Bilaketa aurreratua

Ogi apurrak

Egungo Euskararen Hiztegia (EEH)

Hasiera:

inferitu, inferi(tu), inferitzen du ad ondorioztatu.

Esperientzia da soilik, kausaren eta efektuaren izatea eta mugak erakusten dizkiguna, eta objektu baten existentzia beste batenetik inferitzeko gai egiten gaituena. Patziku Perurena   «Trapuan pupua» - 303. orr.

Gogoeta egiteak beti aurrea hartzea esan nahi du, kuestionatzea, oinarriak bilatzea, ideiak eta gertakariak lotzea, inferitzea, hitz batez. Xabier Amuriza   «Gauzen izaeraz» - Lukrezio - 14. orr.

Zuzenki ezagutua denaren eta inferitua besterik ez denaren artean. Ibon Uribarri   «Arrazoimen hutsaren kritika» - Immanuel Kant - 141. orr.

Hemen, bigarrena lehenengotik abiatuta inferitzen dut. Ibon Uribarri   «Arrazoimen hutsaren kritika» - Immanuel Kant - 299. orr.

Niri eman ahal zaizkidan oro harrezko objektuak pentsatzeko baldintzen totalitatetik abiatuta oro harrezko gauzen ahalgarritasunaren baldintzen batasun sintetiko absolutua inferitzen dut, h[au] d[a], beren adigai transzendental soilaren arabera ezagutzen ez ditudan gauzetatik abiatuta zerizan ororen zerizana inferitzen dut. Ibon Uribarri   «Arrazoimen hutsaren kritika» - Immanuel Kant - 152. orr.

Hortaz, munduko gauzen izatetik beren kausa inferitzen bada, orduan hau ez dagokio arrazoimenaren berezko erabilerari, baizik espekulatiboari. Ibon Uribarri   «Arrazoimen hutsaren kritika» - Immanuel Kant - 226. orr.

 



Nodoa: liferay1.lgp.ehu.eus