Bilaketa aurreratua

Ogi apurrak

Egungo Euskararen Hiztegia (EEH)

Hasiera:

e e (orobat ee, eee, eeee, eta eeeee) interj deitzeko edo arreta eskatzeko hitza. ei2.
ea ea ( orobat eian g.er.) zehar galderazko esaldi txertatu baten hasieran, indargarri gisa ezartzen den hitza. (ikus beheko konbinatorian ea hitzaren agerraldi maizkoenak)
ebagi ebagi ik ebaki.
ebain ebain
  1 ebain-ebain egin erabat jipoitu.
ebakera ebakera 1 iz ebakitzeko era.
  2 ahoskera.
ebaketa ebaketa ( ) iz ebakitzea; ebakuntza.
ebaki ebaki1 ( orobat ebagi ) 1 du ad lanabes aho-zorrotz baten bidez zerbaiten jarraitasuna eten, zerbait bereizi edo zatitu. ik moztu.
  2 irud/hed
  3 ahoskatu.
  4 (era burutua hitz elkartuen osagai gisa)
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 ebaki-ebaki egin. ebain-ebain egin.
ebaki ebaki2 1 iz ebakidura.
  2 esne pixka bat botaten zaion kafe kikara.
ebakialdi ebakialdi iz ebakitzen den aldia.
ebakiarazi ebakiarazi, ebakiaraz, ebakiarazten du ad ebakitzera behartu.
ebakidura ebakidura iz 1 ebakitzea; ebakia.
  2 matematikan, aldi berean bi multzo edo gehiagoko diren elementuen multzoa.
ebakiera ebakiera iz 1 ebakitzeko era.
  2 ahoskera. ik ebaki1 3.
ebakierraz ebakierraz izond erraz ebakitzen dena.
  ebakiezin 1 izond ezin ebakizkoa. ik ebaki1 3.
  2 ahoskaezina.
ebakigailu ebakigailu iz ebakitzeko gailua.
ebakigarri ebakigarri 1 izond ebaki daitekeena.
  2 ahoskagarria. ik ebaki1 3.
ebakigune ebakigune iz ebakiaren gunea.
ebakikidetza ebakikidetza iz
ebakin ebakin iz egunkari, liburu eta kidekoetako orriren batetik ebakitzen den zatia.
ebakiondo ebakiondo 1 iz ebaki edo zauri batek osatu ondoren azalelan uzten duen seinalea. ik orbain.
  2 irud/hed
ebakitxo ebakitxo iz ebaki txikia.
ebakitzaile ebakitzaile 1 izond ebakitzen duena.
  2 ahoskatzailea. ik ebaki1 3.
  3 (izen gisa)
ebakitze ebakitze 1 iz lanabes aho-zorrotz baten bidez zerbaiten jarraitasuna etetea, zerbait bereiztea edo zatitzea.
  2 ahoskatzea. ik ebaki1 3.
ebakor ebakor 1 izond ebakitzen duena.
  2 (adizlagun gisa)
ebakortz ebakortz iz ahoaren aurrealdeko hortz ebakitzailea.
ebakuatu ebakuatu ( ) ebakua, ebakuatzen 1 du ad toki batetik, arriskugarria delako, han daudenak aterarazi.
  2 (hitz elkartuetan)
ebakuazio ebakuazio iz ebakuatzea.
ebakuntza ebakuntza ( ) 1 iz gorputz bizi batean, zati hondatu bat erauzteko edo osatzeko, egiten den zernahi eragiketa. ik operazio.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ebaluagarri ebaluagarri izond ebalua daitekeena, ebaluatzeko modukoa.
ebaluaketa ebaluaketa 1 iz ebaluatzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ebaluatu ebaluatu, ebalua, ebaluatzen du ad zerbaiten edo norbaiten balioa zehaztu. ik balioztatu.
ebaluazio ebaluazio ( ) 1 iz ebaluatzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ebangelari ebangelari ik ebanjelari.
ebangeliko ebangeliko ik ebanjeliko.
ebangelio ebangelio ik ebanjelio.
ebangelista ebangelista ik ebanjelista.
ebangelizatu ebangelizatu ik ebanjelizatu.
ebanista ebanista iz zur finekin lan egiten duen zurgina.
ebanjelari ebanjelari iz Ebanjelioak idatzi zituzten idazleetako bakoitza. ik ebanjelista.
ebanjeliko ebanjeliko 1 izond Ebanjelioarena, Ebanjelioari dagokiona.
  2 izond/iz Ebanjelioari eta norberaren konbertsioari garrantzi berezia ematen dion sekta protestante bati dagokiona; sekta horretako kidea. ik ebanjelista 2.
ebanjelio ebanjelio ( orobat ebangelio g.er.) 1 iz Berri Ona, Jesukristoren ikaskizuna eta legea; Jesukristoren bizitza, mirariak eta ikaskizunak biltzen diren liburuetatik bakoitza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik ebanjeliko. bat zetozen era berean Jainkoaren eta lagun hurkoaren maitasunean, benetako apostolu eta ebanjelio-gizon bezala.
  4 mezan irakurtzen den Ebanjelioetako pasartea.
  5 irud/hed
ebanjeliozale ebanjeliozale izond ebanjelioaren zalea dena.
ebanjeliozkatze ebanjeliozkatze iz ebanjelizatzea.
ebanjelista ebanjelista 1 iz Ebanjelioak idatzi zituzten idazleetako bakoitza. ik ebanjelari.
  2 izond/iz Ebanjelioari eta norberaren konbertsioari garrantzi berezia ematen dion sekta protestante bati dagokiona; sekta horretako kidea. ik ebanjeliko 2.
ebanjelizatu ebanjelizatu, ebanjeliza, ebanjelizatzen du ad Ebanjelioa aldarrikatu; Ebanjelioko dotrina irakatsi.
ebanjelizatze ebanjelizatze iz ebanjelizazioa.
ebanjelizazio ebanjelizazio iz Ebanjelioa aldarrikatzea; Ebanjelioko dotrina irakastea.
ebano ebano 1 iz zuhaitz sendo eta luzea, zur gogor eta astuna duena; delako zuhaitzaren zura, kolore-beltza, zurgintzan oso aintzat hartua.
  2 irud/hed
ebaporatu ebaporatu, ebapora, ebaporatzen da/du ad likido bat bapore bihurtu, irakite tenperaturaren azpitik.
ebaporimetro ebaporimetro iz ebaporazioa neurtzen duen tresna.
ebaporizazio ebaporizazio iz ebaporatzea.
ebaska ebaska adlag isilka, gordeka.
ebaskeria ebaskeria iz lapurreta, harrapaketa.
ebasketa ebasketa 1 iz lapurreta.
  2 (hitz elkartuetan)
ebasketatxo ebasketatxo iz ebasketa txikia.
ebasko ebasko iz lapurreta.
ebasle ebasle 1 iz lapurra.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  5 (izenondo gisa)
ebaste ebaste iz lapurtzea.
ebatondo ebatondo 1 iz ebakiondoa.
  2 irud/hed
ebatserraz ebatserraz izond erraz ebasten dena.
ebatsi ebatsi ( ), ebats, ebasten 1 du ad lapurtu, harrapatu. ik ostu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
ebatu ebatu, ebatzen du ad eskuaz heldu; heldu.
ebatzi ebatzi ( ), ebatz, ebazten 1 du ad erabaki, eskuarki epaiketa edo kideko batean.
  2 arazo edo eragozpen baten askabidea aurkitu.
  3 (matematikan)
  4 (era burutua izen gisa) erabakia.
ebazgabetasun ebazgabetasun iz ebatzi ez denaren nolakotasuna.
ebazkizun ebazkizun iz ebazteko dagoen gauza.
ebazle ebazle iz ebazten duena.
ebazlegai ebazlegai iz ebazle izatekoa dena.
ebazpen ebazpen ( ) 1 iz ebaztea; ebaztearen ondorioa.
  2 (izenondoekin eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (elkarketa kopulatiboetan)
  6 (matematikan)
ebazpengai ebazpengai iz ebazpen proposamena.
ebazpide ebazpide iz ebazpena.
ebaztear ebaztear adlag ebazteko zorian.
ebazteke ebazteke adlag ebatzi gabe.
ebentual ebentual izond aldi batekoa.
ebi ebi ik euri.
ebiakoitz ebiakoitz iz larunbata.
ebident ebident ik ebidente.
ebidente ebidente (orobat ebident g.er.) izond begien bistakoa, nabarmena.
ebidentzia ebidentzia 1 iz begien bistako gauza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
ebili ebili ik ibili.
ebilzale ebilzale ik ibilzale.
ebitatu ebitatu, ebita, ebitatzen du ad ekidin, saihestu.
ebitatzearren ebitatzearren adlag ebitatzeko.
ebokatu ebokatu, eboka, ebokatzen du ad gogora ekarri.
ebokazio ebokazio iz ebokatzea.
ebola ebola iz azido erribonukleikoa duen birusa, gizakiengan gaitz hilgarriak eragiten dituena.
ebolutibo ebolutibo izond eboluzioari dagokiona; eboluzioz gertatzen dena. ik eboluzio 3.
eboluzino eboluzino ik eboluzio.
eboluzio eboluzio ( ; orobat eboluzione g.er. eta eboluzino g.er.) 1 iz zerbaiten edo norbaiten bilakaera, egoera batetik eskuarki konplexuagoa den beste baterakoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetako lehen osagai gisa) ik ebolutibo.
  4 (hitz elkartuetako bigarren osagai gisa)
  5 (elkarketa kopulatiboetan)
  6 higidura-bira.
eboluzionatu eboluzionatu, eboluziona, eboluzionatzen 1 du ad eboluzioa izan.
  2 (era burutua izenondo gisa)
eboluzione eboluzione ik eboluzio.
eboluzionismo eboluzionismo iz eboluzioaren teoria biologikoa eta doktrina antropologiko edo soziologikoa.
eboluzionista eboluzionista 1 izond eboluzionismoarena, eboluzionismoari dagokiona.
  2 (izen gisa)
edabe edabe ( ) 1 iz belarrez-edo eginiko edaria, eskuarki indar magikoa duena. ik egoskin.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetako lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
edabezale edabezale izond edabeen zalea dena.
edade edade ( ) 1 iz adina.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 edadeko izlag adinekoa.
edadetu edadetu, edade(tu), edadetzen 1 da/du ad adindu, adinean sartu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
edadetze edadetze iz adinean sartzea.
edalari edalari iz edalea.
edale edale ( ) 1 izond/iz edaten duena; eskuarki, edari biziak neurritik gora edaten dituena.
  2 (hitz elkartuetako lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetako bigarren osagai gisa)
edalontzi edalontzi 1 iz ontzi txikia, zilindro itxurakoa eta eskuarki beirazkoa, edateko erabiltzen dena; ontzi horren edukia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetako lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetako bigarren osagai gisa)
  5 (elkarketa kopulatiboetan)
edalontziratu edalontziratu, edalontzira, edalontziratzen du ad edalontzira bota.
edan edan1 ( ), edaten 1 du ad isurkari bat irentsi; edari biziak hartu.
  2 (objektuarekin)
  3 (adizlagunekin)
  4 (-tik atzizkiarekin)
  5 irud/hed
  6 edanda/edana adlag hordirik.
  7 edanean adlag edaten.
  8 jan-edan du ad jan eta edan.
  9 jan eta edan adlag
edan edan2 1 iz edaria. (ikus edan izenari dagokion konbinatoria edan aditzaren konbinatorian)
  2 jan-edan iz
edanaldi edanaldi iz edaten den aldia.
edanarazi edanarazi, edanaraz, edanarazten 1 du ad edatera behartu.
  2 irud/hed
edandegi edandegi ik edantegi.
edanezin edanezin izond ezin edanezkoa.
edangarri edangarri izond edateko ona, edateko modukoa.
edangela edangela iz edateko gela.
edangi edangi iz establezimendu publiko batzuetan, edaten ematen duten lokal txiki barraduna.
edanleku edanleku iz edantegia.
edantegi edantegi ( orobat edandegi ) iz edateko lekua.
edantoki edantoki iz edantegia.
edanzale edanzale izond edalea.
edar edar ik eder.
edari edari ( ) 1 iz edateko zernahi isurkari, eskuarki uraz bestelakoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetako lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetako lehen osagai gisa)
  5 (elkarketa kopulatiboetan)
  6 jan-edari pl janari eta edariak. ik janari 7.
  7 janari-edari pl janari eta edariak. ik jan2 4.
edaribide edaribide iz edarien bidea.
edarimin edarimin iz edari mina.
edaritegi edaritegi 1 iz edariak saltzen edo zerbitzatzen diren tokia.
  2 edariak dauden tokia.
edarizain edarizain 1 iz jauregietan eta, edariez arduratzen den zerbitzaria.
edarizale edarizale izond edarien zalea dena.
edasi edasi ik erasi.
edate edate iz isurkari bat irenstea; edari biziak hartzea.
edatearren edatearren adlag edateko.
edateko edateko 1 iz edaria.
  2 jan-edateko iz janaria eta edaria.
edatun edatun izond/iz edalea.
edecan edecan (orobat edekan) 1 iz landa-laguntzailea.
edegi edegi, edegiten 1 du ad ireki.
  2 (era burutua izenondo gisa)
edekan edekan ik edecan.
edeki edeki, edekitzen du ad kendu.
edema edema1 iz gorputzeko ehunetan likidoa pilatzearen ondoriozko hantura.
edema edema2 iz
eden eden1 1 iz pozoia.
  2 irud/hed
eden eden2 iz paradisua.
eden eden3, edenen du ad ipar eduki, kabitu.
edendar edendar iz edengo biztanlea.
edendu edendu, eden(du), edentzen du ad pozoitu.
edeniko edeniko izond edenari dagokiona.
edentatu edentatu izond animalia espeziez mintzatuz, hortzik ez duena.
edentsu edentsu izond pozoitsua.
eder eder ( orobat edar g.er. eta eijer g.er.) 1 izond bere itxura edo eragatik, ikusmenari-edo guztiz atsegina edo miresgarria gertatzen zaiona. ik polit. (pertsonez)
  2 (bestelakoez)
  3 (adizlagunekin)
  4 handia-edo.
  5 (ironiaz-edo)
  · 6 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa) edertasuna.
  7 eder-eder
  8 eder eman
  9 eder izan zaio ad
  10 eder lan ik ederlan.
  11 eder-min
  12 kanpo-eder ik kanpoeder.
ederbera ederbera izond edertasunarekiko sentibera.
ederdun ederdun izond ederrekoa.
edergai edergai iz edergailua.
edergailu edergailu 1 iz edergarria, apaingarria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
edergarri edergarri 1 iz edertzen duen gauza.
  2 izond edertzen duena.
  3 (-en atzizkiaren eskuinean mugatzailerik gabe)
edergintza edergintza iz ipar artea.
edergose edergose izond ederraren gose dena.
ederki ederki ( orobat eierki g.er.) 1 adlag behar den bezala, oso ongi.
  2 (beste adizlagun baten ezkerrean)
  3 asko, oso.
  4 (zein gisa, adkor)
  5 ederki asko adkor ederki.
ederkisko ederkisko adlag adkor ederki.
ederkitxo ederkitxo adlag adkor ederki.
ederlan ederlan (orobat eder lan g.er.) iz artelana.
ederlangintza ederlangintza iz artegintza.
ederleku ederleku iz gauza ederren lekua.
edermen edermen iz edertasun.
ederragotu ederragotu, ederrago(tu), ederragotzen da/du ad ederrago bihurtu.
ederraizun ederraizun izond sasiederra.
ederraldi ederraldi iz aldi ederra.
ederresmendu ederresmendu iz ederrespena.
ederrespen ederrespen iz ederrestea.
ederreste ederreste iz eder iriztea.
ederretsi ederretsi, ederrets, ederresten dio ad onartu; eder iritzi.
ederreztatu ederreztatu, ederrezta(tu), ederreztatzen du ad edertu; zuritu.
ederruste ederruste iz ederra dela ustea.
edertasun edertasun ( ) 1 iz ederra denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ederto ederto adlag ederki.
edertto edertto adlag adkor ederra. ik ederxko.
edertu edertu, eder(tu), edertzen da/du ad eder edo ederrago bihurtu, edergarriz hornitu.
edertzaile edertzaile izond edertzen duena.
edertze edertze iz eder edo ederrago bihurtzea, edergarriz hornitzea.
edertzearren edertzearren adlag edertzeko.
edertzeke edertzeke adlag edertu gabe.
ederxko ederxko adlag adkor ederra. ik edertto.
ederzale ederzale izond ederraren zalea dena.
edesle edesle iz kontatzailea.
ediakariko ediakariko izond garai geologikoez mintzatuz, Kanbrikoaren aurrekoa.
edifizio edifizio iz eraikina.
edikto edikto ik ediktu.
ediktu ediktu ( orobat edikto ) 1 iz antzinako zenbait manu berezi edo araudiren izena; Espainian, legezko abisua. ik dekretu.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
edil edil iz antzinako Erroman, hiriaren horniketaz eta zaintzaz arduratzen zen magistratua.
edipiko edipiko izond Ediporen konplexuarena, Ediporen konplexuari dagokiona.
ediren ediren ( ), edireten da/du ad aurkitu. ik idoro.
editaje editaje iz argitaratzea.
editaldari editaldari iz argitaldaria.
editatu editatu ( ), edita, editatzen 1 du ad argitaratu; bideo eta kidekoetan, muntatze lana egin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
editatze editatze iz argitaratzea; muntatze lana egitea.
editore editore 1 iz editatze lana egiten duen pertsona.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
editorial editorial ( ) 1 iz argitaletxea, argitaldaria.
  2 egunkari edo aldizkari batean sinadurarik gabe argitaratzen den artikulua, zuzendaritzaren iritzia adierazten duena.
  · 3 izond egunkari edo aldizkari bateko editorialari dagokiona.
editorialgile editorialgile iz egunkari edo aldizkari bateko editorialak idazten dituen pertsona. ik editorialista.
editorialgintza editorialgintza iz editorialek argitaratzen dituzten liburuen kopurua.
editorialista editorialista iz editorialgilea.
editorializatu editorializatu iz egunkari edo aldizkari batean editorial gisa publikatu.
edizino edizino ik edizio.
edizio edizio ( orobat edizione g.er. eta edizino g.er.; cf argitalpen ) 1 iz argitalpena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 argitalpen batean publikatzen diren aleen multzoa.
  5 (diskoena)
  6 irrati edo telebista saio baten egun bateko emisioetako bakoitza.
  7 (egunkarietan)
  8 periodikoki egiten den jarduera baten gauzatze bakoitza.
ediziogile ediziogile iz edizioa egiten duena.
edizione edizione ik edizio.
edo edo zenbait hitz, gehienetan bi, sintagma edo perpaus lotzen dituen juntagaila. ik ala. (ikus beheko konbinatorian edo juntagailuaren agerraldi maizkoenak)
edoi edoi iz hodeia.
edolabere edolabere adlag gutxienez.
edomdar edomdar izond/iz Edomgoa, Edomi dagokionea; Edomgo biztanlea.
edonogaz edonogaz adlag edonorekin.
edonoiz edonoiz adlag noiznahi, edozein alditan.
edonola edonola ( ) 1 adlag nolanahi, edozein modutan.
  2 edonola dela ere dena dela.
  3 edonola den dena dela.
  4 edonola ere dena dela.
  5 edonola ere den dena dela.
  6 edonolako izlag
edonon edonon (orobat edonun g.er.) 1 adlag nonahi, edozein tokitan.
  2 edonon ere
  3 edonongo izlag
edononditsu edononditsu adlag ia edonondik.
edonongotasun edonongotasun iz edonongoa denaren nolakotasuna.
edononlandia edononlandia iz adkor
edonor edonor ( ) 1 izord nornahi.
  2 (nork kasuan)
  3 (nori kasuan)
  4 (noren kasuan)
  5 (norekin kasuan)
  6 (norentzat kasuan)
edonora edonora adlag noranahi, edozein tokitara.
edonorantz edonorantz adlag zernahi tokitarantz.
edonorkoi edonorkoi izond edonorako joera duena, alderraia.
edonortasun edonortasun iz edonorko izateko nolakotasuna.
edonortzuk edonortzuk ik edonor.
edontzi edontzi ( ) 1 iz edalontzia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
edontziondo edontziondo
edonun edonun ik edonon.
edoski edoski (orobat edoskitu g.er.), edoski, edoskitzen 1 du ad xurgatu, eskuarki amaren bularra.
  2 irud/hed
edoskialdi edoskialdi iz edoskitzen den aldia.
edoskiarazi edoskiarazi, edoskiaraz, edoskiarazten du ad edoskitzera behartu.
edoskitu edoskitu ik edoski.
edoskitzaile edoskitzaile iz edoskitzen duen pertsona.
edoskitzaro edoskitzaro iz edoskitzeko garaia.
edoskitze edoskitze iz xurgatzea, eskuarki amaren bularra.
edota edota junt edo juntagailuaren indargarria, eskuarki bi perpaus edo sintagmaren artean erabiltzen dena.
edotariko edotariko izlag edozein motatakoa.
edozein edozein (orobat edozoin g.er.) 1 mugatz dagokion izenaren ezkerrean ezartzen den hitza, honek aditzera ematen dituen zeretako bat, berdin da zein, adierazten duena. ik edozer. (ikuz beheko konbinatorian edozein mugatzailearen agerraldi maizkoenak)
  2 (izenordain gisa) ik nornahi; zeinahi.
edozeinbeste edozeinbeste adlag ugari.
edozelan edozelan 1 adlag edonola.
  2 edozelan ere (orobat edozelan be g.er. eta edozelanbe g.er.) edonola ere, dena dela.
  3 edozelango edonolakoa.
edozelanbe edozelanbe ik edozelan 2.
edozelango edozelango ik edozelan 3.
edozenbat edozenbat mugatz nahi adina, ugari.
edozer edozer ( ) 1 mugatz edozein.
  2 (izenordain gisa) edozein gauza.
edozoin edozoin ik edozein.
edredoi edredoi 1 iz ohe estalki bigungarriduna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
edredoidun edredoidun izond edredoia duena.
edukatibo edukatibo izond hezkuntzari, heziketari dagokiona.
edukatu edukatu, eduka, edukatzen 1 du ad hezi.
  2 (era burutua izenondo gisa) hezibide onekoa.
edukatzaile edukatzaile iz hezitzailea.
edukazio edukazio 1 iz hezitzea, heziera.
  2 heziera, gizalegea.
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan)
eduki eduki1, eduki, edukitzen ( ) 1 du ad norbaitek zerbait -eskuarki besterendu daitekeen zerbait- halako atxikitasun batez edo denbora jakin batez izan; egoera berean edo bere hartan izan, iraunarazi edo gorde; bere baitan izan. (ikus beherako konbinatorian eduki aditzaren agerraldi maizkoenak)
  2 gogoan eduki
  3 kontuan eduki A
eduki eduki2 (orobat edukin g.er.) iz zerbaitek barnean daukana, eskuarki testu baten gaia edo mamia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
edukiarazi edukiarazi, edukiaraz, edukiarazten du ad edukitzera behartu.
edukiarren edukiarren adlag edukitzeko.
edukidun edukidun izond edukia duena.
edukiera edukiera 1 iz zerbaitek edukitzen duen bolumena.
  2 (hitz elkartuetan)
edukiezin edukiezin izond ezin edukizkoa.
edukin edukin ik eduki2.
edukinontzi edukinontzi ik edukiontzi.
edukiontzi edukiontzi (orobat edukinontzi g. er.) 1 iz ontzi handia eta sendoa, neurri arautuak dituena, bilketarako eta garraiorako erabiltzen dena. ik kontainer.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  5 zerbait edukitzeko zernahi ontzi.
  6 irud/hed
edukitasun edukitasun iz adierazpenetan eutsia izateko nolakotasuna.
edukitsu edukitsu izond asko daukana.
edukitza edukitza iz gauza bat edukitzea.
edukitzaile edukitzaile iz edukitzen duena.
edukitze edukitze 1 iz norbaitek zerbait -eskuarki besterendu daitekeen zerbait- halako atxikitasun batez edo denbora jakin batez izatea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
edukitzearren edukitzearren adlag edukitzeko.
edukitzeke edukitzeke adlag eduki gabe.
edukizko edukizko izlag edukiei dagokiena.
edulkoratu edulkoratu, edulkora, edulkoratzen 1 du ad produktu kimikoez gozotasuna eman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
edur edur ik elur.
edutezko edutezko izlag (gramatikan) edukizkoa.
eee eee ik e.
eez eez interj adkor ez.
efedrina efedrina iz landare etorkia duen sendagaia, neke sentsazioa apaltzen eta erne egoten laguntzen duena.
efektibitate efektibitate iz efektiboa denaren nolakotasuna.
efektibo efektibo 1 iz eraginkorra.
  2 pl talde organizatu bat osatzen duten pertsonen multzoa.
efektiboki efektiboki adlag era eraginkorrean.
efektismo efektismo iz efektista denaren nolakotasuna.
efektista efektista izond zirrara eragitea edo arreta bereganatzea helburu duena.
efekto efekto ik efektu.
efektu efektu ( orobat efekto eta efetu ) 1 iz kausa bat aritzearen ondorioa; eragina.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (elkarketa kopulatiboak)
  6 pilota edo bola bati ematen zaion higidura birakaria, ibilbide normaletik desbideratzen duena.
efemeride efemeride iz garrantzi bereziko gertakaria, urteurrenero ospatzen dena; astronomian, argizariei buruzko datuak biltzen dituen taula.
efemero efemero ik efimero.
efemeroptero efemeroptero iz libelulen taldeko intsektua.
eferbeszente eferbeszente izond burbuilak jariatzen dituena.
eferbeszentzia eferbeszentzia iz isurkari batek burbuilak jariatzea. · irud/hed
eferente eferente izond anatomian, organo edo zentru batetik periferiarantz ateraten dena.
efesoar efesoar ( orobat efesotar ) izond/iz Efesokoa, Efesori dagokiona; Efesoko biztanlea.
efesotar efesotar ik efesoar.
efetu efetu ik efektu.
efigie efigie iz pertsona baten irudi edo imajina.
efikaz efikaz izond eraginkorra, nahi edo espero den ondorioa lortzen duena.
efikazia efikazia iz eraginkortasuna, nahi edo espero den ondorioa lortzeko ahalmena.
efimero efimero ( orobat efemero ) izond iraupen gutxikoa.
efiziente efiziente 1 izond lan edo egiteko bat erabat ondo betetzen duena.
  2 kausez mintzatuz, bere ekintzaz efektu bat dakarrena.
efizienteki efizienteki adlag modu efizientean.
efizientzia efizientzia 1 iz lan edo egiteko bat erabat ondo betetzeko ahalmena.
  2 (hitz elkartuetan)
efloreszentzia efloreszentzia iz elkartuta dauden loreen multzoa.
efod efod iz israeldar apaizak erabiltzen zuen liho finezko jantzia.
efraimdar efraimdar iz Efraimen leinuko pertsona.
efratar efratar iz Efrataren leinuko pertsona.
efusibidade efusibidade iz efusiboa denaren nolakotasuna.
efusibo efusibo izond onginahiko eta alaitasunezko sentimenak nabarmen erakusten dituena.
egarbera egarbera izond egarri dena; egarri izateko joera duena. · irud/hed
egari egari, egarten du ad ipar jasan, eraman.
egarri egarri 1 iz edateko beharra edo nahia.
  2 irud/hed
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (adizlagun gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 egarriak adlag egarriz.
  8 egarri izan da ad ik egarritu.
  9 egarri egon
  10 egarriz adlag egarriturik.
  11 gose-egarri
egarritu egarritu, egarri(tu), egarritzen 1 da ad egarria sentitu, egarri izan.
  · 2 du ad egarria sentiarazi.
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (era burutua izen gisa)
egarti egarti 1 izond egarri dena.
  2 (adizlagun gisa)
egartsu egartsu izond egarri handia duena.
egatx egatx ik hegats.
egaxo egaxo iz ijitoa ez dena.
egazkin egazkin ik hegazkin.
egi egi ik egia.
egia egia (orobat egi g.er.) 1 iz denarekin, izan denarekin edo izango denarekin bat datorren zera; baliorik gorena ematen zaion jakitea; arrazoiaren arabera ezin uka daitekeen esaldia. (ikus beheko konbinatorian egia izenaren agerraldi maizkoenak)
  2 egia esan ( ) lok
  3 egia esateko ( ) lok egia esan.
  4 egiatan ( ) adlag benetan.
  5 egiaz ( ) adlag benetan.
  6 egiaz egia (orobat egiaz egi)
  7 egiazko ik egiazko.
egiabide egiabide (orobat egibide) iz egiaren bidea.
egiadun egiadun iz egia duena.
egiantz egiantz (orobat egiantza) 1 iz egiantzekoa denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
egiantzeko egiantzeko izond egiazkoa denaren itxura duena, egiazkotzat har daitekeena.
egiantzekotasun egiantzekotasun 1 iz egiantzekoa denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
egiatasun egiatasun 1 iz egia izateko nolakotasuna.
  2 (izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
egiati egiati 1 izond egiaz mintzo dena; egiarekin bat datorrena. ik egiazale.
  2 (adizlagun gisa)
egiatxo egiatxo iz egia txikia.
egiazale egiazale (orobat egizale) 1 izond egiaren zalea dena.
  2 (adizlagun gisa)
egiazaletasun egiazaletasun 1 iz egiazale denaren nolakotasuna.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
egiazki egiazki adlag egiaz, benetan; dudarik gabe.
egiazko egiazko (orobat egitazko g.er.) 1 izlag egiarekin bat datorrena, egiaren araberakoa dena, faltsoa edo itxura hutsa ez dena.
  2 (dagokion izenaren eskuinean)
egiazkotasun egiazkotasun 1 iz egiazkoa denaren nolakotasuna.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
egiaztabide egiaztabide iz egiaztatzeko bidea.
egiaztaezin egiaztaezin izond ezin egiaztatuzkoa.
egiaztagarri egiaztagarri izond egiazta daitekeena, egiaztatzeko modukoa.
egiaztagiri egiaztagiri iz zerbait egiaztatzen duen agiria.
egiaztapen egiaztapen 1 iz egiaztatzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
egiaztarazi egiaztarazi, egiaztaraz, egiaztaratzen du ad egiaztaratzera behartu.
egiaztatu egiaztatu (orobat egiztatu g.er. eta egiaztu g.er.), egiazta, egiaztatzen 1 du ad zerbait egia edo egiazkoa dela, edo uste zen bezalakoa dela ikusi edo frogatu. ik ziurtatu; baieztatu.
  2 (adizlagunekin)
  3 (era burutua izenondo gisa)
egiaztatzaile egiaztatzaile izond egiaztatzen duena.
egiaztatze egiaztatze 1 iz zerbait egia edo egiazkoa dela, edo uste zen bezalakoa dela ikustea edo frogatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
egiaztatzearren egiaztatzearren adlag egiztatzeko.
egiaztu egiaztu ik egiaztatu.
egibide egibide ik egiabide.
egierdi egierdi iz erdi egia.
egigose egigose izond egiaren gose dena.
egikari egikari (orobat eginkari) iz egitatea.
egikaritu egikaritu, egikari(tu), egikaritzen du ad zertu, gauzatu, bete.
egikaritza egikaritza iz egikaritzea.
egikaritzapen egikaritzapen iz egikaritzea.
egikaritze egikaritze iz zertzea, gauzatzea, betetzea.
egikera egikera 1 iz egiteko era; itxura; estiloa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
egile egile 1 iz adierazten dena, eskuarki liburu edo testu bat, egiten duen pertsona.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (E maiuskulaz) Jainkoa.
  6 besta egile izond/iz
  7 biolin-egile
  8 dekoratu egile ik dekoratugile.
  9 inkesta egile ik inkestagile.
  10 iruzkin egile ik iruzkingile.
  11 mirari egile ik mirarigile.
  12 orro egile izond
egilekide egilekide iz beste batekin edo batzuekin autore dena.
egiletasun egiletasun iz egile izateko nolakotasuna.
egiletza egiletza iz egilea izateko zertzelada.
egimen egimen iz egitea.
egin egin ( ) 1 egiten du ad zernahi gauzez mintzatuz, sortu, ez izatetik izatera igaroarazi; gauzatu. (ikus beheko konbinatorian egin aditzaren agerraldi maizkoenak)
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 (era burutua izen gisa) egitatea, egintza.
eginahal eginahal 1 iz ahalegina.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 pl
  4 (adizlagun gisa)
  5 eginahala egin
  6 eginahalak egin
  7 eginahalean adlag
  8 eginahaletan adlag eginahalean.
  9 eginahal guztian
  10 egin berri (orobat eginberri g.er.) izond egin berria dena.
eginarazi eginarazi, eginaraz, eginarazten du ad egitera behartu. 1
  2 (aditzei dagozkienak)
eginarazle eginarazle iz eginarazten duena; (hitz elkartuen bigarren osagai gisa)
eginbehar eginbehar 1 iz egitekoa; betebeharra. ik eginbide.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
eginbehartxo eginbehartxo iz adkor eginbehar xumea.
eginberri eginberri ik egin 8.
eginbide eginbide ( ) 1 iz lege, kargu, hitzarmen edo kideko batek egitera hertsatzen gaituen zera. ik obligazio.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (elkarketa kopulatiboetan)
  5 eginbeharra.
  6 zuzenbidean eta, diligentzia edo zuzemena.
  7 eginbide izan du ad obligazioa izan.
eginbidetsu eginbidetsu izond artatsua.
eginezin eginezin izond ezin egin dena.
egingabe egingabe izond eginik ez dagoena.
egingai egingai (orobat egingei) 1 iz egitekoa.
  2 zerbait egina dagoen gaia.
egingaitz egingaitz izond egiten zaila.
egingaiztasun egingaiztasun iz egingaitza denaren nolakotasuna.
egingarri egingarri 1 izond egin daitekeena, egiteko modukoa.
  2 (adizlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
egingarritasun egingarritasun iz egingarria denaren nolakotasuna.
egingei egingei ik egingai.
egingura egingura iz eginahia.
eginkara eginkara iz egingarria.
eginkari eginkari 1 iz pl obramenduak.
  2 ik egikari.
eginkizun eginkizun 1 iz egitekoa, zeregina.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 eginkizun egon
  6 eginkizun izan du ad
eginkor eginkor 1 izond eraginkorra.
  2 (izenondo gisa)
eginkortasun eginkortasun iz eginkorra denaren nolakotasuna.
eginkunde eginkunde iz egintza.
eginmolde eginmolde iz ipar egiteko moldea.
egintxe egintxe adlag egina-edo.
egintza egintza 1 iz egitea. ik ekintza; egiteko.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
eginzale eginzale iz adierazten dena egiten zalea dena.
egiptano egiptano iz ijitoa.
egiptiar egiptiar ik egiptoar.
egiptoar egiptoar ( orobat egiptiar , egipziar g.er., ejiptiar g.er. eta egiptotar g.er.) 1 izond Egiptokoa, Egiptori dagokiona.
  2 (izenlagun gisa)
  · 3 iz Egiptoko herritarra.
egiptoera egiptoera iz antzinako Egiptoko hizkuntza.
egiptologo egiptologo iz antzinako Egiptoko kulturan aditua.
egiptotar egiptotar ik egiptoar.
egipziako egipziako ( ) izond egiptoarra, eskuarki antzinako Egiptori dagokiona.
egipziar egipziar ik egiptoar.
egitaldi egitaldi iz zerbait egiten den aldietako bakoitza.
egitamu egitamu 1 iz egitasmoa, programa.
  2 (hitz elkartuetan)
egitandi egitandi iz ausardia edo adore handiko egitea; egite miragarri edo gogoangarria. ik balentria.
egitarau egitarau 1 iz ospakizun edo ikuskari bateko zatiak aditzera ematen dituen izkribua; programa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
egitasmo egitasmo ( ) 1 iz proiektua; egin asmo dena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  5 lege egitasmo ik legegai.
egitate egitate 1 iz gertatzen dena; errealitate bihurtzen dena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 egintza.
  6 egitatean
egitazko egitazko ik egiazko.
egite egite 1 iz egintza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 bat-egite (orobat bategite g.er.)
  5 egitezko ik egitezko.
  6 huts egite ik hutsegite.
  7 men egite iz
  8 uko egite
egitear egitear adlag egiteko zorian.
egitearren egitearren adlag egiteko.
egiteke egiteke adlag egin gabe.
egiteko egiteko iz eginkizuna.
egitekotsu egitekotsu izond lan handia ematen duena.
egitezko egitezko izlag egitearen bidezkoa.
egitura egitura 1 iz gorputz, gauzaki, multzo edo kideko baten zatiak edo osagaiak antolaturik dauden era. ik estruktura.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 egiturazko
  7 azpi egitura ik azpiegitura.
egituradun egituradun izlag egiturakoa.
egituraketa egituraketa 1 iz egituratzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
egituratu egituratu, egitura(tu), egituratzen 1 du ad egitura eman.
  2 (adizlagun eta kidekoekin)
  3 (era burutua izenondo gisa)
egituratzaile egituratzaile izond/iz egituratzen duena.
egituratze egituratze 1 iz egitura ematea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
egiune egiune 1 iz zerbait egiteko edo ez egiteko, pertsona bi edo gehiagoren artean egiten den hitzarmena. ik tratu; kontratu.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
egizale egizale ik egiazale.
egiztatu egiztatu ik egiaztatu.
egloga egloga iz artzainen bizitza eta landako bizimoda idealizatzen duen poema.
ego ego 1 iz norbanakoaren nortasuna. ik ni.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 alter ego bigarren nortasuna; norbaiten iritzi eta jokaerekin bat aritzen pertsona.
egoera egoera 1 iz zerbait edo norbait dagoen modua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
egoeratxo egoeratxo iz adkor egoera.
egoile egoile iz ipar egoiliarra.
egoiliar egoiliar ( ) 1 iz toki jakin batean dagoen edo bizi den pertsona. ik biztanle.
  2 (izenondo gisa)
egoismo egoismo iz berekoikeria. ik egotismo.
egoista egoista 1 izond pertsonez mintzatuz, bere interesaz baino axola ez duena. ik egotista.
  2 irud/hed
egoitza egoitza 1 iz pertsona, animalia edo erakunde baten bizileku edo egonlekua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
egoitzadun egoitzadun iz egoitza duena.
egoitzagabe egoitzagabe iz egoitzarik ez duena.
egoitzaņo egoitzaño iz egoitzatxoa.
egoitzatto egoitzatto iz egoitzatxoa.
egoitzatxo egoitzatxo iz egoitza txikia.
egokera egokera 1 iz egoteko era.
  2 ik egoera.
egoki egoki1 1 izond helburuari dagokiona, aukeran datorrena, nahi edo behar denaren araberakoa. ik erazko; gisako.
  2 (predikatu gisa)
  3 (adizlagun gisa) ik egokiro.
egoki egoki2 adlag ipar egonez.
egokiarazi egokiarazi, egokiaraz, egokiarazten du ad egokitzera behartu.
egokiera egokiera 1 iz aukera, zerbait egiteko ahala; egoera. ik abagune.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 egokitzeko era.
egokigarri egokigarri izond egoki daitekeena, egokitzeko modukoa.
egokimen egokimen iz egokipena.
egokimendu egokimendu iz egokipena.
egokipen egokipen iz egokitzapena.
egokiro egokiro adlag modu egokian, egoki.
egokitasun egokitasun 1 iz egokia denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 elkarri dagozkien zeren arteko erlazioa; multzoen matematikan, lehen multzoko elementu batzuk bigarren multzoko elementuekin lotzen dituen erlazioa.
  5 (izenondo eta izenlagunekin)
egokitu egokitu, egoki(tu), egokitzen 1 da/du ad helburu edo erabilera baterako egokia egin edo bihurtu; bat etorri.
  2 (adizlagunekin)
  · 3 du ad jarri, ezarri.
  4 egokitasun baten bidez elkartu.
  · 5 da ad gertatu, aurkitu, egokiera izan.
  6 egoki etorri.
  7 zozketa, banaketa edo kideko batean onuradun-edo gertatu.
  8 (era burutua izenondo gisa)
egokitudun egokitudun izond egokitukoa.
egokitzaile egokitzaile (orobat egokizale g.er.) 1 izond egokitzen duena.
  2 iz egokitzen duen pertsona.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
egokitzapen egokitzapen 1 iz egokitzea. ik egokipen.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
egokitzapenkeria egokitzapenkeria iz adaptazionismoa.
egokitze egokitze 1 iz helburu edo erabilera baterako egokia egitea edo bihurtzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
egokitzeke egokitzeke adlag egokitu gabe.
egokizale egokizale ik egokitzaile.
egolatra egolatra izond/iz egolatriaz aritzen dena.
egolatria egolatria 1 iz norberarenganako gehiegizko miresmena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
egon egon (orobat egondu g.er. eta egotu g.er.), egoten 1 da ad halako egoera iraunkorrean gertatu; zaio ad zerbait edo norbait, adierazten denari egokitzen zaiona izan. (ikus beheko konbinatorian egon aditzaren agerraldi maizkoenak)
  2 dagoeneko ik dagoeneko.
egonaldi egonaldi ( ) 1 iz norbait nonbait egoten den aldia. ik egotaldi.
  2 zerbait nonbait egoten den aldia
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
egonalditxo egonalditxo iz egonaldi laburra.
egonarazi egonarazi, egonaraz, egonarazten du ad egotera behartu.
egonarri egonarri 1 iz eramankizuna, pairakortasuna; patxada.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 oinarria, zimendua, euskarria.
egonarrigabe egonarrigabe izond egonarririk gabekoa.
egonarritsu egonarritsu izond egonarriz betea.
egondu egondu ik egon.
egonez egonez (orobat egoneza g.er.) iz
egonezin egonezin 1 iz ezinegona.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (izenondo gisa)
egonezintasun egonezintasun iz egonezina.
egonezintsu egonezintsu izona eginezinez betea.
egoneztasun egoneztasun iz egongaiztasuna.
egongaitz egongaitz iz egonkortasunik gabea.
egongaiztasun egongaiztasun 1 iz egongaitza denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
egongela egongela 1 iz egungo etxeetan, egoteko gela.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
egongelatxo egongelatxo iz egongela txikia.
egongia egongia iz egoitza.
egongiro egongiro iz egoteko giroa.
egonkera egonkera iz egoteko era. ik egoera.
egonki egonki adlag egoten, egonik.
egonkor egonkor 1 izond bere hartan edo egoera jakin batean egoteko joera duena.
  2 (adizlagunekin)
  3 (adizlagun gisa)
  4 ez-egonkor egonkorra ez dena.
egonkorgailu egonkorgailu iz gailu egonkortzailea.
egonkorkeria egonkorkeria iz egonkortasun gaitzesgarria.
egonkorki egonkorki adlag era egonkorrean.
egonkortasun egonkortasun 1 iz egonkorra denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duenean)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 ez-egonkortasun ik ezegonkortasun.
egonkortu egonkortu, egonkor(tu), egonkortzen 1 da/du ad egonkor bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
egonkortzaile egonkortzaile izond/iz egonkortzen duena.
egonkortze egonkortze iz egonkor bihurtzea.
egonleku egonleku 1 iz egoteko lekua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
egonmolde egonmolde iz egoteko modua.
egontasun egontasun iz oreka, egoera.
egontoki egontoki iz egonlekua.
egonzale egonzale izond adierazten den bezala egoten zalea dela.
egosaldi egosaldi (orobat egosialdi) 1 iz egosten den aldia.
egosarazi egosarazi, egosaraz, egosarazten du ad egostera behartu.
egosbera egosbera izond erraz egosten dena. · irud/hed
egosgaitz egosgaitz (orobat egoskaitz) izond egosten zaila. · irud/hed
egosi egosi, egos, egosten 1 du ad dirakien isurkari batean -eskuarki uretan- edukiz, zerbait, batez ere jateko gaiak, prestatu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (adizlagunekin)
  5 (hitz elkartuetan)
  6 buztina edo kidekoak oso tenperatura altuan tratatu nolakotasun jakin bat har dezan.
  · 7 iz gauza egosia. (era burutua izen gisa)
egosialdi egosialdi ik egosaldi.
egoskaitz egoskaitz ik egosgaitz.
egoskari egoskari iz barazkia, eskuarki lekaduna; lekadunen alea. ik lekale.
egoskera egoskera iz egostea.
egosketa egosketa iz egostea.
egoski egoski iz jaki egosia.
egoskin egoskin iz infusioa.
egoskor egoskor 1 izond amore ematen ez duena, setatsua.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (-en atzizkiaren eskuinean, izen gisa)
egoskorkeria egoskorkeria 1 iz tema, seta.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
egoskorki egoskorki adlag egoskorkeriaz.
egoskorraldi egoskorraldi iz egoskorkeria aldia.
egoskortasun egoskortasun 1 iz egoskorra denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
egoskortu egoskortu, egoskor(tu), egoskortzen da/du ad egoskor bihurtu.
egosle egosle izond egosten duena.
egosleku egosleku iz egosteko lekua. · irud/hed
egospen egospen iz egostea.
egoste egoste iz dirakien isurkari batean edukiz, zerbait prestatu.
egotaldi egotaldi ( ) iz egonaldia.
egotaldixo egotaldixo iz egonalditxoa.
egotaro egotaro iz egonaldia.
egoteke egoteke adlag egon gabe.
egotismo egotismo iz nork bere buruaz hitz egiteko irrika.
egotista egotista iz egotismoari dagokiona.
egotu egotu ik egon.
egotzarazi egotzarazi, egotzaraz, egotzarazten du ad egoztera behartu.
egotzi egotzi, egotz, egozten du ad 1 norberarengandik halako distantziara bidali; igorri; kanporatu. ik bota1.
  2 (nondik adieraziz)
  · 3 dio ad leporatu, aplikatu; aurpegira bota.
egozentriko egozentriko izond egozentrismoari dagokiona; egozentrismoak joa dagoena.
egozentrismo egozentrismo iz norberaren nortasunaren balioespen neurriz gainekoa.
egozketa egozketa 1 iz kanporatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
egozle egozle 1 iz egozten duena.
  2 (hitz elkartuetan)
egozpen egozpen 1 iz egozketa.
  2 kanporatzea.
egozte egozte iz botatzea; kanporatzea.
egualdi egualdi ik eguraldi.
eguardi eguardi ik eguerdi.
eguargi eguargi ik egun 2.
eguarte eguarte iz egunsentitik eguerdia arteko denbora, goiz berandua; egunsentitik ilunabarra arteko denbora tartea.
eguazten eguazten iz asteazkena.
egubakoitz egubakoitz iz ostirala.
Eguberri Eguberri (orobat eguberri) 1 iz abenduaren 25a, Jesukristo jaio zen eguna.
  2 pl Eguberri eta Errege egunen arteko egunak.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 Eguberri egun
eguberrikari eguberrikari (orobat eguberri-kari g.er.) adlag ipar eguberrian.
eguen eguen iz osteguna.
eguerdi eguerdi (orobat eguardi g.er eta eguerri g.er.) 1 iz egunaren erdialdea, goizaren eta arratsaldearen artekoa; eskuarki, hamabiak.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (asteko egunen eta kidekoen eskuinean)
  4 (elkarketa kopulatiboetan)
  5 eguerdi alde (orobat eguerdialde g.er.)
  6 eguerdi bete
  7 eguerdi-eguerdi eguerdi betea.
eguerdialde eguerdialde ik eguerdi 5.
eguerdiro eguerdiro adlag eguerdi guztietan.
eguerditar eguerditar izond eguardikoa.
eguerri eguerri ik eguberri.
egun egun1 iz 1 Lurrak bere ardatzari buruz bira osoa egiten ematen duen denbora; 24 orduko denbora bitartea, gauerditik gauerdira; adlag gaur. (ikus beheko konbinatorian egun izenaren eta adizlagunaren agerraldi maizkoenak).
  2 egun-argi (orobat eguargi g.er. eta egunargi g.er.) iz eguzkiak ematen duen argia.
  3 egun arte ik eguarte.
  4 egun bete ik egunbete.
  4a egun on (orobat egunon) goizean agur egiteko esapidea.
  4b egun pasa (orobat egunpasa g.er.) adlag
  5 gaur egun
  6 gaur egun arte
  7 gaur egungo izlag
  8 (izenondo gisa)
egunabar egunabar iz egunsentia.
egunaldi egunaldi iz eguna.
egunargi egunargi ik egun 2.
egunargitze egunargitze iz eguna argitzea.
egunari egunari iz egunkaria.
egunbete egunbete (orobat egun bete) iz egun bat osoa.
egunbetetsu egunbetetsu iz egun bat osoa, gutxi gorabehera.
egundaino egundaino ( ) adlag gaur arte. (ikus beheko konbinatorian egundaino hitzaren agerraldi maizkoenak)
egundo egundo adlag (orobat eguno g.er.) 1 inoiz ez. ik egundaino. (ezezko esaldietan)
  2 (gabe-dun esaldietan)
  3 (baino...ago-dun esaldietan)
  4 (superlatiboekin)
  5 (esaldi interjekziodunetan)
  6 egundoko (orobat ehundoko g.er.) izlag ikaragarria, berebizikoa.
  7 (izenondo gisa)
egunero egunero1 (orobat egonoro g.er. eta egonoroz g.er.) 1 adlag egun guztietan.
  2 egunero-egunero
  3 eguneroko izlag egunero gertatzen edo egiten dena. ik eguneroko.
  4 (izenondo gisa)
  5 (izen gisa)
eguneroko eguneroko2 (orobat egonorozko g.er.) 1 iz eguneroko gertaerak idazten diren liburu modukoa. ik egunero 3.
  2 egunkaria.
egunerokotasun egunerokotasun (orobat egonorokotasun g.er. eta egonorozkotasun g.er.) 1 iz egunerokoa denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
egungoratu egungoratu, egungora(tu), egungoratzen da/du ad eguneratu.
egungotu egungotu, egungo(tu), egungotzen da/du ad egungo bihurtu, eguneratu.
egunka egunka adlag eguna neurri hartuz.
egunkal egunkal adlag egunka.
egunkari egunkari 1 iz egunero argitaratzen den informazio aldizkaria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (elkarketa kopulatiboetan)
  6 egunkaria egiten den lokala eta enpresa.
  7 egunerokoa.
egunkaritxo egunkaritxo iz egunkari xumea.
egunkarizale egunkarizale izond egunkarien zalea dena.
eguno eguno ik egundo.
egunon egunon ik egun.
egunonka egunonka adlag egun on esanaz. ik egun 4a.
egunoro egunoro ik egunero.
egunoroko egunoroko ik egunero.
egunorokotasun egunorokotasun ik egunerokotasun.
egunoroz egunoroz ik egunero.
egunorozkotasun egunorozkotasun ik egunerokotasun.
egunpasa egunpasa ik egun 4b.
egunsenti egunsenti 1 iz eguna argitzen hasten den unea. ik egunabar.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
eguntegi eguntegi iz egutegia.
eguntsu eguntsu (noiz kasuko esaldietan gutxigorabeheratasuna markatzeko)
eguntto eguntto iz eguntxoa.
eguntxo eguntxo iz adkor eguna.
egur egur iz 1 enbor edo adar zatia, eskuarki su egiteko erabiltzen dena; horrelako zatien multzoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 zura.
  7 (izenondo eta izenlagunekin)
  8 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  9 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  10 haizezko musika tresnez mintzatuz, zurezkoa dena.
  11 adkor jipoia, zigorra, eskuarki fisikoa.
  12 gaitasuna.
  13 egur egin
  14 (suari, sura) egur gehiago bota irud/hed
  15 egur ikatz egurrarekin egiten den ikatza.
  16 egur lan (orobat egurlan g.er.) arotz lana.
  17 egurra egin
  18 egurretara egur bila.
  19 egurrezko zurezkoa.
eguraldi eguraldi 1 iz eguratsaren egoera.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
eguraldizale eguraldizale izond eguraldia aztertzen zalea dena.
egurasgarri egurasgarri izond egurasteko modukoa.
egurastaldi egurastaldi iz egurasteko aldia.
egurastalditxo egurastalditxo iz adkor egurastaldia.
eguraste eguraste iz haizetan jartzea; airea edo haizea hartzea edo harraraztea.
egurastu egurastu, egurats/egurastu, egurasten 1 da/du ad haizetan jarri; airea edo haizea hartu edo harrarazi. ik aireztatu, haizatu 3.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 (era burutua izen gisa)
egurats egurats 1 iz airea, eskuarki lurra inguratzen duen gas estalkia. ik atmosfera.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irud/hed
  5 giroa-edo.
  6 eguratsean aire zabalean.
  7 egurats ordu egurasteko ordua.
egurgile egurgile ( ) 1 iz ogibidetzat egurgintza duen langilea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
egurgin egurgin ( ) iz egurgilea.
egurgintza egurgintza iz enborrekin-eta egurra egitea.
egurka egurka 1 adlag egur bila.
  2 egurra ematen.
egurkari egurkari iz egurgilea. ik egurketari.
egurketa egurketa iz egur biltzea; egur egitea.
egurketari egurketari iz egurgilea. ik egurkari.
egurki egurki iz egur gaia.
egurlan egurlan ik egur 16.
egurmaila egurmaila iz zurezko maila. ik harmaila.
egurtegi egurtegi iz egurra gordetzeko lekua.
egurtsu egurtsu izond egur asko duena.
egurtu egurtu, egur(tu), egurtzen 1 du ad jipoitu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (era burutua izen gisa) jipoia.
  5 ipar egur bihurtu.
egurtzaile egurtzaile iz egurtzen duena.
egurzale egurzale iz egurgilea.
egutegi egutegi 1 iz denbora egun, aste, hilabete eta urteetan banatzeko sistema.
  2 urteko egun guztien berri eta argibideak dakartzan taula, orria edo orri multzoa.
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 denbora tarte baterako aurreikusten diren egitekoen plan ordenatua.
  7 egunerokoa.
egutegitxo egutegitxo iz tamaina txikiko egutegia.
egutera egutera 1 iz leku eguzkitsua; eguzkiak jotzen duen aldea.
  2 irud/hed
  3 (izenondo gisa) eguzkitsua.
  4 eguteran
eguteratsu eguteratsu izond egutera betekoa.
eguzaita eguzaita ik ugazaita.
eguzalaba eguzalaba ik ugazalaba.
eguzki eguzki 1 iz Lurra argitzen eta berotzen duen argizagia; argizagi horren argia. ik eki.
  1b (deklinaera mugagabean)
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (elkarketa kopulatiboetan)
  6 irud/hed
  7 eguzki argi (orobat eguzkiargi g.er.)
  8 eguzki haize eguzkiak norabide guztietan eta abiadura handiz igortzen duen fluxu etengabea, batez ere protoiz, elektroiz eta helio nukleoz osatua.
  9 eguzki lore (orobat eguzkilore g.er.) landare handia, hosto-zorrotza, eguzkiaren eiteko loreak dituena (Carlina acaulis). ik ekilore.
  10 eguzki saindu ipar eki saindua, kustodia.
  11 eguzki urte urtea.
  12 eguzkitako betaurreko pl eguzkitik babesteko betaurrekoak. ik eguzkitako 3.
eguzkialde eguzkialde iz ekialdea, sortaldea.
eguzkialdi eguzkialdi iz eguzkiak jotzen duen aldia.
eguzkiargi eguzkiargi ik eguzki 7.
eguzkibako eguzkibako izlag eguzki gabekoa.
eguzkidun eguzkidun izond eguzkia duena.
eguzkilore eguzkilore ik eguzki 9.
eguzkipe eguzkipe iz eguzki azpia.
eguzkitako eguzkitako 1 iz eguzkitik babesteko erabiltzen den aterki modukoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 pl eguzkitako betaurrekoak. ik eguzki 12.
eguzkitsu eguzkitsu 1 izond eguzki-argiz betea.
  2 irud/hed
eguzkitxo eguzkitxo iz adkor eguzki ahula.
eguzkitzar eguzkitzar iz eguzki beroa.
eguzkizale eguzkizale izond eguzkiaren zalea dena.
eguzkiztatu eguzkiztatu izond eguzkiak jotzen duena.
eh eh 1 interj (atentzioa emateko)
  2 (galderekin)
ehaile ehaile1 iz ipar ehulea.
ehaile ehaile2 1 iz ipar hiltzailea.
  2 su ehaile suhiltzailea.
ehaite ehaite ik eho.
ehauntsi ehauntsi ik erauntsi.
ehausi ehausi ik erausi.
ehausika ehausika ik erausika.
ehem ehem ik ejem.
ehiza ehiza 1 iz animaliak esestea, harrapatzeko edo hiltzeko.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (orobat ehizi g.er.) ehizan atzeman den animalia. ik ehizaki.
  6 ehizan adlag ehizatzen.
  7 ehiza egin
  8 irud/hed
  9 ehiza hegazkin (orobat ehizahegazkin g.er. eta ehizegazkin)
  10 ehiza eraiki ehizagaia, dagoen tokitik aterarazi.
  10a ehiza lagun (orobat ehizalagun)
  11 ehiza leku (orobat ehizaleku)
  12 ehiza postu
  13 ehiza txakur (orobat ehiza-zakur eta ehizakur g.er.)
  14 ehiza toki (corpusean ehizatoki soilik) irud/hed
  15 ehiza-zain
  16 sorgin ehiza oinarri politiko edo ideologikoa duen esetsaldia.
ehizagai ehizagai iz ehizatua izateko gaia.
ehizagarri ehizagarri izond ehiza daitekeena, ehizatzeko modukoa.
ehizahegazkin ehizahegazkin ik ehiza 9.
ehizaki ehizaki (orobat ehizakin g.er.) 1 iz ehizan atzeman den animalia.
  2 irud/hed
ehizakin ehizakin ik ehizaki.
ehizakur ehizakur ik ehiza 13.
ehizalagun ehizalagun ik ehiza 10a.
ehizaldi ehizaldi 1 iz ehizatzen den aldia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
ehizaleku ehizaleku ik ehiza 11.
ehizatoki ehizatoki ik ehiza 14.
ehizatu ehizatu (orobat ehiztatu g.er.), ehiza(tu), ehizatzen 1 du ad animaliak esetsi, harrapatzeko edo hiltzeko.
  2 irud/hed
ehizazale ehizazale (orobat ehiza zale) ehizan ariten zalea dena.
ehizegazkin ehizegazkin ik ehiza 9.
ehizi ehizi ik ehize 5.
ehizketa ehizketa iz ehiza.
ehiztari ehiztari 1 iz ehizean ibiltzen den pertsona.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, irud/hed)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, irud/hed)
  · 7 izond ehizean ibiltzen dena.
  8 irud/hed
ehiztariburu ehiztariburu iz ehiztarien burua.
ehiztatu ehiztatu ik ehizatu.
eho eho1(orobat eiho g.er.), eho, ehotzen (orobat ehaiten ipar) 1 du ad aleak eta kidekoak birrindu edo haustu, sakatuz, joz edo bi atal gogorren artean iraganaraziz.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
  4 ehundu.
  5 irud/hed
eho eho2, eho, ehaiten 1 da/du ad ipar hil.
  2 itzali.
  3 (hitz elkartuetan)
ehogailu ehogailu iz ehotzeko gailua.
ehogune ehogune iz ehotzeko gunea.
ehortz ehortz ik ehortzi 6.
ehortzaile ehortzaile iz ehorzlea.
ehortzarazi ehortzarazi, ehortzaraz, ehortzarazten du ad ehorztera behartu.
ehortze ehortze iz lur ematea, lurperatzea.
ehortzelari ehortzelari iz ehortze batera joaten dena.
ehortzeta ehortzeta ( orobat ehorzeta g.er.) 1 iz pl ipar ehorzketa.
  2 (hitz elkartuetan)
ehortzi ehortzi (orobat ehorzi g.er.), ehortz, ehorzten 1 da/du ad hila lurpean sartu eta lurrez estali. ik lurperatu 3.
  2 (adizlagunekin)
  3 lurperatu.
  4 irud/hed
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 ehortz (orobat ehorz; hitz elkartuetan lehen osagi gisa)
  7 ehortzi berri (orobat ehortziberri) izond
  8 ehortz-leku ik ehorzleku.
ehortziberri ehortziberri ik ehortzi 6.
ehortzigabe ehortzigabe (orobat ehortzi gabe) izond ehortzia izan ez dena.
ehortzketa ehortzketa ik ehorzketa.
ehortzle ehortzle ik ehorzle.
ehorz ehorz ik ehortzi 6.
ehorzeta ehorzeta ik ehortzeta.
ehorzi ehorzi ik ehortzi.
ehorzketa ehorzketa ( orobat ehortzketa g.er.) 1 iz ehortzea, lur ematea. ik ehortzeta.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 ipar pl
ehorzle ehorzle iz ehorzten duen pertsona.
ehorzleku ehorzleku (orobat ehortz leku) iz ehortzeko lekua.
ehorzte ehorzte iz hila lurpean sartu eta lurrez estaltzea. ik ehortzi 6.
ehorztegi ehorztegi iz hortzeko lekua.
ehorztetxe ehorztetxe iz ehorzketa etxea.
ehorztoki ehorztoki iz ehorzteko tokia.
ehulategi ehulategi (orobat ehulatei) iz ehuleak aritzen diren tokia.
ehulatei ehulatei ik ehulategi.
ehule ehule 1 iz ehunak ehotzen dituen langilea.
  2 (izenondo gisa)
  3 (hitz elkartuetan)
ehun ehun1 iz 1 biologian, morfologia eta eginkizun bera duten zelulen multzoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (elkarketa kopulatiboetan)
  6 edozein hari edo zuntz mota ehoz egiten den ekaia. ik oihal.
  7 (izenondo eta izenlagunekin)
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 irud/hed
ehun ehun2 1 zenbtz hamar bider hamar, 100. (izen baten ezkerrean)
  2 (ehun osagai duten zenbakiekin)
  3 (deklinabide atzizkiekin)
  4 ehunarendako izlag ipar euneko.
  6 ehun bat ehun gutxi gorabehera. (ikus beheko konbinatorian ehun bat multzoko agerraldi maizkoenak)
  7 ehunen bat ehun gutxi gorabehera. (ikus beheko konbinatorian ehunen bat multzoko agerraldi maizkoenak)
  8 ehun milaren iz kopuru bat banatzen den ehun mila zati berdinetako bakoitza. ik ehunen.
ehunda ehunda (orobat ehunta) zenbtz ehun eta.
ehundabatgarren ehundabatgarren ord zerrenda batean aurretik ehun dituena (101.).
ehundaka ehundaka ( ) 1 adlag ehunka. ik ehunka.
  2 (izen mugagabe baten ezkerrean)
ehundegi ehundegi 1 iz ehunak ehotzeko tresna; ehulearen lantegia, ehuntzen den lantegia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irud/hed
ehundoko ehundoko ik egundo 6.
ehundu ehundu, ehun(du), ehuntzen 1 du ad irazkiko hari edo kidekoen artetik bilbekoak pasaraziz ehuna moldatu.
  2 irud/hed
ehundura ehundura 1 iz ehunduriko egitura.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
ehunduradun ehunduradun izond/izlag ehundura daukana.
ehuneko ehuneko 1 iz ehuneko zenbatekoa. ik portzentaje.
  2 (izenondoekin)
  · 3 izlag
  4 zenturia.
ehunen ehunen 1 iz kopuru bat banatzen den ehun zati berdinetako bakoitza.
  2 (hitz elkartuetan)
ehungarren ehungarren 1 ord zerrenda batean aurretik laurogei eta hemeretzi dituena (100.).
  2 ehungarrenekoz adlag ehungarren aldiz.
ehungile ehungile iz ehungitzan aritzen den pertsona.
ehungintza ehungintza 1 iz ehunak egitea; ehun industria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ehunka ehunka ( ) adlag 1 hainbat ehuneko dituen kopuruetan, kopuru handietan. ik milaka.
  2 (izen mugagabe baten ezkerrean)
  3 (izen mugatu baten ezkerrean)
  4 (izen gisa)
ehunkada ehunkada iz ehuneko batzuen kopurua.
ehunki ehunki iz ehuna.
ehunkoiztu ehunkoiztu, ehunkoitz, ehunkoizten du ad ehun halako bihurtu edo egin, ehun aldiz handiago bihurtu edo egin.
ehunta ehunta ik ehunda.
ehuntari ehuntari iz erromatar armadan, ehun soldaduren buru zena. ik zenturioi.
ehuntsu ehuntsu zenbtz ehun gutxi gorabehera.
ehunurren ehunurren iz ehun egun jarraituko multzoa.
ehunurte ehunurte iz mendea, gizaldia.
ehunurteko ehunurteko iz ehun urteko denbora bitartea.
ehunurteurren ehunurteurren iz mendeurrena.
ehunzango ehunzango iz Chilopoda ordenako artropodoa, gorputza bina zango dituzten hainbat eraztunez osatua duena.
ei ei1 1 part hiztunak aditzera ematen duenaren berri entzunez (ez ikusiz) jakin duela adierazteko erabiltzen duen partikula. ik omen1.
  2 (ezezko esaldietan)
ei ei2 interj deitzeko edo arreta eskatzeko hitza. ik e.
eiakulatu eiakulatu, eiakula, eiakulatzen du ad hazia ixuri.
eiakulatzaile eiakulatzaile izond/iz eiakulatzen duena.
eiakulazio eiakulazio (orobat ejakulazio g.er.) iz eiakulatzea.
eian eian ik ea.
eibartar eibartar izlag/iz Eibarkoa, Eibarri dagokiona; Eibarko biztanlea.
eibartartu eibartartu, eibartar(tu), eibartartzen da/du ad eibartar bihurtu.
eidetiko eidetiko izond filosofian, esentziari dagokiona, existentzia bazter utziz.
eidolo eidolo ik idolo.
eiektibo eiektibo izond kontsonanteez mintzatuz, airea glotisaren goranzko higidura batez bulkatzen dena.
eihalartar eihalartar ik eiheralartar.
eihartu eihartu, eihart, eihartzen 1 da/du ad ipar ihartu, ahitu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
eihera eihera iz 1 errota.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
eiheralartar eiheralartar (orobat eihalartar ) izlag/iz Eiheralarrekoa, Eiheralarri dagokiona; Eiheralarreko biztanlea.
eiherazain eiherazain iz errotazaina.
eiho eiho ik eho.
eijer eijer ik eder.
eijerki eijerki ik ederki.
eiki eiki adlag baiki, egiazki.
eite eite 1 iz itxura, antza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
eitedun eitedun izon/izlag eitea duena.
eitegabe eitegabe adlag eiterik gabe.
eivissar eivissar izlag/izond Eivissakoa, Eivissari dagokiiona; Eivissako biztanlea.
ejakulazio ejakulazio ik eiakulazio.
ejekutibo ejekutibo ik exekutibo.
ejem ejem (orobat ehem g.er.) interj eztarri leuntzea imitatzen duen onomatopeia, atentzioa diskrezioz deitzeko erabiltzen dena.
ejenplu ejenplu ik exenplu.
ejer ejer ik eder.
ejerki ejerki ik ederki.
ejertzito ejertzito ( orobat ejerzito ) 1 iz armada.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
ejertzizio ejertzizio ( orobat ejerzizio ) 1 ariketa.
  2 pl gogo jardunak.
ejerzito ejerzito ik ejertzito.
ejerzizio ejerzizio ik ejertzizio.
ejiptiar ejiptiar ik egiptoar.
ekai ekai (orobat ekei g.er.) 1 iz materia; materiala. ik gai.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
ekain ekain 1 iz urtearen seigarren hila.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (-en deklinabide atzizkiarekin, datetan)
  4 (-k deklinabide atzizkiarekin, datetan)
  5 (-k deklinabide atzizkiarekin, datetan, aposizioan)
  6 (hitz elkartuetan)
  7 (hitz elkartuetan elkarketa kopulatiboetan)
ekaitu ekaitu, ekai(tu), ekaitzen da/du ad ekai bihurtu.
ekaitz ekaitz 1 iz atmosferaren nahasmendu bortitza, haize gogorrez, eta gehienetan euriz edo elurrez eta trumoi-tximistez gertatzen dena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 ekaitz txori itsas hegazti txikia, hego-luzea eta igeri-oinduna, mokoa kakoan duena (Hydrobates pelagicus etab.)
ekaitzaldi ekaitzaldi (orobat ekaitz aldi g.er.) 1 iz ekaitza dagoen aldia.
  2 irud/hed
ekaitztsu ekaitztsu ik ekaiztsu.
ekaizte ekaizte iz ekaitza, ekaitzaldia.
ekaizti ekaizti izond ekaiztsua.
ekaiztsu ekaiztsu (orobat ekaitztsu) 1 izond ekaitzezkoa.
  2 irud/hed
ekalde ekalde ik ekialde.
ekandu ekandu 1 iz ohitura.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (aditz gisa) ohitu.
ekararazi ekararazi ik ekarrarazi.
ekarki ekarki 1 adlag ekarriz, ekartzen.
  2 (aditz laguntzailearekin)
ekarle ekarle 1 iz dakarrena.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, izen baten eskuinean)
  4 (ezkerrean duen izenarekin lotua)
ekarmen ekarmen iz ekarpena.
ekarpen ekarpen 1 iz ekartzea, eskuarki, askoren arteko zeregin bati inork ekartzen diona.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ekarpentxo ekarpentxo iz eikarpen txikia.
ekarrarazi ekarrarazi (orobat ekarrazi g.er.), ekarraraz, ekarrrazten 1 du ad ekartzera behartu. (pertsonak)
  2 (bestelakoak)
ekarrazi ekarrazi ik ekarrarazi.
ekarri ekarri, ekar, ekartzen du ad 1 mintzatzen ari dena dagoen lekura zerbait edo norbait eraman; zerbait, adierazten den zerbaiten ondorio izan; fruituez eta kidekoez mintzatuz, eman; doluaz, obedientziaz eta kidekoez mintzatuz, gorde, begiratu, agertu. (ikus beheko konbinatorian ekarri aditzaren agerraldi maizkoenak)
ekartzaile ekartzaile (orobat ekartzale) iz ipar ekarlea.
ekartze ekartze 1 iz mintzatzen ari dena dagoen lekura zerbait edo norbait eramatea; zerbait, adierazten den zerbaiten ondorio izatea; fruituez eta kidekoez mintzatuz, ematea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 fluxua, jarioa.
ekartzeke ekartzeke adlag ekarri gabe.
ekei ekei ik ekai.
ekendu ekendu ik kendu.
eki eki 1 iz eguzkia.
  2 ekialdea.
  3 (hitz elkartuetan, lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan, lehen osagai gisa, ‘ekialdeko’ esanahiarekin)
  5 eki saindu (orobat ekisaindu) kustodia.
ekialde ekialde ( orobat ekalde g.er.) 1 iz ostertzeko lau puntu nagusietako bat, eguzkia sortzen den aldeari dagokiona.
  2 (izenondoekin)
  3 lurralde edo herrialde baten ekialdeko eskualdea; ekialdeko eskualdea.
  4 (-ko eta -en atzizkien eskuinaldean)
  5 jatorria Asian duen kultura partekatzen duten herrialdeen multzoa. ik sortalde.
  6 ipar-ekialde ( orobat iparekialde g.er. eta iparrekialde g.er.) ostertzeko zortzi puntu nagusietako bat, iparraldearen eta ekialadearen erdian dagoena. ik beherago 21.
  7 hego-ekialde ( orobat hegoekialde )
ekialdetar ekialdetar izlag/iz ekialdekoa, ekialdeari dagokiona; ekialdeko biztanlea.
ekibalente ekibalente izond baliokidea.
ekibalentzia ekibalentzia iz baliokidetasuna, baliokidetza.
ekibokatu ekibokatu, ekiboka, ekibokatzen 1 da ad egiazkotzat edo egokitzak hartu horrelakoa ez dena. ik nahasi 3.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ekibokazio ekibokazio iz ekibokatzea.
ekiboko ekiboko 1 iz hitz edo egoera nahasgarria; gaizki ulertua.
  2 izond nahasgarria, bi zentzuzkoa.
ekidin ekidin (orobat ekiditu g.er.), ekiditen 1 du ad saihestu.
  2 (adizlagunekin)
ekidinezin ekidinezin 1 izond ezin ekidinezkoa.
  2 ( -en atzizkiaren eskuinean izen balioaz)
ekidistantzia ekidistantzia 1 iz distantzia berera egoteko zertzelada.
  2 irud/hed
ekiditearren ekiditearren adlag edikiteko.
ekiditu ekiditu ik edikin.
ekiditzaile ekiditzaile izond/iz ekiditen duena.
ekilatero ekilatero izond poligonoez mintzatuz, alde guztiak berdinak dituena.
ekile ekile izond/iz ekiten diona.
ekilibratu ekilibratu, ekilibra, ekilibratzen da/du ad orekatu.
ekilibre ekilibre iz oreka.
ekilibrio ekilibrio iz oreka.
ekilibrismo ekilibrismo iz oreka-ariketak egiten dituen artistaren jarduera.
ekilibrista ekilibrista iz oreka-ariketak egiten dituen artista. ik orekari.
ekilore ekilore iz eguzki lorea.
ekimen ekimen 1 iz gauza berri bati ekiteko ideia edo erabakia; ideia edo erabaki hori gauzatzeko ahalmena duten pertsonen edo erakundeen multzoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 ekiteko ahalmena.
ekimentsu ekimentsu izond ekimenez betea.
ekin ekin1, ekiten dio ad halako leihaz hasi; egikeko bati lehiaz lotu, lehiatsu jardun edo saiatu. (ikus beheko konbinatorian ekin aditzaren agerraldi maizkoenak)
ekin ekin2 1 iz ekitea.
  2 (izenondo gisa)
  3 ekineko izond
ekinahal ekinahal iz adkor
ekinaldi ekinaldi 1 iz zerbaiti ekiten zaion aldietako bakoitza; eskuarki, helburu jakin batez eratzen diren ekintzen multzoa. ik hasialdi.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
ekinbide ekinbide 1 iz ekiteko bidea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ekineko ekineko ik ekin2.
ekinkor ekinkor 1 izond langilea, gogotsua.
  2 eraginkorra.
  3 (adizlagun gisa)
ekino ekino iz kapiteletako osagai zirkularra, abakoaren azpikoa.
ekinokzial ekinokzial izond ekinokzioarena, ekinozioari dagokiona.
ekinokzio ekinokzio ( orobat ekinozio ) 1 iz Eguzkia zeruko ekuatorean kokatua dagoen eta Lur guztian eguna eta gaua berdinak diren unea.
  2 (izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
ekinozio ekinozio ik ekinokzio.
ekintz ekintz ik ekintza.
ekintza ekintza (orobat ekintz g.er.) 1 iz egitea; aritzeko ahalmenaren gauzatzea edo gauzatze jakina. Ik. egintza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 (elkarketa kopulatiboetan)
ekintzagile ekintzagile iz ekintzak egiten dituen pertsona.
ekintzaile ekintzaile 1 izond/iz ekintzaren aldekoa, eskuarki ekintza zuzenean aritzen dena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 egitasmo, enpresa, negozio edo kideko bat abian jartzen duena.
ekintzailetasun ekintzailetasun iz ekintzailea izateko zertzelada.
ekintzatu ekintzatu, ekintza(tu), ekintzatzen da/du ad ekintza bihurtu.
ekinzale ekinzale izond ekitearen zalea dena.
ekipa ekipa ik ekipo.
ekipaia ekipaia ik ekipaje.
ekipaje ekipaje ( orobat ekipaia ) 1 iz bidaia batean eramaten diren gauzen multzoa. ik bagaje.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 irud/hed
ekipaka ekipaka ik ekipoka.
ekipal ekipal iz Mexikoko aulki modukoa, eskulangintzazkoa.
ekipamendu ekipamendu 1 iz hornidura, tresneria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
ekipatu ekipatu, ekipa, ekipatzen 1 da/du ad behar duenaz hornitu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ekipazio ekipazio iz kirol janzkera.
ekipo ekipo1 ( orobat ekipa ) 1 iz taldea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 kirol taldea.
ekipo ekipo2 1 iz tresneria.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ekipoka ekipoka (corpusean ekipaka soilik) adlag ekipoak osatuz.
ekipotentzial ekipotentzial iz potentzial berekoa.
ekisaindu ekisaindu ik eki 5.
ekitaldi ekitaldi 1 iz jendaurreko ekinaldia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  5 teatro lan bat banatzen den zati nagusi bakoitza, agerraldietan zatitzen dena.
ekitalditxo ekitalditxo iz ekitaldi laburra.
ekitate ekitate 1 iz bakoitzari merezi duena ematean datzan nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
ekitatibo ekitatibo izond ekitatearen araberakoa.
ekitatiboki ekitatiboki adlag era ekitatiboan.
ekitazio ekitazio iz zaldiketa.
ekite ekite iz ekintza.
ekitear ekitear adlag ekiteko zorian.
ekiztatu ekiztatu izond eguzkiak berotua.
eklektiko eklektiko izond zenbait estilo, joera edo ideiatako osagaiak dituena.
eklektizismo eklektizismo iz jarrera eklektikoa.
eklesiastiko eklesiastiko 1 izond elizakoa, elizari dagokiona.
  2 iz elizgizona.
  3 Itun Zaharreko liburuetako baten izena.
eklesiologia eklesiologia iz dotrina teologikoa, Elizaren sortzeaz, izaeraz eta kideko alderdiez diharduena.
eklipsatu eklipsatu, eklipsa, eklipsatzen da/du ad ikusezin bihurtu. ik eklipse 4.
eklipse eklipse 1 iz argizagi baten estaltze edo itzaltze igarokorra, tartekatzen den beste argizagi batek sortua edo argizagi hura besteak eraturiko itzaletik igarotzeak eragina.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
eklosio eklosio iz zerbait, eskuarki materiala ez dena, irekitzea edo jaiotzea.
ekobarometro ekobarometro iz ingurumenaren egoerari buruzko ebaluaketa.
ekoentzefalograma ekoentzefalograma iz ultrasoinuen bidezko entzefalograma
ekoeraginkortasun ekoeraginkortasun iz ingurumena zaintzea kontuan hartzen duen eraginkortasuna.
ekofeminismo ekofeminismo iz feminismoaren adarra, ingurumena zaintzea kontuan hartzen duena.
ekogarapen ekogarapen iz ingurumena zaintzea kontuan hartzen duen garapena.
ekogarraio ekogarraio iz ingurumena zaintzea kontuan hartzen duen garraioa.
ekografia ekografia iz teknika medikoa, gorputzaren barnealdea aztertzeko ultrasoinuak erabiltzen dituena.
ekografo ekografo iz ekografiak egiteko tresna; ekografian espezialista.
ekogune ekogune iz ekoparkea.
ekohiri ekohiri iz hiri ekologikoa.
ekoitzi ekoitzi ( ), ekoitz(i), ekoitzen 1 du ad eman, sortu edo egin, eskuarki ekonomia jardueraren bitartez edo horren ikuspegitik. ik produzitu.
  2 (jarduera ekonomikoaz bestelakoetan)
  3 ikus-entzunezko emanaldiak egiteko gastuak finantziatu edo baliabideak eman.
ekoizgune ekoizgune 1 iz ekoizteko gunea.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ekoizketa ekoizketa 1 iz ekoiztea.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ekoizkin ekoizkin ( ) 1 iz produktua.
  2 (hitz elkartuetan)
ekoizkortasun ekoizkortasun iz produktibitatea.
ekoizle ekoizle ( ) 1 iz ekoizten duen izakia, eskuarki pertsona. ik produktore 2.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  6 (erlaketa kopulatiboak)
  7 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  8 (izenondo gisa)
  9 ikus-entzunezko emanaldiak ekoizten dituen pertsona. ik produktore.
  10 (izenondo gisa)
ekoizpen ekoizpen 1 iz ekoiztea; ekoiztearen ondorioa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ikus-entzunezko emanaldiak egiteko gastuak finantziatzea edo baliabideak ematea.
  6 ekoizpen etxe
ekoizpentegi ekoizpentegi iz ipar ekoizpen etxea.
ekoizte ekoizte iz ematea, sortzea edo egitea, eskuarki ekonomia jardueraren bitartez edo horren ikuspegitik.
ekoiztetxe ekoiztetxe iz ekoizpen etxea, eskuarki ikus-entzunezko emanaldiena.
ekoiztu ekoiztu, ekoiz, ekoizten 1 du ad ekoitzi.
  2 (ik ekoitzi 3)
  3 (era buruta izenondo gisa)
ekolalia ekolalia iz hizkuntzaren nahasmendua, entzun den esaldia automatikoki errepikatzean datzana.
ekolinguistika ekolinguistika iz hizkuntzalaritza ekologiaren ikuspuntutik atertzen duen diziplina.
ekologia ekologia 1 iz izaki bizidunak bizi diren inguruneak eta izakion ingurunearekiko harremana aztertzen dituen zientzia.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik ekologiko.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ekologiko ekologiko 1 izond ekologiarena, ekologiari dagokiona.
  2 ekologiaren arauen araberakoa; ingurumena errespetatzen duena.
ekologikodun ekologikodun izond ekologikokoa.
ekologikoki ekologikoki adlag era ekologikoan; ekologiaren aldetik.
ekologismo ekologismo iz ingurumenaren aldeko eta ekologia arazoen konpobiderako higikundea.
ekologista ekologista 1 izond ekologismoarena, ekologismoari dagokiona; ekologismoaren aldekoa.
  · 2 iz ekologista den pertsona.
  3 (hitz elkartuetan)
ekologo ekologo iz ekologian aditua dena.
ekolojia ekolojia ik ekologia.
ekoministra ekoministra iz ekologia ministra.
ekonekazaritza ekonekazaritza iz nekazaritza ekologikoa.
ekonoma ekonoma ik ekonomo.
ekonomato ekonomato ( orobat ekonomatu ) iz enpresa eta erakunde batzuek antolatzen duten denda modukoa, non langile edo kideek hainbat salgai eros baititzakete prezio apalagoetan.
ekonomatu ekonomatu ik ekononato.
ekonometria ekonometria iz zientzia aplikatua, estatistikaren metodoak erabiltzen dituena hainbat arazo ekonomikori aurre egiteko.
ekonomi ekonomi ik ekonomia 3.
ekonomia ekonomia 1 iz gizartean, ondasunen ekoizte, banatze eta erabiltzeari buruzko gertakariak aztertzen dituen zientzia; ondasunen kudeaketa zuhurra.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat ekonomi) ik ekonomiko.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ekonomialari ekonomialari ( orobat ekonomilari ( ) iz ekonomian aditua.
ekonomika ekonomika iz burdinurtuzko sukaldea, ikatz edo egur gutxi erretzen duena, eskuarki labe bat eta ur zirkuito itxi bat ere berotzen dituena. ik ekonomiko 2.
ekonomiko ekonomiko 1 iz ekonomiarena, ekonomiari dagokiona. ik ekonomia 3.
  2 gutxi gastatzen edo kontsumitzen duena.
  3 dagokiona baino prezio edo gastu apalagoa duena.
  4 sozio-ekonomiko ik sozioekonomiko.
ekonomikoki ekonomikoki 1 adlag ekonomiaren aldetik.
  2 (izen eta izenondo baten artean)
ekonomilari ekonomilari ik ekonomialari.
ekonomismo ekonomismo iz egitate historiko, sozial eta kidekoak azaltzeko, faktore ekonomikoak lehenesten dituen dotrina; irizpide ekonomikoen gehiegizko erabaki indarra.
ekonomista ekonomista ( ) 1 iz ekonomialari. ik ekonomialari.
  2 (hitz elkartuetan)
ekonomizatu ekonomizatu, ekonomiza, ekonomizatzen du ad xahupenak murriztu.
ekonomizista ekonomizista izond ekonomismoan oinarriturikoa.
ekonomo ekonomo (orobat ekonoma) iz eliza, konbentu edo elizbarruti bateko ondasunak kudeatzen dituen elizgizona.
ekoparke ekoparke iz hondakinak prozesu ekologikoen bidez tratazeko gunea.
ekopraxi ekopraxi iz portaeraren nahasmendua, beste norbaiten mugimenduak automatikoki errepikatzean datzana.
ekoprodukzio ekoprodukzio iz ekoizpen ekologikoa.
ekorketa ekorketa ( ) iz tresna elektroniko bat eremu batean zehar pasatzea, bertan dagoena detektatuz.
ekortu ekortu, ekor(tu), ekortzen 1 du ad erratza pasatu, eskuarki azalera bat garbitzeko.
  2 irud/hed
ekosistema ekosistema 1 iz sistema ekologikoa, ingurumenak eta bertan bizi diren izakiek osatua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irud/hed
ekosofia ekosofia iz ekologia eta filosofia elkartzen dituen jakitatea.
ekotono ekotono iz bi ekosistemen arteko trantsizio eremua.
ekoturismo ekoturismo iz turismo ekologikoa.
ekozentriko ekozentriko izond ekologismoaren barnean, naturaren beharrak gizakiaren beharren gainetik jartzen dituena.
ekran ekran iz pantaila.
ekrino ekrino izond izerdi guruinez mintzatuz, izerdia hodi moduko batzuen bidez azaleratzen duena.
ektara ektara ik hektarea.
ekuador ekuador ik ekuatore.
ekuadoretar ekuadoretar ik ekuadortar.
ekuadortar ekuadortar (orobat ekuadoretar g.er.) izlag/iz Ekuadorkoa, Ekuadorri dagokiona; Ekuadorko biztanlea.
ekualizazio ekualizazio iz soinuez mintzatuz, erreprodukzio maiztasuna egokitzea, jatorrizko maila berdintzeko.
ekuator ekuator ik ekuatore.
ekuatore ekuatore (orobat ekuator g.er.) iz 1 bi Lurraren poloetatik distantzia berera dagoen irudizko zirkulua, Lurra iparraldeko eta hegoaldeko hemisferioetan banatzen duena; zirkulu horri dagokion eremua.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; ik ekuatorial)
  3 ekuadore alde (orobat ekuadorealde g.er.)
  4 irud/hed
ekuatorealde ekuatorealde ik ekuatore 3.
ekuatorginear ekuatorginear izlag/iz Ekuatore Gineakoa, Ekuatore Gineari dagokiona, Ekuatore Gineako herritarra.
ekuatorial ekuatorial izond ekuatorekoa, ekuatoreari dagokiona. ik ekuatore 2.
ekuatoriar ekuatoriar izlag/iz ekuadortarra.
ekuazio ekuazio 1 iz matematikan, kopuru ezagunen eta ezezagunen arteko berdintza baldintzatua.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 berdintza.
  5 irud/hed
ekumeniko ekumeniko 1 izond unibertsala.
  2 kontzilioez mintzatuz, apezpiku katoliko guztiei dei egiten zaiena.
ekumenisma ekumenisma ik ekumenismo.
ekumenismo ekumenismo (orobat ekumenisma g.er.) iz kristau eliza guztien batasunaren alde egiten duen doktrina.
ekumenista ekumenista iz ekumenismoarena, ekumenismoari dagokiona; unibertsalismoari dagokiona.
ekuragarri ekuragarri izond baregarria, lasaigarria.
ekuratu ekuratu, ekura, ekuratzen da/du ad gelditu.
ekuri ekuri ik ekuru.
ekuru ekuru (orobat ekuri) adlag geldirik; bare, lasai.
  2 (izenondo gisa) geldia, lasaia.
ekurugaitz ekurugaitz adlag ezin lasaiturik.
ekurututasun ekurututasun iz baretasuna, lasaitasuna.
ekzema ekzema iz larruazaleko gaitza, orbain gorriak eta azkura biziak ezaugarrritzen dutena.
ekzitatu ekzitatu ik eszitatu.
elaberri elaberri ik eleberri.
elaberrigile elaberrigile ik eleberrigile.
elaboratu elaboratu, elabora, elaboratzen 1 du ad egin, landu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
elaborazio elaborazio iz egitea, lantzea.
elai elai iz enara.
elaire elaire iz ipar hizketan egiten den ezaguna, azaleko adiskidea.
elaka elaka ik eleka.
elakatu elakatu ik elekatu.
elamdar elamdar izlag/iz antzinako Elameko erreinukoa, Elami dagokiona, Elameko herritarra.
elamita elamita izlag/iz elamdarren hizkuntza.
elantxobetar elantxobetar izlag/iz Elantxobekoa, Elantxoberi dagokiona, Elantxobeko biztanlea.
elas elas ik helas.
elastika elastika iz **
elastiko elastiko1 1 iz alkandoraren azpian erabiltzen den puntuzko jantzia, leporik gabekoa. ik kamiseta.
  2 kirola egiteko erabiltzen den alkandora modukoa, leporik gabekoa.
  3 (hitz elkartuetan)
elastiko elastiko2 1 izond deformatu ondoren, lehengo forma berera berez bihurtzeko gai dena.
  2 malgua.
  3 ekonomian, elastikotasuna duena.
elastikotasun elastikotasun 1 iz elastikoa denaren nolakotasuna.
  2 ekonomian, aldagai batean gertatzen den aldaketa beste aldagai bat aldatzen denean.
  3 (hitz elkartuetan)
elasturi elasturi iz ipar berriketa; elokuentzia.
elauso elauso iz elur jauzia.
elbarri elbarri 1 izond eritasun edo ezbeharren baten ondorioz ezin mugi daitekeela gelditzen dena. ik herbal 2.
  2 (izen gisa)
  3 (adizlagun gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
  5 irud/hed
elbarrigai elbarrigai iz elbarri izateko gaia.
elbarrigarri elbarrigarri izond elbarritzen duena.
elbarrigile elbarrigile iz **
elbarritasun elbarritasun 1 iz higikortasunaren edo sentiberatasunaren galera. ik perlesia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irud/hed
elbarritu elbarritu, elbarri(tu), elbarritzen 1 da/du ad eritasun edo ezbeharren baten ondorioz ezin mugi daitekeela gelditu. ik hebaindu; balditu; ezindu.
  2 (era burutua izenondo edo izen gisa)
  3 irud/hed
  4 elbarritua egon
elbarritze elbarritze iz eritasun edo ezbeharren baten ondorioz ezin mugi daitekeela gelditzea.
elbarrundar elbarrundar izlag/iz Elbarrungoa, Elbarruni dagokiona, Elbarrungo herritarra.
eldarniagarri eldarniagarri izond eldarniatzen duena.
eldarniatsu eldarniatsu izond eldarnioz betea.
eldarniatu eldarniatu, eldarnia, eldarniatzen da/du ad eldarnioak hartu.
eldarnio eldarnio 1 iz kontzientziaren lausotze edo lainotzea, ideien nahasmendua, haluzinazioak eta kidekoak dakartzana. ik sukar 8.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 eldarnio batean
  5 eldarniozko izlag
eldarniokeria eldarniokeria iz eldarnio gaitzesgarria.
eldarniotsu eldarniotsu izond eldarnioz betea.
elduaiendar elduaiendar ik elduaindar.
elduaindar elduaindar ( orobat elduaiendar ) izlag/iz Elduaingoa, Elduaini dagokiona; Elduaingo biztanlea.
ele ele (orobat elhe g.er.) 1 iz hitza; hizketa, berriketa; hizkuntza. ik solas.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 alegia, ipuina.
  7 ele-eder (orobat eleder g.er.) izond ik elokuente.
  8 ele mele iz berriketa, hitz-jarioa.
  9 ele eta mele adlag hitz egin eta hitz egin.
  10 ele zahar ik elezahar.
  11 ele txar (orobat eletxar)
  12 ele txarka adlag
  13 ele zuri (orobat ele xuri eta elezuri) solas engainagarria.
eleanitz eleanitz izond eleaniztuna.
eleaniztasun eleaniztasun iz eleanitza denaren nolakotasuna eta egoera.
eleaniztun eleaniztun izond hizkuntza asko dituena.
eleatar eleatar izlag/iz Hego Italiako Elea antzinako hiriarena; Eleari dagokiona; Eleako biztanlea; filosofian Eleako Zenonek sortu zuen eskolako kidea.
elebakar elebakar 1 izond/iz pertsonez eta taldeez mintzatuz, hizkuntza bat baino ez dakiena; hizkuntza bakarrekoa. ik elebidun.
  2 (bestelakoez)
elebakartasun elebakartasun 1 iz elebakarra denaren nolakotasuna eta egoera.
  2 (hitz elkartuetan)
eleberri eleberri (orobat elaberri g.er) 1 iz hitz-lauzko kontakizun aski luzea, alegiazkoa baina egiantzekotzat ematen dena. ik nobela.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
eleberrigile eleberrigile (orobat elaberrigile g.er. eta eleberri egile g.er.) iz eleberri idazlea.
eleberrigintza eleberrigintza iz eleberriak idazteko jarduera; eleberriek -edo eleberri multzo batek- osatzen duten literatura mota.
elebide elebide iz hizpidea.
elebidun elebidun 1 izond/iz bi hizkuntzazkoa; bi hizkuntza dakizkiena. ik elebakar.
  2 (izenondoekin )
  3 (adizlagun gisa)
elebidundu elebidundu, elebidun(du), elebiduntzen da/du ad elebidun bihurtu.
elebiduntasun elebiduntasun iz elebiduna denaren nolakotasuna edo egoera.
elebiko elebiko izlag elebiduna.
elebitan elebitan adlag bi hizkuntzatan.
elebitasun elebitasun iz elebiduna denaren nolakotasuna eta egoera.
elebitza elebitza iz elebitasuna.
eleder eleder ik ele 7.
eledun eledun ( ) iz 1 prentsaurrekoetan eta, erakunde edo elkarte baten izenean mintzatzen dena. ik bozeramaile.
  2 (dagokion pertsonaren izenaren ezkerrean)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
elefant elefant ik elefante.
elefante elefante (orobat elefant g.er.) 1 iz ugaztun handia, azal-zimurra, belarri-eroria eta sudur-luzea, bi letagin handi eta ageriak dituena (Loxodonta sp. eta Elephas sp.).
  2 (izenlagun eta izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
elefanteņo elefanteño iz elefante txikia.
elefantiasi elefantiasi (orobat elephantiasi eta elephantiasis) iz eritasun kronikoa, behe gorputz adarren hantura neurriz kanpokoak ezaugarritzen duena.
elegai elegai iz hizketa-gaia.
elegaitz elegaitz iz elegaiztoa.
elegaizto elegaizto iz hitz gaiztoa.
elegant elegant ik elegante.
elegante elegante (orobat elegant g.er.) 1 iz (pertsonak eta kidekoak) dotorea.
  2 (bestelakoak)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (adizlagun gisa)
eleganteki eleganteki adlag era elegantean.
elegantzia elegantzia iz dotoretasuna.
elegia elegia 1 iz kexua edo deitorea gaitzat duen poesia lana. ik eresi1.
  2 (hitz elkartuetan)
elegiako elegiako izond elegiazkoa, elegiari dagokiona.
elegiazale elegiazale izond elegiaren zalea dena.
elegile elegile iz hizlaria.
elegin elegin iz hizlaria.
elehartze elehartze iz hitz egiten hastea.
elehirudun elehirudun izond/iz hiru hizkuntzazkoa; hiru hizkuntza dakizkiena.
eleiz eleiz ik eliza.
eleka eleka (orobat elaka) adlag
elekari elekari 1 iz eleketaria.
  2 (izenondo gisa)
elekatu elekatu (orobat elakatu g. er.), eleka(tu), elekatzen 1 da ad hizketan jardun.
  2 du ad hitz egin.
eleketa eleketa 1 adlag hizketan.
  2 iz hitz egitea.
eleketaldi eleketaldi iz hizketaldia.
eleketari eleketari 1 izond asko hitz egiten duena; hitz-jarioa.
  2 (izen gisa)
eleketatu eleketatu, eleketa(tu), eleketatzen 1 da ad elekatu.
elekide elekide iz hizketa-lagun.
elektoral elektoral izond hauteskundeena, hauteskundeei dagokiena.
elektoralismo elektoralismo iz helburu nagusitzat haustekundeak irabaztea duen jokaera politikoa.
elektoralista elektoralista izond elektoralismoz egiten dena.
elektoralki elektoralki adlag ikuspuntu elektoraletik.
elektra elektra (hitz elkartuen lehen osagai gisa, ‘elektriko’ esanahiarekin)
elektragailu elektragailu ik elektrogailu.
elektratresna elektratresna ik elektrotresna.
elektrifikapen elektrifikapen iz elektrifikatzea.
elektrifikatu elektrifikatu, elektrifika, elektrifikatzen 1 du ad elektrizitatez hornitu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
elektrifikatzaile elektrifikatzaile iz tresna elektrifikatzailea.
elektrika elektrika ( ) 1 iz elektrizitatea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
elektrika elektrika ik elektriko.
elektrikadun elektrikadun iz elektrizitatea duena.
elektrikara elektrikara 1 iz arranpa elektrikoa.
  2 irud/hed
elektrikari elektrikari iz instalazio elektrikoetan lan egiten duen pertsona.
elektrikatu elektrikatu izond elektrizatua.
elektriko elektriko (orobat elektrika g.er.) 1 izond elektrizitatearena, elektrizitateari dagokiona; elektrizitatez dabilena. ik elektrizitate 3.
  2 irud/hed
  3 aulki elektriko heriotzera kondenatuak exekutatzeko erabiltzen den aulki modukoa.
  4 tresna elektriko
elektrikoki elektrikoki adlag elektrizitatearen bidez.
elektrizatu elektrizatu, elektriza, ekektrizatzen 1 du ad elektrizitatez kargatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 irud/hed
elektrizien elektrizien iz ipar argiketaria.
elektrizista elektrizista iz argiketaria.
elektrizitate elektrizitate 1 iz energiaren eretako bat, elektroi, protoi eta kidekoen higiduran agerian jartzen dena; zama elektrikoak eragindako gertakarien multzoa; korronte elektrikoa. ik argindar.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik elektriko.
elektro elektro 1 iz elektrokardiograma.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, ‘elektriko’ esanahiaz)
  3 elektro-shock ik elektroshock.
  4 elektro akuztiko ik elektroakustiko.
elektroakustika elektroakustika iz alderdi elektrikoak osagai garrantzitsua duen musika.
elektroakustiko elektroakustiko (orobat elektro akustiko g.er. eta elektro akuztiko g.er.) izond elektroakustikarena, elektroakustikari dagokiona.
elektrodenda elektrodenda iz tresna elektronikoak eta kidekoak saltzen diren denda.
elektrodinamika elektrodinamika iz fisikaren atala, korronte elektrikoen dinamika aztertzen duena.
elektrodo elektrodo 1 iz zirkuitu elektriko baten muturra, ingurumen batetik korrontea hartzen edo hari ematen diona.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (tortura tresna gisa)
elektrodomestiko elektrodomestiko iz etxeko lanetan erabiltzen den tresna elektrikoa
elektroentzefalograma elektroentzefalograma iz entzefaloaren ariketak sortzen dituen korronte elektrikoen grafikoa.
elektroerosio elektroerosio iz metalezko piezak deskarga elektrikoen bidez lantzeko prozedura. ik elektrohigadura.
elektroforesi elektroforesi iz soluzio koloidal bateko zatikiak elektrodoetara higitzea eremu elektriko baten eraginpean.
elektrogailu elektrogailu ( orobat elektragailu ) iz elektrotresna.
elektrogeno elektrogeno izond elektrizitatea sortzen duena.
elektrohidrauliko elektrohidrauliko izond galga hidraulikoez mintzatuz, elekrtrikoki erregulatzen dena.
elektrohigadura elektrohigadura iz elektrizitatearen eraginaren ondoriozko higadura. ik elektroerosio.
elektroi elektroi 1 iz atomo zatiki oinarrizkoetako bat, elektrizitate negatiboz zamatua.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
elektroiman elektroiman iz eremu magnetikoa korronte elektrikoaren bitartez eratzen duen imana.
elektrokardiograma elektrokardiograma 1 iz muskulu kardiakoaren ariketak sortzen dituen korronte elektrikoen grafikoa.
  2 irud/hed
elektrokimika elektrokimika iz kimikaren atala, elektrizitateak eragiten dituen gertakari kimikoak eta zenbait gertakari kimikok eragiten duen elektrizitatea aztertzen dituena.
elektrokimikari elektrokimikari iz elektrokimikan aditua.
elektrokimiko elektrokimiko izond elektrokimikarena, elektrokimikari dagokiona.
elektrokonbultsibo elektrokonbultsibo izond elektrizitate bidezko konbultsioei dagokiena.
elektrokutatu elektrokutatu, elektrokuta, elektrokutatzen da/du ad deskarga elektriko baten bitartez hil.
elektrokuzio elektrokuzio 1 iz elektrokutatzea.
  2 irud/hed
elektrolisi elektrolisi iz korronte elektriko jarraitu baten bidez disoluzio bat deskonposatzea.
elektrolitiko elektrolitiko iz elektrolisiarena, elektrolisiari dagokiona.
elektromagnetiko elektromagnetiko izond elektromagnetismoarena, elektromagnetismoari dagokiona.
elektromagnetismo elektromagnetismo iz fisikaren atala, korronte elektrikoen eta eremu magnetikoen arteko erlazioa aztertzen duena.
elektromenaiu elektromenaiu iz etxeko elektrogailuen multzoa.
elektromiograma elektromiograma iz muskulu uzkurtzeak eragiten duen korronte elektrikoaren edo muskulu batek estimulu elektrikoarekiko duen erantzunaren grafikoa.
elektronika elektronika 1 iz fisikaren atala, elektroi askeek esku hartuz gertatzen diren fenomenoak aztertzen dituena atala; zientzia horren ondoriozko teknologia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
elektronikari elektronikari iz elektronikan adituan den pertsona.
elektroniko elektroniko 1 izond elektronikarena, elektronikari dagokiona; elektronikaren bidezkoa.
  2 (elkarketa kopulatiboetan)
elektronikoki elektronikoki adlag elektronikaren bidez.
elektrorretinograma elektrorretinograma iz erretinako zelulen erantzun elektrikoaren grafikoa argi estimuluen aurrean.
elektroshock elektroshock (orobat elektrotxoke g.er.) iz tratamendu psikiatrikoa, garunaren zehar deskarga elektrikoak aplikatzean datzana.
elektrostatiko elektrostatiko iz elektrizitate estatikoari dagokiona.
elektroterapia elektroterapia iz elektrizitatea erabiltzea eritasunen tratamenduan.
elektrotresna elektrotresna ( orobat elektratresna ) iz tresna elektrikoa.
elektrotxoke elektrotxoke ik elektroshock.
elekzio elekzio iz pl hauteskundeak.
elemendu elemendu ik elementu.
elemenia elemenia 1 iz oso kopuru handia.
  2 (dagokion hitzaren ezkerrean)
  3 elemenia bat
elemeniaka elemeniaka adlag oso ugari.
element element ik elementu.
elemental elemental 1 izond oinarrizkoa.
elemento elemento ik elementu.
elementu elementu (orobat elemendu g.er. eta element g.er.) 1 iz osagaia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 antzinakoen lau gai bakunetako bakoitza.
  6 (hitz elkartuetan)
  7 adkor pertsona, alea.
elenera elenera iz grekoa, Greziako hizkuntza.
eleontzi eleontzi izond/iz hitzontzia.
elepe elepe iz iraunaldi luzeko diskoa.
elephantiasi elephantiasi ik elefantiasi.
elephantiasis elephantiasis ik elefantiasi.
elepide elepide iz **
eleramaile eleramaile iz eleduna.
elerran elerran, elerran, elerraten du ad hitz egin.
elerti elerti iz literatura.
elesta elesta 1 iz hizketa.
  2 elestan hizketan.
elestari elestari iz hitz egiten duena.
elestatu elestatu (orobat eleztatu g.er.), elesta, elestatzen da/du ad mintzatu.
eletrika eletrika ik elektrika.
eletriko eletriko ik elektriko.
eletxar eletxar ik ele 11.
elezahar elezahar (orobat ele zahar) 1 iz aspaldiko gertaerei buruzko kontakizun alegiazkoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
elezahargile elezahargile iz elezaharren idazlea.
elezakar elezakar izond zakar hitz egiten duena.
elezione elezione iz **
elezko elezko izlag hitzezkoa.
eleztatu eleztatu ik elestatu.
elezuri elezuri ik ele 13.
elfo elfo iz iparraldeko mitologiako izakia; J. R. R. Tolkienen idazlanetako izaki ia ilezkorra.
elfotar elfotar izond/izlag elfoena, elfoei dagokiena.
elgar elgar ik elkar.
elgarbizitza elgarbizitza ik elkarbizitza.
elgargo elgargo ik elkargo.
elgarkidetasun elgarkidetasun ik elkarkidetasun.
elgarlan elgarlan ik elkarlan.
elgarrataratu elgarrataratu ik elkarretaratu.
elgarretaratu elgarretaratu ik elkarretaratu.
elgarretaratze elgarretaratze ik elkarretaratze.
elgarretartze elgarretartze ik elkarretaratze.
elgarrizketa elgarrizketa ik elkarrizketa.
elgartasun elgartasun ik elkartasun.
elgartu elgartu ik elkartu.
elge elge iz alorra, lur landua.
elgoibartar elgoibartar izlag/iz Elgoibarkoa, Elgoibarri dagokiona; Elgoibarko biztanlea.
elgorri elgorri 1 iz eritasun kutsakorra, batez ere haurrak jotzen dituena, hasieran hotzeria eta ondoren larruazalean agertzen diren gorrigune txiki ugariak ezaugarri dituena. ik txarranpin.
  2 (hitz elkartuetan)
elhe elhe ik ele.
elibat elibat (orobat eli bat g.er.)
elibat elibat ik eli.
elikabide elikabide iz elikatzeko bidea.
elikadura elikadura 1 iz jatekoa, hazkurria; janaria, janariak.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
elikagai elikagai 1 iz elikatzeko gaia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartetan lehen osagai gisa)
  4 irud/hed
elikagailu elikagailu iz elikatzen duen tresna.
elikagarri elikagarri 1 izond elikatzen duena.
  2 irud/hed
elikakate elikakate iz elikadura katea.
elikapen elikapen iz elikatzea.
elikarazi elikarazi, elikaraz, elikarazten du ad elikatzera behartu.
elikatu elikatu, elika, elikatzen 1 da ad bizitzeko behar diren gaiak hartu edo eman. ik bazkatu; jan.
  · 2 du ad
  3 irud/hed
  4 (adizlagunenkin eskuinean)
elikatzaile elikatzaile izond/iz elikatzen duena.
elikatze elikatze 1 iz bizitzeko behar diren gaiak hartzea edo ematea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
elikatzearren elikatzearren iz elikatzeko.
elikoptera elikoptera ik helikoptero.
elikoptero elikoptero ik helikoptero.
eliminatibismo eliminatibismo iz teoriak postulatzen dituen objektu matematikoak baztertzea edo eliminatzea proposatzen duen jarrera.
eliminatibista eliminatibista izond/iz eliminatibismoarena, eliminatibismoari dagokiona, eliminatibismoaren jarraitzailea.
eliminatu eliminatu, elimina, eliminatzen du ad kendu, ezabatu, kanporatu, baztertu.
eliminazio eliminazio iz kentzea, ezabatzea, kanporatzea, baztertzea.
elipse elipse iz lerro kurbatu itxia, bi simetria ardatz dituena, barneko bi puntu finkoetarako distantzien batura bera duten puntuek osatua.
elipsi elipsi 1 iz gramatikan, hitz isiltzea, esaldia ulertzea galarazten ez duten osagai bat edo gehiago ezabatzea.
  2 irud/hed
elipsoidal elipsoidal iz ebakidura plano guztiak zirkuluak eta elipseak dituen solidoaren forma duena.
eliptiko eliptiko 1 izond elipseari dagokiona; elipse forma edo itxura duena.
  2 elipsiari dagokiona.
elisio elisio iz hitz baten azken bokala ezabatzea.
elite elite 1 iz gutxiengo hauta.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
elitismo elitismo iz eliteen aldeko joera edo jarrera.
elitista elitista 1 izond elitekoa; elitearena.
  2 (izan aditzarekin)
elixir elixir 1 iz likore miragarria.
  2 irud/hed
eliz eliz ik eliza 3.
eliza eliza (orobat eliz g.er. eta eleiza g.er.) 1 iz Jesukristoren erlijioari jarraitzen zaizkion sinestunen bilkura; kristautasunaren barnean bereizten diren bilkuretako bakoitza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat eliz)
  4 elizkizunetarako bereziki prestatzen den eraikuntza. ik basilika; katedral; kapera.
  5 (izenondo eta izenlagunekin)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 ama eliza
  9 eliza ama (orobat elizama)
  10 eliza bide (oroba elizbide)
  11 eliza dorre (orobat elizadorre g.er., eliztorre g.er., eta elizdorre)
  12 eliza ezkila (orobat elizezkila) iz
  13 eliza gizon ik elizgizon.
  14 Elizako guraso ( ) pl antzinako Elizako doktoreak, fede gaietan aintzat hartzen diren izkribuak idatzi zituztenak.
  15 Elizaren guraso ( ) pl Elizako gurasoak.
  16 kristau eliza
elizabethiar elizabethiar izond Ingalaterrrako Elizabeth erreginari dagokiona.
elizaburu elizaburu (orobat elizburu) iz elizako burua.
elizadorre elizadorre ik eliza 11.
elizadun elizadun izond/iz eliza duena.
elizain elizain iz sakristaua.
elizaitzindari elizaitzindari iz elizako aitzindaria.
elizako elizako iz pl hiltzeko zorian dagoenari ematen zaizkion sakramentuak, eskuarki jaunartzea.
elizakume elizakume iz adkor eliztarra.
elizaratu elizaratu, elizara(tu), elizaratzen da/du ad elizara joan; elizara eraman.
elizate elizate iz elizaren atea; eliz inguruko auzoa.
elizatiar elizatiar iz ipar eliztarra.
elizatorra elizatorra iz oinetarainoko jantzi zuria, apaizak meza emateko jazten duena.
elizatto elizatto iz elizatxoa.
elizatxo elizatxo iz eliza txikia.
elizatzar elizatzar izond adkor eliza handia.
elizazale elizazale izond elizaren zalea dena.
elizbarruti elizbarruti (orobat eliz barruti g.er.) 1 iz apezpiku baten agintaritzapeko eskualdea.
  2 (hitz elkartuetan)
elizbide elizbide ik eliza 10.
elizbira elizbira iz elizaren bira.
elizburu elizburu ik elizaburu.
elizdorre elizdorre ik eliza 11.
elizetxe elizetxe (orobat eliza etxe g.er.) iz eliza, elizkizunetarako bereziki prestatzen den eraikuntza.
elizezkila elizezkila ik eliza 12.
elizgabetu elizgabetu, elizgabe(tu), elizgabetzen du ad eliza kendu.
elizgizon elizgizon ( orobat eliza gizon ) 1 iz elizako ordenak hartu dituen gizona. ik apaiz; diakono; fraide.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
elizguraso elizguraso (orobat eliz guraso) iz pl VII mendea arteko zenbait apezpiku, idazle eta kidekoren multzoa.
elizjantzi elizjantzi (orobat eliz jantzi) iz elizan erabiltzen den jantzia.
elizjira elizjira iz elizbira.
elizkeria elizkeria iz elizako gauza gaitzesgarria.
elizkide elizkide iz eliza berekoa.
elizkizun elizkizun 1 iz elizan egiten den jendaurreko ospakizuna edo zeremonia.
  2 (pluralean)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 hileta elizkizun
  6 (pluralean)
elizkoi elizkoi izond/iz erlijioari eta deboziozko jardunei benetan atxikia dena. ik jainkotiar.
elizkoikeria elizkoikeria iz elizkoitasun gaitzesgarria.
elizkoitasun elizkoitasun iz elizkoia denaren nolakotsuna.
elizmutil elizmutil (orobat eliz-mutil) iz elizako mutila.
elizondoar elizondoar izlag/iz Elizondokoa, Elizondori dagokiona, Elizondoko biztanlea.
elizpe elizpe iz elizaren azpialdea.
elizsaridun elizsaridun izlag elizaren saria jasoten duena.
eliztar eliztar 1 iz parrokia bateko kidea dena.
  2 irud/hed
  3 Elizako kidea.
  4 elizgizona.
  · 5 izond Elizarena, Elizari dagokiona, Elizaren aldekoa.
eliztarki eliztarki adlag eliztarren aldetik.
eliztorre eliztorre ik eliza 11.
eliztxori eliztxori iz txolarrea.
elkar elkar 1 izord elkarrekikotasuna adierazteko erabiltzen den izenordaina. (ikus beheko konbinatorian elkar izenordainaren agerraldi maizkoenak)
  2 elkar ikuste (orobat elkarrikuste g.er.)
elkarbanaketa elkarbanaketa iz elkarbanatzea.
elkarbanatu elkarbanatu, elkarbana, elkarbanatzen 1 du ad banatu, elkarren artean banatu. ik erdibanatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
elkarbatasun elkarbatasun iz elkarren batasuna.
elkarbatu elkarbatu, elkarbatu, elkarbatzen du ad batu, elkarrekin batu.
elkarbatuki elkarbatuki adlag baturik, elkarrekin baturik.
elkarbide elkarbide iz elkartzeko bidea, harremana.
elkarbigiztatu elkarbigiztatu, elkarbigizta, elkarbigiztatzen 1 da/du ad elkarrekin bigiztatu.
  2 (era burutua izenodno gisa)
elkarbildu elkarbildu, elkarbil, elkarbiltzen du ad bildu, elkarrekin bildu.
elkarbiltze elkarbiltze iz biltzea, elkarrrekin biltzea.
elkarbizi elkarbizi, elkarbizi, elkarbizitzen da ad bizi, elkarrekin bizi.
elkarbizitza elkarbizitza 1 iz elkarrekiko bizitza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
elkarbizitze elkarbizitze iz elkarrekin bizitzea.
elkardura elkardura iz elkarketa.
elkarfinantzatu elkarfinantzatu, elkarfinantza, elkarfinantzatzen du ad finantzatu, elkarrekin finantzatu.
elkargaindu elkargaindu, elkargain, elkargaintzen da ad elkarren gainean jarri.
elkargainean elkargainean adlag elkarren gainean.
elkargainka elkargainka (orobat elkar gainka) adlag elkarren gainka.
elkargainkatze elkargainkatze iz elkargainka jartzea.
elkargaitz elkargaitz izond elkartzen zaila.
elkarganatu elkarganatu elkargana(tu), elkarganatzen da/du ad elkarrengana bildu. ik elkarretaratu; elkartu.
elkarganatze elkarganatze iz elkarrengana biltzea.
elkargarri elkargarri 1 izond elkar daitekeena.
  2 elkartzen duena.
elkargarritasun elkargarritasun iz elkargarria denaren nolakotasuna.
elkargo elkargo 1 iz elkartea, eskuarki zenbait lanbidetako kideak osatzen dutena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 elkargo buru
elkargoztar ** elkargoztar **
elkargune elkargune iz elkartze gunea.
elkargurutzatu elkargurutzatu, gurutza, gurutzatzen 1 da ad gurutzatu, elkarrekin gurutzatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
elkargurutzatze elkargurutzatze iz gurutzatzea, elkarrekin gurutzatzea.
elkarhizketa elkarhizketa ik elkarrizketa.
elkarjosi elkarjosi, elkarjos, elkarjosten du ad josi, elkarrekin josi.
elkarkari elkarkari izond elkarrekikoa.
elkarketa elkarketa 1 iz elkartzea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
elkarkide elkarkide izond kidekoa, elkarren kidekoa.
elkarkidego elkarkidego iz elkarkidetasuna.
elkarkidetasun elkarkidetasun iz elkarkidea denaren nolakotasuna.
elkarkidetza elkarkidetza 1 iz elkarkidetasuna.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
elkarkor elkarkor izond elkartzeko joera duena.
elkarkuntza elkarkuntza iz elkartzea.
elkarlaguntza elkarlaguntza 1 iz laguntza, elkarrekiko laguntza.
  2 (hitz elkartuetan)
elkarlan elkarlan 1 iz elkarrekin eginiko lana.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 elkarlanean
elkarleku elkarleku iz elkartzeko lekua.
elkarlotu elkarlotu, elkarlot, elkarlotzen 1 da/du ad lotu, elkarrekin lotu.
  2 (era burutu izenondo gisa)
elkarlotura elkarlotura iz lotura, elkarrekiko lotura.
elkarlotzaile elkarlotzaile izond elkarlotzen dituena.
elkarlotze elkarlotze iz lotzea, elkarrekin lotzea.
elkarmendekotasun elkarmendekotasun iz elkarrekiko mendekotasuna.
elkarmugida elkarmugida iz elkarrekiko mugida.
elkarneurgaitz elkarneurgaitz izond elkarrekiko neurgaitza.
elkarneurgaiztasun elkarneurgaiztasun iz beste batetiko elkarneurgaitza denaren nolakotasuna.
elkarraldi elkarraldi iz elkarrekiko egonaldia.
elkarrarazi elkarrarazi, elkarraraz, elkarrarazten du ad elkartzera behartu.
elkarregintza elkarregintza iz elkarrekintza.
elkarrekikotasun elkarrekikotasun 1 iz elkarrekikoa denaren nolakotasuna.
  2 (izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
elkarrekin elkarrekin, elkarrekin, elkarrekiten du ad elkarri ekin.
  elkarrekintza 1 iz elkarrekiko ekintza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
elkarrekintzaile elkarrekintzaile izond elkarrekintzan diharduena.
elkarrekite elkarrekite iz elkarri ekitea.
elkarrekitsu elkarrekitsu izond **
elkarrenganatu¸ elkarrenganatu¸elkarrengana(tu), elkarrenganatzen da/du ad elkarganatu, elkarretaratu.
elkarreragile elkarreragile izond elkarrekiko eragina sortzen duena.
elkarreragin elkarreragin1 1 iz elkarrekiko eragina.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
elkarreragin elkarreragin2, elkarreragin, elkarreragiten du ad elkarren artean eragin.
elkarreratu elkarreratu ik elkarretaratu.
elkarretaratu elkarretaratu (orobat elkarreratu g.er.), elkarretara(tu), elkarretaratzen 1 da/du ad elkarretara bildu. ik elkarrenganatu.
  2 (era burutua izen gisa)
elkarretaratze elkarretaratze 1 iz elkarretara biltzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
elkarrezin elkarrezin izond ezin elkartuzkoa.
elkarrezintasun elkarrezintasun iz elkarrezina denaren nolakotasuna.
elkarridazketa elkarridazketa iz elkarrekiko idazketa.
elkarrikuste elkarrikuste ik elkar 1.
elkarrilketa elkarrilketa iz elkar hiltzea.
elkarrizkatu elkarrizkatu, elkarrizka, elkarrizkatzen du ad ipar elkarrizketatu.
elkarrizketa elkarrizketa (orobat elkarhizketa g.er.) 1 iz zerbaitez mintzatzeko, bi nahiz gehiago lagunek egiten duten solasaldia; norbaitekin, zerbaiten berri jakiteko edo zerbaiti buruz bere iritziak izateko, egiten den solasaldia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 elkarrizketa gai (orobat elkarrizketagai g.er.)
elkarrizketagai elkarrizketagai ik elkarrizketa 5.
elkarrizketakide elkarrizketakide iz elkarrizketako kidea.
elkarrizketaldi elkarrizketaldi iz elkarrizketa saioa.
elkarrizketatu elkarrizketatu, elkarrizketa(tu), elkarrizketatzen 1 da/du ad bi nahiz gehiago lagunek elkarrizketa bat izan; norbaiti elkarrizketa bat egin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
elkarrizketatxo elkarrizketatxo iz elkarrizketa laburra.
elkarrizketatzaile elkarrizketatzaile iz elkarrizketatzen duen pertsona.
elkarrulertze elkarrulertze iz elkarrekin ulertzea.
elkartasun elkartasun 1 iz helburu bera dutela edo gauza bera komeni zaiela ikusten duten lagunek elkarrekin aritzeko sortzen duten batasuna; bi lagun edo alderdiren artean elkarri laguntzeko egiten den hitzarmena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 lotura, elkartzea.
elkartasungabe elkartasungabe izond elkartasunik erakusten ez duena.
elkartatu elkartatu, elkarta, elkartatzen da ad elkartu.
elkarte elkarte 1 iz helburu jakin batek batzen dituen lagunen multzoa. ik elkargo; erkidego; bazkun; lagundi.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 elkartzea.
  6 elkarte buru (orobat elkarteburu)
elkarteburu elkarteburu ik elkarte 6.
elkartegi elkartegi iz elkarte taldea.
elkartekide elkartekide iz elkarte bateko kidea.
elkartekoi elkartekoi izond elkartzeko joera duena.
elkartetxe elkartetxe (orobat alkartetxe g.er.) iz Eusko Alkartasuna alderdiaren egoitza.
elkartetxo elkartetxo iz adkor elkarte txikiak.
elkartezin elkartezin iz ezin elkartuzkoa.
elkartoki elkartoki iz elkartzeko tokia.
elkartrukagarritasun elkartrukagarritasun iz elkartruka daikezteenen nolakotasuna.
elkartrukaketa elkartrukaketa iz elkartrukatzea.
elkartrukatu elkartrukatu, elkartruka, elkartrukatzen du ad elkarrekin trukatu.
elkartrukatze elkartrukatze iz elkarrekin trukatzea.
elkartruke elkartruke 1 iz elkartrukatzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
elkartu elkartu, elkar(tu), elkartzen da/du ad elkarrekin jarri; elkarri laguntzeko, elkarrekin zerbait lortzeko bildu edo batu.
  2 (norbait edo zerbaitekin)
  3 (norbait edo zerbaiti)
  4 (sexualki)
  5 (era burutua izenondo gisa)
elkartuki elkartuki iz gauzaki elkartua.
elkartze elkartze 1 iz elkarrekin jartzea; elkarri laguntzeko, elkarrekin zerbait lortzeko biltzea edo batzea; sexualki elkartzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
elkarulertze elkarulertze iz elkar ulertzea.
elkarzut elkarzut 1 izond beste plano edo lerro zuzen bati buruz, harekin 90 graduko angelua osatzen duena. ik zut.
  2 (adizlagun gisa)
elki elki ik ilki.
elkialdi elkialdi ik ilkialdi.
elkibide elkibide ik ilkibide.
elkor elkor 1 izond idorra, antzua.
  2 irud/hed
  3 ipar gorra; sorra.
  4 (adizlagun gisa)
elkorka elkorka adlag (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa; ik elkor 3) **
elkorkeria elkorkeria iz elkortasun gaitzesgarria.
elkortasun elkortasun iz idortasuna; gortasuna.
elkortu elkortu, elkor(tu), elkortzen 1 da/du ad elkor bihurtu. ik idortu; antzutu.
  2 ipar gortu, sor bihurtu.
elokuente elokuente izond elokuentzia duena edo adierazten duena.
elokuentzia elokuentzia 1 iz hitzaren bidez hunkitzeko edo konbentzitzeko artea; etorriaz eta eraginkorki hitz egiteko ahalmena.
  2 (hitz elkartuetan)
elokutibo elokutibo iz hitz egiteko edo zerbait adierazteko erari dagokiona.
elongazio elongazio iz trakziopean dagoen zerbaiten luzatzea.
elor elor ik elorri.
elorri elorri (orobat elor g.er.) 1 iz zuhaixka mota arantzatsua.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 arantza.
  5 nekea, estualdia.
  6 elorri zuri (orobat elorri xuri, elorri txuri eta elorrizuri g.er.) elorri lore-zuria, fruitu-gorria eta zur-gogorra (Crataegus monogyna).
  7 elorri beltz basarana (Prunus spinosa).
elorridun elorridun izond arantzaduna.
  elorrio iz
elorriondo elorriondo (orobat elorri-ondo g.er.) iz elorri arbola.
elorritsu elorritsu izond elorriz betea.
elorrizuri elorrizuri ik elorri 6.
elortxuri elortxuri ik elorri 6.
eltxafero eltxafero ik eltxaferu.
eltxaferu eltxaferu (orobat eltxafero) iz pl su festak.
eltxo eltxo iz 1 intsektu hegaldaria, hanka luze eta meheak dituena, pertsonei eta abereei ziztada mingarriak egiten dizkiena (Culex pungens etab.).
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
eltxotegi eltxotegi iz eltxoak dauden ontzia.
eltzari eltzari iz eltzekoa.
eltzartu eltzartu, eltzar(tu), eltzartzen 1 da/du ad zaharrez mintzatuz, haurren modukoa-edo bihurtu. ik txotxindu.
  2 (era burutu izenondo gisa)
eltzaur eltzaur 1 iz ipar intxaurra.
  2 eltzaur muskada intxaur muskatua.
eltze eltze iz 1 janariak egosteko-eta erabiltzen den ontzia, altua eta bi eskuleku dituena. ik lapiko; tupina; kazola.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
eltzegila eltzegila ik eltzegile.
eltzegile eltzegile (orobat eltzegila g.er.) iz ogibidez eltzeak egiten dituen eskulangilea. ik buztinlari.
eltzegintza eltzegintza iz eltzeak egiteko lanbide eta jarduera. ik buztingintza.
eltzegorri eltzegorri iz **eltzeitsua.
eltzeitsu eltzeitsu iz buztinezko eltze itxia, txanponak sartzeko irekidura bat duena eta dirua aurrezteko erabiltzen dena. ik itsulapiko.
eltzekada eltzekada iz eltze betearen edukia.
eltzekari eltzekari iz eltzean, barazkiekin-eta, prestatzen den janaria. ik lapikoko.
eltzeki eltzeki iz eltzekoa.
eltzeko eltzeko 1 iz eltzean, barazkiekin-eta, prestatzen den janaria. ik eltzekari; lapikoko.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
  4 eltzeko domeka
eltzeņo eltzeño iz adkor eltze txikia.
eltzepe eltzepe iz eltzearen azpialdea.
eltzetegi eltzetegi iz eltze lantegi edo biltegia.
eltzetxo eltzetxo iz eltzeitsua.
eluntzi eluntzi izond hitzontzia.
elur elur (orobat edur g.er.1 iz hodeietatik maluta zurietan erortzen den ur izoztua.
  2 (aditzekin)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  6 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  7 irud/hed
  8 elur-bisuts
  9 elur busti (orobat elurbusti) zuritzen ez duen elurra.
  10 elur gune (orobat elurgune) elurra dagoen gunea.
  11 elur hontz (Bubo scandiacus)
  12 elur jasa
  13 elur jauzi (orobat elurjauzi g.er.) malkarretako elurra higitzea edo amiltzea.
  14 elur orein (orobat elurrorein) karibua.
elurbizi elurbizi iz elur jauzia.
elurbusti elurbusti ik elur 9.
elurfits elurfits iz elurizpia.
elurgune elurgune ik elur 10.
elurizpi elurizpi iz elur ale guztiz txikia.
elurjauzi elurjauzi ik elur 13.
elurkara elurkara izond elurraren tankerakoa.
elurketa elurketa iz elurte, elur jasa.
elurketari elurketari izond elurretakoa.
elurkume elurkume iz adkor elur txikia.
elurmodu elurmodu iz elurraren tankera.
elurpe elurpe 1 iz elurraren azpialdea.
  2 (deklinabide atzizkiekin)
elurperatu elurperatu, elurpera(tu), elurperatzen da ad elurpera joan.
elurraldi elurraldi iz elurra egiren duen aldia.
elurrauso elurrauso iz elur jauzia.
elurreztatu elurreztatu izond elurrez estalia.
elurrolde elurrolde iz elur jauzia.
elurrorein elurrorein ik elur 13.
elurte elurte 1 iz elur jasa handia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetran lehen osagai gisa)
elurtegi elurtegi iz elur biltegia.
elurtetsu elurtetsu izond elurte ugari dagoena.
elurtsu elurtsu izond elur ugari dagoena edo egiten duena.
elurtu elurtu, elur(tu), elurtzen 1 du ad elurra egin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
elurtza elurtza iz eremu elurtua; elur kopuru handia.
elurzilo elurzilo ik elurzulo.
elurzulo elurzulo (orobat elurzilo) iz elurra gordetzeko zuloa.
eluts eluts izond/iz laiotza.
elutxa elutxa iz aurpegiko zulotxoa.
ema ema 1 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  2 ema-galdu ik emagaldu.
emagaitz emagaitz izond ematzen zaila, ia ezin ematuzkoa.
emagaldu emagaldu (orobat ema-galdu g.er.) 1 iz diru truke sexu harremanetara ematen den emakumea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 irud/hed
emagaldukeria emagaldukeria iz emagalduarekin egintza gaitzesgarria.
emagaldukume emagaldukume iz emabalduaren semea.
emagaldutegi emagaldutegi iz emagaldu etxea.
emagazte emagazte iz emakume gaztea.
emagin emagin iz erditzeko dagoen emakumeari laguntzen dion pertsona, eskuarki emakumea.
emagintsa emagintsa iz ipar emakumezko emagina.
emagizon emagizon iz emakumezkotzat hartu ohi diren molde edo keinuak dituen gizona. ik maritxu.
emagogo emagogo iz emakumearen gogoa.
emai emai iz emaitza.
emaile emaile (orobat emale g.er. eta emole g.er.) 1 iz/izond ematen duen pertsona; ematen duena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 bizi-emaile (orobat biziemaile g.er.) izond bizia ematen duena.
  7 berri-emaile ik berriemaile.
  8 boz-emaile ik bozemaile.
  9 lur-emaile hilei lur ematen dien pertsona.
  10 odol-emaile
emailetza emailetza 1 iz emaitza.
  2 emailearen jarduna. (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
emaite emaite ik emate.
emaitza emaitza ( ) 1 iz ondorioa, eskuarki ariketa edo partida batena.
  2 (izenondo eta izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
emaitzatxo emaitzatxo iz adkor emaitza.
emajale emajale izond emakumeen zale amorratua.
emajende emajende iz emakume jendea.
emakeria emakeria iz emagizonen egintza.
emakeriazale emakeriazale iz emakerien zalea dena.
  emakida 1 iz kontzesioa, administrazioak bere ondasun edo zerbitzu bat kudeatzeko baimena enpresa edo pertsona bati ematea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
emakoi emakoi izond emakumezalea. ik emaztekoi.
emakuma emakuma ik emakume.
emakume emakume ( orobat emakuma g.er.) 1 iz sexu emeko pertsona, eskuarki heldua dena. iz emazteki; andre.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik femenino 3.
  4 (hitz elkartuetan, lehen osagai gisa, pertsonaren sexua adierazteko) ik emakumezko.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa; ik beherago 7)
  6 (elkarketa kopulatiboetan)
  7 (izenondo gisa)
  8 emagaldua.
  9 emakume-zain ik emakumezain.
emakumekeria emakumekeria iz emakumeei dagokien egite gaitzesgarria.
emakumekote emakumekote iz emakume handixkoa.
emakumeņo emakumeño iz adkor emakumetxoa.
emakumetasun emakumetasun iz emakumearen nolakotasuna, emakumeari dagozkion tasunen multzoa. ik emakumekeria; emetasun.
emakumetropo emakumetropo izond/iz adkor emakumeekiko tratuari herra dion pertsona.
emakumetu emakumetu, emakume(tu), emakumetzen da/du ad emakume bihurtu; emakumearen jarrerak edo jokaerak hartu.
emakumetxo emakumetxo iz adkor emakume txikia-edo.
emakumetze emakumetze iz emakume bihurtzea.
emakumezain emakumezain (orobat emakumezain) iz/izond emakumeak zaintzen dituena.
emakumezale emakumezale izond/iz emakumeen zale dena.
emakumezko emakumezko ( ) 1 izlag sexu emekoa. ik emezko.
  2 (izenondo gisa)
  3 emakumeari dagokiona.
  4 (hitz elkartuetan, lehen osagai gisa, pertsonaren sexua adierazteko) ik emakume 4.
  5 (izen gisa) sexu emeko pertsona. ik emakume.
emakumezkotasun emakumezkotasun iz emakumezkoa denaren nolakotasuna.
emakunde emakunde iz garizuna aurreko bigarren astea.
emakuntza emakuntza iz emakumezkoaren sexuaren kanpoaldea. ik alu.
emaldi emaldi iz emanaldietan.
emale emale ik emaile.
emalege emalege iz emakumearen hileroko odolaldia. ik hileko.
emalizun emalizun iz emakume lizuna.
emamin emamin iz emakume mina.
emamintz emamintz iz emakume birjinaren ematutuaren kanpoaldea estaltzen duen mintza. ik himen.
eman eman ( orobat emon g.er.), eman, ematen du ad 1 norbait (zerbaiten) edukitzaile egin; (zerbait) norbaiten esku ezarri. (ikus beherako konbinatorian eman aditzaren agerraldi maizkoenak)
emanaldi emanaldi ( orobat emonaldi g.er.) 1 iz jendaurrean egiten, edota irratiz edo telebistaz ematen den saioa. ik emankizun.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ematea, ematen den aldietako bakoitza.
  6 irrati emanaldi ik irratsaio.
emanalditxo emanalditxo iz adkor emanaldi laburra.
emanarazi emanarazi, emanaraz, emanarazten du ad ematera behartu.
emanazio emanazio iz gorputz batek gai lurrunkor bat jariatzea.
emandegi emandegi
  1 irrati emandegi irrati igorgailua.
emangarri emangarri 1 iz eman daitekekena.
  2 (hitz elkartuetako bigarren osagai gisa) adierazten dena ematen duena.
emanka emanka adlag (hitz elkartuetako bigarren osagai gisa) ematen.
emankada** emankada** iz
emanki emanki adlag ematen duenez.
emankizun emankizun ( orobat emonkizun g.er.) 1 iz emanaldia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetako bigarren osagai gisa)
  4 izond eman beharrekoa.
  5 irrati emankizun irrati emanaldia. ik irratsaio.
emankor emankor ( orobat emonkor g.er.) 1 izond dagokionetik asko ematen duena; etekin handia ateratzen zaiona.
  2 (adizlagun gisa)
emankortasun emankortasun 1 iz emankorra denaren nolakotsauna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
emantzipatu emantzipatu, emantzipa, emantzipatzen 1 da/du ad mendetasunen batetik askatu.
  2 (era burutua izenondo eta izen gisa)
emantzipatzaile emantzipatzaile izond emantzipatzen duena.
emantzipazio emantzipazio (orobat emanzipazio g.er.) 1 iz mendetasunen batetik askatzea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
emanzale emanzale izond (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa) adierazten dena ematea atsegin duena.
emanzipazio emanzipazio ik emantzipazio.
emari emari 1 iz ibai batek daraman, iturri bati darion edo hodi batetik igarotzen den ur edo isurkari kopurua, eskuarki denbora unitateko.
  2 irud/hed
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 emaitza, ondorioa.
emaro emaro adlag geldiro, astiro.
emarte emarte iz cf gizarte.
emasaldu emasaldu iz adkor emagaldua.
emataile emataile izond **
ematasun ematasun ik emetasun.
emate emate 1 iz norbait (zerbaiten) edukitzaile egitea; (zerbait) norbaiten esku ezartzea.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 

3 amore emate gogor edo buru egiteari uztea, onartzea.

ematear ematear 1 adlag emateko zorian.
  2 amore ematear
ematearren ematearren 1 adlag emateko.
  2 amore ematearren
emateke emateke adlag eman gabe.
ematu ematu, ema(tu), ematzen 1 da/du ad baretu, bigundu, leundu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ematutu ematutu iz ugaztun emeetan, emakuntzatik umontzira doan hodia.
ematxar ematxar iz emakumeez mintzatuz, gaiztoa, doilorra, zitala; emagaldua.
ematzearren ematzearren izond ematzeko.
emaxteki emaxteki iz adkor emaztekia.
emazain emazain iz **
emazirin emazirin izond/iz adkor emaziringa.
emaziringa emaziringa iz adkor ematxarra.
emazital emazital iz emakume zitala.
emazte emazte iz 1 senarrari buruz, harekin ezkondua dagoen emakumea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 emakumea. ik emazteki.
  5 (izenondo eta izenlagunekin)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan, lehen osagai gisa, pertsonaren sexua adierazteko) ik emakumezko.
  8 senar-emazte (orobat senarremazte g.er.) pl
emaztegai emaztegai 1 iz norbaiti buruz, ezkontzeko hitza eman dion emakumea. ik andregai.
  2 (izenondo eta izanlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 senar-emaztegai pl
emazteki emazteki 1 iz emakumea. ik emazte 4.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 gizon-emazteki pl
emaztekide emaztekide iz beste batekin emaztea partekatzen duena.
emaztekoi emaztekoi izond emakumezalea. ik emakoi.
emazteņo emazteño iz adkor emakumea; emaztea.
emaztetto emaztetto iz adkor emaztea. ik emazteño.
emaztetu emaztetu, emazte(tu), emaztetzen da/du ad emazte bihurtu.
emaztetxo emaztetxo iz adkor emaztea. ik emazteño.
emaztezalekeria emaztezalekeria iz emaztezaletasun gaitzesgarria.
emaztezaletasun emaztezaletasun iz emakumezalea denaren zaletasuna.
emazurtz emazurtz iz umezurtza.
eme eme1 1 izond abereez-eta mintzatuz, kumeak egiten dituen sexukoa. ik urrixa.
  2 (izen gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 biguna, leuna.
  6 ar-eme pl
eme eme2 iz M letraren izena.
  emedun** izond emearena.
emekara emekara izond eme itxurakoa.
emekeria emekeria iz emeari dagokion egite gaitzesgarria.
emeki emeki 1 adlag emetasunez, leunki; geldiro. ik baratxe.
  2 emeki-emeki
emekiagotu emekiagotu, emekiago(tu), emekiagotzen da/du ad geldiagotu.
  emekiño adlag adkor emeki samar.
emekiro emekiro adlag emeki.
emekitu emekitu emeki(tu), emekitzen da/du ad geldiagotu.
emendagailu emendagailu 1 iz gehigarria.
  2 ipar legegai batean edo, egiten den aldaketa proposamena. ik zuzenketa 8; emendakin.
emendailu emendailu 1 iz gehigarria.
  2 emendailuzko izlag ohiz kanpokoa, ohi ez bezalakoa; neurriz gainekoa, berebizikoa.
emendaketa emendaketa iz gehitzea, gehiketa.
emendakin emendakin (orobat enmendakin g.er.) 1 iz gehiketa, gehigarria.
  2 legegai batean edo, egiten den aldaketa proposamena. ik zuzenketa 8; emendagailu 2.
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan)
emendakingile emendakingile (orobat emendakin egile) iz emendakin bat egiten edo aurkezten duen pertsona.
emendapen emendapen iz**
emendarazi emendarazi, emendaraz, emendarazten du ad emendatzera behartu.
emendatu emendatu, emenda, emendatzen 1 da ad gehitu, berretu.
  · 2 du ad
emendatze emendatze 1 iz gehitzea, berretzea. ik emendio.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
emendatzearren emendatzearren adlag emendatzeko.
emendazio emendazio iz gehitzea, berretzea. ik emendio.
emendio emendio 1 iz gehitzea, berretzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 onura.
  5 emendiozko izlag
emendu emendu 1 iz emendioa.
emergente emergente (corpusean emerjente soilik) izond azaleratzen dena.
emergentzia emergentzia (orobat emerjentzia) 1 iz larrialdia.
  2 (hitz elkartuetan)
emerito emerito ik emeritu.
emeritu emeritu (orobat emerito) izond irakasleez, gotzainez eta kidekoez mintzatuz, lan edo kargu bat adinagatik utzi ondoren nolabait lan horretan jarraitzen duena.
emerjente emerjente ik emergente.
emerjentzia emerjentzia ik emergentzia.
emetasun emetasun (orobat ematasun g.er.) 1 iz emea denaren nolakotasuna. ik emakumetasun.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
emetu emetu, eme(tu), emetzen da/du ad eme bihurtu.
emetxo emetxo iz adkor emea.
emetzar emetzar iz adkor eme galanta.
emezaletasun emezaletasun iz emeen zale denaren nolakotasuna.
emezko emezko izlag sexu emekoa. ik emakumezko.
emigrante emigrante 1 izond/iz emigratzailea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
emigratu emigratu, emigra, emigratzen 1 du ad jaioterria utzi atzerrian kokatzeko.
  2 (era burutua izen gisa)
  3 irud/hed
emigratzaile emigratzaile iz emigratzen duen pertsona.
emigratze emigratze iz jaioterria utzirik atzerrian kokatzea.
emigrazio emigrazio (orobat emigrazione g.er.) 1 iz emigratzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 irud/hed
emigrazione emigrazione ik emigrazio.
eminente eminente izond gailen, goren mailako.
eminentzia eminentzia iz goren mailako pertsona.
emir emir 1 iz musulman herrietan, agintaria, printzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 emir herri ik emirerri.
emirerri emirerri (orobat emirrerri eta emir herri g.er.) iz emir baten jaurgoari atxikiriko lurraldea.
emirrerri emirrerri ik emierri.
emisio emisio 1 iz igorpena. (gas eta kidekoena)
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  5 igorpena. (uhin elektromagnetikoena eta kidekoen bidezkoa)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 igorpena, hotsaren bidezkoa.
emisora emisora 1 iz irrati emankizunak igortzen dituen instalazioa.
  2 irrati emisora (orobat emisore g.er.)
emisore emisore 1 iz igortzen duena.
  2 irrati uhinen igorgailua. ik emisora.
  3 (izenondo gisa)
emitar emitar iz antzina Palestina aldean bizi zen herri bateko kidea.
emititu emititu ( ), emiti, emititzen 1 du ad igorri. (uhin elektromagnetikoak)
  2 (telebistaren edo irratiaren bidez)
  3 (gasak eta kidekoak)
emititzaile emititzaile izond emititzen duena.
emmerdatu emmerdatu, emmerda, emmerdatzen du ad adkor kakaztu.
emokadura emokadura iz gaineko geruza; estalkia.
emokaldi emokaldi iz emokatzea.
emokatu emokatu, emoka, emokatzen 1 du ad mukuru bete; igarotzea eragozten duela bete.
  2 irud/hed
  3 emokadura egin, kareberritu.
emole emole ik emaile.
emon emon ik eman.
emonaldi emonaldi ik emanaldi.
emonkizun emonkizun ik emankizun.
emonkor emonkor ik emankor.
emotibista emotibista izond/iz emozioei garrantzi nagusia ematen diona.
emotibitate emotibitate iz emotiboa denaren nolakotasuna.
emotibo emotibo iz emozioari edo emozioei dagokiena; emozioa eragiten duena.
emotiboki emotiboki adlag emozioen aldetik.
emoxionatu emoxionatu, emoxiona, emoxionatzen da/du ad adkor emozionatu.
emozio emozio ( ; orobat emozione g.er.) 1 iz barne asaldua, sentimen, oroitzapen, grina edo kideko batek eragina, zurbiltze edo gorritzea, bihotz taupaden lastertzea, ikara edo bestelako ondorio nabariren bat dakarrena. ik zirrara.
  2 (izenondoekin eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa ) ik emozional.
  4 emoziozko izond ik emotibo.
emoziobide emoziobide iz emoziorako bidea.
emozional emozional izond emozioararena, emozioena edo horiei dagokiena.
emozionalitate emozionalitate iz emozioa sentitzeko ahalmena.
emozionalki emozionalki adlag emozioen aldetik.
emozionante emozionante izond emozioa eragiten duena. ik zirraragarri.
emozionatu emozionatu, emoziona(tu), emozionatzen da/du ad emozioa sentitu.
emozione emozione ik emozio.
empirismo empirismo ik enpirismo.
emulatu emulatu, emula, emulatzen du ad norbait edo zerbait imitatu, hura berdintzen edo gainditzen saiatuz.
emulazino emulazino ik emulazio.
emulazio emulazio (orobat emulazino g.er.) iz emulatzea.
emulo emulo iz norbait emulatzen saiatzen den pertsona.
emultsio emultsio 1 iz nahasten ez diren bi isurkariz osaturiko isurkaria, bi horietako bat tanta txiki-txikiez osatua dena.
  2 argazki pelikulak geruza gisa duen gai kimikoa, gelatinarekin emultsionaturiko zilar gatz batek osatua.
  3 (izenondoekin)
emultsionagailu emultsionagailu iz emultsionatzen duen gailua.
emultsionatu emultsionatu, emulsiona, emultsionatzen du ad gai bat, eskuarki gai koipetsu bat, emultsio bihurtu.
enajenazio enajenazio iz pertsona batek batek arrazoimena edo zentzumena galtzea.
enamoratu enamoratu, enamora, enamoratzen 1 da ad maitemindu.
  2 (era burutua izenondo edo izen gisa)
  3 (gauzez mintzatuz)
enano enano iz ipotxa.
enara enara 1 iz paseko txoria, gure lurraldeetan udaberria eta uda ematen dituena, gaina ilun kolorea, azpia zuria, isatsa sarde modukoa eta hegoak meharrak eta luzeak dituena (Hirundo rustica). ik elai.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
enaratxo enaratxo iz adkor enara.
enas enas 1 izond txukuntasunik gabea, zikina, lohia.
  2 irud/hed
enaskeria enaskeria iz txukuntasun gabezia gaitzesgarria; zikinkeria.
enbajada enbajada ik enbaxada.
enbajadore enbajadore ik enbaxadore.
enbalaje enbalaje iz bilgarria jartzea; enbalatzeko erabiltzen den bilgarria.
enbalatu enbalatu, enbala, enbalatzen du ad zerbait, garraioan-edo honda ez dadin, paketatu edo kaxa batean sartu.
enbalde enbalde adlag alferrik.
enbalditu enbalditu, enbaldi, enbaditzen 1 da/du ad ipar elbarritu, hebaindu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
enbalier enbalier izond ipar pertsonez mintzatuz, ezindua, elbarritua.
enbaliertu enbaliertu, enbalier(tu), enbaliertzen da/du ad ipar enbalier bihurtu.
enbarazagarri enbarazagarri izond deserosoa, eragozgarria.
enbarazo enbarazo ik enbarazu.
enbarazu enbarazu (orobat enbarazo g.er.) 1 iz oztopoa, traba.
  2 (izenondoekin)
  3 enbarazuan adlag traba egiten.
  4 enbarazu egin
enbarazuka enbarazuka adlag enbarazu eginez.
enbargatu enbargatu, enbarga, enbargatzen du ad pertsona baten ondasun bat atxiki epaile baten aginduz, zor edo kideko bat kitatuko dela ziurtatzeko.
enbargo enbargo 1 iz pertsona baten ondasun bat atxikitzea epaile baten aginduz, zor edo kideko bat kitatuko dela ziurtatzeko; armak eta kidekoak salerosteko edo garraiatzeko debekua, herri batek beste baten kontra dekretatzen duena.
  2 irud/hed
enbarkada enbarkada iz **
enbarkadero enbarkadero iz ontziralekua.
enbarkatu enbarkatu, embarka, enbarkatzen 1 da ad ontziratu.
  · 2 du ad
enbarkatze enbarkatze iz ontziratzea.
enbarkazio enbarkazio iz ontzia; itsasontzia.
enbarke enbarke iz ontziratzea.
enbata enbata 1 iz itsasotik datorren haize gogorra edo ekaitza; haize joaldia. ik galerna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
enbaxada enbaxada (orobat enbajada g.er.) 1 iz enbaxadorearen egoitza; enbaxadoreak bere esku dituen enplegatu eta langileen multzoa.
  2 (izenondo eta izenlagunenkin)
  3 mezu bat daramaten pertsonen multzoa; enbaxadore baten bidez heltzen den mezua.
  4 irud/hed
  5 enbaxada-etxe
enbaxadore enbaxadore (orobat enbajadore g.er.) 1 iz goi mailako diplomatikoa, beste estatu batean berearen ordezkari dena.
  2 irud/hed
enbaxadoreorde enbaxadoreorde iz enbaxadorearen hurrengoa, eta, egoera jakin batzuetan, haren ordekoa.
enbaxari enbaxari iz enbaxadorea.
enbeia enbeia (orobat inbeia g.er.) iz ipar desira, guraria, gogoa.
enbidia enbidia ik inbidia.
enbidiatu enbidiatu ik inbidiatu.
enbido enbido (orobat inbido g.er.) 1 interj/iz musean, bi tantoko apustua; enbido egiteko formula.
  2 irud/hed
enblema enblema iz irudia, ikurra, ezaugarria.
enblematiko enblematiko iz ikur izaera duena.
enblematikoki enblematikoki adlag era enblematikoan.
enbolia enbolia iz zain edo arteria batean koagulo edo kideko batek eraginiko buxadura.
enbolismo enbolismo iz enbolia.
enbolo enbolo iz zilindro edo ponpa baten barneko pieza zilindrikoa, hara-honako higiduraren bidez isurkari bat konprimatzen duena edo isurkariak bultzaturik higitzen dena.
enbor enbor iz 1 hainbat zuhaitz eta zuhaixkatan, sustrai eta adar nagusien artean gertatzen den zurtoinaren zatia. ik gerri 5.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (elkarketa kopulatiboetan)
  7 enbor zati ebakia.
  8 (aizkora apustuetan erabiltzen dena)
  9 irud/hed
  10 giza gorputzaren zati nagusia, burua eta gorputz adarrak kokatuak daudena; ugaztunetan eta, delako zatiaren kidea.
  11 gorputz enbor
enbortxo enbortxo iz enbor txikia.
enbortzar enbortzar iz enbor handia.
enboskada enboskada iz zelata, segada.
enboxa enboxa iz ipar
enboxatu enboxatu, enboxa(tu), enboxatzen 1 da ad ipar enplegatu, kontratatu.
  2 (era burutua izen gisa)
enbra enbra iz adkor emea.
enbragatu enbragatu, enbraga, enbragatzen du ad enbragearen bidez motorra eta ardatza lotu.
enbrage enbrage 1 iz ibilgailu eta kidekoetan, motorrraren higidura zirkularra ardatzera transmititzea edo ez transmititzea ahalbidetzen duen gailua.
  2 gailu hori abian jartzen duen pedala edo kidekoa.
enbragebako enbragebako izond enbragerik ez duena.
enbrioi enbrioi ( 4.004 agerraldi) 1 iz garapeneko lehen etapetan dagoen obulu ernaldua. ik ernamuin; hozi.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed ernamuina.
enbriologia enbriologia iz biologiaren atala, enbrioiaren sortze eta garatzeaz ari dena.
enbriologo enbriologo iz enbriologian aditua den pertsona.
enbrionario enbrionario izond enbrioiarena, enbrioiari dagokiona.
enbustekeria enbustekeria iz enbusteria, gezurkeria.
enbusteria enbusteria iz gezurkeria.
enbustero enbustero izond gezurtia.
enbutitu enbutitu, enbuti, enbutitzen du ad zerbait beste zerbaiten barnean erabat hertsaturik gelditzen dela sartu.
enbutu enbutu ik inbutu.
enda enda 1 iz arraza.
  2 (hitz elkartuetan)
endai endai iz pala.
endaitz endaitz (orobat endoitz g.er.) iz goldeek eta gurdiek aurrealdean, lor abereak lotzeko, duten haga edo haga parea.
endekabide endekabide iz endekatzeko bidea.
endekapen endekapen 1 iz gorputzeko zelulen eta ehunen narritadura, eskuarki denbora pasatu ahala areagotuz doana; zerbaitek berezko nolakotasunak galtzea, okerragoa bilakatuz. ik degenerazio.
  2 (hitz elkartuetan)
endekasilabo endekasilabo izond/iz hamaika silaba dituena; hamaika silabako ahapaldi lerroa,
endekatu endekatu, endeka, endekatzen 1 da/du ad gorputzeko zelulak eta ehunak gero eta areago narritatu; zerbaitek berezko nolakotasunak galdu, ezgaiago bilakatuz. ik degeneratu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
endekatze endekatze iz gorputzeko zelulak eta ehunak gero eta areago narritatzea; zerbaitek berezko nolakotasunak galtzea, ezgaiago bilakatuz. ik degenerazio.
endelegamentu endelegamentu iz adimendua.
endelegarazi endelegarazi, endelegaraz, endelegarazten du ad ulertarazi.
endelegatu endelegatu (orobat entelegatu g.er. eta endelgatu g.er.), endelega, endelegatzen da/du ad ulertu.
endelegatze endelegatze iz ulertzea.
endelegu endelegu (orobat entelegu eta endelgu) iz adimendua.
endelgatu endelgatu ik endelegatu.
endelgu endelgu ik endelegu.
endelu endelu iz funtsik gabekoa.
endemas endemas adlag batez ere; areago.
endemiko endemiko 1 izond eritasunez mintzatuz, lurralde batean ohikoa dena.
  2 abere eta landareez mintzatuz, eskualde edo lurralde batean berezkoa dena.
endetxa endetxa iz bost, sei edo zazpi silabako kanta edo olerkia, gai goibelekoa.
endibia endibia iz atxikoria mota, modu berezian lantzen dena, eta batez ere entsaladetan erabiltzen dena.
endogamia endogamia 1 iz talde, etorki edo arraza bereko pertsonen arteko ezkontza.
  2 irud/hed
endogamiko endogamiko izond endogamiari dagokiona.
endogeneizatu endogeneizatu, endogeneiza, endogeneizatzen du ad endogeno bihurtu.
endogeno endogeno izond barnean sortzen dena; barne kausengatik gertatzen dena.
endoitz endoitz ik endaitz.
endokrino endokrino 1 izond barne sekrezioei dagokiena; glandulez eta kidekoez mintzatuz, bere jarioa zuzenean odolera isurtzen duena.
  2 endokrinologoa.
endokrinologia endokrinologia iz medikuntzaren atala, guruin endokrinoak eta horien sekrezioak aztertzen dituena.
endokrinologo endokrinologo iz endokrinologian aditua den medikua.
endoktrinatze endoktrinatze iz doktrinatzea.
endometrio endometrio iz uteroko muki mintza.
endometriosis endometriosis iz endometrioaren hantura.
endomorfina endomorfina ik endorfina.
endomorphina endomorphina ik endorfina.
endore endore iz alkatea.
endorfina endorfina (orobat endomorfina eta endomorphina) iz guruin pituitarioak eta hipotalamoak jariatzen duten hormona, analgesiko gisa aritzen dena.
endosamendu endosamendu iz norbaiti kreditu dokumentu edo kideko bat igortzea, atzealdean ohartarazten dena.
endoskopia endoskopia (orobat endoskopio) iz organismoaren barne organoak aztertzea, bisualki esploratzeko gailu baten bidez.
endoskopiko endoskopiko izond endoskopiari dagokiona.
endoskopio endoskopio ik endoskopia.
endotelio endotelio iz zelula lauzko geruza bakar batez osaturiko ehuna, bihotza, odol basoak eta beste estaltzen dituena. · (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
endreamakil endreamakil ik endredamakil.
endredamakila endredamakila (corpusean endreda-makila eta endreamakila soilik) izond endredatzailea.
endredatu endredatu (orobat endredau g.er. eta endregatu g.er.), endreda, endredatzen 1 da/du ad katramilatu, nahasi, bazterrak nahasten ibili.
  2 (maitasun kontuetan edo)
  3 (era burutua izenondo gisa)
endredatzaile endredatzaile izond endredatzen duena.
endredau endredau ik endredatu.
endredo endredo (orobat endredu g.er. eta endregu g.er.) 1 iz nahastea, katramila.
  2 (hitz elkartuetan)
endredoso endredoso izond adkor endredatzailea.
endredu endredu ik endredo.
endregatu endregatu ik endredatu.
endregu endregu ik endredo.
endrezera endrezera iz aldea, alderdia.
endrezu endrezu iz zerbitzua.
endrina endrina iz
endroke endroke iz xake jokoan, erregea eta dorrea aldi berean mugitzea, dorrea erregearen beste aldean ipiniz.
enduro enduro iz motoziklismo mota, rallie estilokoa.
endurtu endurtu (orobat enturtu g.er.), endur, endurtzen 1 da/du ad gutxitu, ahitu.
  2 tamaina eta bizitasuna gutxitu; garapena gelditu. ik atrofiatu.
ene ene ( agerraldi) 1 izlag nirea; interj ustekabea edo larritasuna adierazten duen hitza. (ikus beheko konbinatorian ene hitzaren agerraldi maizkoenak).
eneafonia eneafonia iz
eneagrama eneagrama iz bederatzi zenbakiko saila.
eneastar eneastar izlag/iz Eneasen familiako kidea.
eneatu eneatu, enea, eneatzen da/du ad aspertu, gogaitu.
eneatze eneatze iz
enebadatar enebadatar izond adkor Ene bada! esaten dutenen taldekoa.
eneganatu eneganatu, enegana(tu), eneganatzen da/du ad enegana etorri, enegana ekarri.
enegarren enegarren iz serie batean leku zehaztugabe baina oso altuan dagoena.
enegu enegu iz ipar traba, eragozpena.
  2 (hitz elkartuetan)
enerbagarri enerbagarri izond enerbatzen duena.
enerbatu enerbatu, enerba, enerbatzen da/du amorratu, bere onetik atera.
energetiko energetiko 1 iz energiarena, energiari dagokiona. ik energia 3.
  2 energia duena.
energi energi ik energia 3.
energia energia ( 51.625 agerraldi) 1 iz sistema batek lan bat egiteko edo ingurunean aldaketak eragiteko duen gaitasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, orobat energi) ik energetiko.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 kemena, indarra.
  6 (izenondo eta izenlagunekin)
  7 (hitz elkartuetan lehen osagi gisa)
  8 energia iturri (orobat energiaiturri g.er.)
  9 energia mendekotasun (corpusean energiamendekotasun soilik)
energiaiturri energiaiturri ik energia 8.
energiamendekotasun energiamendekotasun ik energia 9.
energiko energiko izond indarra adierazten duena, kemenez aritzen dena.
energitsu energitsu izond kemenez, indarrez betea.
energumeno energumeno iz pertsona suminkorra eta erasotzailea.
enetxo enetxo ene-ren txikigarria, txerazko bokatiboa.
enfasi enfasi 1 iz adierazpenaren edo intonazioaren indarra, esaten dena nabarmentzeko egiten dena.
  2 irud/hed
enfasibako enfasibako izond enfasirik gabekoa.
enfatiko enfatiko izond enfasiz egina.
enfatizatu enfatizatu, enfatiza, enfatizatzen du ad enfasia egin, enfasia eman.
enfermeria enfermeria iz erizaindegia.
enfin enfin (orobat enpin g.er.) adlag hizketa gai bat bukatzeko-edo erabitzen den hitza.
enfisema enfisema iz gorputzeko organo eta ehunetan, eskuarki birika ehunean, gertatzen den aire metatze anormala.
enfokatu enfokatu ( 276 agerraldi; cf fokatu ETCn 810 agerraldi), enfoka, enfokatzen 1 du ad fokatu.
  2 irud/hed
enfoke enfoke iz fokatzea.
enfrentamendu enfrentamendu 1 iz aurrez aurrekoa, liskarra, konfrontazioa.
  2 (armen bidezkoa)
engaiamendu engaiamendu (orobat engeiamendu g.er.) 1 iz engaiatzea, konpromisoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ipar lehiaketa edo kideko batean parte hartzeko izena ematea.
engaiatu engaiatu, engaia, engaiatzen 1 da/du ad promesa edo kideko batez lotu. ik konprometitu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
engainabide engainabide iz engainatzeko bidea.
engainadore engainadore izond/iz engainatzailea.
engainagarri engainagarri (orobat enganagarri g.er.) 1 izond engainatzen duena.
  2 (izen gisa)
engainagarritasun engainagarritasun iz engainagarria denaren nolakotasuna.
engainakor engainakor (orobat enganakor) 1 izond engainatzen erraza.
  2 engainagarria.
engainamendu engainamendu iz engainatzea, engainua.
engainamundu engainamundu iz adkor engainatzailea.
engainari engainari izond engainatzailea.
engainati engainati izond engainatzailea.
engainatu engainatu ( 6.258 agerraldi; orobat enganatu g.er.), engaina, engainatzen 1 du ad gezurrarren edo maltzurkeriaren bidez egia ez dena egiatzat sinetsarazi, iruzur egin. ik atzipetu.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun baten eskuinean)
  4 (maitasun kontuetan)
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 nahasi.
engainatzaile engainatzaile (orobat enganatzale g.er.) izond/iz engainatzen duena.
engainatze engainatze (orobat enganatze) iz gezurrarren edo maltzurkeriaren bidez egia ez dena egiatzat sinetsaraztea, iruzur egitea.
engainazale engainazale iz engainatzailea.
engainio engainio (orobat enganio)iz engainua.
engainu engainu 1 iz engainatzea edo engainatua gertatzea; horren ondorioa. ik iruzur.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 engainuz adlag
  5 engainuzko izlag
engainuka engainuka adlag engainuz.
enganagarri enganagarri ik engainagarri.
enganakor enganakor ik engainakor.
enganatu enganatu ik engainatu.
enganatzaile enganatzaile ik engainatzaile.
enganatze enganatze ik engainatze.
enganio enganio ik engainio.
engantxatu engantxatu, engantxa, engantxatzen 1 du ad lotu.
  2 irud/hed
  3 (drogetara)
engeiamendu engeiamendu ik engaiamendu.
engeiatu engeiatu ik engaiatu.
engendratu engendratu, engendra, engendratzen du ad sortu, sorrarazi, erne.
engisatu engisatu, engisa, engisatzen du ad galkatu.
engoitik engoitik (orobat engotik g.er.) adlag 1 dagoeneko, honezkero, ordurako; hemendik aurrera, handik aurrera.
engominatu engominatu, engomina, engominatzen du ad gomina eman.
engorroso engorroso izond gogaikarria.
engotik engotik ik engoitik.
engoxatu engoxatu, engoxa, engoxatzen da ad zorabiatu, konortegabetu.
engrama engrama iz nerbio bulkadek burmuinean uzten duten aztarna, oroimenaren oinarri fisiologikotzat hartzen dena.
engranaje engranaje 1 iz elkar ahokatzen duten gurpil horztunen multzoa, mekanismo baten zati dena.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
engrasatu engrasatu, engrasa, engrasatzen du ad olioztatu.
engrasatze engrasatze iz olioztatzea.
eni eni izord niri. (ikus beheko konbinatorian eni hitzaren agerraldi maizkoenak).
enigma enigma 1 iz aski argiak ez diren hitzen bidez azaltzen den igarkizuna; zentzu iluna duelako, ulertzeko edo interpretatzeko zaila den gauza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
enigmatiko enigmatiko izond enigma daukana.
enigmatikodun enigmatikodun izond enigmatikokoa.
enigmatxo enigmatxo iz adkor enigma.
enigmazale enigmazale izond enigmen zalea dena.
enkailatu enkailatu (orobat enkallatu), enkaila, enkailatzen du ad hondoa jo.
enkajatu enkajatu (orobat enkaxatu), enkaja, enkajatzen 1 du ad ahokatu.
  2 irud/hed
enkajatze enkajatze iz ahokatzea.
enkaje enkaje iz parpaila, sare itxurako ehun aski fina eta marrazkiduna.
enkajedun enkajedun izond parpailaduna.
enkallatu enkallatu ik enkailatu.
enkantamendu enkantamendu 1 iz sorginkeria, xarmadura.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
enkantatzaile enkantatzaile iz enkantamenduak egiten dituen pertsona.
enkante enkante 1 iz jendaurreko salmenta mota, gehien eskaintzen duenari salgaia ematen zaiona; salmenta egiten den tokia.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 enkantean adlag enkante baten bidez.
  6 enkantera adlag enkantean.
enkantegile enkantegile iz enkantea egiten duen pertsona.
enkaputxatuta enkaputxatuta adlag kaputxa jantzita.
enkaratu enkaratu, enkara, enkaratzen du ad aurre egin.
enkargatu enkargatu, enkarga, enkargatzen 1 du ad lan bat edo zeregin bat gauzateko eskatu edo agindu. ik kargutu1.
  2 salerosle, dendari edo kideko bati gauza bat eskura diezaion eskatu.
  3 norbaiten edo zerbaiten kargu egin.
  4 (era burutua izenondo gisa) arduraduna.
enkargu enkargu 1 iz mandatua; agindua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
enkargutxo enkargutxo iz adkor enkargua.
enkarnatu enkarnatu izond haragi-kolorea.
enkartelada enkartelada iz kartelak jartzea.
enkartelatze enkartelatze iz kartelak jartzea.
enkas enkas adlag 1 badaezpada ere, zer gerta ere.
  2 enkas ere
enkaskillatu enkaskillatu, enkaskilla, enkaskillatzen du ad su arma bat buxatu tiro egitean balaren kaskiloaz.
enkaxatu enkaxatu ik enkajatu.
enkistatu enkistatu, enkista, enkistatzen da ad arazo edo egoera zail eta desegoki bat iraunkortu.
enklabe enklabe iz lurralde edo giza taldea, bestelako ezaugarri politiko, administratibo edo erlijiosoak dituen beste baten barnean kokaturik dagoena.
enklisi enklisi iz gramatika gertakaria, ezkerretara duen hitzari forma azentugabea bat erantsean datzana.
enkoadernatu enkoadernatu, enkoaderna, enkoadernatzen du ad koadernatu.
enkoadernatze enkoadernatze (corpusean enkuadernatze soilik) iz koadernatzea.
enkoadraketa enkoadraketa iz enkoadratzea.
enkoadratu enkoadratu (orobat enkuadratu), enkoadra, enkoadratzen du ad marko batez inguratu; kameraren objektiboak hartzen duen espazio zatian sartu.
enkoadratze enkoadratze (corpusean enkuadratze soilik) iz marko batez inguratzea; kameraren objektiboak hartzen duen espazio zatian sartzea.
  enkoadre (orobat enkuadre) iz enkoadratzea; kameraren objektiboak hartzen duen espazio zatia.
enkofradore enkofradore iz enkofratzen duen pertsona. ik enkofratzaile.
enkofradu enkofradu iz hormigoiari, gogortzen den arte, forma emateko erabiltzen den oholezko edo xaflazko moldea.
enkofratu enkofratu, enkofra, enkofratzen 1 du ad hormigoia hustu behar den enkofradua prestatu.
  2 enkofratzea.
enkofratzaile enkofratzaile izond/iz enkofratzen duen pertsona. ik enkofradore.
enkomienda enkomienda iz nagusi baten jurisdikzioari zegokion barrutia.
enkoniadura enkoniadura iz enkoniatzea; enkoniatzearen ondorioa.
enkoniatu enkoniatu, enkonia, enkoniatzen 1 da ad erabat haserretu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
enkontrarazi enkontrarazi, enkontraraz, enkontrarazten du ad aurkitzera behartu.
enkontru enkontru 1 iz topo egitea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
enkorrio enkorrio iz **
enkostika enkostika iz argizari geruza.
enkre enkre iz tinta.
enkriptatu enkriptatu izond klabe ezkutu batez kodetua.
enkuadernatze enkuadernatze ik enkoadernatze.
enkuadratu enkuadratu ik enkoadratu.
enkuadratze enkuadratze ik enkoadratze.
enkuadre enkuadre ik enkoadre.
enkuesta enkuesta ik inkesta.
enlatatu enlatatu 1 izond lata batean sartua. · irud/hed
  2 irrati edo telebista saioez mintzatuz, emititu aurretik grabatu dena.
enlaze enlaze iz gerra eta kidekoetan, atzeragoardia eta abangoardiaren arteko komunikazio lotura egiten duen pertsona.
enmarkatu enmarkatu, enmarka, enmarkatzen du ad marko batez inguratu.
  2 marko moduko batez inguratu.
enmendakin enmendakin ik emendakin.
enmendatu enmendatu, enmenda, enmendatzen du ad emendakina ekin.
enoagarri enoagarri izond aspergarria, nardagarria.
enoatu enoatu, enoa, enoatzen da ad ipar aspertu, nardatu, unatu.
enologia enologia iz ardoa egiteko eta kontserbatzeko zientzia eta teknika.
enologo enologo iz enologian aditua den pertsona.
enopoto enopoto iz
enorant enorant ik ignorant.
enorantzia enorantzia ik ignorant.
enoratu enoratu ik ignoratu.
enpagoso enpagoso iz adkor enpagugarria.
enpagu enpagu iz higuina, aspergura, gogorik eza.
enpagugarri enpagugarri izond higuingarria, aspergarria, gogaikarria.
enpalagatuxe enpalagatuxe adlag higuindu xamar, aspertu xamar, gogaitu xamar.
enpalagu enpalagu iz higuina, aspergura, gogorik eza.
enpalmatu enpalmatu, enpalma, enplamatzen da ad zakilaz mintzatuz, tentetu, harrotu.
enpalme enpalme ik zinta 13.
enpanada enpanada iz jaki gazi laua, bizigarriekin maneaturiko janari zatiz betea, labean erretzen dena.
enparagarri enparagarri izond
enparantza enparantza ( 245 agerraldi) iz plaza.
enparatu enparatu, enpara, enparatzen 1 du ad gaineratu.
  2 (era burutua izenondo gisa) gainerako.
enparau enparau 1 iz gainerakoa. (pluralean)
  2 (singularrean)
  3 enparauko izlag
enparazita ** enparazita **
enpastatze enpastatze iz hortz-haginetako zuloak pastaz betetzea.
enpaste enpaste1 iz hortz-haginetako zuloak pastaz betetzea; zulo hori betetzen duen pasta.
enpaste enpaste2 iz ahotsaren nolakotasun desberdinak egoki batzea; batze horren ondorioa.
enpate enpate 1 iz lehiakietez eta kidekoez mintzatuz, berdinketa.
  2 irud/hed
enpatia enpatia 1 iz pertsona batek afektiboki bat egitea beste pertsona baten sentimenekin.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
enpatiko enpatiko 1 izond/iz enpatiaz ariten dena.
enpatxatu enpatxatu, enpatxa, enpatxatzen da/du ad
enpatxu enpatxu 1 iz betekada, asebetetzea. · irud/hed
  2 herabetasuna.
enpaztu enpaztu, enpaz(tu), enpazten du ad kitatu.
enpeinatu enpeinatu, enpeina, enpeinatzen da ad tematu, lehiatu; ahalegindu.
enpeinu enpeinu iz gogo bizi, tema; lehia, ahalegina.
enpeltre enpeltre iz oliba mota, luzaxka eta asimetrikoa.
enperadore enperadore 1 iz inperio bateko buru den agintaria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (elkarketa kopulatiboetan)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
enperadoregai enperadoregai iz hurrengo enperadorea izateko izendaturiko pertsona.
enperadorego enperadorego 1 iz enperadoaren agintea.
  2 inperioa.
enperadoresa enperadoresa iz enperatriza.
enperatriz enperatriz 1 iz enperadorearen andrea; inperio baten buru den emakumea.
enpin enpin ik enfin.
enpireumatiko enpireumatiko iz su bizian ezarririko gai organikoei dagokiena.
enpiria enpiria iz esperientzia.
enpiriko enpiriko ( 2.517 agerraldi) izond esperientziari dagokiona edo esperientzian oinarritua.
enpirikoki enpirikoki adlag modu enpirikoan.
enpirikotasun enpirikotasun iz enpirikoa denaren nolakotasuna.
enpiriokritizismo enpiriokritizismo iz doktrina politikoa, funtsean esperientzia hutsaren kritikan datzana.
enpirismo enpirismo (orobat empirismo) 1 iz ezagutza oro esperientziatik datorrela dioen doktrina; esperientzian oinarritzen den metodoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
enpirista enpirista 1 izond enpirismoari dagokiona.
  · 2 iz/izond enpirismoaren aldekoa.
enplastatu enplastatu, enplasta, enplastatzen du ad gai likatsuren batez basitu edo zikindu.
enplasto enplasto ik enplastu.
enplastu enplastu ( 1, liburu 1ean; ETCn 46 agerraldi; orobat enplasto 1ean; ETCn 46 agerraldi) 1 iz sendagai nahastura biguna, zauriaren edo sendatu behar den gorputz zatiaren gainean itsasten dena, txaplata. ik mantar.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
enplazamendu enplazamendu iz politika munduan, norbaiti zerbait egin dezan eskatu.
enpleatu enpleatu ik enplegatu.
enpleatueria enpleatueria ik enplegatueria.
  enplegatueria (corpusean enpleatueria soilik) iz ipar enplegatuen multzoa.
enplegatu enplegatu1 (orobat enpleatu), enplega, enplegatzen 1 du ad erabili; zerbait helburu jakin batean erabilarazi.
  2 da/du ad enplegua eman edo hartu.
  3 (izenondo gisa)
  4 arduratu.
enplegatu enplegatu2 1 iz bulego lanean edo kidekoetan ari den soldatapekoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 enplegatu egon
enplegatzaile enplegatzaile iz enplegua ematen duen pertsona.
enplegazale enplegazale iz enplegatzailea.
enplegu enplegu ( agerraldi) 1 iz soldata baten truke egiten den lana.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 ekonomia sistema batean, egiatan gertatzen eta ordaintzen den giza lanaren batura.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
enpleguaniztun enpleguaniztun izond enplegu askokoa.
enpo enpo adlag aserik.
enpoildu enpoildu, enpoil, enpoiltzen du ad ipar eralgi, xahutu, alferrik galdu.
enpokatu enpokatu, enpoka, enpokatzen du ad ase.
enpopatu enpopatu, enpopa, enpopatzen du ad popatik eman.
enporio enporio iz garrantzi ekonomiko handiko tokia.
enpresa enpresa 1 iz ondasunak edo zerbitzuak ekoizten dituen merkataritza elkartea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik enpresarial.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 enpresa buru ik enpresaburu.
  7 enpresa gizon (38 liburu eta 306 agerraldi; orobat enpresagizon 110 agerraldi)
enpresaburu enpresaburu ( 10.855 agerraldi; orobat enpresa buru 197 agerraldi) 1 iz enpresa baten burua. ik enpresari.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (izenondo gisa)
enpresagintza enpresagintza iz enpresak sortzea.
enpresagizon enpresagizon ik enpresa 7.
enpresagune enpresagune (orobat enpresa gune) iz enpresentzako gunea.
enpresakide enpresakide izond enpresa berekoa.
enpresalari enpresalari ik enpresari.
enpresari enpresari ( 4.859 agerraldi; orobat enpresario 536 agerraldi; eta enpresalari g.er.) 1 iz enpresaburua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
enpresarial enpresarial izond enpresarena, enpresari dagokiona.
enpresario enpresario ik enpresari.
enpresaritxo enpresaritxo iz adkor enpresaria.
enpresaritza enpresaritza iz enpresaren eta enpresarioen mundua.
enregistratu enregistratu, enregistra, enregistratzen du ad grabatu.
enrobatu enrobatu, enroba, enrobatzen du ad estali.
enroilatu enroilatu (orobat enrollatu), enroila, enroilatzen 1 da/du adkor haragizko harremanean katramilatu.
  2 luze hitz egin, hitz eta pitz jardun.
  3 (era burutua izenondo gisa)
enrolatu enrolatu, enrola, enrolatzen da ad itsasontzi batean izena eman; armadan edo kidekoetan izena eman.
enrollatu enrollatu ik enroilatu.
enroskatu enroskatu, enroska, enroskatzen da ad adkor enroilatu.
ensaiatu ensaiatu ik entsaiatu.
ensaimada ensaimada ik entsaimada.
ensanblatu ensanblatu, ensanbla, ensanblatzen du ad bi pieza edo gehiago ahokatu.
ensilatze ensilatze iz siloetan gordetzea.
ente ente 1 iz materialki edo mentalki esistitzen den gauza edo izakia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
entelegatu entelegatu ik endelegatu.
entelegu entelegu ik endelegu.
entelekia entelekia iz erreala ez den gauza.
entendimendu entendimendu (orobat entendimentu) iz adimena; ulermena, adimendua.
entendimentu entendimentu ik entendimendu.
entenditu entenditu (orobat entenitu), entendi, entenditzen du ad ulertu.
entenga entenga iz hamalauren bat zentimetroko iltzea.
entenitu entenitu ik entenditu.
entente entente
  1 entente cordiale itun adeitsua.
enteradillo enteradillo iz adkor jakin-ustea. ik enteratu 4.
enteratu enteratu (orobat enterau g.er.), entera, enteratzen 1 da ad jakitun egin; jabetu.
  2 (du aditz gisa)
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (era burutua izenondo gisa, adkor) jakin-ustea.
enteratzeke enteratzeke adlag enteratu gabe.
enterau enterau ik enteratu.
entero entero (orobat enteru) izond adkor osoa, erabatekoa.
enterobirus enterobirus iz arnas aparatuko eta digestio aparatuko infekzioak eragiten dituen birus familia.
enterokoko enterokoko iz bakterio mota, hesteeetan eta emakumeen aparatu genitalean bizi dena.
enterradore enterradore iz lur-emailea, lurperatzailea, ehorzlea.
enterramendu enterramendu iz ipar hildakoari lur ematea.
enterratu enterratu, enterra, enterratzen 1 du ad lur eman.
  2 lurperatu.
  3 irud/hed
enterratzaile enterratzaile iz lurperatzailea.
enteru enteru ik entero.
entierro entierro (orobat entierru) iz lur ematea, lurperatzea, ehorzketa; hileta elizkizuna.
entierru entierru ik entierro.
entimema entimema 1 iz silogismo laburtua, premisetako bat falta duena begien bistakotzat hartzen delako.
  2 (hitz elkartuetan)
entitate entitate 1 iz erakundea, elkartea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 entea.
  5 nortasuna.
entoila entoila iz **
entomologia entomologia iz zoologiaren atala, intsektuak aztertzen dituena.
entomologiazale entomologiazale izond entomologiaren zalea dena.
entomologiko entomologiko izond entomologiarena, entomologiari dagokiona.
entomologo entomologo iz entomologian aditua den pertsona.
entonatu entonatu ik intonatu.
entonazio entonazio iz entonatzea.
entraal entraal
  1 entraalean (ezezko esaldietan) adlag ez gutxi, ez maila apalean.
  2 entraaleko (orobat entrabaleko g.er. eta entrebaleko g.er.) izond tartekoa.
  3 (ezezko esaldietan; orobat entraleko g.er. eta entrealeko g.er.) ez txikia, ez hutsala.
entrabaleko entrabaleko ik entraal 2.
entrada entrada iz sarrera.
entraleko entraleko ik entraal 3.
entrama entrama 1 iz tresna ebakitzaileez mintzatuz, ahoa.
  2 gosea, jateko gogo handia.
  3 kontakizunez eta kidekoez mintzatuz, bilbea.
entraņable entrañable izond sakona, bihotzetikakoa.
entrealeko entrealeko ik entraal 3.
entrebaleko entrebaleko ik entraal 3.
entrebista entrebista iz elkarrizketa.
entregatu entregatu, entrega(tu), entregatzen 1 du ad norbait edo zerbait norbaiten eskuetan edo erantzukizunpean jarri. (norbait)
  2 (zerbait)
  3 (nork bere burua; ik 4)
  4 (da aditz gisa)
  · 5 da ad kar edo eraspenez aritu.
  6 (era burutua izenondo gisa)
entregatzaile entregatzaile izond entregatzen duena.
entregatze entregatze iz norbait edo zerbait norbaiten eskuetan edo erantzukizunpean jartzea.
entregu entregu izond iaioa, trebea.
  2 (izen gisa)
entrekosta entrekosta ik entrekot.
entrekot entrekot ( 31 agerraldi; orobat entrekosta agerraldi) iz behi edo zerri xerra lodia, aberearen saihetsen artetik ebakia.
entremes entremes 1 iz jaki eskuarki hotza, plater nagusien aurretik zerbitzatzen dena.
  2 teatro lan laburra, ekitaldi bakarrekoa eta humorezko.
entrenadore entrenadore iz entrenatzailea.
entrenaldi entrenaldi iz entrenatze saioa.
entrenaleku entrenaleku iz entrenatzeko lekua.
entrenamendu entrenamendu ( 11.622 agerraldi; orobat entrenamentu 33 agerraldi) 1 iz entrenatzea, entrenatze saioa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko elkarteetan)
entrenamentu entrenamentu ik entrenamendu.
entrenarazi entrenarazi, entrenaraz, entrenarazten du ad entrenatzera behartu.
entrenatu entrenatu ( 14.274 agerraldi), entrena, entrenatzen 1 da ad jarduera jakin baterako, eta eskuarki kirol batean jarduteko, ariketa egokiak egin.
  2 (du aditz gisa)
  · 3 du ad jarduera jakin baterako, eta eskuarki kirol batean jarduteko norbait prestarazi.
entrenatzaila entrenatzaila ik entrenatzaile.
entrenatzaile entrenatzaile ( 14.274 agerraldi; orobat entrenatzaila g.er. eta entrenatzale g.er.) 1 iz talde edo kideko bat entrenatzen duena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko elkarteetan)
entrenatzale entrenatzale ik entrenatzaile.
entrenatze entrenatze iz jarduera jakin baterako, eta eskuarki kirol batean jarduteko ariketa egokiak egitea.
entrepresa entrepresa iz enpresa.
entrepresari entrepresari iz enpresari.
entresaka entresaka 1 iz bakanketa.
entreteniarazi entreteniarazi (corpusean entreteni arazi soilik), entreteniaraz, entreteniarazten du ad entretenitzera behartu.
entretenibide entretenibide iz entretenitzeko bidea.
entretenigarri entretenigarri 1 iz entretenitzen duen gauza. ik entretenimendu.
  2 izond entretenitzen duena.
  3 (adizlagun gisa)
entretenimendu entretenimendu (orobat entretenimentu g.er.) 1 iz entretenitzea; entretenitzen duen gauza; entretenimenduari loturiko industria. ik entretenigarri.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
entretenimentu entretenimentu ik entretenimendu.
entretenitu entretenitu, entreteni, entretenitzen 1 da ad denbora igaro, eskuarki modu atseginean. Jenerala kupeldegian entretenitu zen ia goiz osoan.
  2 du ad denbora igaroarazi, eskuarki modu atseginean.
  3 irud/hed
  4 zerbait egiten denbora eman.
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 mantendu; zaindu.
  7 (era burutua izen gisa)
  8 irud/hed
entretenitzaile entretenitzaile izond entretenitzen duena.
entretenitzearren entretenitzearren adlag entretenitzeko.
entropia entropia iz magnitude termodinamikoa, sistema baten molekulen desordena maila adierazten duena.
  2 desordena.
entropiko entropiko izond entropiarena, entropiari dagokiona.
entsaiatu entsaiatu ( 188 agerraldi; orobat ensaiatu 17 agerraldi; cf entseaiatu ETCn 187 agerraldi), entsaia, entsaiatzen 1 du ad entseguak egin. ik entseiatu.
  · 2 da ad ipar saiatu.
entsaimada entsaimada ( 9 agerraldi; orobat ensaimada 8 agerraldi) iz espiral formako hostopila.
entsaio entsaio ( 198 agerraldi; cf entsegu ETCn 11.001 agerraldi) iz entsegua.
entsalada entsalada (orobat entselada g,er.) 1 iz eskuarki barazki gordinekin prestatzen den janaria, gatz, olio eta ozpinarekin maneatzen dena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 irud/hed
  7 entsalada-ontzi (orobat entsaladaontzi)
entsaladatxo entsaladatxo iz adkor entsalada.
entsaladilla entsaladilla iz barazki egosi eta zatikatuak nahasiz preatatzen den janarri hotza, eskuarki maionesarekin maneatzen dena.
entseatu entseatu (orobat entsegatu g.er.), entsea, entseatzen 1 da ad saiatu.
  2 (du aditz gisa) saiatu, saiakuntza egin; probatu.
  3 (adizlagunekin)
  4 (era burutua izenondo gisa)
  · 5 du ad entsaiatu.
entsegatu entsegatu ik entseatu.
entsegu entsegu ( 11.001 agerraldi; cf entsaio ETCn 198 agerraldi) 1 iz entsaioa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (errugbian)
  6 iz saioa.
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 saiakera.
entsegugile entsegugile iz errugbian entseguak egiten dituena.
entseguka entseguka adlag entseguak eginez.
entsegutxo entsegutxo iz adkor entsegua.
entseiatu entseiatu ( 187 agerraldi; cf entsaiatu ETCn 188 agerraldi), entseia, entseiatzen. 1 da ad saiatu. ik entseatu; entsaiatu.
  2 entsaiatu.
entseina entseina iz ikur edo inskripzio bat daukan panela.
entseiu entseiu 1 iz entsegua, saioa. ik entsegu.
  2 entsaioa.
  3 (errugbian) ik entsegu 5.
entseiulari entseiulari iz saiakeragilea.
entselada entselada ik entsalada.
enturtu enturtu ik endurtu.
entusiasmatu entusiasmatu, entusiasma, entusiasmatzen 1 da/du ad entusiasmoa sentitu.
  · 2 du ad entusiasmoa sentiarazi.
entusiasmo entusiasmo 1 iz gogo beroa, suhartasuna, karra.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
entusiasta entusiasta izond estusiasmoa duena edo adierazten duena.
entxufatu entxufatu, entxufa, entxufatzen 1 du ad entxufearen bidez konektatu.
  2 gomendio baten bidez lortu.
entxufe entxufe iz argindar sarera tresna elektriko bat konektatzeko gailua, bi osagai dituena; bi osagai horietako bakoitza.
entxupinatu entxupinatu, entxupina, entxupinatzen da/du ad **
entzefaliko entzefaliko izond entzefaloarena.
entzefalitis entzefalitis iz entzefaloaren hantura.
entzefalizazio entzefalizazio iz burmuina garatzea.
entzefalo entzefalo iz ornodunen nerbio sistemaren gune nagusia, burezurreko nerbio organoek osatzen dutena.
entzefalograma entzefalograma ( 47 agerraldi) iz elektroentzefalograma.
entzefalopatia entzefalopatia (orobat enzefalopatia g.er.) iz entzefaloko eritasuna.
entzerratu entzerratu (orobat enzerratu g.er.), entzerra, entzerratzen da ad itxi.
entzerrona entzerrona iz adkor itxialdia.
entzierro entzierro 1 iz adkor itxialdia.
  2 zezenak eskortara eramatea.
entziklika entziklika iz Aita Santuak apezpiku guztiei bidalitako eskutitza, dogma edo doktrinako puntu bati buruz diharduena.
  2 hed
entziklopedia entziklopedia (orobat enziklopedia g.er.) 1 iz eskuarki alfabetoaren hurrenkeraz giza ezaguera guztien edo gai jakin bati dagozkionen berri ematen duen obra.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irud/hed
entziklopediagile entziklopediagile iz entziklopediak idazten dituen pertsona.
entziklopediazale entziklopediazale izond/iz entziklopedista.
entziklopediko entziklopediko izond entziklopediarena, entziklopediari dagokiona; ezaguera handia eta zabala adierazten duena.
entziklopedista entziklopedista 1 izond/iz Diderot eta D’Alembert-en Entziklopedia-ko doktrinen zalea zena.
  2 jakinduria entziklopedikoa duena.
entzima entzima (orobat enzima g.er. eta enzyma g.er.) 1 iz erreakzio biokimikoak eragiten edo bizkortzen dituen proteina disolbagarria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
entzimatiko entzimatiko izond entzimena, entzimei dagokiena.
entzuera entzuera iz entzutea.
entzuketa entzuketa ( 1.049 agerraldi; orobat entzunketa 14 agerraldi) 1 iz entzutea, entzuten egotea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
entzula entzula ik entzule.
entzule entzule ( 12.579 agerraldi; orobat entzula g.er.) 1 iz zerbait, eskuarki hitzaldi edo irratsaio bat, entzuten duena edo entzuten ari dena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ikus-entzule (orobat ikusentzule g.er.)
entzulego entzulego ( 277 agerraldi) iz entzuleak. ik entzuleria.
entzuleria entzuleria ( 766 agerraldi) 1 iz entzuleak. ik entzulego.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
entzumen entzumen 1 iz gorputzaren zentzumena, belarrian datzana eta hotsak eta soinuak sumarazten dituena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (elkarketa kopulatiboa)
  6 irud/hed
  7 entzute eremua.
  8 entzuleria.
entzun entzun ( 152.923 agerraldi), entzun, entzuten 1 du ad entzumenaren bidez sumatu. ik aditu.
  2 (forma inpertsonaletan)
  3 (datibozko formekin)
  4 entzunaren entzunez
  5 entzunezko ik entzunezko.
  6 entzun gabe (orobat entzungabe; erabilera mugatuetan) izond
  7 ez entzun egin (11 )
  8 ez entzuna egin (21 )
  9 ez entzunarena egin (51 )
  10 ikus-entzun (orobat ikusentzun g.er.)
entzunaldi entzunaldi 1 iz entzutea, zerbait entzuten den aldietako bakoitza.
  2 (hitz elkartuetan)
entzunarazi entzunarazi, entzunaraz, entzunarazten 1 du ad entzutera behartu.
entzunbide entzunbide iz entzuteko bidea.
entzundegi entzundegi ik entzuntegi.
entzunerraz entzunerraz izond entzuteko erraza.
entzunezin entzunezin izond ezin entzunezkoa.
entzunezko entzunezko 1 izlag entzutearen bidezkoa, entzutekoa.
  2 ikus-entzunezko1 (orobat ikusentzunezko g.er.) izlag
  3 ikus-entzunezko2 iz
entzungabe entzungabe ik entzun 6.
entzungai entzungai
  1 entzungai izan entzuteko moduan izan.
  2 (beste aditz batzuekin)
  3 (izen gisa)
entzungailu entzungailu 1 iz entzuteko tresna.
  2 (hitz elkartuetan)
entzungaitz entzungaitz iz entzuten zaila dena, ia ezin entzunezkoa.
entzungarri entzungarri 1 izond entzun daitekeena, entzuteko modukoa.
  2 (izen gisa)
entzungarritasun entzungarritasun iz entzungarria denaren nolakotasuna.
entzungela entzungela iz entzungarri bat gertatzen den gela. ik entzuntegi.
entzungor entzungor 1 izond/iz entzun nahi ez duena, entzungor egiten duena.
  2 entzungor egin eskabide, abisu edo aholku batez mintzatuz, jaramonik ez egin, ez entzunarena egin.
entzunketa entzunketa ik entzuketa.
entzunkizun entzunkizun 1 iz entzunezko emanaldi jendaurrekoa.
  2 ikus-entzunkizun iz
entzuntegi entzuntegi ( 137 agerraldi; orobat entzundegi 11 agerraldi) iz ipar auditoriuma. ik entzutegi.
entzute entzute 1 iz entzumenaren bidez sumatzea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 ospea, omena.
  5 ikus-entzute
entzutearren entzutearren adlag entzuteko.
entzutegi entzutegi ( 2.498 agerraldi) iz lurralde jakin bateko auzi eta prozesuetan aginpidea duen epaitegia. ik entzuntegi.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 entzundegia.
entzuteke entzuteke adlag entzun gabe.
entzutetsu entzutetsu 1 izond ospetsua, entzute handikoa.
  2 (adizlagunekin)
entzutetsutasun entzutetsutasun iz entzutetsua denaren nolakotasuna.
enuit enuit ik inuit.
enuldu enuldu izond erkindua.
enumeratu enumeratu, enumera, enumeratzen du ad banaka aipatu.
enunerazio enunerazio iz enumeratzea.
enuntziagarritasun enuntziagarritasun iz enuntzia daitekenaren nolakotasuna.
enuntziatibo enuntziatibo izond enuntziazioarena edo enuntziatuarena, enuntziazioari edo enuntziatuari dagokiona.
enuntziatiboki enuntziatiboki adlag era enuntziatiboan.
enuntziatu enuntziatu1, enuntzia, enuntziatzen 1 du ad adierazi; formulatu.
enuntziatu enuntziatu2 1 iz esaldia, perpausa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
enuntziatzaile enuntziatzaile izond enuntziatzen duena.
enuntziazio enuntziazio 1 iz enuntziatzea; enuntziatzearen ondorioa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
enura enura iz duda, zalantza.
enuresia enuresia iz gernu egite nahiaz kanpokoa.
enuxant enuxant ik enuxent.
enuxent enuxent izond/iz ipar inuzentea, tolesgabea.
enuxentzia enuxentzia iz ipar inuzentzia, xalotasuna.
enzefalopatia enzefalopatia ik entzefalopatia.
enzerratu enzerratu ik entzerratu.
enziklopedia enziklopedia ik entziklopedia.
enzima enzima ik entzima.
enzyma enzyma ik entzima.
eņe eñe iz Ñ letraren izena.
eoliko eoliko 1 izond haizeari dagokiona.
  2 haizez dabilena.
  3 (izen gisa)
  4 parke eoliko generadore eolikoak dauden eremua.
eolipila eolipila iz urez beteriko esfera, berotzean lurruna jaurtitzen duena erdialdean dituen bi hodi kurbatutatik, esfera biraraziz.
eozeno eozeno iz hirugarren aroko periodo antzinakoena.
epai epai1 1 iz epaile edo epaimahai batek adieraziriko erabakia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 epaiketa.
  7 epai-mahai ik epaimahai.
epai epai2 1 iz ebakitzea.
  2 (aizkolariak)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 ebakidura.
  5 sekzioa.
  6 epai aro (orobat epaiaro)
  7 epai gela ik epaigela.
epaiaro epaiaro ik epai 6.
epaibide epaibide iz epaiketaren bidea.
epaiezin epaiezin izond ezin epaituzkoa.
epaigailu epaigailu iz epaitzeko gailua.
epaigela epaigela ( 64 agerraldi; orobat epai gela 50 agerraldi) iz epaiketen gela.
epaikari epaikari iz epailea.
epaiketa epaiketa ( 33.080 agerraldi) 1 iz epaitzea; epaitzearen ondorioa.
  2 (izenonondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
epailari epailari iz epailea.
epaile epaile1 ( 84.989 agerraldi) 1 iz zernahi motatako gorabehera edo auzietan, eta eskuarki lege auzietan, epaia emateko esku duen pertsona. ik juje; epailari; ebazle; epaimahaiko.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (izenondo gisa)
  6 (kiroletakoa)
  7 irud/hed
epaile epaile2 iz ebakitzen duena.
epaileburu epaileburu iz epaileen burua.
epailekeria epailekeria iz epailearen eintza gaitzesgarria.
epaileku epaileku iz epiatzeko lekua. ik epaitegi.
epaileorde epaileorde iz epailearen ordezkoa.
epailetza epailetza 1 iz epaile kargua; epaile jarduna.
  2 (bertsolaritzan )
epaimahai epaimahai ( 10.290 agerraldi; orobat epai-mahai g.er.) 1 iz auzi batean, edo leihaketa edo sariketa batean epaile gisa aritzen direnen multzoa. ik mahai 6; tribunal.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko elkarteetan)
epaimahaiburu epaimahaiburu 1 iz epaimahai baten burua.
  2 (lehiaketetan)
epaimahaikide epaimahaikide iz epaimahai bateko kidea. ik epaimahaiko.
  2 (lehiaketetan)
  3 (hitz elkartuetan)
epaimahaiko epaimahaiko iz epaimahai bateko kidea. ik epaimahaikide.
epaimen epaimen iz epaitzeko ahalmena.
epaite epaite iz ebakitzea.
epaitegi epaitegi ( 23.364 agerraldi) 1 iz auzitegia, eskuarki epaile bakarra duena; hura ezarrita dagoen eraikina.
  2 (erdi aroan)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 irud/hed
epaitondo epaitondo iz enborra moztu ondoren lurrari atxikia gelditzen den zuhaitz zatia. ik motzondo.
epaitu epaitu1, epai(tu), epaitzen 1 du ad epaia eman, epaile gisa erabaki. ik jujatu.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun eta kidekoekin)
  4 (era burutua izenondo edo izen gisa)
epaitu epaitu2, epai(tu), epaitzen (orobat epaiten) 1 du ad ebaki.
epaitze epaitze iz epaia ematea, epaile gisa erabakitzea.
epaitzearren epaitzearren adlag epaitzeko.
epantxatu epantxatu, epantxa(tu), epantxatzen du ad eragotzi, galarazi.
epatante epatante izond oso harrigarria, aho zabalik uzten duena.
epatatu epatatu, epata(tu), epatatzen 1 du ad harritu, aho zabalik utzi.
epe epe 1 iz zerbait egiteko denbora bitartea; nolabait mugatutako denbora bitartea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
epealdi epealdi iz epea.
epedun epedun izond epea duena.
epeka epeka 1 adlag epetan.
  2 epekako izlag
epel epel 1 izond bero samarra, tenperatura ez hotza eta ez beroa. ik hotzil; hotzepel.
  2 karrik ez duena.
  3 (adizlagun gisa)
  4 (hitz elkartuetan leen osagai gisa)
  5 (izen gisa)
  6 epelak egundokoak.
  7 epelean (orobat epeletan) adlag
  8 epel-epel
epelaldi epelaldi 1 iz giro epeleko aldia.
  2 irud/hed
epelalditxo epelalditxo iz adkor epelaldi laburra.
epelarazi epelarazi, epelaraz, epelarazten du ad epeltzera behartu.
epeldu epeldu, epel(du), epeltzen 1 da/du ad epel bihurtu, epel gelditu arte tenperatura berotu edo hoztu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izen gisa)
epelduxe epelduxe izond epeldu samarra.
epelkeria epelkeria iz epeltasun gaitzesgarria.
epelki epelki adlag epeltasunez.
epelsko epelsko adlag epel samar.
epeltasun epeltasun 1 iz epela denaren nolakotasuna.
  2 karrik ez duenaren nolakotasuna.
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan)
epeltxe epeltxe ik epelxe.
epeltxo epeltxo izond adkor epela. ik epelxe.
epeltzaile epeltzaile izond epeltzen duena.
epeltze epeltze iz epel bihurtzea, epel gelditu arte tenperatura berotzea edo hoztea.
epeltzearren epeltzearren adlag epeltzeko.
epelxe epelxe (orobat epeltxe) izond adkor epela. ik epeltxo.
epemuga epemuga (orobat epe muga g.er.) 1 iz epearen muga; epea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
epentesi epentesi iz hitz baten barnean fonema bat gehitzea, eskuarki ahoskatzea errazteko.
epeņo epeño iz adkor epe laburra.
eper eper 1 iz faisaiaren familiako hegaztia, lepo-motza, moko- eta zango-gorria, hegaldi motzekoa (Alectoris eta Perdix sp).
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
eperdi eperdi ik ipurdi.
eperki eperki iz eperraren haragia.
eperzale eperzale izond eperren zalea dena.
epidemia epidemia ( agerraldi) 1 iz lurralde eta denbora berean biztanleen zati handi bati erasotzen dion eritasun kutsakor oro, eta eskuarki Yersin-en baziloak eraginikoa. ik izurri; izurrite.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
epidemiologia epidemiologia 1 iz epidemien azterketa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik epidemiologiko.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
epidemiologiko epidemiologiko izond epidemiologiarena, epidemiologiari dagokiona. ik epidemiologia 2.
epidemiologo epidemiologo iz epidemiologian aditua den pertsona.
epidermiko epidermiko izond azalekoa, sakontasunik gabea.
epidermis epidermis iz animalien larruaren azaleko geruza. ik larruazal.
epidiktiko epidiktiko izond literatura generoez mintzatuz, pertsona baten laudorioa edo gaitzespena duena gaitzat.
epidural epidural izond kanpo meningearen gainean kokatua.
  2 gune epiduralari dagokiona.
  3 (izen gisa) gune epiduralean ezartzen den anestesia.
epifania epifania 1 iz urtarrilaren 6an ospatzen den festaburua, Erregeen gurpena gogoratzen dena.
  2 agerkundea, adierazpena.
epifaniko epifaniko izond epifaniarena, epifaniari dagokiona.
epifisi epifisi iz hezur luze baten buru zabaldua.
epigenesi epigenesi iz ernamuin zelula baten garapena, mailakako dibertsifikazioaren ondoriozkoa. · irud/hed
epigenetiko epigenetiko izond epigenesiarena, epigenesiari dagokiona.
epigono epigono iz aurreko estilo edo eskola bateko maisu edo artista baten jarraitzailea.
epigrafe epigrafe (orobat epigrafo g.er.) iz idazki baten edukiaren izenburu edo adirazpena.
epigrafetxo epigrafetxo iz epigrafe laburra.
epigrafiko epigrafiko iz idazkunei, eskuarki antzinakoei, dagokiena.
epigrafikoki epigrafikoki adlag era epigrafikoan.
epigrafo epigrafo ik epigrafe.
epigrama epigrama iz poema satiriko laburra; esaldi edo adierazpen laburra, eskuarki satirikoa.
  2 (izenondoekin)
epika epika iz poesia epikoa literatura motatzat hartua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
epiklesi epiklesi iz apaizak sagaran esaten duen otoitza, zeinaren bidez eskatzen baitu ogia eta ardoa Kristoren gorputz eta odol bihur daitezen.
epiko epiko 1 izond epopeiari dagozkion egitandiak kontatzen dituena; epikari dagokiona.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
epikoki epikoki adlag modu epikoan.
epikotasun epikotasun iz epikoa denaren nolakotasuna.
epikureanismo epikureanismo ik epikureismo.
epikurear epikurear ik epikurotar.
epikureismo epikureismo (orobat epikureanismo g.er) iz Epikurok K.a._IV mende bukaeran sortu zuen filosofia doktrina, ongi handiena plazerra dela dioena; plazerra soilik bilatzeko jokaera.
epikureo epikureo 1 izond/iz Epikurori edo epikureismoari dagokiona; epikureismoaren jarraitzailea. ik epikurotar.
  2 plazerra baino bilatzen ez duena.
epikureotar epikureotar ik epikurotar.
epikuroar epikuroar ik epikurotar.
epikurotar epikurotar (orobat epikurear, epikureotar eta epikuroar) izlag/iz epikureoa.
epikurozale epikurozale izond Epikuroren doktrinaren zalea dena.
epilepsia epilepsia 1 iz nerbio eritasuna, aldizkako konorte galtzea eta gorputz dardarak ezaugarri dituena. ik erori 8.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat epilepsi g.er.)
epilepsialdi epilepsialdi iz epilepsia krisialdia.
epileptiko epileptiko 1 izond epilepsiarena, epilepsiari dagokiona. ik epilepsia 3.
  2 irud/hed
  · 3 iz epilepsiak jotako pertsona.
epilogo epilogo 1 iz idazlan baten hitzatzea.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
epimetear epimetear izond Epimeteori dagokiona; gertaturiko gauzak atzerapenarekin ikusten dituena.
epipaleolito epipaleolito iz historiaurreko aroa, paleolitoaren eta neolitoaren artekoa.
episilogismo episilogismo iz bi silogismoen batura, zeinean lehenaren ondorioa bigarrenaren premisa baita.
episiotomia episiotomia iz emakumearen perineoan, erditzea errazteko, egiten den ebaki kirurgikoa.
episkopal episkopal izond apezpikuari edo apezpikuei dagokiena.
episkopaldar episkopaldar izond/iz elizez mintzatuz, eliza anglikanoaren adar autonomoa osatzen duena; eliza horren jarraitzailea.
episodiko episodiko izond testuinguruduna.
episodio episodio iz gertaera sail baten barnean bereiz daiteken atala.
episteme episteme iz ezaguera.
epistemiko epistemiko izond epistemearena, epistemeari dagokiona.
epistemikoki epistemikoki adlag era epistemikoan.
epistemologia epistemologia 1 iz ezagueraren metodoaren edo oinarrien teoria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
epistemologiko epistemologiko izond epistemologiarena, epistemologiari dagokiona.
epistemologikoki epistemologikoki adlag era epistemologikoan.
epistemologizatu¸ epistemologizatu¸ epistemologiza, epistemologizatzen du ad epistemologiko bihurtu.
epistemologizazio epistemologizazio 1 iz epistemologizatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
epistemologo epistemologo iz epistemologian aditua den pertsona.
epistola epistola (orobat epixtola g.er.) 1 iz Apostoluek beren jarraitzaileei idatzi zizkieten gutunetako bakoitza; Mezaren zatia, lehen otoitzen ondoan, delako gutun horietako zati bat irakurtzen dena.
  2 irud/hed
epistolar epistolar izond eskutitzen bidez gauzatzen den literatur lana.
epistolario epistolario iz epìstola bilduma.
epitafio epitafio 1 iz hilarrian ezartzen den esaldia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
epitafiozale epitafiozale izond epitafioen zalea dena.
epitalamio epitalamio iz eztei abesti lirikoa.
epitelial epitelial izond epitelioarena, epitelioari dagokiona.
epitelio epitelio iz organismoko barne edo kanpo azala osatzen duen ehun trinkoa, barrunbeak estaltzen dituena.
epiteto epiteto 1 iz izena ezaugarritzen duen izenondo edo partizipioa.
  2 (izenondoekin)
epitome epitome 1 iz idazlan baten laburpena.
  2 irud/hed
epixtola epixtola ik epistola.
epizentro epizentro iz lurrikara edo itsasikara baten hipozentroaren bertikalean dagoen lur azaleko puntua.
  2 irud/hed
epizeria epizeria iz ipar janari saltegia.
epiziklo epiziklo iz antzinako astronomian, planeta baten orbita ustez zirkularraren gainean eratzen den zirkulua, delako planetaren itxurazko higidura azaltzeko erabiltzen zena.
epizikloide epizikloide iz zirkunferentzia bateko puntu batek marratzen den kurba, beste zirkunferentzia baten gainean biratzen denean.
epizootia epizootia iz animaleei erasaten dien epidemia.
epodo epodo iz poesigintzan, lerro luze batek eta labur batek osatzen duten konbinazio metrikoa; konbinazio horrekin idatziriko poema.
epoka epoka iz garaia.
eponimo eponimo izond/iz pertsonez, animaliez edo gauzez mintzatuz, zerbaiti, eskuarki toki edo garai bati, izena ematen diona.
epopeia epopeia 1 iz heroi bat edo egitandi gogoangarri bat goraipatzea helburutzat duen poema luzea; egitandi gogoangarria.
  2 irud/hed
epopeiatxo epopeiatxo iz adkor epopeia xumea.
epotx epotx iz nanoa.
epsilon epsilon iz alfabeto grekoko bosgarren letra.
epuru epuru ik ipuru.
epuruketa epuruketa ik ipuruketa.
era era ( 113.566 agerraldi) iz 1 zerbait agertzen, gertatzen edo gauzatzen den itxura berezi edo jakina. ik modu; molde; manera; gisa; forma. (ikus beheko konbinatorian era hitzaren agerraldi maizkoenak).
  2 eraz adlag egoki.
  3 era burutu ik burutu 4.
  4 era izan aukera izan.
erabagi erabagi ik erabaki.
erabaki erabaki1 ( liburu eta 269.764 agerraldi; orobat erabagi g.er.), erabaki, erabakitzen du ad auzitan edo zalantzatan dagoenari buruz erabateko asmoa hartu edo iritzia eman (ikus beheko konbinatorian erabaki aditzaren eta izenaren agerraldi maizkoenak).
erabaki erabaki2 1 iz erabakitzea; erabakitzearen ondorioa. (ikus erabaki aditzaren sarrerako konbinatorian erabaki aditzaren eta izenaren agerraldi maizkoenak).
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  · 9 izond pertsonez mintzatuz, erabakitasunez aritzen dena.
erabakiezin erabakiezin izond ezin erabakizkoa.
erabakiezintasun erabakiezintasun iz erabakiezina denaren nolakotasuna.
erabakigai erabakigai iz batzar edo kideko batean erabakitzeko dagoen gaia.
erabakigarri erabakigarri ( 15.869 agerraldi) 1 izond zerbait erabakitzeko oinarrizkoa gertatzen dena; erabateko ondoriora eramaten duena. ik erabakitzaile.
  2 (adizlagun edo kideko baten eskuinean)
erabakigarritasun erabakigarritasun iz erabakigarria denaren nolakotasuna.
erabakigile erabakigile iz erabakia hartzen duena.
erabakigune erabakigune iz erabakitzeko gunea.
erabakikortasun erabakikortasun ik erabakiortasun.
erabakimen erabakimen iz erabakitzeko ahalmena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 erabakimenezko izlag
erabakimendu erabakimendu iz erabakimena.
erabakior erabakior 1 izond erabakigarria.
  2 (adizlagun gisa)
erabakiortasun erabakiortasun (orobat erabakikortasun) iz erabakigarritasuna.
erabakitasun erabakitasun 1 iz zalantzarik, duda-mudarik ez duenaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 erabakitasunez (orobat erabakitasunaz g.er.) zalantzarik, duda-mudarik gabe.
erabakitsu erabakitsu 1 izond erabakimenez betea.
  2 (adizlagun gisa)
  3 erabakigarria.
erabakitzaile erabakitzaile (orobat erabakizale g.er.) izond/iz erabakitzen duena; erabakitzeko ahalmena duena.
erabakitze erabakitze iz auzitan edo zalantzatan dagoenari buruz erabateko asmoa hartzea edo iritzia ematea.
erabakitzear erabakitzear adlag erabakitzeko zorian.
erabakitzearren erabakitzearren adlag erabakitzeko.
erabakitzeke erabakitzeke adlag erabaki gabe.
erabakizale erabakizale ik erabakitzaile.
erabakizun erabakizun iz hartu behar den erabakia.
  2 adlag erabakitzeko.
erabat erabat ( 61.549 agerraldi) adlag osoki, guztiz. (ikus beheko konbinatorian erabat adizlagunaren agerraldi maizkoenak).
erabateko erabateko 1 izlag osoa; oro harrezkoa.
  2 (izenondo gisa)
  3 (izan aditzarekin)
erabatekotasun erabatekotasun iz erabatekoa denaren nolakotasuna.
erabe erabe ik herabe.
erabelar erabelar iz patataren familiako landarea, orriak iletsuak eta loreak gainetik horiak eta azpitik gorriak dituena (Hyoscyamus niger).
eraberekotasun eraberekotasun iz era berekoa denaren nolakotasuna.
eraberriarazi eraberriarazi, eraberriaraz, eraberriarazten du ad eraberritzera behartu.
eraberrikuntza eraberrikuntza iz eraberrizea.
eraberritu eraberritu, eraberri(tu), eraberritzen 1 da ad itxura edo izaera berria hartu. ik berriztatu; berritu 2.
  2 du ad itxura edo izaera berria eman.
  3 (era burutua izenondo gisa)
eraberritzaile eraberritzaile izond/iz eraberritzen duena.
eraberritze eraberritze 1 iz itxura edo izaera berria hartzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
erabide erabide 1 iz eratzeko bidea, garapena.
  2 neurritasuna.
erabidetsu erabidetsu izond neurritsua.
erabidetu erabidetu, erabide(tu), erabidetzen du ad erabidea eman.
erabilaldi erabilaldi iz erabiltzen den aldia.
erabilarazi erabilarazi, erabilaraz, erabilarazten du ad erabiltzera behartu.
erabilera erabilera ( 41.089 agerraldi) 1 iz erabiltzea, eskuarki erabiltzeko modua. ik erabilketa; erabilbide.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
erabilerraz erabilerraz ( 255 agerraldi; orobat erabilterraz 25 agerraldi) izond erraz erabiltzen dena.
erabilezin erabilezin ( 105 agerraldi; orobat erabiltezin 52 agerraldi, eta erabiliezin 1 ) 1 izond ezin erabilizkoa.
  2 (adizlagun gisa)
erabilgai erabilgai 1 iz erabiltzeko gaia.
  2 (adizlagun gisa)
erabilgaitasun erabilgaitasun iz erabilia izateko gaitasuna.
erabilgaitz erabilgaitz izond erabiltzen zaila dena, ia ezin erabilizkoa.
erabilgarri erabilgarri 1 izond erabil daitekeena, erabilzeko modukoa.
  2 (izan edo kideko aditzekin)
  3 (adizlagun gisa)
erabilgarritasun erabilgarritasun (orobat erabiligarritasun g.er.)1 iz erabilgarria denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
erabilgo erabilgo iz erabiltzeko ahalmena.
erabili erabili ( 338.367 agerraldi), erabil, erabiltzen 1 du ad helburu edo egitekoren baterako baliarazi. ik usatu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
erabiliarazi erabiliarazi ik erabilarazi.
erabilientsu erabilientsu ik erabili 3.
erabiliezin erabiliezin ik erabilezin.
erabiligarritasun erabiligarritasun ik erabilgarritasun.
erabilkeria erabilkeria iz erabilera gaitzesgarria.
erabilketa erabilketa ( 16 agerraldi) iz erabiltzea. ik erabilpen; erabilera.
erabilki erabilki adlag ipar erabiltzen.
erabilkor erabilkor izond erabilerraza.
erabilkortasun erabilkortasun iz erabilkorra denaren nolakotasuna.
erabilmolde erabilmolde iz erabilera.
erabilpen erabilpen ( 5.235 agerraldi) 1 iz erabiltzea. ik erabilketa; erabilera.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
erabilterraz erabilterraz ik erabilerraz.
erabiltezin erabiltezin ik erabilezin.
erabiltsu erabiltsu ik erabil 3.
erabiltzaile erabiltzaile ( 19.528 agerraldi; orobat erabiltzale 3 agerraldi) 1 iz adierazten dena erabiltzen duen pertsona.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (izenondo gisa)
erabiltzale erabiltzale ik erabiltzaile.
erabiltze erabiltze 1 iz helburu edo egitekoren baterako baliaraztea.
  2 (hitz elkartuetan)
erabiltzearren erabiltzearren adlag erabiltzeko.
erabiltzeke erabiltzeke adlag erabili gabe.
eradan eradan, eradaten du ad edanarazi.
eradoski eradoski, eradozkitzen 1 du ad edoskiarazi.
  2 irud/hed
eradoskitze eradoskitze iz edoskiaraztea.
eraendu eraendu, eraen, eraentzen du ad gobernatu, administratu.
eraentza eraentza iz gobernatzea, administratzea.
eragabe eragabe 1 izond era edo neurririk ez duena, gisagabea. ik itxuragabe.
  2 (adizlagun gisa)
  3 eragabeko eragabea.
eragabekeria eragabekeria iz gauza eragabea.
eragabeki eragabeki adlag modu eragabean.
eragabetu eragabetu da/du ad eragabea bilakatu.
eragaitz eragaitz izond eragabea.
eragiketa eragiketa ( 10.210 agerraldi)1 iz helburu jakin bat lortzeko egituratzen den ekintza saila.
  2 (matematikan)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
eragile eragile ( 47.721 agerraldi) izond 1 eragiten duena; nahi edo espero den ondorioa lortzen duena. ik eragingarri.
  · 2 iz eragiten duen pertsona edo gauza.
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  7 eragiledun izlag
  8 lo-eragile ik loeragile.
eragiledun eragiledun ik eragile 7.
eragiletasun eragiletasun iz eragilearen nolakotasuna.
eragiletza eragiletza iz eragile izatea.
eragimen eragimen iz eragite ahalmena.
eragin eragin1 ( 255.927 agerraldi) dio ad. 1 zerbait egitera bultzatu; eginarazi. (ikus beheko konbinatorian eragin aditzaren agerraldi maizkoenak).
eragin eragin2 1 iz zerbaitek edo norbaitek beste zerbaitetan edo norbaitengan ondorio bat eragitea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 eraginpe (toki atzizkiekin)
  6 (ikus eragin aditzaren konbinatorian eragin izenaren agerraldi maizkoenak).
eraginaldi eraginaldi iz eragiten den aldia.
eraginarazi eraginarazi, eraginaraz, eraginarazten du ad eragitera behartu.
eraginbera eraginbera izond hunkibera, sentibera.
eragindu eragindu, eragin(du), eragintzen du ad eragin.
eraginerraz eraginerraz izond erraz eragiten zaiona.
eraginezko eraginezko izlag adierazten denaren eraginez zertua.
eragingabe eragingabe izond eraginik ez duena.
eragingabetu eragingabetu, eragingabe(tu), eragingabetzen da/du ad eraginik gabea bihurtu.
eragingailu eragingailu iz eragiten duen gailua.
eragingaiztasun eragingaiztasun iz ia ezin eraginezkoa denaren nolakotasuna.
eragingarri eragingarri izond 1 eragiten duena, eragina duena. ik eragile.
  2 (izan aditzarekin)
  · 3 iz eragiten duen gauza. ik bultzagarri.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  6 atzera-eragingarri izond
eragingarritasun eragingarritasun 1 iz eragingarria denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
eragingor eragingor ik eraginkor.
eragingune eragingune iz eragite gunea.
eraginka eraginka adlag eragin eginez.
eraginki eraginki adlag eragiten.
eraginkor eraginkor ( 22.998 agerraldi) izond nahi edo espero den ondorioa lortzen duena; eragina duena. ik eragile.
eraginkorki eraginkorki 1 adlag eraginkotasunez.
eraginkortasun eraginkortasun ( 9.862 agerraldi) 1 iz eraginkorra denaren nolakotsuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
eraginpe eraginpe ik eragin2 5.
eragintasun eragintasun iz eraginkortasuna.
eragintxo eragintxo iz eragin txikia.
eragintza eragintza iz bulkada, eragina.
eragipen eragipen iz eragina.
eragite eragite iz zerbait egitera bultzatzea; eginaraztea.
eragiteke eragiteke adlag eragin gabe.
eragole eragole izond ari dena, diharduena.
eragon eragon, eragon, eragoten du ad ari izan, jardun.
eragotzi eragotzi ( 18.026 agerraldi), eragotz, eragozten 1 du ad zerbait egiten edo burutzen ez utzi. ik galarazi 2; poxelatu; debekatu.
  2 (zer osagaia aditz izen bat denean)
  3 (adizlagun eta kidekoekin)
eragozgaitz eragozgaitz izond eragozten zaila, ia ezin eragotzizkoa.
eragozgarri eragozgarri 1 iz eragozpena.
  2 (izenondo gisa) ik eragozle.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
eragozgarriro eragozgarriro (corpusean eragozkarriro soilik) adlag era eragozgarrian.
eragozkarri eragozkarri ik eragozgarri.
eragozkarriro eragozkarriro ik eragozgarriro.
eragozle eragozle 1 izond/iz eragozten duena, eragozpenak jartzen dituena. ik eragozgarri 2.
  · 2 iz kontzientzia-eragozlea.
  3 irud/hed
  4 kontzientzia-eragozle iz kontzientzia arrazoiengatik soldadutzari uko egiten dion pertsona.
eragozpen eragozpen ( 18.026 agerraldi) iz 1 zerbait eragozten duen gauza. ik eragozgarri, eragozpide.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (elkarketa kopulatiboetan)
  6 kontzientzia eragozpen kontzientzia arrazoiengatik soldadutzari uko egitea.
eragozpenka eragozpenka adlag eragozpenak jartzen.
eragozpentxo eragozpentxo iz adkor eragozpen txikia.
eragozpide eragozpide iz objekzioa.
eragoztearren eragoztearren adlag eragozteko.
eragozteke eragozteke adlag eragotzi gabe.
erahil erahil ik erail.
erahilarazi erahilarazi ik erailarazi.
erahilketa erahilketa ik erailketa.
erahiltzaile erahiltzaile ik erailtzaile.
erahiltze erahiltze ik erailtze.
eraikarazi eraikarazi ik eraikiarazi.
eraiketa eraiketa 1 iz eraikitzea.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
eraiki eraiki ( 93.003 agerraldi), eraikitzen (orobat eraikiten g.er.) 1 du ad hainbat ekai elkartuz, lurrean jaso.
  2 irud/hed
  3 ongi aritzeko eredua eman.
  4 (era burutua izenondo gisa)
eraikiarazi eraikiarazi (orobat eraikarazi g.er.) eraikiaraz, eraikiarazten 1 du ad eraikitzera behartu.
  2 irud/hed
eraikiarazle eraikiarazle izond/iz eraikiarazten duena.
eraikidura eraikidura 1 iz ipar eraikina.
  2 eraikitzea.
  3 irud/hed
eraikiera eraikiera iz eraikitzeko era.
eraikigarri eraikigarri 1 izond orubeez mintzatuz bertan eraiki daitekeena.
  2 ongi aritzeko eredu gisa balio duena.
eraikikor eraikikor izond eraikigarria, ongi aritzeko eredu gisa baio duena.
eraikile eraikile izond eratzailea.
eraikin eraikin ( 44.768 agerraldi) iz eskuarki bizitzeko edo kideko zereginetarako egiten den eraikuntza. ik eraikuntza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 eraikin tzar ik eraikintzar.
eraikintzar eraikintzar (orobat eraikin tzar) iz adkor eraikin handia.
eraikitzaile eraikitzaile (orobat eraikitzale g.er.) 1 izond eraikitzen duena.
  2 irud/hed
  3 (izen gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
eraikitzale eraikitzale ik eraikitzaile.
eraikitze eraikitze 1 iz hainbat ekai elkartuz, lurrean jasotzea.
  2 eraikina.
eraikitzear eraikitzear adlag eraikitzeko zorian.
eraikitzeke eraikitzeke adlag eraiki gabe.
eraikizale eraikizale izond eraikitzeko zaletasuna duena.
eraikizun eraikizun iz eraikina.
eraikuntza eraikuntza ( 93.003 agerraldi; orobat eraikuntze g.er.) 1 iz eraikitzea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 irud/hed (izenondo eta izenlagunekin)
  7 irud/hed (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 irud/hed (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 eraiki den gauza fisikoa. ik eraikin.
  10 (izenondo eta izenlagunekin)
  11 (hitz elkartuetan)
  12 eraikinak eta kidekoak egiteko jarduera.
  13 bertuetaren bidean ongi aritzea edo aritzeko eredua ematea; horren ondorioa.
eraikuntze eraikuntze ik eraikuntza.
erail erail (orobat erahil g.er.), erailtzen 1 du ad aurrez pentsatuz eta maltzurkeriaz hil. ik asasinatu.
  2 adkor
  3 (adizlagun eta kidekoekin)
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 irud/hed adkor
erailarazi erailarazi (orobat erahilarazi), erailaraz, erailarazten du ad erailtzera behartu.
eraile eraile1 (orobat erahile g.er.) 1 iz aurrez pentsatuz eta maltzurkeriaz hiltzen duen pertsona.
  2 (era burutua izen gisa)
eraile eraile2 ik ereile.
erailketa erailketa (orobat erahilketa g.er.) 1 iz erailtzea.
  2 adkor
erailtzaile erailtzaile (orobat erahiltzaile) 1 izond/iz erailtzen duena.
  2 irud/hed
erailtze erailtze (orobat erahiltze) iz 1 aurrez pentsatuz eta maltzurkeriaz hiltzea.
  2 adkor
erain erain ik erein.
eraisgarri eraisgarri izond eraits daitekeena, eraisteko modukoa.
eraisketa eraisketa 1 iz lurrera eroraraztea. ik eraispen.
  2 irud/hed
eraiskuntza eraiskuntza iz adkor eraisketa.
eraisle eraisle (orobat erausle) izond/iz eraisten duena, suntsitzailea.
eraispen eraispen iz lurrera eroraraztea. ik eraisketa.
  2 irud/hed
eraiste eraiste iz lurrera eroraraztea. ik eraisketa; eraispen.
eraitsi eraitsi ( 5.214 agerraldi; orobat erautsi g.er.), eraits, eraisten 1 du ad jaitsarazi, erorarazi; jaitsi.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
eraitsiarazi eraitsiarazi, eraitsiaraz, eraitsiarazten du ad eraistera behartu.
eraitsitzale eraitsitzale izond eraisten duena.
eraizi eraizi, eraiz, eraizten du ad atera. ik erauzi.
erakargarri erakargarri ( 10.653 agerraldi) 1 izond erakartzen duena. (pertsonez)
  2 (bestelakoez)
  3 (adizlagunekin)
  4 (adizlagun gisa)
  5 (izen gisa)
erakargarriro erakargarriro adlag modu erakargarrian.
erakargarritasun erakargarritasun 1 iz erakargarria denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
erakargune erakargune iz erakartzen duen gunea.
erakarle erakarle izond erakartzen duena.
erakarmen erakarmen 1 iz erakartzeko ahalmena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
erakarpen erakarpen 1 iz erakartzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
erakarrarazi erakarrarazi, erakarraraz, erakarrarazten du ad erakartzera behartu, erakarri.
erakarri erakarri ( 18.827 agerraldi), erakar, erakartzen 1 du ad norbaitek edo zerbaitek, indarren baten bidez, norbait edo zerbait hurbilarazi edo etorrarazi. (norbaitek norbait)
  2 (norbaitek zerbait)
  3 (zerbaitek norbait)
  4 (zerbaitek zerbait)
  5 (adizlagunekin)
  6 erakar indar
erakartasun erakartasun iz erakartzeko nolakotasuna.
erakartze erakartze iz norbaitek edo zerbaitek, indarren baten bidez, norbait edo zerbait hurbilaraztea edo etorraraztea.
erakasbide erakasbide ik irakasbide.
erakasgai erakasgai ik irakasgai.
erakasgarri erakasgarri ik irakasgarri.
erakasi erakasi ik irakatsi.
erakasketa erakasketa ik irakasketa.
erakaskuntza erakaskuntza ik irakaskuntza.
erakasle erakasle ik irakasle.
erakaslekide erakaslekide ik irakaslekide.
erakaspen erakaspen ik irakaspen.
erakaspengarri erakaspengarri ik irakaspengarri.
erakastegi erakastegi ik irakastegi.
erakatsaldi erakatsaldi ik irakastaldi.
erakatsi erakatsi ik irakatsi.
erakera erakera iz eratzeko era. ik eraketa.
eraketa eraketa 1 iz eratzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
erakin erakin ik irakin.
erako erako izond egokia, gisakoa.
erakotasun erakotasun iz erakoa denaren nolakotasuna.
erakunde erakunde ( 155.143 agerraldi; orobat erakunte g.er.) 1 iz estatu, nazio eta kidekoek, bere burua gobernatzeko edo egiteko funtsezkoenak bideratzeko eratzen dituen elkarte nagusietako bakoitza; giza multzo egiteratua, eskuarki gizartean funtzezko egiteko bat betetzen duena. ik organizazio.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (ETA izendatzeko; orobat Erakunde)
erakundeburu erakundeburu iz erakunde bateko burua.
erakundetu erakundetu, erakunde(tu), erakundetzen da/du ad erakunde bihurtu.
erakundetzaile erakundetzaile izond erakundetzen duena.
erakundetze erakundetze iz erakunde bihurtzea.
erakunte erakunte ik erakunde.
erakuntza erakuntza iz eratzea.
erakurtzaile erakurtzaile ik irakurtzaile.
erakusaldi erakusaldi ik erakustaldi.
erakusbide erakusbide iz zerbait erakusteko bidea. ik irakasbide.
erakusburu erakusburu iz erakusgarria.
erakusgai erakusgai 1 iz erakusten den gauza. ik irakasgai.
  2 (adizlagun gisa)
  3 erakusgai egon
  4 erakusgai izan da/du ad
erakusgailu erakusgailu iz zerbait erakusten den gailua.
erakusgarri erakusgarri ( 4.273 agerraldi) 1 iz/izond aipatzen dena erakusten duena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (izenondo gisa) erakusten duena.
  6 erakusgarri izan du ad
erakusgela erakusgela iz erakusketa gela.
erakusgune erakusgune iz erakusketak egiteko gunea. ik erakustoki.
erakuskari erakuskari iz zerbait ezagutzeko, bertatik erakusten den zati edo kopuru txikia. ik mostra.
erakuskeria erakuskeria iz erakuste gaitzesgarria.
erakusketa erakusketa 1 iz erakustea, eskuarki arte lanak edo ekoizpenak erakusteko jendaurrean egiten dena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
erakusketari erakusketari iz erakusketa batean parte hartzen duen pertsona.
erakuski erakuski adlag erakusten.
erakusle erakusle izond hatzez mintzatuz, erpuruaren ondoan dagoena.
  · 2 iz zerbait erakusten duen pertsona.
  2 adierazten duena erakusten duen gauza.
  3 izenordain erakuslea.
  4 hatz erakuslea.
  5 izenordain erakuslea.
  6 atzamar erakusle hatz erakuslea.
  7 behatz erakusle hatz erakuslea.
  8 bide-erakusle izond/iz bidea erakusten duena.
  9 hatz erakusle eskuko bigarren hatza, erpuruaren ondoan dagoena.
erakuslehio erakuslehio 1 iz dendetan eta kidekoetan, kanpoaldeko lehio modukoa, salgaiak erakusteko erabiltzen dena. ik erakustegi.
  2 irud/hed
erakusleku erakusleku iz erakustokia.
erakusmahai erakusmahai iz zerbait, eskuarki salgaiak, erakusteko prestatzen den mahaia. ik salmahai.
  2 irud/hed
erakuspen erakuspen iz erakustea.
erakustaile erakustaile iz erakuslea, zerbait erakusten duen pertsona.
erakustaldi erakustaldi (orobat erakusaldi g.er. eta erakutsaldi g.er.) 1 iz erakustea, eskuarki irakaspena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
erakustalditxo erakustalditxo iz adkor erakustaldi laburra.
erakustarazi erakustarazi, erakustaraz, erakustarazten du ad erakustera behartu.
erakustareto erakustareto iz erakusketak egiteko aretoa.
erakustazoka erakustazoka iz erakusketak egiteko azoka.
erakuste erakuste iz ikusaraztea, begien aurrean ipintzea; zerbait egiteko jakituria edo trebetasuna ematea.
  2 (hitz elkartuetan)
erakustegi erakustegi 1 iz erakustokia. ik erakusgune; erakustoki; erakusleku; erakuslehio.
  2 ipar museoa. ik erakustoki 4.
  3 (hitz elkartuetan)
erakustegiņo erakustegiño iz adkor erakustegi txikia.
erakusteke erakusteke adlag erakutsi gabe.
erakustetxe erakustetxe iz ipar ikastetxea.
erakustezin erakustezin izond ezin erakutsizkoa.
erakustoki erakustoki (orobat erakutstoki g.er.) 1 iz erakusketak egiteko tokia. ik erakustegi.
  2 irud/hed
  3 museoa. ik erakustegi 2 .
erakustun erakustun 1 iz irakasle.
  · 2 izond erakuslea.
erakutsaldi erakutsaldi ik erakustaldi.
erakutsarazi erakutsarazi, erakutsaraz, erakutsarazten 1 du ad erakustera behartu; erakutsi.
erakutsi erakutsi1, erakuts, erakusten 1 du ad ikusarazi, begien aurrean ipini; azaldu.
  2 (gauza abstraktuak)
  3 (zer osagaia mendeko esaldi bat dela)
  4 (adizlagunekin)
  5 zerbait egiteko jakituria edo trebetasuna eman. ik irakatsi.
  6 hortzak erakutsi
  7 bizkarra erakutsi bizkarra eman.
erakutsi erakutsi2 1 iz erakustea; irakaspena. ik erakuspen.
  2 (izenondo
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 erakutsian utzi
erakutsizale erakutsizale iz adierazten dena erakusten zalea dena.
erakutstoki erakutstoki ik erakustoki.
eraldagarri eraldagarri izond eralda daitekeena.
eraldaketa eraldaketa 1 iz eraldatzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
eraldakuntza eraldakuntza 1 iz eraldaketa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
eraldarazi eraldarazi, eraldaraz, eraldarazten du ad eraldatzera behartu.
eraldatu eraldatu, eralda, eraldatzen 1 da/du ad forma edo era aldatu. ik antzaldatu, itxuraldatu; formaldatu.
  2 (adizlagunekin)
  3 (era burutua izenondo gisa)
eraldatzaile eraldatzaile 1 izond/iz eraldatzen duena.
  2 (hitz elkartuetan)
eraldatze eraldatze 1 era edo forma aldatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
eralgi eralgi, eralgi, eralgitzen 1 du ad dirua edo ondasunak xahutu. ik irion; barreiatu; banatu; gastatu.
  2 irud/hed
eralgitze eralgitze iz ondasunak xahutzea.
eralketa eralketa iz eralgitzea.
eralki eralki, eralki, eralkitzen du ad bahetu.
eramaile eramaile (orobat eramale g.er. eta eremaile g.er.) 1 iz adierazten dena eramaten duen pertsona. ik eroale.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  4 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  5 boz-eramaile ik bozeramaile.
eramaki eramaki (orobat eramanki g.er. eta eremaki g.er. ) 1 adlag eramaten.
  2 (aditz laguntzaileaz)
eramale eramale ik eramaile.
eraman eraman ( liburu eta 226.909 agerraldi), eraman, eramaten 1 du ad adierazten dena aldean hartuta joan; adierazten dena aldean hartuta joan, nonbait uzteko, norbaiti emateko; adierazten dena norabait helarazi; jasan, pairatu. ik eroan. (ikus beheko konbinatorian eraman aditzaren agerraldi maizkoenak).
  2 aurrean eraman harrapatu, azpian hartu.
  3 aurretik eraman aurrean eraman.
  4 ezin eraman iz gorrotoa.
  5 gaizki eraman gaizki hartu, gaitzitu.
eramanarazi eramanarazi, eramanaraz, eramanarazten du ad eramatera behartu.
eramanerraz eramanerraz izond erraz eramaten dena.
eramanezin eramanezin (orobat eraman ezin g.er.) izond ezin eramanezkoa.
  2 (izen gisa)
eramangailu eramangailu iz eramatteko gailua.
eramangaitz eramangaitz izond eramaten zaila, ia eramanezina. ik jasangaitz.
eramangarri eramangarri (orobat eremangarri g.er.) 1 iz toki batetik beste batera erraz eraman daitekeena, eskukoa. ik portatil.
  2 jasangarria.
eramangarritasun eramangarritasun iz eramangarria denaren nolakotasuna. ik jasangarri.
eramanki eramanki ik eramaki.
eramankizun eramankizun iz eraman edo pairatu behar den gauza.
eramankor eramankor izond eraman handikoa. ik jasankor; pairakor.
  2 (adizlagun gisa)
eramankortasun eramankortasun iz eramankorra denaren nolakotasuna.
eramanpen eramanpen iz pazientzia, egonarria.
  2 (izenondoekin)
eramate eramate 1 iz adierazten dena norabait helaraztea.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 (hiru osagaiko elkartetean)
eramatearren eramatearren adlag eramateko.
erandioztar erandioztar izond/iz Eradiokoa, Erandiori dagokiona; Erandioko biztanlea.
eransgarri eransgarri izond erants daitekeena.
eranskailu eranskailu iz idazkun edo eslogan bat daraman itsasgarria.
eranskari eranskari iz aglutinantea.
eransketa eransketa 1 iz eranstea.
  2 (hitz eraketan)
eranskin eranskin (orobat eraskin g.er.) 1 iz zerbaiti eransten zaion gauza. ik gehigarri.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 idazlan baten bukaeran osagarri gisa eransten den zatia.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
eranskintxo eranskintxo (corpusean eraskintxo soilik) iz eranskin txikia.
eranskor eranskor izond erraz eransten edo itsasten dena.
eransle eransle iz hizkuntzez mintzatuz, osagarriak batzen direna banako morfologiko berria osatuz.
eranspen eranspen iz joera, grina.
eranstearren eranstearren adlag eransteko.
eransteke eransteke adlag erantsi gabe.
eranstsarazi eranstsarazi, erantsaraz, erantsarazten du ad eranstera behartu.
erantsarazi erantsarazi (corpusean erantsirazi soilik), erantsaraz, erantsarazten du ad eranstera behartu.
erantsi erantsi ( liburu eta 22.127 agerraldi), erants, eransten 1 du ad adierazten denari beste zerbait elkartu, hau harekin bat egiten dela. ik gehitu.
  2 esaten edo idazten denari gehitu.
  3 erabat loturik gelditzen dela batu. ik eratxiki; itsatsi.
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 (era burutua izen gisa)
  6 balio erantsi (orobat balore erantsi g.er.)
  7 eskua erantsi
erantsidun erantsidun izlag erantsikoa.
erantzarazi erantzarazi (orobat erantziarazi g.er.), erantzaraz, erantzarazten du ad eranztera behartu.
erantzi erantzi ( liburu eta 4.651 agerraldi), erantz, eranzten 1 da/du ad soinekoez eta kidekoez mintzatuz, soinetik kendu.
  2 hed/irud
  3 (norbaitek beste norbait)
erantziarazi erantziarazi ik erantzarazi.
erantzuki erantzuki 1 iz norbaiti bere hutsa edo gaizki egina aurpegira botatzea edo gaitzestea; horretarako erabiltzen diren hitzak. ik erasia.
  2 erantzuki egin
erantzuki erantzuki2 adlag erantzuten.
erantzukigile erantzukigile iz erantzuki egiten duen pertsona.
erantzukin erantzukin ik erantzukizun.
erantzukizule erantzukizule iz erantzukizuna duena.
erantzukizun erantzukizun ( liburu eta 27.352 agerraldi; orobat erantzunkizun g.er. eta erantzukin g.er.) 1 iz erantzule izatea; hortik datorren eginbidea. ik erantzunbehar.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
erantzule erantzule ( liburu eta 10.448 agerraldi) 1 iz zerbaiten erantzukizuna duena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 galdera edo kideko bati erantzuten dion pertsona.
erantzun erantzun1 ( 177.359 agerraldi), erantzuten. du ad galdera, oihu edo keinu bat egiten duenari, bere galdera, oihu edo keinuari dagozkion hitzak edo egiteak harenganatu. ik ihardetsi. (ikus beheko konbinatorian erantzun aditzaren agerraldi maizkoenak).
erantzun erantzun2 1 iz erantzutean esaten edo egiten dena. ik ihardespen. (ikus erantzun aditzaren sarrerako konbinatorian erantzun izenaren agerraldi maizkoenak).
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (elkarketa kopulatiboetan)
  6 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
erantzunarazi erantzunarazi, entzunaraz, entzunarazten du ad erantzutera behartu.
erantzunbehar erantzunbehar iz erantzukizuna.
erantzunezin erantzunezin izond ezin erantzunezkoa.
erantzunezko erantzunezko izlag erantzunari dagokona.
erantzungabe erantzungabe izond erantzunik ez duena.
erantzungailu erantzungailu 1 iz erantzuteko gailua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
erantzungaitz erantzungaitz izond erantzuten zaila dena, ia erantzunezina.
erantzungarri erantzungarri izond erantzun daitekeena, erantzuteko modukoa.
erantzunka erantzunka adlag erantzunak emanez.
erantzunkidetasun erantzunkidetasun iz erantzunkide izateko nolakotasuna.
erantzunkizun erantzunkizun ik erantzukizun.
erantzuntxo erantzuntxo iz adkor erantzuna.
erantzute erantzute 1 iz galdera, oihu edo keinu bat egiten duenari, bere galdera, oihu edo keinuari dagozkion hitzak edo egiteak harenganatzea.
  2 erantzute egin erantzuki egin.
  3 erantzutea egin erantzuki egin.
erantzuteke erantzuteke adlag erantzun gabe.
eranzketa eranzketa iz eranztea.
eranzte eranzte iz soinekoez eta kidekoez mintzatuz, soinetik kentzea.
erasan erasan, erasan, erasaten 1 dio ad gorputzean edo, ondorio okerra eragin. (pertsonengan)
  2 (bestelakoetan)
  3 (medikuntzan)
  4 (du ad)
  5 (izen gisa)
erasanaldi erasanaldi iz erasaten den aldia.
erasanerraz erasanerraz iz erraz erasana dena.
erasangaitz erasangaitz izond nekez erasaten zaiona.
erasangarri erasangarri izond erasana izan daitekeena, erasana izateko modukoa.
erasia erasia (orobat erasi) 1 iz berriketa, marmarra, eskuarki norbait edo zerbait gaitzestekoa. ik erantzuki.
  2 (izenondoekin)
  3 erasian adlag hitz egiten; murmurikatzen. ik erasiaka.
  4 erasia aldi ik erasialdi.
  5 erasia egin
erasiaka erasiaka adlag hitz egiten; murmurikatzen.
erasialdi erasialdi (orobat erasia aldi) iz
erasiatu erasiatu, erasia(tu), erasiatzen du ad agiraka egin, erasia egin.
eraskin eraskin ik eranskin.
eraskintxo eraskintxo ik eranskintxo.
eraskotako eraskotako izlag era askotakoa.
erasle erasle iz hiztuna.
erasmismo erasmismo iz Rotterdango Erasmoren doktrina filosofikoa.
eraso eraso1 ( liburu eta 114.220 agerraldi), eraso, erasotzen 1 du ad norbaiten aurka indarkeriaz abiatu, hiltzeko edo kalte egiteko asmoz. (ikus beheko konbinatorian eraso aditzaren eta izenaren agerraldi maizkoenak).
  2 (kiroletan)
eraso eraso2 1 iz erasotzea. (ikus eraso aditzaren konbinatorian eraso izenaren agerraldi maizkoenak).
  2 (kiroletan)
  3 eraso egin
erasoaldi erasoaldi ( liburu eta 4.820 agerraldi) 1 iz erasotzea, erasotzen den aldia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
erasobide erasobide iz erasotzeko bidea.
erasoezin erasoezin izond ezin erasozkoa.
erasogailu erasogailu iz erasotzeko gailua.
erasogarri erasogarri iz eraso daitekeena, erasotzeko modukoa.
erasogile erasogile iz eraso egiten duen pertsona.
erasoka erasoka adlag eraso eginez.
erasokor erasokor izond erasotzeko joera duena. ik oldarkor. (pertsonak, taldeak eta abereak)
  2 (bestelakoak)
  3 (adizlagun gisa)
erasokorki erasokorki adlag era erasokorrean.
erasokortasun erasokortasun iz erasokorra denaren nolakotasuna.
erasolari erasolari iz eraso egiten duen pertsona.
erasotar erasotar izlag/iz Nafarroko Erasokoa, Erasori dagokiona; Erasoko biztanlea.
erasotu erasotu1 1 izond erasoa jasan duena.
  2 (izen gisa)
erasotu erasotu2 ik eraso1.
erasotzaile erasotzaile ( liburu eta 7.008 agerraldi) 1 izond/iz erasotzen duena.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan)
erasotze erasotze iz eraso egitea.
erasozale erasozale izond erasoen zalea.
erasozko erasozko izlag erasoren bidezkoa.
eraspen eraspen iz jaiera, debozioa; joera, grina.
eratasun eratasun iz moduzkotasuna.
eratorbide eratorbide iz eratortzeko bidea.
eratorketa eratorketa iz eratortzea. ik eratorpen.
eratorki eratorki iz
eratorpen eratorpen iz eratortzea. ik eratorketa.
eratorrarazi eratorrarazi, etorraraz, etorrarazten du ad etortzera behartu.
eratorri eratorri, erator, eratortzen 1 adieratzten den zeran jatorria izan. du ad
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 (era burutua izen gisa)
eratortze eratortze iz adierazten den zeran jatorria izatea.
eratsiki eratsiki ik eratxiki.
eratsu eratsu 1 izond egokia.
  2 (adizlagun gisa)
eratu eratu, era, eratzen 1 du ad era eman; multzo bati, zatiak antolatuz, izatasuna eman; era jakin bat emanez itxuratu, multzo baten osagai gisa sartu. ik formatu; moldatu; antolatu; prestatu.
  2 (gauza abstraktuez)
  3 (era burutua izenondo gisa)
eratubako eratubako izond eratugabea.
eratugabe eratugabe izond eratu ez dena.
eratxeki eratxeki ik eratxiki.
eratxiki eratxiki (orobat eratsiki g.er. eta eratxeki g.er.) du ad erantsi, lotu, atxiki.
eratxikor eratxikor izond itsaskorra, itsasgarria.
eratzaile eratzaile 1 izond/iz eratzen duena.
eratzaileki eratzaileki adlag modu eratzailean.
eratzan eratzan, eratzan, eratzaten du ad etzanarazi.
eratze eratze iz era ematea; multzo bati, zatiak antolatuz, izatasuna ematea; era jakin bat emanez itxuratzea.
eratzear eratzear adlag eratzeko zorian.
erauki erauki erauki, eraukitzen du ad desiratzen den edo eskatzen den zerbait eman; amore eman.
erauntsi erauntsi 1 da/du ad adkor aritu, jardun.
  · 2 iz atmosfera gertakariez mintzatuz, erasoa.
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
erauntsialdi erauntsialdi iz erauntsia gertatzen den aldia.
erauntsitxo erauntsitxo iz adkor erantsi txikia.
erauntsitzar erauntsitzar iz adkor erantsi gaitza.
erausi erausi1 1 iz jarduna.
  2 erausian adlag hizketan.
  3 erausika adlag erausian.
erausi erausi2 ik erauzi.
erausiaka erausiaka adlag erausian, hizketan.
erausle erausle ik eraisle.
erautsi erautsi ik eraitsi.
erautzi erautzi ik erauzi.
erauzarazi erauzarazi, erauzaraz, erauzarazten du ad erauztera behartu.
erauzgailu erauzgailu iz erauzteko gailua.
erauzgarri erauzgarri izond erauzten duena.
erauzi erauzi (orobat erautzi g.er. eta erausi g.er.), erauz, erauzten 1 du ad indarrez edo errotik atera.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
erauziezin erauziezin izond ezin erauzizkoa.
erauzketa erauzketa 1 iz indarrez edo errotik ateratzea; ateratzea.
  2 (hitz elkartuetan)
erauzkin erauzkin 1 iz adierazten den gaitik erauzten den kontzentratua.
  2 pl eraikinen hondakinak.
erauzte erauzte iz indarrez edo errotik ateratzea; ateratzea.
erauztoki erauztoki iz adierazten dena erauzten den tokia.
eraz eraz adlag eroso, egoki.
erazle erazle izond eragilea.
  1 kausa erazle
eraztun eraztun 1 iz uztai txikia, hatzean apaingarri gisa jartzen dena, eskuarki urrezkoa edo zilarrezkoa dena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 irud/hed (izenondo eta izenlagunekin)
  7 irud/hed (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 irud/hed (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
eraztundun eraztundun izond/izlag eraztuna duena.
eraztuntzar eraztuntzar iz adkor eraztun handia.
erbaildu erbaildu ik herbaldu.
erbailtasun erbailtasun ik herbaltasun.
erbaltu erbaltu ik herbaldu.
erbestaldi erbestaldi ik erbestealdi.
erbeste erbeste 1 iz atzerria, eskuarki erbesteratze lekua; atzerrialdia. ik deserri.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
erbestealdi erbestealdi 1 iz erbestean ematen den denbora.
  2 (izenondo eta izenlalgunekin)
erbestekotasun erbestekotasun iz erbestekoa izateko nolakotasuna.
erbesteleku erbesteleku iz erbestea.
erbesteratu erbesteratu, erbestera, erbesteratzen 1 da/du ad erbestera joan; erbestera eraman.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (era burutua izen gisa)
erbesteratze erbesteratze iz erbestera joatea edo bidaltzea.
erbestetar erbestetar iz atzerritarra.
erbestetu erbestetu, erbestetzen 1 da/du ad erbesteratu.
  2 (era burutua izen gisa) erbestera bidalitako pertsona.
erbi erbi 1 iz ugaztun karraskaria, belarri-luze eta isats-motza, atzeko hankak aurrekoak baino luzeagoak dituena eta jauzika arin ibiltzen dena (Lepus timidus).
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 erbi lo (orobat erbilo) adi egonez egiten den loa.
  5 erbi txakur (orobat erbi-zakur eta erbizakur g.er.)
erbikume erbikume iz erbiaren umea.
erbinude erbinude 1 iz ugaztun haragijalea, txikia, bizkarra arrea eta sabela argia dituena (Mustela nivalis etab.).
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  5 erbinude zuri erbinudearen antzeko ugaztuna; bere ilea, arrea udan, erabat zuri bihurtzen da neguan, isatsaren muturra izan ezik (Mustela erminea).
erbitxo erbitxo iz adkor erbia eskuarki txikia.
erbizakur erbizakur ik erbi 5.
erdain erdain ik erdaindu 3.
erdainarazi erdainarazi, erdainaraz, erdainarazten du ad erdintzera behartu.
erdaindu erdaindu, erdain, erdaintzen 1 du ad norbaitez mintzatuz, haren prepuzioaren azal zati bat moztu; zakilaz edo klitoriaz mintzatuz prepuzioaren zati bat moztu.
  2 (da aditz gisa)
  3 (era burutua izenondo edo izen gisa)
  4 erdain-min erdaintzearen mina.
erdaingabe erdaingabe izond/iz erdaindu ez dena.
erdainketa erdainketa iz erdainkuntza.
erdainkuntza erdainkuntza 1 iz erdaintzea. ik zirkunzisio.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
erdaintze erdaintze iz adierazten denaren zakil mokoaren azal zati bat moztea.
erdal erdal (orobat erdel g.er.) 1 erdara izenak hitz elkarketaren lehen osagai gisa hartzen duen era.
  2 erdal herri (orobat Erdal Herri eta erdalerri g.er.)
erdaldun erdaldun 1 izond/iz 1 erdaraz mintzatzen dena, euskaraz ez dakiena.
  2 irud/hed
  3 (izenlagun gisa)
  4 (izenondo eta izenlagunekin)
erdaldundu erdaldundu, erdalduntzen da/du ad erdaldun bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
erdalduntze erdalduntze iz erdaldun bihurtzea.
erdalerri erdalerri ik erdal 2.
erdalerritar erdalerritar izond erdal herriko herritarra.
erdalgauza erdalgauza iz erdal gauza.
erdalgintza erdalgintza iz erdararen eta erdal kulturaren aldeko lana. ik euskalgintza.
erdalgune erdalgune iz erdarazko gunea.
erdalkeria erdalkeria (orobat erderakeria g.er.) iz erdaratiko hitz edo esaldi gaitzesgarria.
erdalmotz erdalmotz izond erdara motza duena.
erdaltasun erdaltasun iz erdarazkoa denaren nolakotasuna.
erdaltzale erdaltzale (orobat erdalzale g.er.) izond erdararen zalea dena.
erdaltzaletu erdaltzaletu, erdalatzale(tu), erdaltzaletzen da/du ad erdaltzale bihurtu.
erdalzale erdalzale ik erdaltzale.
erdara erdara (orobat erdera g.er.) 1 iz euskara ez den edozein hizkuntza, eskuarki gaztelania eta frantsesa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 gaztelania.
  6 sorgin erdara hizkera ulergaitza, esaldi bateko hitz guztietan letra edo silaba bat, beti bera, tartekatuz eratzen dena.
  7 zapo erdara hizkera ulergaitza, esaldi bateko hitz guztietan letra edo silaba bat, beti bera, tartekatuz eratzen dena.
erdarakada erdarakada (orobat erderakada g.er.) 1 iz erdarak eragindako hitz edo joskera, euskaraz arrotz gertatzen dena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
erdaratar erdaratar iz erdalduna.
erdaratu erdaratu, erdara(tu), erdaratzen du ad erdarara itzuli.
erdeina erdeina ik erdeinu.
erdeinagarri erdeinagarri (orobat erdeinugarri g.er.) izond arbuiagarria, arbuiatua izatea merezi duena. ik mezprezagarri.
erdeinari erdeinari izond erdeinatzen duena.
erdeinati erdeinati izond erdeinua adierazten duena.
erdeinatu erdeinatu, erdeina, erdeinatzen du ad arbuiatu, gutxietsi.
erdeinu erdeinu (orobat erdeina g. er.) 1 iz arbuioa, mespretxua. ik destaina.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
erdeinugarri erdeinugarri ik erdeinagarri.
erdeinuka erdeinuka adlag erdeinatuz.
erdeinutsu erdeinutsu izond erdeinuz betea.
erdel erdel ik erdal.
erdera erdera ik erdara.
erderakada erderakada ik erderakada.
erderakeria erderakeria ik erdalkeria.
erderismo erderismo iz erderatikako hitza.
erdi erdi1 1 iz bi parte berdinetan zatitu den osotasunaren zati bakoitza; mutur edo ertzetatik distantzia berera dagoen puntu edo aldea; adlag erdizka. (ikus beheko konbinatorian erdi hitzaren agerraldi maizkoenak, eta erdi bi, erdi lo, erdiz erdi eta abarrenak).
  2 erdi asmatu (orobat erdiasmatu), erdi asma(tu), erdi asmatzen du ad erdizka asmatu.
  3 erdi bana (ETCn 381 agerraldi; orobat erdibana agerraldi) adlag bakoitzari erdi bat, bakoitzak erdi bat.
  4 erdi bi (ETCn 88 agerraldi; orobat erdibi agerraldi; cf bi erdi agerraldi) bi erdi.
  5 (egin aditzarekin) erdibitu.
  6 erdi biluzi (orobat erdibiluzi g.er.) izond ia jantzirik gabe dagoena.
  7 erdi biluzik adlag ia jantzirik gabe.
  7a erdi-erdi (455 agerraldi)
  8 erdi galdu (orobat erdigaldu), erdi gal, erdi galtzen du ad erdizka galdu.
  9 (era burutua izenondo gisa)
  10 erdi ilun (orobat erdilun)
  10a erdi ireki (orobat erdireki g.er.)
  11 erdi itxi (orobat erditxi g.er.)
  12 erdi itzal (orobat erditzal g.er.)
  13 erdi itzali
  14 erdi jan (orobat erdijan g.er.), erdi jaten; du ad erdizka jan.
  14a erdi lizun (orobat erdilizun) izond erdizka lizuna.
  15 erdi lo (113 agerraldi; orobat erdilo g.er.)
  16 erdi lotan (74 agerraldi; orobat erdilotan g.er.) erdi lo.
  17 erdi lotsatu (orobat erdilotsatu g.er.)
  18 erditik egin erdibitu.
  19 erdi sorgin (orobat erdisorgin g.er.)
  20 erdi zoro (orobat erdizoro)
  21 erdiz erdi erabat; erdi erdian, bete betean.
  22 erdi zurrun (orobat erdizurrun)
  23 hitz erdi (orobat hitzerdi) ik berba 10.
erdi erdi2 (orobat erditu), erditzen da ad sabelean den umea edo umeak mundura ekarri.
  2 irud/hed
erdialde erdialde (orobat erdikalde g.er.) 1 iz zerbaiten erdiko aldea. ik erdigune.
  2 (-en atzizkiaren eskuinean)
  3 (-ko atzizkiaren eskuinean)
  3 (denbora tarteetan)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 5 iz erdialdeko pertsona.
erdialegia erdialegia iz erdizka alegia dena.
erdiamaitu erdiamaitu, erdiamai(tu), erdiamaitzen du ad 1 erdizka amaitu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
erdiarazi erdiarazi, erdiaraz, erdiarazten du ad erditzera behartu.
erdiaristokrazia erdiaristokrazia iz erdizkako aristokrazia.
erdiarotar erdiarotar izond Erdi Aroari dagokiona.
erdiasmatu erdiasmatu ik erdi 2.
erdiatzerritar erdiatzerritar izond erdizka atzerritarra dena.
erdiautomatiko erdiautomatiko izond erabat automatikoa ez dena.
erdibana erdibana ik erdi 3.
erdibanakako erdibanakako iz erdi bana eginiko gauza.
erdibanatsu erdibanatsu adlag gutxi gorabehera erdi bana.
erdibanatu erdibanatu, erdibana(tu), erdibanatzen 1 du ad erdi bana egin edo eman. ik erdibitu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
erdibarbaro erdibarbaro izond erdizka barbaroa.
erdibasa erdibasa (orobat erdi basa) izond erdizka basa.
erdibasamortu erdibasamortu (orobat erdi basamortu) iz erdia basamortua den eremua.
erdiberri erdiberri1 izo