desegoki 1 izond egokia ez dena.
  2 (mugaturik, izan edo kideko aditzekin)
  · 3 (adizlagun edo predikatu gisa) ik desegokiro.
 
 
 
desegokiera desegokiera iz egokiera falta.
desegokietsi desegokietsi, desegokiets, desegokiesten du ad desegokitzat hartu.
desegokikeria desegokikeria iz desegokitasun gaitzesgarria.
desegokiro desegokiro adlag era desegokian. ik desegoki 3.
desegokitasun desegokitasun 1 iz desegokia denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
desegokitu desegokitu, desegoki(tu), desegokitzen 1 da ad egokitasuna galdu.
  2 oker gertatu, oker tokatu.
desegokitzaile desegokitzaile izond desegokitzen duena.
desegonkor desegonkor izond egonkorra ez dena.
desegonkortasun desegonkortasun iz desegonkorra denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
desegonkortu desegonkortu, desegonkor(tu), desegonkortzen da/du ad desegonkor bihurtu, egonkortasuna galdu edo galarazi.
desegun desegun iz okerreko eguna.
desehortzi desehortzi, desehortz, desehorzten du ad norbait edo zerbait, ehortzirik dagoen lekutik atera.
desehorzketa desehorzketa iz desehorztea.
desehorzte desehorzte iz zerbait, ehortzirik dagoen lekutik ateratzea.
desein desein ik deseinu1.
deseinatu deseinatu ik diseinatu.
deseinu deseinu1 (orobat desein) iz asmoa, xedea.
deseinu deseinu2 ik diseinu.
desekonomia desekonomia iz okerreko ekonomia.
desenamoratu desenamoratu izond maitasun sentimena galdu duena.
desenbaltsamatu desenbaltsamatu, desenbaltsama, desenbaltsamatzen du ad baltsamatzea desegin.
desenbarkatu desenbarkatu, desnbarka, desenbarkatzen da-du ad lehorreratu.
desenbarko desenbarko ik desenbarku.
desenbarku desenbarku (orobat desenbarko) iz lehorreratzea.
desenfokatu desenfokatu, desenfoka, desenfokatzen 1 da/du ad fokutik atera.
  2 (era burutua izenondo gisa)
desenfoke desenfoke iz fokatze okerra.
desenfundatu desenfundatu, desenfunda, desenfundatzen du ad zorrotik atera. · irud/hed
desengainagarri desengainagarri izond desengainatzen duena.
desengainatu desengainatu, desengaina, desengainatzen 1 da ad norbaitek ikusi okerra dela zerbaitez edo norbaitez duen uste positiboa.
  · 2 du ad norbaiti ikusarazi okerra dela zerbaitez edo norbaitez duen uste positiboa.
  3 (era burutua izenondo gisa)
desengainatze desengainatze iz norbaitek sentitzen duen inpresio txarra, zerbaitez edo norbaitez duen uste positiboa okera dela ikustean.
desengainu desengainu ( ) 1 iz desengainatzea. ik desilusio.
  2 (hitz elkartuetan)
 
desengantxatu desengantxatu, desengantxa, desengantxatzen da ad deslotu, askatu.
desenkajatu desenkajatu izond desegina.
desenkantatu desenkantatu, desenkanta, desenkantatzen 1 du ad aztikeriatik aterarazi.
  2 (era burutua izenondo gisa) desengainatua.
desenkanto desenkanto ik desenkantu.
desenkantu desenkantu (orobat desenkanto) iz desengainua.
desenklavatze desenklavatze iz
desenkoadratze desenkoadratze iz koadrotik atera.
desenkontru desenkontru iz bat ez etortzea.
desenkusa desenkusa 1 iz aitzakia, eta bereziki hutsegite bat zuritzeko bidea. ik estakuru.
  2 (hitz elkartuetan)
desenkusagarri desenkusagarri izond desenkusa daitekeena.
desenkusaka desenkusaka adlag desenkusak eginez.
desenkusatu desenkusatu, desenkusa(tu), desenkusatzen 1 da ad norbaitek bere hutsegitea zuritu.
  2 aitzakiak jarri.
  3 du ad norbaiten hutsegitea zuritu.
  4 bere burua desenkusatu
 
desenkusatze desenkusatze iz norbaitek bere hutsegitea zuritzea; aitzakiak jartzea.
desenpate desenpate iz berdinketa haustea.
desentonatu desentonatu, desentona, desntonatzen du ad gaizki eman.
desentralizazio desentralizazio ik dezentralizazio.
desentxufatu desentxufatu, desentxufa, desentxufatzen du ad deskonektatu.
desentzierro desentzierro iz
deseo deseo ik desio.
deserabilera deserabilera iz erabilerarik eza.
deseraginkortasun deseraginkortasun iz eraginkortasunik eza.
deseraiki deseraiki, deseraiki, deseraikitzen 1 du ad eraiki dena desegin.
  2 testuak eta kidekoak analizatzean, hizkuntza-ikurraren adierazlearen eta adieraziaren arteko egokitasunik eza oinarritzat hartu.
deseraikitze deseraikitze 1 iz eraiki dena desegitea.
  2 testuak eta kidekoak analizatzean, hizkuntza-ikurraren adierazlearen eta adieraziaren arteko egokitasunik eza oinarritzat hartzea. ik dekonstrukzio.
deseraikuntza deseraikuntza iz deseraikitzea. ik dekonstrukzio.
deserantsi deserantsi, deserants, deseransten du ad erantsia duena kendu.
deserdikatze deserdikatze iz ipar dezentralizazioa.
deserdiraketa deserdiraketa iz ipar dezentralizazioa.
deserdiratze deserdiratze iz ipar dezentralizazioa.
deseroso deseroso 1 izond erosotasunik gabea.
  2 (izan eta kideko aditzarekin)
  3 (adizlagun gisa)
  4 (-en atzizkiaren eskuinean)
 
 
deserosoki deserosoki izond erosotasunik gabe.
deserosotasun deserosotasun 1 iz desorosoa denaren nolakotasuna; egoera deserosoa.
  2 pl norbait deseroso sentiarazten duten gauzak.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  ·4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
deserrealitate deserrealitate iz errealitaterik eza.
deserregulazio deserregulazio iz desarautzea.
deserri deserri iz erbestea. ik desterru.
deserriratu deserriratu, deserrira, deserriratzen da/du ad atzerriratu, erbesteratu. ik deserritu.
deserriratze deserriratze iz atzerriratzea, erbesteratzea.
deserritasun deserritasun iz deserria izateko nolakotasuna.
deserritu deserritu (orobat desherritu g.er.), deserri(tu), deserritzen 1 da/du ad norbait bere herritik kanpo bizitzera behartu. ik atzerriratu.
  2 (era bururua izenondo edo izen gisa)
deserritze deserritze iz norbait bere herritik kanpo bizitzera behartzea.
deserrotu deserrotu, deserro(tu), deserrotzen 1 da/du ad norbait edo zerbait, bizi den lekutik edo bere girotik atera.
  2 (era burutua izenondo gisa)
deserrotze deserrotze iz norbait edo zerbait, bizi den lekutik edo bere girotik ateratzea.
deserroztapen deserroztapen iz deserrotzea.
desert desert1 ik desertu 4.
desert desert2 ik deserta.
deserta deserta (orobat desert) iz ipar azkenburukoa, postrea.
 
desertatu desertatu, deserta, desertatzen 1 du ad armadatik ihes egin.
  · 2 da ad
  3 irud/hed
  4 (era burutua izenondo gisa)
 
desertatze desertatze iz armadatik ihes egitea.
desertifikazio desertifikazio iz basamortutzea, basamortu bihurtzea.
desertizazio desertizazio iz basamortutzea, basamortu bihurtzea. ik desertifikazio.
desertore desertore (orobat desertur g.er.) 1 iz armadatik ihes egiten duena.
  2 (izenondo gisa)
 
desertsio desertsio ik desertzio.
desertu desertu (orobat desiertu g.er.) 1 iz basamortua.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan)
  5 izond inor bizi ez dena; pertsonarik ez dagoena.
  6 (adizlagun gisa; orobat desert) hutsik.
 
desertugune desertugune iz eremu desertua.
desertur desertur ik desertore.
desertzio desertzio (orobat desertsio g.er.) 1 iz desertatzea.
  2 irud/hed
 
deseseki deseseki, deseseki, desesekitzen du ad telefonoa, pausaturik dagoen tokitik hartu.
deseskegi¸ deseskegi¸deseskegi, deseskegitzen du ad deseseki.
desesperagarri desesperagarri 1 izond desesperatzen duena, etsigarria. ik amoragarri.
  2 (izen gisa)
desesperamendu desesperamendu iz desesperazioa.
desesperante desesperante izond desesperagarria, norbait bere onetik ateratzeko modukoa. ik amoragarri.
desesperantza desesperantza 1 iz itxaropenik eza.
  2 (hitz elkartuetan)
desesperatu desesperatu, desespera, desesperatzen 1 da/du ad itxaropena galdu edo galarazi, etsipena hartu, etsia hartu; amorratu. ik etsi.
  2 (era burutua izenondo gisa)
desesperatuki desesperatuki adlag etsipenez; desesperazioz.
 
desesperazio desesperazio 1 iz desesperatzea, etsipen gaiztoa. ik etsipen.
  2 desesperazioz adlag
  3 desesperaziozko izlag
  4 (hitz elkartuetan)
 
desespero desespero iz desesperazioa.
desespiritu desespiritu iz espiriturik eza.
desestabilizatu desestabilizatu, desestabiliza, desestabilizatzen du ad egonkortasuna galarazi.
desestabilizazio desestabilizazio iz egonkortasuna galtzea, desestabilizatzea.
desestali desestali, desestal, desestaltzen 1 du ad estalkia kendu.
  2 agertu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
desestalpen desestalpen iz desestaltzea.
desestaltze desestaltze iz estalkia kentzea; agertzea.
desestekatu desestekatu, desesteka, desestekatzen du ad esteka kendu.
desestekatze desestekatze iz esteka kentzea.
desestimatu desestimatu, desestima, desestimatzen du ad aintzat ez hartu.
desestresatu desestresatu, desestresa, desestresatzen da ad estresa kendu.
desestrukturazio desestrukturazio iz desegituratzea.
deseterealizazio deseterealizazio iz eterealizazioa ezabatzea.
deseuropartu deseuropartu, deseuropar, deseuropartzen da ad europar izateari utzi.
desezkutatu desezkutatu izond
deseztarri deseztarri iz eztarria ez dena.
desfaboratu desfaboratu izond/iz kaltetua.
desfabore desfabore iz faborerik eza, kaltea.
desfalko desfalko (orobat defalku) iz norbait bere zaintzapean dauden besteren ondasunez jabetzea; funtsak desbideratzea.
desfasatu desfasatu, desfasa, desfasatzen 1 da ad desfasea gertatu.
  2 gehiegikerian bizi.
  3 (era burutua izenondo gisa)
desfase desfase iz pertsona edo gauza baten eta beste pertsona edo gauza baten artean egokitze edo doitzerik eza.
 
 
  desfilarazi, desfilaraz, desfilarazten du ad desfilatzera behartu.
desfilatu desfilatu, desfila, desfilatzen 1 da-du ad pertsona ilara bat jendaurrean igaro, bereziki soldadu talde bat agintarien aurrean.
  2 irud/hed
 
desfile desfile 1 iz desfilatzea. ik parada.
  2 (aditzen objektu gisa)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
 
desfilosofatze desfilosofatze iz
desfokalizatu desfokalizatu, desfokaliza, desfokalizatzen da/de ad desfokatu.
desfokatu desfokatu, desfoka, desfokatzen 1 da/du ad fokutik atera.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
desformakuntza desformakuntza iz ipar deformazioa.
desformatu desformatu, desforma, desformatzen da/du ad ipar deformatu.
desgaikuntza desgaikuntza iz gaitasungabetzea.
desgarai desgarai iz garai desegokia. ik destenore.
desgaraitu desgaraitu izond
desgaratu desgaratu, desgara, desgaratzen du ad garatzea desegin.
desgarratu desgarratu izond bihotz-urragarria, guztiz samina.
desgastatu desgastatu, desgasta, desgastatzen du ad higatu, gastatu.
desgaste desgaste iz higatzea, ahultzea.
desgazitu desgazitu, desgazi, desgazitzen du ad gatza kendu.
desgidari desgidari iz okerreko gidaria.
desgiro desgiro 1 iz giro desegokia.
  2 (ik giro 2)
desgisatu desgisatu, desgisa, desgisatzen 1 da/du ad desitxuratu.
  2 mozorroz estali.
desgobernu desgobernu iz gobernurik eza.
desgogara desgogara 1 adlag gogoz kontra, gogo gaiztoz.
  2 (izenondo gisa)
 
desgogo desgogo 1 iz gogorik eza.
  2 desgogora desgogara.
desgrabatu desgrabatu, desgraba, desgrabatzen du ad zerga arindu.
desgrabatze desgrabatze iz zerga arintzea.
desgrabazio desgrabazio iz desgrabatzea.
desgrazia desgrazia (orobat deskrazia g.er.) 1 iz zoritxarra, zorigaitza, ezbeharra.
  2 (hitz elkartuetan)
 
desgraziatu desgraziatu izond/iz zoritxarrekoa.
desguaze desguaze 1 iz autoak atzaltzea; autoak ataltzeko lekua.
  2 irud/hed
desgurutzatu desgurutzatu, desgurutza, desgurutzatzen du ad
desgustatu desgustatu ik disgustatu.
desgusto desgusto ik disgustu.
desgustu desgustu ik disgustu.
deshabillé deshabillé iz logela-mantala.
deshelenizatu deshelenizatu, desheleniza, deshelenizatzen du ad osagai helenistikoak kendu.
deshelenizatze deshelenizatze iz osagai helenistikoak kentzea.
desheredatu desheredatu, deshereda, desheredatzen 1 du ad senipartetik kendu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
desherritu desherritu ik deserritu.
deshidratatu deshidratatu, deshidrata, deshidratatzen 1 du ad urgabetu, ura kendu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
deshidratatzaile deshidratatzaile izond deshidratatzen duena.
deshidratazio deshidratazio (orobat desidratazio g.er.) 1 iz deshidratatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
 
deshumanizatu deshumanizatu, deshumaniza, deshumanizatzen du ad giza ezaugarriak kendu.
deshumanizazio deshumanizazio 1 iz deshumanizatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
desiatina desiatina iz Errusiako antzinako eremu neurria, 10.925 metro koadroren baliokiea.
desiatu desiatu ( orobat deseatu ) 1 du ad desiratu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
desibili desibili, desibil, desibiltzen du ad ibili den bidea kontrako norabidean ibili.
desideologizatu desideologizatu, desideologiza, desideologizatzen du ad
desideologizazio desideologizazio iz desideologizatzea.
desideratu desideratu, desidera, desideratzen 1 du ad desiratu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
desideratum desideratum iz desira, helburua.
desidia desidia iz zabarkeria, gogorik eza, utzikeria.
desidradazio desidradazio ik deshidratazio.
desiertu desiertu ik desertu.
designatu designatu, designa, designatzen du ad izendatu.
designatzaile designatzaile iz
desigual desigual izond
desikasi desikasi, desikas, desikasten du ad ikasi dena ahazten saiatu.
desilabagiletze desilabagiletze iz silabagile izateari uztea.
desilusio desilusio ( ) 1 iz zerbait edo norbait, uste ez bezalakoa dela ikustean izaten den sentimena. ik desengainu; deslilura.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
desilusiogarri desilusiogarri izond desilusioa ekartzen duena.
desilusionatu desilusionatu, desilusiona, desilusionatzen 1 da ad ilusioa galdu. ik desliluratu.
  2 du ad ilusioa kendu.
  3 (era burutua izenondo eta izen gisa)
desilusionatzaile desilusionatzaile izond desilusionatzen duena.
desilustratu desilustratu izond ilustrazio gabekoa.
desilustratuki desilustratuki adlag ilustraziorik gabe.
desinatzaile desinatzaile (orobat dezinatzaile) iz disenatzailea.
  2 (izenondo gisa)
desinbertitu desinbertitu izond desinbertsio baten ondoriozkoa.
desinbertsio desinbertsio 1 iz inbertitu den kapital bat ateratzea.
  2 (hitz elkartuetan)
desindustrializazio desindustrializazio 1 iz industrializazioa galtzea edo ezabatzea, industria kentzea.
  2 (hitz elkartuetan)
desinentzia desinentzia iz flexio morfema.
 
desinfektagarri desinfektagarri 1 iz desinfektatzen duen produktua. ik desinfektatzaile.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (izenondo gisa) desinfektatzen duena.
desinfektante desinfektante iz desinfektatzen duen produktua. ik desinfektatzaile.
desinfektatu desinfektatu, desinfekta, desinfektatzen 1 du ad infekzioa edo infekzioa sortzeko gaitasuna kendu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
desinfektatzaile desinfektatzaile 1 izond desinfektatzen duena. ik desinfektagarri.
  2 iz desinfektatzen duen produktua.
desinfektatze desinfektatze iz infekzioa edo infekzioa sortzeko gaitasuna kentzea.
desinfektazio desinfektazio iz desinfekzioa.
desinfekzio desinfekzio 1 iz desinfektatzea.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
desinflazio desinflazio 1 iz inflazioak behera egitea.
  2 (hitz elkartuetan)
desinformatibo desinformatibo izond desinformatzen duena.
desinformatu desinformatu, desinforma, desinformatzen 1 du ad berri manipulatuak zabaldu, xede jakin batzuk lortzeko.
  2 (era burutua izenondo eta izen gisa)
desinformazio desinformazio 1 iz informazio falta.
  2 desinformatzea.
  3 (hitz elkartuetan)
desinhibitu desinhibitu (orobat desinibitu), desinhibi, desinhibitzen 1 da ad lotutasuna galdu, herabetasuna galdu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
desinhibizio desinhibizio 1 lotutasunik eza, herabetasunik eza.
  2 (hitz elkartuetan)
desinibitu desinibitu ik desinhibitu.
desinstalazio desinstalazio iz instalazioa desegitea.
desintegratu desintegratu, desintegra, desintegratzen 1 da/du ad zerbait zatietan edo bere osagai guztietan banatu.
  2 (gauza abstraktuak)
  3 (era burutua izenondo eta izen gisa)
 
desintegratze desintegratze iz zerbait zatietan edo bere osagai guztietan banatzea.
desintegrazio desintegrazio 1 iz desintegratzea.
  2 (gauza abstraktuetan)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
desintegrazioaldi desintegrazioaldi (orobat desintegrazio-aldi g.er.) iz desintegrazioa gertatzen den aldia.
desinteres desinteres iz interesik eza.
desinteresatu desinteresatu izond desinteresa -bereziki norberaren onurarekiko- erakusten duena.
 
desintoxikatu desintoxikatu, desintoxika, desintoxikatzen du ad gai baten efektu toxikoak ezabatu.
desintoxikazio desintoxikazio 1 iz gai baten efektu toxikoak ezabatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 desintoxikazio aldi
desio desio ( orobat deseo ) 1 iz desira. ik desira.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 desio izan du ad
 
 
desira desira ( orobat desir g.er.) 1 iz zerbait nahi izatea; nahi den gauza. ik desio.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela )
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 desira izan du ad ik desiratu.
  7 ez-desira
 
 
 
desiragai desiragai iz desiraren gaia.
desiragarri desiragarri 1 izond desira sortzen duena; desiratzeko modukoa.
  2 (izan aditzarekin)
  3 (adizlagun gisa)
  4 ez-desiragarri izond
 
desiragarriki desiragarriki adlag era desiragarrian.
desiragarritasun desiragarritasun iz desiragarria denaren nolakotasuna.
desirakor desirakor izond desiragarria.
desiramen desiramen iz desiratzeko ahalmena.
desirapen desirapen iz desira.
desirarazi desirarazi, desiraraz, desirarazten du ad desiratzera behartu.
desiratsu desiratsu izond desiraz betea.
desiratu desiratu ( ), desira(tu), desiratzen 1 du ad desira izan. ik desiatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
 
 
 
desiratzaile desiratzaile izond desiratzen duena.
desirkunde desirkunde iz desira.
desiros desiros izond desiraz betea.
desitsaste desitsaste iz itsatsirik dauden bi gauza bereiztea.
desitsatsi desitsatsi, desitsats, desitsasten da ad itsatsirik dauden bi gauza bereizi.
desitxura desitxura iz itxurarik eza.
desitxuraketa desitxuraketa 1 iz desitxuratzea.
  2 (hitz elkartuetan)
desitxuratu desitxuratu, desitxura, desitxuratzen 1 da-du ad norbaitek edo zerbaitek bere itxura galdu. ik itxuragabetu. (pertsonak edo pertsonaren aurpegierak)
  2 (bestelakoak)
  3 (era burutua izenondo gisa)
 
 
desitxuratze desitxuratze iz norbaitek edo zerbaitek bere itxura galtzea.
desitxuroso desitxuroso iz itxura txarrekoa.
desizozteke desizozteke adlag desizoztu gabe.
desizoztu desizoztu, desizotz/desizoztu, desizozten 1 da/du ad izoztua dagoena bere egoera normalera etorri edo ekarri.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
desjabetu desjabetu, desjabe, desjabetzen 1 du ad norbaiti zerbaiten jabetasuna kendu. (ondasun materialena)
  2 (bestelakoena)
  · 3 da ad norbaitek zerbaiten jabetasunari uko egin.
  4 (era burutua izenondo eta izen gisa)
 
desjabetza desjabetza iz desjabetzea.
desjabetzaile desjabetzaile iz desjabetzen duen pertsona.
desjabetze desjabetze 1 iz norbaiti ondasun baten jabetasuna kentzea. ik desjabetza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
 
desjarrai desjarrai izond desjarraitua, jarraitutasunik gabea.
desjende desjende iz jende ez den izakia.
desjosi desjosi izond joskerarik gabea.
desjudizializatu¸ desjudizializatu¸desjudizializa, desjudizializatzen du ad epaiketen mendetik atera.
desjudizializatze desjudizializatze iz epaiketen mendetik ateratzea.
deskabezatu deskabezatu, deskabeza, deskabezatzen du ad burua kendu.
deskafeinatu deskafeinatu, deskafeina, deskafeinatzen 1 du ad kafeina kendu. · irud/hed urardotu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 kafe deskafeinatuko kikara.
deskalabratu deskalabratu, deskalabra, deskalabratzen du ad zauritu; hondamena ekarri.
deskalabru deskalabru (orobat deskalabro) iz adkor hondamena, kalte larria.
deskalifikatibo deskalifikatibo iz deskalifikatzen duen hitza.
deskalifikatu deskalifikatu (orobat diskalifikatu g.er.), deskalifika, deskalifikatzen 1 du ad itzala kendu; gaitzetsi.
  2 (kiroletan) kanporatu.
  3 kalifikazioa kendu.
 
deskalifikazio deskalifikazio 1 iz deskalifikatzea.
  2 (izenondoekin)
 
deskanatu deskanatu, deskana, deskanatzen da/du ad zorabiatu, alditxartu.
deskansu deskansu ik deskantsu.
deskantsagarri deskantsagarri izond deskantsarazten duena.
deskantsatu deskantsatu, deskantsa, deskantsatzen 1 du ad (zer osagairik gabe) atseden hartu.
  2 (zer osagaiaz)
  3 da ad
  4 (era bururuta izenondo gisa)
 
deskantso deskantso ik deskantsu.
deskantsu deskantsu ( orobat deskansu g.er., deskantxu g.er eta deskantso g.er.) 1 iz atsedena, atseden hartzea.
  2 lasaitasuna.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 deskantsuan atseden hartzen.
  5 deskantsu hartu atseden hartu.
deskantsuki deskantsuki adlag lasai.
deskantxaratu deskantxaratu, deskantxara, deskantxaratzen da ad kantxatik atera.
deskantxu deskantxu ik deskantsu.
deskapitalizatu deskapitalizatu, deskapitalizatu, deskapilizatzen du ad aberastasun iturri bat kapitalez gabetu.
deskapitalizazio deskapitalizazio iz deskapitalizatzea.
deskapotable deskapotable izond 1 kapotaduna.
  2 iz kabrioleta.
deskarauki deskarauki adlag
deskarboxilatu deskarboxilatu, deskarboxila, dekarboxilatzen da ad konposatu batetik karbono dioxidoa bereizi.
deskarga deskarga 1 iz deskargatzea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 harmen desarra.
  6 (hitz elkartuetan)
  7 deskarga elektriko elektrizitate deskarga.
  8 deskargan
deskargagailu deskargagailu iz deskargatzeko gailua.
deskargatoki deskargatoki iz deskargatzeko tokia.
deskargatu deskargatu, deskarga(tu), deskargatzen 1 du ad zerbaiti karga kendu edo arindu. ik zamagabetu.
  2 karga bat kendu.
  3 su armetan, balak atera.
  4 (Internetetik)
  5 irud/hed
deskargatxo deskargatxo iz deskarga txikia.
deskargatze deskargatze iz zerbaiti karga kentzea edo arintzea; zerbaitetik edo nonbaitetik karga kentzea.
deskargu deskargu iz norbaitek akusazio edo kontu hartze batetik bere burua zuritzeko arrazoia edo desenkusa.
deskarrilatu deskarrilatu, deskarrila, deskarrilatzen da/du ad errailetik atera.
deskarrilatze deskarrilatze iz errailetik ateratzea.
deskart deskart adlag ipar 1 bereiz, aparte.
  2 (izenondo gisa)
  3 deskartean adlag bereiz, urrun.
deskarta egin deskarta egin iz ipar
deskartatu deskartatu, deskarta, deskartatzen du ad joko kartez mintzatuz, utzi, arbuiatu.
deskarte deskarte 1 iz jokoko kartez mintzatuz, uztea, arbuiatzea.
  2 irud/hed
deskastatu deskastatu izond zaputza.
deskatalogatu deskatalogatu izond liburuez eta kidekoez mintzatuz, katalogotik aterea dena.
deskiribildu deskiribildu, deskiribil, deskiribiltzen 1 du ad kiribila desegin. ik deskorapilatu.
  2 irud/hed
desklasatu desklasatu1, desklasa, desklasatzen da ad gizarte klase jakin batekoa izateari utzi.
desklasatu desklasatu2, desklasa, desklasatzen da ad ipar mailaz apaldu.
desklasifikatu desklasifikatu, desklasifika, desklasifikatzen 1 du ad agiriez-eta mintzatuz, sekretu gisa klasifikatua dagoena jakitera eman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
desklasifikatze desklasifikatze iz agiriez-eta mintzatuz, sekretu gisa klasifikatua dagoena jakitera ematea.
desklasifikazio desklasifikazio iz desklasifikatzea.
deskoadraketa deskoadraketa iz deskoadratzea.
deskoadratu deskoadratu, deskoadra, deskoadratzen 1 du ad irudi nagusia, daukan laukiaren erditik aldaratu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
deskoadratze deskoadratze iz irudi nagusia, daukan laukiaren erditik aldaratzea.
deskodeezin deskodeezin (Ereduzko testuen corpusean dekodeezin soilik) izond ezin deskodetuzkoa.
deskodetu deskodetu (orobat dekodetu g.er.), deskode, deskodetzen 1 du ad mezu bat kodetzeko erabili den kodea alderantziz erabiliz, mezu haren jatorrizko forma lortu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
deskodetzaile deskodetzaile 1 iz deskodetzeko gailua.
  2 deskodetzen trebea den pertsona.
  3 (izenondo gisa)
deskodetze deskodetze (orobat dekodetze) iz mezu bat kodetzeko erabili den kodea alderantziz erabiliz, mezu haren jatorrizko forma lortzea.
deskodifikatu deskodifikatu (orobat dekodifikatu g.er.), deskodifika, deskodifikatzen 1 du ad deskodetu.
  2 irud/hed
deskodifikatzaile deskodifikatzaile iz deskodetzailea.
deskojonatu deskojonatu, deskojona, deskojonatzen 1 da ad adkor barrez lehertu. ik desbarrabildu.
  2 hondatu.
deskojono deskojono iz adkor barrez lehertzea.
deskokatze deskokatze iz enpresez-eta mintzatuz, jarduera herrialdez aldatzea. ik deslokalizazio.
deskolokatu deskolokatu, deskoloka, deskolokatzen 1 du ad adkor lekuz kanpo jarri.
  2 irud/hed
deskolonizatu deskolonizatu, deskoloniza, deskolonizatzen du ad herrialde batek kolonia gisa daukan lurralde bati askatasun politikoa eman.
deskolonizatzaile deskolonizatzaile iz
deskolonizazio deskolonizazio 1 iz deskolonizatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
deskoloratu deskoloratu (orobat dekoloratu eta deskoloretu), deskolora, deskoloratzen da/du ad kolorea kendu edo galdu.
deskoloretu deskoloretu ik deskoloratu.
deskonbertitu deskonbertitu, deskonberti, deskonbertitzen du ad deskonbertsioa egin.
deskonbertsio deskonbertsio iz erlijiozko konbertsioaren alderantzizko higidura.
deskonektatu deskonektatu, deskonekta, deskonektatzen 1 du ad zirkuitu edo makina batera doan korronte elektrikoa eten.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
deskonexio deskonexio 1 iz deskonektatzea.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
deskonexo deskonexo izond konexiorik gabea.
deskonfiantza deskonfiantza iz konfiantzarik eza.
deskonfiatu deskonfiatu adlag konfiantzarik ez duena.
deskonpasatu deskonpasatu ik desakonpasatu.
deskonpentsazio deskonpentsazio iz desoreka.
deskonposaketa deskonposaketa iz deskonposatzea.
deskonposatu deskonposatu, deskonposa, deskonposatatzen 1 da/du ad multzo bat edo osotasun bat osatzen duten osagaiak edo zatiak banatu.
  2 (kimikan)
  3 (matematikan)
  4 (era burututa izenondo gisa)
 
deskonposatzaile deskonposatzaile 1 izond/iz deskonposatzen duena.
deskonposatze deskonposatze 1 iz multzo bat edo osotasun bat osatzen duten osagaiak edo zatiak banatzea.
  2 (matematikan)
deskonposizio deskonposizio 1 iz deskonposatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
deskonpresio deskonpresio iz presioa kentzea.
deskonsolamendu deskonsolamendu ik deskontsolamendu.
deskonstruktore deskonstruktore iz deseraikitzen duena.
deskontaminatu deskontaminatu, deskontamina, deskontamintzen du ad kontaminazioa kendu.
deskontaminazio deskontaminazio iz deskontaminatzea.
deskontatu deskontatu, deskonta, deskontatzen du ad kopuru batetik beste kopuru bat kendu.
 
deskontent deskontent adlag ez pozik.
deskontentamendu deskontentamendu iz deskontentua, pozik eza.
deskontentu deskontentu 1 iz pozik eza.
  · 2 izond pozik ez dagoena.
deskontestualizatu deskontestualizatu izond testuingurutik aterea.
deskontrol deskontrol iz kontrolik eza.
deskontrolatu deskontrolatu, deskontrola, deskontrolatzen 1 da ad
  2 (era burutua izenondo gisa)
deskontsolamendu deskontsolamendu (orobat deskonsolamendu g.er.) iz nahigabea, atsekabea.
deskontsolatu deskontsolatu, deskontsola, deskontsolatzen 1 da/du ad nahigabetu, atsekabetu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
deskontsolatuki deskontsolatuki adlag nahigabe handiz.
deskontu deskontu iz deskontatzea; deskontatzen den kopurua.
 
 

deskontzentrazio deskontzentrazio (Ereduzko testuen corpusean dezkontzentrazio inprimatze akatsa) iz
deskontzertante deskontzertante (Ereduzko testuen corpusean deskonzertante soilik) iz nahasgarria, txundigarria. ik durduzagarri.
deskontzertatu deskontzertatu, deskontzerta, deskontzertazen da/du ad nahasirik utzi, txunditurik gelditu. ik durduzatu.
deskontzertu deskontzertu iz nahasmendua, txundimena.
deskonzertante deskonzertante ik deskontzertante.
deskoordinatu deskoordinatu izond koordinaziorik gabekoa.
deskoordinazio deskoordinazio iz koordinaziorik eza.
deskorapilatu deskorapilatu (orobat desopilatu), deskorapila, deskorapilatzen da/du ad korapiloa askatu. ik deskiribildu.
deskorapilatze deskorapilatze iz korapiloa askatzea.
deskortes deskortes izond adeitasunik gabea, jendetasunik gabea. ik gisagabe.
deskortesia deskortesia iz adeitasunik eza, jendetasunik eza. ik gisagabekeria.
deskorteski deskorteski adlag adeitasunik gabe.
deskortxatu deskortxatu, deskortxa, deskortxatzen du ad kortxoa kendu.
deskrazia deskrazia ik desgrazia.
deskreditatu deskreditatu ik desakreditatu.
deskribaezin deskribaezin izond ezin deskribatuzkoa.
deskribagaitz deskribagaitz izond deskribatzen zaila dena, ia deskribaezina.
deskribagarri deskribagarri izond deskriba daitekeena.
deskribaketa deskribaketa iz deskribapena.
deskribapen deskribapen ( orobat deskribipen g.er.) 1 iz deskribatzea. ik deskripzio.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
 
 
deskribarazi deskribarazi, deskribaraz, deskribarazten du ad deskribatzera behartu.
deskribatu deskribatu (orobat deskribitu g.er.), deskriba, deskribatzen 1 du ad zerbaiten ezaugarriak azaldu.
  2 (adizlagunekin)
  3 (inpertsonaletan)
  4 deskriba-zail
  5 ezin deskribatuzko ik deskribaezin.
 
 
 
 
 
 
deskribatzaile deskribatzaile 1 izond deskribatzen duena. ik deskriptibo.
  2 iz deskribatzen duen gauza.
 
deskribatze deskribatze iz zerbaiten ezaugarriak azaltzea.
deskribipen deskribipen ik deskribapen.
deskribitu deskribitu ik deskribatu.
deskribu deskribu iz deskribapena.
deskriptibo deskriptibo izond deskribatzailea.
deskriptzio deskriptzio ik deskripzio.
deskripzio deskripzio ( orobat deskriptzio g.er., deskrizio g.er. eta deskripzione g.er.) 1 iz deskribapena. ik deskribapen.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
deskripzionalista deskripzionalista izond
deskripzione deskripzione ik deskripzio.
deskripziozale deskripziozale izond deskripzioen zalea dena.
deskristautze deskristautze iz kristaua fedetik aldentzea.
deskrizio deskrizio ik deskripzio.
deskronika deskronika iz
deskubriarazi deskubriarazi, deskubriaraz, deskubriarazten du ad deskubritzera behartu.
deskubrimendu deskubrimendu 1 iz aurkikuntza.
  2 (hitz elkartuetan)
 
deskubritu deskubritu, deskubri, deskubritzen 1 du ad ezagutzen edo ikusten ez zena aurkitu.
  2 (gauza abstraktuak)
  3 (era burutua izenondo gisa)
 
 
 
deskubritzaile deskubritzaile iz aipatzen dena deskubritu duen pertsona.
deskubritze deskubritze iz ezagutzen edo ikusten ez zena aurkitzea. ik aurkikuntza.
deskubritzeke deskubritzeke adlag deskubritu gabe.
deskuidatu deskuidatu, deskuida, deskuidatzen 1 da ad arreta galdu, behar adina kontu ez egin, oharkabetu.
  2 irud/hed (baldintzazko esaldietan)
  3 nahasi.
 
deskuido deskuido ik deskuidu.
deskuidotxo deskuidotxo ik deskuidutxo.
deskuidu deskuidu ( orobat deskuido ) 1 iz arretarik eza.
  2 nahastea.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 deskuiduan ( ) adlag oharkabean; bestela bezala; kasualitatez.
  5 deskuiduz
  6 deskuidu batean (baldintzazko esaldietan) ik gorago 4.
 
deskuidutxo deskuidutxo (Ereduzko testuen corpusean deskuidotxo soilik) iz adkor deskuidua.
deskulturizazio deskulturizazio iz kulturaz gabetzea.
 
deskuraiatu deskuraiatu, deskuraia, deskuraiatzen da/du ad kuraia galdu edo kendu.
deslai deslai 1 adlag bidea galdurik; abandonaturik.
  2 (izenondo gisa) bidea galdu duena; abandonatua. ik deslaitu 2.
 
deslaitu deslaitu, deslai(tu), deslaitzen 1 da ad deslai utzi.
  2 (era burutua izenondo gisa) ik deslai 2.
deslegitimatu deslegitimatu, deslegitima, deslegitimatzen du ad legitimotasuna kendu.
deslegitimazio deslegitimazio iz deslegitimatzea.
desleial desleial 1 izond leialtasunik gabea, leialtasunik ez duena. (pertsonak)
  2 (gauzak)
  3 (izan aditzarekin)
  4 (adizlagun gisa)
 
desleialkeria desleialkeria iz desleialtasun gaitzesgarria; egintza desleiala.
desleialtasun desleialtasun 1 iz leialtasunik eza. ik desleialkeria.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
desleku desleku iz leku desegokia. ik ezleku.
deslekutu deslekutu, desleku(tu), deslekutzen da ad deslekuan gertatu.
deslerrokatu deslerrokatu, deslerroka(tu), deslerrokatzen da ad lerrotik edo ildotik atera.
deslilura deslilura iz desilusioa. ik desengainu.
desliluratu desliluratu, deslilura, desliluratzen du ad desilusionatu. ik desengainatu.
desliluratzaile desliluratzaile izond desliluratzen duena.
deslogika deslogika iz logikarik eza.
deslokalizatu deslokalizatu, deslokaliza, deslokalizatzen 1 du ad deskokatu.
  2 enpresez eta kidekoez mintzatuz, deslokalizazioa egin.
deslokalizazio deslokalizazio 1 iz enpresez eta kidekoez mintzatuz, jarduera herrialdez aldatzea. ik deskokatze.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
desloratu desloratu (orobat desloretu g.er.), deslora, desloratzen du ad birjintasuna kendu.
desloratzaile desloratzaile iz desloratzen duen pertsona.
desloratze desloratze iz birjintasuna kentzea.
desloretu desloretu ik desloratu.
deslotu deslotu, deslot, deslotzen 1 du ad loturik dagoena askatu.
  2 irud/hed
desluzitu desluzitu, desluzi, desluzitzen du ad distira galdu.
desmadratu desmadratu, desmadra, desmadratzen da/du ad adkor (norbait, zerbait) bere onetik atera, neurria galdu edo galarazi.
desmadre desmadre iz adkor (norbait, zerbait) bere onetik ateratzea, neurrigabekeria.
desmaila desmaila iz garaiera-diferentzia, koska. ik desnibel.
desmaitemindu desmaitemindu, desmaitemin, desmaitemintzen da/du ad maitemindua egoteari utzi.
desmaitemintze desmaitemintze iz maitemindua egoteari uztea.
desmakilatu desmakilatu ik desmakillatu.
desmakillatu desmakillatu (Ereduzko testuen corpusean desmakilatu soilik), desmakilla, demakillatzen du ad makillajea kendu.
desmaneratu desmaneratu izond manerarik gabea.
desmarkatze desmarkatze 1 iz jokalari bat, markatzen duen beste batengandik libre gelditzea. ik desmarke.
  2 irud/hed
desmarke desmarke 1 iz desmarkatzea.
  2 irud/hed
desmartxa desmartxa 1 iz ipar urratsa, zuzemena, gestioa.
  2 (hitz elkartuetan)
 
desmasia desmasia 1 iz kalte edo hondamendi itxuragabea; gehiegikeria.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
 
desmaskaratu desmaskaratu, desmaskara, desmaskaratzen du ad benetako nortasuna agerian utzi.
desmaterializatu desmaterializatu, desmaterializa, desmaterializatzen 1 da ad materialtasuna kendu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
desmaterializatze desmaterializatze iz materialtsuna kendu.
desmatrikulatu desmatrikulatu, desmatrikula, desmatrikulatzen da ad zerrenda edo erregistro ofizial batetik izena kendu.
desmen desmen
  1 desmen egin ez obeditu, ez onartu.
desmenbraketa desmenbraketa iz zatikatzea.
desmendebaldu desmendebaldu, desmendebal, desmendebaltzen da ad mendebaleko herrein ezaugarriak galdu.
desmerezimendu desmerezimendu iz meritua edo merezimendua galtzea.
desmesuratu desmesuratu izond itxuragabekoa, neurritasunik gabekoa.
desmilitarizatu desmilitarizatu, desmilitariza, desmilitarizatzen 1 da/du ad izaera militarra galdu edo kendu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
desmilitarizazio desmilitarizazio 1 iz desmilitarizatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
 
desmilitartu desmilitartu, desmilitar(tu), desmilitartzen du ad desmilitarizatu.
desmitifikatu desmitifikatu, desmitifika, desmitifikatzen du ad mito izaera kendu.
 
desmitifikatzaile desmitifikatzaile izond desmitifikatzen duena.
desmitifikazio desmitifikazio iz desmitifikatzea.
desmitologizatzaile desmitologizatzaile iz desmitologizatzen duen pertsona.
desmitologizatze desmitologizatze iz izaera mitologikoa kentzea.
desmobilizatu desmobilizatu, desmobiliza, desmobilizatzen 1 du ad mobilizatuak izan diren militarrak bizitza zibilera itzularazi.
  · 2 da/ad ad gizarte mobilizazio bat gelditu edo geldiarazi.
desmobilizazio desmobilizazio 1 iz mobilizatuak izan diren militarrak bizitza zibilera itzultzea.
  2 gizarte mobilizazio bat geldiaraztea.
  3 (hitz elkartuetan)
desmontatu desmontatu ik desmuntatu.
desmoralizatu desmoralizatu, desmoraliza, desmoralizatzen du ad adorea kendu.
desmoralizatzaile desmoralizatzaile izond desmoralizatzen duena, adorea kentzen duena. ik etsigarri.
desmoralizazio desmoralizazio iz adoregabetzea.
desmotibatu desmotibatu izond motibazioa edo gogoa galdu duena.
desmotibazio desmotibazio iz motibazioa galtzea.
desmozkortu¸ desmozkortu¸ desmozkor, desmozkortzen da/du ad mozkorra kendu.
desmudatu desmudatu, desmuda, desmudatzen da ad aurpegiera edo itxura aldatu.
desmultiplikatu desmultiplikatu, desmultiplika, desmultiplikatzen du ad mutilplikazioaren alderantzizko eragiketa egin.
desmundu desmundu iz mundu ez den mundua.
desmuntaia desmuntaia iz desmuntaketa.
desmuntaketa desmuntaketa 1 iz demuntatzea, ataletan desegitea.
  2 (hitz elkartuetan)
desmuntatu desmuntatu (orobat desmontatu g.er.), desmunta, desmuntatzen 1 du ad ataletan desegin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
desmuntatze desmuntatze iz ataletan desegitea.
desnaturaldu desnaturaldu, desnatural, desnaturaltzen 1 da/du ad desnaturalizatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
desnaturalizatu desnaturalizatu, desnaturaliza, desnaturalizatzen 1 da/du ad naturaltasuna galdu edo galarazi. ik desnaturaldu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
desnaturalizazio desnaturalizazio iz desnaturalizatzea.
desnaturatzaile desnaturatzaile izond desnaturalizatzen duena.
desnaufragarazi desnaufragarazi, desnaufragaraz, desnaufragarazten du ad naufragiotik librarazi.
desnazifikazio desnazifikazio iz kutsu nazia ezabatzea.
desnazionalizatu desnazionalizatu, desnazionaliza, desnazionalizatzen du ad izaera nazionala kendu.
desnazionalizazio desnazionalizazio iz desnazionalizatzea.
desneurri desneurri iz neurri desegokia.
desnibel desnibel 1 iz garaiera-diferentzia, koska.
  2 (errepideetan)
 
desnutrizio desnutrizio 1 iz elikadura gutxiegitasuna edo urritasuna.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
desobedentzia desobedentzia ik desobedientzia.
desobedentzialari desobedentzialari ik desobedientzialari.
desobediente desobediente izond/iz desobeditzen duena, esanekoa ez dena. ik desobeditzaile.
desobedientzia desobedientzia (orobat desobedentzia g.er.) 1 iz ez obeditzea, desobeditzea.
  2 (izenondo edo izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 desobedientzia egin
 
 
 
desobedientzialari desobedientzialari (orobat desobedentzialari g.er. eta desobedientzilari g.er.) iz
desobedientzilari desobedientzilari ik desobedientzialari.
desobeditu desobeditu, desobedi, desobeditzen dio-du ad ez obeditu, desobedientzia egin.
 
desobeditzaile desobeditzaile izond/iz desobeditzen duena, esanekoa ez dena. ik desobediente.
desobiratu desobiratu, desobira(tu)l, desobiratzen du ad hobitik atera.
desodorante desodorante iz gorputzeko usain desegokia kentzeko produktua.
desohiko desohiko izond ezohikoa.
desohoragarri desohoragarri izond desohoratzen duena.
desohorante desohorante izond/iz cf desodorante.
desohoratu desohoratu, desohora, desohoratzen 1 du ad desohorea ekarri, ohorea kendu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
desohore desohore 1 iz ohorea galtzea; ohorea galdu duenaren egoera; ohorea kentzen duen zera.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 desohorea ekarri
 
desoinordetu desoinordetu izond oinordetza galdu duen pertsona.
desokupatu desokupatu izond lanik edo egitekoerik ez duena.
desokupazio desokupazio 1 iz materiaz hustutzea.
  2 lurraldeez mintzatuz, hartu dena berriro utzi.
desolagarri desolagarri izond hondamenezkoa.
desolamendu desolamendu ( orobat desolamentu g.er) 1 iz atsekabe bizia. ik desolazio.
  2 (hitz elkartuetan)
desolamentu desolamentu ik desolamendu.
desolatu desolatu, desola, desolatzen 1 ad guztiz atsekabetu.
  2 osorik hondatu edo suntsitu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
 
desolazio desolazio ( ) 1 iz atsekabe bizia. ik desolamendu.
  2 hondamen osoa.
  3 (hitz elkartuetan)
desondra desondra iz desohorea.
desondratu desondratu, desondra, desontratzen du ad desohoratu.
desoneskeria desoneskeria (orobat desonestkeria g.er.) iz lizunkeria.
desoneski desoneski adlag lizunki.
desonest desonest (orobat desonestu) 1 izond moralaren arabera lohitzat hartzen dena. ik lizun 2.
  2 irud/hed
desonestkeria desonestkeria ik desoneskeria.
desonestu desonestu ik desonest.
desopilatu desopilatu ik deskorapilatu.
desorden desorden ik desordena.
desordena desordena (orobat desorden g.er. eta desordenu g.er.) 1 iz ordenarik eza; nahaspila.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 pl nahasmenduak.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 desordena publiko
 
desordenadore desordenadore iz adkor ordenadorea.
desordenatu desordenatu, desordena, desordenatzen du ad 1 ordena desegin. ik nahaspilatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 neurrigabea, eragabea. ik ordenagabe.
desordenatuki desordenatuki adlag ordenarik gabe.
desordenu desordenu ik desordena.
desordre desordre iz ipar desordena.
desordu desordu ( )1 iz ordu desegokia. ik ezordu.
  2 desorduan adlag
  3 desorduko izlag
 
desoreka desoreka 1 iz orekarik eza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
 
 
 
desorekatsu desorekatsu izond desoreka handikoa.
desorekatu desorekatu, desoreka(tu), desorekatzen 1 da/du ad oreka galdu edo galarazi.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
desorekatzaile desorekatzaile izond desorekatzen duena.
desorekatze desorekatze iz oreka galdu edo galaraztea.
desorganizazio desorganizazio iz organizaziorik eza.
desorgindu desorgindu izond sorginkeria kendu zaiona.
desorientatu desorientatu, desorienta(tu), desorientatzen da/du ad orientazioa galdu edo galarazi. ik noragabetu.
desorientazio desorientazio iz orientaziorik eza. ik noraez.
desoroimen desoroimen iz oroimenik eza.
desoroitu desoroitu, desoroi(tu), desoroitzen du ad zerbaiten oroimena galdu.
desoroitze desoroitze iz zerbaiten oroimena galtzea.
desoroso desoroso 1 izond erosoa ez dena.
  · 2 (adizalgun gisa)
desorraztu desorraztu, desorratz/desorraztu, desorrazten du ad orrazketa desegin.
desosegatu desosegatu, desosega, desosegatzen du ad sosegua galarazi.
desosegu desosegu iz sosegurik eza.
desoxidatu desoxidatu, desoxida, desoxidatzen du/du ad gai baten molekuletako oxigenoa kendu.
desoxirribonukleiko desoxirribonukleiko
  1 azido desoxirribonukleiko kromosomen osagai nagusia den azido nukleikoa.
 
desozializazio desozializazio iz sozializazioa desegitea.
despalatalizazio despalatalizazio iz palatalizazioa desegitea.
desparadiso desparadiso ik desparadisu.
desparadisu desparadisu (orobat desparadiso) iz paradisurik eza.
desparejatu desparejatu, despareja, desparejatzen da/du ad bikotea osatzen duten bi gauza banandu.
desparekatu desparekatu, despareka, desparekatzen ad pareak ez osatu.
desparpajo desparpajo iz lotutasunik eza, herabetasunik eza.
despatxatu despatxatu, despatxa, despatxatzen du ad bota, kaleratu.
despatxo despatxo ik despatxu.
despatxu despatxu (orobat despatxo) iz bulegoa.
despazio despazio izond poliki, astiro.
despedida despedida ( orobat despeida g.er. eta despeira g.er.) 1 iz azken agurra, agurra.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 despedida egin
  5 despedida eman kaleratu, bidali. ik despeditu.
 
despeditu despeditu ( orobat despeitu), despedi, despeditzen 1 du ad agur esan.
  2 (da aditz gisa)
  3 ipar kaleratu, kanporatu, bidali.
  4 (gauzei buruz)
 
despegatu despegatu, despega, despegatzen da/duad desitsatsi.
despeida despeida ik despedida.
despeira despeira ik despedida.
despeitu despeitu ik despeditu.
despejatu despejatu, despeja, despejatzen du ad buruaz mintzatuz, argitu.
despektibo despektibo izond erdeinuzkoa, mespretxuzkoa.
despektiboki despektiboki adlag erdeinuz, mespretxuz.
despenalizazio despenalizazio iz zigorgabetzea.
despendiatu despendiatu (orobat despenditu), despendia, despendiatzen du ad ipar xahutu.
despendio despendio iz xahupena.
despenditu despenditu ik despendiatu.
despentsa despentsa iz jakitegia, janaritegia.
despertadore despertadore iz iratzargailua.
despertsonalizatu despertsonalizatu, despertsonaliza, depertsonalizatzen du ad nortasuna kendu.
despertsonalizazio despertsonalizazio iz nortasuna kentzea.
despetxatu despetxatu izond hisiak joa, hisiaduna.
despetxo despetxo iz hisia, arbuioa.
despido despido iz kaleratzea.
despieze despieze iz ataltzea.
despilfarratu despilfarratu, despilfarra, depilfarratzen du ad irion, eralgi.
despilfarro despilfarro iz iriotea, eralgitzea, eralgiketa.
despistarazi despistarazi, despistaraz, despistarazten du ad arrastoa galarazi.
despistatu despistatu, despista, despistatzen 1 da/du ad bidea galdu edo galarazi.
  2 arreta galdu edo galarazi.
  3 arrastoa galdu edo galarazi.
  4 (era burutua izenondo eta izen gisa)
 
despiste despiste 1 iz oharkabea, bide-galtzea, arrasto-galtzea.
  2 (hitz elkartuetan)
despit despit 1 iz hisia, arbuioa. ik hisia 2.
  2 -en despit -a gorabehera.
despitatu despitatu izond arretagabea; galdua.
desplazamendu desplazamendu 1 iz higitzea, lekualdatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
desplazatu desplazatu, desplaza, desplazatzen 1 da/du higitu, lekualdatu.
  2 (era burutua izenondo eta izen gisa)
 
desplazer desplazer iz plazerrik eza.
 
desplazu desplazu iz
desplegatu desplegatu, desplega, deplegatzen da ad zabaldu, tolesgabetu.
desplomu desplomu iz desoreka.
despojatu despojatu izond soildua.
despojo despojo iz utzikina, hondarra.
despolitizatu despolitizatu, despolitiza, despolitizatzen 1 du ad izaera edo eduki politikoa kendu.
  2 (era burutua izenonodo gisa)
despolitizazio despolitizazio iz despolitizatzea.
despopulatu despopulatu, despopula, despolupatzen 1 du ad biztanleriarik gabe utzi.
  2 (era burutua izenonodo gisa)
despopulatze despopulatze iz biztanleriarik gabe uztea.
despopulazio despopulazio iz biztanleriarik gabe uztea.
desposesio desposesio iz posesiorik eza.
despota despota 1 iz ankerkeriaz eta nagusikeriaz agintzen duen pertsona. ik tirano.
  2 (izenondo gisa) ik despotiko.
  3 (hitz elkartuetan)
 
despotia despotia iz despotismoa.
despotiko despotiko izond despotari dagokiona, despotismoan oinarritzen dena.
despotikoki despotikoki adlag era despotikoan.
despotismo despotismo 1 iz legeek mugatzen ez duten gobernu era.
  2 nagusikeria.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 despotismo ilustratu
despreokupatu despreokupatu, despreokupa, depreokupatzen da ad ezaxolatu, arduragabetu.
despresentifikatu despresentifikatu, despresentifika, despresentifikatzen ad
desprestigiatu desprestigiatu, despretigia, despretigiatzen da/du ad prestigioa galdu edo kendu.
desprestigio desprestigio 1 iz ospe galera, prestigio galera.
  2 (hitz elkartuetan)
despreziadore despreziadore iz gutxiesten duen pertsona.
desprezio desprezio iz arbuioa, mespretxua. ik erdeinu.
despribiligiatu despribiligiatu, despribiligia, despribiligiatzen du ad pribilegioak kendu.
desproportzio desproportzio (orobat desporporzio g.er.) iz proportziorik eza.
desproportzionatu desproportzionatu (orobat disporporzionatu g.er.) izond heinetik kanpokoa, neurritik kanpokoa.
desproporzio desproporzio ik desporportzio.
despuztu despuztu, desputz/despuztu, despuzten da/du ad hantua edo puztua dagoena hustu. ik hertu.
desregularizazio desregularizazio iz desarautzea.
destaina destaina 1 iz erdeinua, mespretxua.
  2 (aditzen objektu gisa)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan; orobat destain g.er.)
  5 destaina-aire (orobat destainaire)
  5a (adizlagun gisa)
  6 destaina egin ik destainatu.
 
destainaire destainaire ik destaina 5.
destainaka destainaka adlag destaina eginez.
destainatsu destainatsu izond destaina erakusten duena.
destainatu destainatu, destaina(tu), destainatzen du ad destaina egin.
destajuan destajuan adlag buru-belarri.
destakamendu destakamendu 1 iz bereizitako tropa.
  2 (hitz elkartuetan)
 
destakatu destakatu, destaka, destakatzen 1 da/du ad nabarmendu.
  2 destakamendu batean egon.
destape destape iz
destartalatuta destartalatuta pred zaharkitu eta matxuratuta.
destatu destatu, desta, destatzen 1 du ad su arma bat, begiak eta helburuak eratzen duten lerro zuzenean ezarri.
  2 irud/hed
 
destenore destenore iz tenore desgokia. ik desgarai.
destenple destenple iz ondoez hozbera, alditxarra.
destera destera iz zorroztarria.
desterratu desterratu, desterra, desterratzen 1 du ad erbesteratu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo eta izen gisa)
 
desterratze desterratze iz erbesteratzea.
desterru desterru (orobat destierro g.er.) 1 iz erbestea.
  2 (hitz elkartuetan)
 
destestu destestu iz testurik eza.
destierro destierro ik desterru.
destilagailu destilagailu iz destilatzeko tresna.
destilaketa destilaketa iz destilatzea.
destilategi destilategi iz deslitaketak egiten diren etxea edo tokia.
destilatu destilatu ( orobat distilatu ), destila, destilatzen 1 du ad isurkari bat lurrun bihurtu ondoren berriro isurkari bihurtu, berarekin nahasirik dauden gai lurrunkorretatik bereizteko.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenodo gisa)
destilatze destilatze iz isurkari bat lurrun bihurtu ondoren berriro isurkari bihurtu, berarekin nahasirik dauden gai lurrunkorretatik bereiztea.
destilazio destilazio iz destilatzea.
destinatibo destinatibo iz euskal deklinazioan, -entzat kasua.
destinatu destinatu, destina, destinatzen du ad pertsona bat leku jakin batean aritzeko izendatu.
 
destinatzaile destinatzaile iz zerbaiten hartzailea.
destinazio destinazio iz helburua, norakoa.
destindatu destindatu, destinda, destindatzen du ad tindua kendua.
destino destino ( orobat destinu ) 1 iz patua, zoria, halabeharra.
  2 helmuga; lanpostua.
  3 (hitz elkartuetan)
 
destinu destinu ik destino.
destitxa destitxa ik desditxa.
destoki destoki iz toki desegokia. ik desleku; ezleku.
destokitu destokitu izond bere tokitik aldatua.
destokitze destokitze iz bere tokitik aldatzea.
destolestatu destolestatu, destolesta, destolestatzen du ad destolestu.
destoleste destoleste iz tolesturik dagoena zabaltzea.
destolestu destolestu, destoles(tu), destolesten 1 du ad tolesturik dagoena zabaldu. ik destolestatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
destorbu destorbu iz eragozpena.
destrabatu destrabatu, destraba(tu), destrabatzen du ad traba edo eragozpena kendu.
destrenpu destrenpu iz ipar alditxartzea.
destrenpu destrenpuño iz adkor destrenpu txikia.
destroier destroier iz gerraontzi lasterra, artilleria ertainekoa, konboiak babesteko erabiltzen dena. ik destruktore.
destronazio destronazio iz tronutik kentzea.
destruitu destruitu, destrui, destruitzen du ad suntsitu, ezereztu.
destruktore destruktore iz destroierra.
desubikazio desubikazio iz
desuztartu desuztartu, desuztar, desurtzatzen du ad uztarria kendu.
deszentralizatu deszentralizatu ik dezentralizatu.
deszentralizazio deszentralizazio ik dezentralizazio.
deszentramendu deszentramendu iz deszentratzea.
deszentratu deszentratu, deszentra, deszentratzen 1 da/du ad erdigunetik atera.
  2 (era burutua izenondo gisa)
deszentratze deszentratze iz erdigunetik ateratzea.
deszibilizazio deszibilizazio iz zibiilizaziorik eza.
deszifraezin deszifraezin ( orobat dezifraezin ) izond ezin deszifratuzkoa.
deszifragaitz deszifragaitz izond deszifratzen zaila dena, ezin deszifratuzkoa.
desziframendu desziframendu ( orobat deziframendu ) iz dezifratzea.
deszifrapen deszifrapen ( orobat dezifrapen ) iz deszifratzea.
deszifratu deszifratu ( orobat dezifratu ), dezifra, dezifratzen 1 du ad kode ezezagun batean idatziriko mezu baten esanahia jakitea lortu.
  2 irud/hed
 
deszifratze deszifratze (orobat dezifratze) iz kode ezezagun batean idatziriko mezu baten esanahia jakitea lortzea.
detaile detaile 1 iz xehetasuna, zehaztasuna. ik ñabardura.
  2 (izenondo edo izenlagunekin)
  3 adeitasun seinalea.
  4 (hitz elkartuetan)
 
detailetxo detailetxo (orobat detalletxo g.er.) 1 iz detaile txikia.
  2 adeitasun seinaletxoa.
 
detailezale detailezale izond detaileen zale dena.
detalletxo detalletxo ik detailetxo.
detektaezin detektaezin izond ezin detektatuzkoa.
detektagailu detektagailu ( ) 1 iz ikusten ez den zerbait detektatzeko gailua. ik detektore.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
detektatu detektatu, detekta, detektatzen 1 du ad zerbaiten presentzia hauteman.
  2 (gauza abstraktuak)
  3 (pertsonengan)
 
detektatzaile detektatzaile iz detektagakilua.
detektiba detektiba ik detektibe.
detektibe detektibe (orobat detektiba g.er.) 1 iz polizia-ikerketa pribatuez arduratzen den pertsona.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
detektore detektore ( ) 1 iz detektagailua.
  2 (hitz elkartuetan)
detekzio detekzio 1 iz detektatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
detenitu detenitu, deteni, detenitzen 1 du ad atxilotu.
  2 (era burutua izen gisa)
 
detentzio detentzio (orobat detentzione) 1 iz atxilotzea. ik atxiloketa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 detentzio gune ik detentziogune.
 
detentziogune detentziogune (orobat detentzio gune) iz atxilotuek edukitzeko gunea.
 
detentzione detentzione ik detentzio.
detergente detergente iz garbiketan erabiltzen den produktua, olioa eta koipea uretan disolbatzen laguntzen duena. ik garbigarri.
determinagarri determinagarri izond determina daitekeena.
determinagarriki determinagarriki iz
determinagarritasun determinagarritasun iz determinagarria denaren nolakotasuna.
determinatu determinatu, determina, determinatzen 1 du ad mugatu; zehaztu; ondorioz ekarri.
  · 2 da/du ad erabaki.
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 ezin determinatuzko
 
 
 
 
 
determinatuki determinatuki adlag erabakitasunez.
determinatutasun determinatutasun iz determinatua denaren nolakotasuna.
determinatzaile determinatzaile izond/iz determinatzen duena.
determinatze determinatze iz mugatzea; zehaztea; ondorioz ekartzea. ik determinazio.
determinazio determinazio 1 iz determinatzea.
  2 erabakia; erabakimena.
  3 erabakitasuna.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
 
determinismo determinismo 1 iz gertaerak eta egiteak, eta orobat jokabide moralak, aldez aurreko arrazoien mende daudela dioen filosofia-dotrina, gizonari borondate askea ukatzen diona.
  2 (hitz elkartuetan)
 
determinista determinista iz determinismoarena, determinismoari dagokiona.
detonadore detonadore iz detonagailua.
detonagailu detonagailu 1 iz leherketa eragiteko gailua.
  2 (hitz elkartuetan)
 
detonatzaile detonatzaile iz detonagailua.
detonazio detonazio iz lehergai baten leherketa.
detraktore detraktore izond/iz gaitzeslea.
detrimental detrimental izond kaltegarria, kalte-sortzailea.
detritus detritus iz masa gotor usteldua, hondakina. ik usteltza.
detxema detxema ( Ereduzko testuen corpusean detxima soilik) iz hamarrena.
detxematu detxematu izond sarraskitua.
detxima detxima ik detxema.
deubru deubru ik deabru.
deun deun 1 izond santua.
  2 (pertsona izen baten eskuinean)
 
deus deus 1 izord ezer. (baiezko ez diren esaldietan)
  2 (ezezko esaldietan -ik adizkia duen izenondo edo kidekoen ezkerrean)
  3 (ezezko, galderazko edo baldintzazko ez diren esaldietan)
  4 (deklinabide adizkiekin)
  5 alegia deus ez (orobat deusez g.er.)
  6 alegia eta deusez
  7 deus ere
  8 deus gutxi (orobat gutti g. er. eta guti)
  9 deus ez
  10 deusik
 
 
 
 
 
 
deusestatu deusestatu ik deuseztatu.
deusestu deusestu ik deuseztu.
deusez deusez 1 iz erereza.
  · 2 izond ezdeusa.
deusezgarri deusezgarri izond deusezten duena.
deusezkeria deusezkeria iz ezdeuskeria.
deusezpen deusezpen iz deuseztea.
deuseztaezin deuseztaezin izond ezin deuseztatuzkoa.
deuseztaezintasun deuseztaezintasun iz deuseztaezina denaren nolakotasuna.
deuseztaile deuseztaile izond deusezten duena. ik deuseztatzaile.
deuseztapen deuseztapen 1 iz deuseztatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
deuseztarazi deuseztarazi, deuseztaraz, deuseztarazen du ad deuseztatzera behartu.
deuseztasun deuseztasun iz ezereztasuna.
deuseztatu deuseztatu ( orobat deusestatu g.er.), deusezta, deuseztatzen 1 da/du ad erabat desegin edo suntsitu, deusez bihurtu. ik deuseztu.
  2 (gauza abstraktuak)
  3 (era burutua izen gisa)
 
deuseztatzaile deuseztatzaile izond deuseztatzen duena.
deuseztatze deuseztatze iz
deusezte deusezte iz deuseztatzea.
deuseztu deuseztu ( orobat deusestu g.er.) 1 du ad deuseztatu. ik deuseztatu.
  2 (gauza abstraktuak)
 
deuseztuezin deuseztuezin izond ezin deuseztukoa.
deusgabe deusgabe izond deus ez duena.
deuskeria deuskeria iz ezerezkeria.
deuskil deuskil iz
deustuar deustuar izlag/iz Deustukoa, Deusturi dagokiona; Deustuko biztanlea.
deuterio deuterio iz hidrogenoaren isotopoa, nukleoan protoi bat eta neutroi bat dituena.
deutoronomio deutoronomio iz Testamentu zaharreko lehen zatiaren azken liburua.
dexente dexente 1 zenbtz adkor dezente, asko xamar.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (izenondo gisa) itxurazkoa.
  4 dexenteko izlag
  5 dexentez adlag
dezeleragailu dezeleragailu iz abidurak behera egiteko gailua.
dezelerazio dezelerazio iz abidurak behera egitea.
dezente dezente 1 zenbtz asko samar. ik dexente.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (izenondo gisa)
  4 dezenteko izlag
  5 dezentetan adlag
  6 dezentez adlag
 
 
 
 
 
dezentralisazio dezentralisazio ik dezentralizazio.
dezentralizatu dezentralizatu (orobat desentralizatu g,.er. eta deszentralizaztu g.er.), dezentraliza, dezentralizatzen 1 du ad zerbait zuzendaritza zentral baten mendetik kendu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
dezentralizatze dezentralizatze iz zerbait zuzendaritza zentral baten mendetik kentzea.
dezentralizazio dezentralizazio (orobat desentralizazio g,.er., dezentralisazio eta deszentralizazio g.er.) 1 iz
  2 (hitz elkartuetan)
dezentralki dezentralki adlag
dezentzia dezentzia iz lotsa ona, prestutasuna.
dezepzino dezepzino ik dezepzio.
dezepzio dezepzio ( orobat dezepzino g.er. eta dezepzione g.er.) 1 iz desilusioa, desengainua, etsipena. ik kamusada.
  2 (hitz elkartuetan)
dezepzionagarri dezepzionagarri izond dezepzionatzen duena.
dezepzionante dezepzionante izond dezepzionagarria.
dezepzionatu dezepzionatu, dezepziona, dezepzionatzen 1 da/du ad dezepzioa hartu edo harrarazi.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
dezepzione dezepzione ik dezepzio.
dezibel dezibel ( orobat dezibelio ) 1 iz hotsaren intentsitatea neurtzeko banakoa.
  2 (hitz elkartuetan)
dezibeliko dezibeliko iz dezibelarena, dezibelari dagokiona.
dezibelio dezibelio ik dezibel.
dezifraezin dezifraezin ik deszifraezin.
dezifragaitz dezifragaitz ik deszifragaitz.
deziframendu deziframendu ik desziframendu.
dezifratu dezifratu ik deszifratu.
dezifratze dezifratze ik deszifratze.
dezifraezin dezifraezin ik deszifraezin.
dezilitro dezilitro iz edukiera neurria, litroaren hamarrenaren baliokidea (dl).
dezima dezima1 iz Kuban bat-batean botatzen den bertso modukoa.
dezima dezima2 iz gradu zentigradu baten hamarrena.
dezimagile dezimagile iz dezimak ontzen dituena. ik dezimista.
dezimal dezimal izond hamartarra.
dezimario dezimario izond legeez mintzatuz, donadoei zerga bat ezartzen ziena.
dezimetro dezimetro iz hamar zentimetroko luzera neurria (dm).
dezimista dezimista iz dezimak ontzen dituena. ik dezimagile.
dezimo dezimo iz loteria-txartel baten hamarrena.
dezimononiko dezimononiko izond hemeretzigarren mendekoa.
dezinatzaile dezinatzaile ik desinatzaile.
dezkontzentrazio dezkontzentrazio ik deskontzentrazio.
diabeta diabeta ik diabetes.
diabetes diabetes (orobat diabeta) 1 iz metabolismoaren eritasuna, odolean eta gernuan glukosa gehiegi dakarrena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
diabetesdun diabetesdun iz diabetesa duen pertsona. ik diabetiko.
diabetiko diabetiko 1 izond diabetesa duena.
  2 iz diabetesa duen pertsona.
 
diaboliko diaboliko izond deabruzkoa.
diabolo-menta diabolo-menta iz
diada diada1 1 iz Kataluniako egun nazionala.
  2 (Balear Uharteetan)
  3 diada egun
diada diada2 iz elkarren artean lotura hertsia duten bi izaki edo printzipiok osatzen duten bikoa.
diadema diadema 1 iz koroa erdiaren itxura duen apaingarria.
  2 (hitz elkartuetan)
 
diademadun diademadun izlag diademaz hornitua.
 
diadoko diadoko iz greziar printzipe erregegaia.
diafragma diafragma 1 iz bularra eta sabelaldea bereizten dituen gihar luze zapala.
  2 argazki kameran, zenbat argi sartu kontrolatzen duen irekidura.
  3 umetokiaren lepoan, esperma sar ez dadin, ezartzen den disko modukoa, mehe eta malgua.
  4 bi barrunbe bereizteko mintza edo trenkada.
  5 (hitz elkartuetan)
 
diagnosi diagnosi ( orobat diagnosia g.er.) 1 iz diagnostikatzea. ik diagnostiko.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
 
diagnostikatu diagnostikatu, diagnostika, diagnostikatzen 1 du ad eritasun bat sintomen eta azterketen emaitzen bidez zehaztu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 ez-diagnostikatu izond
 
diagnostiko diagnostiko ( orobat diagnostika g.er.) 1 iz diagnostikatzea. ik diagnosi.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 eritasun baten seinaleak edo sintomak ezagutzeko antzea.
 
 
 
diagonal diagonal 1 iz poligono batean, hurrenez hurreneko ez diren bi erpin biltzen dituen lerro zuzena.
  2 izond poligono batean, hurrenez hurreneko ez diren bi erpin biltzen dituena.
  3 diagonalean adlag
 
diagrama diagrama 1 iz multzo baten zatien eskema grafikoa; aldaketen, bilakaeren eta kidekoen adierazpen grafikoa.
  2 (hitz elkartuetan)
diakono diakono 1 iz apaiza baino maila bat beheragoko elizgizona.
  2 Elizaren lehen denboretan, limosnak banatzeko kargua zuen kristaua.
  3 (hitz elkartuetan)
diakonoburu diakonoburu iz diakonoen burua.
diakonotza diakonotza iz diakonoaren lanbidea edo kargua.
diakre diakre iz ipar diakonoa.
diakritiko diakritiko 1 iz letrez mintzatuz, bereizgarri gisa ezartzen zaion ikur edo marka.
  2 (izenondo gisa) bereizgarria dena.
diakronia diakronia iz hizkuntza-gertakariak denboran zehar duten bilakaera; bilakaera horren azterketa.
diakroniko diakroniko 1 izond diakroniarena, diakroniari dagokiona.
  2 irud/hed
diakronikoki diakronikoki adlag diakroniaren aldetik.
dial dial 1 iz irrati hargailu baten eskala, irrati igorgailuak hautatzeko balio duena.
  2 (hitz elkartuetan)
 
dialektal dialektal iz dialektoarena, dialektoari dagokiona.
dialektalizazio dialektalizazio iz dialekto bihurtzea.
dialektika dialektika 1 iz eztabaida batean zerbait frogatzeko erabiltzen diren bideen multzoa; kontrako tesiak gainditzean datzan arrazoibidea.
  2 irud/hed
dialektikazale dialektikazale izond dialektikaren zalea dena.
dialektiko dialektiko 1 izond dialektikarena, dialektikari dagokiona.
  2 iz
  3 (izenondo elkartuetan)
 
dialektikoki dialektikoki adlag era dialektikoan.
dialekto dialekto (orobat dialektu g.er.) 1 iz hizkuntza bat banatzen den era nagusietako bakoitza. ik euskalki.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
dialektologia dialektologia 1 iz hizkuntzalaritzaren adarra, dialektoak aztertzen dituena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat dialektologi) ik dialektologiko.
 
dialektologiko dialektologiko izond dialektologiarena, dialektologiari dagokiona. ik dialektologia 2.
dialektu dialektu ik dialekto.
dialexe dialexe iz
dialisi dialisi 1 iz odolaren arazketa artifiziala.
  2 soluzio bateko gaiak osmosi bidez bereiztea.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
dialogatu dialogatu izond dialogoaren bidezkoa.
dialogo dialogo 1 iz elkarrizketa.
  2 (hitz elkartuetan)
diamant diamant ik diamante.
diamante diamante (orobat diamant g.er.) 1 iz karbono huts kristalduz osaturiko harri bitxia, guztiz gogorra eta distiratsua.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 frantziar joko kartetako saila, diamantea irudikatzen duen irudia duena.
  6 diamantezko eztei hirurogeigarren urteurrena.
 
diametralki diametralki adlag erabat.
diametro diametro iz lerro zuzena, zirkunferentzia edo esfera baten zentrotik igaroz haren bi puntu batzen dituena.
 
diana diana1 1 iz tiro helburu baten erdigunea.
  2 irud/hed
diana diana2 1 iz kasernetan, soldaduak jaiki daitezen, jotzen den doinua.
  2 irud/hed
diapasoi diapasoi (orobat diapason g.er.) 1 iz U oindunaren formako gailua, metalezkoa, kolpekatzen denean la3 nota jotzen duena.
  2 irud/hed
diapason diapason ik diapasoi.
diapo diapo 1 iz ipar diapositiba.
  2 (hitz elkartuetan)
diapoaldi diapoaldi iz ipar diapositiba emanaldia.
diaporama diaporama iz ikus-entzunezko teknika, pantaila batean edo gehiagotan zenbait proiektore konbinatuz diapositibak proiektatzean oinarritzen dena.
  2 (hitz elkartuetan)
 
diapositiba diapositiba 1 iz argazki irudi positiboa, euskarri gardenean emana, eskuarki pantaila batean proiektatzen dena. ik diapo.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
diario diario iz egunerokoa.
diarrea diarrea iz beherakoa.
diasistema diasistema iz hizkuntzalaritzan, maila goragoko sistema, partzialki kideko diren sistema bi edo gehiago dauzkana.
diaspora diaspora 1 iz judu herriaren sakabanaketa.
  2 sorterrritik sakabanaturiko herri edo erkidegoen zatien multzoa.
 
diastilo diastilo iz/izond
diastole diastole 1 iz bihotzaren hedapen mugimendua. ik sistole.
  2 irud/hed
diatonika diatonika ik diatoniko 2.
diatoniko diatoniko izond 1 musika-eskalez eta sistemez mintzatuz, bost tonuz eta bi tonuerdiz osatua.
  · 2 (orobat diatonika g.er.) izond/iz eskusoinuez mintzatuz, sistema diatonikoko notak jotzen dituena.
  3 irud/hed
diatopiko diatopiko izond hizkuntza-aldaerez mintzatuz, hiztunen geografia-etorkiak eragiten duena.
dibagazio dibagazio iz digresioa, itzulingurua.
dibalente dibalente izond kimikan 2 balentzia duena.
diban diban 1 iz eserleku luzea eta biguna, eskuarki bizkar eta besorik gabea. ik sofa.
  2 (hitz elkartuetan)
 
dibergente dibergente 1 izond gauza bi edo gehiagoz mintzatuz, elkarrengandik urruntzen doazenak.
  2 (adizlagun gisa)
dibergentzia dibergentzia 1 iz gauza bi edo gehiagoz mintzatuz, elkarrengandik urruntzea.
  2 desadostasuna.
  3 (hitz elkartuetan)
dibersifikatu dibersifikatu ik dibertsifikatu.
dibersino dibersino ik dibertsio.
dibersi dibersiño ik dibertsio.
dibersio dibersio ik dibertsio.
dibersione dibersione ik dibertsio.
dibersitate dibersitate ik dibertsitate.
dibertiarazi dibertiarazi, dibertiaraz, dibertiarazten du ad jostarazi, ongi pasarazi.
dibertidu dibertidu ik dibertitu.
dibertigarri dibertigarri 1 izond jostagarria, bidertiarazten duena.
  2 (pertsonak) ik jostakin.
  3 (adizlagun gisa)
 
dibertimendu dibertimendu (orobat dibertimentu g.er.) iz jostatzea, josteta, denbora-pasa. ik divertimento.
 
dibertimentu dibertimentu ik dibertimendu.
dibertitu dibertitu ( orobat dibertidu g.er.), diberti, dibertitzen 1 da ad jostatu, ongi pasatu.
  · 2 (du aditz gisa) ik dibertiarazi.
  3 (era burutua izenondo gisa)
 
dibertsifikatu dibertsifikatu (orobat dibersifikatu g. er.), dibertsifika, dibertsifikatzen 1 du ad askotariko bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
dibertsifikatze dibertsifikatze iz askotariko bihurtzea.
dibertsifikazio dibertsifikazio 1 iz dibertsifikatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
 
dibertsio dibertsio (orobat dibersino g.er., dibersiño g.er. eta dibersione g.er.) 1 iz jostaketa, josteta, jolasa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
dibertsiozale dibertsiozale (orobat dibertsio zale) izond dibertsioaren zalea dena.
dibertsitate dibertsitate (orobat dibersitate g.er.) 1 iz aniztasuna, askotarikotasuna.
  2 bestelakotasuna.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
dibertso dibertso 1 iz askotarikoa.
  2 bestelakoa.
dibezi dibezi iz ijitoa.
dibidendo dibidendo ik dibidendu.
dibidendu dibidendu (orobat dibidendo g.er.) 1 iz
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
 
 
dibidieta dibidieta (orobat debileta g.er.) iz danbor bertikaleko tornua, kable baten bidez pisu handiak mugitzeko erabiltzen dena.
dibinidade dibinidade ik dibinitate.
dibinisatu dibinisatu ik dibinizatu.
dibinitate dibinitate (orobat dibinidade g.er.) 1 iz jainkotasuna, jainko izaera. ik dibinotasun.
  2 jainkoa.
dibinizatu dibinizatu (Ereduzko testuen corpusean dibinisatu soilik), dibiniza, dibinizatzen du ad jainkotu, jainkoetsi.
dibino dibino 1 izond jainkozkoa.
  2 irud/hed
 
dibisa dibisa1 1 iz atzerriko dirua; estatuko banku nagusiak ateratako dirua beste diruekiko.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 goiburua.
 
 
dibisa dibisa2 iz goiburua.
dibisio dibisio ( orobat dibisione g.er. eta dibizione g.er.) 1 iz erakunde edo kideko bateko zatietako bakoitza.
  2 (enpresetan)
  3 (kartzeletan)
  4 arma edo sail guztietako errejimentuak eta zerbitzuak biltzen dituen gudaroste zati nagusia, bi brigadak edo gehiagok osaten dutena.
  5 kiroletan, maila. ik maila 9.
  6 aritmetikan, zatiketa.
 
dibisione dibisione ik dibisio.
dibizione dibizione ik dibisio.
dibo dibo iz maila goreneko opera-kantaria.
dibortza dibortza ik dibortzio.
dibortzatu dibortzatu ik dibortziatu.
dibortziatu dibortziatu (orobat dibortzatu g.er.), dibortzia, dibortziatzen 1 da ad senar-emazteak elkarrengandik legez bereizi. ik hautsi 8.
  2 (era burutua izenondo edo izen gisa)
 
dibortzio dibortzio (orobat dibortza g.er.) 1 iz senar-emazteak elkarrengandik legez bereiztea.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
dibujatu dibujatu, dibuja, dibujatzen du ad marraztu.
dibujo dibujo iz marrazkia.
dibulgatibo dibulgatibo izond dibulgaziozkoa.
dibulgatu dibulgatu izond jendarteratua.
dibulgatzaile dibulgatzaile izond dibulgazio lana egiten duen pertsona.
dibulgazio dibulgazio 1 iz albisteez eta kidekoez mintzatuz, jendarteratzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 dibulgaziozko adlag
 
di-da di-da adlag adkor 1 istant batean.
  2 di-da batean adlag istant batean.
  3 di-da bateko izlag
didaktika didaktika 1 iz irakaskuntzaren teoria eta metodoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
didaktiko didaktiko 1 izond irakaskuntzari, didaktikari dagokiona, helburutzat irakastea duena.
  2 (hitz elkartuetan)
 
didaktikoki didaktikoki adlag era didaktikoan.
didaktikotasun didaktikotasun iz didaktikoa denaren nolakotasuna. ik didaktismo.
didaktismo didaktismo iz didaktikotasuna.
didaskalia didaskalia iz antzerki lan bati buruzko berrien multzoa.
didaskaliko didaskaliko izond didaskaliarena, didaskaliari dagokiona.
diedro diedro izond/iz angeluez mintzatuz, elkar ukitzen duten bi planok osatzen dutena.
diegesi diegesi 1 iz zinema edo antzerki lan baten kontakizunaren garapena.
  2 (hitz elkartuetan)
diegetiko diegetiko iz diegesiariarena, diegesiari dagokiona.
dientzefalo dientzefalo iz entzefaloaren erdialdea.
diese diese (Ereduzko testuen corpusean diesi soilik) iz musika notez mintzatuz, tonu erdi goragogokoa; antzinako grekoen artean lotu laurden goragokoa. ik bemol.
diesel diesel 1 iz motorrez mintzatuz, barne errekuntzakoa eta konpresio altukoa dena, erregai astunekin aritzen dena.
  2 diesel motako motorra.
  3 diesel motorra duen ibilgailua.
  4 diesel motorrentzako erregaia.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
diesi diesi ik diese.
dieta dieta1 1 iz jaki jakin batzuk baino ez hartzea.
  2 janari mota eta kopuruaren kontrola.
  3 ohiko elikadura.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 irud/hed
 
dieta dieta2 iz bizilekutik kanpo ari den pertsonari eguneko ordaintzen zaiona.
dietario dietario iz egunerokoa, agenda.
dietetika dietetika 1 iz medikuntzaren adarra, dietak metabolismoaren aldetik aztertzen dituena.
  2 (hitz elkartuetan) ik dietetiko.
dietetikari dietetikari iz dietetikan aditua den pertsona. ik dietista.
dietetiko dietetiko izond dietetikaren irizpideen araberakoa; dietari dagokiona. ik dietetika 2.
dietista dietista iz dietetikan aditua den pertsona. ik dietetikari.
difamatorio difamatorio izond difamatzen duena.
difamatu difamatu, difama, difamatzen du ad norbaiten ohorearen edo izen onaren kaltean jendaurrean hitz egin edo idatzi.
difamatzaile difamatzaile izond difamatzen duena. ik difamatorio.
  2 iz difamatzen duen pertsona.
difamazio difamazio 1 iz difamatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
difenilhidantoina difenilhidantoina iz gai antiepileptikoa, neuronei eragiten diena.
diferent diferent ik diferente.
diferente diferente ( orobat diferent g.er.) 1 izond desberdina, bestelakoa.
  2 pl
  3 (adizlagun eta predikatu gisa)
 
diferentki diferentki adlag era diferentean.
diferentzia diferentzia ( orobat diferenzia g.er. eta liferentzia g.er.) 1 iz desberdintasuna, bestelakotasuna.
  2 pl
  3 aldea.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
diferentziadun diferentziadun izlag diferentzia duen.
diferentzial diferentzial 1 izond diferentziari dagokiona. ik bereizgarri.
  2 matematikan, ekuazioez mintzatuz, deribatuak dituena.
  3 irud/hed
  4 iz bi kopururen konparazioaren emaitza den kopurua.
  5 kalkulu diferentzial kalkulu infinitesimalaren zatia, deribatuen kalkuluaz aritzen dena.
diferentziatu diferentziatu, diferentzia(tu), diferentziatzen da/du ad desberdindu, bestelakotu.
diferentziazio diferentziazio 1 iz bereizkuntza, bereiztea, desberdintzea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 funtzio baten diferentziala kalkulatzeko eragiketa.
diferenzia diferenzia ik diferentzia.
diferitu¸ diferitu¸ diferi, diferitzen 1 da ad desberdindu, bestelakotu.
  2 diferituan adlag hotsak, doinuak eta irudiak, hartzen diren mementuan ez, baizik eta geroagoko batean emitituz.
difikultate difikultate iz zailtasuna, oztopoa.
difizil difizil izond zaila, nekeza.
difraktatu difraktatu, difrakta, difraktatzen 1 da ad difrakzioa gertatu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
difrakzio difrakzio 1 iz uhin batek, oztopo bat jotzean edo irekidura baten zehar igarotzean, izaten duen hedatze norabidearen aldaketa. · irud/hed
  2 (hitz elkartuetan)
difteria difteria 1 iz eztarriko eritasun infekziosoa, sukarra eta arnasa hartzeko eragozpena ekartzen duena.
  2 (hitz elkartuetan)
diftongo diftongo ik diptongo.
difuminatu difuminatu, difumina, difuminatzen 1 da/du ad lausotu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
difusio difusio 1 iz jariakin edo kideko bat hedatzea.
  2 zabalkundea, hedapena.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
difusionista difusionista izond
difuso difuso izond lausoa.
diga diga 1 iz ipar dikea.
  2 (hitz elkartuetan)
digante digante izond/iz erraldoia. ik zigante.
digerigaitz digerigaitz 1 izond digeritzen zaila dena. ik txegosgaitz.
  2 irud/hed
digerigarri digerigarri 1 izond digeri daitekeena, digeritzeko modukoa.
  2 irud/hed
digeritu digeritu ( ), digeri, digeritzen 1 du ad janariak, urdailean eta hesteetan, gorputzak bereganatzeko gai bihurtu.
  2 irud/hed
  3 ezin digerituzko
digestibo digestibo 1 izond digestioari dagokiona. ik digestio 4.
  2 iz digestioari laguntzen dion produktua.
digestio digestio ( orobat dijestio ) 1 iz digeritzea.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik digestibo.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
digestore digestore iz
digital digital 1 izond zenbakien bidez adierazten dena. ik numeriko 2.
  2 zenbakiak eta letrak adierazteko, eta irudiak eta hotsak erreproduzitzeko seinale diskretoen bidez aritzen dena.
  3 Interneten bidez zertzen dena.
 
 
digitaldun digitaldun izlag digitaleko.
digitalina digitalina iz kuku-prakaren hostoetatik ateratzen den gaia, bihotzeko eritasunetan sendagai gisa erabiltzen dena.
digitalitate digitalitate iz digitala izateko nolakotasuna.
digitalizatu digitalizatu (orobat dijitalizatu g.er.), digitaliza, digitalizatzen 1 du ad digital bihurtu, modu digitalean eman. ik numerizatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
digitalizazio digitalizazio 1 iz digitalizatzea. ik numerizazio.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
digitalki digitalki adlag digitalizazioaren aldetik.
digitazino digitazino ik digitazio.
digitazio digitazio (orobat digitazino) 1 iz hatz-higidura.
  2 (hitz elkartuetan)
digito digito ik digitu.
digitu digitu (orobat digito g.er.) iz 0-tik 9-ra bitarteko ikurretako bakoitza. ik zifra.
diglosia diglosia 1 iz elebitasun mota, hizkuntza edo hizkera bat beste baten mendeko gertatzen dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik diglosiko.
 
diglosiko diglosiko izond diglosiarena, diglosiari dagokiona. ik diglosia 2.
 
dignatario dignatario (orobat dignitario g.er.) 1 iz autoritate, izen edo ohore handiko kargua duen pertsona.
  2 goi dignatario
dignatu dignatu, digna, dignatzen da ad zerbaitetara makurtu.
dignitario dignitario ik dignatario.
dignitate dignitate 1 iz autoritatea edo ohorea dakarren kargua.
  2 duintasuna.
digrafo digrafo iz hots bakarra adierazten duen letra bikotea.
digresio digresio iz 1 kontakizun edo mintzaldi batean, bidenabarrezko zerbaitek aritzeko, gai nagusirik aldaratzea.
  2 (izenondoekin)
dijestio dijestio ik digestio.
dijitalizatu dijitalizatu ik digitalizatu.
dikasterio dikasterio iz Erromako kuria osatzen duten erkundeetako bat.
dike dike 1 iz uraren indarrari eusteko murru lodia. ik diga; eustorma.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagi gisa )
 
dikotomia dikotomia 1 iz adigai edo kideko bat bi alderditan zatitzea, bereziki biak aurrez aurrekoak edo oso desberdinak direnean.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
 
dikotomiko dikotomiko izond dikotomiarena, dikotomiari dagokiona.
dikotomista dikotomista izond
dikromato dikromato iz azido dikromikoaren gatza.
diktadore diktadore 1 iz aginpide osoa bereganatu eta inolako kontrolik gabe aritzen duen gobernaria.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
  4 erromatarren artean, larrialdietan hautatzen zen gobernari gorena, aginpide osoa bereganatzen zuena.
 
diktadoretxo diktadoretxo iz diktadore txikia.
diktadura diktadura (orobat diktatura g.er.) 1 iz diktadore bat buru duen gobernu era.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
 
diktaduraldi diktaduraldi iz diktadura dagoen aldia.
diktaketa diktaketa iz diktatzea.
diktamen diktamen iz irizpena.
diktarazi diktarazi, diktaraz, diktarazten du ad diktatzera behartu.
diktatorial diktatorial izond diktadura izaerakoa.
diktatorialki diktatorialki adlag era diktatorialean.
diktatu diktatu, dikta, diktatzen 1 du ad pertsona batek hitzak edo esaldiak, beste batek idatz ditzan, ozen esan.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
diktatura diktatura ik diktadura.
diktografo diktografo iz
dikzio dikzio iz hitzak ahoskatzeko era. ik ahoskera.
dikzionario dikzionario (orobat dizionario) 1 iz hiztegia.
  2 irud/hed
dilatatu dilatatu, dilata, dilatatzen 1 da/du ad zerbaiten neurria edo bolumena handitu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
dilatazio dilatazio iz dilatatzea.
dildilika dildilika ik dildilka.
dildilka dildilka (orobat dildilika) adlag dardarka.
dildo dildo iz kontsolagailua, zakilaren itxurako objektua.
dilema dilema iz era berean onak edo txarrak diren bi irtenbideren artean hautatu behar den egoera.
 
diletante diletante 1 iz profesionala izan gabe, jarduera batean edo batzuetan aritzen den pertsona.
  · 2 izond diletanteari dagokiona.
diletantismo diletantismo 1 iz diletantea denaren nolakotsauna.
  2 (hitz elkartuetan)
diligentzia diligentzia1 (orobat dilijentzia g.er.) iz bidaiarien garraioan erabiltzen zen zaldi orga handia.
diligentzia diligentzia2 iz zuzemena, urratsa. ik izapide; desmartxa.
 
dilijentzia dilijentzia ik diligentzia1.
dilin dilin 1 iz kanpai edo kideko baten hotsa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 dilin-dalan1 adlag kanpai hotsaren onometopeia.
  4 (izen gisa)
  5 dilin-dalan2 adlag dilindan.
  6 (izen gisa)
dilinbi-dalanba dilinbi-dalanba adlag kulunkatzen.
dilinda dilinda 1 iz kulunka.
  · 2 adlag zinzilik.
  3 dilindan adlag zintzilik.
 
dilindaka dilindaka adlag dilindan, zintzilik.
dilindari dilindari izond dilindan dagoena.
dilindatu dilindatu, dilinda, dilindatzen 1 da ad dilindan egon.
  · 2 du ad kulunkatu.
  3 zintzilikatu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
dilingan dilingan adlag dilindan.
dilingo dilingo 1 adlag dilindan, zintzilik.
  2 irud/hed
dilingotu dilingotu, dilingo, dilingotzen da ad dilindatu.
dilista dilista (orobat txilista g.er.) 1 iz belar landarea, bi hazi biribil dituzten lekak ematen dituena (Lens culinaria).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, irud/hed)
  4 ur dilista Lemnaceae familiako familiako belar landarea, ur geldietan hazten dena eta dilistaren antza duena (Lemna sp.).
 
dilistazale dilistazale izond dilisten zalea dena.
dilubio dilubio iz uholde handia.
diluitu diluitu, diluitu, diluitzen 1 da/du ad soluzio baten kontzentrazioak behera egin.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
dimatar dimatar ik dimoztar.
dimentsio dimentsio 1 iz espazioan gauzen tamaina kalkulatzeko erabiltzen diren magnitudeetako bakoitza.
  2 irud/hed
  3 tamaina; gorabehera.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
 
dimentsiodun dimentsiodun izond dimentsiokoa.
dimentsiozkotasun dimentsiozkotasun iz bi dimentsioko izateko nolakotasuna.
dimetil dimetil
  1 dimetil eter
dimetilglioxima dimetilglioxima (Ereduzko testuen corpusean dimetilgloxima eta dimetilgliosima) iz gai kimiko konposatua CH3C(NOH)C(NOH)CH3 formulakoa.
diminuendo diminuendo iz musikan, hots intentsitatearen behera egite progresiboa.
diminutibo diminutibo iz hitzez mintzatuz, txikigarria.
dimisio dimisio (orobat demisio g.er., demisione g.er. eta dimisione g.er.) 1 iz agintea edo kargua uztea.
  2 (aditzen objektu gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
 
 
 
dimisione dimisione ik dimisio.
dimitiarazi dimitiarazi (orobat dimitituarazi), dimitiaraz, dimitiarazten du ad dimititzera behartu.
dimititu dimititu (orobat demetitu g.er.), dimiti, dimititzen 1 du ad dimisioa eman, dimisioa aurkeztu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
dimitituarazi dimitituarazi ik dimitiarazi.
dimorfismo dimorfismo iz landare eta animalietan, bi forma desberdin agertzeko nolakotasuna.
dimoztar dimoztar (orobat dimatar) izlag/iz Dimakoa, Dimari dagokiona; Dimako biztanlea.
dina dina 1 part adina, bezainbat. (-tzeko-ren eskuinean)
  2 (-en atzizkiaren eskuinean)
  · 3 -en dina -en duina.
  4 -en dinako izlag
dinako dinako ik dina 4.
dinamika dinamika 1 iz mekanikaren adarra, higidura aztertzen duena sortzen duten indarren ikuspegitik.
  2 elkarri loturik dauden egitate edo gertakarien segida.
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
 
dinamiko dinamiko izond dinamikari dagokiona; higidura inplikatzen duena edo dakarrena.
 
dinamikoki dinamikoki adlag era dinamikoan.
dinamikotasun dinamikotasun iz dinamikoa denaren nolakotasuna. ik dinamismo.
dinamismo dinamismo iz dinamikoa denaren nolakotasuna. ik dinamikotasun.
 
dinamita dinamita 1 iz osagai nagusitzat nitroglizerina duen lehergaia.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
dinamitari dinamitari iz dinamitatzailea.
dinamitatu dinamitatu, dinamita(tu), dinamitatzen du ad dinamitaz zartatu.
dinamitatzaile dinamitatzaile 1 iz dinamitatzen duena.
  2 irud/hed
dinamitatze dinamitatze iz dinamitaz zartatzea.
dinamitazo dinamitazo iz adkor dinamita-ukaldia.
dinamitero dinamitero iz dinamitazailea.
dinamizatu dinamizatu, dinamiza, dinamizatzen du ad dinamismoa eman.
dinamizatzaile dinamizatzaile 1 izond/iz dinamizatzen duena.
  2 (hitz elkartuetan)
dinamizatze dinamizatze iz dinamismoa ematea.
dinamizazio dinamizazio 1 iz dinamizatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
dinamo dinamo iz energia mekanikoa energia elektriko bihurtzen duen tresna.
dinar dinar (orobat dinare g.er.) iz Aljeria, Irak, Kuwait eta beste zenbait herrialdetako diru banakoa.
dinastia dinastia 1 iz familia bereko oinordetzazko erregeen edo kidekoen saila.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
 
dinastiko dinastiko iz dinastiarena, dinastiari dagokiona.
dinbi dinbi
  1 dinbi-danba adlag kolpe bortitzen onomatopeia.
  2 (izen gisa)
  3 dinbi eta danba
 
dinbili dinbili
  1 dinbili-danbala1 adlag kanpaien hotsaren onomatopeia.
  2 (izen gisa)
  3 dinbili-danbala2 adlag balantzaren onomatopeia.
  4 dinbili danzan adlag balantzaka.
 
dindai dindai iz eguzkiaz mintzatuz, dirdaia.
din-dan din-dan adlag kanpaien hotsen onomatopeia. ik dindan.
dindan dindan 1 iz kanpaien hotsa. ik din-dan.
  2 dindanean adlag
dindatu dindatu, dinda(tu), dindatzen ad hots egin.
dindilin dindilin adlag zintzilik.
dindiliskatu dindiliskatu ik dingilizkatu.
dindilizka dindilizka ik dingilizka.
dingili dingili
  1 dingili-dangolo adlag balantzaka.
dingilindango dingilindango iz kulunka.
dingilisko dingilisko ik dingilizka.
dingiliz dingiliz adlag dingilizka.
dingilizka dingilizka ( orobat dindilizka eta dingilisko g.er.) adlag zintzilik, dilindan.
 
dingo dingo
dinosaurio dinosaurio ik dinosauro.
dinosauro dinosauro ( orobat dinosaurio eta dinosauru ) 1 iz Bigarren Aroko narrasti erraldoia, burua txikia, lepoa eta isatsa oso luzeak, eta aurreko hankak atzekoak baino laburragoak zituena.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
 
dinosauru dinosauru ik dinosauro.
dintel dintel 1 iz ateez mintzatzu, burua. ik ateburu.
  2 (hitz elkartuetan)
dinteldu dinteldu izond ateburuz hornitua.
diofantiar diofantiar izond ekuazioez mintzatuz, Alexandriako Diofanteren izena daramatenak.
dioklezianiko dioklezianiko izond Diokleziano enperadoreari dagokiona.
dionisiako dionisiako (orobat dionisiko g.er.) izond sentsuen plazerren jainkoa zen Dionisiosi dagokiona. ik dionisiar.
dionisiar dionisiar (orobat dionistar) izond dionisiakoa.
dionisiko dionisiko ik dionisiako.
dionistar dionistar ik dionisiar.
dioptrea dioptrea iz erregela modukoa, muturretan betaurreko bana duena, norabide bat zehazteko edo angelu bat neurtzeko balio duena.
dioptria dioptria (orobat diotria g.er.) iz leiarren ahalmenaren unitatea, 1 metroko foku distantzia duen leiarrari dagokiona
diorama diorama iz argi, forma eta perspektiben konbinaketen bidezko muntaketa, ikusleari higidura sentipena ematen diona.
diosal diosal ( orobat diosala g.er.) 1 iz norbait aurkitzean egiten zaion gizalegezko adierazgarria.
  2 diosal egin
  3 diosala egin diosal egin.
  4 diosalak egin diosal egin.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
diosaldu diosaldu, diosal, diosaltzen du ad diosal egin.
diosalka diosalka adlag diosal eginez.
diosesa diosesa ik diozesi.
diosesetxe diosesetxe ik diozesi 2.
diotria diotria ik dioptria.
dioxido dioxido 1 iz molekulan bi oxigeno atomo dituen oxidoa.
  2 karbono dioxido
dioxina dioxina 1 iz konposatu organiko nitrogenoduna, oso pozoitzsua.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
diozesi diozesi ( orobat diosesa ) 1 iz erromatar inperioan, probintzia edo prefektura bat zatitzen zen barrutietako bakoitza.
  2 elizbarrutia.
  3 diozesi etxe (Ereduzko testuen corpusean diosesa-etxe eta diosesetxe soilik)
 
diplodoko diplodoko iz 25 metroko dinusauro belarjalea, buru-txikia, oso lepo eta isats luzeak dituena.
diplodokoko diplodokoko iz bikoetan loturik agertzen den bakterio biribil mota.
diploma diploma 1 iz titulu akademiko, sari edo kideko bat baieztatzen duen agiria.
  2 errege edo kideko batek zigilu eta armekin bermatzen duen dokumentua.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
diplomadun diplomadun izond/iz titulu bati dagokion diploma duena. ik diplomatu.
diplomata diplomata iz ipar diplomazialaria.
diplomatika diplomatika iz antzinako diplomen eta dokumentuen azterketa zientifikoa.
diplomatiko diplomatiko 1 izond diplomaziari dagokiona. ik diplomazia 4.
  2 diplomaziaz aritzen dena.
  · 3 iz diplomazialaria.
  4 (hitz elkartuetan)
 
 
diplomatikoki diplomatikoki adlag era diplomatikoan; diplomaziaren aldetik.
diplomatu diplomatu 1 izond/iz diploma bat duena. ik diplomadun.
  2 ez-diplomatu
diplomatura diplomatura iz unibertsitate gradua, lizentziatura baino maila bat apalagoa.
diplomatxo diplomatxo iz diploma txikia.
diplomatzaile diplomatzaile (orobat diplomatzale) izond/iz diplomatikoa.
diplomatzale diplomatzale ik diplomatzaile.
diplomazia diplomazia 1 iz politikaren adarra, estatuen arteko harremanei dagokiena.
  2 delako harremanak zertzen dituzten pertsona eta erakundeen multzoa.
  3 kontu korapilotsuak tratazeko sotiltasun eta trebetasuna.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat diplomazi) ik diplomatiko.
 
diplomaziaburu diplomaziaburu (orobat diplomazia buru g.er.) iz estatu bateko diplomaziaren burua.
 
 
 
diplomazialari diplomazialari iz bere estatua atzerrian ordezkatzeko egitekoa duen pertsona. ik diplomatiko.
 
dipolo dipolo iz elkarren hurbil dauden, eta bat positiboa eta bestea negatiboa diren bi poloen multzoa.
dipsomania dipsomania iz alkoholismoa, alkoholzalekeria.
dipsomaniako dipsomaniako (orobat dipsumaniako) izond/iz dipsomaniak joa dena.
dipsumaniako dipsumaniako ik dipsomaniako.
diptero diptero1 izond intsektuez mintzatuz, mintzezko bi hego, aho xurgatzailea eta metamorfosi osoa duena; horrelako intsektuek osatzen duten ordenako kidea.
diptero diptero2 izond eraikinez mintzatuz, alde guztietan bi ilara zutabe dituena.
diptiko diptiko 1 iz margolanez mintzatuz, liburu baten gisa ixten diren bi oholez osatua.
  2 paperezko orri erditik tolestu batek osatzen duen eskupapera.
diptongatu diptongatu, diptonga, diptongatzen 1 da/du ad diptongo bihurtu; bi bokal, silaba berean ahoskatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
diptongatze diptongatze iz diptongo bihurtzea; bi bokal, silaba berean ahoskatzea.
diptongo diptongo (orobat diftongo g.er.) iz silaba berean ahoskatzen diren bi bokalen multzoa.
 
diptongodun diptongodun izond diptongoa duena.
diputatu diputatu (orobat deputatu g.er.) 1 iz herriak biltzar legegilerako hautaturiko ordezkaria.
  2 (izenondoekin)
  3 (euskal aldundietakoa) ik ahaldun.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 diputatuen ganbera legebiltzarra.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
diputatugai diputatugai iz diputatu izateko autagaia.
diputazi diputaziño ik diputazio.
diputazio diputazio ( orobat diputaziño g.er. eta diputazione g.er.; cf aldundi ) 1 iz probintzia bateko interesak kudeatzeko hautatzen den korporazioa. ik aldundi.
  2 diputazioaren egoitza.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 hautetsi erakunde baten ordezkari multzo txikia.
  5 diputazio iraunkor legebiltzar baten ordezkari den batzordea.
  6 foru diputazio
 
 
 
 
 
diputazioburu diputazioburu (Ereduzko testuen corpusean diputazio buru soilik) iz diputazio baten buru den pertsona.
diputaziokide diputaziokide iz diputazioko kidea.
diputazione diputazione ik diputazio.
dirdai dirdai ( orobat dardai g.er.) 1 iz distira, dirdira.
  2 (izenondoekin)
  3 (adizlagun gisa)
  4 dirdai egin ik dirdaitu.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
 
dirdaiarazi dirdaiarazi, dirdaiaraz, dirdaiarazten du ad dirdai egitera behartu.
dirdaigabe dirdaigabe izond dirdairik ez duena.
dirdaika dirdaika adlag dirdai eginez. ik dirdirka.
dirdaitsu dirdaitsu 1 izond distiratsua. ik dirdiratsu.
  2 (adizlagun gisa)
  3 begi-dirdaitsu izond begi dirdaitsuak dituena.
 
dirdaitsudun dirdaitsudun izond
dirdaitu dirdaitu , dirdai(tu), dirdaitzen da/du ad distiratu. ik dirdai 3; dirdiratu.
dirdaize dirdaize iz dirdira.
dirdari dirdari izond dirdaitzen dena.
dir-dir dir-dir ( orobat dirdir ) 1 adlag distiratuz. ik diz-diz.
  2 (izen gisa) ik dirdira.
  3 dir-dir egin distiratu. dirdira 3.
 
dirdir dirdir ik dir-dir.
dirdira dirdira 1 iz distira. ik dirdai.
  2 (izenondekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 dirdiran adlag
  6 dirdira egin distiratu. ik dir-dir 3.
 
dirdiradun dirdiradun izond dirdira duena. ik dirdiratsu.
dirdiraka dirdiraka adlag dirdira egiten. ik dirdirka.
dirdirant dirdirant (orobat dirdirante) izond distirantea.
dirdirante dirdirante ik dirdirant.
dirdirarazi dirdirarazi, dirdiraraz, dirdirarazten 1 du ad dirdiratzera behartu. ik distirarazi.
  2 (era burutua izenondo gisa)
dirdiratsu dirdiratsu 1 izond distiratsua. ik dirdaitsu.
  2 (adizlagun edo predikatu gisa)
dirdiratu dirdiratu , dirdira(tu), dirdiratzen da-du ad distiratu. ik dirdira 6; dirdaitu.
 
dirdirka dirdirka ( orobat dir-dirka ) adlag dir-dir egiten. ik dirdiraka.
 
dirdirkari dirdirkari izond dirdirka ari dena.
dirdirkatu dirdirkatu, dirdika(tu), dirdikatzen da ad dirdirka aritu.
dirdizka dirdizka adlag dirdirka.
direktiba direktiba 1 iz zuzentaraua.
  2 zuzendaritza.
direktibo direktibo iz zuzendaritzako pertsona.
direktor direktor ik direktore.
direktore direktore (orobat ditektor g.er. eta direktur) iz zuzendaria.
direktorio direktorio 1 iz Frantziako iraultzan, 1795-1799 epean botere betearazlearen kargu hartu zuen bost kideko batzordea.
  2 irud/hed
  3 informatikan, atxibo edo programen zerrenda.
  4 enpresen edo kidekoen helbide multzoa.
  5 azpi-direktorio
direktur direktur ik direktore.
direkzio direkzio (orobat direzio g.er. eta direkzione g.er.) 1 iz norabidea.
  2 helbidea.
  3 zuzendaritza.
  4 gidagailua.
direkzione direkzione ik direkzio.
direlako direlako 1 izlag aipatutakoak, lehen aipatutakoak. ik delako.
  2 (aipatzen den izen propio, erderatikako izen edo kidekoren baten eskuinean).
direzio direzio ik direkzio.
dirigismo dirigismo iz gehiegizko esku hartzea.
dirigista dirigista izond gehiegizko esku hartzea duena.
diru diru ( ) 1 iz salgai trukean edo salgaien balioa gauzatzeko berariaz erabiltzen papera edo metalezko pieza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 pl
  5 gauzen prezioaren unitate adierazgarria, merkataritza transakzioak gauzatzea ahalbidetzen duena. ik moneta.
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 txanpona.
  8 dirutan
  9 diru-agintari iz
  10 diru batasun
  11 diru beltz ogasunari ezkutatzen zaion dirua, eskuarki ilegalki eskuratua.
  12 diru bilketa
  13 diru biltze diru bilketa.
  14 diru egonkortasun
  15 diru eskaintza
  16 diru etxe
  17 diru ez (orobat diruez g.er.) iz mug dirudik ez izatea.
  18 diru funts
  19 diru gordailu
  20 diru gose (orobat dirugose g.er.) iz
  21 diru kopuru
  22 diru kutxa (orobat dirukutxa g.er.) dirua gordetzeko kutxa.
  23 diru laguntza
  24 diru merkatu
  25 diru paper (orobat dirupaper g.er.) paperezko dirua, urretan alda zitekeena; banku billetea. ik billete.
  26 diru parekotasun
  27 diru partida (orobat dirupartida g.er.)
  28 diru politika
  29 diru poltsa (orobat dirupoltsa g.er.)
  30 diru sari (orobat dirusari g.er.)
  31 diru sarrera
  32 diru sistema
  33 diru truk (orobat dirutruk) adlag
  34 diru truke iz
  34a diru truke adlag ik truk 4.
  35 diru xehe eskuarteko dirua, eguneroko beharretarako esku artean erabiltzen dena.
  36 diru zorro (orobat diruzorro g.er.) ik kartera.
  · (ekonomian)
  37 dirua egin
  38 esku diru ik eskudiru.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
dirualde dirualde iz ipar diru kopurua.
dirualde dirualdeño iz ipar diru kopurua txikia.
dirubide dirubide iz dirua lortzeko bidea. ik irabazpide.
dirudun dirudun izond/iz diru asko duena, aberatsa. ik izandun.
 
diruez diruez ik diru 17.
dirugabe dirugabe izond dirurik ez duena.
dirugabetu dirugabetu (Ereduzko testuen corpusean diru gabetu soilik) izond dirua kendu zaiona.
dirugarri dirugarri izond dirubide dena.
dirugile dirugile izond dirua egiten duena.
dirugintza dirugintza iz dirua egiteko jarduera.
dirugose dirugose ik diru 20.
dirugune dirugune iz diruaren gunea.
diruketa diruketa iz dirutza.
dirukoi dirukoi izond diruzalea.
dirukutxa dirukutxa ik diru 22.
dirulaguntza dirulaguntza ik diru 23.
dirupaper dirupaper ik diru 25.
dirupartida dirupartida ik diru 27.
dirupeko dirupeko izlag
dirupolitika dirupolitika ik diru 28.
dirupoltsa dirupoltsa ik diru 29.
dirupoltsatxo dirupoltsatxo ik diru 29.
dirusari dirusari ik diru 30.
dirustatu dirustatu ik diruztatu.
dirustatzaile dirustatzaile ik diruztatzaile.
dirustatze dirustatze ik diruztatze.
dirutegi dirutegi iz elizetan, limosna botatzeko ontzia.
dirutruk dirutruk ik diru 33.
dirutsu dirutsu izond diru asko duena.
dirutu dirutu, diru, dirutzen 1 da/du ad diru bihurtu; saldu.
  2 aberastu.
dirutxo dirutxo iz adkor dirua.
dirutza dirutza (orobat dirutze) iz diru kopurua, eskuarki handia. ik diruketa.
dirutze dirutze1 ik dirutza.
dirutze dirutze2 iz diru bihurtzea; saltzea.
diruzain diruzain iz 1 erakunde bateko diru arazoez arduratzen den pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (izenondo gisa)
 
diruzaintza diruzaintza 1 iz diruzainari dagozkion zereginen multzoa; diruzainaren lanbidea.
  2 (hitz elkartuetan)
diruzale diruzale (orobat diru zale g.er.) 1 izond/iz diruaren zaleegia dena. ik zeken; zikoitz.
  2 irud/hed
 
diruzalekeria diruzalekeria 1 iz diruzaletasun gaitzesgarria. ik zekenkeria; zikoizkeria.
  2 irud/hed
diruzaletasun diruzaletasun iz diruzalea denaren nolakotasuna. ik zekentasun; zikoiztasun.
diruzorro diruzorro ik diru 36.
diruztatu diruztatu (orobat dirustatu), diruzta, diruztatzen du ad diruz hornitu. ik finantzatu.
diruztatzaile diruztatzaile (Egungo testuen corpusean agerraldi; Ereduzko testuen corpusean dirustatzaile soilik) iz diruztatzen duen pertsona.
diruztatze diruztatze (orobat dirustatze) iz diruz hornitzea.
disapointatu disapointatu, disapointa, disapointatzen du ad desliluratu, desengainatu.
disc-jockey disc-jockey iz diskoteka batean diskoak jartzen dituena.
disdira disdira ik distira.
disdiratsu disdiratsu ik distiratsu.
disdiratu disdiratu ik distiratu.
diseinadore diseinadore iz diseinatzailea.
diseinatu diseinatu ( orobat deseinatu g.er. eta disenatu g.er.), diseina, diseinatzen 1 du ad fabrikatu behar den zerbaiten marrazkia edo zirriborroa egin. ik proiektatu 6.
  2 (gauza abstraktuak)
  3 (era burutua izenondo gisa)
 
diseinatzaile diseinatzaile (orobat disenatzaile g.er.) 1 iz diseinatzen duen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
diseinu diseinu ( orobat deseinu g .er.) 1 iz diseinatzea; estetikaren alorra, ekoizpen industrialetan eta kidekoen forma berriak eta beren funtzioetara egokituak bilatzen saiatzen dena.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 diseinuzko
 
 
diseinugile diseinugile 1 iz diseinatzailea.
  2 (hitz elkartuetan)
diseitu diseitu ik liseritu.
disekagai disekagai iz disekatzeko gaia.
disekatu disekatu, diseka, disekatzen 1 da ad lastoztatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
disekatzaile disekatzaile iz disekatzen duena.
disekzio disekzio 1 iz disekzionatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
disekzionatu disekzionatu, disekziona, disekzionatzen du ad landare edo hilotz bat zatietan metodoz banatu.
disenatu disenatu ik diseinatu.
disenatzaile disenatzaile ik diseinatzaile.
disenteria disenteria iz eritasun larria, heste lodiko hanturak eta zauriak, eta odol eta mukizko beherakoek ezaugarritzen dutena. ik sabeldura.
disenteriko disenteriko iz disenteriak jotako pertsona.
diseritu diseritu ik liseritu.
disertazio disertazio (orobat disertazione g.er.) iz mintzaldia.
disertazione disertazione ik disertazio.
disfagia disfagia 1 is irensteko eragozpena edo ezintasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
disforia disforia iz gogo aldarteen gorabehera.
disfrazatu disfrazatu, disfraza, disfrazatzen da ad mozorrotu.
disfrutatu disfrutatu, disfruta, disfrutatzen du ad gozatu.
 
disfrute disfrute iz gozatzea.
disfuntzio disfuntzio 1 iz zerbaiten funtzionamenduan gertaturiko nahasmendua.
  2 (hitz elkartuetan)
 
disfuntzional disfuntzional izond disfuntzioarena, disfuntzioari dagokiona.
disgeniko disgeniko izond gene desegokien metaketaren faktoreei dagokiena.
disgregazio disgregazio iz sakabanatzea, desgitea.
disgustagarri disgustagarri izond nahigabetzen duena, atsekabea sortzen duena.
disgustatu disgustatu (orobat desgustatu), disgusta, disgustatzen 1 da/du ad nahigabetu, atsekabetu. ik gaitzitu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
disgusto disgusto ik disgustu.
disgustu disgustu (orobat desgusto g.er., disgusto g.er. eta desgustu g.er.) 1 iz nahigabea, atsekabea. ik bihozmin.
  2 (hitz elkartuetan)
 
disidente disidente izond/iz nagusi den sistema edo ideologiatik aldentzen dena.
 
disidentzia disidentzia 1 iz nagusi den sistema edo ideologiatik aldentzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
 
disimetria disimetria iz simetriarik eza.
disimilatu disimilatu, disimila, disimilatzen da ad disimilazioa gertatu.
disimilazio disimilazio 1 iz hitz batean, bi fonema berdin edo antzeko, desberdin bihurtzea.
  2 irud/hed
disimulaezin disimulaezin iz ezin disimulatuzkoa.
disimulagaitz disimulagaitz iz
disimulatu disimulatu (orobat diximulatu g.er.), disimula, disimulatzen 1 du ad gorde, ezkutuan gorde; isil-misil egin; zuritu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 ezin disimulatuzko
 
disimulatugabe disimulatugabe izond disimulatzen ez dena.
disimulazio disimulazio iz
disimulo disimulo ik disimulu.
disimulu disimulu (orobat diximulu g.er.) 1 iz bestela bezala aritzea, disimulatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 disimuluan adlag bestela bezala arituz.
  4 disimuluz adlag disimuluz.
 
disjuntibo disjuntibo izond hautakaria.
disjuntu disjuntu izond multzoez eta kidekoez mintzatuz, elementu komunik ez dutenak.
disjuntzio disjuntzio iz bi elementuren arteko erlazioa, batak bestea baztertzen duena.
diska diska ik disko.
diskagintza diskagintza ik diskogintza.
diskal diskal 1 izond disko-.
  2 (izenlagun gisa)
 
diskalifikatu diskalifikatu ik deskalifikatu.
diskapazidade diskapazidade iz gaitasunik eza; ahalmen urritasuna.
diskatxo diskatxo ik diskotxo.
diskete diskete (orobat diskette g.er.) 1 iz informatika datuak biltzeko diskoa, babesten duen azal gogorretik ezin atera daitekeena, ordenagailuan sartzen dena datuak hartzeko edo uzteko.
  2 (hitz elkartuetan)
 
diskette diskette ik diskete.
disketxe disketxe ik diskoetxe.
diskisizio diskisizio iz gai baten azterketa arretatsu, sotil eta zehatza, askotan bide-batezkoa.
disko disko ( orobat diska eta dizka g.er.) 1 iz gauzaki biribila eta zapala.
  2 irud/hed
  3 ornoen arteko disko modukoa.
  4 xafla biribila, soinuak grabatzeko eta erreproduzitzeko erabiltzen dena.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 informatikan, datuak biltzeko euskarri elektromagnetikoa, disko forma duena.
  8 Greziako atletek jaurtitzen zuten harrizko edo burdinazko atal biribila; gaur egun, atletek jaurtitzen duten metalezko eta zurezko atal biribila.
  9 disko festa (orobat diskofesta)
  10 disko gogor (informatikan)
  11 disko-jogailu (orobat diskojogailu g.er.)
  12 disko konpaktu
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

diskoetxe diskoetxe ( orobat disko etxe disketxe eta dixkaetxe g.er.) 1 iz musika diskoak argitaratzen dituen etxea.
  2 (hitz elkartuetan)
 
 
 
diskofesta diskofesta ik disko 9.
diskogailu diskogailu iz disko-jogailua.
diskogintza diskogintza (orobat diskagintza g.er.) iz diskoak egiteko jarduera. ik diskografia.
 
diskografia diskografia 1 iz diskogintza.
  2 egile edo interprete baten diskoen multzoa.
  3 (hitz elkartuetan) ik diskografiko.
 
diskografiko diskografiko izond diskoari edo diskografiari dagokiona. ik diskografia 3.
diskojogailu diskojogailu ik disko 11.
diskonforme diskonforme izond/iz konforme ez dagoena.
diskontinuitate diskontinuitate iz jarraitutasunik eza.
diskontinuo diskontinuo izond etena, jarraitutasunik gabea.
diskordante diskordante izond bat ez datorrena, ados ez datorrena.
diskorde diskorde izond bat ez datorrena, ados ez datorrena. ik diskordante.
diskordia diskordia iz desadostasuna.
diskoteka diskoteka iz musika grabatuarekin dantza egiten den lokal publikoa.
 
diskotxo diskotxo (orobat diskatxo) iz disko txikia.
diskrepantzia diskrepantzia iz bat ez etortzea, desadostasuna.
diskret diskret ik diskretu.
diskreto diskreto ik diskretu.
 

diskretu diskretu ( orobat diskret g.er. eta diskreto ) 1 izond elementu kontagaiez edo etenez osatua, jarraitua ez dena.
  2 zuhurra, zentzuduna.
  3 nabarmentzen ez dena.
  4 (adizlagun gisa)
  5 diskretuxeago
 
diskretuki diskretuki adlag nabarmendu gabe, diskrezioz.
diskrezino diskrezino ik diskrezio.
diskrezio diskrezio ( orobat diskrezino g.er. eta diskrezione g.er.) 1 iz nabarmentzen ez denaren, zuhur aritzen denaren nolakotasuna edo jokaera.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 diskrezioz ik diskretuki.
 
diskrezional diskrezional izond arauen mendean ez dagoena, norbaiten iritziaren araberakoa dena.
diskrezione diskrezione ik diskrezio.
diskriminatu diskriminatu, diskrimina, diskriminatzen 1 du ad pertsona edo talde bati bestelako tratua —besterik adierazten ez bada okerragoa— eman, erlijio, sexu, jatorri, hizkuntza edo politika arrazoiengatik.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
diskriminatzaile diskriminatzaile izond 1 diskriminatzen duena.
  2 ez-diskriminatzaile izond
 
diskriminatze diskriminatze iz pertsona edo talde bati bestelako tratua —besterik adierazten ez bada okerragoa— ematea, erlijio, sexu, jatorri, hizkuntza edo politika arrazoiengatik.
diskriminazio diskriminazio ( ) 1 iz pertsona edo talde bati bestelako tratua —besterik adierazten ez bada okerragoa— ematea, erlijio, sexu, jatorri, hizkuntza edo politika arrazoiengatik. ik bereizkeria; bazterketa.
  2 bereizketa.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 diskriminazio positibo
 
diskurritu diskurritu, diskurri, diskurritzen du ad pentsatu, asmatu; gogoeta egin.
diskurso diskurso ik diskurtso.
diskurtsibo diskurtsibo 1 izond diskurtsoarena, diskurtsoari dagokiona. ik diskurtso 4.
  2 ez-diskurtsibo izond
 
diskurtsiboki diskurtsiboki adlag diskurtsoaren aldetik; era diskurtsiboan.
diskurtsibotasun diskurtsibotasun iz diskurtsiboa denaren nolakotasuna.
diskurtso diskurtso (orobat diskurtso g.er. eta diskurtsu g.er.) 1 iz mintzaldia; solasa.
  2 gogoetabidea; arrazoibidea.
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik diskurtsibo.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 
 
 
diskurtsodun diskurtsodun izlag
diskurtsogintza diskurtsogintza iz diskurtsoak egiteko jarduera.
diskurtsu diskurtsu ik diskurtso.
diskusi diskusiño ik diskusio.
diskusio diskusio (orobat diskusiño g.er. eta diskusione) iz eztabaida.
 
diskusione diskusione ik diskusio.
diskutiezin diskutiezin izond ezin eztabaidatuzkoa.
diskutigarri diskutigarri izond eztabaidagarria.
diskutitu diskutitu, diskuti, diskutitzen du ad eztabaidatu.
dislexia dislexia iz irakurmenaren nahasmendua, garuneko lesio batek eragina.
dislexiko dislexiko izond/iz dilexia duena.
dislipemia dislipemia iz odoleko lipido mailaren alterazioa.
dislokatu dislokatu, disloka, dislokatzen 1 da/du ad hezurrez eta kidekoez mintzatuz, lokatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
dislokazio dislokazio iz dislokatzea.
dismetria dismetria iz berdinak izan behar zuten hezurren edo atalen luzera-aldea.
disnea disnea iz arnasa hartzeko eragozpena.
disneykeria disneykeria iz
disolbaezin disolbaezin 1 izond ezin disolbatuzkoa.
  2 adkor/hed
disolbagarri disolbagarri izond disolba daitekeena.
disolbakin disolbakin iz disolbatzailea (produktua).
disolbarazi disolbarazi, disolbaraz, disolbarazten du ad disolbatzera behartu.
disolbatu disolbatu (orobat disolutu g.er.), disolba, disolbatzen 1 da/du ad gorputz baten molekulak likido batean barreiatu. ik urtu.
  2 desegin, barreiatu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
 
disolbatzaile disolbatzaile 1 izond/iz disolbatzen duena; disolbatzen duen produktua. ik disolbakin.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
  · 4 izond deuseztzailea, desegilea.
disolbente disolbente iz disolbatzailea, disolbakina.
disoluto disoluto izond moral lasaiekoa, lizuna.
disolutu disolutu ik disolbatu.
disoluzio disoluzio 1 iz gorputz baten molekulak likido batean barreiatzea; barreiatze horrek osatzen duen nahastura. ik soluzio.
  2 irud/hed
  3 deuseztea, desegitea.
disonante disonante 1 izond hots konbinaketez mintzatuz harmoniarik ez duena.
  2 irud/hed
disonantiko disonantiko izond disonantea.
disonantzia disonantzia 1 iz hots konbinaketez mintzatuz armoniarik eza.
  2 irud/hed
disoziatu disoziatu, disozia, disoziatzen du ad bereizi, banatu.
disoziazio disoziazio iz disoziatzea, haustea.
disparate disparate iz zentzugabekeria, itxuragabekeria. ik aldrebeskeria.
disparatetxo disparatetxo iz adkor disparatea.
disparatu disparatu, dispara, disparatzen 1 du ad tiro egin. (su armekin)
  2 (bestelakoekin)
  3 irud/hed
disparo disparo 1 iz tiro egitea, desarra.
  2 irud/hed
dispentsa dispentsa iz betebehar batekiko salbuespena.
dispentsario dispentsario iz artategia, bereziki doakoa.
dispepsia dispepsia iz digestio nahasmendua, goragalea, urdaileko mina eta bihotzerrea eragiten dituena.
disperso disperso ik dispertso.
dispertsatu dispertsatu, dispertsa, dispertsatzen da ad sakabanatu, barreiatu.
dispertsio dispertsio 1 iz sakabanatzea, barreiatzea.
  2 (espetxeratuena)
  3 (hitz elkartuetan)
 
dispertso dispertso (orobat disperso eta dispertsu) izond sakabanatua, barreiatua.
dispertsu dispertsu ik dispertso.
displasia displasia iz organo edo ehun bateko garapen anomalia.
displubiatu displubiatu izond
disponibilitate disponibilitate iz erabilgarritasuna.
disposaketa disposaketa iz (testuinguru ironikoan)
disposatu disposatu, disposa, disposatzen du ad agindu; xedatu.
dispositibo dispositibo 1 iz gailua.
  2 irud/hed
  3 helburu baterako antolatzen diren pertsonen eta gauzen multzoa.
  4 ipar xedapena. ik disposizio.
disposizio disposizio (orobat disposizione g.er.) 1 iz antolaera, kokaera.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 jarrera, prestasuna.
  4 (filosofian)
disposizional disposizional izond filosofian, disposizioarena, disposizioari dagokiona.
disposizionalista disposizionalista 1 izond disposizionalismoari dagokiona.
  2 iz disposizionalismoaren aldekoa.
disposizione disposizione ik disposizio.
disproporzionatu disproporzionatu ik desproporzionatu.
disputa disputa 1 iz liskarra, eztabaida, eskatima. ik demanda; sesio.
  2 disputan
 
disruptibo disruptibo izond etetea edo haustea eragiten duena.
distante distante 1 izond urruna.
  2 (adizlagun gisa)
distantzia distantzia ( orobat distanzia g.er. eta distantzi g.er.) 1 iz bi punturen arteko bitartea.
  2 irud /hed
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 distantzia fokal foku luzera.
 
 
 
 
distantziamendu distantziamendu iz distantziatzea.
distantziatu distantziatu, distantzia(tu), distantziatzen da ad urrundu.
distantziatxo distantziatxo iz distantzia txikia.
distanzia distanzia ik distantzia.
distentsio distentsio 1 iz harreman, egoera edo kideko baten tentsioak behera egitea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 ehunez eta lotailuez mintzatuz, luzatze bortitza.
distiko distiko iz bi lerroko ahapaldia.
distikor distikor izond distirakorra.
distilatu distilatu ik destilatu.
distira distira ( orobat disdira g.er. dixtira g.er. eta dizdira ) 1 iz zerbaitek berez ematen edo islatzen duen argi bizia. ik dirdai; dirdira.
  2 (-en atzikizkiaren eskuinean)
  3 (izenondoekin eta izenlagunekin)
  4 irud/hed
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 distira egin ik distiratu.
  8 disira eginarazi distira eragin.
  9 distira-emaile iz gauzakiei distira emateko produktua.
  10 distira eragin
  11 distira izan du ad
  12 distira-ez iz
 
 
 
 
 
 
distiradun distiradun izond distira egiten duena.
distiradura distiradura iz distira.
distiragabe distiragabe 1 iz distirarik ez duena.
  2 irud/hed
  3 distiragabeko izlag distiragabea.
distiragabetasun distiragabetasun iz distiragabea denaren nolakotasuna.
distiragarri distiragarri 1 izond distira egiten duena, distiratsua. ik distirant; distirakor.
  2 (izen soila -en atzizkiaren eskuinean)
distiragotu distiragotu, distirago(tu), distiragotzen du ad areago distiratu.
distiraka distiraka iz distira eginez.
 
distirakor distirakor izond distira egiten duena. ik distirant.
distiraldi distiraldi 1 iz distirazko aldia.
  2 (hitz elkartuetan)
distiramen distiramen iz distira; distira-ahalmena.
distirant distirant ( orobat distirante g.er. eta dixtirant ) izond distira egiten duena, distiratsua. ik distiragarri; distirakor; distiratzaile.
distirante distirante ik distirant.
distirantedun distirantedun izlag distiranteko.
distirarazi distirarazi (orobat distirazi), disdiraraz, distirarazten du ad distiratzera behartu, distira eragin.
 
distirari distirari izond distiranta.
distiratasun distiratasun izond distira.
distirati distirati izond distiratsua.
distiratsu distiratsu ( orobat disdiratsu , dixtiratsu g.er. eta dizdiratsu g.er.) 1 izond distiratzen duena, distiraz betea. ik dirdaitsu; dirdiratsu.
  2 (izen soila izan aditzarekin)
  3 (adizlagun edo predikatu gisa) ik distiratsuki.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
 
 
 
 
 
 
 
 
distiratsudun distiratsudun izlag distiratsuko.
distiratsuki distiratsuki adlag era distiratsuan. ik distiratsu 3.
distiratu distiratu orobat disdiratsu g.er.) 1 du ad distira egin. ik dirdaitu; dirdiratu.
  2 (da aditz gisa)
  3 (era burutua izenondo gisa)
 
distiratxo distiratxo iz distira ahula.
distiratzaile distiratzaile izond distira egiten duena. ik distirant.
distiratze distiratze iz distira egitea.
distirazi distirazi ik distirarazi.
distopia distopia iz dena ezin okerrago gertatzen den egoera imaginarioa.
distorsionatu distorsionatu ik distortsionatu.
distortsio distortsio 1 iz zerbaiten ezaugarrien edo formaren alterazioa.
  2 argi edo hots uhinen alterazioa, irudiak edo doinuak bere hartan jasotzea eragozten duena.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 bihurritua.
distortsionatu distortsionatu (orobat distorsionatu g.er.), distortsiona, distortsionatzen 1 du ad distortsioa eragin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
distortsionatzaile distortsionatzaile izond distortsionatzen duena.
distraidu distraidu ik distraitu.
distraitu distraitu ( orobat distraidu g.er.), distrai, distraitzen 1 da/du ad arreta galdu edo galarazi. ik oharkabetu.
  2 era atseginean denbora pasa edo pasarazi.
  3 (era burutua izenondo gisa)
 
distraituki distraituki adlag arreta jarri gabe.
distrakzio distrakzio (orobat distratzione g.er.) 1 iz arreta galtzea edo galaraztea.
  2 josteta, denbora-pasa.
distratzione distratzione ik distrakzio.
distributibo distributibo izond banatzailea.
distribuzio distribuzio 1 iz banatzea, banaketa.
  2 (hizkuntzalaritzan)
  3 eraikin edo etxebizitza batean, zatiak antolaturik dauden era.
  4 (hitz elkartuetan)
distribuzionalista distribuzionalista izond/iz hizkuntzalaritzan, hizkuntza banakoak esanahiari begiratu gabe deskribatzen dituen metodo estrukturalistari dagokiona; metodo honen aldekoa dena.
distrika distrika ik distritu.
distriktu distriktu ik distritu.
distrito distrito ik distritu.
distritu distritu ( orobat distrito distrika g.er., eta distriktu g.er. ) iz administrazio barrutia.
distrofia distrofia iz egoera patologikoa, elikadura-nahasmenduak eragina, hazkundeari edo organo baten garapenari erasaten diona.
disturbio disturbio iz nahasmendua, zalaparta, istilua.
distzipulu distzipulu ik dizipulu.
disuaditu disuaditu, disuadi, disuaditzen du ad zerbaitetarako asmoa kendu.
disuasio disuasio 1 iz zerbaitetarako asmoa kentzea.
  2 (hitz elkartuetan) ik disuasorio.
 
disuasorio disuasorio izond zerbaitetarako asmoa kentzen duena. ik disuasio 2.
disulfuro disulfuro iz molekulan bi atomo sufre dituen sulfuroa.
disyuntiba disyuntiba iz alternatiba.
disziplina disziplina ik diziplina.
disziplinatu disziplinatu ik diziplinatu.
ditare ditare ik titare.
ditari ditari ik titare.
diti diti ik titi1.
ditiburu ditiburu ik titiburu.
ditiranbiko ditiranbiko 1 izond ditiranboari dagokiona.
  2 gehiegizko gorazarrezkoa.
ditiranbo ditiranbo iz antzinako Grezian, Dionisosen edo Bakoren ohoretan ontzen zen poesia-lana; gehiegizko gorazarrea.
ditxa ditxa iz poza, zoriona.
 
ditximaketa ditximaketa iz sarraskia.
ditxo ditxo iz esaldi errimaduna, barre eragitekoa edo ziria sartzekoa.
ditxoka ditxoka (orobat titxoka) adlag ditxoak esaka.
ditxolari ditxolari (orobat titxolari) iz ditxoak paratzen dituen pertsona.
ditxoso ditxoso 1 izond adkor zorionekoa, gogaikarria. ik dontsu 2.
  2 ditxosozko zorionekoa, gogaikarria.
diu diu iz
 
diuretiko diuretiko izond/iz gernu-eragilea.
divertimento divertimento 1 iz dibertimendua.
  2 suitearen antzeko musika lan instrumentala, forma jakinik gabekoa.
dixidatuki dixidatuki adlag mehatxu eginez.
dixidu dixidu iz mehatxua.
diximulatu diximulatu ik disimulatu.
diximulu diximulu ik disimulu.
dixkaetxe dixkaetxe ik diskoetxe.
dixtira dixtira ik distira.
dixtirant dixtirant ik distirant.
dixtiratsu dixtiratsu ik distiratsu.
dizdira dizdira ik distira.
dizdiratsu dizdiratsu ik distiratsu.
dizditsu dizditsu izond distiratsua.
diz-diz diz-diz ( orobat dizdiz ) 1 adlag distiratzen. ik dir-dir.
  2 (izen gisa)
  3 diz-diz egin distira egin, distiratu.
  4 diz-dizka ik dizdizka.
 
dizdiz dizdiz ik diz-diz.
dizdizari dizdizari 1 izond diz-diz egiten duena.
  2 (adizlagun gisa)
dizdizka dizdizka (orobat diz-dizka g.er.) adlag diz-diz egiten, distiratzen.
 
dizionario dizionario ik dizkionario.
diziplina diziplina (orobat disziplina g.er. eta lizifrina) 1 iz ordena atxikitzeko arauen multzoa; arau horien araberako jarduera.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 jakintza adarra, irakasgaia; kirol jarduera-mota.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 penitentzia; zigorra.
  8 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik diziplinario.
 
 
 
 
diziplinagabe diziplinagabe izond diziplinarik ez duena.
diziplinagabetasun diziplinagabetasun iz diziplinagabearen nolakotasuna.
diziplinario diziplinario iz diziplinari, bereziki zigorrari, dagokiona. ik diziplina 8.
diziplinarteko diziplinarteko izlag zenbait jakintza eta arte alorrek elkarrekin parte hartzen dutena.
diziplinartekotasun diziplinartekotasun iz diziplinartekoa denaren nolakotasuna.
diziplinatu diziplinatu (orobat disziplinatu g.er.), diziplina(tu), diziplinatzen 1 da/du ad diziplinapean jarri; araupean jarri.
  2 (era burutua izenondo gisa)
 
dizipulu dizipulu (orobat distzipulu g.er.) 1 maisu baten ikaslea edo jarraitzailea.
  2 (izenondoekin)
 
dizipulutza dizipulutza iz dizipuluaren egoera.
dizka dizka ik disko.
dm dm iz dezimetroaren sinbolo nazioartekoa.
do do iz musika-eskalako lehen nota, germaniar eskalako C notaren kidea.
 
doai doai ik dohain.
doaika doaika (orobat dohaika) antza denez. ik doike.
doaike doaike (orobat dohaike) antza denez. ik doike.
doako doako (orobat dohako g.er.) izlag doan ematen edo hartzen dena.
 
doakotasun doakotasun (orobat dohakotasun g.er.) iz doakoa denaren nolakotasuna.
 
doan doan adlag ezer ordaindu gabe. ik dohainik; urririk.
 
doantasun doantasun iz doakotasuna.
doantza doantza ik dohaintza.
doarik doarik (Hoztegi Batuak doan hobesten du) adlag doan. ik dohainik.
dobatxakur dobatxakur (orobat dobazakur) iz dogoa.
dobazakur dobazakur ik dobatxakur.
dobela dobela 1 iz arku edo ganga bat osatzen duten harri ziri-formako bakoitza.
  2 (hitz elkartuetan)
doberman doberman iz zaintzarako eta babeserako txakurra aski handia eta gihartsua.
dobla dobla 1 iz tolesa.
  2 dobla egin
  3 dobla-dobla egin doblatu.
 
dobladu dobladu ik doblatu.
dobladura dobladura iz tolesa.
doblaje doblaje iz bikoizketa.
doblaka doblaka adlag jauzi bikoitzak eginez.
doblako doblako iz Gaztelako urrezko txanpona. ik dobloi.
doblarazi doblarazi, doblaraz, doblarazten du ad
doblatu doblatu (orobat dobladu g.er.), dobla, doblatzen 1 du ad tolestu.
  2 ad/du ad bikoiztu.
  3 errepikatu.
  4 zirkuitu batean, lehiakide bati bira osoko abantaila atera.
  5 (era burutua izenondo gisa)
 
doblatuki doblatuki adlag ahalegina doblatuz.
doble doble ( ) 1 izond bikoitza; bikoa.
  2 bi halakoa.