A8

soberviagaz

‘soberbiaz, harrokeriaz’; Lazarragaren eskuizkribuan bi aldiz aurkitu dugu -gaz bukaera instrumentalaren balioarekin: onezquero ez ditecen / amoreagaz burladu (AL: 1154r), Doncellachoa, orain çaoz / soberviagaz beteric (A8: 1-2). Alderantzizkoa (-az bukaera soziatiboaren balioarekin) askoz ugariagoa da, jakina.

mansaric

Adjektiboak genero femeninoaren marka hartzen du, baita -ric morfema eransten zaionean ere. Ikusi mansaric (A8: 4, A8: 12, A8: 26, A10: 70), lindaric (A17: 50), enojadaric (A17: 58) eta satisfecharic (A23: 32).

Egun

‘gaur (egun)’; cf. OEH, s.v. 2 egun: “Empleado de forma general por autores septentrionales y alto-navarros; en textos más occidentales se encuentra, por un lado, como término fosilizado en la oración del Padrenuestro, desde Capanaga hasta casi nuestros días; tbn. lo hallamos en unos versos vizcaínos de 1688 y en Barrutia. En textos guipuzcoanos es algo más frecuente: lo emplean Larramendi, Mendiburu (IArg I 91), Iturriaga (Fab 194) e Iztueta, y ya en el s. XX hay testimonios de bastantes más autores, especialmente desde 1950; Aguirre de Asteasu sólo emplea la expresión egungo egun”.

oy

Eskuizkribuko poemetan maiz erabiltzen dira oy eta oyta betegarriak (bakanka oy eta), bertso-lerroen neurri egokia lortze aldera.

noxbayt

‘egunen batean’; dirudienez, “noizbait” (noxbait, noxbayt, noxpait) bi zentzurekin erabiltzen da Lazarragaren eskuizkribuan: ‘behingoz’ (hiru aldiz) eta ‘egunen batean’ (hemen bakarrik). ‘Behingoz’ zentzua dutenetan (AL: 1146r, A17: 88 eta B27: 15) aginterazko aditz-formak dituzte beti ondotik, eta horietako batean (noxbait-noxbait,AL: 1146r) errepikapen indargarria (halakoetarako cf. Agirre Asteasukoaren adibideak, 1808 ingurukoak, apud OEH: “Idiki itzatzu bada noizbait-noizbait, kristaua, zure begiak. AA III 349. Noizbait, noizbait asitzera noa [...] kristau aziai dotrina azaltzen. Ib. 399”).

aldi bat

‘aldi batez, une batez, memento batez, istaño batez’; OEHk dioenaren kontra, ez dugu uste Lazarragarenean ‘vez, turno’ esan nahi duenik, ‘istaño, memento, une’ baino. Eskuizkribuan lau aldiz aurkitu dugu: A8: 8, A17: 48, A17: 61 eta B14: 9. Cf. OEH, s.v. aldi: “Salvo en ciertos ejs. anómalos de RS, donde no aparece denpora, en los textos antiguos es equivalente a ‘vez, turno’. Va ampliando su campo semántico significando tbn. ‘tiempo concreto’. A partir de Azkue se comienza a emplear tbn. como sustitutivo de denbora”.

Onezquero

‘hemendik aurrera’; gero adberbioa oinarri duen hainbat egitura erabiltzen du autoreak, perpaus kausal eta denborazkoak osatzeko nagusiki. Denborazkoak adierazteko, nagusiki “erakuslea + instrumentala + -quero”eta“partizipio + azquero”egiturak erabiltzen dira. Hemen erakuslean oinarritutako forma dugu.

fia ce çatez

‘ez zaitez fida’.

mansaric

Orotara hiru aldiz errepikatzen da lelo hau gorde dugun poema zatian. Bitan, lehenengoan eta azkenean (A9: 4 eta A9: 20), zuzenduta dago, eta erdikoan ez. Egilearen zuzenketa dirudi, eta interpretatu dugu agerraldi guztietan zuzendu nahi zukeela.

desaqueçue

‘esango dizute, esan diezazukete’; esan aditzaren NOR-NORI-NORK forma trinkoa da.

çau

‘zaitu’.

bici beste bat

‘beste bizi bat’, hitz-ordena ezohikoan.

quençaiteco

‘kentzeko’.