Bilaketa aurreratua

Ogi apurrak

Egungo Euskararen Hiztegia (EEH)

Hasiera:

i i 1 iz i letraren izena.
  2 i greko (orobat y greko)
ia ia 1 adlag dagokion hitzak adierazten duen nolakotasuna, egoera, modua edo egintza, erabatekoa izateko edo erabat gertatzeko edo betetzeko gutxi falta dela adierazten duen hitza. ik abantzu, kasik. (izen baten ezkerrean)
  2 (izen baten ezkerrean)
  3 (adizlagun baten ezkerrean)
  4 (aditz baten ezkerrean)
  5 (bestelakoen ezkerrean)
  6 (dagokion hitzaren eskuinean)
  7 ia-ia
  8 ia-ian egon azkenetan egon.
iadanik iadanik ik jadanik.
iaio iaio (orobat jaio g.er.) 1 izond trebea.
  2 hed
  3 (adizlagun gisa)
iaiotasun iaiotasun iz iaioa denaren nolakotasuna. ik trebetasun.
iatrogeno iatrogeno izond osasun egoeraren aldaketez eta kidekoez mintzatuz, medikuak eraginikoa.
iaz iaz (orobat xaz g.er. eta jaz g.er.) 1 adlag oraingoa hastean bukatu zen urtean.
  2 iazko
ibai ibai 1 iz berezko ur-lasterra, aski handia, itsasora edo beste ibai batera doana.
  2 (izenondoez)
  3 (aditzaren nor osagai gisa)
  4 (-en atzizkiaz)
  5 (-ko atzizkiaz)
  6 irud
  7 (hitz elkartuetan, lehen osagai gisa)
  8 (hitz elkartuetan, bigarren osagai gisa)
  9 ibai aho
  10 ibai bazter
  11 ibai ondo ( orobat ibaiondo )
  12 ibaian barrena/zehar
  13 ibaian gora/goiti/behera/beheiti
ibaiadar ibaiadar (orobat ibai-adar; Hiztegi Batuan ibaiadar agertzen da) iz urak beste ibai batean isurtzen dituen ibaia.
ibaialde ibaialde iz ibaia dagoen aldea.
ibaiarte ibaiarte iz ibaien arteko eremua.
ibaibide ibaibide (orobat ibai bide; Hiztegi Batuan ibaibide agertzen da) iz ibaian eratzen den bidea.
ibaiburu ibaiburu iz ibai baten iturburua.
ibaidun ibaidun izond ibaia duena; ibaiak dituena.
ibaiertz ibaiertz (orobat ibai ertz; Hiztegi Batuan ibaiertz agertzen da) iz ibai baten bi ertzetako bakoitza.
ibaika ibaika adlag kopuru izugarrietan.
ibaiondo ibaiondo ik ibai 11.
ibaiontzi ibaiontzi (orobat ibai ontzi) iz ibaibideetan ibiltzeko prestaturiko ontzia.
ibairatu ibairatu, ibaira(tu), ibairatzen da ad ibaira joan.
ibaitxo ibaitxo iz ibai txikia. ik ibaixka.
ibaitzar ibaitzar izond adkor ibai handia.
ibaixka ibaixka iz ibaitxoa.
ibar ibar 1 iz bi mendialderen arteko tarte aski luzea. ik haran.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irud
  5 (eskuin(alde) eta ezker-ekin)
  6 ibar alde ik ibarralde.
ibarbide ibarbide iz ibarrean zeharko bidea.
ibarralde ibarralde (orobat ibar alde) iz ibarra dagoen aldea.
ibartxo ibartxo iz ibai txikia.
iberiar iberiar 1 izlag Iberiakoa, Iberiari dagokiona. ik iberiko, ibero.
  · 2 iz erromatarren aurretik Hispaniako sortaldean eta Galiako hegoaldean bizi izan zen herriko kidea.
  3 Iberiar penintsulako herritarra.
iberiera iberiera (orobat iberera g.er.) iz iberiarren hizkuntza.
iberiko iberiko 1 izond iberiarrei dagokiena.
  2 Iberiar penintsulari dagokiona.
  · 3 iz Iberiar penintsulako herritarra.
iberismo iberismo
  1 basko-iberismo iz Iberiar penintsula osoko lehen hizkuntza euskara izan zela dioen teoria.
  2 eusko-iberismo iz basko-iberismoa.
ibero ibero izond/iz iberiarra.
iberoamerikar iberoamerikar (orobat ibero-amerikar) izlag Iberoamerikari dagokiona.
iberoar iberoar izlag/iz Iberokoa, Iberori dagokiona; Iberoko herritarra.
iberoeszeptiko iberoeszeptiko izond
ibi ibi (orobat ubi g.er.) 1 iz ibai batean, uraren sakontasun txikiagatik oinez igarotzen ahal den tokia.
  2 (hitz elkartuetan)
ibiakoitz ibiakoitz ik ebiakoitz.
ibilaldi ibilaldi 1 iz ibiltzea, ibiliz egiten den bitartea edo bidea.
  2 (izenondo edo izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
ibilaldiņo ibilaldiño iz ipar ibilalditxoa.
ibilalditxo ibilalditxo iz ibilaldi txikia.
ibilarazi ibilarazi, ibilaraz, ibilarazten 1 du ad ibiltzera behartu. (pertsonak)
  2 (besteloakoak)
ibilbide ibilbide 1 iz ibiltzeko bidea; bidea.
  2 zerbaitek edo norbaitek ibiltzen duen bidea.
  3 (-en atzikiaren eskuinean)
  4 zerbaitek, espazioan higitzean, egiten edo gauzatzen duen bidea. ik traiektoria.
  5 irud
ibildaun ibildaun 1 izond alde batetik bestera dabilena, nora ezean dabilena.
  2 (adizlagun gisa)
ibilera ibilera 1 iz hara-hona ibiltzea; ibiltzea. ik ibilketa.
  2 ibiltzeko modua. ik pausaje.
  3 hed
  4 pl abenturak, gorabeherak.
ibilerraz ibilerraz 1 izond bideez eta kidekoez mintzatuz, bertatik erraz ibiltzekoa.
  2 eraikinez eta kidekoez mintzatuz, ibiltzeko eragozpenik ez duena.
ibilerraztasun ibilerraztasun iz ibiltzeko eragozpenik ez izatea.
ibilgailu ibilgailu 1 iz lurrean, uretan edo airean higitzen den eta pertsonak edo gauzak garraiatzeko balio duen edozein tresna.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 noranahiko ibilgailu
ibilgailugintza ibilgailugintza iz ibilgailuak egitea.
ibilgaitz ibilgaitz izond bideez eta kidekoez mintzatuz, bertan ezin ibilizkoa.
ibilgarri ibilgarri izond bideez eta kidekoez mintzatuz, bertatik ibil daitekeena.
ibilge ibilge adlag ezin higi daitekeela, geldirik.
ibilgetu ibilgetu, ibilge, ibilgetzen 1 da/du ad ezin higi daitekeela egon edo utzi.
  2 (ekonomian)
  3 (era burutua izenondo gisa)
ibilgiro ibilgiro iz ibiltzeko giroa.
ibilgo ibilgo iz ibilbidea.
ibilgu ibilgu 1 iz ibaiak eta kidekoek egiten duten bidea.
  2 ibaiak eta kidekoek ibiltzen duten sakongunea.
  3 irud
  4 ibiltokia.
ibilgune ibilgune 1 iz ibiltzeko gunea, ibiltokia.
  2 bidea.
ibili ibili, ibil, ibiltzen 1 da ad gorputzaren zatiren batek beti lurra ukitzen duela higitu.
  2 higitu.
  3 (subjektu bizigabeaz)
  4 egon.
  5 harremana izan.
  6 aritu, jardun. (norbait)
  7 (zerbait)
  · 8 du ad ik korritu 2.
  9 erabili.
  10 (era burutua izenondo gisa)
  11 (era burutua izen gisa) ik beherago 16; ik ibilitxo.
  12 ibilian
  13 -en barrena/zehar ibili
  14 norbait dabilen bideak harrapatu
  15 jolasean ibili
  16 odol-ibili iz
  17 norbaiti zainetan ibili
ibilitxo ibilitxo iz ibilaldi laburra. ik ibili 11.
ibilkari ibilkari 1 izond ibiltaria.
  2 ipar eskolaz eskola, kalez kale... dabilena
  · 3 iz ipar ibilketa probetan parte hartzen duen pertsona.
  4 ipar irakasle ibilkaria.
ibilketa ibilketa 1 iz ibiltzea.
  2 (kirola)
  3 ibilbidea.
ibilketari ibilketari iz ibiltaria.
ibilki ibilki adlag ibiltzen.
ibilkizun ibilkizun iz ibiltzea, ibilketa, ibilera.
ibilkoi ibilkoi izond ibilkorra.
ibilkor ibilkor izond ibiltzeko joera duena.
ibilmodu ibilmodu iz ibiltzeko modua. ik ibilmolde.
ibilmolde ibilmolde 1 iz ipar ibiltzeko moldea.
  2 jardunbidea.
  3 (erakundeetan)
ibilpen ibilpen iz ipar ibiltzea.
ibilsari ibilsari (orobat ibil sari) iz garraio publikoetan eta kidekoetan ibiltzeko saria.
ibiltari ibiltari 1 izond ibilian dabilena; higitzen dena. ik ibilkari.
  2 (gauza bizigabeak)
  3 (gauza abstraktuak)
  4 jarduerez minzatuz, egoitza finkorik gabe egiten dena
  5 egiturez mintzatuz, jarduera ibiltari batean aritzeko erabiltzen dena.
  6 pertsonez mintzatuz, aritzeko leku finkorik gabe aritzen dena.
  7 (adizlagun gisa)
  · 8 iz ibilian dabilen pertsona.
  9 (kirolaria)
  10 (hitz elkartuetan)
  11 eskola ibiltari
  12 lo-ibiltari
  12 zaldun ibiltari
  13 zalduneria ibiltari
ibiltoki ibiltoki 1 iz ibiltzeko prestaturiko tokia.
  2 (presondegi batean)
ibiltokiratu ibiltokiratu, ibiltokira(tu), ibiltokiratzen da ad ibiltokira joan.
ibil-tresna ibil-tresna iz ipar ibilgailua.
ibiltzaile ibiltzaile (orobat ibiltzale) 1 izond ibiltzen dena.
  2 ibiltzen duena, erabiltzailea.
ibiltze ibiltze 1 iz gorputzaren zatiren batek beti lurra ukitzen duela higitzea.
  2 jardutea, aritzea.
ibilzale ibilzale (orobat ibilizale) izond aipatzen den eran ibiltzea atsegin duena.
ibis ibis iz hegazti zangaluzea, mokoa mehea, luzea eta kakoduna duena (Threskiornis aethiopica).
ibitu ibitu, ibi, ibitzen 1 du ad indarra galdu.
  2 ibitik igaro.
iceberg iceberg ( orobat izeber eta izeberg ) iz izozmendia.
idatzaldi idatzaldi iz testu bat idazten den aldietako bakoitza.
idatzarazi idatzarazi, idatzaraz, idatzarazten du ad idaztera behartu.
idatzeder idatzeder iz ik idatzedergintza.
idatzedergintza idatzedergintza iz ik idatzeder.
idatzi idatzi idatz, idazten 1 du ad zerbait ikurren bidez paperean edo kideko gairen batean irudikatu; bereziki, hitzak letren bidez irudikatu. ik izkiriatu.
  2 (zer adieraziz)
  3 (non adieraziz)
  4 (modua adieraziz)
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 (era burutua izen gisa) ik idazki.
  7 idatziz adlag
  8 idatzizko izlag
  9 idatz-arau (orobat idatzarau) idazteko araua.
  10 idatzi eta idatzi
  11 idazteko makina ik idazmakina.
idatzigabe idatzigabe (corpusean idatzi gabe soilik) 1 izond idatzia izan ez dena.
  2 idatzigabeko izlag idatzigabea.
idatzizkotasun idatzizkotasun iz idatzizkoa denaren nolakotasuna.
idatzondoko idatzondoko iz bukatu ondoan idatzi bati ezartzen zaion eranskina.
idazburu idazburu ik idazpuru.
idazgai idazgai iz idazten denaren gaia.
idazgailu idazgailu iz idazteko gailua.
idazgarritasun idazgarritasun iz idazgarria denaren nolakotasuna.
idazgela idazgela iz idazteko gela, idazten den gela.
idazgintza idazgintza iz idatziak egitea.
idazkari idazkari 1 iz erakunde, elkarte, batzorde edo bulego batean, bilera agiriak idazteko, gainerako izkribuak prestatzeko eta haietaz arduratzeko egitekoa duen kidea.
  2 norbaiti eskutitzak idazten dizkion eta bulego arazoetan laguntzen dion enplegatua.
  3 zenbait herrialdetako ministroen izena; gobernu bateko goi kargua.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 alderdi politiko eta sindikatu bateko goi kargua.
  6 idazkari nagusi1 alderdi politiko edo sindikatu bateko burua.
  7 idazkari nagusi2 (bestelakoetan)
  8 lehen idazkari idazkari nagusia.
  9 neska idazkari
  10 udal idazkari
idazkariorde idazkariorde 1 idazkariaren ordekoa edo laguntzailea.
  2 idazkariorde nagusi
idazkarisa idazkarisa (Euskaltzaindiak gomendio batean baztertua) iz andre idazkaria.
idazkaritza idazkaritza 1 iz idazkariaren kargua edo lanbidea; idazkari ikasketak.
  2 alderdi politiko eta sindikatu bateko buruzagitza.
  3 gobernu erakunde edo sail batzuen izena.
  4 erakunde edo elkarte baten idazki bidezko harremanak bideratzen dituen bulegoa edo zerbitzua; idazkariaren ardurapeko bulego edo zerbitzua.
  5 (zerbitzuko kideen multzoa)
  6 (hitz elkartuetan)
  7 idazkaritza nagusi alderdi politiko eta sindikatu bateko buruzagitza nagusia.
idazkaritzaorde idazkaritzaorde iz idazkariordetza.
idazkera idazkera 1 iz nork bere burua idatziz adierazteko modua, idaztankera. ik estilo; idazmolde 3.
  2 idazteko erabiltzen den ikur sistema.
  3 norbaitek idazterakoan ikur horiek marrazteko duen moldea. ik idazmolde.
  4 idaztea, idazketa.
idazketa idazketa 1 iz idaztea. ik idazkuntza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 idazkera.
idazki idazki 1 iz idatzirik dagoen zernahi gauza. ik idatzi 6; izkribu; idazlan.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 idazkuna.
idazkigile idazkigile iz idazkiak egiten dituen pertsona.
idazkin idazkin 1 iz adkor idazlea.
  2 idazkia.
idazkintza idazkintza iz idazkiak egitea.
idazkitxo idazkitxo iz idazki laburra.
idazkun idazkun iz esaldi idatzia. ik idazki 3.
idazkuntza idazkuntza 1 iz idazketa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 idazkera.
idazlan idazlan 1 iz idatziz moldaturiko lana. ik idazki.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
idazlangintza idazlangintza iz idazlanak egitea.
idazlantto idazlantto iz adkor idazlana.
idazlari idazlari 1 izond/iz testu ez-literarioak idazten dituena.
  · 2 iz idazlea.
  3 juduen artean, legea azaltzen duena.
idazle idazle 1 iz idazten duen pertsona; bereziki, literatura lanak idazten dituena. ik izkiriatzaile.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenlagunekin)
  4 (izenondo gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 idazle lan (orobat idazlelan g.er.)
idazleburu idazleburu iz aldizkari bateko idazle taldearen burua.
idazlegai idazlegai iz idazle izateko bidean dagoen pertsona.
idazlekume idazlekume iz adkor idazlea.
idazlelan idazlelan ik idazle 7.
idazlerro idazlerro iz lerro idatzia.
idazlesa idazlesa (Euskaltzaindiaren gomendioetan baztertzen dira –sa atzizkia duen formak) iz andre idazlea.
idazletxo idazletxo iz adkor idazlea.
idazletza idazletza iz idazteko jarduera.
idazluma idazluma iz idazteko luma. ik luma 3.
idazmahai idazmahai iz idazteko erabiltzen den mahaia; bereziki, idazteko egokituriko mahaia.
idazmahaitxo idazmahaitxo iz idazmahai txikia.
idazmakina idazmakina iz idazteko makina.
idazmen idazmen iz idazteko ahalmena.
idazmolde idazmolde 1 iz norbaitek idazteko ikurrak marrazteko duen moldea. ik idazkera 2.
  2 idazteko moldea. ik idaztankera.
  3 estiloa. ik idazkera.
idazpen idazpen 1 iz idaztea, idazketa.
  2 (kontu liburu batean)
idazpuru idazpuru (orobat idazburu g.er.; Hiztegi Batuan idazpuru agertzen da) 1 iz idazki baten izenburua.
  2 gutun orrien edo inprimakien buruan agertzen den erakunde edo pertsona baten izena.
  3 idazkuna.
idaztankera idaztankera 1 iz idazteko modua.
idaztarau idaztarau ik idatzi 9.
idaztaulki idaztaulki iz idazteko aulkia
idazte idazte 1 iz hitzak letren bidez irudikatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
idaztegi idaztegi iz liburutegia; idazlekua.
idazteke idazteke adlag idatzi gabe.
Idazteun Idazteun (orobat idazteun) 1 iz Biblia santua. ik idazti 3.
  2 pl
idaztezale idaztezale izond idaztea atsegin duena.
idazti idazti 1 iz liburua.
  2 idazkia.
  3 Idazti deuna Idazteuna.
idaztitxo idaztitxo iz liburutxoa.
idaztohar idaztohar iz idazte oharra.
idaztoki idaztoki iz idazteko tokia.
idaztortz idaztortz iz idazluma.
idea idea ik ideia.
ideal ideal 1 iz izpirituaren xede edo helburua.
  2 eredu perfektua.
  3 (hitz elkartuetan)
  · 4 izond ideia hutsari dagokiona, gauzen munduan izatasunik ez duena.
  5 desira daitekeen egokiena edo beteginena.
idealismo idealismo 1 iz gizakia edo gizartea hobetzeko, idealari atxikitzen zaion gogo jarrera.
  2 (filosofian) gogoaz kanpoko gauzei ideia hutsen izatasuna baizik aitortzen ez dien filosofia sistema.
idealista idealista 1 izond gizakia edo gizartea hobetzeko, idealari atxikitzen zaion gogo jarrera duena.
  2 (filosofian) idealismoari dagokiona, idealismoari atxikia.
  3 iz idealismoaren aldeko pertsona.
idealizatu idealizatu (orobat ideializatu g.er.), idealiza, idealizatzen 1 da/du ad norbaiti edo zerbaiti, benetan ez dituen ezaugarri idealak egotzi.
  2 (era burutua izenondo gisa)
idealizatzaile idealizatzaile izond idealizatzen duena.
idealizazio idealizazio iz idealizatzea.
idealki idealki adlag era idealean.
idealtasun idealtasun iz ideala denaren nolakotasuna.
ideatiko ideatiko izond
ideatu ideatu, idea(tu), ideatzen du ad bururatu.
ideia ideia (orobat idaia g.er.,eta idea g.er.) 1 iz gauza baten irudikatze abstraktu eta orokorra, gogoak edo adimenak eratua.
  2 (izenondoekin)
  3 (-en atzikiaren eskuinean)
  4 pl ideologia.
  5 burutapena; asmoa; ustea.
  6 (izenondoekin)
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 (hitz elkarketan bigarren osagai gisa)
  9 ideiarik ere ez izan/eduki
  10 ideiarik ez izan/eduki
ideiagintza ideiagintza iz ideak sortzea.
ideiakide ideiakide iz ideia berekoa.
ideiaņo ideiaño iz adkor idea.
ideiatxo ideiatxo iz pei idea.
ideiaxka ideiaxka iz adkor idea.
ideki ideki ik ireki.
identifikagaitz identifikagaitz izond identifikatzen zaila.
identifikagarri identifikagarri 1 izond identifika daitekeena.
  2 zerbait identifikatzen duena.
identifikatibo identifikatibo iz zerbait identifikatzen duen gauza. ik identifikagarri 2.
identifikatu identifikatu, identifika, identifikatzen 1 du ad nor, zein edo zer den jakin.
  · 2 da ad nor den esan.
  · 3 da/du ad (nortasun agiriaren bidez)
  4 bat egin, berdin-berdintzat jo.
identifikazio identifikazio 1 iz identifikatzea, nor, zein edo zer den jakitea.
  2 bat egitea, berdin-berdintzat jotzea.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
identiko identiko izond berdin-berdina.
identikoki identikoki adlag era identikoan.
identikotasun identikotasun iz identikoa izateko nolakotasuna.
identitario identitario izond identitateari dagokiona. ik identitate 3.
identitate identitate 1 iz nor izateko zertzelada.
  2 gauza identikoen arteko erlazioa.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik identitario.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ez-identitate
ideografiko ideografiko izond idazkeraz mintzatuz, ideak edo adigaiak zuzenean ikurren bidez ematen dituena.
ideograma ideograma (orobat idiograma) iz hitz baten adiera, ez hotsa, adierazten duen ikur grafikoa.
ideolekto ideolekto ik idiolekto.
ideologia ideologia 1 iz garai, gizarte, talde edo klase baten ideen eta usteen multzoa. ik doktrina.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat ideologi g.er.) ik ideologiko.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ideologiazko
ideologiko ideologiko 1 izond ideologiari dagokiona. ik ideologia 2.
  2 ideologia baten mende ari dena.
ideologikoki ideologikoki adlag ideologiaren aldetik.
ideologizatu ideologizatu, ideologiza, ideologizatzen 1 du ad ideologiaz hornitu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ideologizazio ideologizazio iz ideologizatzea.
ideologo ideologo iz ideologia bat sortzen duen pertsona; ideologia baten alde teorikoaz aritzen den pertsona.
idi idi 1 iz abelgorri ar heldu zikiratua, lanerako erabiltzen edo haragitarako hazten dena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3a (izenondo gisa)
  4 gurdia idien aurrean/aurretik jarri ik beherago 19.
  5 idi begi
  6 idi-bihotz tulipa.
  7 idi dema idi proba
  8 idi gurdi/orga
  9 idi kosta ipar idi saiheskia. ik beherago 14.
  10 idi larru (orobat idilarru g.er.)
  10a idi musketadun
  11 idi pare
  12 idi proba ik gorago 7.
  13 idi probalari
  14 idi saiheski ik gorago 9.
  15 idi uztarri batera uztartzen diren idien bikotea.
  16 idi zain
  17 idia orgaren aitzinean jarri ik gorago 19 eta 4.
  18 idiarena jo gizonezkoa masturbatu.
  19 orga idien aurretik jarri ik gorago 17 eta 4.
idiazabaldar idiazabaldar izlag/iz Idiazabalkoa, Idiazabali dagokiona; Idiazabalko herritarra.
idilarru idilarru ik larru 10.
idiliko idiliko izond artzain giroko maitasun samurra gogorarazten duena.
idilikotasun idilikotasun iz idilikoa denaren nolakotasuna.
idilio idilio 1 iz poema laburra, artzain girokoa eta oro har maitasunezkoa.
  2 maitasunaldi samurra.
idiofono idiofono iz soinua instrumentuaren gorputza bera bibraraziz sortzen den zernahi musika tresna.
idiograma idiograma ik ideograma.
idiolekto idiolekto (orobat ideolekto g.er.) iz gizabanakoak hizkuntza jakin batean hitz egiteko duen era berezia.
idiomatiko idiomatiko 1 izond hizkuntza jakin bati dagokiona.
  2 ez-idiomatiko
idiosinkrazia idiosinkrazia iz norbaiten edo zerbaiten izaera edo aiurri berezia, besteetatik bereizten duena.
idiota idiota 1 izond/iz tentela, tontoa; guztiz ezjakina; adimenik ez duena.
  2 (medikuntzan)
idiotatu idiotatu, idiota(tu), idiotatzen du ad idiota bihurtu.
idiotismo idiotismo iz
idiozia idiozia iz adimen gabezia, ergeltasuna.
idisko idisko (orobat idixko g.er. eta isku; Hiztegi Batuan idisko agertzen da) 1 iz txahal arra, zezen gaztea.
  2 irud
idixko idixko ik idisko.
idizain idizain iz itzaina.
idizilkada idizilkada iz idi zilaz jotako kolpea.
idoi idoi iz zingira, putzua.
idoki idoki, idokitzen du ad ipar kendu, atera.
idokitzaile idokitzaile iz idokitzen duen pertsona.
idokitze idokitze iz ateratzea, kentzea.
idola idola iz euriaz eta kidekoez mintzatuz, jasa, erauntsia.
idolatra idolatra 1 izond/iz idolo-adoratzailea, idolozalea.
  2 hed
idolatratu idolatratu, idolatra(tu), idolatratzen 1 du ad gurtza moduko batez maitatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
idolatria idolatria 1 iz jainko baten idoloaren gurtza.
  2 hed
  3 idolatriazko izlag
idolo idolo 1 iz jainkotzat hartzen den zerbaiten irudia, jainko balitz bezala gurtzen dena.
  2 gurtzen den pertsona edo gauza.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
idologile idologile iz idoloak egiten dituen pertsona.
idolozale idolozale (orobat idolo zale g.er.) izond idoloak jainkotzat gurtzen dituena.
idolozalekeria idolozalekeria iz
idor idor 1 izond urik edo hezetasunik ez duena. ik lehor.
  2 (lurraz eta kidekoez)
  3 (landare gauzez) ik ihar 3.
  4 (janariez)
  5 (eguraldiaz, klimaz) ik ihar 4.
  6 hed/irud
  7 edariez mintzatuz, azukre kopuru txikia duena, gozoa ez dena.
  8 hotsez mintzatuz, erresonantziarik ez duena.
  9 gozotasunik edo txerarik gabea (pertsonetan).
  10 (gauzetan)
  11 (erkaketetan)
  · 12 (predikatu edo adizlagun gisa) ik idorki.
  · 13 (-en edo -ko atzikien eskuinean, izen gisa) idortasuna.
  14 idorreko izlag
  15 idor-idorra adlag ipar idor-idor. ik gorago 12.
  16 idor-idorrik adlag
  17 sos idor janaria barne ez duen lansaria.
idorarazi idorarazi ik idorrarazi.
idorberia idorberia iz hetika, tuberkulosia.
idorgailu idorgailu iz idortzeko gailua.
idorkeria idorkeria iz idortasun gaitzesgarria.
idorki idorki adlag idortasunez. ik idor 12.
idoro idoro, idorotzen du ad aurkitu.
idorokunde idorokunde iz aurkikundea.
idorokuntza idorokuntza iz aurkikuntza.
idorraldi idorraldi iz idortasunezko aldia.
idorrarazi idorrarazi, idorraraz, idorrarazten du ad idortzera behartu.
idorreri idorreri (orobat idorreria; Hiztegi Batuan idorreri agertzen da) 1 iz sabela husteko debekua. ik lehorreri.
  2 irud
idortasun idortasun iz idorra denaren nolakotasuna.
idorte idorte iz agortea.
idortegi idortegi iz zerbait idortzeko prestatzen den lekua.
idortu idortu, idor(tu), idortzen 1 da/du ad lehortu, ura edo hezetasuna galdu edo kendu.
  2 hed/irud
  3 (era burutua izenondo gisa)
idortuxetu idortuxetu, idortuxe(tu), idortuxetzen da ad idortuxe bihurtu.
idortze idortze iz lehortzea, ura edo hezetasuna galtzea edo kentzea.
iduki iduki ik eduki.
idulki idulki 1 iz estatua edo kideko zerbaiten oinarria.
  2 zutabearen oinarria.
  3 gailentzeko balio duen gauza.
idumear idumear izond/iz Idumeakoa, Idumeari dagokiona; Idumeako herritarra.
idun idun 1 iz lepoa.
  2 (soineko batena)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 farfail idun
  5 idun xingola
iduneko iduneko 1 iz lepoan jartzen den gauza.
  2 lepokoa (apaingarria)
  3 (soineko batena)
iduninguru iduninguru iz lepokoa.
iduri iduri (orobat uduri g.er.; Hiztegi Batuak irudi hobesten du) 1 iz antza, itxura.
  2 [hegoaldeko zenbait autorek soilik] irudia.
  · 3 iduriko1 izlag itxurako; antzeko.
  4 ene/zure/bere… iduriko2 nire/zure/bere… ustez.
  5 iduriz1 itxuraz, antza denez.
  6 -en iduriz2 -en ustez.
  7 idurizko irudizkoa.
  8 ez idurian ez arian bezala, bestela bezala. ik idurika 2.
  9 iduri eta (konpletiba batez) ba-... bezala. ik beherago 14; ik alegia2.
  10 iduri izan1 du ad irudi izan.
  11 iduri izan2 zaio ad
  12 iduri izan3 da ad
  13 iduri izan4 (laguntzailea ezabaturik; ik iduri 20)
  14 iduriz eta ba-... bezala; uste izanik. ik gorago 9.
idurika idurika 1 iz antza.
  2 ez irudika ipar ez arian bezala, bestela bezala. ik iduri 8.
idurikatu idurikatu, idurika, idurikatzen du ad imajinatu.
idurikeria idurikeria iz irudikeria.
iduriko iduriko ik irudi 3; irudi 4.
idurikotasun idurikotasun iz antzekotasuna.
idurimen idurimen (Hiztegi Batuak idurimen baztertzen du eta irudimen erabili behar dela adierazten) iz irudimena.
iduripen iduripen (Hiztegi Batuan irudipen agertzen da) 1 iz irudipena.
  2 irudikapena.
iduritsu iduritsu izond gutxi gorabehera antzekoa.
iduritu iduritu, iduri, iduritzen zaio ad iruditu.
iduritze iduritze iz
iduritzenago izan iduritzenago izan 1 zaio ad areago iruditu.
  · 2 du ad
iduzki iduzki ik eguzki.
ieepa ieepa interj iepa.
iel iel (corpusean ihel soilik; Hiztegi Batuan iel agertzen da) adlag behorra edo astemea arreske.
ieldu ieldu (korpusen iheldu soilik), iel(du), ieltzen da ad behorra edo astemea iel jarri.
iemstxik iemstxik iz posta-gidaria.
iepa iepa interj norbait ikustean agurtzeko erabiltzen den hitza.
ifar ifar ik ipar.
ifernu ifernu ik infernu.
ifrentzu ifrentzu (orobat infrentzu g.er.) 1 iz oihal, ehun, domina eta kidekoetan, aurkia ez den aldea, atzeko aldea. ik iruntzi; binper.
  2 hed
  3 ifrentzuz alderantziz. ik iruntzi 2.
igali igali 1 iz fruitua.
  2 igali zuhaitz
  3 zuhaitz igali
igan igan1 igaten (orobat igaiten; Hiztegi Batuan igaten agertzen da) 1 da ad igo.
  2 hed/irud
  · 3 du ad
igan igan2 ik igaran.
iganaldi iganaldi iz igoaldia.
iganarazi iganarazi, iganaraz, iganarazten du ad igoarazi.
igande igande (orobat igante g.er.) 1 iz asteko lehen eguna, larunbataren eta astelehenaren artekoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
igandekari igandekari (orobat igande kari g.er.) adlag ipar igandean.
igandero igandero 1 adlag igande guztietan.
  2 iganderoko izlag
  3 igandero-igandero
igandetiar igandetiar iz txangoak igandeetan egiten dituen pertsona.
igangailu igangailu iz ipar igogailua.
igantzitar igantzitar izlag/iz Igantzikoa, Igantziri dagokiona; Igantziko herritarra.
igaraba igaraba 1 iz ugaztun haragijalea, txikia, uretan ibiltzeko egokitua, ilea sarria eta arrea duena, ibai-bazterretan bizi eta arrainez elikatzen dena. (Lutra lutra etab.).
  2 itsas igaraba itsas bazterretan, bereziki Ipar Asian bizi den igaraba mota (Enhydra lutris)
igaraile igaraile iz iragailea.
igaran igaran (orobat igan g.er.; Hiztegi Batuan iragan agertzen da), igaraiten da ad iragan.
igarbide igarbide iz zerbaiti igartzeko bidea.
igarkizun igarkizun 1 iz esanahia igarri behar zaion esaldi ulertzeko iluna. ik enigma.
  2 (hitz elkartuetan)
igarkizunka igarkizunka adlag igarkizunak jarriz.
igarkizunkeria igarkizunkeria iz
igarkizunzale igarkizunzale (corpusean igarkizun zale soilik) izond igazkizunen zale dena.
igarlari igarlari izond igartzen duena. ik igarle 2.
igarle igarle 1 iz gauza ezkutuak edo etorkizuna magiaz edo kideko bidez igartzen omen duen pertsona. ik azti.
  2 (izenondo gisa) ik igarlari.
  3 profeta, Jainkoak argiturik eta haren izenean egia ezkutuen edo etorkizuneko gertaeren berri ematen omen duen pertsona.
  4 iragarlea.
  5 (hitz elkartuetan)
igarletza igarletza iz gauza ezkutuak edo etorkizuna magiaz edo kideko bidez igartzea; igarlearen jardunbidea.
igarmen igarmen iz igartzeko ahalmena.
igaro igaro, igarotzen da ad 1 toki edo bitarte bati buruz, heldu eta gelditu gabe aurrera jarraitu. ik iragan; pasatu.
  2 (modua adieraziz)
  3 (gauza abstraktuez)
  · 4 du ad zenbaiten alde batetik bestera joan.
  5 (gauza abstraktuez)
  6 (denborazkoetan)
  7 (denborazko inpertsonaletan)
  8 (denborazkoetan modua adieraziz)
  9 (era burutua izenondo gisa)
  10 (era burutua izen gisa)
  11 (era burutua –en atzizkiaren eskuinean izen gisa)
  12 egoera jakin batean egon. ik pasatu 12.
  · 13 du ad jasan.
  14 igarotzear adlag igarotzeko zorian.
  15 igaro-baimen ik igarobaimen.
  16 igaro-modu igarotzeko modua.
igaroaldi igaroaldi 1 iz igarotzea, igarotzen den aldi bakoitza.
  2 aldi igaroa, iraganaldia.
igaroarazi igaroarazi, igaroaraz, igaroarazten du ad igarotzera behartu.
igarobaimen igarobaimen (orobat igaro-baimen) iz zainpean dagoen bide batetik igarotzeko baimena. ik salbakondukto.
igarobide igarobide 1 iz igarotzeko bidea.
  2 (gauza abstraktuetan).
  3 hesirik gabeko igarobide
  4 lurpeko igarobide
igaroezin igaroezin 1 izond bideez eta kidekoez minzatuz, bertatik ezin igaro daitekeena. ik igarogaitz; pasaezin.
  2 igaroezineko izlag igaroezina.
igarogaitz igarogaitz izond bideez eta kidekoez minzatuz, bertatik nekez igaro daitekeena, ia igaroezina.
igarogune igarogune iz igarotzeko gunea. ik pasagune.
igarokor igarokor izond igarotzen dena, gutxi irauten duena. ik iragankor.
igaroleku igaroleku iz igarotzeko lekua.
igarotze igarotze 1 iz toki edo bitarte bati buruz, heldu eta gelditu gabe aurrera jarraitzea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 santuez mintzatuz, zeruratzea.
igarpen igarpen 1 iz igartzea, asmatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 iragarpena.
igarri igarri, igar, igartzen 1 dio ad ustearen edo intuizioaren bidez zerbait ezagutzera heldu edo zerbaitez konturatu. ik antzeman.
  2 (mendeko esaldiekin)
  · 3 du (zerbait norbaiti)
  4 (zerbait)
  5 (aditz laguntzailea ezabaturik)
  6 ik asmatu.
  7 ezin igarrizko izlag
  8 igarri-igarrian
igarriezin igarriezin (orobat igarri ezin eta igartezin) 1 izond
  2 igarri ezineko izlag igarriezina.
igarrigaitz igarrigaitz izond igartzen zail dena, ia igarriezina.
igartezin igartezin ik igarriezin.
igartze igartze iz ustearen edo intuizioaren bidez zerbait ezagutzera heltzea edo zerbaitez konturatzea.
igate igate iz igotzea.
igebelar igebelar iz landare urtarra, ur gainean hedatzen diren hosto handi biribilak dituena, lurralde bero eta epeletan hazten dena (Nymphaea sp.)
igel igel 1 iz ornodun urlehortar isatsgabea, azala biguna eta leuna, atzeko hankak luzeak eta behatzak mintz batez lotuak dituena, uretan igerian eta lehorrean jauzika ibiltzen dena (Rana esculenta, Rana ridibunda etab.).
  2 (erkaketetan)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 igel joko
  5 zuhaitz igel
igeldoar igeldoar izond/iz Igeldokoa, Igeldori dagokiona; Igeldoko herritarra.
igeltoki igeltoki iz igelak dauden tokia.
igeltsari igeltsari ( Hiztegi Batuak igeltsari baztertzen du eta igeltsero erabili behar dela adierazten) iz igeltseroa.
igeltsaritza igeltsaritza iz (orobat igeltseritza; Hiztegi Batuak igeltsaritza baztertzen du eta igeltserotza erabili behar dela adierazten) igeltserotza.
igeltsatu igeltsatu, igeltsa, igeltsatu du ad igeltsuz estali. ik igeltsuztatu.
igeltsero igeltsero 1 iz etxegintzan, paretak eta hormak egiten eta konpontzen dituen pertsona. ik hargin.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 igeltsero ibili
igeltserotza igeltserotza iz igeltseroaren lanbidea.
igeltsu igeltsu (orobat igeltso g.er.; Hiztegi Batuan igeltsu agertzen da) 1 iz kaltzio sulfatoa (CaSO4, 2H2O).
  2 (erkaketetan)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagi gisa)
  4 gorputz adar bat estaltzen duen igeltsuzko geruza.
igeltsutegi igeltsutegi (corpusean igeltsutei soilik) iz
igeltsutu igeltsutu, igeltsu(tu), igeltsutzen du ad igeltsuztatu.
igeltsuztatu igeltsuztatu, igeltsuzta, igeltzustatzen du ad
igeltxo igeltxo iz adkor igela.
igeri igeri (orobat uger g.er.) 1 adlag ur gainean edo barruan hondoratu gabe eta berez higituz; ur gainean hondoratu gabe. ik flotatu.
  2 (airean eta kidekoetan)
  3 irud
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 igerian igeri eginez. ik beherago 15.
  6 igeritara igeri egitera.
  7 igeri egin ik beherago 15.
  8 igeri eginarazi
  9 igeri egon ik flotatu.
  10 igeri ibili
  11 igeri ikasi
  12 igeri joan
  13 igeri jaka
  14 igeri jakin
  15 igerian egin igeri egin.
igerialdi igerialdi iz igeri saioa.
igerika igerika 1 adlag igerian.
  · 2 iz igeri egitea. ik igeriketa.
igerikagune igerikagune (corpusean igerika gune soilik) iz ipar igerilekua.
igerikaleku igerikaleku (orobat igerika leku) iz ipar igerilekua.
igerikarazi igerikarazi, igerikaraz, igerikarazten du ad ipar igeri eginarazi.
igerikari igerikari iz igerilaria.
igerikategi igerikategi iz ipar igeritegia, igerilekua.
igerikatoki igerikatoki (orobat igerika toki) iz ipar igerilekua.
igerikatu igerikatu, igerika, igerikatzen da ad igeri egin.
igeriketa igeriketa 1 iz igeri egitea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
igerilari igerilari 1 iz igeri egiten duen pertsona.
  2 izond igeri egiten duena.
igerileku igerileku (orobat igeri leku g.er.) 1 iz igeri egiten den lekua; bereziki, igeri egiteko prestaturiko urmaela.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
igeritako igeritako iz bainu-jantzia.
igeritegi igeritegi iz ipar igerilekua.
igeritoki igeritoki iz igerilekua.
igitai igitai 1 iz uzta biltzeko edo belarra ebakitzeko lanabesa, altzairuzko xafla kakotu batez eta eskutoki labur batez osatua.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan)
  4 igitaian egin igitaitu.
igitaitu igitaitu ik igitatu.
igitaitxo igitaitxo iz igitai txikia.
igitari igitari iz igitatzen duen pertsona.
igitatu igitatu, igita(tu), igitatzen (orobat igitaitu) du ad igitaiaz ebaki.
iglu iglu iz Kanadako eskimoen neguko edo ehiza garaiko etxea.
ignorante ignorante (orobat inorant) izond ezjakina.
ignorantzia ignorantzia (orobat inorantzia) iz ezjakintasuna.
ignoratu ignoratu, ignora, ignoratzen du ad kontuan ez hartu, ez ikusiarena egin.
ignoratzaile ignoratzaile iz ezagutzen ez duena.
igo igo igotzen (orobat igon, igoten g.er.) 1 da ad toki batetik, gorago dagoen beste batera joan. ik igan; goratu. ant jaitsi.
  2 (ibilgailu batera)
  3 hed/irud
  4 egoera edo maila gorago batera igaro.
  5 (magnitudeak) ik gora egin.
  · 6 du ad (zerbait) toki batetik, gorago dagoen beste batera eraman.
  7 irud
  8 (soldatak eta kidekoak)
  9 zerbaitetan gora egin.
  10 eskaileretan/eskaileran gora igo
  11 eskaileretatik/eskaileratik gora igo
  12 (-en) gainera igo
  13 –n gora igo
  14 igo berri (orobat igoberri) izond duela gutxi igoa.
  15 igo-jaitsi
igoal igoal ik igual.
igoaldi igoaldi iz igotzea, norbait edo zerbait igotzen den aldi bakoitza.
igoaldiro igoaldiro adlag igoaldi guztietan.
igoalditxo igoalditxo iz igoaldi txikia.
igoarazi igoarazi, igoaraz, igoarazten du ad igotzera behartu.
igobide igobide iz igotzeko bidea.
igoera igoera 1 iz toki batetik, gorago dagoen beste batera joatea.
  2 egoera edo maila gorago batera igarotzea.
  3 (ekonomia arloan)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
igoezin igoezin iz ezin igo dena.
igogailu igogailu iz eraikuntza bateko solairuetan gora igotzeko eta jaisteko erabiltzen den tresna.
igogailuzain igogailuzain (orobat igogailu-zain) iz igogailuko mutila.
igoka igoka adlag igotzen
igokari igokari 1 izond igoz doana.
  2 landare igokari
igoketa igoketa iz igotzea.
Igokunde Igokunde (orobat igokunde) 1 iz Jesus mirariz zerura igotzea. ik Salbatore.
  2 zeruratze horren urteurreneko eguna.
  3 Igokunde igande igokunde egunaren ondoko igandea,
  4 Igokunde jai Jesusen igokundearen urteurreneko jaia.
igon igon ik igo.
igorgailu igorgailu iz uhin elektromagnetikoak igortzen dituen gailua.
igorketa igorketa iz igortzea, igorpena.
igorle igorle 1 iz aipatzen dena igortzen duen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (gauzei buruz)
  4 igorgailua.
igorleku igorleku iz aipatzen dena igortzen den lekua.
igorpen igorpen 1 iz igortzea.
  2 (hitz elkartuetan)
igorrarazi igorrarazi, igorraraz, igorrarazten du ad igortzera behartu.
igorretar igorretar (orobat igorrear) izlag/iz Igorrekoa, Igorreri dagokiona; Igorreko herritarra.
igorri igorri, igor, igortzen 1 du ad bidali. (zerbait)
  2 (nora)
  3 (zertara)
  4 (nola)
  5 (bestelakoak)
  6 (esapideetan; ik beherago 8 eta 9)
  7 uxatu.
  8 antzara(k) ferratzera igorri
  9 txakurraren/mandoaren ipurtzulora bidali
  10 preso igorri
igortzaile igortzaile iz igorlea.
igortze igortze iz bidaltzea.
igotzaile igotzaile 1 iz igotzen duena.
  2 (txirrindularitzan)
igotze igotze iz toki batetik, gorago dagoen beste batera joatea.
igotzeke igotzeke adlag igo gabe.
igual igual (orobat igoal) 1 adlag berdin.
  2 beharbada, agian.
  3 igualeko
  4 igualekoxe
  5 igual-igual izond berdin-berdina.
  6 igual-igualeko izond
  7 igual izan dio ad
igualitario igualitario izond igualitarismoaren araberakoa.
igualitarismo igualitarismo iz gizakien berdintasun sozial eta politikoaren aldeko joera.
igualitarista igualitarista 1 izond/iz igualitarismoaren aldekoa.
  2 iz igualitarismoaren aldeko pertsona.
igualtsu igualtsu (orobat igoaltsu) 1 izond berdintsua.
  · 2 adlag berdintsu.
igualtxo igualtxo izond
iguana iguana iz Hego Ameriketako narrasti isats-luzea (Iguana iguana).
igurai igurai (orobat igurain g.er.) iz basoak zaintzen dituen pertsona.
igurika igurika 1 adlag zain.
  2 igurikan igurika, zain.
igurikapen igurikapen iz igurikatzea; itxaropena.
igurikatu igurikatu, igurika, igurikatzen 1 du ad espero izan. ik iguriki.
  2 zain egon, itxaron.
igurikatze igurikatze iz itxarotea.
iguriki iguriki, igurikitzen 1 du ad goi espero izan. ik igurikatu.
  2 zain egon, itxaron.
igurikimen igurikimen iz igurikitzea, itxaropena. ik igurikipen.
igurikipen igurikipen iz igurikitzea, itxaropena. ik igurikimen.
igurtzaile igurtzaile iz aipatzen dena igurzten duen pertsona.
igurtzaldi igurtzaldi ( orobat igurtzialdi Hiztegi Batuan igurtzaldi agertzen da) iz igurtzia.
igurtzalditxo igurtzalditxo iz igurtzi laburra.
igurtzi igurtzi1, igurtz, igurzten (orobat igurtzen g.er.) 1 du ad zerbaiti, bere gainean behin eta berriz halako indarrez igaroarazten den beste zerbaitez eragin. ik torratu; marruskatu; ferekatu. (gorputz alderdiak)
  2 (gauzak)
  3 irud
  4 adkor (kargu publiko bat) erosi.
  5 (era burutua izenondo gisa)
igurtzi igurtzi2 1 iz zerbaiti, bere gainean behin eta berriz halako indarrez igaroarazten den beste zerbaitez eragitea.
  2 (izenondoekin)
  3 (fonetikan)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 igurtzi egin
igurtzialdi igurtzialdi ik igurtzaldi.
igurtzika igurtzika adlag igurzten.
igurtziko igurtziko iz igurtzia.
igurtzimendu igurtzimendu iz igurztea.
igurtzitxo igurtzitxo iz igurtzi arina.
igurzkari igurzkari 1 izond kontsonanteez mintzatuz, ahots bidea erabat itxi gabe ebakitzen dena.
  · 2 iz gantzua.
igurzkaritasun igurzkaritasun iz igurzkaria denaren nolakotasuna.
igurzketa igurzketa iz igurtzia, igurztea.
igurzle igurzle izond igurzten duena.
igurzte igurzte (corpusean igurtze eta igurtzitze soilik) iz igurtzia.
iguzki iguzki ik eguzki.
ihakin ihakin 1 iz norbaiten keinuak edo moldeak antzeratzea, askotan isekaz.
  2 ihakina egin ik ihakindatu.
ihakindatu ihakindatu, ihakinda, ihakindatzen du ad norbaiten keinuak eta moldeak antzeratu, norbaiten ihakina egin.
ihalartar ihalartar izond/iz Ihalarrekoa, Ihalarri dagokiona; Ihalarreko herritarra.
ihalozka ihalozka 1 adlag ihalozkatuz.
  2 irud
  3 (izen gisa)
  4 ihalozkan (corpusean ihalauskan soilik)
ihalozkarazi ihalozkarazi, ihalozkaraz, ihalozkarazten du ad ihalozkatzera behartu.
ihalozkari ihalozkari iz ihalozkatzen den pertsona.
ihalozkatu ihalozkatu, ihalozka, ihalozkatzen da ad iraulkatu.
ihar ihar (orobat igar g.er.) 1 izond gantz edo haragi gutxikoa. (gizakiez)
  2 (animaliez)
  3 (landareez) hezetasunik ez duena. ik idor 3.
  4 (eguraldiaz eta kidekoez) euri edo hezetasun gutxikoa. ik idor 5.
  5 irud
  · 6 (idazlagun gisa)
  7 (erkaketetan)
  8 ihar-ihar egin
ihardesgailu ihardesgailu iz erantzungailua.
ihardesle ihardesle iz erantzulea.
ihardespen ihardespen iz erantzuna.
ihardeste ihardeste iz ihardespena.
ihardetsi ihardetsi, ihardets, ihardesten 1 du ad erantzun.
  2 (elkarrizketa kontakizunetan)
  3 hed
  4 (cf. fr contester?)
ihardoki ihardoki, ihardokitzen (Hiztegi Batuan iharduki agertzen da) 1 du ad ipar aurre egin, buru egin. (zerbaiti)
  2 (eritasunari)
  3 (norbaiti)
  4 mintzatu, jardun.
ihardokimendu ihardokimendu iz ipar aurre egitea.
ihardokipen ihardokipen 1 iz ipar jardutea, aritzea; erantzuna.
  2 aurre egitea, buru egitea.
ihardokitzaile ihardokitzaile 1 izond/iz ipar aurre egiten duena.
  2 apaiz ihardokitzaile Frantzian, 1789ko Iraultzari buru egin zion apaiza.
ihardokitze ihardokitze 1 iz ipar aurre egitea, buru egitea.
  2 aritzea, jardutea; mintzatzea.
  3 helegitea.
iharduera iharduera ik jarduera.
iharduka iharduka adlag
iharduki iharduki (orobat jarduki g.er.), ihardukitzen 1 du ad aurre egin, buru egin. ik ihardoki.
  2 jardun, aritu.
  3 hitz egin, (aurre eginez) erantzun.
  4 (era burutua izen gisa)
ihardukigarri ihardukigarri izond eztabaidagarria.
ihardukitzaile ihardukitzaile iz ihardukitzen duena.
ihardukitze ihardukitze (orobat jardukitze g.er.) 1 iz aurre egitea, kontra egitea.
  2 jardutea, aritzea.
ihardun ihardun ik jardun.
ihardute ihardute ik jardute.
iharraire iharraire izond ihar itxurakoa.
iharrarazi iharrarazi (orobat ihartarazi g.er.), iharraraz, iharrarazten du ad ihartzera behartu.
iharrausi iharrausi ik inarrosi.
iharrosi iharrosi ik inarrosi.
ihartezin ihartezin izond ezin ihartuzkoa.
ihartu ihartu (orobat igartu), ihar(tu), ihartzen 1 da/du ad ihar bihurtu, ezetasuna edo bizitasuna galdu edo kendu. ik idortu; lehortu. (gorputza edo gorputz atalak)
  2 (landareak)
  3 (gauzez)
  4 hed/irud
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 ihartuxe ihartu samar.
ihaurgai ihaurgai (orobat ihaurgi) iz ipar inaurkina.
ihaurgaitu ihaurgaitu, ihaurgai, ihaurgaitzen da/du ad ipar inaurkin bihurtu.
ihaurgi ihaurgi ik ihaurgai.
ihaurkin ihaurkin ik inaurkin.
ihaurri ihaurri1, ihaur, ihaurtzen du ad bete.
ihaurri ihaurri2 adlag beterik.
ihaurrika ihaurrika adlag hedatuz, zabalduz.
ihaurtze ihaurtze iz (lurrean) hedatzea, zabaltzea.
ihausi ihausi 1 iz zaunka.
  2 ihausi egin
ihausika ihausika adlag zaunka.
ihauska ihauska adlag ihalozka.
ihaute ihaute ik inaute.
ihauteri ihauteri ik inauteri.
ihaz ihaz ik iaz.
ihazinto ihazinto ik hiazinto.
ihel ihel ik iel.
ihes ihes 1 iz arrisku edo kalte bat, edo batere gogoko ez den zerbait saihesteko lasterka urruntzea. ik ihesaldi.
  2 (gauzei buruz)
  3 (izenondoekin)
  · 4 adlag ihes eginez. ik ihesi.
  5 (-en atzizkiaren eskuinean)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuen bigarren osagai gisa)
  8 ihes egin ik ihes egin.
  9 ihesean ihesi. ik iheska; ihesi 7.
  10 ihes eginarazi
  11 ihes eragin
  12 ihes hodi
  12a ihes tutu
  13 ihesari ekin
  14 ihesari eman
ihes egin ihes egin 1 du ad arrisku bat edo batere gogoko ez den zerbait saihesteko lasterka urrundu.
  2 (nora)
  3 (nondik)
  4 (zeri, nori)
  5 (egin ezabaturik)
  6 (era burutua izenondo gisa)
ihes eginarazi ihes eginarazi ik ihes 10.
ihes eragin ihes eragin ik ihes 11.
ihesaldi ihesaldi (orobat ihesialdi g.er.) 1 iz ihes egitea, ihesa.
  2 (txirrindularitzan)
  3 (ekonomian)
  4 (hitz elkartuetan)
ihesalditxo ihesalditxo iz ihesaldi laburra.
ihesarazi ihesarazi, ihesaraz, ihesarazten du ad ihes eragin.
ihesbide ihesbide (orobat ihespide g.er.; Hiztegi Batuan ihesbide agertzen da) 1 iz ihes egiteko bidea. ik itzurbide.
  2 hed
  3 (kearena eta kidekoena)
ihesbidetxo ihesbidetxo iz adkor ihesbidea.
ihesezin ihesezin 1 izond bertatik ihes egin ezin daitekeena.
  2 ihesezinezko izlag
ihesgin ihesgin iz iheslaria.
ihesgo ihesgo iz ihesladia, ihesa.
ihesgune ihesgune iz ihes egiteko gunea.
ihesi ihesi1 1 adlag ihes eginez. ik ihes 4.
  2 (nora)
  3 (nondik)
  4 (norengandik)
  5 (-en atzizkiaren eskuinean)
  · 6 iz ihesa.
  7 ihesian ihes eginez. ik ihes 9.
  8 ihesi egin ihes egin.
ihesi ihesi2, ihes, ihesten da ad ihes egin.
ihesialdi ihesialdi ik ihesaldi.
iheska iheska adlag ihes eginez, ihesi. ik ihes 9.
iheskada iheskada iz ihesa, ihes egitea.
iheskari iheskari izond iheslaria.
iheskeria iheskeria iz ihes egite gaitzesgarria.
ihesketa ihesketa iz ihes egitea.
iheskide iheskide iz ihesean kide dena (corpusean soilik txirrindularitzan). ik iheslagun.
iheskor iheskor 1 izond berehala igarotzen edo desagertzen dena, bistatik behingoan aienatzen dena; atzitzeko edo atzemateko zaila.
  2 (izan aditzarekin)
  3 (bizidunei buruz)
  4 (adizlagun gisa).
  5 izar iheskor
iheskortasun iheskortasun iz iheskorra denaren nolakotasuna.
iheslagun iheslagun iz iheskidea (corpusean soilik txirrindularitzan).
iheslari iheslari 1 iz/izond ihes egiten duena, ihesi dabilena. ik ihesle; ihesliar.
  2 bere ideia politikoengatik beste herrialde batean babes hartu duena. ik errefuxiatu.
  3 (txirrindularitzan)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 auzi-iheslari
  6 iheslari gune
  7 iheslari politiko
ihesle ihesle iz iheslaria.
ihesleku ihesleku iz babeslekua, gordelekua.
ihesliar ihesliar iz iheslaria.
ihespide ihespide ik ihesbide.
iheste iheste iz ihes egitea.
ihesti ihesti izond iheskorra.
ihestoki ihestoki iz iheslekua, babeslekua.
ihi ihi 1 iz zurtoin luzeak eta malguak dituen belar landarea, oso toki heze eta bustietan hazten dena (Juncus effusus etab.).
  2 (erkaketetan)
  3 (hitz elkartuetan)
ihidoi ihidoi iz ihi asko dagoen eremua. ik ihitegi; ihitza.
ihintz ihintz 1 iz eguratseko hezetasuna, batez ere gau eta goizaldean, ur tanta xehe bihurtzea; ur tanta xehe horiek.
  2 (erkaketetan)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 ihintz-lore
  5 ihintz-puntu (fisikan)
  6 izar-ihintz ipar ihintza.
ihintzaldi ihintzaldi iz ihintza egitea.
ihintzeztatu ihintzeztatu, ihintzezta, ihintzeztatzen du ad ihinztatu.
ihinzdun ihinzdun izond ihintza duena.
ihinztagailu ihinztagailu iz ihinztatzeko gailua. ik ihinztatzaile.
ihinztatu ihinztatu (orobat ihiztatu, g.er. eta ihintzatu g.er.), ihinzta(tu), ihinztatzen 1 du ad ihintzak bezala busti. ik ureztatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ihinztatzaile ihinztatzaile iz ihinztatzen duena. ik ihinztagailu.
ihitegi ihitegi iz ihi asko dagoen eremua. ik ihitegi; ihitza.
ihitsu ihitsu izond ihi askokoa.
ihitza ihitza iz ihi asko dagoen eremua. ik ihidoi; ihitegi.
ihizatu ihizatu ik ehizatu.
ihizi ihizi ik ehizi.
ihiztari ihiztari ik ehiztari.
ihiztoka ihiztoka iz ipar ur mehe geldizko hedadura, gehienetan landare asko dagoena. ik ihiztoki.
ihiztoki ihiztoki iz ipar ihiztoka.
ihiztor ihiztor 1 iz ehiza-ora.
  2 zakur ihiztor
iholdiar iholdiar izlag/iz Iholdikoa, Iholdiri dagokiona; Iholdiko herritarra.
ihortziri ihortziri ik ihurtzuri.
ihurtzuri ihurtzuri ( orobat ihortziri Hiztegi Batuak ihortziri baztertzen du eta ihurtzuri erabili behar dela adierazten ) iz trumoia. ik inusturi.
ijitano ijitano iz ijitoa.
ijito ijito (orobat ijitu g.er., jito g.er. eta kitu g.er.) 1 iz Egiptotik zetorrela uste zen herri ibiltari, orgetan bizi den bateko kidea. ik buhame; motxaile.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  · 3 izond
  4 ijito jende (orobat ijitojende)
  4 ijito kastako izlag
ijitokeria ijitokeria iz ijitoei egozten zaien egite makurra, maltzurkeria, iruzurra.
ijitotasun ijitotasun iz ijito izateko nolakotasuna.
ijitotxo ijitotxo iz ijito txikia.
ika-mika ika-mika (orobat ikamika g.er.) 1 iz eztabaida, liskarra.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  · 4 adlag ika-mikan.
  5 ika-mikan adlag
ikara ikara 1 iz astinaldi labur eta arinen saila. ik dardara.
  2 beldur handia.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (adizlagun gisa)
  6 ikaran adlag ikaraturik, dardarka. ik beherago 8.
  7 ikaratan adlag ikaran.
  8 ikaraz adlag ikaraturik, dardarka. ik gorago 6.
  9 ikarazko izlag
  10 ikaretan adlag ikaran.
  11 beldur-ikara
  12 hotz(-)ikara ik hotzikara.
  13 ikara batean
  14 ikara bizian
  15 ikara eman
  15 ikara egin dardaratu.
  16 ikara eragin dardarazi.
  17 ikara izan1 da ad beldur izan.
  18 ikara izan2 du ad beldur izan.
  19 ikara sartu
  20 ikararen ikaraz
  21 itsas(-)ikara ik itsasikara.
  22 izu-ikara (orobat izuikara g.er.) ik laborri.
  23 izu-ikaratu ik ikaratu 5.
  24 lur(-)ikara ik lurrikara.
ikarabide ikarabide iz ikaratzeko arrazoia.
ikaragabe ikaragabe izond ikara sentitzen ez duena.
ikaragaitz ikaragaitz 1 izond ia ezin ikaratuzkoa.
  2 (adizlagun gisa)
ikaragarri ikaragarri 1 izond ikaratzen duena, guztiz beldurgarria. ik izugarri.
  2 oso handia.
  3 (izan aditzarekin)
  · 4 adlag oso, asko, guztiz. ik ikaragarriro. (aditzekin)
  5 (izenondoekin)
  6 (nola adizlagunekin)
  7 ikaragarriko izlag ipar ikaragarria.
  8 ikaragarrizko izlag ikaragarria.
ikaragarridun ikaragarridun izlag ikaragarrikoa.
ikaragarrikeria ikaragarrikeria iz egintza ikaragarria, gaitzesgarritzat hartua.
ikaragarriro ikaragarriro adlag ikaragarri.
ikaragarritasun ikaragarritasun iz ikaragarria denaren nolakotasuna.
ikaragarritu ikaragarritu, ikaragarri(tu), ikaragarritzen 1 du ad ikaragarri bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ikaraka ikaraka adlag dardaraka.
ikarakor ikarakor izond ikaratzkeo joera duena, dardarakorra. ik ikarati.
ikaralarri ikaralarri iz
ikaraldi ikaraldi iz ikara egitea.
ikaralditxo ikaralditxo iz ikaraldi arina.
ikarante ikarante izond ikara eragiten duena.
ikararazi ikararazi, ikararaz, ikararazten (orobat ikara arazi; Hiztegi Batuan ikararazi agertzen da) du ad ikaratzera behartu.
ikararazle ikararazle izond ikararazten duena.
ikarati ikarati 1 izond dardaratia.
  2 ikara adierazten duena.
  3 erraz ikaratzen dena, beldurtia. ik ikarakor.
  4 (adizlagun gisa)
ikaratsu ikaratsu izond ikaraz betea.
ikaratu ikaratu, ikara(tu), ikaratzen 1 da ad dardaratu, ikara egin.
  · 2 da/du ad asko beldurtu, izutu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (erkaketetan)
  5 izu-ikaratu ik ikara 22.
ikaratze ikaratze iz asko biltdurtzea.
ikas ikas (hitz elkartuen lehen osagi gisa) ik ikasi 8.
ikasaldi ikasaldi ik ikastaldi.
ikasarazi ikasarazi (orobat ikasiarazi g.er. ikastarazi g.er. eta ikas arazi), ikasaraz, ikarazten du ad ikastera behartu.
ikasaulki ikasaulki iz ikasgelako aulkia.
ikasberri ikasberri izond zerbait duela gutxi ikasi duen pertsona.
ikasbide ikasbide (orobat ikas(-)bide g.er.) 1 iz irakaspena.
  2 ikasteko metodoa.
  3 ikasgaia.
  4 ikasbide(a) eman
  5 ikasbide hartu
  6 kristau ikasbide kristauak jakin behar dituen egien irakaskuntza; egia horiek ikasten diren liburutxoa. ik dotrina.
ikasbidetsu ikasbidetsu izond ikasbide ematen duena.
ikasetxe ikasetxe ik ikastetxe.
ikasgabe ikasgabe ik ikasigabe
ikasgai ikasgai 1 iz ikasteko gaia.
  2 ikasturte edo ikastaro bat banatzen den gaietako bakoitza. ik irakasgai.
  3 irakasgai bat banatzen den zatietako bakoitza.
  4 enborreko ikasgai
  5 hautazko ikasgai
ikasgaika ikasgaika adlag ikasgaien arabera.
ikasgaitxo ikasgaitxo iz ikasgai txikia edo laburra.
ikasgarri ikasgarri 1 izond ikastea merezi duena; ikasteko modukoa.
  2 (adizlagun gisa)
ikasgela ikasgela 1 iz ikastetxe batean eskolak ematen diren gela bakoitza.
  2 (izenondo edo izenlagunekin)
  3 ikasten den gela.
ikasgelategi ikasgelategi iz batez ere ikasgelez osaturiko eraikina.
ikasgia ikasgia ik ikasgu.
ikasgu ikasgu (orobat ikasgia) 1 iz irakaskuntza.
  2 ikastetxea.
ikasgune ikasgune iz ikasteko gunea.
ikasgura ikasgura iz ikasteko gogoa. ik ikasinahi.
ikasi ikasi, ikas, ikasten 1 du ad ezaguera multzo bat iritsi, zerbait egiteko edo erabiltzeko gaitasuna edo trebetasuna bereganatu, adimen lanaz nahiz esperientziaz.
  2 (zer osagaiaz)
  3 (nola adizlagun osagaiaz)
  4 (perpaus galdekatzaile eta konpletiboekin)
  5 (objektua -n edo -tzen atzizkiarekin edo kidekoekin)
  6 (-tik atzizkiko osagaiaz)
  7 (objektua -z atzizkiarekin)
  8 (ikas hitz elkartuen lehen osagai gisa)
  9 erakutsi.
  10 jakin, jabetu.
  11 (era burutua izenondo gisa) eskola duena, kultura duena.
  12 –en berri ikasi
  13 buruz ikasi
  14 gogoz ikasi buruz ikasi.
  15 ikas erraz ik ikasterraz.
  16 ikas(-)mahai ik ikasmahai.
  17 ikas(-)maila ik ikasmaila.
  18 ikas(-)material ik ikasmaterial.
  19 ikus eta ikas
ikasigabe ikasigabe (orobat ikasgabe g.er.) izond eskolarik ez duena, kulturarik ez duena.
ikasinahi ikasinahi iz ikasteko gogoa. ik ikasgura.
ikasizale ikasizale izond ikasteko zaletasuna.
ikasketa ikasketa 1 iz pl ikastetxe batean erakusten diren gaiak ikastea.
  2 (singularrean) ikastea. ik ikaskuntza.
  3 (aditzaren objektu gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 ikasketak egin
ikasketaburu ikasketaburu ( orobat ikasketa(-)buru ) iz ikastetxe batean ikasketen arduraduna dena.
ikasketadun ikasketadun izond ikasketak dituena.
ikaskide ikaskide iz ikasketa kidea. ik ikaslagun.
ikaskintza ikaskintza iz ikaskuntza.
ikaskizun ikaskizun iz ikasi behar den gauza.
ikaskuntza ikaskuntza 1 iz ikastea, ikasketa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ikaslagun ikaslagun iz ikaskidea.
ikasle ikasle 1 iz ikastetxe batean edo irakasle batengandik eskolak edo irakaspenak hartzen dituena.
  2 (izenlagunekin)
  3 maisu edo gidari baten irakaspenak hartzen dituena. ik dizipulu.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 5 (predikatu edo adizlagun gisa)
  6 ikasle ohi
ikaslegai ikaslegai iz etorkizunean ikasle izango den pertsona.
ikaslego ikaslego iz ikasletza.
ikasleku ikasleku iz ikasteko lekua. ik ikastoki.
ikasleria ikasleria iz ikasle multzoa, ikasleak.
ikasliburu ikasliburu iz eskola liburua; ikasgai bat azaltzen duen liburua.
ikasmahai ikasmahai (orobat ikas-mahai g.er.) 1 iz ikasteko mahaia.
  2 (ikasgeletan)
ikasmaila ikasmaila (orobat ikas(-)maila) iz hezkuntza maila.
ikasmaterial ikasmaterial (orobat ikas(-)material) iz ikasteko liburu eta lanabesen multzoa.
ikasmaterialgintza ikasmaterialgintza iz ikasmaterialak egitea.
ikasmin ikasmin iz ikasteko gogo bizia.
ikaspen ikaspen (Hiztegi batuak irakaspen hobesten du) iz ikastea; irakaspena.
ikaspostu ikaspostu iz
ikastalde ikastalde iz ikasle taldea.
ikastaldi ikastaldi 1 iz ikastaroa; ikas jardunaldia.
  2 (hitz elkartuen bigarren osagai gisa)
ikastarazi ikastarazi ik ikasarazi.
ikastaro ikastaro 1 iz gai bati buruz ematen diren eskola edo irakaspen jarraituen multzoa. ik ikastaldi.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 ikastaro trinko eskola-ordu askoko egun gutxitan ematen den ikastaroa.
ikastaroburu ikastaroburu (corpusean ikastaro-buru soilik) iz ikastaro baten buru dena.
ikaste ikaste 1 iz ezaguera multzo bat iristea, zerbait egiteko edo erabiltzeko gaitasuna edo trebetasuna bereganatzea. ik ikaskuntza; ikasketa 2.
  2 (hitz elkartuetan)
ikasterraz ikasterraz (orobat ikas erraz) izond ikasteko erraza.
ikastetxe ikastetxe (orobat ikas etxe g.er.) 1 iz irakaskuntzan edozein mailatan, baina bereziki lehen mailan edo erdikoan, ari den etxea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 ikastetxe bateko kideen multzoa.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ikastoki ikastoki (orobat ikas toki g.er.) 1 iz ikasteko tokia.
  2 ikastetxea.
ikastola ikastola 1 iz euskaraz erakusten den eskola edo lehen hezkuntzako ikastetxea.
  2 (hitz elkartuetan)
ikastolakume ikastolakume iz adkor ikastola-ikaslea.
ikastolero ikastolero iz adkor ikastolakumea.
ikastolizazio ikastolizazio iz ikastetxe bat ikastola bihurtzea.
ikastordu ikastordu iz eskola ordua; ikasteko ordua.
ikastun ikastun 1 izond asko edo ongi ikasten duena.
  2 (hitz elkartuetan)
  · 3 iz ikaslea, bereziki lanbide ikaslea. ik aprendiz.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ikasturte ikasturte (orobat ikasurte eta ikas urte g.er.) 1 iz uda oporraldi biren arteko eskola aldia.
  2 (aditzaren objektu gisa)
  3 hed
  3 (hitz elkartuetan)
ikatz ikatz 1 iz errekin beltz eta trinkoa, gehienbat karbonoz osatua, landare etorkia duena. ik harrikatz.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (pisu neurriekin edo kidekoekin)
  5 (margotzeko gai gisa)
  6 (zigorrraren irudi gisa)
  7 (erkaketetan)
  8 egur ikatz
  9 ikatz bizi (orobat ikazbizi g.er.)
  10 ikatz gori
  11 ikatz-kolore izond ikatzaren kolorea duena.
  12 ikatz/ikatza egin
  13 ikatz-ontzi ik ikatzontzi.
ikatzegile ikatzegile iz ikazkina.
ikatzontzi ikatzontzi (orobat ikatz-ontzi) 1 iz ikatzaren ontzia, bereziki berogailuena.
  2 ikatza garraitzeko itsasontzia.
ikazbizi ikazbizi ik ikatz 9.
ikazdun ikazdun iz ikatz-saltzailea.
ikazki ikazki iz ikatz gaia.
ikazkile ikazkile (orobat ikazkille) iz ikazkina.
ikazkin ikazkin 1 iz/izond ikatz egiten duena; ikatza saltzen edo garraiatzen duena.
  2 (adizlagun gisa)
  3 ikazkinarekin beltz eta errotariarekin zuri
ikazkingo ikazkingo iz ikazkintza.
ikazkintza ikazkintza iz ikatza egitea.
ikazleku ikazleku iz ikatza dagoen lekua.
ikaztegi ikaztegi iz ikatza gordetzen den tokia edo biltegia.
ikaztegietar ikaztegietar izlag/iz Ikaztegietako, Ikaztegietari dagokiona; Ikaztegietako herritarra.
ikaztu ikaztu, ikatz/ikaztu, ikazten 1 da ad ikatz bihurtu.
  2 irud
  3 (era burutua izenondo gisa)
ikebana ikebana iz Loreak kokatzeko japoniar antzea.
iker iker (hitz elkartuen lehen osagi gisa) ik ikertu 3.
ikerbide ikerbide iz ikertzeko bidea. ik ikerketa 7.
ikerburu ikerburu iz ikerketaburua.
ikergai ikergai iz ikerketaren gaia. ik ikerketa 10.
ikergailu ikergailu iz ikerketarako gailua.
ikergaitz ikergaitz izond ia ikertezina.
ikergune ikergune iz ikerketa gunea.
ikerka ikerka adlag ikertzen.
ikerketa ikerketa 1 iz ikertzea. ik ikerkuntza; ikerpen.
  2 (izenlagun eta izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ikerketapean
  6 ikerketa batzorde
  7 ikerketa(-)bide ik ikerbide.
  8 ikerketa erakunde
  9 ikerketa egin
  10 ikerketa gai ik ikergai.
  11 ikerketa(-)lan ik ikerlan.
  12 ikerketa(-)programa
  13 ikerketa(-)proiektu
  14 ikerketa(-)talde ik ikertalde.
  15 ikerketa(-)zentro
  16 ikerketan jardun
  17 zientzia ikerketa
ikerketabide ikerketabide ik ikerketa 6.
ikerketaburu ikerketaburu (orobat ikerketa buru) iz ikerlan baten buru den pertsona.
ikerketagai ikerketagai ik ikerketa 9.
ikerketalari ikerketalari iz ikerlaria.
ikerketatxo ikerketatxo iz adkor ikerketa.
ikerkizun ikerkizun pred ikertzeko.
ikerkuntza ikerkuntza 1 iz ikerketa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 ikerkuntza egin
  5 ikerkuntza lan
  6 zientzia ikerkuntza
ikerlan ikerlan 1 iz ikerketa lana. ik ikerketa 11.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ikerlari ikerlari ( Hiztegi batuak ikertzaile hobesten du) 1 iz ikertzailea.
  2 ik ikertu 1.
  3 (hitz elkartuetan)
ikerlaritza ikerlaritza iz ikertzaile jarduna.
ikerle ikerle 1 iz iz ikerlaria, ikertzailea.
  2
ikerleku ikerleku iz ikerketa egiten den lekua.
ikerpen ikerpen iz ikerketa.
ikerraldi ikerraldi (orobat ikertaldi) 1 iz ikerketa.
  2 ik ikertu 1.
ikerrarazi ikerrarazi (orobat ikertarazi), ikerraraz, ikerrarazten du ad ikertzera behartu.
ikertalde ikertalde iz ikerketa taldea. ik ikerketa 14.
ikertaldi ikertaldi ik ikerraldi.
ikertegi ikertegi iz ikerketa zentroa.
ikertezin ikertezin izond ezin ikertuzkoa. ik ikergaitz.
ikertu ikertu, iker, ikertzen 1 du ad aztertu, arakatu, miratu.
  2 jakintzari edo zientziari dagozkion aurkikundeak egiteko aztertu.
  3 (iker hitz elkartuen lehen osagai gisa)
  4 iker-lerro (corpusean ikerlerro soioik)
  5 iker-txosten (orobat ikertxosten)
ikertuezin ikertuezin izond ezin ikertuzkoa.
ikertxosten ikertxosten ik iker 5.
ikertzaile ikertzaile ( orobat ikertzale g.er. eta ikerzale g.er.) 1 iz jakintza edo zientzia ikerketan aritzen den pertsona. ik ikerlari.
  2 polizia ikerketetan eta kidekoetan aritzen den pertsona.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (izenondo gisa)
  5 ikertzaile pribatu
  6 ikertzaile talde
ikertzaileburu ikertzaileburu iz ikertzaile talde baten burua.
ikertzale ikertzale ik ikertzaile.
ikertze ikertze iz aztertzea, arakatzea, miratzea; jakintzari edo zientziari dagozkion aurkikundeak egiteko aztertzea. ik ikerketa; ikerkuntza.
ikertzeke ikertzeke adlag ikertu gabe.
ikilimiliklik ikilimiliklik ik ikimiliklik.
ikimiliklik ikimiliklik (orobat ikilimiliklik) adlag
ikoldu ikoldu, ikol(du), ikoltzen da ad uzkurtu, zapaldu.
ikono ikono 1 iz Sortaldeko Elizan, zurezko ohol batean egiten den erlijiozko irudia.
  2 irudikatzen duen gauzarekin antz formala duen ikurra.
  3 ordenagailuaren pantailan, programa edo funtzio bat irudikatzen duen iruditxoa.
  4 sinbolo balioa duen zerbait edo norbait.
  3 (hitz elkartuetan)
ikonofilo ikonofilo izond ikonoen zale dena.
ikonofobia ikonofobia iz ikonoekiko gorrotoa.
ikonofobo ikonofobo izond ikonoei gorroto diena.
ikonografia ikonografia iz gai edo izaera jakin bateko irudi multzoa.
ikonografiko ikonografiko izond ikonografiarena, ikonografiari dagokiona.
ikonografo ikonografo izond ikonografian espezialista.
ikonoklasia ikonoklasia iz ikonoklastia.
ikonoklasta ikonoklasta 1 izond/iz irudi sainduen gurtzaren aurkakoa dena.
  2 tradizioko balioen eta irudien suntsitzailea.
ikonoklastia ikonoklastia iz joera edo jokaera ikonolasta. ik inokoklasia.
ikonologia ikonologia iz arte irudikapenaren azterketa.
ikonologiko ikonologiko iz ikonologiarena, ikonologiari dagokiona. ik ikonologia.
ikonomia ikonomia iz
ikonosfera ikonosfera iz cf ionosfera.
ikonostasio ikonostasio iz ikonoz eta irudi sakratuz apainduriko zurrezko hesia, greziar elizetan aldarearen aurrean jartzen dena.
ikonotu ikonotu, ikono(tu), ikonotzen du ad ikono bihurtu.
ikore ikore iz zenbait zauri gaiztori darien zorne modukoa.
ikorzirin ikorzirin iz baba, pusla.
ikosaedro ikosaedro iz hogei aurpegiko poliedroa.
ikotika ikotika 1 iz jauzia.
  · 2 adlag jauzika.
ikterizia ikterizia iz min horia, larumina.
iktiofago iktiofago iz arabiako hegoaldean-edo bizi zen herri bateko kidea, arrainez elikatzen zena.
iktiologia iktiologia iz zoologiaren adarra, arrainak aztertzen dituena.
iktiologo iktiologo iz arrainak aztertzen dituen zoologoa.
ikuilu ikuilu ik ukuilu.
ikur ikur 1 iz zerbaiten adierazgarri erabiltzen den letra, ezaugarri edo kidekoa. ik zeinu.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 sinboloa.
ikurdi ikurdi iz armarria.
ikurdun ikurdun izond ikurra duena.
ikurreztatu ikurreztatu, ikurrezta, ikurreztatzen da ad
ikurrin ikurrin 1 iz Euskadiko bandera.
  2 bandera.
ikurrindun ikurrindun izond ikurrina duena.
ikurrintxo ikurrintxo iz ikurrin txikia.
ikurritz ikurritz (orobat ikurtitz) iz goiburua.
ikurriztatu ikurriztatu izond ikurritzez hornitua.
ikurtxo ikurtxo iz ikur txikia.
ikus ikus ik ikusi 9-13.
ikusaldi ikusaldi ik ikustaldi.
ikusarazi ikusarazi (orobat ikusiarazi g.er. eta ikustarazi g.er.), ikusaraz, ikusarazten 1 du ad ikustera behartu.
  2 gorriak/senperr(ena)k ikusarazi
ikusbera ikusbera izond ikusnahia.
ikusberritu ikusberritu, ikusberri(tu), ikusberritzen du ad berrikusi.
ikusbide ikusbide 1 iz ikusteko bidea. ik ikuspide.
  2 froga.
ikusbitarte ikusbitarte iz ikus eremua.
ikusentzule ikusentzule ik ikusi 21.
ikusentzun ikusentzun ik ikusi 22.
ikusentzunezko ikusentzunezko ik ikusi 23.
ikusentzungailu ikusentzungailu iz ikusteko eta entzuteko gailua.
ikusentzungarri ikusentzungarri iz ikusteko eta entzuteko emankizuna.
ikuseremu ikuseremu ik ikusi 24.
ikusezin ikusezin ( orobat ikustezin ikus ezin g.er. eta ikusiezin g.er.; Hiztegi Batuan ikusezin agertzen da) 1 izond ezin ikusizkoa. cf ikusiezin.
  2 (adizlagun gisa)
  3 ikusezinezko (orobat ikus ezinezko g.er.) izlag ikusezina.
ikusezinki ikusezinki (corpusean ikustezinki soilik) ezin ikusizko eran.
ikusezintasun ikusezintasun (orobat ikustezintasun g.er.) iz ikusezina denaren nolakotasuna.
ikusgai ikusgai 1 izond ikus daitekeena.
  2 (izan aditzarekin)
  3 (adizlagun gisa)
  · 4 iz ikusgarria.
ikusgailu ikusgailu iz ikusteko zernahi gailu.
ikusgaitasun ikusgaitasun iz ikusgaia denaren nolakotasuna.
ikusgaitz ikusgaitz izond nekez ikusten dena, ia ikusezina.
ikusgarri ikusgarri 1 izond ikusia izatea merezi duena.
  2 (adizlagun gisa) ik ikusgarriki.
  · 3 izond ikusgaia.
  · 4 iz ikuskaria; ikusia izatea merezi duen gauza. ik ikuskizun.
  5 ikusgarrizko izlag
ikusgarriki ikusgarriki adlag era ikusgarrian. ik ikusgarriro.
ikusgarriņo ikusgarriño iz adkor ikusgarria, ikuskaria.
ikusgarriro ikusgarriro adlag era ikusgarrian. ik ikusgarriki.
ikusgarritasun ikusgarritasun iz ikusgarria denaren nolakotasuna.
ikusgose ikusgose iz ikusteko gosea.
ikusgune ikusgune iz
ikusgura ikusgura 1 izond ikusnahia.
  2 (adizlagun gisa) ikusguraz.
ikusguratsu ikusguratsu izond ikusguraz dagoena.
ikusi ikusi, ikus, ikusten 1 du ad begien bidez somatu. (zerbait edo norbait)
  2 (nola)
  3 (noiz, non)
  4 (zertan)
  5 (dezagun/ditzagun formekin)
  6 (nola esaldi txertatu batekin)
  7 (konpletibarekin)
  8 (agintezko formetan)
  9 (ikus forma agintezko esaldietan)
  10 (ikus elkar partikularekin)
  11 hed ik ohartu 6.
  12 (ikus hitz elkartuetan lehen osagai gisa, izenekin; ik beherago 25)
  13 (ikus hitz elkartuetan lehen osagai gisa, aditzekin; ik beherago 22)
  14 (ikusi hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  15 (era burutua izenondo gisa)
  16 (era burutua izen gisa)
  17 ez ikusiarena egin
  18 ezin ikusi irud
  19 ezin ikusizko izlag
  20 ikus arte ik beherago 27.
  21 ikus-entzule (orobat ikusentzule g.er.)
  22 ikus-entzun (orobat ikusentzun g.er.)
  23 ikus-entzunezko1 (orobat ikusentzunezko g.er.) izlag
  24 ikus-entzunezko2 iz
  25 ikus eremu (orobat ikuseremu g.er.)
  26 ikus-min ik ikusmin
  27 ikusi arte ik gorago 20.
  28 ikusi-makusi
  29 ikusiak ikusi
ikusiezin ikusiezin iz ezin ikusia.
ikuska ikuska 1 adlag ipar ikusten.
  2 (izen gisa)
  3 bazter ikuska bazterrak ikusten.
ikuskagarri ikuskagarri izond ikuska daitezkeena.
ikuskaketa ikuskaketa iz ikuskatzea.
ikuskaldi ikuskaldi iz ikuskatzea.
ikuskapen ikuskapen 1 iz ikuskatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ikuskari ikuskari 1 iz ikuspena, alegiazko edo naturaz gaindiko ikusketa.
  2 ikuskizuna.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 ikuskatze lana egiten duen pertsona. ik ikuskatzaile 2.
ikuskariorde ikuskariorde iz ikuskariaren hurrengoa, eta, egoera jakin batzuetan, haren ordekoa.
ikuskaritu ikuskaritu, ikuskari(tu), ikuskaritzen du ad ikuskatu.
ikuskaritza ikuskaritza 1 iz ikuskariaren jarduera, kargua eta lanbidea; ikuskariak lan egiten duten zerbitzua; zerbitzu horren bulegoak.
  2 (hitz elkartuetan, lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan, bigarren osagai gisa)
  4 lan ikuskaritza.
  5 lan ikuskaritza
ikuskatu ikuskatu, ikuska, ikuskatzen 1 du ad arretaz ikusi; ikertu, arakatu.
  2 zerbait behar bezala dagoen edo dabilen ikusteko ikerraldia egin.
  3 (era burutua izenondo gisa).
ikuskatzaile ikuskatzaile 1 izond ikuskatzen duena.
  · 2 iz ikuskatze lana egiten duen pertsona. ik ikuskari 4.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 goi ikuskatzazile
ikuskatze ikuskatze 1 iz arretaz ikustea; zerbait behar bezala dagoen edo dabilen ikusteko ikerraldia egitea.
  2 (hitz elkartuetan)
ikuskera ikuskera 1 iz ikusteko era edo modua.
  2 (hitz elkatuetan)
  3 mundu ikuskera
ikusketa ikusketa 1 iz ikustea.
  2 ikuskatzea.
ikusketari ikusketari 1 iz ikuskariak dituen pertsona.
  2 ipar ikuskatzailea.
ikuskide ikuskide iz
ikuskizun ikuskizun 1 begien aurrean agertzen dena; antzerki, dantza edo kidekoren baten emanaldi jendaurrekoa. ik ikuskari 2.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ikuspena.
  · 6 ikuskizun izan du ad
  7 ikuskizun izan (da ad)/egon
  8 ikuskizuna huts egin
ikuskoikeria ikuskoikeria iz
ikuskor ikuskor (Hiztegi Batuak ikuskor bazterten du eta ikusgai erabili behar dlea adierazten) izond ikusgaia.
ikuskortu ikuskortu, ikuskor(tu), ikuskortzen da ad ikusgai utzi
ikuslari ikuslari 1 iz ikuslea.
  2 ikuskaria.
ikusle ikusle 1 iz ikuskizun bat ikusten duen pertsona. ik ikusliar.
  2 ikusten duena.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 5 izond ikusten duena.
  6 ezkutu-ikusle
  7 tele-ikusle
ikuslego ikuslego iz ikusleria, ikusleak. (Euskaltzaindiaren gomendio baten arabera, adiera honetan ‘ikusleak, ikusleria’ erabili behar dira)
ikusleria ikusleria iz ikusle multzoa.
ikusletegi ikusletegi iz ikusleria, ikusleak.
ikusliar ikusliar 1 iz ikuslea.
  2 ikustaldi bat egiten duena. ik bisitari.
ikusmen ikusmen 1 iz ikusteko ahalmena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (leku deklinabide atzizkiez)
  4 (testuinguru teknikoagoetan)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 ikustea.
  8
  9 ikusmenezko
  10 ikusmen gune (orobat ikusmengune)
  11 ikusmen kortex
ikusmendun ikusmendun izond ikusmena duena.
ikusmenezkotasun ikusmenezkotasun iz ikusmenezkoa denaren nolakotasuna.
ikusmin ikusmin (orobat ikus min g.er.; Hiztegi batuan ikusmin agertzen da) 1 iz
  2 (hitz elkartuetan)
  · 3 izond
  4 ikusminez
ikusmira ikusmira 1 iz ikusmiratzea.
  2 (leku deklinabide atzizkiekin)
  3 ikuspegia.
  4 ikuspuntua.
  5 ikusnahia.
  6 (izenondo gisa)
  7 ikusmiran ikusmiratzen.
  8 ikusmiraz ikusnahiz.
  9 ikusmira egin
ikusmiraka ikusmiraka adlag ikusmiratzen.
ikusmirante ikusmirante iz adkor ikusmiran ari den pertsona.
ikusmiratsu ikusmiratsu iz
ikusmiratu ikusmiratu, ikusmira, ikusmiratzen du ad miratu, aztertu.
ikusmiratzaile ikusmiratzaile izond ikusmiran ari dena.
ikusmiratze ikusmiratze iz miratzea, aztertzea.
ikusmirazale ikusmirazale iz ikusmiraren zale den pertsona.
ikusmodu ikusmodu iz ikusmoldea.
ikusmolde ikusmolde (orobat ikus-molde g.er.) 1 iz ikusteko moldea.
  2 (hitz elkartuetan)
ikusmuga ikusmuga 1 iz ikusten denaren muga; zerumuga.
  2 hed
ikusnahi ikusnahi 1 izond ikusteko edo ezagutzeko gogoa duena.
  2 (adizlagun gisa)
  3 hed
ikuspegi ikuspegi 1 iz ikuslearen aurrean agertzen den eremua. ik ikusmira 3.
  2 (ikus eremua)
  3 hed
  4 ikustearen ondoriozko irudia.
  5 ikuspuntua.
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 ikusmoldea.
ikuspegidun ikuspegidun izlag ikuspegia duena.
ikuspen ikuspen 1 iz ikustea, begien bidez hautematea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 begien edo gogoaren aurrean agertzen den ikuskizun naturaz gaindikoa.
  4 alegiazko irudia, norbeararen irudimenean sortua.
  5 ikusten den gauza, ikuskizuna.
  6 ikus-eremua.
ikuspide ikuspide iz ikuspegia, ikusmoldea. ik ikusbide.
ikuspuntu ikuspuntu (orobat ikuspundu g.er.) 1 iz zerbait ikusten den puntua, zerbaiti begiratzen zaion puntua. ik ikuspegi 5.
  2 (objektu abstraktuez)
  3 (hitz elkartuetan)
ikustaile ikustaile iz ikuskatzailea.
ikustaldi ikustaldi (orobat ikusaldi g.er.; Hiztegi Batuan ikustaldi agertzen da) 1 iz Bisitaldia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 begiraldia.
  4 ikuskizuna.
  5 ikusmira.
  6 ikustea
  7 ikustaldi bat egin
  8 ikustaldia egin, bisitatu
ikustalditxo ikustalditxo iz ikustaldi laburra.
ikustamen ikustamen iz ikustaldia.
ikustate ikustate 1 iz begirunea; adeitasun agerpena; esker ona.
  2 ikuspena.
ikustatu ikustatu, ikusta, ikustatzen 1 du ad ikustaldia egin, bisitatu.
  2 begiztatu, urrundik ikusi.
  3 ikuskatu, arretaz ikusi.
ikustatze ikustatze iz arretaz ikustea.
ikuste ikuste iz begien bidez sumatzea.
ikustear ikustear adlag ikusteko.
ikustearren ikustearren adlag ikusteko.
ikustegi ikustegi 1 iz behatokia.
  2 erakustokia.
ikusteke ikusteke adlag ikusi gabe.
ikusterraz ikusterraz izond ikusten erraza dena.
ikustezin ikustezin ik ikusezin.
ikustun ikustun 1 izond/iz ikusmena duena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ikutu ikutu ik ukitu.
ikutuka ik ukituka. ikutuka ik ukituka.
ikuzarazi ikuzarazi (orobat ikuz-arazi), ikuzaraz, ikuzarazten du ad ikuztera behartu.
ikuzgailu ikuzgailu 1 iz ikuzteko makina. ik ikuzmakina; garbigailu.
  2 ikuzteko gailua.
  3 ontzi-ikuzgailu
ikuzgile ikuzgile iz
ikuzgintza ikuzgintza iz ikuzgailuak egitea.
ikuzi ikuzi, ikuz, ikuzten 1 du ad uretan garbitu.
  2 urarekin garbitu.
  3 garbitu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
ikuzketa ikuzketa iz ikuztea.
ikuzle ikuzle iz ikuzten duen pertsona.
ikuzmakina ikuzmakina iz ikuzteko makina. ik ikuzgailu.
ikuztaldi ikuztaldi iz ikuztea.
ikuzte ikuzte iz uretan garbitzea.
ikuztegi ikuztegi iz arropa garbitzen den denda.
ilabete ilabete ik hilabete.
ilabetekari ilabetekari ik hilabetekari.
ilabetero ilabetero ik hilabetero.
ilabetesu ilabetesu ik hilabetsu.
ilada ilada ik ilara.
ilagin ilagin 1 iz artilea egiten edo harrotzen duen pertsona.
  2 (ilagi-ren ordez ziur aski) ilagia, artilea.
ilagindegi ilagindegi (orobat ilandegi) iz artilea lantzen den lantegia.
ilaia ilaia ik ilaje.
ilaje ilaje (orobat ilaia g.er.; Hiztegi Batuan ilaje agertzen da) 1 iz adkor ilea. (pertsonena)
  2 (animaliena)
ilar ilar 1 iz baratzeko landare lekaduna, jaten diren hazi biribilak ematen dituena (Pisum sativum).
  2 landaren horren hazia edo alea.
  3 (neurriekin)
  4 (hitz elkartuetan)
  5 babarruna.
  6 ilar biribil ipar ilarra.
  6 ilar gorri babarrun gorria.
  7 ilar leka (orobat ilarleka) ilarraren leka.
  8 ilar xabal ipar dilista.
  9 ilar xehe ipar ilarra.
  10 ilar zuri ilarra.
ilara ilara (orobat ilada g.er.) 1 iz errenkada, ondoz ondoko gauzen lerroa.
  2 (izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 ilaran adlag ik beherago 7.
  5 auto ilara
  6 ilara-biko (corpusean ilarabiko soilik)
  7 ilaran-ilaran
ilarabiko ilarabiko ik ilara 6.
ilaratxo ilaratxo iz ilara laburra.
ilargi ilargi (orobat illargi g.er.) 1 iz Lurraren satelitea, Eguzkiak argitzen duena, gaueko argizagi nagusia.
  2 Ilargiaren itxura Lurretik ikusten den bezala.
  3 beste planeta baten satelitea.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 ilargitan ilargiaren argitan
  6 eguzki-ilargi pl eguzkia eta ilargia.
  7 ezti-ilargi eztei bidaldia.
  8 ilargi amandre
  9 ilargi beltz ilargi berria.
  10 ilargi berri ik ilberri.
  11 ilargi bete ik ilbete.
  12 ilargi-eri ilargi-joa.
  13 ilargi eklipse
  14 ilargi-erdi (orobat ilargierdi g.er.) diskoaren erdia edo gutxiago argitua duen ilargiaren irudia.
  15 Ilargi Erdi Gorri Ilargi gorria.
  16 ilargi esne
  17 Ilargi Gorri Gurutze Gorriaren arabiar kidekoa.
  18 ilargi-jo (orobat ilargijo) Ilargiaren eraginpean dagoen pertsona, aldizkako zoroaldiak dituena.
  18a ilargi urte Lurreko behatzailearentzat Ilargiak eguzkiaren inguruan 12 itzuli egiten ematen duen denbora, gutxi gorabehera 354 egunek osatzen dutena.
  19 ilargi zuri (orobat xuri) ilargiaren argia. ik ilargite.
  20 ilargi zahar ilargi betea. ik ilbete.
ilargialdi ilargialdi 1 iz ilargi hilabetea.
  2 ilargiak alditsuengan duen eragina.
ilargierdi ilargierdi ik ilargi 14.
ilargigabe ilargigabe izond ilargia ikusten ez dena.
ilargijo ilargijo ik ilargi 18.
ilargikume ilargikume iz satelite artifiziala.
ilargipe ilargipe iz ilargi argiaren azpia.
ilargiratze ilargiratze iz Ilargira heltzea.
ilargitar ilargitar 1 izond Ilargikoa, ilargiari dagokiona.
  2 iz Ilargiko biztanlea.
ilargitari ilargitari iz ilargialdiaren araberako egutegia.
ilargite ilargite iz ilargiaren argia. ik ilargi 19.
ilargitsu ilargitsu izond ilargi argiz beta.
ilargitu ilargitu (orobat illargitu) izond ilargi-joa.
ilargitxo ilargitxo iz ilargi txikia.
ilargitzar ilargitzar iz ilargi guztiz handia.
ilari ilari iz artile haria.
ilarleka ilarleka ik ilar 7.
ilarraindu ilarraindu, ilarrain, ilarraintzen da ad harrotu, harropuztu.
ilatx ilatx iz ile izpia; izpia.
ilaun ilaun1 1 izond bizitasunik, indarrik, funtsik gabea. ik ahul; geldo.
  2 (adizlagun gisa)
ilaun ilaun2 iz paperaren, lastoaren edo zernahi gai arinen errautsa; ikatzaren gainean egiten den errauts zuria
ilaundu ilaundu, ilaun(du), ilauntzen 1 da ad ilaun bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ilaunki ilaunki adlag ahulki, bizitasunik gabe.
ilauntzear ilauntzear adlag ilauntzeko zorian.
ilazki ilazki iz ilargia.
ilazkin ilazkin iz artilea harrotzen duen pertsona.
ilazti ilazti ik hilazti.
ilbehera ilbehera iz Ilargiaren beheraldia, ilargi betetik ilargi berrira doan 14 eguneko aldia; ilbeheraren erdiko eguna, ilargiaren erdia argiturik dagoena.
ilbeheradun ilbeheradun izlag ilbeheraren irudia duena.
ilbeltz ilbeltz (orobat hilbetz g.er.) iz urtarrila.
ilberri ilberri 1 iz Lurraren eta Eguzkiaren artean dagoelako ikusezina gertatzen den ilargia; orobat hurrengo egunetakoa, ilargi betea arte. ik ilargi 10.
  2 (hitz elkartuetan)
ilbete ilbete iz aurpegia erabat argiturik agertzen duen ilargia. ik ilargi 11; ilzahar.
ildaska ildaska (orobat ildaxka; Hiztegi Batuan ildaska agertzen da) 1 iz Goldeak lurrean egiten edo urratzen duen ildoa.
  2 hed
  3 (hitz elkartuetan).
ildaskadun ildaskadun (corpusean ildaxkadun soilik) izond ildaskak dituena.
ildaskagabe ildaskagabe (corpusean ildaxka gabe soilik) izond ildaskarik ez duena.
ildaskatu ildaskatu (orobat ildaxkatu), ildaska(tu), ildaskatzen 1 du ad ildaskak egin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ildaxka ildaxka ik ildaska.
ildo ildo 1 iz goldeaz lurra irauliz egiten den irekidura luzea. ik ildaska; ildoxka.
  2 hed/irud
  3 haria, bidea.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 -en ildotik
  6 ildo berean
  7 ildo beretik
  8 ildo bertsutik
  9 ildo honetan
  10 ildo honetatik
  11 ildo horretan
  12 ildo horretatik
  13 ildo-txori (corpusean ildoxori soilik) iz buztanikara.
ildokatu ildokatu, ildokatu, ildokatzen du ad ildaskatu.
ildotu ildotu, ildo(tu), ildotzen 1 du ad ildoak egin, goldatu.
  2 irud ik ildaskatu.
ildotxo ildotxo iz ildo txikia.
ildoxka ildoxka iz ildo txikia.
ildoxkatu ildoxkatu ik ildozkatu.
ildoxori ildoxori ik ildo 13.
ildozkatu ildozkatu (orobat ildoxkatu), ildoxka(tu), ildoxkatzen 1 du ad ildaskatu.
  2 irud
ildoztatu ildoztatu, ildozta(tu), ildoztatzen du ad ildaskatu.
ile ile (orobat ule g.er.) 1 iz giza gorputzaren buruan eta beste alderdi batzuetan, eta zenbait animaliatan, batez ere ugaztunen azalean, sortzen diren adarkizko zuntz mehetako bakoitza.
  2 ileen multzoa; batez ere, buruko ileen multzoa.
  3 (koloreei buruzko izenondoekin)
  4 (bestelako izenondoekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 (testuinguru teknikoetan)
  8 ilezko izlag
  9 ile adats (orobat ileadats g.er.)
  10 ile-apaindegi ( orobat ileapaindegi Hiztegi Batuan ile(-)apaindegi agertzen da)
  11 ile-apaintzaile ( orobat ileapaintzaile Hiztegi Batuan ile(-)apaintzaile agertzen da) iz
  12 ile-argi (orobat ileargi g.er.) izond ilea argia duena.
  13 ile-beltz (orobat ilebeltz) izond ilea beltza duena.
  14 ile-gorri (orobat ilegorri) izond ilea gorria duena.
  15 ile-hori (g.er.; orobat hilehori g.er. hile hori g.er. eta ilehori) izond
  16 ile-kiribil (orobat ilekiribil) iz ilezko kiribila.
  17 ile-labur (orobat ilelabur g.er.) izond
  18 ile-luze (orobat ileluze g.er.) izond ilea luzea duena.
  19 ile motots (orobat ilemotots g.er.; Hiztegi Batuan ile(-)motots agertzen da)
  20 ile-sarri (orobat ilesarri) izond ile sarrikoa.
  21 ile txima (orobat iletxima)
  22 ile-urdin (orobat ileurdin) izond ilea urdina duena.
  23 ile xerlo
  24 ile-zuri (orobat ilezuri) izond
ileadats ileadats ik ile 9.
ileapaindegi ileapaindegi ik ile 10.
ileapaintzaile ileapaintzaile ik ile 11.
ileargi ileargi ik ile 12.
ilebeltz ilebeltz ik ile 13.
iledi iledi iz ile multzoa.
iledun iledun izond ilea duena.
ilegabe ilegabe izond ilerik ez duena.
ilegabetu ilegabetu, ilegabe(tu), ilegabetzen da/du ad ilea galdu edo kendu.
ilegal ilegal 1 izond legez kanpokoa.
  2 (adizlagun gisa)
ilegalitate ilegalitate iz ilegaltasuna.
ilegalizatu ilegalizatu, ilegaliza, ilegalizatzen 1 du ad ilegal bihurtu, legez kanporatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ilegalizatze ilegalizatze iz ilegal bihurtzea, legez kanporatzea. ik ilegalizazio.
ilegalizazio ilegalizazio iz ilegalizatzea, legez kanporatzea.
ilegalkeria ilegalkeria iz ilegaltasun gaitzesgarria.
ilegalketa ilegalketa iz ilegalizazioa.
ilegalki ilegalki iz era ilegalean.
ilegaltasun ilegaltasun iz ilegala denaren nolakotasuna. ik ilegalitate.
ilegaltze ilegaltze iz ilegal bihurtzea.
ilegitimo ilegitimo iz ez-legitimoa.
ilegorri ilegorri ik ile 14.
ilegun ilegun iz abuztuko lehen egunetako bakoitza.
ilehori ilehori ik ile 15.
ileizun ileizun iz ileordea.
ileketa ileketa adlag ipar ile eske.
ilekiribil ilekiribil ik ile 16.
ilelabur ilelabur ik ile 17.
ileluze ileluze ik ile 18.
ilemotots ilemotots ik ile 19.
ilemoztegi ilemoztegi iz ileapaindegia.
ilen ilen iz astelehena.
ilenti ilenti ik ilinti.
ileo ileo iz hestearren hersketa mingarria.
ileorde ileorde iz ordezko ilea.
ileordedun ileordedun izond ileordea duena.
ilesarri ilesarri ik ile 20.
iletratu iletratu iz eskolagabea.
iletrismo iletrismo iz eskolagabetasuna.
iletsu iletsu iz ile asko duena.
iletxima iletxima ik ile 21.
iletxo iletxo iz ile txikia.
ileurdin ileurdin ik ile 22.
ileurdindun ileurdindun ik ile 5.
ileurdintsu ileurdintsu ik ile 5.
ilezuri ilezuri ik ile 24.
ilgora ilgora (orobat hilgora g.er.)1 iz Ilargiaren goraldia, ilargi berritik ilargi betera doan 14 eguneko aldia; Ilgoraren erdiko eguna, ilargiaren erdia argiturik dagoena.
  2 ilgoraren irudia.
  3 (adizlagun gisa)
  4 Ilgora Emankor
ilindi ilindi ik ilinti.
ilinti ilinti (orobat ilenti g.er. eta ilindi g.er.) 1 iz egur zati erdi errea.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan)
  4 ilinti bizi.
iliondar iliondar izond/iz Iliongoa, Ilioni dagokiona; Iliongo herritarra.
iliriar iliriar izond/iz Iliriakoa, Iliriari dagokiona; Iliriako herritarra.
ilkaldi ilkaldi ik ilkialdi.
ilkatu ilkatu, ilka, ilkatzen du ad iltzatu, sartu.
ilki ilki, ilkitzen 1 da ad atera, irten.
  · 2 du ad atera.
  3 (era burutua izenondo gisa)
ilkialdi ilkialdi (corpusean ilakdi soilik; Hiztegi Batuan ilkialdi agertzen da)
ilkiarazi ilkiarazi, ilkiaraz, ilkiarazten du ad aterarazi, irtenarazi.
ilkibide ilkibide iz aterabidea, irtenbidea.
ilkitze ilkitze iz ateratzea, irtetea.
iloba iloba (orobat illoba g.er.) 1 iz anaia, arreba edo aizpa baten semea edo alaba.
  2 biloba.
  3 (hitz elkartuetan)
ilobaņo ilobaño iz urte gutxiko iloba.
ilobaso ilobaso iz ipar biloba.
ilobatxo ilobatxo iz urte gutxiko iloba.
ilobazale ilobazale izond iloben zale dena.
ilogika ilogika iz
ilogiko ilogiko iz logikaren aurka doana.
ilogikotasun ilogikotasun iz ilogikoa denaren nolakotasuna.
ilortu ilortu ik hilaurtu.
ilota ilota iz antzinako Espartako esklaboa.
iltzar iltzar ik ilzahar.
iltzarazi iltzarazi, iltzaraz, iltzarazten du ad iltzatzera behartu.
iltzatu iltzatu, iltza, iltzatzen 1 du ad zerbait iltzez edo kidekoez finkatu.
  · 2 da/du ad iltzea bezala sartu.
  3 finkatu
  4 (gogoan eta kidekoetan)
  5 (begiak, begirada eta kidekoak)
iltze iltze 1 iz metalezko atal mehea eta luzea, mutur batean punta eta bestean burua duena, finkatzeko, batzeko, zintzilikatzeko erabiltzen dena. ik itze; entenga; kabila.
  2 (izeonondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa )
  5 (erkaketetan)
  6 idi demetan, probalekuaren luzera.
  7 iltze-kanela.
  8 eskuzko pilotariei ahurrean sortzen zaien mina.
  9 gakoa.
  10 iltze-ateratzeko
  11 iltze-belar eukaliptuaren familiako landarea, lurralde beroetan hazten dena, iltze-kanelak ematen dituena (Caryophyllus aromaticus).
  12 iltze-buru ik iltzeburu.
  13 iltze-kanela iltze-belarraren lorearen pipil ihartua, janarien bizigarri erabiltzen dena.
  14 iltzez eta giltzez itxi erabat itxi.
  15 iltzez josi ik iltzeztatu.
  16 kako iltze (corpusean gakoiltze soilik)
iltzeburu iltzeburu (orobat iltze-buru) iz iltzearen burua.
iltzedun iltzedun izond iltzea duena; iltzeak dituena.
iltzeria iltzeria iz
iltzetxo iltzetxo iz iltze txikia.
iltzeztatu iltzeztatu, iltzezta, ilzeztatzen du ad iltzez josi.
iluminatu iluminatu, ilumina, iluminatzen 1 argiztatu.
  2 argitu.
  3 (era burutua izenondo gisa) goiargitu-ustea dena.
  4 iluminismoaren jarraitzailea; iluminismoari dagokiona.
iluminazio iluminazio 1 iz argiztapena.
  2 argi berezia, goiargia.
  3 kolorea eman zaion iduria.
iluminista iluminista iz iluminismoari dagokiona.
ilun ilun 1 izond argiz edo argitasunez gabetua; argi edo argitasun gutxi duena. ik goibel; beltz. ant argi.
  2 irud
  3 (koloreekin)
  4 kolore ilunekoa.
  5 ulertzeko, azaltzeko, mugatzeko zaila dena.
  6 alaitasunez gabetua, tristea, goibela. ik itun2.
  · 7 iz iluntasuna.
  · 8 adlag argitasunik, alaitasunik gabe.
  9 (izen bati elkarturik izenondo edo adizlagun gisa)
  10 (erkaketetan)
  11 ilunxeago
  12 ilunxegi
  13 argi-ilun iz ik beherago 16. ik argilun.
  14 aurpegi-ilun izond
  15 azal-ilun izond
  16 ilun-argi iz ik gorago 13.
  17 ilun-bista ik ilunbista.
  18 ilun-ilun
ilunabar ilunabar (orobat ilun nabar g.er.) 1 iz eguzkia sartu ondoko iluntzea. ik iluntze; ilunbista; ilunsenti.
  2 (izenondoekin)
  3 irud
  3 (hitz elkartuetan)
ilunabarrero ilunabarrero adlag ilunabar guztietan.
ilunabartu ilunabartu, ilunabar(tu), ilunabartzen 1 du ad ilunabarra heldu, zerua ilundu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ilunabartze ilunabartze iz ilunabarra heltzea, zerua iluntzea.
ilunagotu ilunagotu, ilunago(tu), ilunagotzen da/du ad ilunago bihurtu.
ilunaire ilunaire izond ilun-antzekoa. ik ilunkara.
ilunaldi ilunaldi 1 iz argiaren etenaldia.
  2 aldi iluna.
ilunantz ilunantz 1 iz argitasun ahula.
  2 (izenondo gisa)
ilunarazi ilunarazi, ilunaraz, ilunarazten du ad iluntzera behartu
ilunarte ilunarte iz Tarte iluna.
ilunbe ilunbe ik ilunpe.
ilunbetaratu ilunbetaratu ik ilunpetaratu.
ilunbista ilunbista (orobat ilun-bista) 1 iz ilunabarra, iluntzea.
  2 (izenondo gisa)
ilundu ilundu, ilun, iluntzen 1 da/du ad argia edo argitasuna galdu edo kendu, ilun bihurtu.
  2 irud
  3 (eguna, eguraldia eta kidekoak).
  4 alaitasuna galdu edo kendu, goibeldu. ik betilundu.
  5 ulergaitzago bihurtu.
  6 (era burutua izenondo gisa)
  7 iluntzearren adlag
ilundura ilundura 1 iz iluntasuna; argitasun galtzea.
  2 ipar (eguraldiaz minzatuz)
  3 (hitz elkartuetan)
ilunik ilunik adlag ilun.
ilunkara ilunkara izond ilun-antzekoa.
ilunkera ilunkera iz iluntzea, ilunabarra.
ilunki ilunki adlag iluntasunez, ilun.
ilunkiro ilunkiro adlag ilunki.
ilunpe ilunpe ( orobat ilunbe Hiztegi Batuak ilunbe baztertzen du eta ilunpe erabili behar dela adierazten) 1 iz argirik edo argitasunik eza. ik iluntasun.
  2 pl
  3 (leku-denborazko atzizkiekin singularrean)
  4 (leku-denborazko atzizkiekin pluralean)
  5 (hitz elkartuetan)
  6 ilunpetako
  7 ilunpetan iluntasunean. ik gorago 4.
  8 ilunpetara ik gorago 4.
  9 ilunpetatik ik gorago 4.
  10 erdi ilunpe.
  11 ilunpez ilunpe
ilunpetar ilunpetar izlag ilunpetakoa.
ilunpetaratu ilunpetaratu (corpusean ilunbetaratu soilik), ilunpetara(tu), ilunpetaratzen da ad ilunpetara joan.
ilunpetsu ilunpetsu izond ilunpez betea.
ilunpetu ilunpetu, ilunpe(tu), ilunpetzen 1 du ad ilundu, ilunpetan ezarri.
  2
ilunpilatu ilunpilatu izond adkor iluna.
ilunsenti ilunsenti iz iluntzea, ilunabarra.
iluntasun iluntasun 1 iz argi edo argitasunik eza; iluna den edo dagoenaren egoera. ik ilunpe.
  2 (izenondoekin)
  3 irud
  4 iluna denaren nolakotasuna.
  5 (testuetan eta kidekoetan)
  6 alaitasunik eza, goibeltasuna.
  7 (hitz elkartuetan)
iluntsu iluntsu izond iluntasunez betea.
iluntto iluntto izond ipar ilun samarra.
iluntxa iluntxa iz ilun samarra. ik ilunxko.
iluntxe iluntxe ik iluntze.
iluntxo iluntxo adlag ilun samar. ik iluntto; ilunxko.
iluntze iluntze (orobat iluntxe ipar) 1 iz gauaren hasiera, gaueko lehen orduak. ik ilunabar.
  2 (zenondoekin)
  3 (leku-denborazko atzizkiekin)
  4 (hitz elkartuetan)
  5 iluntzeko izlag
  6 iluntze alde
iluntzealdi iluntzealdi iz
iluntzero iluntzero 1 adlag iluntze guztietan.
  2 iluntzero-iluntzero
ilunune ilunune iz gune iluna.
ilunxka ilunxka izond ilun samarra.
ilunxko ilunxko adlag ilun samar. ik iluntxo.
ilupa ilupa 1 izond ganoragabea.
  2 (hitz elkartuetan)
ilupatu ilupatu, ilupa, ilupatzen 1 da ad higatu, maiztu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ilusigarri ilusigarri izond ipar ilusionagarria.
ilusimendu ilusimendu iz ipar ilusioa.
ilusimendukeria ilusimendukeria iz ipar ilusimendu gaitzesgarria.
ilusio ilusio (orobat ilusino g.er. ilusi g.er. eta ilusione g.er.) 1 iz itxura faltsuak eraginiko hautemate okerra; zentzumenen bidez hautematen denaren interpretazio faltsua.
  2 gogoa liluratzen duen iritzi faltsu edo uste okerra.
  3 gogoa kitzikatzen duen poz edo itxaropena.
  4 (aditzaren objektu gisa)
  5 ilusioz adlag
  6 ilusiozko izlag
  7 ilusio optiko
  8 ilusioa egin
ilusiogabetu ilusiogabetu, ilusiogabe(tu), ilusiogabetzen da ad ilusioa galdu.
ilusionagarri ilusionagarri izond ilusionatzen duena.
ilusionante ilusionante izond ilusionagarria.
ilusionatu ilusionatu, ilusiona, ilusionatzen 1 da ad ilusioz bete, ilusioa piztu.
  2 du ad ilusioa eragin.
ilusionatzaile ilusionatzaile izond ilusionatzen duena, ilusionagarria.
ilusionismo ilusionismo iz esku jokoak egiteko antzea.
ilusionista ilusionista iz eskujokaria, esku jokoak egiten dituena..
ilusitu ilusitu, ilusi, ilusitzen da/du ad ipar ilusionatu.
iluso iluso izond ameslaria; inozoa
ilustralari ilustralari iz ilustratzailea.
ilustratu ilustratu1, ilustra, ilustratzen 1 du ad irudiztatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  · 3 du ad argitu, azaldu.
  · 4 da/du ad jakituria hartu; jakituria eman.
  5 (era burutua izenondo gisa) letraduna, ikasia, eskoladuna.
ilustratu ilustratu2 1 izond argiduna; Argien Mendekoa.
  · 2 iz pertsona letradua; Ilustrazioaren jarraitzaile den pertsona.
ilustratutxo ilustratutxo iz peio ilustratu ustekoa.
ilustratzaile ilustratzaile iz ilustrazioak egiten dituen marrazkilaria. ik ilustraziogile.
ilustrazio ilustrazio1 1 iz argigarria, iduria.
  2 ilustraziogintza.
  3 argigarria, azalpena.
  4 jakituria.
  5 (hitz elkartuetan)
Ilustrazio Ilustrazio2 iz Argien Mendea.
ilustraziodun ilustraziodun iz ilustrazioa duena; ilustrazioak dituena.
ilustraziogile ilustraziogile iz ilustratzailea.
ilustraziogintza ilustraziogintza iz ilustrazioak egitea.
ilustre ilustre izond ospetsua.
ilzahar ilzahar (orobat iltzar g.er. eta ilzar g.er.) iz ilbetea, ilargi zaharra.
ilzahartu ilzahartu, ilzahar(tu), ilzahartzen da ad ilargi zaharra izan.
imajina imajina (orobat imagina g.er.; Hiztegi Batuan imajina agertzen da) 1 iz Jesukristoren, Ama Birjinaren edo santuen tailua edo eskultura.
  2 irudia.
imajinaezin imajinaezin 1 izond ezin imajinatuzkoa.
  2 imajinaezinezko imajinaezina.
imajinagarri imajinagarri izond imajina daitekeena.
imajinarazi imajinarazi (orobat imaginarazi), imajinaraz, imajinarazten du ad imajinatzera behartu.
imajinario imajinario (orobat imaginario) 1 izond irudizkoa.
  2 iz iruditeria.
imajinatibo imajinatibo izond irudimen-, irudimenezko.
imajinatiboki imajinatiboki adlag
imajinatu imajinatu (orobat imaginatu g.er.; Hiztegi Batuan imajinatu agertzen da), imajina, imajinatzen 1 iz irudikatu. (norbait)
  2 (zerbait)
  3 (mendeko perpausekin)
  4 (mendeko perpausetan)
  5 (ezin-ekin)
  6 (era burutua izenongo gisa)
  7 ezin imajinatuzko
imajinatze imajinatze iz irudikatzea.
imajinazio imajinazio (orobat imaginazio g.er. eta imajinazino; Hiztegi Batuan imajinazio agertzen da) iz irudimena, asmamena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
imajineria imajineria 1 iz imajina multzoa.
  2 iruditeria.
imam imam (orobat iman, imman eta immam) 1 iz musulmanen erlijioan mezkitako otoitzaldiaren zuzendaria.
  2 musulmanen komunitate bat gidatzen duena.
iman iman 1 iz burdina eta kidekoak erakartzen dituen burdin atala.
  2 irud
  3 iman harri burdin oxido batez (Fe3O4) osatutako harria, burdina erakartzen duena.
iman iman ik imam.
imandu imandu, iman(du), imantzen da/du ad imanaren tasunak eman edo hartu. ik imantatu.
imanente imanente ik immanente.
imantatu imantatu, imanta, imantatzen 1 du ad imandu; imanak bezala erakarri.
  2 (era burutua izenondo gisa)
imertsio imertsio ik immertsio.
imigrante imigrante ik immigrante.
imigratu imigratu ik immigratu.
imigrazio imigrazio ik immigrazio.
imini imini ik ipìni.
imintzio imintzio 1 iz keinua.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 imintzio bat egin
  4 imintzioa egin
  5 imintzioak egin
imintzioka imintzioka adlag keinuka.
imintziotu imintziotu, imintzio(tu), imintziotzen du ad imintzioa egin.
imitaezin imitaezin izond ezin imitatuzkoa.
imitagarri imitagarri izond imitatua izatea merezi duena.
imitaketa imitaketa iz imitatzea.
imitarazi imitarazi, imitaraz, imitarazten du ad imitatzera behartu.
imitatu imitatu, imita, imitatzen 1 du ad antzeratu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 ezin imitatuzko izlag ik imitaezin.
imitatzaile imitatzaile 1 iz (zerbait) imitatzen duen pertsona.
  2 (norbait) imitatzen duen pertsona.
  · 3 izond imitatzen duena.
imitazio imitazio (orobat imitazione g.er.) 1 iz imitatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 imitaziozko
immakulatu immakulatu (corpusean inmakulatu soilik) izond orbangabea.
immam immam ik imam.
imman imman ik imam.
immanente immanente ( orobat imanente eta inmanente ) izond (zerbaiten) barnean, kanporanzko eraginik gabe, dagoena edo aritzen dena. ik berebaitako.
immanentista immanentista (orobat inmanentista) izond/iz immanentismoari dagokiona; immanentismoaren aldekoa.
immanentzia immanentzia (orobat inmanentzia) iz immanentea denaren nolakotasuna.
immaterial immaterial (corpusean inmaterial soilik) izond materiagabea.
immaterialitate immaterialitate (corpusean inmaterialitate soilik) izond immaterialtasuna.
immaterialtasun immaterialtasun (corpusean inmaterialtasun soilik) iz immateriala denaren nolakotasuna.
immediato immediato (corpusean inmediato soilik) izond berehalakoa.
immensitate immensitate (corpusean inmensitate soilik) iz neurrigabetasuna, baztergabetasuna.
immertsio immertsio (corpusean inmertsio, imersio, imertzio eta imerzio) 1 iz murgiltzea.
  2 (hezkuntzan)
immigrante immigrante ( orobat imigrante g.er. eta inmigrante g.er.) 1 iz immigratzen den edo immigratu berri den pertsona. ik etorkin.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  · 3 izond immigratzen den edo immigratu berri dena.
immigratu immigratu (orobat imigratu g.er. eta inmigratu g.er.), immigra, immigratzen 1 da ad herrialde batera atzerritik etorri eta bertan kokatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 (era burutua izen gisa)
immigratzaile immigratzaile (corpusean imigrazaile eta inmigratzaile soilik) iz immigrantea.
immigrazio immigrazio (orobat imigrazio g.er. eta inmigrazio g.er.) 1 iz immigratzea, immigranteen etorrera.
  2 immigrante taldea.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
immobiliaria immobiliaria (orobat inmobiliaria)1 iz etxe agentzia.
  2 higiezinen akzioa.
immobiliario immobiliario (orobat imobiliario eta inmobiliario) izond higiezinen, higiezin-.
immobilismo immobilismo (orobat inmobilismo) iz ohiko egoera aldatu nahi ez izateko, aurrerabideari uko egiteko joera.
immobilista immobilista (orobat imobilista eta inmobilista) izond immobilismoak joa; immobilismoaren aldekoa.
immobilizatu immobilizatu (orobat inmobilizatu), immobiliza, immobilizatzen 1 du ad higiezin bihurtu; higidurarik eza atxiki.
  2 kapitalez mintzatuz, epe laburrera diru ezin bihurtu diren ondasunetan inbestitu
immobilizatzaile immobilizatzaile (corpusean inmobilizatzaile soilik) izond immobilizatzen duena.
immolatu immolatu (orobat inmolatu), immola, immolatzen 1 da/du ad Jainkoari eginiko opari gisa hil.
  2 irud
  3 (era burutua izenondo gisa)
immolazio immolazio (orobat inmolazio) iz immolatzea.
immoral immoral (korpuseran inmoral soilik) izond moralgabea; moralaren aurkakoa.
immoralismo immoralismo (korpuseran inmoralismo soilik) izond moral arruntaren arauen alderantzizko arauak proposatzen dituen doktrina.
immoralista immoralista (korpuseran inmoralista soilik) izond ezaugarritzat immoralismoa duena; immoralismoaren aldekoa.
immoralitate immoralitate (korpuseran inmoralitate soilik) izond immorala denaren nolakotasuna.
immoralki immoralki (korpuseran inmoralki soilik) izond moral arruntaren aurka.
immoraltasun immoraltasun (korpuseran inmoraltasun soilik) izond immorala denaren nolakotasuna.
immortalitate immortalitate (korpuseran inmortalitate soilik) izond hilezkortasuna.
immortalizatzaile immortalizatzaile (korpuseran inmortalizatzaile soilik) izond hilezkortzen duena.
immune immune (orobat inmune g.er.) izond organismoez eta kidekoez mintzatuz, immunizatua, immunitatea duena.
immunitate immunitate ( orobat inmunitate ) 1 iz pertsonez mintzatuz, zenbait zigor, eginbide edo betebeharrez salbuetsia egoteko abantaila.
  2 organismoez mintzatuz, zenbait agente patogenok ezin erasana izatea.
  3 irud
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 immunitate sistema agente patogenoek ezin erasana izateko organismoaren sistema. ik immunologia 2; immunologiko 2; immuno 2.
immunizatu immunizatu (orobat inmunizatu g.er.), immuniza, immunizatzen 1 da/du ad agente patogenoek ezin erasana izateko prestatu.
  2 irud
immunizatze immunizatze iz agente patogenoek ezin erasana zateko prestazea.
immunizazio immunizazio (orobat inmunizazio g.er.) iz immunizatzea.
immuno immuno (orobat inmuno) ik immunoantisorkuntza; immunosupresore; immunoterapia.
  1 immuno eskasia organismoaren gaitasunik eza infekzioei aurre egiteko.
  2 immuno sistema immunitate sistema. ik immunologia 2; immunologiko 2.
immunoantisorkuntza immunoantisorkuntza iz
immunoglobulina immunoglobulina iz odol gazuran eta beste isurkari organiko batzuetan aurkitzen den proteina, antigorputzak osatzen dituena.
immunologia immunologia 1 iz organismoen immunitate gertakarien azterketa.
  2 immunologia-sistema immunitate sistema. ik immunologiko 2; immuno 2.
immunologiko immunologiko (orobat inmunologiko) 1 izond immunologiari dagokiona; immunitatearei dagokiona. ik immunitate 4.
  2 sistema immunologiko immunitate sistema. ik immunologia 2; immuno 2.
immunologo immunologo iz immunologialaria.
immunosupresore immunosupresore izond sendagaiez mintzatuz, organismoaren immunitate erreakzioak ahultzen edo ezeztatzen dituena.
immunoterapia immunoterapia iz organismoaren immuniatea gehitzean datzan sendabidea.
imoskapo imoskapo iz zutabearen enborra hasten den zati kurbatua.
imurtxi imurtxi (orobat imurtzi; Hiztegi Batuan imurtxi agertzen da) 1 du ad atximur egin.
  2 imurtxi egin atximur egin.
inabilitazio inabilitazio ik inhabilitazio.
inakitibitate inakitibitate iz jarduerarik eza.
inaktibo inaktibo izond jardueragabea.
inar inar1 (orobat inarri g.er.) 1 iz txinparta, pindarra.
  2 irud
  3 inar bat poxi bat, apur bat.
inar inar2 (Hiztegi Batuak inar baztertzen du eta ginar erabili behar dela adierazten) iz ginarra, txilarra.
inarrosaldi inarrosaldi (orobat inarrausialdi g.er.) 1 iz inarrostea.
  2 irud
inarrosarazi inarrosarazi, inarrosaraz, inarrosarazten du ad inarrostera behartu.
inarrosi inarrosi1 (orobat inarrausi g.er. eta iharrausi g.er.), inarros, inarrosten 1 du ad astindu, higidura bortitzez higitu. (norbait)
  2 (zerbait)
  3 irud
  · 4 da ad higitu.
inarrosi inarrosi2 iz inarrosaldia.
inarrositsu inarrositsu izond inarrosiz betea.
inarroska inarroska adlag astinduz.
inarrosle inarrosle 1 izond inarrosten duena.
  · 2 iz zerbait inarrosten duen pertsona.
inarroste inarroste iz astintzea, higidura bortitzez higitzea. ik inarrosaldi.
inaugural inaugural izond inaugurazio bati dagokiona, inaugurazio-.
inauguratu inauguratu, inaugura, inauguratzen 1 du ad eraikin, zerbitzu edo kideko zerbait jendaurrean lehen aldiz abian jarri.
  2 hasiera eman.
inaugurazio inaugurazio 1 iz inauguratzea.
  2 hasiera ematea.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
inaurkin inaurkin (orobat iñaurkin)iz azienden azpiak egiteko erabiltzen diren garoa, abarrak eta kidekoak.
inausi inausi, inaus, inausten 1 du ad adar eta abar gehienak moztu. ik murriztu; kimatu.
  2 irud
  3 (era burutua izenondo gisa)
inauskai inauskai iz inausteko erabiltzen diren guraize gisakoak.
inausketa inausketa 1 iz inaustea.
  2 irud
  3 (hiz elkartuetan)
inauste inauste iz adar eta abar gehienak moztea.
inaute inaute (orobat ihaute; Hiztegi Batuak ihaute baztertzen du eta inaute erabili behar dela adierazten) 1 iz inauteria.
  2 astearte-inaute
  3 igande-inaute (corpusean igande-ihaute soilik)
inauteria inauteria ( orobat ihauteria eta iñauteri g.er.; Hiztegi Batuak ihauteria baztertzen du eta inauteria erabili behar dela adierazten) 1 iz (singularrean)
  2 (pluralean)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
inauterizale inauterizale iz inauterien zale den pertsona.
inaztura inaztura ik oinaztura.
inbaditu inbaditu, inbadi, inbaditzen 1 du ad herrialde baten lurraldean beste herrialde bateko gerra osteak indarrez sartu.
  2 hed
  3 irud.
  4 (era burutua izenondo gisa)
inbaditzaile inbaditzaile 1 iz inbaditzen duen pertsona. ik inbasore.
  2 (hitz elkartuetan)
  · 3 izond inbaditzen duena.
inbaditze inbaditze iz herrialde baten lurraldean beste herrialde bateko gerra osteak indarrez sartzea.
inbaginazio inbaginazio iz mintz bat edo zelula geruza bat barnealdera biltzea.
inbalditu inbalditu ik enbalditu.
inbalier inbalier 1 iz ipar elbarria, baliaezina.
  2 irud
inbaliertu inbaliertu, inbalier(tu), inbaliertzen 1 da/du ad ipar elbarritu, inbalier bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
inbariante inbariante iz magnitudeez, erlazioez, tasunez eta kidekoez mintzatuz, eraldatze jakin batean aldatu gabe dirauena.
inbariantza inbariantza 1 iz inbariantea denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
inbasibo inbasibo izond medikuntzan, esploratze metodoez mintzatuz, esploratzen den organismoari erasateko arriskua duena.
inbasio inbasio 1 iz inbaditzea.
  2 (izenlagunekin)
  3 hed/irud
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
inbasioaldi inbasioaldi iz inbasioa.
inbasore inbasore iz inbaditzailea.
inbeia inbeia iz ipar desira, guraria.
inbentariatu inbentariatu, inbentaria, inbentariatzen du ad inbentarioa egin.
inbentario inbentario 1 iz pertsona, enpresa edo erakunde batenak diren edo toki jakin batean dauden ondasunen zerrenda egituratua.
  2 inbentarioa egin
inbentatu inbentatu, inbenta, inbentatzen du ad asmatu.
inbento inbento ik inbentu.
inbentore inbentore iz asmatzailea.
inbentu inbentu ( orobat inbento ) 1 iz asmazioa.
  2 asmakaria.
inbentutxo inbentutxo (corpusean inbentotxo soilik) iz
inbertitu inbertitu, inberti, inbertitzen ( ) 1 du ad inbestitu, ezarri.
  2 alderantzikatu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
inbertitzaile inbertitzaile 1 iz inbestitzailea.
  · 2 izond
inbertsio inbertsio (Hiztegi Batuak matematikaren arloan onartzen du hitza) 1 iz inbertitzea. ik inbestimendu.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 alderantzizkatzea.
  5 inbertsio funts
inbertsiogile inbertsiogile iz dirua inbestitzen duen pertsona.
inbertsiogintza inbertsiogintza iz inbestimenduak egitea.
inbertsore inbertsore iz inbestitzailea.
inbestidura inbestidura (orobat inbestitura g.er.) 1 iz norbaiti aginte edo dignitate bat ematea.
  2 (hitz elkartuetan)
inbestigazio inbestigazio iz ikerketa.
inbestimendu inbestimendu iz diru kopuru bat zerbaitetan ezarri edo erabiltzea. ik inbertsio; inbestizamendu.
inbestitu inbestitu, inbesti, inbestitzen du ad diru kopuru bat zerbaitetan ezarri edo erabili.
inbestitzaile inbestitzaile iz inbestitzen duen pertsona.
inbestizamendu inbestizamendu ( orobat inbeztizamendu ) ipar inbestimendua.
inbezilitate inbezilitate iz ergelkeria.
inbidia inbidia 1 iz bekaizkeria.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 inbidiatan inbidiaz.
  4 inbidiaz
  5 indibiazko
  6 inbidia eman
  7 (norbaiten) inbidia izan du ad
  8 (norbaiti) inbidia izan dio ad
inbidiagarri inbidiagarri iz inbidia ematen duena.
inbidiatsu inbidiatsu izond inbidiaz betea, bekaiztia.
inbidiatu inbidiatu, inbidia(tu), inbidiatzen du ad inbidia izan.
inbido inbido ik enbido.
inbitatu inbitatu, inbita, inbitatzen du ad gonbidatu.
inbitazio inbitazio iz gonbita.
inbokatu inbokatu, inboka, inkokatzen du ad aipatu, ahotan hartu.
inbokazio inbokazio iz inbokatzea.
inbolukratu inbolukratu, inbolukra, inbolukratzen da ad tartean sartu.
inboluzio inboluzio iz atzeranzko aldaketa edo prozesua.
inboluzionista inboluzionista izond inboluzioarako joerari dagokiona.
inbusteria inbusteria ik enbusteria.
inbutu inbutu iz l tresna, alde estuan tutu bat duen kono barne-huts batek osatua; tutu formako lanabesa erpin aldean utu bat duena, likido bat ontzi aho-mehar batera isurtzeko erabiltzen dena. ik onil.
  2 inbutua gogorarazten duen tresna.
  3 irud
indaba indaba (orobat indiaba g.er.) 1 iz babarruna. (landarea)
  2 (alea)
  3 (hitz elkartuetan)
indar indar 1 iz higitzeko edo aritzeko ahalmena, bereziki fisikoa. ik kemen.
  2 gizarteari eragiteko ahalmena.
  3 betekizuna betetzeko edo eragina izateko ahalmena.
  4 irud
  5 hertsatzeko ahalmena.
  6 ondorio bat eragiteko ahalmena.
  7 boterea.
  8 (fisikan) gorputz baten forma edo higiduraren norabidea edo lastertasuna alda dezakeen eragingarria.
  9 pl botere edo iritzi talde jakin bat ordezkatzen duen pertsona multzoa.
  10 pl armada edo talde armatu bateko kideen multzoa.
  11 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  12 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  13 indarrean1 adlag legeez, ohiturez eta kidekoez mintzatuz, balio duena edo erabiltzen dena.
  14 indarrean2 adlag indartsu, sasoian.
  15 indarrean3 adlag indarrez.
  16 indarrez1 adlag indarra erabiliz.
  17 indarrez2 adlagindartsu.
  18 indarrezko izlag
  19 indar egin
  20 indar eman
  21 indar gabe (orobat indargabe) adlag indarrik gabe. ik indargabe.
  22 indar hartu
  23 indarra/indarrak hartu
  24 indarrak batu
  25 indarrak bildu
  26 indarrak berritu ik indarberritu.
  27 indarrak neurtu
  28 indarrak probatu indarrak neurtu.
  29 indarraren indarrez
  30 lan indar (orobat lanindar g.er.) (ekonomia marxistan)
indarberritu indarberritu (orobat indar berritu g.er.), indarberri(tu), indarberritzen 1 da/du ad berriro indar hartu edo eman, indarra eraberritu. ik indartu. (norbait)
  2 (zerbait)
  3 (era burutua izenondo gisa)
indarberritzaile indarberritzaile izond indarberritzen duena.
indarberritze indarberritze iz berriro indar hartu edo ematea, indarra eraberritzea.
indarbide indarbide iz
indarbiziagotu indarbiziagotu, indarbiziago(tu), indarbiziagotzen da/du ad
indardun indardun 1 izond indarra duena.
  2 indarrean dagoena.
indargabe indargabe 1 izond indarrik ez duena. ik indarge; indar 16.
  2 indargabeko izlag indargabea.
indargabearazi indargabearazi (corpusean indar gabe arazi soilik), indargabearaz, indargabearazten du ad indargabetzera behartu.
indargabetu indargabetu ( orobat indar gabetu g.er.), indargabe(tu), indargabetzen 1 da/du ad indar gabe gelditu edo utzi. ik indargetu; indargaldu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
indargabetzaile indargabetzaile (orobat indar gabetzaile) izond indargabetzen duena. ik indargetzaile.
indargabetze indargabetze iz indar gabe gelditzea edo uztea.
indargai indargai iz ipar indarra edo energia sortzeko gaia.
indargaldu indargaldu, indargal, indargaltzen da ad indarra galdu. ik indargabetu.
indargaltze indargaltze (orobat indar(-)galtze) iz indarra galtzea.
indargarri indargarri 1 izond indartzen duena.
  · 2 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa)
  · 3 iz indartzen duen gauza.
indarge indarge 1 izond indargabea.
  2 adlag indar gabe.
indargetu indargetu indarge, indargetzen 1 da/du ad indargabetu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
indargetzaile indargetzaile izond indargetzen duena.
indargin indargin iz indar egiten duena.
indargintza indargintza iz indar egitea.
indargune indargune iz gune indartsua.
indarguztidun indarguztidun izond indar oro duena.
indarka indarka1 1 adlag indar eginez; ahaleginduz.
  2 indarkako izlag
indarka indarka2 iz indarraren bidezko ahalegina.
indarkada indarkada iz
indarkari indarkari iz indarka aritzen dena.
indarkeria indarkeria 1 iz norbait menderatzeko indar basatia; zerbait indarrez lortu nahi duenaren gehiegikeria. ik bortxa; bortizkeria; gogorkeria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 indarkeriazko ekintza
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 indarkeria(rik) eza mug
  7 indarkeriaz adlag
  8 indarkeriazko izlag
indarkeriazale indarkeriazale (orobat indarkeriazale) izond indarkeriaren zale dena.
indarketa indarketa iz indar egitea.
indarņo indarño iz indar txikia.
indarraldi indarraldi iz indarrezko ahalegina, indar egiten den aldia.
indarreratu indarreratu, indarrera(tu), indarreratzen du ad indarrean jarri.
indarretxe indarretxe iz argindarra sortzen duen fabrika.
indartasun indartasun iz
indartsu indartsu 1 izond indar handikoa.
  2 ahalmen handikoa, ahaltsua.
  3 eragin handikoa; ondorio nabariak dituena. ik bortitz.
  4 (adizlagun gisa) ik indartsuki.
indartsuagoki indartsuagoki adlag indartsuago.
indartsuagotu indartsuagotu, indartsuago(tu), indartsuagotzen da ad indartsuago bihurtu.
indartsudun indartsudun izond indartsukoa.
indartsuki indartsuki adlag indar handiz, sendoki. ik indartsu 4.
indartu indartu, indar(tu), indartzen 1 da ad indar hartu, indartsu bihurtu.
  · 2 du ad indar eman, indartsu bihurtu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
indartxo indartxo iz adkor indarra.
indartzaile indartzaile izond indartzen duena.
indartze indartze iz indar hartze edo ematea, indartsu bihurtzea.
indarzale indarzale izond indarraren zale dena.
indarztatu indarztatu, indarzta(tu), indarztatzen du ad indartu.
indefentsio indefentsio iz babesik eza, babesgabetasuna.
indefinitu indefinitu izond zerhaztugabea.
indefinizio indefinizio iz zehaztasunik eza.
indeleble indeleble izond ezin ezabatuzkoa.
indemnizatu indemnizatu indemniza, indemnizatzen du ad kalte-ordaina eman.
indemnizazio indemnizazio iz kalte-ordaina.
independente independente ( orobat independiente ) 1 izond herrialdeez mintzatuz, estatu bat osatzen duena.
  2 pertsonez mintzatuz, alderdi politiko bateko kide ez dena.
  3 beregaina, besteren mende ez dagoena. (norbait)
  4 (zerbait)
  5 (adizlagun gisa)
independenteki independenteki adlag beregain.
independentezale independentezale izond independentziazalea.
independentismo independentismo iz
independentista independentista ( ) 1 izond independentziaren aldekoa. ik independentziazale.
  2 (izen gisa)
independentzia independentzia 1 iz estatu bat osatzen duen herriaren burujabetza.
  2 beregaintasuna.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat independentzi g.er.)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
independentziazale independentziazale ( orobat independentzia zale g.er.) izond independentista.
indeterminatu indeterminatu izond zehaztugabea.
indeterminatuki indeterminatuki adlag zehaztugabeki.
indeterminatutasun indeterminatutasun iz indeterminazioa, zehaztugabetasuna.
indeterminazio indeterminazio iz zehaztugabetasuna.
indeterminismo indeterminismo iz doktrina filosofikoa, gertatze baldintzek ez dituztela nahitaez gertakariak determinatzen dioena.
index index 1 iz (I larriaz) Eliza Katolikoak debekatzen dituen liburuen zerrenda.
  2
  3
indexatu indexatu, indexa, indexatzen du ad datu edo argibide multzo bat irizpide bakar baten arabera ordenatu.
indexatugabe indexatugabe (corpusean indexatu gabe soilik) izond indexatu ez dena.
indexazio indexazio 1 iz indexatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
indexiko indexiko iz
indexologiko indexologiko izond
indezente indezente 1 izond lizuna.
  2 lotsagarria, itxurarik gabekoa.
  3 (adizlagun gisa)
indi gaztaina indi gaztaina (orobat indigaztaina g.er.) iz zuhaitz handi eta abartsua, hostozabala eta lore-zuria (Aesculus hippocastanum).
indi oilo indi oilo ik indioilo.
india india iz indiar emea.
indiaba indiaba ik indaba.
indiano indiano 1 iz Ameriketara joandako euskalduna; bereziki, gero berriro Euskal Herrira aberasturik itzulia.
  · 2 (izenondo edo izenlagun gisa)
  · 3 iz ipar Ameriketako indiarra.
  4 ipar Asiako indiarra.
  5 (izenondo gisa)
  6 indiano itsaso ik indiar 4; indiko 2.
indiar indiar 1 izlag/iz Indiari dagokiona; Indiako biztanlea.
  2 Ameriketan europarrak bertaratu aurretik bizi ziren herrietakoa; herri horiei dagokiena.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 indiar ozeano/itsaso Afrikaren, Asiaren eta Australiaren artean dagoen ozeanoa. ik indiko 2.
indiaratze indiaratze iz Indiara joatea.
indiartu indiartu, indiar(tu), indiartzen da/du ad indiar bihurtu.
indiauts indiauts iz
indibidual indibidual 1 izond banakakoa, banakoari dagokiona.
  2 (logikan)
indibidualismo indibidualismo iz gizabanakoaren eskubide eta ikuspegiak garatzeko edo indartzeko joera. ik indibidualtasun; indibidualitate; norbanakotasun.
indibidualista indibidualista izond indibidualismoari dagokiona; indibidualismoaren aldekoa.
indibidualitate indibidualitate iz banakotasuna. ik indibidualtasun; indibidualismo.
indibidualizatu indibidualizatu, indibidualiza, indibidualizatzen 1 da ad banako bat edo talde bat bere motako gainerakoetatik bereizten duten ezaugarriak adierazi.
  2 (era burutua izenondo gisa).
indibidualizazio indibidualizazio iz indibidualizatzea.
indibidualkeria indibidualkeria iz indibidualtasun gaitzesgarria.
indibidualki indibidualki adlag era indibidualean.
indibidualtasun indibidualtasun iz indibiduala izateko tasuna. ik indibidualitate; indibidualismo.
indibiduo indibiduo iz gizabanakoa, norbanakoa.
indie indie iz (musika mota)
indiera indiera iz
indietronika indietronika iz (musika mota)
indiferente indiferente izond/iz ezaxola, axolagabea.
indiferentzia indiferentzia iz ezaxola, axolagabetasuna.
indiferentziatu indiferentziatu izond desberdintzen duen bereizgarririk ez duena.
indigaztainondo indigaztainondo iz indi gaztaina.
indigena indigena (orobat indijena g.er.) 1 iz herrialde bateko bertatiarra den pertsona.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 izond herrialde bateko bertatiarra dena.
indigenismo indigenismo iz indigenen nortasun politiko eta soziala aldarritzen duen higikunde politikoa.
indigenista indigenista izond indigenismoari dagokiona; indigenismoaren aldekoa.
indigestio indigestio iz janondo gaiztoa.
indignatu indignatu, indigna, indignatzen da ad (biziki) gaitzitu.
indignazio indignazio iz gaitzidura.
indigo indigo iz anila, belar-urdina.
indigotu indigotu izond indigo bihurtu.
indijena indijena ik indigena.
indikadore indikadore iz adierazlea. ik indikatzaile.
indikatibo indikatibo iz adizki errealen gramatika modua.
indikatzaile indikatzaile iz adierazlea.
indikazio indikazio iz aholkua, oharra.
  2 adieraztea, keinua.
indiko indiko 1 izond indiarra.
  2 ozeano indiko indiar ozeanoa.
indikzio indikzio 1 iz
  2 sinodo edo kontzilio bilkurarako deialdia.
  3 lurraren gaineko zerga, indikzioari lotua.
indio indio 1 iz indiarra, Indiari dagokiona.
  2 Ameriketako indiarra.
  3 (hitz elkartuetan)
  · 4 izond
indioilanda indioilanda iz indioilo gaztea.
indioilar indioilar 1 indioilo arra. iz
  2 (hitz elkartuetan)
indioilartasun indioilartasun iz adkor harrotasuna.
indioilo indioilo iz oiloaren familiako hegaztia, jatorriz Ameriketakoa, etxe hegaztien artean handiena, lepoa luzea, biluzia eta gorrixka, eta luma beltzaxkak dituena, sukaldaritzan oso aintzat hartua (Meleagris gallopavo).
indiozale indiozale izond indioen zale dena.
indipikondo indipikondo iz zurtoin arantzedun eta oso mamitsuak dituen landarea, piku berde-horixka gozoak ematen dituena (Opuntia ficus-indica)
indipiku indipiku (orobat indipiko) 1 iz indipikondoaren fruitua.
  2 indipikondoa.
indiskretu indiskretu (orobat indiskreto) izond diskreziorik ez duena.
indiskrezio indiskrezio iz diskreziorik eza.
indiskriminatu indiskriminatu izond bereizkuntarik gabekoa.
indiskriminatuki indiskriminatuki adlag era indiskriminatuan.
indize indize 1 iz adierazgarria.
  2 (ekonomian)
  3 aurkibidea.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 azpi indize
  6 goi indize
indizekide indizekide izond indize bera duena.
indizio indizio 1 iz injekzioa.
  2 (hitz elkartuetan)
indizipilina indizipilina iz diziplinarik eza.
indiziplinatu indiziplinatu izond diziplinagabea.
indoeuropar indoeuropar (orobat indoeuropear g.er.) 1 izlag ia Europa osoan eta Asiako hainbat lurraldetan hedatu ziren eta familia bereko hizkuntzez mintzatzen diren herrietakoa; herri horiei dagokiena; herri horietako kidea.
  · 2 iz indoeuropar pertsona.
indoeuropartze indoeuropartze iz indoeuropar bihurtzea.
indoeuropeista indoeuropeista iz indoeuropar hizkuntzetan aditua den hizkuntzalaria.
indoeuropeo indoeuropeo izond jatorrizko indoeuroparren ustezko hizkuntza.
indoeuropera indoeuropera iz indoeuropeoa.
indogermaniar indogermaniar iz indoeuroparra.
indonesiar indonesiar 1 izlag Indonesiakoa, Indonesiari dagokiona.
  · 2 iz Indonesiako herritara.
indostaniera indostaniera iz Hindia edo urdua. ik indostaniko.
indostaniko indostaniko izond Hindia edo urdua. ik indostaniera.
indotxinar indotxinar izlag Indotxinakoa, Indotxinari dagokiona; Indotxinako herritarra.
induktibo induktibo izond indukzioari dagokiona; indukzio bidez ari dena. ik indukzio 2.
induktiboki induktiboki adlag indukzio bidez, indukzioz.
induktore induktore izond eragilea.
indukzio indukzio 1 iz datu jakinetan oinarrituta, hatsapen orokor batera iristeko egiten den arrazoibidea.
  2 zirkuitu batean korronte elektrikoak sortzea, beste korronte elektriko baten edo iman baten eraginpean.
  3 eragitea, bultzatzea.
  4 indukziozko izlag ik induktibo.
induljentzia induljentzia (orobat indulgentzia g.er.) 1 iz bekatuen zigorraren barkamena.
  2 barkaberatasuna; barkaberatasunezko barkamena.
indultatu indultatu, indulta, indultatzen 1 du ad indultua eman, barkatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
indultu indultu (orobat indulto) 1 iz epai mugiezin batean ezarritako zigorraren barkamena.
  2 (hitz elkartuetan)
indusi indusi, indus, industen du ad induskatu, hondeatu. ik industu.
induska induska 1 adlag induskatzen.
  2 irud
induskailu induskailu (orobat induskagailu) iz indusmakina.
induskaketa induskaketa ik indusketa.
induskari induskari iz induskatzen duen pertsona.
induskatu induskatu, induska, induskatzen du 1 ad zerriak edo basurdeak, hazkurria-edo aurkitzeko, lurrean muturra sartuz aritu. ik uxartu.
  2 lurrean, haitzetan edo kidekoetan zulo edo barrunbe bat egin.
  3 irud
induskatzaile induskatzaile izond induskatzen duena.
indusketa indusketa (orobat induskaketa) 1 iz induskatzea.
  2 (arkeologian)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa
  5 indusketa lan
  6 indusketa makina ik indusmakina.
indusketaburu indusketaburu (corpusean indusketa buru soilik) iz indusketa lan baten burua.
indusmakina indusmakina iz indusketa makina.
industria industria 1 iz lehengaiak eskuratzea, ustiatzea eta lantzea helburutzat duten ekonomia-jardueren multzoa.
  2 jarduera multzo horren adar jakin bat.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, orobat industri) ik industrial.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 industria gune ik industriagune.
  6 industria-gizon (orobat industriagizon g.er.)
  7 industria-iraultza ik industrial 2.
industriadun industriadun izond industria duena.
industriagintza industriagintza (orobat industrigintza) iz industria.
industriagizon industriagizon ik industria 5.
industriagune industriagune (orobat industria(-)gune eta industrigune) iz industriak dauden eremua. ik industrialde.
industrial industrial 1 izond industriari dagokiona. ik industria 3.
  2 iraultza industrial ik industria 7.
industrialari industrialari (g.er.; orobat industrilari) iz
industrialde industrialde (orobat industriaalde g.er.) iz industriagunea.
industrialdu industrialdu izond industrializatua.
industrialismo industrialismo iz industria lehenesteko joera.
industrializatu industrializatu (orobat industrialisatu g.er.), industrializa, industrializatzen 1 du ad industriaren alderditik gararazi.
  2 zerbait industria-jardueraren pean ezarri.
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 industrializatu berri izond
  5 industrializatu gabeko
industrializatzaile industrializatzaile izond industrializatzen duena.
industrializatze industrializatze iz industriaren alderditik gararaztea. ik industrializazio.
industrializazio industrializazio 1 iz industriaren alderditik gararaztea.
  2 zerbait industria-jardueraren pean ezartzea.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 industrializazio aldi
industrializaziogune industrializaziogune iz
industrialki industrialki 1 lag industriaren aldetik.
  2 era industrialean.
industriategi industriategi iz industria instalazioa.
industriatu industriatu izond industrializatua.
industriatxo industriatxo iz industria.
industriaurre industriaurre iz industrializatze aurreko garaia.
industu industu, indus, industen du ad induskatu, hondeatu. ik indusi.
industugabe industugabe (corpusean industu gabe soilik) izond
induzigarri induzigarri izond induzitzen duena.
induzitu induzitu, induzi, induzitzen 1 du ad eragin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
inedito inedito izond argitaragabea.
inefable inefable izond ezin esanezkoa.
inefiziente inefiziente izond ez-eraginkorra.
inefizientzia inefizientzia iz eraginkortasunik eza.
inerte inerte 1 izond bizigabea.
  2 geldoa, erreakzio kimikoak eragiteko gaitasunik ez duena.
inertzia inertzia 1 iz materiaren ezaugarria, gorputz batek bere egoeraren aldaketei kontra egitean datzana.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan, corpusean inertzi soilik)
inertzial inertzial izond inertziarena, inertziari dagokiona.
inesentzial inesentzial izond ez-oinarrizkoa.
inesentzialtasun inesentzialtasun iz inesentzaiala denaren nolakotasuna.
inesibo inesibo iz non kasua.
ineskrutabilitate ineskrutabilitate iz ezin asmatuzkoa denaren nolakotasuna.
inestrikable inestrikable izond guztiz korapilatsua, ezin askatuzkoa.
inexistente inexistente 1 izond existitzen ez dena.
  2 (adizlagun gisa)
infalible infalible izond hutsezina.
infalibleki infalibleki adlag era infaliblean,
infame infame 1 izond zitala, doilorra.
  2 ezin txarragoa.
infamia infamia 1 iz doilorkeria, zitalkeria.
  2 infamiazko
infanta infanta iz erregeren alaba, erreginagaia ez dena. ik infante.
infante infante 1 iz erregeren semea, erregegaia ez dena. ik infanta.
  2 infanteriako gudaria. ik oinezko.
infanteria infanteria 1 iz armadan, oinezko osteak osatzen duten atala.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat infanteri)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
infantil infantil 1 izond haur-, haurrena; haurkara. ik haur 3; ume 3.
  2 (kiroletan) haur-, haurrena.
infantilismo infantilismo iz haurrari dagozkion izaera eta jarduera.
infantilizatu infantilizatu izond haur bihurtua.
infantilizazio infantilizazio iz haur bihurtzea.
infantizidio infantizidio iz haur hiltzea.
infantzoi infantzoi iz bere lur eta funtsen gaineko aginte mugatua zuen kaparea.
infartu infartu 1 iz organo oso bat edo organo zati bat hitzea. (bihotzekoa). ik bihotzeko.
  2 (beste organo batekoa)
  3 garun infartu
  4 adkor guztiz kitzikagarria.
infektatu infektatu, infekta, infektatzen 1 da/du ad izaki bizidun batek beste bati mikrobio patogenoak itsatsi. ik pasmatu.
  2 (informatikan)
  3 (era burutua izenondo gisa)
infekzio infekzio (orobat infezio g.er.) 1 iz mikrobio patogenoak organismoan zabaltzea, bai organismo osoan, bai zati batean. ik pasmo.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 infekzio gaitz ik infekzioso 2.
infekzioso infekzioso 1 izond infekzio-. ik infekzio 2.
  2 infekzioa eragiten duena.
  3 gaitz infekzioso ik infekzio 4.
inferentzia inferentzia 1 iz ondorioztatzea; ondorioztatzearen ondorioa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat inferentzi g.er.) ik inferentzial.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
inferentzial inferentzial iz inferentziarena, inferentziari dagokiona. ik inferentzia 2.
inferiarazi inferiarazi, inferiaraz, inferiarazten du ad inferitzera behartu.
inferitu inferitu, inferi(tu), inferitzen du ad ondorioztatu.
inferitze inferitze iz ondorioztatzea.
infernal infernal izond infernutarra.
infernu infernu (orobat ifernu g.er.; Hiztegi Batuak ifernu baztertzen du eta infernu erabili behar direla adierazten) 1 iz kristau erlijioan, kondenatuak betiereko zigorra hartzen duten lekua.
  2
  3 grekoen mitologian eta Testamentu zaharrean, hilen arimen egoitza.
  4 irud
  5 (izenondo gisa)
  6 (hitz elkartuetan)
  7
  8 infernuko izlag infernutarra.
  9 infernuko hauspo eskusoinua.
  10 ez zerurako ez infernurako
infernuratu infernuratu, infernura(tu), infernuratzen da/du ad infernura joan edo eraman, infernura kondenatu.
infernutar infernutar (orobat infernutiar; Hiztegi Batuan infernutar agertzen da) izond
infernutsu infernutsu izond infernutiarra.
infibulazio infibulazio iz norbaiti ernalkinetan eragozpen bat ipintzea, koitoa ezin gauza dezan.
infidel infidel 1 izond/iz sinesgabea.
  · 2 izond/iz desleiala.
infidelitate infidelitate iz desleialtasuna.
infideltasun infideltasun iz desleialtasuna.
infiltratu infiltratu, infiltra, infiltzatzen 1 da/du ad norbait erakunde, talde edo gune batean isilean sartu, espiotza, sabotaia edo kideko ekintzak egiteko.
  2 iragazi.
  3 norbaiti, min harturiko giltzadura batean, sendagai bat injektatu.
  4 (era burutua izenondo eta izen gisa)
infiltzazio infiltzazio 1 iz norbait erakunde, talde edo gune batean isilean sartzea, espiotza, sabotaia edo kideko ekintzak egiteko.
  2 (hitz elkartuetan)
infinitesimal infinitesimal 1 izond guztiz txikia.
  2 (matematikan) azkengabe txikia.
  3 kalkulu infinitesimal matematikaten adarra, kopuru infinitesimalekin egiten diren eragiketez aritzen dena.
infinitibo infinitibo iz zenbait hizkuntzatako aditzaren modu ez jokatuetako bat.
infinitu infinitu (orobat infinito g.er.; Hiztegi Batuan infinitu agertzen da) 1 izond azkengabea, amaigabea, mugagabea.
  2 (matematikan) kopuru aldakorrez mintzatuz, aldez aurretik ezarritako limite oro baino goragokoa dirauena.
  · 3 (zenbaki gisa)
  4 (izen gisa)
infinituki infinituki (orobat infinitoki g.er.) 1 adlag era infinituan.
  2 (matematikan)
infinitutasun infinitutasun iz infinitua denaren nolakotasuna.
infirmeria infirmeria iz ipar erizaindegia.
infirmiersa infirmiersa (orobat infirmiertsa) iz ipar andre erizaina.
inflamazio inflamazio iz hantura.
inflazio inflazio 1 iz prezioen maila orokorraren igoera egonkorra, diruak duen balioa txikiagotzen duena.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik inflazionista.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 azpiko inflazio
  6 inflazio-eragile (orobat inflazioeragile) izond ik inflazionista.
  7 urtearteko inflazio (orobat urte arteko i.)
  8 urteko inflazio
inflazioeragile inflazioeragile ik inflazio 6.
inflazionista inflazionista izond inflazioa eragiten duena. ik inflazio-eragile.
inflexio inflexio (orobat inflesio g.er.) 1 iz aldaketa
  2 doinu aldaketa.
  3 inflexio puntu1 kurba bat ganbil izatetik ahur izatera -edo alderantziz- igarotzen den puntua.
  4 inflexio puntu2 norabide aldaketa.
influentzia influentzia (orobat influentzi g.er.) 1 iz eragina.
  2 pl dezaketen adiskideak.
  3 influentzia trafiko ustelkeria politikoa.
influentziatu influentziatu, influentzia(tu), influenziatzen du ad eragin.
infoaberats infoaberats iz
infografia infografia iz ordenagailu bidez irudiak sortzeko teknika.
infografista infografista iz infografian espezialista.
infograma infograma iz
infolio infolio iz folio tamainako liburua.
infopobre infopobre iz
informal informal 1 izond protokolo, zeremonia edo hotsandiaren arauetatik kanpo dagoena.
  2 (izen gisa)
informalismo informalismo iz margolaritzan, materiaren adierazpen ahalmena ohiko formetatik eta forma geometrikoetatik at bilatzen den joera.
informalista informalista 1 izond informalismoari dagokiona.
  2 iz informalismoa lantzen duen artista.
informalki informalki adlag era informalean
informaltasun informaltasun iz informala denaren nolakotasuna.
informante informante iz informatzailea.
informatibo informatibo 1 izond informazioarena, informazioari dagokiona.
  2 zerbaiten berri emateko dena.
  3 iz berriak emateko irratsaioa edo telebista emanaldia. ik albistegi.
  4 (hitz elkartuetan)
informatiboki informatiboki adlag informazioaren aldetik.
informatika informatika 1 iz informazioa automatikoki erabili ahal izateko tekniken eta jakintzen multzoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik informatiko.
informatikari informatikari (orobat informatikalari g.er.) iz informatikan aditua den pertsona.
informatiko informatiko 1 izond informatikari dagokiona. ik informatika 2.
  2 informatika bidezkoa.
  3 iz informatikaria.
informatikoki informatikoki adlag informatika sistemak erabiliz.
informatizatu informatizatu, informatiza, informatizatzen 1 du ad informatikaren baliabideak aplikatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
informatizazio informatizazio 1 iz informatikaren baliabideak aplikatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
informatu informatu, informa, informatzen 1 da ad berri jakin.
  · 2 du ad berri eman.
  · 3 (dio ad)
  4 (era burutua izenondo gisa)
informatzaile informatzaile (orobat informatzale g.er.) 1 izond informatzen duena.
  2 informazioarena, informazioari dagokiona. ik informatibo.
  3 iz informatzen duen pertsona.
  4 (hitz elkartuetan)
informazio informazio (orobat informazione g,er., eta informazino g.er.) 1 informatzea, berri ematea.
  2 argibidea.
  3 albistea, berria.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 informazio aldizkari
  7 informazio-emaile iz ik informatzaile.
  8 informazio gune
  9 informazio kanpaina
  10 informazio orri
  11 informazio pikete
  12 informazio zerbitzu
informe informe1 iz txostena.
informe informe2 iz formagabea, eitegabea.
infrabalorazio infrabalorazio iz
infragastronomiko infragastronomiko izond
infragorri infragorri 1 izond irrada elektromagnetikoez mintzatuz, gorriaren azpiko argi espektroari dagokiona.
  2 izpi infragorrizkoa; izpi infragorriz dabilena.
  · 3 iz argi infragorria; erradiazio infragorria.
  4 erradiazio infragorri
infrakzio infrakzio iz lege haustea.
infralapsario infralapsario iz
infra-razial infra-razial izond
infrarrealismo infrarrealismo iz
infrentzu infrentzu ik ifrentzu.
infusio infusio 1 iz egoskina.
  2 irud
infusorio infusorio iz protozoo betileduna.
ingelera ingelera iz ingeles hizkuntza.
ingeleratu ingeleratu, ingelera(tu), ingeleratzen da/du ad ingeleseratu.
ingeles ingeles (orobat ingles g.er.) 1 izlag Ingalaterrakoa, Ingalaterrari dagokiona.
  2 (izenondo gisa)
  3 (neurriekin)
  · 4 izlag ingelesezkoa.
  · 5 iz Ingalaterrako herritarra.
  6 germaniar hizkuntza, batez ere Ingalaterran, Estatu Batuetan eta antzinako ingeles kolonietan mintzatzen dena.
  7 giltza ingeles/ingeles giltza giltza zabalgarria.
  9 ingeles hizkuntza ingelesa.
  10 ingeles hiztun ik ingelesdun.
ingelesdun ingelesdun izond/iz ingeles hiztuna dena.
ingeleseratu ingeleseratu, ingelesera(tu), ingeleseratzen du ad ingelesera itzuli.
ingeleskume ingeleskume iz adkor ingelesa.
ingelestasun ingelestasun iz ingelesa izateko nolakotasuna.
ingelestu ingelestu (orobat inglestu) izond inglesdun bihurtua.
ingelestxo ingelestxo izond adkor ingelesa.
ingeniari ingeniari ( orobat injeniari g.er.) 1 iz mota guztietako makinak edo ibilgailuak, zubiak edo bideak, industria tresneria eta kidekoak marrazteko, eraikitzeko edo mantentzeko heziketa zientifiko eta teknikoa hartu duen pertsona. ik injineru.
  · 2 (predikatu gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik ingeniaritza 2.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ingeniaritza ingeniaritza (orobat injeniaritza g.er.) 1 iz ingeniariaren ezagutza eta tekniken multzoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik ingeniari 3.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 ingeniaritza genetiko genei buruzko esperimentzate eta ikertze metodo eta tekniken multzoa.
ingenio ingenio (orobat injenio) 1 iz asmamena.
  2 idazlea.
ingeniotsu ingeniotsu (orobat ingenioso, injeniotsu eta injenioso) izond asmotsua.
ingenuitate ingenuitate iz tolesgabetasuna, xalotasuna. ik ingenuotasun.
ingenuo ingenuo 1 izond tolesgabea, xaloa.
  2 (adizlagun gisa)
ingenuotasun ingenuotasun iz tolesgabetasuna, xalotasuna. ik ingenuitate.
ingenuotu ingenuotu, ingenuo(tu), ingenuotzen du ad
ingerada ingerada iz ingurua, silueta.
inginadore inginadore iz ipar ingeniaria.
inginari inginari iz ingeniaria.
inginaritza inginaritza iz ingeniaritza.
inglandar inglandar 1 izlag adkor ingelesa, Ingalaterrari dagokiona.
  2 (izenondo gisa)
  · 3 iz ingelesa, Ingalaterrako herritarra.
inglandera inglandera iz adlag ingelesa, ingelesa hizkuntza.
ingles ingles ik ingeles.
ingrat ingrat izond eskergabea, esker gaiztokoa.
ingrediente ingrediente iz osagaia.
ingresatu ingresatu, ingresa, ingresatzen 1 du ad ospitaleratu.
  2 sartu, -ratu.
ingreso ingreso iz sarrera, sartzea.
ingude ingude 1 iz burdina altzairatuzko masa, oinarri baten gainean finkatzen dena eta burdina eta metalak lantzeko erabiltzen dena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud
  4 belarriko hiru hezur txikietako bat.
  5 ingude altxatze ingudea altxatzean datzan euskal kirola.
inguma inguma 1 iz amesgaiztoa; mamua.
  2 (pertsonifikatua)
  3 tximeleta.
ingumatu ingumatu, inguma(tu), ingumatzen da ad
ingurabide ingurabide 1 iz zerbait inguratzen duen bidea.
  2 hirigune bat inguratzen duen errepide edo autobidea.
ingurada ingurada iz bihurgunea.
inguraezin inguraezin izond ezin inguratuzkoa; hurbilezina.
inguraka inguraka adlag inguruan.
inguraketa inguraketa (orobat inguruketa g.er) 1 iz inguratzea, ingurua ibiltzea. ik inguraldi.
  2 hurbilketa.
  3 setioa.
inguralde inguralde iz zerbaiten inguruko aldea.
inguraldi inguraldi iz inguratzea, ingurua ibiltzea. ik inguraketa.
inguramen inguramen 1 iz ingurua.
  2 ipar ingurumena.
inguramendu inguramendu iz ingurua, inguramena.
ingurarazi ingurarazi, ingururaz, inguratazten du ad inguratzera behartu.
inguratu inguratu, ingura, inguratzen 1 du ad norbaitek beste norbaiten ingurune osoa hartu.
  2 zerbaitek norbaiten ingurune osoa hartu
  3 norbaitek zerbaiten ingurune osoa hartu
  4 zerbaitek beste zerbaiten ingurune osoa hartu.
  5 setiatu.
  6 lur eremu, mendi edo kidekoren baten alde batetik bestera, haren ertzetik edo albotik joan.
  7 lurralde edo eremu batean zehar ibili.
  8 adkor lortu, eskuratu.
  9 zerbaitekin bildu edo estali.
  · 10 da/du ad hurbildu.
  · 11 joan.
  12 (era burutua izenondo gisa)
  13 inguratzearren adlag
inguratzaile inguratzaile izond inguratzen duena.
inguratze inguratze 1 iz norbait edo zerbaitek beste norbait edo zerbaiten ingurune osoa hartzea.
  2 hurbiltzea.
ingurikatu ingurikatu (orobat ingurukatu), ingurika, ingurikatzen 1 du ad ipar inguratu.
  · 2 da ad inguruan ibili.
ingurina ingurina iz ipar ingurua.
ingurrasti ingurrasti iz adkor koadernoa, kaiera.
inguru inguru 1 iz hurbileko alderdien multzoa. ik ingurumari.
  2 (izenondo edo izenlagunekin)
  3 (artikuluarekin, edo erakusle edo leku atzizki batekin singularrean)
  4 (artikuluarekin, edo erakusle edo leku atzizki batekin pluralean)
  5 (-en atzizkiaren eskuinean singularrean)
  6 (-en atzizkiaren eskuinean pluralean)
  7 (-en atzizkiaren eskuinean, guztia, osoa edo kidekoekin)
  8 (-ko atzizkiaren eskuinean)
  9 (izen soilaren eskuinean singularrean)
  10 (izen berezien eskuinean singularrean)
  11 (izen soilaren eskuinean pluralean)
  12 (izen berezien eskuinean pluralean)
  13 (denborazko testuinguruetan).
  14 bide zuzena baino luzeagoa den bidea ik itzulinguru.
  15 bira, biribila.
  16 artikulurik gabe, zenbaki batek mugatzen duen izen sintagma bati dagokiola, kopuru hori gutxi gorabeherakoa dela adierazteko.
  17 (luzera banakoekin)
  18 (pisu banakoekin)
  19 (denbora banakoekin)
  20 (bestelako banakoekin)
  21 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  22 inguruan1 (-en atzizkiaren eskuinean) biran
  23 inguruan2 (-en atzizkiaren eskuinean zeri buruz-i erantzunez)
  24 inguruan3 (noiz-i erantzunez)
  25 inguruko izlag
  26 inguru-inguru
  27 inguru-minguru
  28 inguru-minguruka
  29 inguruz inguru
  30 itzul-inguru ik itzulinguru.
  31 itzul-inguruka ik itzulinguruka
  32 mahai inguru (orobat mahain inguru g.er.)
inguruabar inguruabar iz zertzelada.
ingurubegi ingurubegi iz ipar ikuspegia.
ingurubila ingurubila iz espira.
ingurubildu ingurubildu, ingurubil, ingurubiltzen du ad bildu.
ingurubira ingurubira (orobat inguru-bira) 1 iz gauza biribil baten inguru osoa.
  2 ingurubira egin
ingurubiraka ingurubiraka (orobat inguru-biraka) 1 adlag ingurubirak eginez.
  2 intzulinguruka.
ingurugiro ingurugiro ( orobat inguru-giro g.er.; Hiztegi Batuak ingurumen hobesten du, bereziki ekologian) 1 iz ingurumena.
  2 inguruko giroa.
ingurujira ingurujira (orobat inguru-jira) ingurubira.
inguruka inguruka 1 adlag inguruan biraka.
  2 irud
  3 biraka, itzulika.
  4 itzulinguruka.
ingurukari ingurukari 1 izond inguruka dabilena.
  2 (adizlagun gisa)
ingurukatu ingurukatu ik ingurakatu.
inguruketa inguruketa ik inguraketa.
ingurumari ingurumari 1 iz (singularrean nahiz pluralean) ingurua.
  2 (-en atzizkiaren eskuinean, singularrean nahiz pluralean)
  3 (-ko atzizkiaren eskuinean, singularrean nahiz pluralean)
  4 (gauza abstraktuena, singularrean nahiz pluralean)
  5 itzulingurua.
ingurumarika ingurumarika adlag ingurubiraka.
ingurumen ingurumen 1 iz izaki bizidunen portaeran eta garapenean eragiten duten inguruko faktore fisiko eta biologioen multzoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 ingurua, ingurunea.
  5 ingurumen zale
ingurune ingurune 1 iz zerbaitek hartzen duen ingurua. ik ingurumari.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 ingurua.
  5 ingurumena.
ingurunedun ingurunedun izond inguruneak eraginikoa. ik ingurunegabe.
ingurunegabe ingurunegabe (orobat ingurune gabe) izond inguruneak ez eraginikoa. ik ingurunedun.
ingurutar ingurutar iz ipar aipatu inguruan bizi den pertsona.
ingurutsu ingurutsu iz gutxi gorabeherako ingurua.
ingurutxo ingurutxo iz euskal dantza baten izena.
ingushetiar ingushetiar izlag/iz Ingushetiakoa, Ingushetiari dagokiona; Ingushetiako herritarra.
inhabilitatu inhabilitatu, inhabilita, inhabilitatzen du ad gaitasungabetu, gaitasunik gabe utzi.
inhabilitazio inhabilitazio 1 iz gaitasungabetzea, gaitasunik gabe uztea.
  2 (hitz elkartuetan)
inhabitable inhabitable izond (bertan) ezin bizizkoa.
inhalatu inhalatu, inhala, inhalazen du ad arnastu.
inhalazio inhalazio iz arnastea.
inharmoniko inharmoniko izond harmoniagabea.
inhazi inhazi iz
inherente inherente izond berezkoa zaiona, berezkoa duena.
inherentzia inherentzia iz inherentea denaren nolakotasuna.
inhibidore inhibidore iz inhibitzailea.
inhibitu inhibitu, inhibi, inhibitzen 1 da ad epaiketa batean parte ez hartu.
  · 2 du ad (medikuntzan eta biologian) eragotzi, oztopatu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
inhibitugabe inhibitugabe izond eragotzi gabekoa.
inhibitzaile inhibitzaile izond inhibitzen duena, eragozlea.
inhibizio inhibizio (orobat inibizio g.er.) 1 iz lotutasuna, herabetasuna.
  2 (testuinguru teknikoagotan)
  3 parte ez hartzea.
  3 (hitz elkartuetan)
inhumano inhumano izond gizagabea.
inizial inizial 1 iz haste letra.
  2 izond haste-, hasierakoa.
iniziatiba iniziatiba 1 iz ekimena.
  2 herri iniziatiba herri ekimena.
  3 iniziatiba hartu
iniziatiko iniziatiko izond iniziazio-. ik iniziazio 2.
iniziatu iniziatu, inizia, iniziatzen 1 da ad iniziazioa hasi, abiatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
iniziatugabe iniziatugabe iz iniziatua ez dena.
iniziatugai iniziatugai iz iniziatua izatera doana.
iniziazio iniziazio (orobat iniziazione g.er.) 1 iz talde jakin batean sartzera doan pertsona batek jasaten duen errituala.
  2 hastapena; hastea, abiatzea.
  3 (hitz elkartuetan) ik iniziatiko.
injektagarri injektagarri 1 izond injekta daitekeena.
  2 (izen gisa)
injektatu injektatu, injekta, injetatzen 1 du ad xiringaren bidez sartu.
  2 hed/irud
  3 (era burutua izenondo gisa)
injektore injektore iz likido edo gas bat presioz gorputz baten barnean sartzeko gailua.
injekzio injekzio 1 iz xiringa baten bidez organismo baten barnean sendagai bat sartzea. ik indizio.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (matematikan) egokitasun mota.
  4 (motorretan) erregaia zilindroan zuzenean, karburagailurik gabe, sartzeko sistema.
injeniadore injeniadore ik injinadore.
injeniari injeniari ik ingeniari.
injenio injenio ik ingenio.
injinadore injinadore ( orobat injeniadore g.er.) iz ingenaria.
injinari injinari iz ipar ingeniaria.
injineru injineru ( Hiztegi Batuak ingeniari hobesten du) 1 iz ingeniaria.
  2 (izenondo gisa)
injinerutza injinerutza (Hiztegi Batuak ingeniaritza hobesten du) iz ingeniaritza.
injustizia injustizia 1 iz bidegabekeria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat injustizi)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 injustizia (bat) egin
injustu injustu (orobat injusto g.er.) 1 izond bidegabea.
  2 (-en atzizkiaren eskuinean, izen gisa)
injustuki injustuki adlag bidegabeki.
inka inka 1 izlag Egungo Perun eta inguruetan bizi zen herri batekoa.
  2 iz inka herriko kidea.
inkakor inkakor izond itsaskorra.
inkaminari inkaminari iz eskujokaria. ik prestidigitadore.
inkaminatu inkaminatu, inkamina, inkaminatzen du ad bat-batean desagerrarazi.
inkante inkante ik enkante.
inkarnatu inkarnatu, inkarna, inkarnatzen da ad hezurmamitu.
inkarnazio inkarnazio (orobat inkarnazione g.er.) 1 iz
  2
inkas inkas 1 ipar bada ezpada ere.
  2 inkas eta
inkatu inkatu, inka, inkatzen du ad itsatsi, finkatu.
inkesta inkesta 1 iz arazo edo gai bati buruz, dagokienen uste edo iritziak bilduz egindako azterketa.
  2 (izenondoekin)
  3 (egin aditzaren objektu gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 ipar auzitegi ikerketa.
  7 ipar ikerketa.
  8 inkesta publiko ipar
inkestagile inkestagile iz inkestak egiten dituen pertsona.
inkestalari inkestalari iz inkestagilea.
inkestatu inkestatu iz inkesta baten galdeketari erantzun dion pertsona.
inkestatzaile inkestatzaile iz inkestagilea.
inkiet inkiet 1 izond urduria, artega.
  2 (adizlagun gisa)
inkietagarri inkietagarri izond kezkagarria.
inkietante inkietante izond kezkagarria.
inkietatu inkietatu, inkieta, inkietatzen da ad kezkatu, artegatu.
inkisidore inkisidore (orobat inkisitore g.er.) 1 izond/iz larderiaz galdekatzen duena.
  2 Inkisizioko auzitegiko epailea.
inkisitibo inkisitibo izond zehatz arakatzen edo ikertzen duena.
inkisitorial inkisitorial 1 izond inkisidoreari edo Inkisizioari dagokiona.
  2 inkisidore gisa aritzen dena.
Inkisizio Inkisizio (orobat inkisizio g.er.) iz antzinako eliz auzitegia fedearen kontrako hutsak zigortzeko sortua. ik ofizio 8.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 ikerketa; galdekatzea.
inklinatu inklinatu, inklina, inklinatzen 1 da ad makurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa) ik makur 2.
inklinazio inklinazio (orobat inklinazio) iz makurdura.
inklinometro inklinometro iz ibilgailu edo paretan baten horizontalarekiko makurdura neurtzeko gailua.
inklusibo inklusibo izond
inklusio inklusio 1 iz barnean hartzea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 masa baten barnean nabaritzen den gorputz arrotza.
inkognita inkognita iz ezezaguna.
inkognito inkognito adlag nortasuna ezkutatuz.
inkoherente inkoherente izond loturarik gabekoa.
inkoherentzia inkoherentzia 1 iz loturarik eza.
  2 loturarik gabeko gauza.
inkomodatu inkomodatu, inkomoda, ikomodatzen da/du ad deseroso sentitu edo sentiarazi.
inkomodo inkomodo izond deserosoa.
inkomunikatu inkomunikatu, inkomunika, inkomunikatzen 1 du ad bakarkako ziegan komunikaziorik gabe jarri.
  2 bakartu, komunikaziorik gabe gertatu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
inkomunikatze inkomunikatze iz bakarkako ziegan komunikaziorik gabe jartzea.
inkomunikazio inkomunikazio 1 iz atotxilotu bat inkomunikaturik egotea.
  2 komunikaziorik eza.
  3 (hitz elkartuetan)
inkomunikazioaldi inkomunikazioaldi (orobat inkomunikazio aldi) iz komunikaziorik gabeko aldia.
inkonexo inkonexo izond loturagabea.
inkonformismo inkonformismo iz konformismorik eza.
inkonformista inkonformista 1 izond inkonformismoarena, inkonformismoari dagokiona.
  2 iz inkonformismoz jokatzen duen pertsona.
inkonfundible inkonfundible izond ezin nahasizkoa.
inkongruente inkongruente izond kongruentziarik gabea.
inkongruentzia inkongruentzia iz kongruentziarik eza.
inkoniatu inkoniatu izond
inkonparable inkonparable izond ezin konparatuzkoa.
inkonpatible inkonpatible izond ezin bateratuzkoa, bateraezina.
inkonpetente inkonpetente izond ezgaia, gaitasunik gabea.
inkonpetentzia inkonpetentzia iz gaitasunik eza.
inkonpleto inkonpleto izond osatugbea.
inkonprentsio inkonprentsio iz ulertu ezina.
inkonsistente inkonsistente izond funsgabea.
inkonstante inkonstante izond jarraikitasunik gabea.
inkonstituzional inkonstituzional iz ez-konstituzionala.
inkonstituzionaltasun inkonstituzionaltasun (corpusean inkostituzionaltasun bakarrik) iz konstituzionala ez denaren nolakotasuna.
inkonsziente inkonsziente ik inkontziente.
inkonszienteki inkonszienteki ik inkontzienteki.
inkontinente inkontinente izond neurribiderik gabea.
inkontinentzia inkontinentzia 1 iz gernu jarioa kontrolatzeko ezintasuna.
  2 neurribiderik eza.
inkontratu inkontratu, inkontra, inkontratzen da/du ad topo egin, aurkitu,.
inkontrolatu inkontrolatu izond kontrolik gabekoa.
  2 agintarien kontroletik at indarkeria erabiltzen duen pertsona.
inkontru inkontru 1 iz topo egitea.
  2 inkontru egin topo egin.
inkontsekuente inkontsekuente izond esaten denaren eta egiten denaren artean egokitasunik atxikitzen ez duena.
inkontsekuentzia inkontsekuentzia iz esaten denaren eta egiten denaren arteko egokitasunik eza.
inkontziente inkontziente (orobat inkonsziente) 1 izond oharkabea, kontzietziarik gabea.
  2 iz psikismoaren zatia, erabat kontzientziatik at gelditzen dena.
  3 (hitz elkartuetan)
inkontzienteki inkontzienteki (orobat inkonszienteki g.er.) adlag oharkabeki, era inkontzientean.
inkontzientzia inkontzientzia 1 iz oharkabetasuna.
  2 kontzientziarik eza.
inkorporatu inkorporatu, inkorpora, inkorporatzen da ad erantsi, gehitu.
inkorrekzio inkorrekzio iz gisagabekeria.
inkriminatorio inkriminatorio izond inkriminatzailea.
inkriminatu inkriminatu, inkrimina, inkriminatzen du ad egotzi.
inkriminatzaile inkriminatzaile iz inkriminatzen duena.
inkriminazio inkriminazio iz inkriminatzea.
inkrustatu inkrustatu, inkrusta, inkrustatzen du ad atal batean beste gai bateko zatiak txertatu.
inkrustazio inkrustazio iz inkrustatzea; inkrustatu den gauza.
inkrustaziodun inkrustaziodun izond inkrustazioak dituena.
inkubadore inkubadore iz inkubagailua.
inkubagailu inkubagailu 1 iz haur jaioberri goiztiarrak edo ahulak artatzeko tresna.
  2 irud ik inkubatzaile.
inkubatu inkubatu, inkuba, inkubatzen 1 du ad (medikuntzan) organismoak gaitz infekzioso bat garatu.
  2 irud
inkubatzaile inkubatzaile iz inkubatzen duena. ik inkubagailu 2.
inkubazio inkubazio 1 iz inkubatzea.
  2 irud
inkubo inkubo iz gizon itxura hartuz emakume batekin sexu harremanak dituen deabrua. ik sukubo.
inkulpatu inkulpatu, inkulpa, inkulpatzen 1 du ad norbait delitu batez akusatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
inkulpazio inkulpazio iz inkulpatzea.
inkulto inkulto izond ezikasia, ezjakina.
inkultura inkultura iz ezjakintzauna, kulturarik eza.
inkunable inkunable 1 iz 1500 urtea baino lehen inprimatua izan dena.
  2 irud
inkurtsio inkurtsio iz sarraldia.
inmakulatu inmakulatu ik immakulatu.
innatismo innatismo iz gizakiak ideia innatoak dituela dioen dotrina.
innatista innatista izond innatismoari dagokiona, innatismoan oinarritzen dena.
innato innato izond berezkoa, jaiotzetikoa.
innoble innoble izond zitala.
inofentsibo inofentsibo izond ez-kaltegarria, kaltegabea.
inoiz inoiz 1 adlag
  2 inoizko izlag
  3 inoiz edo behin
inoizka inoizka 1 adlag inoiz edo behin.
  2 inoizkako izlag inoiz edo behingo.
inoizkari inoizkari iz adkor inoizka argitaratzen den aldizkaria.
inoizkotasun inoizkotasun iz inoizko izateko nolakotasuna.
inoiztxo inoiztxo adlag adkor inoiz.
inokulatu inokulatu, inokula, inokulatzen 1 du ad organismoan agente patogeno baten birusa edo bakteria artifizialki barneratu.
  2 irud
inokulazio inokulazio iz inokulatzea.
inokuo inokuo izond ez-kaltegarria, kaltegabea.
inola inola 1 adlag
  2 inolako izlag
  3 inolaz adlag
inon inon 1 adlag
  2 inongo izlag
inondar inondar (orobat inontar) izond inongoa dena, tokiren batekoa dena.
inongotartasun inongotartasun iz inongotarra denaren nolakotasuna.
inontar inontar ik inondar.
inoperantzia inoperantzia iz eraginkortasun eza.
inopia inopia iz txoritan egotea.
inor inor izord
inora inora 1 adlag
  2 inorako izlag
inoraezin inoraezin iz inora joan ezina.
inorant inorant ik ignorante.
inoratu inoratu, inora(tu), inoratzen da ad inora joan.
inorendu inorendu, inoren(du), inorentzen 1 da/du ad inorena bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
inorentze inorentze iz inoren bihurtzea.
inorez inorez iz inor iz izatea.
inoreztatu inoreztatu, inorezta, inoreztatzen da/du ad norbait kontuak ez hartu, inor ez balitz bezala tratatu.
inorgabe inorgabe izond tokiez edo eremuez mintzatuz, inor ez dagoena.
inorgabetasun inorgabetasun iz inorgabea denaren nolakotasuna.
inorgabetu inorgabetu, inorgabe(tu), inorgabetzen da/du ad inorgabe gertatu.
inorganiko inorganiko 1 izond egituratu gabea.
  2 (kimikan) gai konposatuez mintzatuz, osagaien artean karbonoa ez duena.
  3 kimika inorganiko
inortxo inortxo izord adkor inor. (ezezko testuinguruetan)
inoxente inoxente ( orobat inoxent ) izond adkor inozentea. ik inuxente.
inoxo inoxo iz adkor inozoa.
inozente inozente ( orobat inozent ) 1 izond tolesgabea. ik inoxente; inuzente.
  2 errugabea.
inozentki inozentki adlag errugabeki.
inozentzia inozentzia (orobat inozentzi g.er.) 1 iz tolesgabetasuna.
  2 errugabetasuna.
  3 inozentziaz tolesgabetasunez.
inozo inozo 1 izond adimen urrikoa; ergela. (pertsonez)
  2 (beste izenondo batekin)
  3 (gainerakoez) inozotasuna adierazten duena.
  4 (adizlagun gisa)
  5 (-en azizkiaren eskuinean, izen gisa)
  6 (erkatetetan)
  7 (hitz elkartuetan)
  8 inozo-inozo adlag
inozokeria inozokeria 1 iz inozotasun gaitzesgarria.
  2 inozoari dagokion egintza.
inozoki inozoki adlag ergelki. ik inozo 4.
inozomentean inozomentean adlag
inozotasun inozotasun iz inozoa denaren nolakotasuna. ik inozokeria.
inozotu inozotu, inozo(tu), inozotzen da/du ad. inozo bihurtu, ergeldu.
inpaktante inpaktante izond zirraragarria, bortitza.
inpaktatu inpaktatu, inpakta, inpaktatzen du ad zirrara eragin; erasan.
inpaktu inpaktu (orobat inpakto g.er.) 1 kolpea, talka.
  2 eragina.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 eragin bortitza, zirrara.
  5 ingurumen inpaktu
  6 inpaktu ekologiko
inpartzial inpartzial izond alderdikeriarik gabekoa, ez-alderdikaria.
inpartzialitate inpartzialitate iz inpartzialtasuna.
inpartzialki inpartzialki adlag alderdikeriarik gabe.
inpartzialtasun inpartzialtasun iz alderdikeriarik eza.
inpazientzia inpazientzia iz egonarririk eza.
inpedantzia inpedantzia iz korronte aldizkatzaile batek zirkuitu kondentsadoredun edo harildun batean eragiten duen alegiazko erresistentzia.
inpekable inpekable izond akatsgabea.
inpentsan inpentsan adlag ustekabean.
inperadore inperadore ik enperadore.
inperatibo inperatibo 1 iz betebeharrezko egitekoa.
  2 inperatibo kategoriko gizabanakoak bere buruari, arrazoiak adierazia denez gero, ezartzen dion arau etikoa.
inperatiboki inperatiboki adlag betebeharra adiraziz.
inperfektibo inperfektibo izond aditzen erez mintzatuz, burutugabea. ik perfektibo.
inperfektibotasun inperfektibotasun iz inperfektiboa denaren nolakotasuna. ik perfektibotasun.
inperfektu inperfektu izond akastuna, ez-perfektua.
inperfekzio inperfekzio (orobat inperfekzione) 1 iz perfekziorik eza.
  2 akatsa.
inperial inperial 1 izond inperiokoa, inperioari dagokiona.
  · 2 iz zalgurdi zaharretan, sabai gainerko gune aulkiduna.
inperialismo inperialismo 1 iz beste estatuak politikan edo ekonomian bere mendera ekarri nahi dituen estatuaren politika.
  2 (hitz elkartuetan)
inperialista inperialista izond inperialismoari dagokiona; inperialismoaren aldekoa.
inperialki inperialki adlag era inperialean.
inperio inperio 1 iz estatu batek bere nagusigoa beste zenbait herri edo lurralderen gainean hedatzen duen politika antolaketa; antolaketa hori osatzen duten lurralde guztien multzoa, burutzat enperadore edo errege bat duena.
  2 (izenondoekin)
  3 irud
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik inperial.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 erromatar inperio
  7 inperio-aurre
inperiogile inperiogile 1 izond inperioa egiten duena.
  2 iz inperio bat egiten duen pertsona.
inperiogintza inperiogintza iz inperioa egitea.
inperiozale inperiozale izond inperioaren zale dena.
inpernu inpernu ik infernu.
inpersonal inpersonal ik inpertsonal.
inperterrito inperterrito izond ezin ikaratuzkoa, izukaitza.
inpertinente inpertinente izond errespetugabea.
inpertsonal inpertsonal (orobat inpersonal g.er.) izond pertsona jakin bati ez dagokiona.
  2 aditzez mintzatuz, subjektu ageriko edo ezkuturik ez duena.
  3 nortasungabea.
inpertsonaltasun inpertsonaltasun iz inpertsonala denaren nolakotasuna.
inpio inpio izond/iz fedegabea, erlijiogabea.
inpiokeria inpiokeria iz fedegabetasuna; fedegabekeria.
inpizta inpizta iz erronka.
inpiztatzaile inpiztatzaile izond erronka egilea.
inplakable inplakable izond errukigabea.
inplantatu inplantatu, inplanta, inplantatzen du ad (medikuntzan) norbaiti protesi, ehun edo gairen bat gorputzean landatu.
inplantazio inplantazio iz ezartzea.
inplante inplante 1 iz inplantatzea.
  2 inplantatzen den gauza.
inplementatu inplementatu, implementa, inplementatzen da ad egitasmoez eta kidekoez mintzatuz, abian jarri, abiarazi.
inplementazio inplementazio iz inplementatzea.
inplikarazi inplikarazi, inplikaraz, inplikarazten du ad inplikatzera behartu.
inplikatibo inplikatibo izond ondorioz ekartzen duena.
inplikatu inplikatu, inplika, inplikatzen 1 da/du ad zerikusia izan; parte harrrarazi; nahasi.
  2 ondorioz ekarri.
  3 (era burutua izenondo gisa)
inplikazio inplikazio 1 iz inplikatzea, zerikusia izatea.
  2 ondorioa.
  3 (hitz elkartuetan)
inplizitu inplizitu ( orobat inplizito Hiztegi Batuan inplizitu agertzen da) izond zerbaitek barne hartzen duen gauza, nahiz ageriki adierazten ez duen.
inplizituki inplizituki adlag era inplizituan.
inplosibo inplosibo izond kontsonanteez mintzatuz, bokal edo silabagune baten atzean dagoena.
inplosio inplosio 1 iz barne presioa kanpo presioa baino txikiago den gorputz bat barnealderantz indarrez haustea.
  2 kontsonantez amaitzen den silaban gertatzen den aire irteeraren itxiera.
inpoildu inpoildu, inpoil, inpoiltzen du ad ipar
inponente inponente izond ikaragarria, sekulakoa.
inporta inporta iz garrantzia.
inporta izan inporta izan, inportako 1 zaio ad axola izan.
  · 2 dio ad
  · 3 da ad
  · 4 du ad
  5 (laguntzailea ezabaturik)
  6 bost inporta
  7 inportarik /inportik izan
inportante inportante ( orobat inportant Hiztegi Batuan inportant agertzen da, baina garrantzitsu hobesten da) 1 izond garrantzitsua.
  2 inportantea izan (inpertsonalean)
inportantzia inportantzia ( Hiztegi Batuak garrantzi, munta hobesten ditu) iz garrantzia.
inportatu inportatu, inporta, inportatzen du ad herrialde batek atzerriko salgaiak bertaratu.
  2 irud
  3 (era burutua izenondo gisa)
inportatzaile inportatzaile izond/iz inportatzen duena.
inportazio inportazio 1 iz inportatzea.
  2 pl inportaturiko salgaiak.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 inportazioko izlag
inposaketa inposaketa 1 iz inposizioa.
  2 (hitz elkartuetan)
inposatu inposatu, inposa, inposatzen 1 du ad bortxaz ezarri.
  2 (era burutua izenondo gisa)
inposatzaile inposatzaile izond inposatzen duena.
inposatze inposatze iz bortxaz ezartzea.
inposible inposible izond ezinezkoa.
inposizio inposizio 1 iz inposatzea, bortxaz ezartzea.
  2 (hitz elkartuetan)
inpostatu inpostatu izond artifiziozkoa, itxurazkoa.
inpostazio inpostazio 1 iz ahotsa berezko tesituran kokatzea.
  2 irud
inpostore inpostore iz beste pertsona batena egiten duen pertsona.
inpostura inpostura iz nortasun iruzurra, engainua.
inpotente inpotente 1 izond ahalmenik gabekoa.
  · 2 izond/iz (sexu ahalmenari dagokionez)
inpotentzia inpotentzia 1 iz ezintasuna.
  2 sexu ezintasuna.
  3 (hitz elkartuetan)
inprebisible inprebisible iz ezin aurreikusizkoa, ustekabekoa.
inpregnatu inpregnatu, inpregna, inpregnatzen 1 du ad biziki barneratu
  2 biziki kutsatu
inprenta inprenta (Hiztegi Batuak inprimatze hobesten du) 1 iz inprimatzea, paperaren edo kideko gairen baten gainean testu edo irudi batean hatza mekanikoki uzteko tekniken multzoa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 inprimategia.
inprentara(tu) inprentara(tu), inprentara(tu), inprentaratzen da ad inprimatzera eraman.
inprentari inprentari iz inprimatzailea, inprimategi bateko langilea.
inprentatu inprentatu, inpreta(tu), inprentatzen da/du ad inprimatu.
inpresentable inpresentable izond petrala.
  2 ezin onartuzkoa.
inpresio inpresio (orobat inpresione g.er.; Hiztegi Batuak zirrara hobesten du) 1 iz zirrara; bihotzondokoa.
  2 (izenondoekin)
  3 irudipena, ustea.
  4 (izenondoekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 inprimatzea.
  8 inpresio on
  9 inpresio txar
inpresionagarri inpresionagarri izond zirrara eragiten duena.
inpresionante inpresionante izond inpresionagarria.
inpresionatu inpresionatu, inpresiona, inpresionatzen 1 du ad zirrara eragin; hunkitu.
  2 irarri.
  3 (era burutua izenondo gisa)
inpresionismo inpresionismo 1 iz XIX. mendearen bukaeran bereziki Frantzian garatu zen margolaritza higikundea, argiaren eta gauzen alderdi aldakorrak marra eta ukitu arinez irudikatzen saiatzen zena.
  2 musikan edo literaturan, teknika beraz baliatzen den estiloa edo idazkera.
inpresionista inpresionista 1 izond inpresionismoaren teknikaz baliatzen dena.
  2 irud
  · 3 iz inpresionismoaren teknikaz baliatzen den margolaria.
inpreso inpreso izond inprimatua.
inpresora inpresora iz inprimagailua.
inpresore inpresore iz inprimatzailea.
inprimagailu inprimagailu 1 iz inprimatzeko makina.
  2 (ordenagailuari dagokiona)
inprimagarri inprimagarri izond
inprimaketa inprimaketa iz imprimatzea.
inprimaki inprimaki (orobat inprimakin g.er.) 1 iz Orri inprimatua.
  2 betetzeko laukiak dituen orri imprimatua.
  3 (hitz elkartuetan)
inprimakin inprimakin ik inprimaki.
inprimarazi inprimarazi, inprimaraz, inprimarazten du ad inprimatzera behartu.
inprimategi inprimategi iz orriak, liburuak eta kidekoak inprimaten diren lantegia.
inprimatu inprimatu, inprima, inprimatzen 1 du ad paperean edo kideko gairen batean izkribu edo marrazki baten hatza utzi; paperean edo kideko gairen batean testu edo irudi baten aldakiak egin, hartarako makina edo tresnen bidez..
  2 (ordenagailuaren inprimagailuaren bidez)
  3 irarri.
  4 (era burutua izenondo gisa)
inprimatzaile inprimatzaile 1 iz inprimategi bateko langilea.
  2 inprimatzen duena.
inprimatze inprimatze 1 iz paperaren edo kideko gairen baten gainean testu edo irudi batean hatza mekanikoki uzteko tekniken multzoa; inprimatzeko antzea.
  2 paperean edo kideko gairen batean izkribu edo marrazki baten hatza mekanikoki uztea.
inprimazio inprimazio iz inprimatzea. ik inprimaketa.
inprimeria inprimeria 1 iz ipar inprimatzea, paperaren edo kideko gairen baten gainean testu edo irudi batean hatza mekanikoki uzteko tekniken multzoa.
  2 inprimategia.
inprimiki inprimiki iz ipar inprimakia.
inprimitu inprimitu, inprimi, inprimitzen du ad inprimatu.
inprimitzaile inprimitzaile iz ipar inprimatzailea.
inprobabilitate inprobabilitate iz gertagaiztasuna.
inprobable inprobable izond gertagaitza.
inprobisadore inprobisadore izond inprobisatzailea.
inprobisaketa inprobisaketa iz inprobisatzea.
inprobisarazi inprobisarazi, inprobisaraz, inprobisarazten du ad bat-batean eginarazi, inprobisatzera behartu.
inprobisatu inprobisatu, inprobisa, inprobisatzen 1 du ad bat-batean egin, bat-batean aritu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
inprobisatzaile inprobisatzaile iz bertsoak edo ahalpaldiak bat-batean sortzen dituen pertsona.
inprobisatze inprobisatze iz bat-batean egitea, bat-batean aritzea. ik inprobisazio.
inprobisazio inprobisazio 1 iz inprobisatzea, bat-batean egitea, bat-batean aritzea.
  2 pei
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
inproduktibo inproduktibo izond ez-emankorra.
inpromatu inpromatu, inproma, inpromatzen du ad
inpromptutsu inpromptutsu izond
inpronta inpronta 1 iz marka, eragina.
  2
inpronunziable inpronunziable izond ezin ahoskatuzkoa, ahoskaezina, ebakiezina.
inpronunziabletasun inpronunziabletasun iz ahoskaezintasuna.
inpudiko inpudiko izond lotsagaldua, lotsagabea.
inpudikoki inpudikoki adlag lotsagalduki.
inpudikotasun inpudikotasun iz lotsagaldutasuna.
inpugnatu inpugnatu, inpugna, inpugnatzen du ad erabaki bat ezeztatzea eskatu. ik kontestatu.
inpugnatzaile inpugnatzaile iz inpugnatzen duena.
inpugnazio inpugnazio iz erabaki bat ezeztatzea eskatzea.
inpultsibo inpultsibo izond oldarkorra, jauzkorra.
inpultsio inpultsio iz bulkada.
inpultsu inpultsu (orobat inpultso) iz bulkada, oldarra.
inpune inpune adlag zigorrik gabe.
inpuneki inpuneki adlag zigorrik jasan gabe.
inpunitate inpunitate 1 iz zigorgabetasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
inpuru inpuru (orobat inpuro) izond ez-garbia.
input input 1 iz prozesu baten hasiera elementua; datu sarrera. ik output.
  2 (hitz elkartuetan)
inputatu inputatu, inputa, inputatzen 1 du ad egintza zigorgarri bat leporatu.
  2 (era burutua izenondo eta izen gisa)
inputazio inputazio 1 iz inputatzea.
  2 inputazio (orokorraren) indize
insatisfazio insatisfazio (orobat insatisfakzio g.er.) iz asegabetasuna, kontentagaiztasuna.
insaturatu insaturatu izond gai kimikoez mintzatuz, asegabea.
inseguritate inseguritate iz segurantzarik eza.
insegurtasun insegurtasun (orobat intsegurtasun)iz segurtasunik eza.
inseguru inseguru (orobat insegur eta intseguru) izond ez-segurua.
inserto inserto iz tartekia, zinema edo telebista eszena batean tartekatzen den idazpuru esplikagarria.
insertzio insertzio (orobat inzerzio) iz
insigne insigne 1 izond argidotarra.
  2 ik insignis.
insignis insignis (orobat insigne) pinu iz pinu mota, Euskal Herrian ohikoa. (Pinus radiata)
insinuazio insinuazio ik intsinuazio.
insistentzia insistentzia (orobat intsistentzia) iz behin eta berriz ekitea.
insistitu insistitu (orobat intsistitu), insisti, insistitzen du ad behin eta berriz ekin.
inskribatu inskribatu1, inskriba, inskribatzen 1 da/du ad (geometrian) figura bat beste baten barruan marraztu, halako moduz non, elkar ebaki gabe, zenbait puntutan elkar ukitzen baitute.
  2 irud
  3 (era burutua izenondo gisa)
inskribatu inskribatu2 (orobat inskribitu), inskriba, inskribatzen da/du ad izena eman.
inskripzio inskripzio1 (orobat inskripzione) iz esakunea.
inskripzio inskripzio2 iz izen ematea.
insolent insolent izond ozarra, errespetu gutxikoa.
insolidario insolidario izond elkartasunik gabekoa.
insolidaritate insolidaritate iz elkartasunik eza.
insomne insomne izond logabea, lo galdukoa.
insomnio insomnio iz loezina, lo galdua.
insoportable insoportable izond eramangaitza, ezin eramanezkoa.
inspektatu inspektatu, inspekta, inspektatzen du ad ikuskatu.
inspektore inspektore (orobat inspektur g.er., inzpektore g.er., inzpektur g.er.) iz 1 ikuskaria, ikuskatzailea.
  2 (eskoletakoa)
  3 uniformerik gabeko sail berezi bateko poliziakidea
  4 (hitz elkartuetan)
inspektoreorde inspektoreorde iz inspektorearen azpiko kargua duen poliziakidea.
inspekzio inspekzio 1 iz ikuskatzea.
  2 ikuskaritza.
inspirabide inspirabide iz inspiratzeko bidea.
inspiratu inspiratu, inspira, inpiratzen 1 du ad eragin, bulkatu.
  · 2 da ad ideia hartu, oinarria hartu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
inspiratzaile inspiratzaile izond/iz inspiratzen duena.
inspirazio inspirazio (orobat inspirazione g.er) 1 iz goi arnasa.
  2 goiargia.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
instalakuntza instalakuntza 1 iz instalazioa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (artearen alorrean)
instalatu instalatu, instala, instalatzen 1 du ad makina, zerbitzu edo kideko bat, dagokion tokian eta funtzionatzeko eran ezarri.
  · 2 da ad kokatu.
instalatzaile instalatzaile izond/iz instalatzen duena.
instalatze instalatze iz kokatzea.
instalazio instalazio 1 iz instalatze lanean erabiltzen diren elementuen multzoa. ik instalakuntza; muntadura.
  2 (artearen alorrean)
  3 kokatzea.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
instante instante ik istante.
instantzia instantzia 1 iz Justizia gorabeherak erabakitzeko eta epaia emateko, legeak mugatuak dituen jurisdikzio mailetako bakoitza.
  2 aginpide maila; erabakimena duen agintaritza edo korporazioa.
  3 aginteari egiten zaion eskaera.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 azken instantzia
  6 goi instantzia
  7 lehen instantzia
instintibo instintibo izond instintuari dagokiona. ik instintu 4.
instintiboki instintiboki adlag era instintiboan. ik instintu 3.
instintu instintu ( orobat instinto ) 1 iz sena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 instintuz ik instintiboki.
  4 instintuzko ik instintibo.
institutu institutu (orobat instituto g.er.; Hiztegi Batuan institutu agertzen da) 1 iz Espainiako hezkuntza sisteman, bigarren irakaskuntzako ikastetxe publikoa.
  2 zenbait ikerteta edo ikasketa erakunderi ematen zaien izena.
  3 interes publikoko hainbat erakunderen izena.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 Frantziako Institutua mug
instituzio instituzio ( orobat instituzione g.er.; Hiztegi Batuak erakunde hobesten du) 1 iz erakundea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik instituzional.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
instituzional instituzional izond instituzioarena, instituzioari dagokiona. ik instituzio 2.
instituzionalizatu instituzionalizatu, instituzionaliza, instituzionalizatzen 1 instituzio izaera eman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
instituzionalizatze instituzionalizatze iz instituzionalizatzen duena.
instituzionalizazio instituzionalizazio iz instituzionalizatzea.
instituzionalki instituzionalki adlag instituzio gisa; instituzioen aldetik.
instruitu instruitu, instrui, instruitzen du ad (epaietan) zuzemenak egin.
instruktore instruktore 1 izond (zuzenbidean) instruitzen duena.
  2 (izen gisa)
instrukzio instrukzio 1 iz (epaietan) instruitzea, zuzemenak egitea.
  2 soldaduzkoa.
  3 irakaskuntza.
  4 pl erabilbideak, jarraibideak.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 instrukzio epaile
  8 instrukzio epaitegi (orobat) ik beherago 9.
  9 instrukzio ganbera ik beherago 8.
  10 instrukzio prozesu
  11 instrukzioko epaile instrukzio epailea.
  12 instrukzioko epaitegi instrukzio epaitegia.
  13 lehen instrukzio
instrumental instrumental 1 izond instrumentuen bidezkoa.
  2 (gramatikan) kasuez mintzatuz, bidea edo instrumentua adierazten duena.
  3 musika tresna soilez joa.
instrumentalismo instrumentalismo iz doktrina filosofikoa, teorien eta ideien balioa beren ekintza-ahalmenean datzala dioena.
instrumentalista instrumentalista iz instrumentalismoari dagokiona.
instrumentalizatu instrumentalizatu, instrumentaliza, instrumentalizatzen du ad instrumentu bihurtu, instrumentu gisa erabili.
instrumentalizazio instrumentalizazio iz instrumentalizatzea.
instrumentalki instrumentalki adlag instrumentu gisa
instrumentatu instrumentatu, instrumenta, instrumentatzen du ad musika lan bat zenbait instrumentuk joa izateko egokitu.
instrumentazio instrumentazio iz musika lan bat zenbait instrumentuk joa izateko egokitu.
instrumentista instrumentista iz musika tresna bat jotzen duen musikalaria.
instrumentu instrumentu ( orobat instrumento g.er.) 1 iz musika tresna.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 neurtzeko, aztertzeko edo kontrolatzeko tresna.
  4 helburu jakin baterako erabiltzen den gauza.
  5 adkor zakila.
  6 instrumentu taula auto, hegazkin eta kidekoetan, pilotoaren aurrean dagoen adierazgailuen multzoa, taula moduko batean bildua.
insulto insulto (orobat insultu) iz iraina.
insurgente insurgente (corpusean intsurgente soilik) iz matxinatua.
insurgentzia insurgentzia iz matxinada.
inta inta iz ur mehe geldizko hedadura, gehienetan landare asko dagoena.
intagune intagune iz intak dauden gunea.
intatsu intatsu izond intak daudena.
integral integral 1 izond osoa; alde guztiak hartzen dituena.
  · 2 iz
  3 musikagile baten lan guztien edo lan sail oso aten emanaldia edo grabaketa.
  4 kalkulu integral kalkulu infinitesimalaren zatia, funtzioen integrazioaz aritzen dena.
integrapen integrapen iz integratzea, gizarteratzea.
integratu integratu, integra, integratzen 1 da/du ad osotasun bat eratu; barnean hartu.
  2 (talde edo kideko batean)
  3 (era buruta izenondo gisa) osotasun homogeneoa eratzen duten elementuz osatua.
  3 integrala egin.
  5 integratzearren adlag integratzeko.
integratzaile integratzaile izond integratzen duena.
integratze integratze iz gizarteratzea.
integrazio integrazio (orobat integrazione g.er.) 1 iz integratzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (matematikan) integrala egitea.
integrismo integrismo 1 iz erlijio edo ideia sistema baten osotasuna atxiki nahi duen doktrina.
  2 zernahi bilakaerari uko egiten dioten kristauen edo musulmanen jarrera.
  3 hed
integrista integrista 1 izond integrismoari dagokiona.
  2 integrismoaren aldekoa.
  3 XIX. mendeko Espainiako alderdi integristakoa; alderdi integristaren ideologiakoa.
  · 3 iz integrismoaren aldeko pertsona.
integritate integritate iz integroa denaren nolakotasuna.
integro integro izond pertsonez mintzatuz, erabat osoa eta zintzoa dena.
  2 hed
intelektu intelektu (orobat intelekto) 1 iz adimendua.
  2 (hitz elkartuen lehen osagai gisa) ik intelektual.
intelektual intelektual 1 izond adimenduari dagokiona.
  · 2 iz gehienbat adimena erabiltzea eskatzen duten lanetan aritzen den pertsona, buru-langilea.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
intelektualeria intelektualeria iz intelektualak. ik intelektualitate.
intelektualillo intelektualillo iz pei intelektuala.
intelektualismo intelektualismo iz adimenari dagokionari lehentasuna emateko joera. ik intelektualtasun.
intelektualista intelektualista izond adimenari dagokionari lehentasuna emateko joera duena.
intelektualitate intelektualitate iz intelektualak, intelektualeria.
intelektualizante intelektualizante izond intelektualizatzen duena.
intelektualizatu intelektualizatu, intelektualiza, intelektualizatzen du ad izaera intelektuala eman.
intelektualizazio intelektualizazio iz intelektualizatzea.
intelektualkeria intelektualkeria (orobat intelektualeria) iz intelektualismo gaitzesgarria.
intelektualki intelektualki adlag alderdi intelektualean.
intelektualtasun intelektualtasun iz intelektuala izateko nolakotasuna; intelektualismoa.
intelekzio intelekzio iz ulermenaz hautematea.
inteligente inteligente ( orobat intelijente ) 1 izond/iz buruargia, azkarra.
  2 adimenduna.
inteligentsia inteligentsia ik intelligentsia.
inteligentzia inteligentzia iz ( orobat intelijentzia ) 1 iz buruargitasuna, azkartasuna.
  2 ezkutuan lorturiko argibideak, bereziki politkoak edo militarrak.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat inteligentzi g.er.)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
inteligentziadun inteligentziadun izond adimenduna.
inteligible inteligible izond ulergarria, adierraza.
intelligentsia intelligentsia ( orobat inteligentsia ) iz intelektualeria, intelektualak.
intelokratiko intelokratiko izond
intendente intendente 1 iz armadan, administrazio zerbitzuen nagusia.
  2 probintziako gobernadorearen kideko administrazio funtzionarioa.
  3 pilota enpresetan, hornitze ardura duen pertsona.
  4 (hitz elkartuetan)
intendentzia intendentzia iz armadetan, hornitze gorputza.
intenporal intenporal izond denboragabea.
intenporaltasun intenporaltasun iz denboragabetasuna.
intensibo intensibo ik intentsibo.
intensio intensio (orobat intentsio) iz edukiera.
intensional intensional izond intensioari dagokiona.
intensionalitate intensionalitate (corpusean intentsionalitate soilik) iz
intensitate intensitate ik intentsitate.
intentatu intentatu, intenta, intentatzen du ad saiatu.
intentsibo intentsibo (orobat intensibo g.er.) 1 izond nekazaritzaz mintzatuz, ekoizpenaren hazkundea eremu mugatu batean kapital edo lan hornidura handiaz lortzen duena.
  2 hed
  3 intentsitate handia ezaugarri duena.
  4 ikastaroez eta kidekoez mintzatuz, trinkoa.
  5 arta intensiboko sail arta intentsiboko gunea.
  6 zainketa intentsiboko/intentsiboetako unitatea arta intentsiboko gunea.
intentsiboki intentsiboki adlag era intentsiboan.
intentsifikatu intentsifikatu (orobat intensifikatu g.er.) izond intentsitatea areagotu.
intentsio intentsio ik intensio.
intentsional intentsional ik intensional.
intentsionalitate intentsionalitate ik intensionalitate.
intentsitate intentsitate (orobat intensitate g.er.; Hiztegi Batuan intentsitate agertzen da) 1 iz egitate, gertakari, nolakotasun, sentsazio eta kidekoen indar maila.
  2 hotsaren nolakotasuna, bibrazioen anplitudaren araberakoa dena.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
intentsu intentsu ( orobat intentso ) izond intentsitate handikoa.
intentzio intentzio (orobat intentzione g.er. eta intentziño g.er.) 1 iz asmoa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (testuinguru teknikoagotan)
intentzional intentzional 1 izond asmoei dagokiena, asmo-.
  2 (testuinguru teknikoagotan)
intentzionalitate intentzionalitate (orobat intentzionalidade g.er.) 1 iz asmoa.
  2 (testuinguru teknikoagotan)
interahots interahots iz interfonoa.
interaktibitate interaktibitate iz eragin-trukea.
interaktibo interaktibo izond eragin-trukatzailea.
interaktiboki interaktiboki adlag eragin-trukez.
interaktibotasun interaktibotasun iz eragin-trukatzailea denaren nolakotasuna.
interaktuatu interaktuatu, interaktua, interaktuatzen du ad iz eragin-trukea egin.
interakzio interakzio 1 iz eragin-trukea, elkarrekintza.
  2
interbalika interbalika iz
interbalo interbalo iz denbora-bitartea.
interbenitu interbenitu, interbeni, interbenitzen 1 du ad atzeman, atzitu.
  2 esku hartu.
interbentore interbentore iz kontralatzailea, ikuskatzailea.
interbentzio interbentzio (orobat interbentzione g.er.) 1 iz esku hartzea.
  2 mintzaldia.
  3 ikuskatzailetza.
  4 Interbentzio Ezaren Batzorde Esku Ez Hartzeko Batzordea.
  5 interbentzio kirurgiko kirurgia ebakuntza.
interbentzionismo interbentzionismo iz Estatuak herrialdeko ekonomian edo politikan, edo nazioarteko arazoetan gehiegi esku hartzeko joera.
interbentzionista interbentzionista izond interbentzionismoaren aldekoa, esku-hartzailea.
interbiu interbiu iz elkarrizketa.
interdependente interdependente izond elkarren mendekoa.
interdependentzia interdependentzia iz elkarren mendekotasuna.
interdiziplinar interdiziplinar (orobat interdisziplinar) izond jakintza adarren artekoa.
interdiziplinario interdiziplinario izond interdizipilinarra, jakintza adarren artekoa.
interes interes (orobat intres g.er.) 1 iz norbaiti axola diona, doakiona, onuragarri zaiona.
  2 pl
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 garrantzizkoa dela edo arreta merezi duela uste denaren aurrean ernatzen den gogo egoera edo jarrera.
  6 interesgarria denaren nolakotasuna.
  7 korritua.
  8 interes gabeko izond ik interesgabe.
  9 interes tasa
interesante interesante izond interesgarria.
interesarazi interesarazi, interesaraz, interesarazten du ad interesatzera behartu.
interesatu interesatu (orobat intresatu g.er.), interesa, interesatzen 1 da ad interesa hartu. (zertan osagaiaz)
  2 (zertaz osagaiaz)
  3 (nori osagaiaz)
  4 (objekturik gabe)
  · 5 du ad ipar interesa sortu.
  6 (era burutua izenondo gisa)
interesdun interesdun izond/iz interesa duena.
interesgabe interesgabe izond interesik ez duena. ik interes 8.
interesgai interesgai iz intereseko gaia.
interesgarri interesgarri ( orobat intresatu g.er.) 1 izond arreta erakartzen duena; interesa duena. ik interesante.
  2 (izan aditzaz)
interesgarritasun interesgarritasun iz interesgarria denaren nolakotasuna.
interesgune interesgune ( orobat interes(-)gune ) iz intereseko gunea.
interfaze interfaze iz informatikan, osagai batek sortzen dituen seinaleak beste osagai batentzat ulergarri diren seinale bihurtzen dituen gailua.
interferentzia interferentzia 1 iz seinale batek uhin luzera bereko beste seinale batean eragiten duen nahasmendua.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan)
interferometro interferometro iz interferentzia gertakarietan oinarritzen den neurgailua.
interfono interfono iz barne komunikazioetan, bereziki bizitza etxeetan, erabiltzen den telefono sarea; sare horretan erabiltzen den tresna.
intergalaktiko intergalaktiko izond galaxiartekoa.
interim interim iz ipar aldibaterako lan moldea.
interimario interimario izond/iz ipar langileez mintzatuz, aldi baterakoa, interimekoa. ik interino.
interino interino iz heg langileez mintzatuz, aldi baterakoa. ik interimario.
interiorista interiorista iz barnealdeak diseinatzeko edo dekoratzeko lanbidea duen persona.
interjekzio interjekzio iz hiztunak bihotz egoerak bizitasunez adierazteko erabiltzen duen oihu hitza, perpausetik at ematen dena.
interklasismo interklasismo iz klaseartekotasuna.
interklasista interklasista izond klaseartekoa.
interkomunikazio interkomunikazio iz elkarrekiko komunikazioa.
interkonektatu interkonektatu izond interkonexioa duena.
interkonexio interkonexio iz elkarrekiko konexioa.
interkontinental interkontinental izond kontinenteartekoa.
interkooperazio interkooperazio iz elkarrekiko lankidetza.
interkulturalitate interkulturalitate iz kulturartekotasuna.
interlokutore interlokutore iz hizketakidea, elkarrizketako kidea.
interlokutorio interlokutorio iz behin betiko epaiaren aurreko erabakia, arazoaren muinaz ari ez dena.
interlokuzio interlokuzio 1 iz solasaldia, elkarrizketa.
  2 (hitz elkartuetan)
interludio interludio 1 iz bi musika zati nagusiren artean jotzen den pieza laburra.
  2 hed
intermedio intermedio iz bitartekoa.
intermitente intermitente 1 izond aldizkakoa, etenkaria.
  · 2 iz (ibilgailuetan) keinukaria.
  3 ikuskarietako aldizkako profesionala.
intermodal intermodal izond hainbat garraio mota biltzen dituena. ik multimodal.
intermodalitate intermodalitate iz intermodala izateko nolakotasuna.
internalista internalista izond
internalizatu internalizatu, internaliza, internalitzatzen du ad barneratu.
internalizazio internalizazio iz internalizatzea.
internamendu internamendu iz barnetegiratzea.
internatu internatu, interna, internatzen du ad eritetxe psikiatriko batean sartu.
internauta internauta iz Interneten edo kideko sare baten zerbitzuak erabiltzen dituen pertsona.
internazional internazional ( Hiztegi Batuak nazioarteko hobesten du) 1 izond nazioartekoa. ik nazioarteko.
  · 2 izond/iz nazioarteko partidak jokatzen dituena.
  3 Internazionala1 mug (abestia)
  4 Internazionala2 mug munduko hainbat naziotako langileen elkartea.
  5 Brigada Internazional
  6 Internazional Sozialista
internazionaldu internazionaldu izond internazional bihurtua.
internazionalismo internazionalismo 1 iz muga nazionalak gainditzearen eta nazioarteko elkarlana sustatzearen alde egiteko joera.
  2 (hitz elkartuetan)
internazionalista internazionalista 1 izond internazionalismoarena, internazionalismoari dagokiona.
  · 2 iz internazionalismoaren aldeko pertsona.
internazionalizazio internazionalizazio iz internazional bihurtzea.
internazionalki internazionalki adlag nazioartean.
internismo internismo iz
internista internista 1 izond internismoari dagokiona.
  · 2 iz internismoaren aldeko filosofoa.
interno interno 1 izond barnekoa.
  · 2 iz barneko ikaslea.
interparrokial interparrokial izond parrokien artekoa.
interpelatu interpelatu, interpela, interpelatzen du ad zerbaiti buruzko azalpenak eskatu, bereziki aginpidea edo eskubidea duenak.
interpelazio interpelazio 1 iz interpelatzea.
  2 legebiltzar batean, gobernuari edo mahaiari legegaiez kanpoko eztabaida bat eskatu.
interplanetario interplanetario izond planetartekoa.
interpolatu interpolatu, interpola, interpolatzen du ad hurrenkera bat osatzen duen gauza sail baten barnean tartekatu.
interpolazio interpolazio iz interpolatzea; interpolatzen den testua.
interpositibotasun interpositibotasun iz
interpretagarri interpretagarri izond interpreta daitekeena.
interpretapen interpretapen iz interpretatzea.
interpretarazi interpretarazi, interpretaraz, interpretarazten du ad interpretatzera behartu.
interpretari interpretari 1 iz interpretatzen duen pertsona. (testu bat)
  2 (musika lan bat)
  3 (hitz elkartuetan)
interpretaritza interpretaritza iz interpretariaren jarduera.
interpretatibo interpretatibo izond interpretazioarena, interpretazioari dagokiona. ik interpretazio 3.
interpretatu interpretatu, interpreta, interpretatzen 1 du ad esaldi edo kideko bati esanahi jakin bat eman.
  2 (nola adizlagunekin)
  3 zerbaiti esanahi bat egotzi.
  4 musika lan bat jo.
  5 antzeztu.
interpretatzaile interpretatzaile 1 izond/iz testu edo kideko bat interpretatzen duena. ik interprete 2.
  2 musika edo antzerki lan bat interpretatzen duena. ik interprete 3.
interpretatze interpretatze iz musika edo antzerki lan bat jokatzea.
interpretazio interpretazio (orobat interpretazione g.er. eta interpretazino g.er.) 1 iz interpretatzea. (esaldi eta kidekoak)
  2 (musika, antzerki edo kideko lanak)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik interpretatibo.
interprete interprete 1 iz ahozko esaldien itzulpen lanetan aritzen den pertsona.
  2 testu eta kidekoen interpretatzailea.
  3 musika, antzerki edo kideko lanen interpretatzailea.
interprezio interprezio iz
interrail interrail iz
interregno interregno 1 iz herrialde bat errege edo bururik gabe dagoen denbora bitartea.
  2 irud
interrelazio interrelazio iz elkarrekiko erlazioa.
interrogatorio interrogatorio iz galdeketa.
interrogatu interrogatu, interroga, interrogatzen du ad galdekatu, galdeketa egin.
interrogazio interrogazio iz galdera marka.
interruptore interruptore iz etengailua.
intersektorial intersektorial izond sektoreartekoa.
intersekzio intersekzio 1 iz multzo teorian, elkarketa.
intersindikal intersindikal izond sindikatoartekoa.
interstizial interstizial izond landare edo animalia ehun baten zirrituetan dagoena.
intersubjektibo intersubjektibo izond subjektu bi edo gehiagotan gertatzen edo gauzatzen dena.
intersubjektiboki intersubjektiboki adlag era intersubjektiboan.
intertestual intertestual izond testuartekoa.
intertestualitate intertestualitate iz testuartekotasuna.
intifada intifada 1 iz palestindarren kale borroka.
  2 hed
intimidazio intimidazio iz larderia.
intimismo intimismo iz barne bizitzaren edo barneko sentimen eta zirraren adierazpenak ezaugarri dituen arte joera.
intimista intimista izond intimismoari dagokiona, barrenkoia.
intimitate intimitate 1 iz intimoa denaren nolakotasuna; barrukotasunezko harremana. ik intimotasun.
  2 gune intimoa.
  3 (aditzaren objektu gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
intimo intimo 1 izond barru-barrukoa, barne sentimenei dagokiena.
  2 bakartasunari dagokiona, bakartasunean edo bakarka egiten dena.
intimoki intimoki iadlag barrukotasunez.
intimotasun intimotasun iz intimitatea, barnekotasuna..
intolerante intolerante 1 izond intolerantziazkoa. ik intolerantzia 3.
  2 (adizlagun gisa)
intoleranteki intoleranteki adlag era intolerantean.
intolerantzia intolerantzia 1 iz gainerakoen ideiak edo jarrerak errespetazen ez dituenaren jarrera.
  2 organismo batek janari edo sendagai jakin batzuk onartzeko gaitasunik eza.
  3 (hitz elkartuetan) ik intolerante.
intonatu intonatu (orobat entonatu), intona, intonatzen du ad abesti bat edo abesti hasiera bat doinu egokian kantatu.
intonazio intonazio (orobat entonazio) iz entonatzea; entonatzeko modua.
intoxikatu intoxikatu, intoxika, intoxikatzen 1 da/du ad pozoitu. ik toxikatu.
  2 informazio faltsua edo alderdikoia hedatu, norbaiten iritzia edo jarrera aldatzeko.
  3 (era burutua izenondo gisa)
intoxikatzaile intoxikatzaile izond intoxikatzen duena, informazio faltsua hedatzen duena.
intoxikatze intoxikatze iz pozoitzea.
intoxikazio intoxikazio 1 iz pozoitzea. ik toxikazio.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 intoxikatzea, informazio faltsua hedatzea.
  4 (hitz elkartuetan)
intrabenoso intrabenoso izond zain-barnekoa, zain barrutikakoa.
intrahistoria intrahistoria iz Herri baten ohiko bizitza, historialariek aztertzen dituzten gertakarien azpian datzana.
intrahistoriko intrahistoriko izond intrahistoriari dagokiona.
intralinguistiko intralinguistiko izond hizkuntza barnean gertatzen dena.
intramarginal intramarginal izond
intransferible intransferible izond ezin transferituzkoa, ezin eskualdatuzkoa.
intransitable intransitable izond ezin ibilizkoa, igaroezina.
intrantsigente intrantsigente (orobat intransigente) izond amore ematen ez duena.
intrantsigentzia intrantsigentzia (orobat intransigentzia) iz amore ez ematea, amore eman ezina.
intrantsitibo intrantsitibo izond iragangaitza.
intraokular intraokular izond begi barnekoa.
intraszendente intraszendente izond garrantzigabea, gorabehera gabekoa.
intrauterino intrauterino iz umetoki barnekoa.
intres intres ik interes.
intriga intriga 1 iz kantakizun batean jakin-mina pizten duten osagiak.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 azpijokoa.
intrigante intrigante izond azpijokaria.
intrigategi intrigategi izond adkor
intrigatu intrigatu, intriga(tu), intrigatzen da/du ad jakin-mina piztu.
intrintseko intrintseko (orobat intrinseko) izond berezkoa, inguruabarren mende ez dagoena.
intrintsekoki intrintsekoki adlag berez.
intro intro iz sarrera.
introbertsio introbertsio iz barrenkoitasuna.
intromisio intromisio iz tartean sartzea.
intron intron iz ADN segmentua, genean dagoena baina proteinaren inongo zatirik kodetzen ez duena. ik exon.
introspektibo introspektibo izond introspekzioari dagokiona. ik introspekzio 2.
introspekzio introspekzio 1 iz norbaitek bere barnea eta gogo aldarteak aztertzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik introspektibo.
intrusio intrusio iz bidegabe sartzea. ik sarkinkeria.
intrusismo intrusismo iz bidegabe sartzea. ik sarkinkeria.
intruso intruso izond/iz sarkina.
intsegurtasun intsegurtasun ik insegurtasun.
intseguru intseguru ik inseguru.
intsektiboro intsektiboro iz intsektujalea.
intsektizida intsektizida iz intsektu-hiltzailea.
intsektu intsektu 1 iz animalia artropodoa, sei hanka dituena eta gehienetan hegoduna dena, itxuraldaketak jasaten dituena.
  2 (izenondoekin)
  3 zomorroa.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
intsektujale intsektujale (orobat intsektu-jale) iz intsektuak janez elikatzen dena.
intseminatu intseminatu (orobat inzeminatu), intsemina, intseminatzen 1 du ad harraren hazia emearen obulura helarazi.
  2 (era burutua izenondo gosa)
intseminatzaile intseminatzaile (corpusean inzeminatzaile soilik) intseminatzen duena.
intseminazio intseminazio (orobat inzeminazione eta inzeminazio g.er.)iz intseminatzea.
intsentsatu intsentsatu izond zentzugabea, burugabea.
intsentsu intsentsu 1 iz gai erretxinaduna, erretzen denean urrin gozoa barreiatzen duena eta batez ere elizkizunetan erabiltzen dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 intsentsu ontzi
intsignia intsignia 1 iz pertsona, talde eta kidekoen adierazgarria eta ezaugarria den ikur edo gauzakia.
  2 (hitz elkartuetan)
intsinuatu intsinuatu, intsinua, insinuatzen du ad iradoki, hitz erdika esan.
intsinuazio intsinuazio (orobat insinuazio g.er.) iz iradokizuna, hitz erdia.
intsolazio intsolazio 1 iz eguzki kolpea.
  2 (meteorologian) eguzkialdia.
intsonorizatu intsonorizatu, intsonoriza, intsonorizatzen 1 du ad hotsgabetu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
intsula intsula iz lit uhartea.
intsuldatu intsuldatu, intsulda, intsuldatzen du ad diru kopuru bat kontu batetik beste batera aldatu. (irud)
intsulina intsulina 1 iz odoleko azukrea kontrolatzen duelako diabetearen aurka erabiltzen den proteina hormona.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 intsulina-mendeko (orobat menpeko)
intsumisio intsumisio 1 iz nahitaezko soldadutzari uko egitea.
  2 lege jakin bat betetzeari uko egitea
  2 (hitz elkartuetan)
intsumiso intsumiso 1 iz nahitaezko soldadutzari uko egiten dion pertsona.
  2 lege jakin bat betetzeari uko egiten dion pertsona.
  3 (hitz elkartuetan)
  · 3 izond gizartearen hertseketen aurrean amore ematen ez duena.
  4 (adizlagun gisa)
intsumitu intsumitu iz/izond intsumisoa.
intsurgente intsurgente ik insurgente.
intsusa intsusa (orobat intxusa) 1 iz Caprifoliaceae familiako zuhaixka, zura oso arina eta fruituak mulkoetan dituena.
  2 intsusaren zura.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat intsus)
  4 intsusa beltz mulko ale-beltzak dituen intsusa.
  5 intsusa lore
intsusti intsusti iz intsusa saila.
intuitibo intuitibo izond intuizioari dagokiona. ik intuizio 3; intuizio 5.
intuitiboki intuitiboki adlag intuizioaren bidez.
intuitu intuitu, intui, intuitzen du ad intuizioa izan.
intuizio intuizio (orobat intuizino g.er.) 1 iz senaren bidezko ezaguera edo hautematea, berehalakoa eta arrazoibideaz kanpokoa. ik sen 4.
  2 pl
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik intuitibo.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 intuiziozko ik intuitibo.
intuizionismo intuizionismo iz beste ezaguera eren gainetik lehentasuna intuizioari ematen dion ikuspegi filosofikoa.
intuizionista intuizionista izond intuizionismoari dagokiona.
intxaur intxaur (orobat intzaur g.er.) 1 iz intxaurrondoaren fruitua, ihartu eta laster erortzen den azal berde batez, gogortzen den oskol batez eta jateko on den mami arrakalatsu eta oliotsu batez osatua. ik eltzaur.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (itsasontziaren irudi gisa)
  5 intxaurrondoa.
  6 intxaur zura.
  7 zintzur sagarra.
  8 intxaur arbola intxaurrondoa.
  9 intxaur beltz
  10 intxaur kraskagailu (orobat kraskailu)
  11 intxaur muskatu Miristika fragans zuhaitzaren fruitua, intxaur txiki baten antzekoa, janarien bizigarri erabiltzen dena.
  12 intxaur oskol
  13 intxaur saltsa
  14 intxaur zur intxaurrondo zura.
intxaurdi intxaurdi iz intxaurrondoak landatu diren saila, intxaurrondo basoa.
intxaurki intxaurki iz intxaur zura.
intxaurrondo intxaurrondo (orobat intzaurrondo g.er.) 1 iz tamaina handiko zuhaitza, itzalpe handikoa eta zur oso onekoa, hostoak elkartuak eta loreak dilinda dauden gerbatan dituena, fruitua intxaurra duena (Junglans regia). ik intxaur 5.
  2 (hitz elkartuetan)
intxixu intxixu iz euskal mitologiako izakia.
intxusa intxusa ik intsusa.
intzaur intzaur ik intxaur.
intzestu intzestu 1 iz senideen arteko sexu harremana.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 intzestuzko
  4 intzestu-egile ik intzestugile.
intzestugile intzestugile (orobat intzestu-egile) iz
intzestutsu intzestutsu izond intzestuzkoa. ik intzestu 2.
intzidente intzidente iz gertakaria, gorabehera.
intzidentzia intzidentzia iz eragina.
intziditu intziditu, intzidi, inziditzen du ad eragina izan.
intzigar intzigar iz ihintz izoztua.
intzigartsu intzigartsu izond intzigarrez betea.
intziri intziri (orobat intzirin g.er.) 1 iz ahozko adierazpena, berez oinaze edo atsekabezkoa eta hitzik gabekoa. ik zinkurin.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 intziriz ik intzirika.
  5 intziri-aldi
  6 intziri-egile
  7 intziri egin
  8 intziri hots (orobat intziriots g.er.)
intzirika intzirika 1 adlag intziri eginez, intziriz.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 intziri-mintzirika
  4 negar-intzirika
intzirikarazi intzirikarazi (corpusean intzirika arazi soilik), intzirika, intzirikarazten du ad intzirikatzera behartu.
intzirikatu intzirikatu, intzirika, intzirikatzen du ad intzirika esan.
intziriots intziriots ik intziri 7.
intziritsu intziritsu izond intziriz betea.
intziritxo intziritxo iz intziri txikia.
inude inude (orobat iñude g.er. eta unide g.er.) 1 iz beste emakume baten haurrari bularra ematen dion emakumea.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
inuit inuit 1 iz/izond Ameriketako eta Groenlandiako iparburuko lurraldeetako biztanlea; biztanle horiei dagokiena.
  2 (hitz elkartuetan)
inulina inulina iz
inurri inurri 1 iz intsektu himenoptero txikia, arrez, emeez eta langileez osaturiko talde handiak eratuz inurritegian bizi dena (Formicidae familia). ik txindurri; xinaurri.
  2 (izenondo gisa)
  3 irud
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
inurridura inurridura iz gorputzaren adar bat inurritzean sentitzen den azkura mingarria. ik txindurridura.
inurrijale inurrijale izond inurriak jaten dituena.
inurriola inurriola iz
inurritegi inurritegi 1 iz inurrien bizilekua, lurpean edo zuhaitzen enborrean eginiko igarobidez eta gelatxoez osatua. ik txindurritegi.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
inurritu inurritu, inurri(tu), inurritzen da/du ad gorputzaren adar batean, jarrera txar baten ondorioz edo, azkura mingarria sentitu. ik txindurritu.
inurritxo inurritxo iz adkor inurria.
inusturi inusturi ( orobat iñusturi ) iz trumoia. ik ihurtzuri.
inutil inutil 1 izond gauzaeza.
  2 alferra, alferrikakoa.
inutilidade inutilidade iz ezgaitasuna.
inutilkeria inutilkeria iz alferrikakotasun gaitzesgarria.
inutiltasun inutiltasun iz alferrikakotasuna.
inuxente inuxente ( orobat inuxent g.er.) izond adkor inuzentea. ik inoxente.
inuxentekeria inuxentekeria iz adkor inuzentekeria.
inuxenteki inuxenteki adlag inuzenteki.
inuzente inuzente ( orobat inuzent g.er.) 1 izond tolesgabea. ik inozente; inuxente.
  · 2 (-en atzizkiaren eskuinean, izen gisa)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (adizlagun gisa)
inuzentekeria inuzentekeria iz tolesgabekeria.
inuzentzia inuzentzia iz tolesgabetasuna.
inzeminatu inzeminatu ik intseminatu.
inzeminazione inzeminazione ik intseminazio.
inzerzio inzerzio ik inserzio.
inzibilizatu inzibilizatu izond ez-zibilizatua.
inziblilizazio inziblilizazio iz gizalegerik eza.
inzineradora inzineradora iz erraustegia.
inzpektore inzpektore, inzpektur ik inspektore.
iņaurkin iñaurkin ik inaurkin.
iņauteri iñauteri ik inauteri.
iņude iñude ik inude.
iņusturi iñusturi ik inusturi.
iodatu iodatu izond iododuna.
iodo iodo 1 iz gai bakuna, halogenoen sailekoa, berotzean lurrin moreak eratzen dituena (I; zenbaki atomikoa 53).
  2 (hitz elkartuetan)
  3 iodo tintura
iododun iododun izond iodoa duena. ik iodatu.
iodoformo iodoformo iz iodoz, hidrogenoz eta karbonoz osaturiko gaia, antiseptiko gisa erabiltzen dena.
ioduro ioduro iz iodo gatza.
ioi ioi 1 iz karga elektrikoa duen atomoa edo atomo saila.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ioniko ioniko izond ioiei dagokiena.
ionizatu ionizatu, ioniza, ionizatzen 1 da/du ad ioi bihurtu; ioiak eratu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ionizazio ionizazio iz ionizatzea.
ionosfera ionosfera iz atmosferaren goialdeko geruza ionizatua.
iota iota iz
ipar ipar (orobat ifar g.er.) 1 iz iparraldetik datorren haize hotza. ik beherago 12.
  2 iparraldea.
  3 irud ik iparrorratz 2.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 iparreko izond ik iparralde 2.
  6 frantzi ipar ipar haize mota bat. ik beherago 11.
  7 ipar bele bele mota bat.
  8 ipar beltz ipar haize mota bat.
  9 ipar-ekialde ( orobat iparekialde g.er. eta iparrekialde g.er.) ostertzeko zortzi puntu nagusietako bat, iparraldearen eta ekialadearen erdian dagoena. ik beherago 21.
  10 ipar-ipar
  11 ipar gorri (orobat ipargorri g.er.) ipar haize mota bat. ik gorago 6.
  12 ipar haize (orobat iparraize g.er.) iparra.
  13 ipar handi ipar haize mota bat.
  14 ipar-hego
  15 ipar hemisferio
  16 ipar-mendebal1 (orobat iparmendebal g.er.) ipar-mendebaldeko haizea.
  16b ipar-mendebal2 (orobat iparmendebal g.er.) ipar-mendebaldea.
  17 ipar-mendebalde ( orobat iparmendebalde g.er.) ostertzeko zortzi puntu nagusietako bat, iparraldearen eta mendebaldearen erdian dagoena. ik beherago 20.
  18 ipar-orratz ik iparrorratz.
  19 Ipar Polo (orobat ipar polo) ik Iparburu.
  20 ipar-sartalde (corpusean iparsartalde soilik; ) ipar-mendaebaldea.
  21 ipar-sortalde ( orobat iparsortalde ) ipar-ekialdea.
  22 ipar tente ipar haize mota bat.
  23 ipar txiki ipar haize mota bat.
  24 ipar zuri ipar haize mota bat.
iparamerikar iparamerikar ik iparramerikar.
Iparburu Iparburu (orobat iparburu eta Ipar Buru g.er.) iz Ipar Poloa.
iparekialde iparekialde ik ipar 9.
ipargoi ipargoi iz ipar haizea.
ipargorri ipargorri ik ipar 11.
iparkorear iparkorear (orobat ipar korear g.er.) izlag/iz Ipar Koreakoa, Iparkoreari dagokiona; Ipar Koreako herritarra.
iparmendebal iparmendebal ik ipar 16.
iparorratz iparorratz ik iparrorratz.
iparraize iparraize ik ipar 12.
iparralde iparralde (orobat ipar alde g.er.) 1 iz ostertzeko lau puntu nagusietako bat, hegoaldeari aurrez aurre dagoena. ik ipar.
  2 iparraldeko izond ik ipar 5.
iparraldetar iparraldetar izlag iparraldekoa, iparraldeari dagokiona.
iparramerikar iparramerikar ( orobat iparamerikar eta ipar amerikar ) izlag/iz Ipar Amerikakoa, Ipar Amerikari dagokiona; Ipar Amerikako herritarra.
iparrekialde iparrekialde ik ipar 9.
iparreuropar iparreuropar izlag/iz Ipar Europakoa, Ipar Europari dagokiona; Ipar Europarko herritarra
iparrizar iparrizar (orobat ipar izar) iz Hartz txiki konstelazioko izarra, izar ikusgaien artean zeruko Iparburutik gertuen dagoena.
iparrorratz iparrorratz (orobat ipar orratz g.er. eta iparorratz g.er.) 1 iz iparraldea seinalatzen edo adierazten duen burdin atal imandu birakorra, hondoan haize-arrosa duen kutxatxo gehienetan kristaldun batean finkatzen dena.
  2 irud ik ipar 3.
  3 (hitz elkartuetan)
iparrosetiar iparrosetiar izlag/iz Ipar Osetiakoa, Ipar Osetiari dagokiona; Ipar Osetiako herritarra.
iparsortalde iparsortalde ik ipar 20.
ipartar ipartar izlag iparraldekoa, iparraldeari dagokiona. ik nordiko.
ipi-apa ipi-apa iz xehetasunak, zertzeladak.
ipinarazi ipinarazi, ipinaraz, ipinarazten du ad ipintzera behartu.
ipini ipini (orobat ipiñi g.er. eta imini g.er.), ipin, ipintzen 1 du ad norbait edo zerbait toki edo egoera berri batean gerta dadin egin. ik jarri.
  2 (zerbait nonbait)
  3 (norbait nonbait edo zerbaitetan)
  4 (zerbait norbaiti)
  5 (zerbait beste zerbaiti)
  6 (nola, zertan)
  7 (zerbaitetarako)
  8 (bestelakoetan)
  · 9 da ad
  10 begiak ipini
  11 bekozkoa/bekozko iluna ipini
  12 urduri ipini
ipinkera ipinkera iz ipintzeko modua.
ipitz ipitz iz izpia.
ipizta ipizta iz ipar erronka, borroka.
ipotx ipotx 1 iz nanoa.
  · 2 izond
ipuin ipuin (orobat ipui g.er.) 1 irudimenak sortutako alegiazko kontakizuna, jostatzeko helburua duena. ik alegia2.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 egiazkoa ez den esana.
ipuinaldi ipuinaldi iz ipuin saioa.
ipuingile ipuingile iz ipuinak ontzen dituen idazlea. ik ipuinlari.
ipuingin ipuingin iz ipuingilea.
ipuingintza ipuingintza 1 iz ipuinak ontzea.
  2 (hitz elkartuetan)
ipuinka ipuinka adlag
ipuinlari ipuinlari ( orobat ipuilari g.er.) ipuingilea.
ipuintxo ipuintxo iz ipuin laburra.
ipuinzale ipuinzale izond ipuinen zalea dena.
ipular ipular 1 iz ipar alor baten ertza.
  2 hed
ipurbeltz ipurbeltz 1 izond ipurdia beltza duena.
  2 (adizlagun gisa)
ipurbelztu ipurbelztu, ipurbelztu/ipurbeltz, ipurbelzten du ad zerbaiten ipurdia belztu.
ipurbero ipurbero izond ipurdia beroa duena. ik ipurdi 13.
ipurdantzari ipurdantzari izond
ipurdi ipurdi 1 iz giza enborraren behe eta atzeko aldea, esertzean gorputzari eusten diona.
  2 (sexu gozamenaren iturri gisa)
  3 pl ipurmasailak.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 abere eta animalia batzuetan, uzkiaren aldea.
  6 (zuhaitzetan)
  7 (galtzena)
  8 (ontzietan eta) hondoa.
  9 fusil, pistola eta kidekoetan, atzealdea, helduleku edo bermaleku gisa erabiltzen dena.
  10 (esapideetan) ik ipurtzulo 2.
  11 ipurdiko izlag ik ipurdiko.
  12 ipurdi alde ik ipurtalde.
  13 ipurdi-bero izond ik ipurbero.
  14 ipurdi-bistan ipurdi agerian
  15 ipurdi dantza (corpusean ipurdidantza soilik) ipurdiaren danza.
  16 ipurdi-handi (orobat haundi) izond ipurtandia.
  17 ipurdi-harro izond
  18 ipurdi masail ( orobat ipurdimasail g.er.) ipurmasaila.
  19 ipurdi mazela ipar ipurmasaila.
  20 ipurdi-miazkatzaile (orobat ipurdimiazkatzaile) izond
  21 ipurdi(a) agerian (orobat ipurtagirian) ik gorago 14.
  22 ipurdiko zulo ipurtzuloa.
  23 ipurditik eman
  24 ipurditik hartu ik ipurtzulo 3.
  25 ipurdiz gora (orobat goiti)
  26 oilo ipurdi persona baten azala, hotzaren edo beldurrarengatik oilo lumatuaren itxura artzen duenean.
  27 zakurraren ipurdira bidali pikutara bidali. ik ipurtzulo 5.
ipurdidantza ipurdidantza ik ipurdi 15.
ipurdieder ipurdieder izond ipurdi ederra duena.
ipurdikada ipurdikada 1 iz ipurdiarekin emandako kolpea.
  2
ipurdikeria ipurdikeria iz
ipurdiko ipurdiko iz ipurdian hartzen edo ematen den kolpea. ik ipurdi 11.
ipurdikoka ipurdikoka adlag ipurdikoak emanez.
ipurdimasail ipurdimasail ik ipurmasail.
ipurditxo ipurditxo iz adkor ipurdia.
ipurfin ipurfin iz ipurdi fina duena.
ipurgain ipurgain iz ipurdiaren gaina.
ipurgarbitzaile ipurgarbitzaile iz adkor lausengaria.
ipurkonkor ipurkonkor iz ipurtezurra. ik ipurmokor.
ipurmami ipurmami iz ipurmasaila.
ipurmasail ipurmasail iz ipurdiko bi alde mamitsuetako bakoitza, ipurdi masaila. ik ipurmami; ipurdi 3.
ipurmasailtxo ipurmasailtxo iz inpurmasail txikia.
ipurmazela ipurmazela ( orobat ipur(-)mazela ) iz ipurmasaila.
ipurmokor ipurmokor iz ipurkonkorra.
ipursalto ipursalto iz adkor jauzia, saltoa.
ipursarde ipursarde ik ipurtsarde.
ipurtagirian ipurtagirian ik ipurdi 18.
ipurtalde ipurtalde 1 iz ipurdi aldea. ik ipurdi 12.
  2 hed
ipurtandi ipurtandi ( orobat ipurtaundi g.er.) izond ipurdia handia duena.
ipurtargi ipurtargi 1 iz Lampyrudae familiako intsektu gorputz-biguna, emeek eta beldarrek argi ahul berdaxka bat egiten duen organo argikor bat dutena (Lampis noctiluca).
  2 irud
  3 argi guztiz ahula.
ipurtargidun ipurtargidun izond argi guztiz ahula duena.
ipurtarin ipurtarin 1 izond geldirik ezin egon daitekeena.
  2 (adizlagun gisa)
ipurtats ipurtats 1 iz ugaztun haragijalea, arre iluna, txikia eta gorputz-luzea, Europa, Asia eta Ipar Afrikako basoetan bizi dena eta usain nardagarria botatzen duena (Mustela putorius).
  2 ur-ipurtats europar bisoia.
ipurterre ipurterre 1 izond erretxina, berehala haserretzen eta espaka hasten dena.
  2 ipurtarina.
ipurteste ipurteste iz heste larriaren azken zatia, uzkian bukatzen dena.
ipurtezur ipurtezur iz bizkarrezurra amaitzen den hezurra, ipurdiaren gainaldean dagoena. ik ipurkonkor.
ipurtikara ipurtikara iz ipurdi ikara.
ipurtoker ipurtoker izond ipurdia okerra duena.
ipurtsarde ipurtsarde iz ipurtaldean sarde modukoa duen intsektu txiki gorputz-zapala (Forficula auricularia).
ipurtxuntxur ipurtxuntxur iz ipurkonkorra.
ipurtxuri ipurtxuri ik ipurtzuri.
ipurtzulatu ipurtzulatu (corpusean ipurzulatu soilik), ipurtzula, ipurtzulatzen du ad ipurdia zulatu.
ipurtzulo ipurtzulo ( orobat ipurzulo g.er. eta ipurdizilo g.er.) 1 iz ipurdiko zuloa. ik ipurdi 22; uzki.
  2 (esapidetan) ik ipurdi 10.
  3 ipurtzulo-milikari izond
  4 ipurtzulotik hartu ik ipurdi 24.
  5 zakurraren/txakurraren ipurtzulora ik ipurdi 27.
ipurtzuri ipurtzuri (orobat ipurtxuri eta ipurzuri) 1 iz alferrontzia.
  2 pitxartxar mota bat (Saxicola oenanthe)
  3 enara ipurtxuri enara azpizuria (Delichon urbica).
ipuru ipuru1 1 iz altzifrearen familiako zuhaixka, hosto-zorrotza, oso urrintsuak diren fruitu beltz edo moreak ematen dituena (Juniperus communis).
  2 (hitz elkartuetan)
ipuru ipuru2 1 iz ipar Alor ertza.
  2 irud
ipurzabal ipurzabal (corpusean ipur-xabal soilik) izond ipurdi zabala duena.
ipurzapi ipurzapi iz ipurdiko zapia. ik pixoihal.
ipurzikin ipurzikin izond ipurdia zikina duena.
ipurzintzur ipurzintzur iz ipurkonkorra.
ira ira 1 iz garoa, iratzea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 ira-belar
  4 ira sail (corpusean irasail soilik)
irabazarazi irabazarazi, irabazaraz, irabazarazten du ad irabaztera behartu.
irabazbide irabazbide ik irabazpide.
irabazdun irabazdun ik irabaztun.
irabazi irabazi1, irabaz, irabazten 1 du ad (norbaitek) lanaren edo jardunaren ondorioz, diruzko edo bestelako sari bat eskuratu.
  2 (jokoan, zozketa edo kideko batean)
  3 onura edo abantail bat lortu edo bereganatu.
  4 (pisua eta kidekoak)
  5 (besteren onginahia edo kideko zerbait) lortu edo beretu.
  6 borroka, lehiaketa, txapelketa batean saria eskuratu, garaile gertatu.
  7 (auziak eta kidekoak)
  8 (lurralde edi kidekoak)
  9 (era burutua izenondo gisa)
  10 denbora irabazi
  11 irabaztearren irabazteko.
irabazi irabazi2 1 iz irabazten den gauza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irabazian adlag
irabazizale irabazizale izond irabazien sale dena.
irabazki irabazki iz irabazia. ik irabazkin.
irabazkin irabazkin iz irabazia.
irabazle irabazle 1 iz irabazi duen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
  · 3 izond irabazi duena.
  · 4 (predikatu gisa)
  5 irabazle atera/irten
irabazlegai irabazlegai iz irabazteko aukera duena.
irabazmin irabazmin iz
irabazpen irabazpen iz irabaztea.
irabazpide irabazpide iz zerbait irabazteko era edo bidea; etekina ateratzen den jarduera. ik negozio; dirubide.
irabazte irabazte iz lanaren edo jardunaren ondorioz, diruzko edo bestelako sari bat eskuratzea; garaile gertatzea.
irabaztun irabaztun 1 iz ipar partida edo apustu batean irabazten duen pertsona.
  · 2 izond partida edo apustu batean irabazten duena.
irabia irabia
  irabia eta irabia aritu
irabiagailu irabiagailu iz irabiatzeko gailua.
irabiaka irabiaka iz irabiatzen, nahasten.
irabiaketa irabiaketa iz irabiatzea.
irabiaki irabiaki iz esnea edo izozkia eta beste osagai batzuek ontzi batean irabiatuz egiten den edaria.
irabiatu irabiatu, irabia, irabiatzen 1 du ad (janari edo edari gaiak) irauliz nahasi.
  2 irud irauli, nahasi.
  3 irud
  4 (era burutua izenondo gisa)
irabio irabio iz astinaldia, iraulaldia.
iradoki iradoki (orobat iradokitu g.er.), iradokitzen 1 du ad norbaitengan halako gogoeta, ideia edo sentipena ernarazi.
  2 (konpletiba batekin)
iradokigarri iradokigarri izond iradokitzailea.
iradokipen iradokipen iz iradokitzea.
iradokitzaile iradokitzaile izond iradokitzen duena. ik iradokigarri; iradokor.
iradokitze iradokitze iz norbaitengan halako gogoeta, ideia edo sentipena ernaraztea.
iradokizun iradokizun 1 iz iradokitzea, iradokitzen den gauza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 iradokizunak egin
iradokor iradokor iz iradokitzailea.
iragaile iragaile izond/iz ipar iragaten dena.
iragaite iragaite (orobat iragate g.er.) iz igarotzea.
iragaitza iragaitza 1 iz iragaitea, egoera batetik beste batera igarotzea.
  2 iragaitzaz1 nonbaitetik etorririk norabait joateko.
  3 iragaitzaz2 bide batez.
  4 iragaitzazko izlag
  5 iragaitzez (Hiztegi Batuan iragaitzaz agertzen da) iragaitzaz.
iragan iragan1, iragaten ( orobat iragaiten Hiztegi Batuan iragaten agertzen da), iraganen ( orobat iragango Hiztegi Batuan iraganen agertzen da) 1 da ad igaro.
  · 2 du ad
  · 3 (denborazko banakoekin)
  4 (gauza abstraktuez)
  5 (modua adieraziz)
  6 muga jakin bat baino areago joan.
  7 pairatu, jasan
  8 (era burutua izenondo gisa)
  9 (era burutua izenlagun gisa)
iragan iragan2 1 iz iraganaldia.
  2 (izenondoeekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (gramatikan) lehenaldia, iraganaldia.
  5 igarotzea.
  6 iragan-min (orobat iraganmin) nostalgia. ik oroimin.
iraganaldi iraganaldi 1 iz denbora iragana.
  2 (gramatikan) lehenaldia.
iraganarazi iraganarazi (orobat iraganerazi g.er.), iraganaraz, iraganarazten du ad iragatera behartu. ik igaroarazi.
iraganbide iraganbide iz iragateko bidea. ik igarobide.
iraganezin iraganezin 1 iz ezin iraganezkoa.
  2 iraganezinezko iraganezina.
iragangaitz iragangaitz 1 izond bertatik ia ezin iragan daitekeena.
  2 aditz iragangaitz argumentu bakarra duena. ik iragankor 2.
iragangarri iragangarri izond bertatik iragan daitekeena.
iragangarriki iragangarriki adlag
iragankor iragankor 1 izond igarokorra.
  2 zerbaitetatik zerbaitetara iragaten dena. ik traszendente.
  3 aditz iragankor bi argumentu dituena. ik iragangaitz 2.
  4 xedapen iragankor iraupen mugatua duena.
iragankortasun iragankortasun iz iragankorra denaren nolakotasuna.
iraganleku iraganleku iz iragateko lekua.
iraganmin iraganmin ik iragan2 5.
iragapen iragapen iz igarotzea.
iragarki iragarki 1 iz hormetan, aldizkarietan eta kidekoetan ezartzen den izkribua, zerbaiten berri ematen duena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik publizitario.
  3 (hitz elkartuetan, bigarren osagai gisa)
iragarkidun iragarkidun izlag
iragarkizun iragarkizun iz etorkizun dena iragartzea. ik iragarpen 2.
iragarkunde iragarkunde iz
iragarle iragarle 1 izond/iz iragartzen duena.
  · 2 iz etorkizuna iragartzen duen pertsona.
iragarmen iragarmen iz iragartzeko ahalmena.
iragarpen iragarpen 1 iz gertatu dena edo gertatuko dena iragartzea.
  2 iragarkia.
  3 igarle batek edo, zerbait gertatuko dela esatea.
  4 zerbait gertatuko dela zantzuetan oinarrituz iragartzea.
  5 (meteorologian)
iragarpentxo iragarpentxo iz iragarpen laburra.
iragarrarazi iragarrarazi, iragarraraz, iragarrarazten du ad iragartzera behartu.
iragarrezin iragarrezin izond ezin iragarrizkoa.
iragarri iragarri, iragar, iragartzen 1 du ad zerbaiten berri jendaurrean eman.
  2 (salgai edo kideko zerbaitena)
  3 agerian ez dagoena edo ezagutzen ez dena Jainkoak-edo aditzera eman.
  4 gertatu den edo gertatuko den zerbait aditzera eman; zerbait nola gertatuko den esan.
  5 igarle batek edo, zerbait gertatuko dela esan.
  6 zerbait gertatuko dela zantzuetan oinarrituz esan.
  7 meteorologia iragarpena egin.
iragarterraz iragarterraz izond erraz iragartzen dena.
iragartzaile iragartzaile izond iragartzen duena.
iragartze iragartze iz etorkizuna asmatzea.
iragate iragate ik iragaite.
iragazarazi iragazarazi, iragazaraz, iragazarazten du ad iragaztera behartu.
iragazgaitz iragazgaitz ( orobat iragazkaitz ) 1 izond irazgaitza.
  2 irud
iragazgaiztasun iragazgaiztasun iz irazgaiztasuna.
iragazi iragazi iragaz, iragazten 1 du ad irazki edo kideko batetik igaroarazi. ik irazi. (isurkari bat)
  ·2 da/du ad gorputz solido batek bere hutsuneetatik isurkari bati igarotzen utzi; horrelako gorputz batetik isurkari bat igaro.
  3 (argia eta kidekoak)
  4 hed
  5 irud
  6 (era burutua izenondo gisa)
iragazketa iragazketa iz iragaztea.
iragazki iragazki 1 iz ehun edo paperezko hondoa duen bahe modukoa, bertatik igaroaraziz isurkariei lohitasunak kentzeko erabiltzen dena. ik irazki.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
iragazkor iragazkor izond isurkariei igarotzen uzten diena. ik irazkor.
iragazkortasun iragazkortasun iz iragazkorra denaren nolakotasuna. ik irazkortasun.
iragazle iragazle iz iragazten duena.
iragazpen iragazpen iz iragaztea.
iragaztegi iragaztegi iz iragazteko planta. ik iraztegi.
iragaztezin iragaztezin izond ezin iragazizkoa.
irago irago iragotzen da/du ad igaro.
iragoarazi iragoarazi, iragoaraz, iragoarazten du ad igaroarazi.
irail irail 1 iz urteko bederatzigarren hila.
  2 (-en atzizkiarekin)
  3 (-k atzizkiarekin datetan)
  4 (-ko atzizkiarekin datetan)
  5 (hitz elkartuetan)
irain irain1 1 iz norbaiten izen onaren aurkako egite edo hitza. ik laido.
  2 (izenondo batekin)
  3 (aditz baten objektu gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 irainezko izlag
  7 irain-bide
  8 iran-egile
  9 irain egin ik iraindu.
irain irain2 iz titiaren esnealdia.
irainaldi irainaldi iz
iraindu iraindu, irain(du), iraintzen 1 du ad irain egin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
iraingarri iraingarri 1 izond iraintzen duena. ik iraintzaile.
  2 (izan aditzarekin)
  3 (adizlagun gisa)
irainka irainka adlag irainduz, irainak esaka.
irainkatu irainkatu, irainka(tu), irainkatzen du ad iraindu.
irainkiro irainkiro adlag era iraingarrian.
iraintsu iraintsu izond irainez betea.
iraintzaile iraintzaile izond iraintzen duen pertsona. ik iraingarri.
irainzale irainzale izond irainen zale dena.
iraitzi iraitzi (orobat iraizi), iraitz, iraizten 1 du ad jaurtiki, bota.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 gorputzetik kanpora jaurtiki.
  4 erauzi.
iraizean iraizean (Hiztegi Batuak iraizean baztertzen du eta iragaitzaz erabili behar dela adierazten) 1 adlag gaingiroki, bidenabar.
  2 iraizeko1 izlag bidenabarrezkoa.
  3 iraizeko2 gutxi irauten duena.
iraizi iraizi ik iraitzi.
iraizkin iraizkin iz gorputzetik iraizten den hondakina.
iraizoztar iraizoztar izlag Iraizozkoa, Iraizotzi dagokiona.
iraizpen iraizpen iz iraiztea.
iraka iraka iz landare lastoduna, gariaren antzekoa, laboreentzat kaltegarria eta erauzten zaila (Lolium tremolemtum).
irakasaldi irakasaldi ik irakastaldi.
irakasbide irakasbide (orobat irakaspide) 1 iz zerbait irakasteko bidea. ik ikasbide.
  2 (izenondo batekin)
irakasgai irakasgai 1 iz ikasketa plan bat osaten duten gaietako bakoitza. ik ikasgai.
  2 irakasten den gaia; ikasi behar den gaia.
irakasgarri irakasgarri izond zerbait irakasten duena.
irakaskera irakaskera iz irakasteko era.
irakasketa irakasketa iz irakastea. ik ikasketa.
irakaskide irakaskide iz ikastetxe bereko irakaslea. ik irakaslekide.
irakaskintza irakaskintza iz irakaskuntza.
irakaskizun irakaskizun iz irakastea, irakaspena. ik ikaskizun.
irakaskuntza irakaskuntza 1 iz irakastea; irakastea hornitzen den bitarteko, bide eta pertsonen multzoa.
  2 (izenondo batekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
irakasle irakasle 1 iz irakasten duen pertsona; irakaskuntzan ari den pertsona. ik maisu.
  2 (izenondo batekin)
  3 (izenlagun batekin)
  · 4 (predikatu gisa)
  5 (izenondo gisa)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 irakasle-ordezko
irakaslegai irakaslegai iz irakasle izateko prestatzen ari den pertsona.
irakaslego irakaslego 1 iz irakasletza.
  2 (Euskaltzaindiaren gomendioetan baztertzen da irakaslego adiera honetan) irakasleria, irakasleak.
irakaslekide irakaslekide iz ikastetxe bereko irakaslea. ik irakaskide.
irakasleria irakasleria iz irakasleak, irakasle multzoa.
irakaslesa irakaslesa (Euskaltzaindiaren gomendioetan hitz hau baztertzen da) iz emakumezko irakaslea.
irakasletza irakasletza 1 iz irakaslearen lanbidea edo jarduna.
  2 irakasle ikasketak.
irakasmen irakasmen iz irakaspena.
irakaspen irakaspen 1 iz norbaitek irakasten dituen ideien, adigaien, jokamoldeen multzoa.
  2 pl
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irakastea, irakaskuntza.
irakaspide irakaspide ik irakasbide.
irakastaldi irakastaldi (orobat irakasaldi; Hiztegi Batuan irakastaldi agertzen da) irakaspena; irakasten den aldietako bakoitza.
irakaste irakaste iz zerbait ezagutaraztea, bereziki irakaspenen edo ikasgaien azalpenaren bidez.
irakastegi irakastegi iz
irakastordu irakastordu iz irakasteko ordua.
irakastun irakastun iz irakaslea.
irakatsarazi irakatsarazi, irakatsaraz, irakatsarazten du ad irakastera behartu.
irakatsi irakatsi1, irakats, irakasten 1 du ad zerbait ezagutarazi, bereziki irakaspenen edo ikasgaien azalpenaren bidez.
  2 zerbait egiteko jakituria edo trebetasuna eman. ik erakutsi 2.
irakatsi irakatsi2 iz irakaspena.
irakiano irakiano izlag/iz ipar irakiarra.
irakiar irakiar 1 izlag Irakekoa, Irakeki dagokiona.
  2 (izenondo gisa)
  3 iz Irakeko herritarra.
irakiatar irakiatar izlag/iz ipar Irakiarra.
irakidura irakidura 1 iz dirakienaren egoera.
  2 haserre bizia.
irakin irakin, irakiten 1 du ad isurkari bat, beroaren eraginaz bere barnean sortzen eta azalean lehertzen diren lurrin burbuilez inarrosia gertatu.
  2 dirakien uretan eduki.
  3 hartzitu.
  4 irud
  5 (era burutua izenondo gisa) dirakiena; irakin duena.
  6 (era burutua izen gisa) ik irakinaldi; irakite.
  7 irakitan ik irakitan.
  8 ur irakinaren froga
irakinaldi irakinaldi iz zerbaitek irakiten duen denbora eta aldi bakoitza. ik irakin 6.
irakinarazi irakinarazi, irakinaraz, irakinarazen 1 du ad irakitera behartu.
  · 2 dio ad
irakingailu irakingailu iz ura irakiteko gailua.
irakintasun irakintasun iz irakitan dagoenaren nolakotasuna.
irakitan irakitan adlag irakiten, dirakiela.
irakite irakite 1 iz isurkari bat, azalean lehertzen diren lurrun burbuilez inarrosia gertatzea.
  2 irud
irakurbide irakurbide iz
irakurgai irakurgai 1 iz irakurtzeko idazlana; bereziki, atsegin hartuz irakurtzeko idazlana, batez ere prosazkoa.
  2 (hitz elkartuetan)
  · 3 adlag
irakurgailu irakurgailu 1 iz euskarri elektromagnetikoan dagoena ikus edo entzungai bihurtzen duen gailua.
  2 (hitz elkartuetan)
irakurgaitz irakurgaitz izond idazkeragatik nahiz mamiagatik irakurtzeko nekeza gertatzen dena, ia irakurtezina.
irakurgarri irakurgarri 1 izond irakurtzeko modukoa.
  · 2 pred
  · 3 iz irakurgaia.
irakurgarritasun irakurgarritasun iz irakurgarria denaren nolakotasuna.
irakurgela irakurgela iz irakurtzeko prestaturiko gela. ik irakurketa 5.
irakurketa irakurketa 1 iz irakurtzea.
  2 (izenondoekin)
  3 interpretazioa.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 irakurketa gela ik irakurgela.
irakurketakide irakurketakide iz irakurketa berean parte hartzen duen pertsona.
irakurlagun irakurlagun iz irakurketa laguna.
irakurle irakurle 1 iz irakurtzen duena; liburu edo aldizkari jakin bat irakurtzen duena. ik irakurtzaile.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 elizkizunetan eta, goraki irakurtzen duena.
  6 unibertsitate batean, atzerri hizkuntza bateko sorterriko irakasle laguntzailea.
  7 esku-irakurle eskuetan irakurtzen duena.
irakurlego irakurlego iz ( Hiztegi Batuak baztertzen du irakurlego ‘irakurleria’ adieran) irakurleria, irakurleak.
irakurleria irakurleria iz irakurleak, irakurleen multzoa.
irakurmen irakurmen iz irakurtzeko ahalmena.
irakurmin irakurmin iz irakurtzeko grina.
irakurraldi irakurraldi 1 iz irakurtzea; zerbait irakurtzen den denbora edo aldi bakoitza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
irakurrarazi irakurrarazi (orobat irakurtarazi g.er.), irakurraraz, irakurrarazten du ad irakurtzera behartu.
irakurrezin irakurrezin ik irakurtezin.
irakurri irakurri ( orobat irakurtu g.er.; ), irakur, irakurtzen 1 du ad testu idatzi bateko ikurren saila, beroriek ezagutuz, jarraitu; horrela arituz, idazlan baten mamiaz jabetu. ik leitu.
  2 (aditzaren objektuarekin)
  3 hed
  4 (bestelako zantzuak)
  5 irud
  6 (irud, era azalduz)
  7 begiez jarraitzen den izkribua goraki esan.
  8 (era burutua izenondo gisa)
  9 sasi-irakurri
irakurterraz irakurterraz izond irakurtzen erraza dena.
irakurtezin irakurtezin (orobat irakurrezin) 1 izond ezin irakurrizkoa.
  2 irud
irakurtzaile irakurtzaile ( orobat irakurtzale g.er.) iz irakurlea.
irakurtzale irakurtzale ik irakurtzaile; irakurzale.
irakurtze irakurtze 1 iz testu idatzi bateko ikurren saila jarraitzea; horrela arituz, idazlan baten mamiaz jabetzea.
  2 (hitz elkartuetan)
irakurzale irakurzale (orobat irakurtzale) 1 iz irakurtzaletasuna duen pertsona.
  · 2 izond irakurtzaletasuna duena.
irakurzaletasun irakurzaletasun iz irakurtzeko zaletasuna.
irakurzaletu irakurzaletu, irakurzale(tu), irakurzaletzen da ad irakurzale bihurtu.
iraleku iraleku iz ira dagoen lekua, garo saila. ik garoman.
irandar irandar 1 izlag Irangoa, Irani dagokiona.
  2 iz Irango herritarra.
iraniar iraniar (Hiztegi Batuan irandar agertzen da) izlag/iz irandarra.
iraniko iraniko izond Irangoa, Irani dagokiona. ik irandar.
iranio iranio iz indoeuroparra banatzen zen hizkuntzetako bat.
iraotu iraotu, irao(tu), iraotzen du ad
irargailu irargailu iz irartzeko gailua.
irarkola irarkola iz inprimategia.
irarlan irarlan iz grabatze lana, gainazal batean egiten dena. ik grabatu 2.
irarrarazi irarrarazi (orobat irarriarazi), irarraraz, irarrarazten du ad irartzera behartu.
irarri irarri, irar, irartzen 1 du ad grabatu.
  2 irud
irartoker irartoker iz inprimatze-hutsa.
irasagar irasagar iz irasagarrondoaren fruitua, udarearen antzekoa, baina hura baino biribilagoa, mamia latza eta garratza baina urrintsua duena, eta merlaturik edo erreta jaten dena. ik kodoin.
irasagarrondo irasagarrondo iz udareondoaren familiako zuhaitza, irasagarrak ematen dituena (Cydonia oblonga).
irasail irasail ik ira 4.
irato irato, iratotzen 1 ad itoarazi.
  2 irud
iratsi iratsi, irats, irasten dio ad erantsi, itsatsi.
iratxo iratxo 1 iz gizakiei batez ere kalte egiten omen dien izaki alegiazkoa. ik mamu.
  2 (hitz elkartuetan)
iratzararazi iratzararazi ik iratzarrarazi.
iratzargailu iratzargailu 1 iz iratzartzeko gailua.
  2 irrati-iratzargailu
iratzarketa iratzarketa iz iratzartzea.
iratzarpen iratzarpen iz iratzartzea.
iratzarraldi iratzarraldi iz iratzartzea; zerbait edo norbait iratzartzen den aldi bakoitza.
iratzarrarazi iratzarrarazi (orobat iratzarrazi g.er., iratzar(-)arazi eta iratzararazi g.er.), iratzarraraz, iratzararazten 1 du ad iratzartzera behartu.
  2 irud
iratzarri iratzarri iratzar, ir