A13 |
Barri onac dacart... |
|---|
Lazarraga Barri onac dacart, Pericho y Antón: orayn jaio dala nuestra salvación. Guztioc guenbilcela en nuestro ganado, oy etorri jacu un ángel bolando. Esan deuscu guero aquesta canción: orain jaio dala nuestra salvación. Barria guençuanean, el ato dejamos guztioc alcarregaz y a Belén llegamos. Aynbat gauça egoan de admiración jaio çan lecuan nuestra salvación. |
Ocaña
Otras al tono de “No me le digays mal madre a fray Anton” Buenas nuevas buenas Perucho y Anton, que oy es nacida nuestra salvación. Allá repastando el nuestro ganado, nos ha espantado un Ángel bolando, dixonos cantando aquesta canción, que oy es nacida nuestra salvación. Y como le oymos el hato dexamos, luego caminamos y a Bethlen venimos, cosas allí vimos de admiración, donde era nacida nuestra salvación. Estava el Cordero puesto a aquel sereno, cubierto de heno y sin repostero, un frio muy fiero le dava passión, al que es nuestra vida y nuestra salvación. Angeles del cielo lo acompañavan, unos altos estavan y otros por el suelo, cantan al moçuelo con acordación, que oy es nacida nuestra salvación. Nosotros tañimos y también cantamos, dançamos, baylamos, jugamos, reymos, mil cosas hezimos de consolación, porque oy es nacida nuestra salvación. Pascuala bayló con su desposado, y Mingo Chapado o qué bien cantó, luego baylé yo con mi primo Antón. porque oy es nacida nuestra salvación. La Virgen reýa como yo baylava, y el niño mirava lo que yo hazía, y el viejo dezía o qué buen garçón que oy es nacida nuestra salvación. |
Oliva DESHECHA Nuevas de gozar Habemos sabido: Que Dios es nacido Para nos salvar. Allá repastando En nuestra majada, Un ángel volando Con gran relumbrada, Con voz muy sonora Dijo: ¡Aho, pastores, Grandes y menores, Via levantar: Catad que es nacido Un claro lucero, Cuyo apellido Es Dios verdadero; Soy su mensajero Que os vengo á decir Que, sin debatir Le vais visitar! Con esta señal A Belen iréis, Dentro en un portal Pobre lo veréis. Ende hallaréis La Virgen su madre Con un viejo padre Mucho de acatar. Mía fe, el hato del todo dejamos: Luego, en aquel rato A Belén llegamos, Y al Niño hallamos Al frío sereno, Envuelto en heno En pobre lugar. Una moza llana Estaba delante, Juro a diez, galana, De lindo semblante, Muy más relumbrante qu el sol, y hermosa, Fresca y graciosa, Para a Dios loar. Esta se sonaba Haberlo parido, Esta l’empañaba Con grande sentido: To lo vide asido A los pechos d’ésta, Y con faz honesta Le daba a mamar. Con ésta jugaba Estando mamando, A esta abrazaba Aficion mostrando; Juro a sant Fernando Qu’asmados venimos De lo que le vimos Con ésta pasar. CABO Pues en el ensay De su parto santo Nunca dijo: ¡ay! Parió sin quebranto, Y quedóse tanto hermosa y bella, Virgen y doncella, Entera y sin par. |
<1180v> |
Barri onac dacart, Pericho y Antón: orayn jaio dala nuestra salvación. Guztioc guenbilcela5 en nuestro ganado, oy etorri jacu un ángel bolando. Esan deuscu guero aquesta canción:10 orain jaio dala nuestra salvación. Barria guençuanean, el ato dejamos guztioc alcarregaz15 y a Belén llegamos.1 Aynbat gauça egoan de admiración jaio çan lecuan nuestra2 salvación.20 |
| Ohar paleografikoak |
| 1 llegamos] aurrean benimos (?) tatxaturik. |
| 2 nuestra] esk. nra; a-ren gainean puntu bat, agian aurrekoetako r-ren gaineko diakritikoaren ordez. |