Bilaketa aurreratua

Ogi apurrak

Egungo Euskararen Hiztegia (EEH)

Hasiera:

la la iz musika-eskalako seigarren nota, germaniar eskalako A notaren kidea.
laba laba 1 iz harri urtua, sumendietatik ateratzen dena.
  2 (hitz elkartuetan)
lababo lababo 1 iz konketa.
  2 bainugela.
  3 pl
labadora labadora iz garbigailua, ikuzgailua.
labadura labadura iz legamia.
labain labain (orobat laban) 1 izond irristakorra.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
  4 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa)
  5 labain egin
labainarazi labainarazi, labainaraz, labainarazten du ad labaintzera behartu.
labainarazle labainarazle izond/iz labainarazten duena.
labaindu labaindu (orobat labandu g.er.), labain(du), labaintzen 1 da ad irristatu, lerratu.
  2 irud/hed
  · 3 du ad
labaindura labaindura iz labaintzea.
labaingai labaingai (corpusean labangai soilik) iz labaingarria, labaintzea errazten duen gaia.
labaingarri labaingarri (orobat labangarri) 1 izond labaintzen dena.
  2 labainarazten duena.
  · 3 iz labaintzea errazten duen gaia.
labaingarridun labaingarridun izlag
labainka labainka (orobat labanka) adlag labainduz.
labainkeria labainkeria iz egintza labaina, gaitzesgarritzat hartua.
labainketa labainketa iz
labainkor labainkor (orobat labankor g.er.) 1 izond irristakorra, labaina.
  2 irud/hed
labaki labaki 1 iz luberria.
  2 irud/hed
labakitu labakitu, labaki(tu)l, labakitzen 1 da/du ad luberritu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
labakizale labakizale iz ipar labakitzen duen pertsona.
laban laban ik labain.
labana labana (orobat laban eta labain g.er.) 1 iz ahoa kirtenaren barnean toles daitekeen ganibeta; ganibeta.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 bizar-labana
  6 labana-orri (corpusean labanorri soilik) labana-xafla.
labanagile labanagile iz labanak egiten dituen eskulangilea.
labanatxo labanatxo iz tamaina txikiko labana.
labanazale labanazale izond labana erabiltzen duen gaizkilea.
labanazoka labanazoka adlag adkor labankadaka. ik labankazoka.
labanda labanda 1 iz izpilikua.
  2 labanda koloreko iz urdina.
  3 labanda-lore (corpusean labandalore soilik)
labandalore labandalore ik labanda 2.
labanderia labanderia iz garbitegia.
labandu labandu ik labaindu.
labangai labangai ik labaingai.
labangarri labangarri ik labaingarri.
labangizon labangizon iz labana erabiltzen duen gizonezko gaizkilea.
labanka labanka1 adlag labana ukaldika.
labanka labanka2 ik labainka.
labankada labankada 1 iz labana ukaldia.
  2 (hitz elkartuetan)
labankatu labankatu, labanka, labankatzen du ad labanaz eraso, labankadak eman.
labankazoka labankazoka adlag adkor labankadaka, laban ukaldika.
labankor labankor ik labainkor.
labanorri labanorri ik labana 6.
labar labar 1 iz itsasbazterreko amildegia, uhinen jardunak eragina.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 itsas labar ik itsaslabar.
labari labari iz itsasontzietan, labeaz arduratzen den pertsona.
labarralde labarralde iz labarrak dauden aldea.
labartsu labartsu izond labarrez betea.
labartza labartza iz labarra.
labe labe 1 iz eraikuntza gehienetan biribila, barnean sua eginez ogia erretzeko, karea edo adrailuak egosteko... erabiltzen dena; zernahi eraikuntza edo barruti, beroaren bidez gauzak edo gaiak berotzeko, egosteko, erretzeko, kiskaltzeko, urtzeko edo eraldatzeko erabiltzen dena.
  2 irud/hed
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 errauste /errausketa labe hilotzak errasuteko labea.
  7 labe garai pl burdin oxidoa burdina bihurtzen den labea, dorre itxurakoa.
  8 mikrouhin labe maiztasun apaleko uhin elektromagnetikoak erabiltzen dituen labea, janariak berotzeko erabiltzen dena.
labealdi labealdi 1 iz labe batean batera erretzen diren gauzen, bereziki ogien, multzoa.
  2 irud/hed
labegile labegile izond labeak egiten dituena.
labegoritu labegoritu izond labean bezain bero goritua.
labekada labekada iz labealdia.
label label 1 iz merkataritza produktuez mintzatuz, ezaugarri jakin batzuen marka.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
labeldun labeldun izond label jakin bat duena.
laberatu laberatu, labera(tu), laberatzen du ad labera eraman.
laberinto laberinto ik labirinto.
labetxo labetxo iz labe txikia. ik labexka.
labetzar labetzar iz adkor labe handia.
labexka labexka iz labe txikia. ik labetxo.
labezain labezain iz labe batez arduratzen den pertsona.
labezomorro labezomorro (orobat labe-zomorro g.er.) 1 iz gau intsektu zapala, beltza gainetik eta gorrixka azpitik, leku heze eta ilunetan ezkutatzen dena eta zernahi janariz elikatzen dena (Blatta orientalis).
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
labezulo labezulo iz adkor labea.
labirintiko labirintiko 1 iz labirinto itxura duena. ik labirinto 2.
  2 irud/hed
labirinto labirinto (orobat laberinto g.er. eta labirintu g.er.; Hiztegi Batuan labirinto agertzen da) 1 iz elkar gurutzatzen diren bide bihurgunetsuen sarea, bertatik ateratzea nekeza gertatzen dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik labirintiko.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 belarriaren barnealdea.
labirintu labirintu ik labirinto.
laboral laboral izond lanarena, lanari dagokiona. ik lan 5.
laboralista laboralista izond abokatuez mintzatuz, lan eskubidean aritzen dena.
laborantxa laborantxa ik laborantza.
laborantza laborantza 1 iz lurra lantzea, nekazaritza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 lur sail landua.
  5 laboreez minzatuz, lantzea.
laboranxa laboranxa ik laborantza.
laborari laborari 1 iz nekazaria.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (izenondo gisa)
laboraridun laboraridun izond
laborarisa laborarisa (Euskaltzaindiaren gomendioetan baztertzen dira -sa atzizkia duten formak) iz ipar andre laboraria.
laborategi laborategi 1 iz kimikako, fisikako eta beste alorretako esperimentuak egiten diren lekua. ik laboratorio.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
laboratorio laboratorio ( Hiztegi Batuan laborategi agertzen da) 1 iz laborategia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
laboratu laboratu, labora, laboratzen du ad landu, bereziki lurra.
labore labore 1 iz pertsonen edo abereen elikaduran erabiltzen den ale irintsuko landarea; landare horren alea. ik ale; zereal.
  2 (multzokari gisa)
  3 hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
laborismo laborismo iz Britania Handiko -eta Israel eta beste zenbait herritako- sozialismo erreformista.
laborista laborista 1 izond laborismoarena, laborismoari dagokiona.
  2 iz laborismoaren aldeko pertsona.
  3 alderdi laborista
laborri laborri 1 iz beldur edo izu ikara; beldur handia.
  2 (izenondo gisa)
  3 (adizlagun gisa)
  4 laborrian adlag izu ikaraz.
  5 laborriz adlag izu ikaraz.
  6 laborrizko izlag izu ikarazko.
  7 izu-laborri (orobat izulaborri g.er.) iz izua.
laborritu laborritu, laborri(tu), laborritzen 1 da/du ad asko izutu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 izu-laborritu (orobat izulaborritu g.er.) da/du ad asko izutu.
labrantza labrantza iz lur lana, lurra lantzea.
labrit labrit (orobat llabrit) iz ipar artzakurra, artzanora.
labur labur 1 izond luzera txikikoa, ohi den baino luzera txikiagokoa, ez behar adina luzea. ik motz. ant. luze.
  2 (denborari edo iraupenari buruz)
  3 irud/hed
  · 4 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa)
  5 (adizlagun gisa) ik laburki.
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  7 denbora laburrik barne ipar
  8 epe laburrik barne
  9 labur beharrez
  10 labur-labur1 izond oso laburra.
  11 labur-labur2 adlag oso labur.
  12 labur-laburra adlag ipar labur-labur.
  13 labur-zurrean (orobat laburzurrean g.er.) adlag laburbilduz; laburtu nahian.
  14 luze-labur1 iz
  15 luze-labur2 iz (bokal eta silabena)
laburbide laburbide 1 iz laburtzeko bidea.
  2 laburbidezko izlag
laburbildu laburbildu, laburbil, laburbiltzen du ad hitz gutxitan bildu.
laburbilduma laburbilduma iz bilduma laburra.
laburbildumatxo laburbildumatxo iz adkor laburbilduma.
laburbilketa laburbilketa iz laburbiltzea.
laburbilpen laburbilpen iz laburbiltzea.
laburdura laburdura 1 iz laburtzea, bereziki hitzak hizketan; laburturiko hitza.
  2 hitz edo esaldi bateko hainbat letra kentzea, lasterrago idazteko edo toki gutxiago hartzeko; horrela laburtu den hitza.
  3 sinboloa.
laburgabe laburgabe izond
laburka laburka adlag (hitz elkartuen bibarren osagai gisa)
laburketa laburketa iz laburtzea.
laburki laburki 1 adlag modu laburrean. ik laburzki.
  2 labur-laburki labur-labur.
laburkiro laburkiro adlag laburki.
laburmen laburmen iz laburtzeko ahalmena.
laburmetraia laburmetraia iz film laburra.
laburņo laburño izond adkor laburtxoa.
laburpen laburpen 1 iz laburtzea; laburturiko gauza.
  2 (hitz elkartuetan)
laburpentxo laburpentxo iz adkor laburpena.
laburrarazi laburrarazi, laburraraz, laburrarazten du ad laburtzera behartu.
laburtasun laburtasun 1 iz laburra denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
laburtto laburtto izond adkor laburtxoa.
laburtu laburtu, labur, laburtzen 1 du ad labur edo laburrago bihurtu.
  2 (objektuarekin)
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 arnasa laburtu
  5 luze-laburtu
laburtxo laburtxo izond adkor laburra, apur bat laburra.
laburtxotasun laburtxotasun iz adkor laburtxoa denaren nolakotasuna.
laburtzaile laburtzaile izond/iz laburtzen duena.
laburtzapen laburtzapen 1 iz laburtzea.
  2 laburpena.
laburtze laburtze iz labur edo laburrago bihurtu.
laburtzearren laburtzearren adlag laburtzeko.
laburxeago laburxeago izond
laburxko laburxko izond adkor laburtxoa.
laburzale laburzale izond laburtzearen zalea dena.
laburzki laburzki adlag laburki.
laburzkiro laburzkiro adlag laburzki, laburkiro.
laburzurrean laburzurrean ik laburtu 3.
lacaniar lacaniar (orobat lacantiar g.er.) izond J. Lacanena, J. Lacani dagokiona; J. Lacanen obraren aldekoa.
lacanista lacanista izond J. Lacanena, J. Lacani dagokiona.
lacantiar lacantiar ik lacaniar.
lacanzale lacanzale izond J. Lacanen obraren zale dena.
ladentiar ladentiar
  1 Ben Ladentiar izond Ben Ladenena, Ben Ladeni dagokiona.
ladinera ladinera iz ladinoa.
ladino ladino iz Italia eta Suitza arteko mugako eta inguruetako zenbait eremutan mintzatzen den hizkuntza erromanikoa. ik reto-romano.
ladrillo ladrillo iz adreilua.
laertziar laertziar izlag Laertziakoa.
laffittetar laffittetar iz Laffitte familiako kidea.
laga laga, lagatzen 1 du ad utzi. (zerbait)
  2 (norbait)
  3 (zertan)
  4 (nola)
  5 -i laga -i utzi.
  6 bakean laga
  7 bazterrean laga
lagapen lagapen 1 iz zuzenbidean, eskubide, ondasun edo kideko zerbaiti nahitara uko egitea beste pertsona baten alde.
  2 (hitz elkartuetan)
lagarto lagarto iz Lagarto xaboia.
lagin lagin 1 iz erakuskaria.
  2 (analisi kimikorako)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
laginketa laginketa iz multzo baten ezaugarriak aztertzeko laginak hautatzea.
lagintxo lagintxo iz lagin txikia.
lagun lagun 1 iz norbaiti buruz, berarekin jolas, lan, ibilaldi edo zernahi motatako jardunean ari dena. ik kide.
  2 (izenondo egta izenlagunekin)
  3 (talde edo multzo bateko kide gisa) ik pertsona.
  4 (deiki gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 (izenondo gisa)
  8 adiskidea.
  9 kidea.
  10 jainkoa lagun
  11 lagun egin1 dio ad
  12 lagun egin2 da ad
  13 lagun eraman
  14 lagun etorri
  15 lagun hartu
  16 lagun ibili
  17 lagun izan1 du ad
  18 lagun izan2 du ad (aditza ezabaturik)
  19 lagun giro (orobat lagungiro)
  20 lagun hurko (orobat lagunurko g.er.)
  21 lagun joan
  22 lagun-min1
  23 lagun-min2 (orobat lagunmin g.er.) adiskide mina.
  24 lagun talde (orobat laguntalde g.er.)
  25 mutil-lagun ( orobat mutilagun )
  26 mutil-laguntxo iz
  27 neska-lagun ( orobat neskalagun )
lagunarazi lagunarazi (orobat laguntarazi), lagunaraz, lagunarazten du ad laguntzera behartu.
lagunarte lagunarte (orobat lagun arte g.er.) 1 iz lagunekin izateko zertzelada.; toki batean gertatzen diren lagunen multzoa.
  2 (izenondoekin)
  3 (toki atzizkiez singularrean)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 lagunarteko izlag
lagunartekotasun lagunartekotasun iz lagunartekoa denaren nolakotasuna.
lagunartezale lagunartezale iz lagunartearen zale dena.
lagundi lagundi (orobat lagundia g.er.) 1 iz lagunartea.
  2 erlijio elkartea.
  3 (L larriz) Jesusen Lagundia.
  4 Jesusen Lagundi
lagundiburu lagundiburu iz lagundi baten burua.
lagundu lagundu, lagun, laguntzen 1 dio-du ad norbaitengana bildu, doan tokira harekin joateko; norbaitek lagun eramanik joan.
  2 irud/hed
  3 norbaitekin zerbaitetan aritu, jardunaren zati edo pisu nagusia bestearen gain dagoelarik; laguntza eman.
  4 irud/hed
  5 norbaiten beharrak edo premiak betetzeko zerbait egin.
  6 (era burutua izenondo gisa)
  7 nahigabean lagundu (hiletetan)
lagungai lagungai iz
lagungarri lagungarri 1 izond gauzez mintzatuz, laguntzen duena.
  2 (izen soila izan aditzarekin)
  3 (izena -a artikuluarekin, izan aditzarekin)
  4 (izen soila beste aditz batzuekin)
  5 (izen soila -en atzizkiaren eskuinean)
  · 6 iz laguntzen duen gauza.
  7 lagungarri gertatu
  8 lagungarriko abere
lagungarritasun lagungarritasun iz lagungarri denaren nolakotasuna.
lagungiro lagungiro ik lagun 19.
lagungo lagungo 1 iz ipar laguntza elkartea.
  2 laguntza.
  3 lagunen multzoa.
lagunkari lagunkari 1 izond lagunkina.
  2 lagun egiten duena.
lagunkeria lagunkeria 1 iz faboritismoa.
  2 laguntza, gaitzesgarritzat hartua.
lagunketa lagunketa adlag lagun bila.
lagunki lagunki adlag lagun gisa.
lagunkide lagunkide 1 iz laguna.
  2 (izenondo gisa)
lagunkidetasun lagunkidetasun iz lagunkideen arteko atxikitasuna.
lagunkin lagunkin izond lagunartea atsegin duena, lagunekin adeitsua dena. ik lagunkoi.
lagunkiro lagunkiro adlag adiskidetsuki. ik lagunkoi 3.
lagunkitetza lagunkitetza iz lagunkidetasuna.
lagunkoi lagunkoi 1 izond adiskidetsua, adiskidezkoa.
  2 (adizlagun gisa) ik lagunkiro.
lagunkor lagunkor izond lagunkoia.
lagunmin lagunmin ik lagun 23.
laguntalde laguntalde ik lagun 24.
laguntarazi laguntarazi ik lagunarazi.
laguntasun laguntasun 1 iz lagunen arteko atxikitasuna.
  2 lagun egitea, lagunartea.
  3 laguntza.
laguntsu laguntsu iz
laguntto laguntto iz adkor laguna.
laguntxo laguntxo 1 iz adkor laguna.
  2 (deiki gisa)
laguntza laguntza 1 iz norbaitek norbaiten alde egitea, bere ahaleginak haren ahaleginei batuz edo haren premia edo beharrei erantzunez; laguntzeko egiten edo ematen den zera. ik laguntasun 3.
  2 (aditz baten objektu gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 laguntza-emaile izond laguntza ematen duena.
  6 neska-laguntza erromeriaren ondoren, baserrian bizi diren neskei mutilek etxera laguntzea. ik laguntze 2.
laguntzaile laguntzaile (orobat laguntzale g.er. eta laguntzalle g.er.) 1 iz laguntze lanak egiten dituen pertsona.
  · 2 izond laguntzen duena.
  3 (adizlagun gisa)
  4 aditz laguntzailea.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 aditz laguntzaile
  8 goi laguntzaile
laguntzale laguntzale ik laguntzaile.
laguntzalle laguntzalle ik laguntzaile.
laguntzaņo laguntzaño iz adkor laguntza. ik laguntzatxo.
laguntzar laguntzar iz adkor lagun handia.
laguntzatxo laguntzatxo iz adkor laguntza. ik laguntzaño.
laguntze laguntze 1 iz laguntza ematea.
  2 neska laguntze ik laguntza 6.
lagunurko lagunurko ik lagun 20.
lagunzale lagunzale izond lagunak izatea atsegin duena, lagunen zale dena.
lahaki lahaki iz labakia (?)
lahar lahar 1 iz sasia; sasiz beteriko lekua. ik lapar.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lahardi lahardi iz sasidia.
lahardikatu lahardikatu, lahardika, lahardikatzen du ad larrutu.
laharrondo laharrondo iz sasi landarea.
lahartsu lahartsu izond lahr asko dagoena. ik sasitsu.
laia laia 1 iz nekazariaren lanabes zaharra, lurra iraultzeko erabiltzen zena, lurrean sartzen diren altzairuzko bi hortz luzez eta horietako baten gainean itsasten zen zurezko gider batez osatua.
  2 laian adlag laiatzen.
laiadun laiadun izlag laia duena, laia daramana.
laiatu laiatu, lai(tu), laiatzen du ad lurraz mintzatuz, laiaz irauli.
laidatu laidatu ik laudotu.
laido laido 1 iz iraina, desohorea.
  2 (hitz elkartuetan osagai gisa)
  3 laidozko izlag ik laidogarri.
  4 laido egin
laidogarri laidogarri 1 izond iraingarria, laidozkoa.
  2 (-en atzizkiaren eskuinean)
laidoka laidoka adlag irainka.
laidokeria laidokeria iz egintza laidogarria.
laidostatu laidostatu ik laidoztatu.
laidotsu laidotsu izond laidoz betea.
laidotu laidotu, laido(tu), laidotzen 1 du ad iraindu, desohoratu. ik laidoztatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
laidotzaile laidotzaile izond/iz laidotzen duena.
laidoztagarri laidoztagarri izond laidogarria, iraingarria.
laidoztapen laidoztapen iz laidoztea, laidoztatzea.
laidoztatu laidoztatu (orobat laidostatu g.er.), laidozta, laidoztatzen 1 du ad laidotu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
laidoztatzaile laidoztatzaile izond/iz laidostatzen duena, iraintzailea.
laidoztatze laidoztatze iz laidoztea, iraintzea.
laiko laiko 1 izond elizgizona ez dena. ik sekular.
  2 inongo erlijioren mende ez dagoena.
  3 iz elizgizona ez den pertsona.
  4 (hitz elkartuetan)
laikokeria laikokeria iz egintza laiko gaitzesgarritzat hartua.
laikotasun laikotasun iz laikoa izatea, laikoa denaren nolakotasuna. ik laizismo 2.
laikotu laikotu, laiko(tu), laikotzen da/du ad laiko bihurtu, zernahi erlijioren mentedik askatu.
laikotza laikotza iz kristau elizan, elizgizona ez denaren egoera, elizgizon ez direnen multzoa.
lain lain 1 adina.
  2 kosta lain kosta kosta ahala kosta.
lainaide lainaide ik lainaire.
lainaire lainaire (orobat lanaide) iz gandua, laino airea. ik lainaize.
lainaize lainaize iz ik lainaire.
lainaje lainaje iz laino multzoa, lainoteria.
lainateri lainateri ik lainoteri.
lainatu lainatu ik lainotu.
laineza laineza (orobat lainezi g.er.) 1 iz apeta, guraria.
  2 harrokeria modukoa.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 laineza hartu
  5 lainezaz bete du ad norbaiti, bereziki ume bati, nahi duena-edo egitezn utzi.
lainezatu lainezatu, laineza(tu), lainezatzen 1 du ad mainatu. ik laineztu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lainezi lainezi ik laineza.
laineztu laineztu, lainez, lainezten da/du ad harrotu. ik lainezatu.
laino laino (orobat laiño g.er. laño g.er. eta lano g.er.; Hiztegi Batuak laino ‘behe laino’ adieran onartzen du; bestelakoetan hodei hobesten du) 1 iz ur tanta guztiz txikiz osatutako multzoa, eguratsean dilindan, berez lurretik hurbil, mantentzen dena. ik hodei.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 behe-laino ( orobat behelaino Hiztegi Batuan behe-laino agertzen da)
  7 irud/hed
  8 erreka-laino iz erreken eta ibaien inguruan eratzen den lainoa.
  9 hauts-laino
  10 ke-laino
  11 laino-arte (orobat lainoarte) iz
  12 laino-behere behe-lainoa. ik lainobera.
  13 laino egon
  14 laino-lanbro (corpusean lainolanbro soilik)
  15 lanbro laino
lainoaldi lainoaldi iz lainoak dauden aldia, lainoturik dagoen aldia.
lainoarte lainoarte ik laino 11.
lainobera lainobera 1 iz behelainoa.
  2 (hitz elkartuetan)
lainoberri lainoberri iz
lainobide lainobide iz lainozko bidea.
lainoki lainoki ik lañoki.
lainokume lainokume iz adkor lainoa.
lainolanbro lainolanbro ik lanbro 14.
lainope lainope 1 iz lainok estaliriko lekua.
  2 (toki atzizkiez singularrean)
lainoska lainoska ik lainoxka.
lainotasun lainotasun ik lañotasun.
lainoteria lainoteria (orobat lainateri eta lainateria) 1 iz laino multzoa.
  2 (hitz elkartuetan)
lainotsu lainotsu (orobat lanotsu) 1 izond laino asko dagoena. ik lainozu.
  2 irud/hed
lainotu lainotu (orobat lainatu g.er. eta lañotu g.er.), laino(tu), lainotzen 1 da/du ad lainoz bete.
  2 irud/hed ik lausotu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
lainotxo lainotxo iz laino txikia.
lainotzar lainotzar iz adkor laino handia.
lainoxka lainoxka 1 iz lainotxoa.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lainoztagailu lainoztagailu iz lainoztatzeko erabiltzen den gailua.
lainoztatu lainoztatu, lainozta, lainoztatzen 1 du ad laino moduko bat hedatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lainozu lainozu izond lainotsua.
laiņo laiño ik laino.
laiotz laiotz 1 izond lekuez mintzatuz, eguzkiak jotzen ez duena.
  · 2 iz eguzkiak jotzen ez duen lekua.
  3 irud/hed
laira laira 1 iz ilara.
  2 (hitz elkartuetan)
laister laister ik laster.
laisterka laisterka ik lasterka.
laisterketa laisterketa ik lasterketa.
laizismo laizismo 1 iz gizabanakoa, gizartea eta bereziki estatua, zernahi eliza edo erlijioren eraginetik kanpo egon behar duela aldarrikatzen duen dotrina. ik sekularismo.
  2 laikoa izatea, lakikoa denaren nolakotasuna.
laizista laizista izond laizismoarena, laizismoari dagokiona.
laizitate laizitate iz laikotasuna, laizismoa.
laka laka1 1 iz Indiako zuhaitz batzuetako adarretan sortzen den gai erretxinatsua, kolorez gorria; gai hori erabiliz egiten den berniz gogor eta distiratsua.
  2 (hitz elkartuetan)
laka laka2 iz errotariak, ehotze lanagatik, gehienetan gari edo artotan, hartzen zuen saria.
lakain lakain1 iz izpia.
lakain lakain2 ik akain.
lakar lakar 1 izond latza, zimurrez, pikorrez edo irtengunez betea.
  2 latza, atsegina edo gozoa ez dena.
  3 (adizlagun gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
lakari lakari (orobat lekari g.er.) 1 iz ale neurri zaharra, ia bost litroko edukierakoa. ik gaitzeru, imilaun.
  2 lakari erdi
lakarika lakarika adlag lakaria neurri hartuz.
lakarilerde lakarilerde iz (irain hitza)
lakartar lakartar izlag/iz Lakarrakoa, Lakarrari dagokiona; Lakarrako herritarra.
lakartu lakartu, lakar, lakartzen 1 da/da ad laztu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lakasta lakasta iz akaina.
lakatu lakatu, laka(tu), lakatzen 1 da/du ad lakaz margotu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lakatz lakatz1 1 izond latza. ik lakar.
  2 irud/hed
lakatz lakatz2 iz gaztaina oskol arantzatsua. · (irud) zakila.
lakaztu lakaztu, lakaztu/lakatz, lakazten da/du ad laztu, lakartu.
lakedemonar lakedemonar ik lazedemoniar.
lakera lakera iz kaukasoar hizkuntza.
laket laket 1 izond pertsonez mintzatuz, atsegina.
  2 irud/hed
  3 laket izan1 zaio ad atsegin izan.
  4 laket izan2 da ad ik laketu.
  5 laket izan3 du ad atsegin izan.
  6 laket gertatu
  7 laket leku (orobat laketleku) iz
  8 laketago izan atsegin izan.
laketaldi laketaldi iz atseginaldia.
laketarazi laketarazi, laketaraz, laketarazten du ad atsegin harrarazi; ohitzera behartu.
laketasun laketasun iz atsegintasuna.
laketgarri laketgarri 1 izond atsegingarria.
  · 2 iz gauza atsegingarria.
laketleku laketleku ik laket 6.
laketu laketu, laket(u), laketzen 1 da ad laket izan, atsegin hartu.
  2 ohitu.
lakio lakio 1 iz begizta osatzen duen soka, urka-bilurra duena.
  2 animaliak harrapatzeko gailua. ik lakirio; lazo1 2.
  3 irud/hed
  4 lakioan ezarri lakio moduan ipini.
lakiotu lakiotu, lakio(tu), lakiotzen du ad lakioz trabatu; trabatu.
lakirio lakirio 1 iz lakioa, animaliak harrapatzeko gailua.
  2 bigizta.
lako lako izlag bezalako.
lakoi lakoi iz txerriaren besoa, urdaiazpikoa bezala ondua.
lakoniko lakoniko1 izond laburra eta zehatza.
lakoniko lakoniko2 iz erromatar inperioko eraikinetan, lurrun bainuen gela.
lakonikoki lakonikoki adlag era lakonikoan, labur eta zehatz.
lakonismo lakonismo iz lakonikoa denaren nolakotasuna, laburtasun eta zehaztasuna.
lakoxe lakoxe iz bezalakoxe.
lakra lakra1 iz norbaiten, bereziki gizartearen, akatsa edo bizioa.
lakra lakra2 ik lakre.
lakratu lakratu, lakra(tu), lakratzen 1 du ad lakrez itxi.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lakre lakre1 (erabat lakra g.er.) 1 iz zigilatzeko ezko modukoa, eskuarki gorria.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
lakre lakre2 iz
lakrikun lakrikun 1 izond koketa.
  2 (adizlagun gisa)
lakrikunkeria lakrikunkeria iz lakrikunaren egintza gaitzesgarria.
lakrimal lakrimal iz malkobidea.
lakrimogeno lakrimogeno izond/iz negar-eginarazlea.
laktasa laktasa iz hesteetako entzima, laktosa desegiten duena sakarosa eta galaktosa emanaz.
laktato laktato iz azido laktikoaren gatza.
laktiko laktiko izond
  1 azido laktiko esne minduan eta landare askotan aurkitzen den azidoa.
laktosa laktosa 1 iz esne azukrea.
  2 laktosa sistema
laku laku (Hiztegi Batuak aintzira hobesten du) iz aintzira.
lakutxo lakutxo iz anintziratxoa.
lalalakeria lalalakeria iz kalaka gaitzesgarria.
laletxe laletxe interj
lama lama1 1 iz su garra, su lama.
  2 su lama su garra. ik lamada 3.
lama lama2 iz [fr] xafla.
lama lama3 ik llama.
lamada lamada (orobat lamara g.er.) 1 iz bero bafada.
  2 irud/hed
  3 su lamada su lama.
lamara lamara ik lamada.
lambda lambda iz greziar alfabetoko hamaikagarren letra [l] ahotsa irudikatzen duena. · irud/hed
lamela lamela iz xafla txikia.
lamentatu lamentatu, lamenta, lamentatzen du ad deitoratu, negarreztatu.
lamia lamia ik lamina1.
lamikatu lamikatu, lamika, lamikatzen du ad milikatu, miazkatu.
lamina lamina1 (orobat lamin g.er. eta lamia; Hiztegi Batuan lamina agertzen da) 1 iz Euskal folkloreko izakia, emakume itxura duena.
  2 (izenondo gisa)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 itsas lamina ik itsaslamina.
lamina lamina2 1 iz grabatua; batez ere, liburu batean orri osoa betetzen duena eta testutik bereiz dagoen ilustrazioa.
  2 xafla.
  3 (hitz elkartuetan)
laminagailu laminagailu iz metal bati xafla itxura ematen dion makina.
laminarri laminarri iz
laminatxo laminatxo iz tamaina txiki lamina.
laminazino laminazino ik laminazio.
laminazio laminazio iz metal bati xafla itxura ematea. ik xaflagailu.
lamiti lamiti izond litxarra, gozozalea. · idur/hed
lamoritu lamoritu, lamori, lamoritzen da ad lainotu.
lamorizu lamorizu iz lainobera sarea.
lan lan 1 iz onuragarri den zerbait lortzeko egiten den jarduera edo ahalegin jarraitua. ik behar.
  2 (jarduera hori, ondasunak lortzearren, giza talde baten barnean eta era arautuan egiten denean).
  3 zerbaiten jarduera etengabea, ondorio ageria duena.
  4 eskulangile, burulangile edo artista baten jardueraren ondoriozko gauza. ik obra 2.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik laboral.
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 (fisikan) magnitude fisikoa, indar baten eta haren ezartze puntuak kurritzen duen distantziaren biderkaduraren baliokidea dena.
  8 alfer lan
  9 galtzak (orobat galtza g.er.) bete lan lan asko.
  9a gatibu lan preso dagoenak kondenaren parte gisa egin behar duen lana.
  10 gauazko lan (orobat gauezko lan) kontrabandoa.
  11 lan aste (orobat lanaste g.er.)
  12 lan bila adlag
  13 lan egin1
  14 lan egin2 (testuinguru teknikoagoetan)
  15 lan eginarazi
  16 lan eragin lan eginarazi.
  17 lan-erdi ik lanerdi.
  18 lan-esku ( orobat lanesku )
  19 lan eta lan adlag
  20 lan indar (orobat lanindar g.er.) (ekonomia marxistan)
  21 lan istripu (orobat lanistripu g.er. eta lan ixtripu g.er.)
  22 lan-jantzi ( orobat lanjantzi ) iz laneko jantzia.
  23 lan jarduera
  24 lan-jardun (orobat lanjardun g.er.) iz
  25 lan kostu (orobat lankostu g.er.)
  26 lan mahai (orobat lanmahai g.er.) lan egiten den mahaia.
  27 lan ordu (orobat lanordu) lan egiten den ordua.
  27a lan poltsa lan eskaintza eta eskarien taula.
  28 lan sail (orobat lansail g.er.)
  29 lan sari ik lansari.
  30 lan talde (orobat lantalde g.er.)
  31 lan tresna (orobat lantresna g.er.) lanabesa.
  32 lan urte (orobat lanurte g.er.)
  33 lan uzte ik lanuzte.
  34 lanak eman
  35 lanak (orobat lan) izan du ad (zerbaitek, sinesteak batez ere)
  36 lanak izan du ad (-tzen osagaiarekin)
  37 lanik eza (orobat laneza) mug langabezia.
lana lana (orobat lena) iz artilea.
lanabes lanabes 1 iz lan jakin batean erabiltzen den tresna. ik lan 31.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lanaldi lanaldi iz lanean ematen den denbora.
lanarazi lanarazi, lanaraz, lanarazten du ad lantzera behartu.
lanarte lanarte iz lanaldien arteko tartea; lan egiten ez den denbora.
lanaste lanaste ik lan 11.
lanaulki lanaulki iz lanean erabiltzen den aulkia.
lanbas lanbas iz etxe eta kideetako lurra, makurtu gabe, garbitzeko tresna, makila luze batez eta behealdean lotzen zaion oihalezko zerrenda xurgatzaile multzo batez osatua.
lanberatu lanberatu, lanbera, lanberatzen da ad elurra bigundu.
lanbero lanbero iz sargoria.
lanbide lanbide (orobat lanpide g.er.) 1 iz bizibidea ateratzeko balio duen jarduera. ik profesio; ogibide; ofizio.
  2 hed
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik profesional.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 egitekoa.
  7 lanbidez adlag
  8 lanbidezko izlag
  9 lanbide arteko (orobat lanbidearteko) izlag
lanbidearteko lanbidearteko ik lanbide 7.
lanbidedun lanbidedun izlag lanbideko.
lanbidekide lanbidekide izond/iz lanbide berekoa.
lanbro lanbro 1 iz lainoa, behelainoa; euri lanbroa.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (izenondo gisa)
  6 tanta xehe-xehetan erortzen den euria. ik beherago 7.
  7 euri lanbro tanta xehe-xehetan erortzen den euria.
  8 lanbro laino lanbroa dakarren lainoa.
lanbrotsu lanbrotsu 1 izond lanbroz estalia edo betea.
  2 irud/hed
lanbrotu lanbrotu, lanbro(tu), lanbrotzen 1 da/du ad lanbroz bete, lausotu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 lanbrotuxe lanbrotu xamar.
lanbroxka lanbroxka iz adkor lanbroa.
land land (orobat lander; alemanez, lander, land-en plurala da) 1 iz (singularrean)
  2 (pluralean)
landa landa1 1 iz herriguneetatik kanpoko lur eremua; bereziki, bertan landatzeko on dena.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik rural.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 landa-alde (orobat landalde g.er.)
  7 landa-arras
  8 landa-bide
  9 landa-eremu
  10 landa-etxe ik landetxe.
  11 landa-herri
  12 landa ingurune
  13 landa-lan ikerketez mintzatuz, azterkizunaren eremuan, bertatik bertara, egiten dena.
  14 landa-lur
  15 landa mariskal gaur egungo dibisio jeneralari dagokion maila zuen gudalburua.
  16 landa-turismo (orobat landaturismo g.er.)
landa landa2 1 adlag kanpo, at.
  2 –tik landa1 –tik kanpo.
  3 –tik landa2 ipar –z gero.
  4 –z landa –z kanpo.
  5 –z landara adlag –z kanpo.
landaetxe landaetxe ik landetxe.
landagarri landagarri izond landa daitekeena
landagune landagune (orobat landa-gune) iz landako gunea.
landagunegintza landagunegintza iz landaguneak egitea.
landaketa landaketa 1 iz landatzea.
  2 lur sail landatua. ik landatze 2.
landalde landalde ik landa1 6.
landara landara ik landare.
landaratu landaratu, landara(tu), landaratzen da ad landara joan.
landarazi landarazi, landaraz, landarazen du ad landatzera behartu.
landare landare (orobat landare g.er.) 1 iz berez ezin higi daitekeen eta sentiberatasunik ez duen izaki bizia; eguneroko hizkuntzan, sustraiak eta hostoak dituzten izaki biziak.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik bejetal.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 landare denda (corpusean landaredenda soilik)
  6 landare ontzi landareak edukitzeko ontzia. ik loreontzi 2.
landaredenda landaredenda ik landare 5.
landaredi landaredi iz lurralde edo herrialde batean hazten diren landareen multzoa. ik flora.
landaregai landaregai iz landarekia.
landaregintza landaregintza iz landareak haztea, landareen laborantza.
landarejale landarejale izond landareez elikatzen dena.
landareki landareki iz landare motako zera.
landaretegi landaretegi iz landareak hazten eta saltzen diren gunea.
landaretsu landaretsu izond landare asko dagoena.
landaretxo landaretxo iz landare txikia.
landaretza landaretza iz landareak.
landarezale landarezale izond landareen zale dena.
landatar landatar izlag landakoa, landari dagokiona.
landatartasun landatartasun iz landatarra denaren nolakotasuna.
landatasun landatasun iz landa izateko nolakotasuna.
landatu landatu, landa(tu), landatzen 1 du ad landare edo hazi bat lurrean ipini, haz eta bizi dadin. ik aldatu.
  2 finkatu, ezarri.
  3 (begiez eta kidekoez mintzatuz) iltzatu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
landaturismo landaturismo ik landa 16.
landatzaile landatzaile 1 iz landatzen duen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
landatze landatze 1 iz landare edo hazi bat lurrean ipintzea.
  2 lur sail landatua. ik landaketa 2.
lander lander1 izond behartsua, pobrea.
lander lander2 ik lanjer.
lander lander3 ik land.
landerretxe landerretxe iz behartsuentzako etxea, erruki etxea.
landertasun landertasun iz landerra denaren nolakotasuna, pobretasuna.
landertu landertu, lander, landertzen da/du ad larder bihurtu, pobretu.
landes landes izond landestarra.
landestar landestar izlag Landesekoa, Landesi dagokiona.
  2 iz Landeseko herritarra.
landetar landetar izlag/iz landestarra.
landetxe landetxe (orobat landaetxe g.er. eta landa-etxe g.er.) 1 iz landan eraikitako etxea, bereziki lantzeko lurrak dituena. ik basetxe.
  2 landa turismoko etxea.
  3 (hitz elkartuetan)
landetxetar landetxetar iz landetxekoa, landetxean bizi den pertsona.
landetxetxo landetxetxo iz landetxe txikia.
landgrave landgrave iz Alemaniako zenbait lurralde jakinetako konde edo printze subiranoa.
landiar landiar iz E. H. Land, Polaroid optikaren asmatzaile estatubatuarrari dagokiona.
landibartar landibartar iz Landibarko herritarra.
landismo landismo iz A. Landak eta kideko aktoreek 60 eta 70 hamarraldietan egin zuten zinema mota.
lando lando iz lau gurpileko zalgurdia, bi kapota tolesgarri, aurrekoa eta atzekoa, dituena.
landrober landrober ik land-rover.
land-rover land-rover (orobat Land-Rover, landrober g.er., landrover g.er. eta lanrober g.er.) iz noranahiko ibilgailu baten marka erregistratua. ik patrol.
  2 noranahiko ibilgailua.
landrover landrover ik land-rover.
landu landu (orobat lantu g.er.), landu/lan (orobat lant), lantzen 1 du ad (zerbait) lanaren bidez prestatu, egokitu, onuragarri edo onuragarriago bihurtu.
  2 (materialak)
  3 irud/hed
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 landu gabeko (orobat landugabeko g.er.) izlag landugabea.
landualdi landualdi iz zerbait lantzen den denbora edo aldia.
landuarazi landuarazi, landuaraz, landuarazten du ad lantzera behartu.
landugabe landugabe (orobat landu gabe) 1 izond landurik ez dagoena, landutasunik gabea.
  2 landugabeko ik landu 5.
landukera landukera iz lantzea; lantzeko era.
landun landun iz lana duen pertsona.
landuzale landuzale izond gauza landuen zale dena.
lanegun lanegun ( orobat lan(-)egun Euskaltzaindiaren Hiztegi Batuan lanegun agertzen da) 1 iz lan egiten den eguna.
  2 lan egiten ematen den egun zatia.
laneratu laneratu, lanera(tu), laneratzen da ad lanera joan.
laneratze laneratze iz ikasketak bukatu ondoren lanean hastea.
lanerdi lanerdi (orobat lan erdi) 1 iz herri kirol probetan, proba amaitzeko egin behar denaren erdia.
  2 irud/hed
lanesku lanesku ik lan 18.
laneza laneza ik lan 37.
langa langa 1 iz esparru edo bide bateko sarbidea eragozteko zurezko haga edo haga multzoa, zeharka jartzen dena, eta aurrrerantz edo atzerantz irekitzen dena.
  2 (izenondoekin)
  3 (gorantz irekitzen dena)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 futbolean eta kidekoetan kirol batzuetako ateko goiko haga.
  6 maila, koska.
  7 langa ezarri
langabe langabe 1 iz lanik ez duen langilea, langabezian dagoen langilea. ik langabetu 3.
  2 (izenondo gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
langabetu langabetu, langabe(tu), langabetzen 1 da ad langabe bihurtu, langabezian gertatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 (era burutua izen gisa) langabea.
langabetze langabetze iz langabe bihurtzea, langabezian gertatzea.
langabezia langabezia 1 iz lanik eza, langile bat lanik gabe gertatzeko zertzelada.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat langabezi g.er.)
langabeziadun langabeziadun iz langabea.
langai langai 1 iz lantzeko gaia.
  2 lan egiteko gaia.
langaluze langaluze iz (arkitekturan)
langar langar 1 iz lanbroa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 euri-langar
  5 langar-laino
langartsu langartsu izond langarrez estalia edo betea. ik lanbrotsu.
langartu langartu, langar, langartzen du ad (irud) langarrak bezala busti.
langatu langatu, langa(tu), langatzen du ad langaz itxi.
langatxo langatxo iz adkor langa.
langela langela iz lan egiteko gela.
langeta langeta iz zeharreko langa modukoa. ik zeharraga.
langile langile 1 iz bere lanetik ogibidea ateratzen duen pertsona; bereziki, lanbide jakin batean sari truke aritzen dena; batez ere, eskuen bidez industrian lan egiten duena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (izenondo gisa)
  7 esku-langile ik eskulangile.
langileburu langileburu (orobat langile-buru) iz langile talde baten burua.
langilego langilego (Hiztegi Batuak ‘langiletasuna’ adieran baino ez du onartzen; bestela langileria erabili behar dela adierazten du) iz langileak. ik langileria.
langilekume langilekume iz adkor langilea.
langileria langileria 1 iz langile klasea, langileak.
  2 langileen multzoa.
  3 (hitz elkartuetan)
langilezain langilezain iz langile talde baten ardura duen pertsona.
langin langin izond langilea.
langintasun langintasun iz langina denaren nolakotasuna.
langintza langintza 1 iz lanbidea, egitekoa; lan egitea. ik lantegi 5.
  2 (izenondoekin)
  3 lur langintza lurra lantzea.
langite langite iz egitekoa, langintza.
lango lango izlag lako, bezalako.
langosta langosta 1 iz otarraina.
  2 larrapotea, otia.
langostino langostino iz otarrainxka.
langune langune 1 iz lan egiteko gunea.
  2 lanpostua.
lanindar lanindar ik lan 20.
lanistripu lanistripu ik lan 21.
lanjantzi lanjantzi ik lan 22.
lanjardun lanjardun ik lan 24.
lanjer lanjer (orobat lander g.er.) iz arriskua.
lanjeros lanjeros izond arriskutsua.
lanjeroski lanjeroski adlag arriskutsuki.
lanketa lanketa 1 iz lantzea.
  · 2 adlag ipar lan bila.
lanketari lanketari iz ipar lan bila dabilen pertsona.
lankia lankia iz ipar lantegia.
lankide lankide 1 iz norbaitentzat, berarekin lan egiten duen pertsona.
  2 irud/hed
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan)
  5 (izenondo gisa)
lankidego lankidego iz ipar lankidetza.
lankidetza lankidetza 1 iz elkar lana.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lankostu lankostu ik lan 25.
lanleku lanleku (orobat lan leku; Hiztegi Batuan lanleku agertzen da) iz lan egiteko lekua.
lanmahai lanmahai ik lan 26.
lano lano1 ik laino.
lano lano2 ik laño.
lanordu lanordu ik lan 27.
lanotsu lanotsu ik lainotsu.
lanotu lanotu ik lainotu.
lanpa lanpa (Hiztegi Batuak lanpara hobesten du) 1 iz lanpara. ik argiontzi.
  2 (hitz elkartuetan)
lanpara lanpara 1 iz argiontzia.
  2 (mota adierazten duen izenlagun edo izenondoarekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lanparagile lanparagile iz lanparak egiten dituen pertsona.
lanparatxo lanparatxo 1 iz lanpara txikia.
  2 (hitz elkartuetan)
lanparda lanparda iz aingiraren antzeko arrain aho-biribila itsasoan (Petromizon marinus) edo ibaietan (Petromizon fluviatilis) bizi dena.
lanpas lanpas iz etxe bateko atearen kanpoaldean, lurrean, oinetakoen zoruak garbitzeko jartzen den alfonbra modukoa, lodia eta latza.
lanperna lanperna 1 iz itsasbazterreko haitzei atxikirik bizi den oskolduna, hatz baten itxura duena eta jateko ona dena (Pollicipes cornucopia edo Mitella pollicipes).
  2 (hitz elkartuetan)
lanpernazale lanpernazale iz lanpernak biltzen dituen pertsona.
lanpetu lanpetu, lanpe(tu), lanpetzen 1 da ad lana asko izan.
  · 2 du ad lan asko eginarazi.
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 lanpeturik
  6 lanpetuta
lanpide lanpide ik lanbide.
lanpostu lanpostu (orobat lan postu g.er.; Hiztegi Batuan lanpostu agertzen da) 1 iz enplegua. ik postu 12.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lanproi lanproi iz
lanrober lanrober ik land-rover.
lansail lansail ik lan 28.
lansari lansari (orobat lan sari g.er.; Hiztegi Batuan lansari agertzen da) 1 iz laneko saria; bereziki, lanagatik egun, aste edo hilero dirutan ordaintzen dena. ik soldata.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
lant lant ik landu.
lantalde lantalde ik lan 30.
lantare lantare ik landare.
lantegi lantegi (orobat lantei g.er.) 1 iz eskuzko lan bat egiten den tokia. ik tailer.
  2 fabrika, faktoria.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 lana, egitekoa. ik langintza.
  6 lantegi gune (orobat lantegigune g.er.)
lantegiburu lantegiburu (orobat lantegi-buru) iz lantegi baten burua.
lantegigintza lantegigintza iz
lantegigune lantegigune ik lantegi 6.
lantegiratze lantegiratze iz lantegira eramatea.
lantei lantei ik lantegi.
lantoki lantoki 1 iz lan egiten den tokia; norbaitek lan egiten duen lantegia edo bulegoa.
  2 (hitz elkartuetan)
lantresna lantresna ik lan 31.
lantsu lantsu 1 izond lan handikoa.
  2 lan handia duena.
lantto lantto 1 iz lantxoa.
  2 (hitz elkartuetan)
lantu lantu1 1 iz negarra, marraska.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lantu lantu2 ik landu.
lantuka lantuka adlag negarrez, intzirika.
lanturos lanturos izond negarrezkoa.
lanturu lanturu 1 iz lantua.
  2 (hitz elkartuetan)
lanturuka lanturuka adlag lantuka.
lantxa lantxa iz txalupa.
lantxe lantxe adlag bezalaxe.
lantxo lantxo 1 iz adkor lana.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 idazlantxoa.
lantxoi lantxoi iz txalupa handia.
lantxurda lantxurda (orobat lantzurda eta lanzurda g.er.) 1 iz lanbroa, langarra; intzigarra.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
lantxurdatsu lantxurdatsu izond lantxurdaz betea.
lantza lantza 1 iz buruan burdin zorrotz bat duen haga batez osaturiko iskilua.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 lantza-makila (corpusean lantzamakila soilik)
lantzadun lantzadun izond/iz lantza duena; lantzaz armaturiko gudaria. ik lantzari.
lantzaile lantzaile (orobat lantzale) iz aipatzen dena lantzen duen pertsona.
lantzakada lantzakada iz lantza kolpea, lantza ukaldia.
lantzale lantzale ik lantzaile.
lantzamakila lantzamakila ik lantza 4.
lantzamendu lantzamendu iz (produktu berri bat) merkaturatzea.
lantzari lantzari 1 iz lantzaz armaturiko gudaria. ik lantzadun.
  2 (hitz elkartuetan)
lantze lantze iz (zerbait) lanaren bidez prestatzea, egokitzea, onuragarri edo onuragarriago bihurtzea.
lantzean lantzean
  1 lantzean behin noizean behin.
  2 lantzean-lantzean askotan.
lantzeke lantzeke adlag landu gabe.
lantzer lantzer iz ipar langarra.
lantzerka lantzerka adlag zeihar edo eslaian ebakiriko ertza osatuz.
lantzoi lantzoi1 1 iz arrain txikia, gorputz-luzea, hondar azpira erraz sartzen dena (Ammodytes tobianus).
  · 2 izond pertsonez mintzatuz, lotsagabea edo ergela.
lantzoi lantzoi2 1 iz lantza motza.
  2 (hitz elkartuetan)
lantzoikeria lantzoikeria iz lotsagabeari edo lotsagalduari dagokion egintza.
lantzurda lantzurda ik lantxurda.
lanurte lanurte ik lan 32.
lanuzte lanuzte ( orobat lan-uzte g.er.) 1 iz lana uztea, greba.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lanzadera lanzadera iz trenez, espazio ontziez eta kidekoez mintzatuz anezka.
lanzinante lanzinante [fr] iz zorrotza; obsesiboa.
lanzurda lanzurda ik lantxurda.
laņo laño (orobat laino g.er.) 1 izond laua, apala, bakuna.
  · 2 adlag bare, lau.
  3 laño-laño adlag
laņoki lañoki (orobat lainoki g.er.) adlag lañotasunez, toles edo korapilorik gabe.
laņotasun lañotasun (orobat lainotasun g.er.) iz laua edo apala denaren nolakotasuna.
laņotu lañotu, laño(tu), lañotzen du ad laño bihurtu.
laņoxerra lañoxerra iz
laodizear laodizear izlag/iz Asia Txikiko Laodizeakoa, Laodizeakoari dagokiona; Laodizeako herritarra.
laostia laostia 1 interj adkor harridura-edo adierazteko hitza.
  · 2 izond gauza harrigarri edo ikagragarria.
lapa lapa1 1 iz itsasbazterreko haitzei atxikirik bizi den soinbera gasteropo maskorbakarra, jateko ona (Patella vulgata).
  2 metalezko zati baten itsasten den leherkaria.
  3 lapa-belar (orobat lapa-belar) iz hosto berde ilunak dituen landarea, arropetan itsasten diren fritu biribilak ematen dituena (Arctium lappa eta Arctium minor).
  4 lapa egin pegatu.
lapa lapa2 1 iz patsa.
  2 hordi lapa arras hordia
  3 izerdi lapetan izerdi patsetan.
lapabelar lapabelar ik lapa1 3.
lapaitz lapaitz iz aran txikiak ematen dituen zuhaitza.
lapar lapar1 1 iz sasia, kaparra.
  2 laparretara bota bazterrera utzi, bertan behera utzi.
lapar lapar2
  1 elur-lapar ia zuritzen ez duen elurra. ik lapatx 2.
lapardi lapardi iz lapar asko dagoen tokia. ik sasidi.
laparoskopia laparoskopia iz sabel barrunbearen azterketa endoskopikoa.
lapata lapata adlag pegatuta. ik lapatu.
lapatin lapatin iz lapa-belarra; lapa-belarraren fruitu arantzatsua.
lapatinkada lapatinkada iz
lapats lapats ik lapatx 2.
lapatu lapatu, lapa(tu), lapatzen 1 da ad itsatsi, pegatu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa).
lapatx lapatx 1 izond
  2 elur-lapatx (orobat lapats) ia zuritzen ez duen elurra. ik lapar2.
lapazorri lapazorri 1 iz potrozorria.
  2 irud/hed
lapidario lapidario izond esaldiez eta kidekoez mintzatuz, hotz eta motza.
lapidarioki lapidarioki adlag hotz eta motz, era lapidarioan.
lapidariotasun lapidariotasun iz lapidarioa denaren nolakotasuna.
lapidatu lapidatu, lapida(tu), lapidatzen du ad harrika hil.
lapidazio lapidazio iz lapidatzea, harrika hiltzea.
lapiko lapiko 1 iz eltzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 lapikoaren edukia. ik lapikoko.
  5 adkor burua.
  6 adkor futbolean, jokaldi batzuetan, ate baten inguruan, gertatzen den jokalari pilaketa.
  7 itsu-lapiko ik itsulapiko.
  8 tonto-lapiko izond adkor ergela.
lapikoko lapikoko iz lapikoaren edukia, eltzekaria.
lapin lapin 1 iz untxia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 lapin-hazle
lapislazuli lapislazuli (orobat lapis lazuli g.er.) iz aluminio, kare eta soda silikatua, kolore urdin bizikoa, oso gogorra, bitxigintzan erabiltzen dena.
lapitz lapitz1 1 iz arkatza.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 makillajean erabiltzen den barra edo lapitz modukoa.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 ezpain lapitza.
  6 ezpain lapitz ezpainetako margoa, ezpainetakoa.
  7 ezpainetako lapitz ezpain lapitza, ezpainetakoa.
lapitz lapitz2 iz arbela.
laponiar laponiar izlag/iz 1 Laponiakoa, Laponiari dagokiona.
  2 iz Laponiako herritarra. ik sami.
laponiera laponiera iz laponiarrek hitz egiten duten hizkuntza. ik samiera.
lapran lapran izond zeiharra.
laprast laprast
  1 laprast egin irrist egin, labaindu.
  2 irud/hed
laprastada laprastada 1 iz laprats egitea, irristada, labainkada.
  2 laprastada egin
lapraxtu lapraxtu, lapratx, lapraxten du ad elur-lapatxez bete.
lapsus lapsus 1 iz hitz egitean edo idaztean, hitz egokiaren ordez beste bat erabiltzea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 denbora bitartea.
lapur lapur 1 iz lapurtzen duen, lapurretak egiten dituen pertsona. ik ohoin; ebasle.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenondo gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 bide-lapur ik bidelapur.
  7 itsas-lapur ik itsaslapur.
  8 lapur-zulo (orobat lapurtzulo g.er. eta lapurzulo g.er.) lapurren zuloa, lapurretak gordetzen dituzten zuloa.
lapurbide lapurbide iz lapurrak dabiltzan bidea.
lapurgai lapurgai iz lapurra izateko prestatzen ari den pertsona.
lapurkeria lapurkeria iz lapurreta. ik lapurreria.
lapurketa lapurketa ik lapurreta.
lapurreria lapurreria iz lapurreta. ik lapurkeria.
lapurreta lapurreta ( orobat lapurketa Hiztegi Batuak lapurketa baztertzen du eta lapurreta erabili behar dela adierazten) 1 iz lapurtzea. ik ohointza.
  2 (izenondoekin)
  3 (egin aditzarekin; ik beherago 8)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 lapurretan adlag lapurtzen, lapurreta eginten. ik beherago 9.
  7 itsas lapurreta ik itsaslapurreta.
  8 lapurreta egin lapurtu.
  9 lapurretan egin lapurtu.
  10 lapurretan ibili
lapurretagai lapurretagai iz lapurtzeko gaia.
lapurretatxo lapurretatxo iz lapurreta txikia. ik litxarreria 2.
lapurtar lapurtar 1 izlag Lapurdikoa, Lapurdiri dagokiona.
  · 2 iz Lapurdiko herritarra.
  3 lapurtera.
  4 nafar-lapurtar nafar-lapurtera.
lapurtartu lapurtartu, lapurtar(tu), lapurtartzen da ad lapurtar bihurtu.
lapurtera lapurtera 1 iz euskalkietako bat, Ipar Euskal Herriko kostalde eta ingurukoa.
  2 nafar-lapurtera XX. mendean Ipar euskal Herrian eratu zen literatura euskalki berria, lapurteraren eta baxenafarreraren elementuez osatua.
lapurtu lapurtu, lapur(tu), lapurtzen 1 du-dio ad norberarena ez den zerbaitez jabetu, indarrez, ezkutuan edo iruzurrez. ik ostu; ebatsi; harrapatu.
  2 (objektuarekin)
  3 irud/hed
lapurtxo lapurtxo iz lapur txikia. ik litxarrero.
lapurtze lapurtze iz norberarena ez den zerbaitez jabetzea, indarrez, ezkutuan edo iruzurrez.
lapurtzulo lapurtzulo ik lapur 8.
lapurzulo lapurzulo ik lapur 8.
lar lar 1 adlag gehiegi. (izenondoekin)
  2 (adizlagunekin)
  3 (aditzekin)
  4 (izen baten eskuinean) ik larregi.
larako larako iz kabila. ik ziri.
laranja laranja (orobat liranja g.er.) 1 iz laranjondoaren fruitua, biribila eta kolore hori-gorrixkakoa, ataletan banatutako mami urtsu eta gozoa duena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  · 3 izond laranja-kolorekoa.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 iz laranja kolorea.
  6 laranja-arbola laranjondoa.
  7 laranja-kolore (orobat laranjakolore g.er.) izond laranja-kolorekoa dena.
  8 laranja-koloreko (orobat laranjakoloreko g.er.) izlag
  9 laranja-lore laranjondoaren lorea.
  10 laranja-ur
  11 laranja-zuku
laranjada laranjada iz laranjazko edaria.
laranjakolore laranjakolore ik laranja 7.
laranjaondo laranjaondo ik laranjondo.
laranjatxo laranjatxo iz adkor laranja.
laranjondo laranjondo iz (orobat laranjaondo g.er. eta laranja-ondo g.er.) iz bortusaiaren familiako zuhaitz txikia, larruaren tinkotasuneko hostoak eta lore zuri usaintsuak dituena, fruitutzat laranjak ematen dituena (Citrus sinensis).
laratz laratz 1 iz sutondoan, kebidetik zintzilik dagoen kate kakoduna, bertza edo galdara esekitzeko erabiltzen dena.
  2 (erkaketetan)
larba larba 1 iz beldarra.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
lardaia lardaia iz gurdi, orga eta kidekoetan, endaitza, pertika.
lardaska lardaska 1 iz lardaskatzea.
  · 2 izond lardaskatua, nahasia.
  3 (adizlagun gisa) lardaskan.
  4 lardaskan adlag ordena jakinik gabe, han-hemenka sakontasunik gabe.
lardaskatu lardaskatu, lardaska(tu), lardaskatzen 1 du ad nahasi, mordoilotu; ordena desegin; alferrik galdu. ik lardastu.
  · 2 da ad
  · 3 du ad ordena jakinik gabe aritu, han-hemenka sakontasunik gabe aritu.
  4 (hizkuntzez edo kidekoez mintzatuz)
  5 (era burutua izenondo gisa)
lardaskatzaile lardaskatzaile izond lardaskatzen duena, lardaskan ibiltzen dena.
lardaskatze lardaskatze iz nahastea, mordoilotzea; han-hemenka sakontasunik gabe aritzea.
lardaskatzear lardaskatzear adlag lardaskatzeko zorian.
lardaskeria lardaskeria iz lan lardatsa, gaitzeskarritzat hartua.
lardaskero lardaskero (orobat lardaxkero) izond adkor lardatsa, lardaskeriak egiten dituena.
lardasketa lardasketa iz lardastea, lardaskan ibiltzea.
lardastu lardastu, lardats/lardastu, lardasten 1 du ad han-hemenka sakontasunik gabe aritu; nahasi, mordoilotu. ik lasdaskatu.
  2 narrastu, zikindu.
lardats lardats 1 izond ordena jakinik gabe aritzen dena, han-hemenka sakontasunik gabe aritzen dena.
  2 narrasa.
lardaxka lardaxka 1 iz izond adkor lardaska, lardaskatua.
  2 lardaxkan adlag adkor lardaskan.
lardaxkatu lardaxkatu, lardaxka(tu), lardaxkatzen 1 du ad adkor lardaskatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lardaxkero lardaxkero ik lardaskero.
larderia larderia 1 iz begirunea edo beldurra eragiten duen nagusitasuna; nagusitasun horrek eragiten duen sentimena. (pertsonez mintzatuz)
  2 (gauzez mintzatuz)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 mehatxua; mehatxuzko jarrera.
  5 larderiaz adlag mehatxuzko jarreraz; begirunea edo beldurra eragiten duen nagusitasunaz.
larderiadun larderiadun izond larderia erakusten duena, zorrotza.
larderiaka larderiaka adlag larderiaz
larderiakoi larderiakoi izond larderia sentiarazten duena.
larderialdi larderialdi iz ipar larderia edo mehatxua sentiaraztea.
larderialdiņo larderialdiño iz adkor ipar larderialdia, mehatxua.
larderiatsu larderiatsu (orobat larderiazu g.er.) 1 izond larderia handikoa, zorrotza.
  2 (gauzez mintzatuz)
  3 (adizlagun gisa)
larderiatu larderiatu, larderia(tu), larderiatzen 1 du ad mehatxatu.
  2 zigortu, zentzatu.
larderiatze larderiatze iz mehatxatzea; zigortzea.
larderiazu larderiazu ik larderiatsu.
larehun larehun ik laurehun.
largabista largabista (orobat largabixta g.er.) 1 iz betaurrekoa.
  2 pl
  3 teleskopioa.
largabixta largabixta ik largabista.
largatu largatu1, larga, largatzen 1 du ad askatu.
  2 laga, utzi.
largatu largatu2, larga, largatzen du ad ipar zabaldu.
largatze largatze iz ipar zabaltzea.
largo largo1 izond ipar zabala.
largo largo2 iz musikan, mugimendu geldia.
largoki largoki adlag ipar eskuzabalki.
largotasun largotasun iz ipar zabalera.
laringe laringe 1 iz ahots kordak dauzkan arnasbideetako organoa. ik zintzur.
  2 (hitz elkartuetan)
laringetomizatu laringetomizatu izond laringea guztiz edo partez erauzia duena.
laringofono laringofono iz laringetomizatuak, ahotsak igorri ahal izateko, lepoaren aurrealdean jarria duen gailu elektronikoa.
laringologo laringologo iz laringean eta laringeko eritasunetan espezialista den medikua.
laritz laritz iz pinuaren ordenako zuhaitza, hosto erorkorrak eta pinaburu txiki zutituak dituena (Larix decidua).
larjakin larjakin izond jakintsu-ustea dena.
larmintz larmintz (orobat larrumintz eta larru-mintz; Hiztegi Batuan larmintz agertzen da) 1 iz giza azala. ik larruazal.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
larogei larogei ik laurogei.
larrabehi larrabehi (orobat larrebehi g.er.) iz larrean bazkatzen den behia. ik betizu.
larrabere larrabere iz basaberea.
larrabetzuar larrabetzuar izlag/iz Larrabetzukoa, Larrabetzuri dagokiona; Larrabetzuko herritarra.
larrabide larrabide (orobat larrapide) iz larreko bidea.
larrain larrain 1 iz uzta eultzitzen den leku laua, lurra trinkoa eta askotan lauzatua duena.
  2 (hitz elkartuetan)
larraindu larraindu, larrain(du), larraintzen du ad erabat zapaldua utzi.
larraintar larraintar 1 izlag Larraingoa, Larraini dagokiona.
  2 iz Larraingo herritarra.
larraintarsa larraintarsa (Euskaltzaindiaren gomendioetan baztertzen dira –sa atzizkia duen formak) iz larraintar andrea.
larrakitu larrakitu, larraki, larrakitzen da ad higatu, maskaldu.
larrantz larrantz iz itxura.
larrantzatu larrantzatu, larrantza, larrantzatzen du ad marraztu.
larrantzi larrantzi, larrantz, larranzten du ad larrutu.
larrapide larrapide ik larrabide.
larrapote larrapote (orobat larrepote) iz otia, intsektu jauzkaria.
larratoki larratoki (orobat larretoki) iz larratzeko tokia.
larratu larratu (orobat larretu), larra, larratzen da/du ad bazkatu.
larratxori larratxori ik larretxori.
larratze larratze iz bazkatzea. · irud
larrauldar larrauldar izlag Larraulgoa, Larrauli dagokiona; Larraulgo herritarra.
larraundar larraundar izlag Larraungoa, Larrauni dagokiona; Larraungo herritarra.
larrazken larrazken iz udazkena.
larre larre 1 iz abereak bazkatzen diren toki belartsua; landa.
  2 (izenondoekin)
  3 (bazkatu aditzaz)
  4 eremu landugabea.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 larre motzean (orobat motxean) hazi ugaritasunik ezean, behartasunean hazi.
  8 larre oilo (corpusean larreoilo soilik)
larrealdatze larrealdatze iz behiak eta kidekoak, bazkatzeko, larre batzuetatik beste batzuetara aldatu.
larrebehi larrebehi ik larrabehi.
larregi larregi adlag gehiegi. ik lar 3.
larregitxo larregitxo adlag adkor gehiegi.
larregune larregune iz larrea dagoen gunea.
larrejende larrejende iz larreko jendea.
larrekide larrekide iz larre berekoa.
larreoilo larreoilo ik larre 8.
larrepetit larrepetit iz otia, larrapotea.
larrepote larrepote ik larrapote.
larreratu larreratu, larrera(tu), larreratzen da/du ad larrera irten; larreta eraman.
larresoroar larresoroar (orobat larresorotar g.er.) izlag Larresorokoa, Larresosori dagokiona; Larresoroko herritarra.
larretoki larretoki ik larratoki.
larretu larretu1, larre, larretzen da/du ad eremu landugabe bihurtu.
larretu larretu2 ik larratu.
larretxori larretxori (orobat larratxori g.er.; Hiztegi Batuan larretxori agertzen da) iz hegatxabala.
larri larri 1 izond tamaina, pisu, gorabehera, garrantzi handikoa. ant xehe.
  2 (gauza abstraktuez)
  3 eritasunez eta kidekoez mintzatuz, kezkagarria edo arriskutsua dena.
  4 ondoez edo kezka bizia sortzen duena, estua, hertsia.
  4b letrez mintzatuz xehea baino handiagoa den eta eskuarki beste itxura bat duen letra mota. ik maiuskula.
  · 5 adlag estuasunean; estu; kezka edo ondoez biziko egoera batetik irten ezinik.
  · 6 iz larritasuna.
  7 (-en atzizkiaren eskuinean)
  8 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  9 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  10 estu eta larri adlag
  11 hizki larri letra larria.
  12 larri ibili
  13 larri-larri1 izond
  14 larri-larri2 adlag
  15 larri-larria adlag ipar xehetasunik gabe. ik larriki 3.
larriagotu larriagotu, larriago(tu), larriagotzen 1 da/du ad larriago bihurtu. ik larritu 4.
  2 (eritasunez eta kidekoez mintzatuz)
  3 (are-ren eskuinean)
larrialdi larrialdi 1 iz estualdia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 ezusteko egoera edo gertaera, berehala konpondu behar dena.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 larrialdi egoera
larriarazi larriarazi, larriaraz, larriarazten du ad larritzera behartu.
larridura larridura iz larritasun egoera.
larrigarri larrigarri izond 1 larritzen duena.
  · 2 iz epaiketetan eta kidekoetan, zigorra larritzen duen gauza.
larrigura larrigura iz oka egiteko gogoa.
larrika larrika adlag (izen baten eskuinean, hitz elkartuen bigarren osagai gisa)
larrikara larrikara iz larridura.
larrikeria larrikeria iz gehiegikeria.
larriki larriki 1 adlag era larrian.
  2 ipar xehetasunik gabe. ik larri 15.
larrimin larrimin iz arriskuren baten berehalakotasunak eragiten duen larritasuna, eztarria hertsatzen duena. ik angustia.
larritasun larritasun 1 iz larri dagoenaren egoera.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 larria denaren nolakotasuna.
  6 (hitz elkartuetan)
larritu larritu, larri(tu), larritzen 1 da ad larritasunak hartu.
  · 2 du ad
  3 (era burutua izenondo gisa)
  · 4 du ad larriago bihurtu. ik larriagotu.
larritzaile larritzaile iz larritzen duena.
larritze larritze iz larriago bihurtzea.
larriune larriune iz larridurazko unea.
larrixko larrixko izond adkor larri samarra.
larroritar larroritar izlag/iz Larrikoa, Larroriri dagokiona; Larroriko herritarra.
larrosa larrosa ik arrosa.
larru larru 1 iz animalien gorputza biltzen duen azala.
  2 (gizakiarena; ik larruazal; larmintz)
  3 irud/hed
  4 azal horren zatia gorputzetik berezia eta ondua.
  5 (izenondoekin)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; izenondoak eratuz)
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 (sexu harremanak aipatzeko)
  10 larrutan adlag larrua jotzen.
  11 larrutik adlag oso garesti.
  12 esku-larru ik eskularru.
  13 hezur eta larru adlag ezin argalago.
  14 larru-apaintzaile iz larru-ontzailea.
  15 larru-arras adlag
  16 larru-beltz (orobat larrubeltz) izond azala kolore beltzekoa duena.
  17 larru bizi ik larrubizi.
  18 larru-gorri ik larrugorri.
  19 larru-has adlag biluzik.
  20 larru-huts/hutsik (orobat larrutsik) adlag biluzik.
  21 larru-ilun (corpusean larruilun soilik) izond/iz
  22 larru-jotzaile (orobat jole, larrujotzaile, eta larrujole) izond/iz larrua jotzen duena.
  23 larru-jotze
  24 larru-ontzaile (orobat larru-ontzale g.er. eta larruontzaile g.er.) iz larrua ontzen duena pertsona.
  25 larru-xaku (corpusean larruxaku soilik) larruzko zaku txikia.
  26 larru-zuri1 (orobat larru-xuri eta larruxuri g.er.) izond azala kolore zurikoa duena.
  27 larru-zuri2 (izen gisa)
  28 larrua eman sexu harremanak onartu.
  29 larrua jo sexu harremanak gauzatu.
  30 oilo larru oilo ipurdia.
larrualdi larrualdi (orobat larrutaldi) iz larru joaldia.
larruazal larruazal (orobat larru-azal g.er.) 1 iz giza larrua. ik larmintz.
  2 (testuinguru teknikoetan)
larrubeltz larrubeltz ik larru 16.
larrubiko larrubiko izond bi alde dituena. ik larru 3.
larrubixi larrubixi (orobat larru bixi) 1 adlag adkor larrubizi.
  2 larrubixirik adlag adkor larrubizi.
larrubizi larrubizi (orobat larru bizi) 1 adlag
  2 larrubizian adlag larrubizi.
  3 larrubizirik larrubizi.
  4 larrubizitan adlag larrubizi.
larrudun larrudun izond larrua duena.
larrugain larrugain iz larruaren gainaldea.
larrugile larrugile ik larrugin.
larrugin larrugin (orobat larrugile g.er. eta larrukin g.er.; Hiztegi Batuan larrugin agertzen da) 1 izond/iz larruak ontzen dituena.
  2 (hitz elkartuetan)
larrugintza larrugintza iz larruak ontzea.
larrugogortu larrugogortu, larrugogor, larrugogortzen da/du ad larrua gogortu.
larrugorri larrugorri (orobat larru-gorri) 1 iz azala kolore gorrikoa duen pertsona.
  · 2 izond azala kolore gorrikoa duena.
  · 3 adlag biluzik.
  4 larrugorrian adlag biluzik. ik beherago 6.
  5 larrugorririk biluzik.
  6 larrugorritan ( Hiztegi Batuan larrugorrian agertzen da) adlag bikluzik. ik gorago 6.
larrugorritu larrugorritu, larrugorri, larrugorritzen da ad larrugorri jarri, biluzi.
larruilun larruilun ik larru 21.
larruje larruje iz larruaren, azalaren itxura.
larrujoka larrujoka adlag larrua joz.
larrujole larrujole ik larru 22.
larrujotzaile larrujotzaile ik larru 22.
larrujotze larrujotze ik larru 23.
larrukara larrukara izond larruaren itxurakoa.
larruketa larruketa 1 iz larrutzea.
  2 larru-jotzea.
larruketari larruketari iz larru-ontzailea, larrua ontzen duen pertsona.
larruki larruki 1 iz larru onduaren zatia.
  2 pergaminoa. ik larrutx.
larrukin larrukin ik larrugin.
larrumintz larrumintz ik larmintz.
larrundar larrundar izlag Larrungoa, Larruni dagokiona; Larrungo herritarra.
larruontzaile larruontzaile ik larru 24.
larrupe larrupe iz larru azpia.
larrutaldi larrutaldi ik larrualdi.
larrutegi larrutegi iz larrua jotzeko tokia.
larrutero larrutero izond adkor larruzalea.
larrutsik larrutsik ik larru 20.
larrutu larrutu, larru(tu), larrutzen 1 du ad larrua kendu.
  2 (pertsonez mintzatuz)
  3 (norbaiti) ondasunetan edo izen onean kalte handia egin. ik lumatu 2.
  4 eraman daitekeen baliozko gauzarik gabe utzi. ik soildu.
  5 (era burutua izenondo gisa)
larrutx larrutx 1 iz pergaminoa. ik larruki 2.
  2 juduak, zenbait otoitzaldietan, kopetan eta ezkerreko besoan zeramatzaten pergaminozko zerrendak, idazki santuen pasarteak zeuzkatenak.
larrutzaile larrutzaile 1 izond larrutzen duena.
  2 larrutzen duen pertsona.
larruxaku larruxaku ik larru 25.
larruxuri larruxuri ik larru 26.
larruzale larruzale 1 iz larrua jotzen oso zale dena.
  2 larrugina.
larruztatu larruztatu, larruzta, larruztatzen 1 du ad larruz estali.
  2 (era burutua izenondo gisa)
larruzuri larruzuri ik larru 26.
lartxo lartxo adlag adkor gehiegitxo.
laru laru 1 izond hori ahula.
  2 irud/hed
laruen laruen iz larumina.
laruendun laruendun iz laruena duena. ik larumindun.
larumin larumin iz odolean bilirrubina gehiegi egoteak dakarren larmintzaren eta muki mintzaren kolore larua, min horia.
larumindun larumindun iz larumina duena.
larunbat larunbat 1 iz asteko azken eguna, ostiralaren eta igandearen artekoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 juduen artean, atseden hartzen den eta Jainkoari eskaintzen zaion eguna.
  4 Larunbat Santu
larzabaldar larzabaldar iz Larzabalgoa, Larzabali dagokiona; Larzabalgo herritarra.
lasa lasa ik lasai.
lasagna lasagna iz italiar jakia, pastazko eta haragi xehatuzko geruzak tartekatuz prestatzen dena.
lasai lasai (orobat lasa g.er.) 1 izond ezinegonik, kezkarik, larritasunik gabea. ik laxo 2; nasai.
  2 zaratarik, iskanbilarik, gorabeherarik gabea.
  3 personez mintzatuz, nekez larritzen edo haserretzen dena.
  4 estua ez dena, tinko loturik ez dagoena. ik laxo.
  5 ohitura onek eskatzen duten hertsitasuna erakusten ez duena.
  6 adlag estutasunik, kezkarik edo larritasunik gabe. ik lasaiki.
  7 (dagokion aditza ezabaturik)
  8 tinkotasunik gabe.
  9 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa)
  10 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  11 lasai antzean lasai edo.
  12 lasai asko oso lasai.
  13 lasai arraio adkor oso lasai.
  14 lasai demonio adkor oso lasai.
  15 lasai ederrean
  16 lasai hartu
  17 lasai-lasai adlag
lasaialdi lasaialdi iz lasaitzea; (norbait) lasaitzen den denbora.
lasaiarazi lasaiarazi, lasaiaraz, lasaiarazten du ad lasaitzera behartu.
lasaibide lasaibide (orobat lasapide g.er.) iz lasaitzeko bidea; gogo-aringarria.
lasaidura lasaidura iz lasaitzea, lasaitasuna.
lasaiera lasaiera iz lasaituasuna.
lasaigailu lasaigailu iz lasaigarria, lasaitzen duen sendagaia.
lasaigarri lasaigarri 1 izond lasaitzen duena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (adizlagun gisa)
  4 (izenondo soila -en atzizkiaren eskuinean)
  5 iz lasaitzen duen gauza.
  6 lasaitzen duen sendagaia. ik lasaigailu.
lasaikeria lasaikeria 1 iz lasaitasun gaitzesgarria.
  2 ohitura onek eskatzen duten hertsitasuna erakusten ez duen egitea edo jokaera.
lasaiki lasaiki 1 adlag lasai, estutasunik, kezkarik edo larritasunik gabe.
  2 lasaikeriaz.
lasaikiro lasaikiro iz lasai.
lasaikote lasaikote izond adkor pertsonez mintzatuz, lasaia eta sendoa.
lasaitasun lasaitasun 1 iz ezinegon, kezka edo larritasunik eza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lasaittu lasaittu ik lasaitu2.
lasaitu lasaitu1 (orobat lasatu g.er.), lasai(tu), lasaitzen 1 da ad ezinegona, kezka edo larritasuna desagertu. (pertsonez eta animaliez mintzatuz)
  2 (gauzez mintatuz)
  3 du ad ezinegona, kezka edo larritasuna kendu.
  4 (gauzez mintatuz)
  5 tinkotasuna edo hertsitasuna gutxitu. ik laxatu.
  6 (era burutua izenondo gisa)
lasaitu lasaitu2 (orobat lasaittu g.er.) 1 iz lasaitasunezko egoera.
  2 lasaitu ederra hartu
  3 lasaitu itxura(k) egin
  4 lasaitua hartu
lasaitxo lasaitxo 1 izond adkor lasai samarra.
  2 (adizlagun gisa) lasai samar.
lasaitzaile lasaitzaile izond lasaitzen duena. ik lasaigarri.
lasaitze lasaitze 1 iz ezinegona, kezka edo larritasuna desagertzea. ik lasaitu2.
  2 tinkotasuna edo hertsitasuna gutxitzea.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lasaiune lasaiune iz lasaitasunezko unea.
lasaizale lasaizale adlag lasaisatun zale.
lasalletar lasalletar ik salletar.
lasapide lasapide ik lasaibide.
lasar lasar ik lasatar.
lasartear lasartear iz Lasartekoa, Lasarteri dagokiona; Lasarteko herritarra.
lasatu lasatu ik lasaitu.
laser laser 1 iz energia handiko argi azao kolorebakarra eta koherentea sortzen duen gailu elektronikoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
laspel laspel iz gasa.
laspelki laspelki iz gasa.
lasta lasta 1 iz itsasontziei, baloi aerostatikoei eta kidekoei, egonkortasun handiagoa izateko, jartzen zaien pisua.
  2 irud/hed
lastaila lastaila iz urria.
lastaira lastaira (orobat lastari g.er.) iz telazko zaku modukoa, laukizuzena, lehen lastoz eta orain betegarri bigun edo plastiko batez betea, lo egiteko, gehienetan ohearen armazoiaren gainean jarriaz, erabiltzen dena.
lastaki lastaki iz lastaira.
lastapilo lastapilo ik lasto 7.
lastargi lastargi iz lasto sorta edo azao batez eginiko zuzia.
lastari lastari ik lastaira.
lastasorta lastasorta ik lasto 8.
lastasu lastasu ik lasto 9.
lastategi lastategi (orobat lastotegi g.er.) iz lastoa gordetzen den tokia.
lastatu lastatu, lasta(tu), lastatzen du ad lasta ezarri.
lastazuzi lastazuzi ik lasto 10.
laster laster (orobat laister g.er. eta laxter g.er.) 1 adlag denbora laburrean, denbora gutxiren buruan; lasterka.
  · 2 izond denbora laburrean gertatzen, egiten edo bururatzen dena.
  3 (hitz elkartuetan, bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  4 laster ibiltzen dena.
  · 5 iz laster egitea; lastertasuna.
  6 (-en atzizkiaren eskuinean)
  7 isurkari higidura jarraitua, ibai baten gisa higitzen den masa. ik korronte.
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 lasterrean adlag lasterka
  10 behi laster pl ipar
  11 haize-laster iz aire masa baten higidura jarraitua.
  12 handik laster
  13 handik lasterrera
  14 itsas laster ik itsaslaster.
  15 laster arte
  16 laster batean adlag oso denbora gutxian.
  17 laster asko
  18 laster egin arin joan edo ibili, jauziak bezalako urratsak eginez. ik lasterkatu; lasterka 4; korrika 6.
  19 laster-laster adlag
  20 laster-lasterra adlag ipar laster-laster.
  21 lasterrari eman
  22 tren laster
  23 ur-laster iz ur masa baten higidura jarraitua.
lasterbide lasterbide 1 iz toki batetik beste batera joateko, ohiko bidea baino lasterragoa den bidea.
  2 irud/hed
lasterka lasterka (orobat laisterka g.er.) 1 adlag laster eginez.
  · 2 iz laster egitea, lasterra.
  3 lasterka batean adlag oso denbora gutxian.
  4 lasterka egin laster egin.
  5 lasterka-toki iz
lasterkada lasterkada iz lasterketa, lasterra. ik lasterkaldi.
lasterkaldi lasterkaldi 1 iz lasterketa, lasterra.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
lasterkarazi lasterkarazi, lasterkaraz, lasterkarazten du ad lasterkatzera behartu.
lasterkari lasterkari 1 izond lasterka egiten duena.
  · 2 iz laster egiten duen pertsona; lasterketa batean parte hartzen duen kirolaria.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lasterkatu lasterkatu, lasterka(tu), lasterkatzen 1 da ad laster egin, lasterka egin.
  · 2 du ad lasterka esetsi.
lasterkatze lasterkatze iz laster egitea, lasterka egitea.
lasterkeria lasterkeria iz lasterka ibiltze gaitzesgarria.
lasterketa lasterketa (orobat laisterketa g.er.) 1 iz laster egitea.
  2 (norgehiagoketan)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 lasterketa-buru1 (orobat lasterketaburu g.er.) lasterketan aurren doana.
  7 lasterketa-buru2 irud/hed
  8 zezen lasterketa
lasterketaburu lasterketaburu ik lasterketa 6.
lasterketari lasterketari iz lasterka egiten duen pertsona; lasterketa batea parte hartzen duen kirolaria.
lasterketatxo lasterketatxo iz lasterketa laburra.
lasterki lasterki adlag laster.
lasterkor lasterkor izond lasterra.
lasterragotu lasterragotu, lasterrago(tu), lasterragotzen 1 da/du ad lasterrago bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lasterragotze lasterragotze iz lasterrago bihurtzea.
lasterraldi lasterraldi 1 iz laster egiten den aldia; lasterketa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 irud/hed
lasterraldiņo lasterraldiño iz adkor lasterraldi txikia.
lastertasun lastertasun 1 iz abiadura.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
lastertoki lastertoki iz lasterketak egiteko prestaturiko tokia.
lastertu lastertu, laster(tu), lastertzen 1 da/du ad lastertasuna hartu edo eman.
  · 2 da ad lasterka joan.
lastertxo lastertxo adlag adkor laster.
lastertze lastertze iz lastertasuna hartzea edo ematea.
lasterxka lasterxka adlag adkor lastertxo.
lastima lastima 1 iz errukia eragiten edo pena ematen duen gauza.
  2 lastima izan da ad ik domaia 2.
  3 lastima eman
lastimagarri lastimagarri izond lastima ematen duena. ik tamalgarria.
lastimatu lastimatu, lastima(tu), lastimatzen da/du ad min egin, hondatu.
lastimoso lastimoso izond errukarria, errukarrizkoa.
lasto lasto 1 iz gariaren, garagarraren eta kideko landareen zurtoina, bereziki ihartua, ebakia eta joa izan ondoren.
  2 (material gisa)
  3 (hitz elkartuen lehen osagai gisa¸orobat lasta g.er.)
  4 (hitz elkartuen bigarren osagai gisa)
  5 baba-lasto izond ergela.
  6 lasto gizon
  7 lasto pila (orobat lastapilo g.er.)
  8 lasto sorta (orobat lastasorta)
  9 lasto su (orobat lastasu)
  10 lasto zuzi (corpusean lastozuzi eta lastazuzi soilik)
lastokara lastokara izond lastoaren kolorekoa.
lastoki lastoki iz lasto landarea.
lastotegi lastotegi ik lastategi.
lastotsu lastotsu izond lasto asko duena.
lastotxo lastotxo iz lasto txikia.
lastoztatu lastoztatu, lastzota, lastoztatzen du ad lastoz estali edo hornitu.
lastoztatzaile lastoztatzaile iz lastoztatzen duen pertsona.
lastozuzi lastozuzi ik lasto 10.
lastra lastra iz harrizko atal luze eta mehea.
lastratu lastratu, lastra, lastratzen du ad lastatu.
lastre lastre iz lasta.
lata lata1 1 iz latorrizko ontzia; batez ere, kontserbak gordetzeko erabiltzen dena. ik latontzi; poto.
  2 lataren edukia.
  3 (hitz elkartuen lehen osagai gisa)
  4 lata-irekitzeko iz
lata lata2 1 iz teilatuetan, teilen euskarri, ipintzen den ohol mehe eta luzea.
  2 harrizko atal luze, lau eta mehea.
lata lata3 iz
  1 lata eman kalaka eman.
lataratu lataratu izond ontziratua.
latente latente izond sorra.
latentzia latentzia iz sortasuna.
lateral lateral 1 izond albokoa.
  2 (kirol talde batekoa)
laterri laterri (Hiztegi Batuak estatu hobesten du) iz estatua, politika banako beregaina osatzen duen herrialdea.
latex latex 1 iz zenbait landareren zauriei darien esne modukoa.
  2 (hitz elkartuetan)
lati lati ik latin.
latifundio latifundio iz lur jabego handia.
latifundista latifundista iz latifundio baten jabea.
latigo latigo iz zigorra.
latin latin (orobat lati g.er.) 1 iz erromatarrek hitz egiten zuten hizkuntza indoeuroparra.
  2 (izenondoekin)
  3 (beste izen baten ezkerrean)
  · 4 izond latinezkoa.
  5 latin jazz
latinamerikar latinamerikar izlag latino-amerikarra.
latindar latindar 1 izlag Erroma metropolitzat zuen eskualdeari dagokiona. ik latino.
  2 latino-amerikar herrialdeei degokiena.
  3 iz Erroma metropolitzat zuen eskualdeko herritarra.
  4 Auzo Latindar Pariseko auzo baten izena.
latindartu latindartu, latindar(tu), latindartzen da ad latindar bihurtu.
latindu latindu, latin(du), latintzen du ad latinezko bihurtu.
latinera latinera iz latina.
latineratu latineratu, latinera(tu), latineratzen du ad latinera itzuli.
latineztatu latineztatu, latinezta(tu), latineztatzen du ad latinezko kutsua eman. ik latinizatu.
latinismo latinismo iz latinezko hitz edo esapidea, beste hitzkuntza batean erabiltaen dena.
latinista latinista iz latin hizkuntza eta kulturan espezialista den pertsona.
latinizatu latinizatu, latiniza(tu), latinizatzen 1 du ad izond latinezko kutsua eman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
latinizazio latinizazio iz latinizatzea.
latinkeria latinkeria iz latinezko hitz edo esapidea, gaitzesgarritzat hartua.
latino latino 1 iz latinari dagokiona; Erroma metropolitzat zuen eskualdeari dagokiona. ik latindar.
  2 latino-amerikarra.
  3 latino-amerikar ( orobat latinoamerikar ) espainolez edo portugesez mintzatzen diren herrialdeei dagokiena.
latinoamerikar latinoamerikar ik latino 2.
latinoamerikartasun latinoamerikartasun iz latino-amerikarra denaren nolakotasuna.
latinzale latinzale izond latinaren zalea dena.
latitude latitude 1 iz Lurraren gainaldeko puntu batetik ekuatorera dagoen angelu distantzia.
  2 (hitz elkartuetan)
latoi latoi ik letoi.
latomia latomia iz
latontzi latontzi 1 iz latorrizko ontzia. ik lata.
  2 latontzi baten edukia.
latorri latorri 1 iz bi aldeak eztainuztatuak dituen burdin edo altzairuzko xafla mehea.
  2 (hitz elkartuetan)
latoso latoso iz gogaikarria.
lats lats (orobat latsa; Hiztegi Batuan lats agertzen da) 1 iz ur-laster txikia. ik erreka.
  2 bokata, gobada.
  3 (hitz elkartuetan)
latsagi latsagi ik latsarri.
latsaldi latsaldi iz arropa garbitzea.
latsari latsari iz latsarrian bokata egiten zuen emakumea.
latsarri latsarri (orobat latsa harri eta latsagi) iz latsan, bokata egiteko, dagoen harria.
latsatu latsatu, latsa(tu), latsatzen du ad latsarrian garbitu.
latxa latxa iz ardi arraza baten izena.
latz latz 1 izond zimurrez, pikorrez edo irtenunez betea dagoelako, ukimenari atsegin ez zaiona. ik lakar. ant leun.
  2 irud/hed
  3 gogorra, nekagarria. (gauzei buruz)
  4 (gauza abstraktuei buruz)
  5 (personei buruz)
  6 (adizlagun gisa) ik lazki.
  · 7 iz ipar laztasuna.
  8 (-en atzizkiaren eskuinean)
  9 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  10 latz-latz
  11 paper-latz
latzgarri latzgarri ik lazgarri.
latzikara latzikara (orobat latz-ikara g.er.) iz
latzikaratu latzikaratu, latzikara(tu), latzikaratzen 1 da ad adkor ikaratu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
latzki latzki ik lazki.
lau lau1 1 zenbtz hiru eta bat, 4. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (hitz elkartuen lehen osagai gisa, izenak nahiz izenondoak osatuz)
  3 (dagokion izena ezabaturik)
  4 (futbol, pilota eta kideko kirolen emaitzetan)
  5 (data adierazteko)
  6 (ordua adierazteko)
  7 (denbora unitateekin)
  8 (diru unitateekin)
  9 (bestelako neurri unitateekin)
  · 10 iz zenbaki naturalen sailean hiruaren ondotik datorren zenbakia.
  11 norbaiti zerbait lau adlag batere axolarik ez.
  12 hiru-lau zenbtz ik hiruzpalau.
  12a lauko izlag (kalibreez mintzatuz) ik lauko.
  13 lautan1 adlag lau aldiz.
  14 lautan2 adlag lau zatitan.
  15 lau bat ( orobat lauren bat )
  16 lau-bost (orobat lau-bortz) zenbtz lau edo bost. ik lauzpabost.
  17 lau eta erdi (orobat lau t’erdi eta lauterdi) pilota partida mota bat.
  18 lau-hankako ik lauhankako.
  19 lau hankan ( orobat lauhankan eta lau hankatan ) adlag ik beherago 21.
  19a lau hazka ik lauhazka.
  20 lau mila zenbtz
  21 lau milioi
  22 lau oinean ( orobat lau oinetan ) adlag lau hankan.
  23 lauretan hogei zenbtz laurogei.
lau lau2 (orobat plaun g.er.) 1 izond gorabeherarik edo garaiera desberdintasunik ez duena. ik zelai.
  2 irud/hed
  3 (erkaketetan)
  4 inongo berezitasunik ez duena, apaingarririk, zailtasunik edo tolesik gabea. ik laño.
  5 (hitz elkartuetan, elkarketak izenondo balioa duela)
  6 hitz lau prosa.
  7 lau-lau
lauburu lauburu 1 iz adar bakoitzean buru moduko bat duen gurutzea, ohiko euskal ikurra.
  2 lauburu formako gauzakia.
laudagarri laudagarri iz laudatzea merezi duena. goragarria.
laudano laudano iz opioz prestaturiko sendagai lasaigarria.
laudatu laudatu (orobat laidatu g.er. eta laudotu g.er.), lauda, laudatzen 1 du ad goratu, goraipatu. ik goretsi.
  2 (era burutua izenondo gisa)
laudatze laudatze iz goratzea, goraipatzea.
laudatzeke laudatzeke adlag laudatu gabe.
laudetsi laudetsi, laudets, laudesten du ad laudatu.
laudiar laudiar ik laudioar.
laudioar laudioar (orobat laudiar eta laudiotar) 1 izlag Laudiokoa, Laudiori dagokiona.
  2 iz Laudioko herritarra.
laudiotar laudiotar ik laudioar.
laudo laudo iz zuzenbidean, arbitrajea.
laudorio laudorio 1 iz laudatzea, goresmena.
  2 (izenondoekin)
  3 laudioriozko idazlana.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 laudoriozko izlag
laudorioka laudorioka adlag laudorio handiak eginez.
laudoriotsu laudoriotsu izond laudoriozkoa.
laudotu laudotu ik laudatu.
laugarren laugarren 1 ord zerrenda batean aurretik hiru dituena (4.). (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 (dagokion izena ezabaturik, izan aditzarekin)
  4 (forma soila aditz baten ezkerrean)
  5 (forma soila aditz baten ezkerrean, dagokion aditza ezabaturik)
  6 laugarrenik.
  7 laugarrenez laugarren aldiz.
  8 laugarrengo izlag laugarrena.
  9 laugarrengoz laugarrenez.
  10 laugarrenik aurreko hiruen ondoren.
laugune laugune iz gune laua.
lauhaizetaratu lauhaizetaratu, lauhaizetara(tu), lauhaizetaratzen du ad lau haizeetara igorri.
lauhankako lauhankako (orobat lau-hankako) iz lauoinekoa.
lauhankan lauhankan ik lau 19.
lauhazka lauhazka ( orobat lauazka g.er. eta lau hazka g.er.) 1 adlag zaldiez eta kidekoez mintzatuz, berez ahal duen urratsik bizienean. ik lauoinka.
  2 irud/hed
  · 3 iz lauhazka doanaren urratsa.
  4 irud/hed
  5 lauhazkako izlag
  6 lauhazkan adlag lauhazka.
lauhazkaldi lauhazkaldi iz lauhazkako ibilaldia.
lauhazkatu lauhazkatu, lauhazka(tu), lauhazkatzen 1 da/du ad lauhazka ibili.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
lauhilabeteko lauhilabeteko iz lauhilekoa.
lauhileko lauhileko iz lau hilabete hurrenez hurrenekoren denbora bitartea.
lauhortzeko lauhortzeko (corpusean lauortzeko soilik) iz lau hortz dituen goldea; lau hotz dituen sardea.
lauki lauki 1 iz lau aldeko poligonoa; bereziki, lau aldeak berdinak eta arteko angeluak zuzenak dituena. ik koadro 4; karratu 2.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (xake jokoan) ik laukitxo 2.
  6 ate edo leiho bat, edo margolan edo argazki bat inguratzen duen eta eusten dion egitura modukoa.
  7 margolana.
  8 (izenondo gisa)
laukidun laukidun izond laukiak dituena.
laukiluze laukiluze izond laukizuzena.
laukitasun laukitasun iz lauki izateko nolakotasuna.
laukitu laukitu, lauki(tu), laukitzen 1 du ad laukietan zatitu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
laukitxo laukitxo 1 iz lauki txikia.
  2 (xake jokoan) ik lauki 5.
laukitze laukitze iz laukietan zatitzea.
laukiztar laukiztar izlag/iz Laukizkoa, Laukizi dagokiona; Laukizko herritarra.
laukizuzen laukizuzen (orobat lauki zuzen g.er.) 1 iz lau angeluak zuzenak izanik, bi alde beste biak baino luzeagoak dituen poligonoa.
  2 (izenondo gisa)
lauko lauko 1 iz lau banakoz osaturiko gauza.
  2 lau kidez osaturiko taldea edo multzoa. ik laukote 4.
  3 lau lerroko ahapaldia.
  4 (kartetan)
  · 5 izlag lauk osatua; lauren artekoa.
  6 laukoan adlag lauhazkan.
  7 lauko final lau talderen artean jokatzen den finala.
laukoitz laukoitz 1 izond lau gauza berdinez edo mota bereko lau gauzez osatua.
  2 lau halako dena.
laukoizte laukoizte iz lau halako bihurtzea, lau bider handiagoa egitea.
laukoiztu laukoiztu, laukoiztu/laukoitz, laukoizten da/du ad lau halako bihurtu, lau bider handiagoa egin.
laukote laukote 1 iz lau musikarik osaturiko taldea. ik kuarteto.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 lau lagunek osaturiko taldea.
  4 lau jokalarik osaturiko taldea.
  5 lau estatu edo erakundek osaturiko taldea. ik lauko 2.
  6 lau gauza berdinek osaturiko multzoa.
  7 musika-laukote batentzako musika-lana.
laukoteka laukoteka adlag laukotetan.
laukun laukun izond lau osagai dituena.
launa launa 1 izlag bakoitzari lau; bakoitzak lau.
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 launako izlag lauk osaturiko.
launaka launaka 1 adlag launako multzoetan.
  2 launakako izlag launako.
launako launako ik launa 3.
launazka launazka (Hiztegi Batuak launaka hobesten du) 1 adlag ipar launaka.
  2 launazkako izlag launakako.
lauoineko lauoineko iz lau oineko aberea. ik lauhankako.
lauoinka lauoinka ( orobat lauoinka g.er.) 1 adlag lauhazkan.
  2 irud/hed
  · 3 iz lauoinka doanaren urratsa.
  · 4 adlag lau hankan.
lauortzeko lauortzeko ik lauhortzeko.
laupabost laupabost ik lauzpabost.
laurazka laurazka iz ipar launaka.
laurden laurden 1 iz lau zati berdinetan banatu den banako baten zati bakoitza.
  2 (orduetan)
  3 edukiera neurria, pitxer laurdenaren baliokidea.
  4 liburuen tamaina mota, inprenta orri baten laurdenari dagokiona.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 ordu laurden
laurdendu laurdendu, laurden(du), laurdentzen du ad laurdenkatu, lau laurden egin.
laurdenka laurdenka 1 adlag laurdena oinarri harturik.
  2 laurdenkako izlag
laurdenkatu laurdenkatu, laurdenka(tu), laurdenkatzen du ad lau laurden egin, bereziki pertsona bat heriotze zigor gisa.
laurdenkatzaile laurdenkatzaile iz laurdenkatzen duen borreroa.
laurdenki laurdenki iz laurdeneko zatia.
laurdentsu laurdentsu iz gutxi gorabehera laurdena.
laurdentto laurdentto iz adkor laurdena. ik laurdentxo.
laurdentxo laurdentxo iz adkor laurdena.
laurehun laurehun (orobat lau ehun eta larehun g.er.; Hiztegi Batuan laurehun agertzen da) 1 zenbtz lau bider ehun, 400. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezkerretik ezabaturik)
  3 (denbora unitateekin)
  4 (diru unitateekin)
  5 (bestelako unitateekin)
  6 hirurehun-laurehun zenbtz
  7 laurehun bat (orobat laurehunen bat) gutxi gorabehera laurehun.
  8 laurehun mila zenbtz
laurehuna laurehuna adlag bakoitzari laurehun, bakoitzak laurehun.
laurogei laurogei (orobat larogei; Hiztegi Batuan laurogei agertzen da) 1 zenbtz zortzi bider hamar 80. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezkerretik ezabaturik)
  3 laurogeita
  4 laurogei bat (orobat laurogeiren bat) laurogei gutxi gorabehera.
  5 hirurogei-laurogei zenbtz
  6 laurogei mila zenbtz
  7 laurogei milioi zenbtz
laurogeigarren laurogeigarren izlag zerrenda batean aurretik hirurogeita hemeretzi dituena (80.).
laurogeinaka laurogeinaka adlag laurogeinako multzoetan.
laurogeitaka laurogeitaka adlag urteez mintzatuz, laurogeitik gora.
lausengari lausengari 1 izond lausengatzen duena. ik losintxari; lausengatzaile; lausengarri.
  2 (adizlagun gisa)
  · 3 iz lausengatzen duen pertsona.
lausengarri lausengarri izond gauzez mintzatuz, lausengatzen duena. ik lausengari.
lausengatu lausengatu, lausenga, lausengatzen 1 du ad norbaiti, haren onginahia irabazteko, hitz labainak esan edo txerak, askotan engainuzkoak, egin. ik losintxatu; balakatu.
  2 irud/hed
lausengatzaile lausengatzaile iz lausengatzen duen pertsona.
lausengu lausengu 1 iz norbaiti, haren onginahia irabazteko, esaten zaizkion hitz labainak edo egiten zaizkion txerak, askotan engainuzkoak.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
  4 lausenguz adlag
lausenguka lausenguka adlag lausenguak egiten, lausenguz.
lausengukeria lausengukeria iz lausengu gaitzesgarria.
lauskitu lauskitu, lauski, lauskitzen 1 du ad eskuen artean marruskatu.
  2 irud/hed
lauso lauso 1 iz begiaren alde gardenean agertzen den orbantxo zurixka, ikusmena iluntzen duena. ik gandu.
  2 gehiegi edaten denean, negar egiten denean edo antzekoetan, begiek hartzen duten itxura.
  3 beiretan itsasten den hezetasuna, gardentasuna kentzen diena.
  4 gandua; ikustea eragozten duen zernahi gauza.
  5 (-en atzizkiaren eskuinean)
  · 6 izond begiez eta begiradaz mintzatuz, gardentasunik gabeko itxura duena.
  7 izond argi eta garbi ikustea eragozten duena, gardentasunik edo zehaztasunik gabeko itxura ematen duena, uherra.
  8 irud/hed
  9 (izenondo elkartuetan, bigarren osagai gisa)
  · 10 adlag ez argi eta garbi, gardentasunik edo zehaztasunik gabe, ilun, uher. ik lausoki.
  11 begi-lauso1 ik gorago 1.
  12 begi-lauso2 izond begi-lausoa duena.
lausogabe lausogabe izond lausorik gabekoa.
lausogune lausogune iz gune lausoa.
lausoki lausoki adlag ez argi eta garbi, gardentasunik edo zehaztasunik gabe, ilun, uher. ik lauso 10.
lausotasun lausotasun 1 iz lausoa denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
lausotu lausotu, lauso(tu), lausotzen 1 da/du ad lausoz estali. (begiak)
  2 (gauza fisikoak)
  3 (gauza abstraktuak) ik difuminatu.
  4 irud/hed
  5 (hitz elkarketan bigarren osagai gisa)
  6 (era burutua izenondo gisa)
  7 lausotuxe lausotu xamar.
lausotze lausotze 1 iz lausoz estaltzea.
  2 (hitz elkartuetan)
laut laut ik laute.
lautada lautada ( Hiztegi Batuak ordoki hobesten du) 1 iz ordokia, zabaldia.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (L larriz) Arabako lautada.
  6 goi lautada
lautadatxo lautadatxo iz lautada txikia.
lautasun lautasun iz laua denaren nolakotasuna.
laute laute (orobat laut) iz hari bikoitzeko musika tresna, kaxa laua gainaldetik eta esferikoa azpialdetik duena.
lauterdi lauterdi ik lau 17.
lautu lautu, lau(tu), lautzen 1 du ad lau bihurtu, berdindu.
  2 irud/hed
lauza lauza 1 iz harri aski handia, aski mehea eta laua, gehienetan lauki formakoa. ik harlauza.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 harri lauza (Hiztegi Batuan harlauza agertzen da) ipar harlauza.
lauzadun lauzadun izond lauzak dituena.
lauzadura lauzadura iz lauzazko zoladura.
lauzangoka lauzangoka adlag lau hankan.
lauzatu lauzatu, lauza(tu), lauzatzen 1 du ad lauzez estali edo hornitu.
  2 (era burutua izenondo gisa) ik lauzaztatu.
lauzatxo lauzatxo iz lauza txikia.
lauzatzaile lauzatzaile iz lauzatzen duen pertsona edo enpresa.
lauzaztatu lauzaztatu izond lauzatua.
lauzkan lauzkan adlag ipar uztarturik.
lauzkatu lauzkatu, lauzka, lauzkatzen du ad ipar uztartu; lagundu.
lauzpabortz lauzpabortz zenbtz lauzpabost.
lauzpabost lauzpabost zenbtz lau edo bost, lau-bost.
lauzuriko lauzuriko iz bi marabedi balio zuen txanpon zaharra.
laxa laxa 1 adlag lasai.
  2 laxa-laxa izond
laxapen laxapen iz lasaitzea.
laxarazi laxarazi (orobat laxoarazi), laxaraz, laxarazten du ad laxatzera behartu.
laxatu laxatu (orobat laxotu g.er. eta lazatu g.er.; Hiztegi Batuan laxatu agertzen da), laxa(tu), laxatzen 1 du ad tinkotasuna edo hertsitasuna gutxitu. ik lasaitu1 5.
  2 askatu.
laxatze laxatze iz tinkotasuna edo hertsitasuna gutxitzea.
laxista laxista izond zorroztasun moralik eza erakusten duena.
laxo laxo1 (orobat lazo g.er.) 1 izond estua edo hertsia ez dena, tinko loturik ez dagoena. ik lasai 4.
  2 lasaia.
  · 3 (predikatu edo adizlagun gisa)
  4 (pilotan) ik beherago 8.
  5 laxoan adlag aske.
  6 laxorik adlag aske.
  7 laxo-laxo adlag lasai-lasai.
  8 plaza laxo1 laxoan jokatzeko pilotalekua.
  9 plaza laxo2 laxoko jokoa.
laxo laxo2 1 iz adkor lazoa.
  2 lakioa.
laxoarazi laxoarazi ik laxarazi.
laxokeria laxokeria (orobat lazakeria) iz laxotasun gaitzesgarria; zabarkeria.
laxoki laxoki adlag tinko loturik gabe.
laxotasun laxotasun 1 iz laxoa denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
laxotu laxotu ik laxatu.
laxter laxter ik laster.
lazakeria lazakeria ik laxokeria.
lazareto lazareto iz gaitz kutsagarriren bat dutenen eriak artatzeko erietxea.
lazarista lazarista izond Pauleko san Vicentek XVII. mendean legenardunak artatzeko sortu zuen erlijiozko ordenakoa.
lazatu lazatu ik laxatu.
lazdura lazdura ik laztura.
lazedemondar lazedemondar ik lazedemoniar.
lazedemoniar lazedemoniar (orobat lazedemonar g.er.) izlag/iz Lazedemoniakoa, Lazedemoniari dagokiona; Lazedemoniako herritarra.
lazeria lazeria iz behartasun larria, miseria gorria.
lazgarri lazgarri (orobat latzgarri g.er.) 1 izond lazten duena, izugarria.
  2 ile-lazgarri izond ileak lazten dituena.
lazgarrikeria lazgarrikeria (orobat latzgarrikeria g.er.) iz lazkeria, izugarrikeria.
lazgarriki lazgarriki adlag era lazgarrian.
lazka lazka iz izua.
lazkaoar lazkaoar ik lazkaotar.
lazkaotar lazkaotar (orobat lazkaoar g.er.) 1 izlag Lazkaokoa, Lazkaori dagokiona.
  2 iz Lazkaoko herritarra.
lazkeria lazkeria iz izugarrikeria.
lazki lazki (orobat latzki g.er.) adlag laztasunez, latz; modu lazgarrian.
lazo lazo1 1 iz begizta.
  2 lakioa.
lazo lazo2 izond ipar adoregabea, axolagabea.
lazo lazo3 ik laxo.
lazodun lazodun izond lazoz hornitua.
lazotxo lazotxo iz lazo txikia.
laztabin laztabin iz ginbaleta, zurginaren lanabesa; burdinazko haga, buru batean daratulu moduko bat duena, harriak zulatzeko erabiltzen dena.
laztan laztan 1 iz eskuez edo ezpainez egiten den txerazko edo maitasunezko adierazpena.
  2 (izenondo edo izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 5 izond maitea, kutuna.
  6 (deikietan)
  7 laztan egin ik laztandu.
  8 laztan-laztan izan du ad
laztanarazi laztanarazi, laztanaraz, laztanarazten du ad laztantzera behartu.
laztandu laztandu, laztan(du), laztantzen 1 du ad laztan egin. (norbaitek)
  2 (zerbaitek)
  3 (norbaitek zerbait)
  4 irud/hed
  5 (hitz elkartuetan)
laztangarri laztangarri izond laztantzea merezi duena.
laztanka laztanka adlag laztan eginez.
laztankeria laztankeria iz laztan gaitzesgarria.
laztanki laztanki adlag txeraz, maitasunez. ik laztankiro.
laztankiro laztankiro adlag laztanki.
laztankor laztankor izond txeratxua.
laztantsu laztantsu izond txerazkoa.
laztantxo laztantxo (orobat laztantxu g.er.) 1 iz laztan txikia edo arina.
  · 2 izond (deiki gisa)
laztantxu laztantxu ik laztantxo.
laztantze laztantze iz laztan egitea.
laztasun laztasun 1 iz latza denaren nolakotasuna.
  2 jarduera latza, hildura.
laztenagotu laztenagotu, laztenago, laztenagotzen du ad areago laztu.
laztu laztu, latz/laztu, lazten 1 da/du ad zirrara bizi batek jo; larritu, izutu.
  2 latz edo latzago bihurtu.
  3 (ileaz mintzatuz)
  4 (era burutua izenondo gisa)
laztura laztura (orobat lazdura) 1 iz zirrara bizia, beldurra, izua.
  2 (hitz elkartuetan)
lazun lazun iz Mugilidae familiako arraina, janaria ibai ahoetako lohian bilatzen duena (Mugil cephalus etab.). ik korrokoi.
leader leader ik lider.
lealtasun lealtasun ik leialtasun.
leasing leasing iz tresnak-eta, erosteko aukerarekin errentan hartzea.
leatxun leatxun (orobat leatzun) iz ipar belar zamak besagainean garraiatzeko tresna.
leatzun leatzun ik leatxun.
leba leba1 iz garrantzia.
leba leba2 iz soldadu biltzea, errekrutatzea.
lebante lebante iz sortaldea.
lebatza lebatza ik legatza.
lebita lebita1 iz gizonezkoen jantzia, estua, hegalduna eta mahukaduna, belaunetaraino iristen dena.
lebita lebita2 ik lebitar.
lebitadun lebitadun izond lebita daramana.
lebitar lebitar (orobat lebita g.er.) izond/iz Lebiren leinuko israeldarra, tenpluaren zerbitzuan aritzen zena.
lebitarazi lebitarazi, lebitaraz, lebitarazten du ad lebitatzera behartu.
lebitarburu lebitarburu iz lebitarren burua.
lebitatu lebitatu, lebita(tu), lebitatzen du ad lurretik goititu, indar fisiko ezagunen eraginik gabe.
legal legal 1 izond legezkoa; legeari dagokiona. ik lege 8.
  2 poliziaren fitxa ez duena.
  3 adkor zintzoa, gisakoa.
legalidade legalidade ik legalitate.
legaliformitate legaliformitate zi
legalismo legalismo iz legea hitzez hitz aplikatzeko joera.
legalista legalista izond legea hitzez hitz aplikatzearen aldekoa dena. ik legezulo.
legalitate legalitate (orobat legalidade g.er.) 1 iz legezkotasuna.
  2 legalitate printzipio
legalizatu legalizatu, legaliza, legalizatzen 1 du ad legal bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
legalizazio legalizazio iz legalizatzea, legal bihurtzea.
legalki legalki adlag legearen arabera; legearen ikuspegitik.
legaltasun legaltasun 1 iz legezkotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
legamia legamia (orobat legami g.er.) 1 iz orea altxatu edo harrotzeko erabiltzen den gaia, batez ere onddo zelulabakarrez osatua. ik altxagarri.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
legamiadun legamiadun (corpusean legamidun soilik) izlag legamia duena.
legamiagabe legamiagabe (corpusean legamigabe soilik) 1 izond legamiarik ez duena.
  2 legamiagabeko (corpusean legamigabeko soilik) izlag legamiagabea.
legar legar1 1 iz ibai eta itsas ertzeko harru-koskorra, eta bereziki horien multzoa; harri xehatua, bideetan eta, ezartzen dena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ahoan legarrik gabe argi eta garbi
  6 sagarrak eta legarrak nahastu
legar legar2 iz ipar zerga.
legarrestatu legarrestatu ik legarreztatu.
legarreztatu legarreztatu (orobat legarrestatu) izond legarrez estalia.
legartsu legartsu izond legar asko duena; legar asko dagoena.
legartza legartza iz legarrezko eremua.
legato legato iz musika nota sail bat abestea edo jotzea noten arteko etenik gabe.
legatu legatu1, lega, legatzen 1 du ad testamentuan norbaiti zerbait utzi.
legatu legatu2 1 iz testamentuan uztea.
  2 testamentuan utziriko gauza.
  3 irud/hed
legatu legatu3 iz ordezkaria.
legatz legatz (orobat lebatz g.er.) 1 iz itsas arrain hezurduna, luzea eta baraila irtena duena, kolore gris argikoa, bost kiloko pisua izan dezakeena, sukaldaritzan oso aintzat hartua (Merlucius merluccius edo M. esculentus).
  2 (multzokari gisa)
  3 (jaki gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 legatz kume ik legazkume.
  6 legatzetan adlag legatzak harrapatzen.
legazkume legazkume (orobat legatz kume) iz legatzaren kumea.
legazpiar legazpiar izlag Legazpiakoa, Legazpiari dagokiona; Legazpiako herritarra.
lege lege 1 iz gizarteko agintaritzak ezarritako arau edo arau multzo betebeharrezkoa.
  2 (izenondoekin)
  3 (aditz baten objektu gisa)
  4 (mug.) legegileak ezarritako arauen multzoa. ik legedi.
  5 Jainkoaren edo jainkoen borondatea adierazten duen araua.
  6 gizarte harremanetan, jokoetan... kontuan izan behar diren arauak.
  7 izadiko gertakariak mendean dituen arau orokor eta aldagaitzen adierazpena; izadiko gertakarien arteko elkarbidea adierazten duen formula orokorra.
  8 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik legal.
  9 (hitz elkartuetan lehen osagai, gisa bigarren osagaia pertsona denean)
  10 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  11 legez legearen arabera. ik legezko.
  12 bizi-lege ik bizilege.
  13 goi lege
  14 lege-gizon ik legegizon.
  15 lege egitasmo ik legegai.
  16 lege-emaile izond
  17 lege-hauste (orobat legehauste g.er.) iz
  18 Lege Nagusi (orobat lege-nagusi eta legenagusi g.er.) Konstituzioa.
  19 lege natural
  20 lege oneko
  21 lege onez
  22 lege zibil
  23 legez aurkako izlag legez kontrakoa.
  24 legez kanpo (orobat legezkanpo g.er.) adlag legearen eremutik kanpo.
  25 legez kanpoko (orobat legezkanpoko g.er.) izlag legez kanpo dagoena. ik ilegal.
  26 legez kanporatu legez kanpo utzi. ik ilegalizatu.
  27 legez kanporatze1 ilegalizazioa.
  28 legez kanporatze2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  29 legez kontra adlag
  30 legez kontrako (orobat legezkontrako g.er.) izlag legearen kontrakoa, legez kanpokoa.
  31 legez-lege adlag ipar
legealdi legealdi 1 iz legegintzaldia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
legebakar legebakar izond lege bakarra duena.
legeberritze legeberritze iz legea berritzea.
legebide legebide (orobat lege-bide) 1 iz legezko bidea.
  2 legebidez
legebidetsu legebidetsu izond
legebiltzar legebiltzar 1 iz estatu edo herrialde beregain baten lege agintea duen biltzarra, hauteskundeen bidez hautatua. ik parlamentu.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (eraikina)
legebiltzarburu legebiltzarburu (orobat legebiltzar buru) iz legebiltzarraren burua.
legebiltzarkide legebiltzarkide 1 iz legebiltzar bateko kidea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
legedi legedi 1 iz herrialde bat arautzen duten legeen multzoa; alor jakin bat arautzen duten legeen multzoa. ik legeria.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
legegabe legegabe 1 izond/iz legerik ez duena.
  2 legegabeko izlag legegabea.
legegabetasun legegabetasun (orobat lege-gabetasun) 1 iz legerik eza.
  2 (hitz elkartuetan)
legegai legegai iz lege egitasmoa.
legegile legegile 1 iz legegintzan aritzen den pertsona.
  2 izond legeak egiten dituena.
  3 (hitz elkartuetan)
legegiledun legegiledun izlag
legegilekide legegilekide (corpusean legegile-kide soilik) izond norbaitentzat, berarekin legegintzan ari den pertsona.
legegiletza legegiletza iz legegilearen jarduera.
legegintza legegintza 1 iz legeak egitea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
legegintzaldi legegintzaldi 1 iz biltzar legegile batek, kide berekin, legegintzan aritzen den epea. ik legealdi.
  2 (hitz elkartuetan)
legegizon legegizon (orobat lege-gizon) iz gizonezko legelaria.
legehauste legehauste ik lege 17.
legekidetasun legekidetasun iz lege berak izateko nolakotasuna edo zertzelada.
legekizun legekizun iz lege zeremonia.
legekontrako legekontrako izond legearen aurkakoa.
legekume legekume iz adkor legelaria.
legelari legelari 1 iz lege arazoetan aditua dena; bereziki, bezeroak lege kontuetan aholkatzeko, auzietan ordezkatzeko... lanbidea duena. ik abokatu; legegizon.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
legen legen 1 iz eritasun kutsagarria, haragiak usteltzen eta erorarazten dituena. ik legenar.
  2 (hitz elkartuetan)
legenagusi legenagusi ik lege 16.
legenar legenar iz legen beltza, Hansen-en baziloak eragindako legen mota.
legenardun legenardun 1 izond/iz legenarra duena; legenarrak jota dagoen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
legenda legenda (orobat leienda) 1 iz elezaharra.
  2 (izenondoekin)
  3 kontakizuna.
  4 legendazko1 izlag legendari dagokiona, elezaharretakoa, alegiazkoa. ik legenda 4.
  5 legendazko2 guztiz ospetsua, gogoangarria. ik legendario 2.
legendagile legendagile (corpusean leiendagile soilik) iz elezaharrak ontzen dituen idazlea.
legendario legendario 1 izond legendari dagokiona, elezaharretakoa, alegiazkoa. ik legenda 4.
  2 guztiz ospetsua, gogoangarria. ik legenda 5.
legendazale legendazale izond legenden zale dena.
legendun legendun 1 iz legena duena; legenak jota dagoen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
legeneria legeneria iz legena.
legeria legeria 1 iz legedia.
  2 (izenondoekin)
legestatu legestatu ik legeztatu.
legetasun legetasun iz legezkotasuna.
legetsu legetsu 1 izond txeratsua, adietsua.
  2 (adizlagun gisa)
legetxe legetxe adlag bezalaxe.
legetxo legetxo
  1 bazkari legetxo iz adkor bazkari legea.
legez legez1 1 adlag bezala.
  2 legezko izlag
legez legez2 ik lege 11.
legezain legezain iz legearen zaindaria dena.
legezale legezale (orobat lege-zale) izond/iz legearen zale dena.
legezaletasun legezaletasun iz legezalea denaren nolakotasuna.
legezkanpo legezkanpo ik lege 24.
legezkanpoko legezkanpoko ik lege 25.
legezkanpotasun legezkanpotasun iz legez kanpokoa denaren nolakotasuna.
legezko legezko1 1 izlag legearen araberakoa. ik legez 11; legal.
  2 (adokion izenaren eskuinean)
  3 ez-legezko izlag
legezko legezko2 ik legez 2.
legezkontrako legezkontrako ik lege 28.
legezkotasun legezkotasun 1 iz legezkoa denaren nolakotasuna. ik legaltasun.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
legeztapen legeztapen iz legeztatzea.
legeztasun legeztasun iz legezkotasuna (?).
legeztatu legeztatu, legezta, legeztatzen 1 du ad legezko bihurtu, legezkotasuna eman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
legeztatze legeztatze iz legezko bihurtzea, legezkotasuna ematea.
legezulo legezulo izond adkor legalista.
legio legio (orobat lejio g.er.) 1 iz antzinako Erroman, oinezko eta zaldizko soldaduek osaturiko armada taldea.
  2 Atzerritar Legio
  3 legio izan asko izan.
  4 ohorezko legio
legionario legionario (orobat legionari g.er. eta legioner g.er.) iz legio bateko kide den gudaria.
legionela legionela ik legionella.
legionella legionella (orobat legionela) iz bakterio batek eragiten duen eritasun kutsagarria, aski larria, sukarra eta neumonia ezaugarri dituena.
legionelosi legionelosi iz legionellak eragiten duen eritasuna.
legislatibo legislatibo 1 izond legegilea.
  2 legebiltzarrarari dagokiona.
legislatura legislatura iz legegintzaldia.
legislazio legislazio iz legegintza; legeria.
legitimatu legitimatu (orobat lejitimatu g.er.), legitima, legitimatzen du ad zilegiztatu; bidezko bihurtu.
legitimatzaile legitimatzaile izond legitimatzen duena.
legitimazio legitimazio 1 iz legitimatzea, zilegiztatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
legitimidade legitimidade ik legitimitate.
legitimista legitimista (orobat lejitimista g.er.) izond/iz erreinatzen duenaz beste dinastia baten aldekoa dena.
legitimitate legitimitate (erabat legitimidade g.er.) 1 iz legezkotasuna, bidezkotasuna. ik legitimotasun.
  2 (hitz elkartuetan)
legitimo legitimo (orobat lejitimo g.er.) 1 izond bidezkoa, legearen araberakoa, zilegitasuaren araberakoa. (pertsonei buruz)
  2 (gauzei buruz)
  3 (predikatu gisa)
  4 ez-legitimo ik ilegitimo.
legitimoki legitimoki adlag era legitimoan, bidez, legez.
legitimotasun legitimotasun iz legitimoa denaren nolakotasuna, legezkotasuna, bidezkotasuna. ik legitimitate.
lego lego (orobat lego g.er.) izond komentu bateko kideez mintzatuz, ordenak hartu ez dituen edo profesa egin ez duena, komentuko lanetan aritzen dena.
Lego Lego (orobat lego) iz
legoa legoa (orobat lekoa g.er; Hiztegi Batuak lekoa batertzen du eta legoa erabili behar dela adierazten) iz bide neurri zaharra, 5.500 bat metroren baliokidea (Espainiakoa) edo 4.000 bat metrorena (Frantziakoa).
legor legor ik lehor.
legorpe legorpe ik lehorpe.
legorretar legorretar izlag/iz Legorretakoa, Legorretari dagokiona; Legorretako herritarra.
legorte legorte ik lehorte.
legortu legortu ik lehortu.
legua legua ik legoa.
leguma leguma iz [fr] lekalea, egoskaria.
legun legun ik leun.
legundu legundu ik leundu.
legunkeria legunkeria ik leunkeria.
lehen lehen 1 adlag igaro den denboran. ik lehenago.
  2 (izen gisa)
  · 3 ord aurretik besterik ez duena, beste guztien aurretik gertatzen dena. ik lehenengo. (izenlagun gisa)
  4 (izenondo gisa)
  5 (adizlagun gisa)
  6 gorago besterik ez duena, beste guztiak baino nagusiagoa edo hobea dena. ik primera 2.
  6a baino lehen
  7 lehen baino lehen lehenbailehen.
  8 lehen eta behin lehenik eta behin.
  9 lehen-seme (orobat lehenseme) iz
  9a lehen-semetza
  10 lehen plano ik plano 10.
  11 maiatzaren lehena mug
lehenago lehenago 1 adlag testuinguruan aipatzen den denbora baino lehen.
  2 lehenagoko izlag
  3 lehenagotik adlag
  4 baino lehenago
  5 lehenago edo beranduago lehenago edo geroago.
  6 lehenago edo geroago
lehenaldi lehenaldi (orobat lehen-aldi g.er.) 1 iz denbora iragana, iraganaldia.
  2 aditzaren aldia, perpauseko adizlagunak markatzen duen denbora bitartea baino lehenagokoa biltzen duena.
lehenbailehen lehenbailehen 1 adlag ahalik lasterrena. ik lehen 7.
  2 (aginterazko formekin)
lehenbizi lehenbizi 1 adlag lehendabizi, lehenik.
  2 lehen.
  3 lehenbizian hastean.
lehenbiziko lehenbiziko 1 izlag lehenengo, lehen.
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 lehenbizikorik adlag ipar lehendabizi, lehenik.
lehenbizikoz lehenbizikoz ( Hiztegi Batuak lehenbizi, lehenik hobesten ditu) 1 izlag lehen aldiz.
  2 lehenbizi, lehenik, hasiera batean.
lehendabizi lehendabizi 1 adlag gainerako gauzen aurretik. ik lehenbizi; lehenik.
  2 lehen.
lehendabiziko lehendabiziko 1 izlag gainerako gauzen aurrekoa.
  · 2 adlag lehendabizi, lehenik.
lehendakari lehendakari iz 1 Eusko Jaurlaritzako burua.
  2 estatu bateko burua; hainbat gobernutako burua. ik presidente.
  3 erakunde bateko burua.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
lehendakarigai lehendakarigai (orobat lehendakari-gai) iz lehendakari izateko aurkezten dena. ik presidentegai.
lehendakarikide lehendakarikide (orobat lendakari-kide) iz norbaitentzat, harekin lehendakari dena.
lehendakariorde lehendakariorde (orobat lehendakari-orde g.er.) iz lehendakariaren hurrengoa, eta, egoera jakin batzuetan, haren ordekoa. ik presidenteorde.
lehendakariordegai lehendakariordegai iz lehendakariorde izateko aurkezten dena. ik presidenteordegai.
lehendakariordetza lehendakariordetza iz lehendakariordearen kargua eta titulua. ik presidenteordetza.
lehendakarisa lehendakarisa (Euskaltzaindiaren gomendioetan baztertzen dira –sa atzizkia duen formak) iz ipar emakumezko lehendakaria.
lehendakaritza lehendakaritza 1 iz lehendakariaren kargua eta titulua. ik presidentetza.
  2 lehendakariaren bulegoa eta bulegoko taldea.
  3 lehendakariaren egoitza.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
lehendanik lehendanik ( Hiztegi Batuak lehendik hobesten du) 1 adlag lehendik.
  2 lehendaniko izlag
  3 lehendanik ere
lehendari lehendari iz lehendakaria.
lehendariorde lehendariorde iz lehendakariordea.
lehendik lehendik 1 adlag testuinguruan aipatzen den denboraren aurretik.
  2 lehendikako izlag
  3 lehendiko izlag
  4 lehendik ere
leheneko leheneko ( Hiztegi Batuak lehengo hobesten du) 1 izlag lehengoa.
  · 2 adlag aipatzen den hilebetearen lehena baino lehen.
  3 maiatzaren leheneko izlag ik lehen 10.
lehenen lehenen adlag lehen.
lehenengo lehenengo ( orobat lelengo g.er.) 1 izlag lehenbizikoa, aurrena.
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 adlag aurrena.
  3 lehenengoz lehen aldiz.
  4 lehenengo eta behin
leheneratsu leheneratsu adlag lehenera gutxi gorabehera.
leheneratu leheneratu lehenera(tu), leheneratzen da/du ad lehengoratu, lehengo egoerara etorri edo ekarri.
lehenetsi lehenetsi, lehenets, lehenesten 1 du ad lehentasuna eman.
  2 (era burutua izeonodo gisa)
lehengai lehengai 1 iz industriak lantzen eta eraldatzen duen gaia.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
lehengo lehengo 1 izlag igarotako aldi edo denborakoa.
  2 (hilabete eta egunen izenekin, eta urte eta kidekoekin; ik beherago 4)
  3 lehengo batean lehengo egunean.
  4 lehengo egunean
lehengoratu lehengoratu lehengora(tu), lehengoratzen da/du ad lehengo egoerara etorri edo ekarri. ik leheneratu.
lehengoratze lehengoratze iz lehengo egoerara etortzea edo ekartzea.
lehengozale lehengozale izond lehengo gauzen zalea dena.
lehengusina lehengusina 1 iz lehengusu emea.
  2 lengusina propio lehen mailako lehengusina.
  3 lehengusina txiki bigarren mailako lehengusina.
lehengusu lehengusu 1 iz norbaitentzat, gurasoen anai-arreben semea edo alaba. ik kusi.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 lehengusu propio lehen mailako lehengusua.
  4 lehengusu txiki (orobat tipi g.er. eta ttiki g.er. eta lehengusuttiki g.er.) bigarren mailako lehengusua.
lehengusuttiki lehengusuttiki ik lehengusu 4.
lehengusutxo lehengusutxo iz adkor lehengusua.
lehenik lehenik 1 adlag lehen buruan, beste ezer baino lehen, aurrenik. ik lehenbizi.
  2 lehen-lehenik
  3 lehenik eta behin lehenik.
lehenki lehenki iz pl lehen elementuak, gai guztien etorkia direnak.
lehenkusi lehenkusi ik kusi 2.
lehenseme lehenseme ik lehen 9.
lehentarzun lehentarzun ik lehentasun.
lehentasun lehentasun (orobat lehentarzun g.er.) 1 iz lehena denaren egoera edo nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lehentiar lehentiar izond lehenari, aurrenari dagokiona.
lehentsu lehentsu
  1 lehentsuan adlag hasieran gutxi gorabehera.
  2 lehentsuago zerbait lehenago.
lehentxago lehentxago ik lehentxeago.
lehentxeago lehentxeago (orobat lehenxeago g.er., lehentxago g.er. eta lehenxago g.er.) 1 adlag apur bat lehenago. ik lehentxo 2.
  2 lehentxeago edo geroxeago
lehentxo lehentxo (orobat lehentxu g.er.) 1 adlag adkor duela gutxi.
  2 lehentxoago adkor apur bat lehenago. ik lehentxeago.
lehentxu lehentxu ik lehentxo.
lehentze lehentze adlag ipar lehen aldiz.
lehenxago lehenxago ik lehentxeago.
lehenxeago lehenxeago ik lehentxeago.
leher leher
  1 leher egin1 eztanda egin. ik lehertu.
  2 leher egin2 (orobat leherrin g.er.) egin den ahaleginaren ondorioz erabat nekatu edo ahuldu. ik beherago 8.
  3 leher eginarazi leher egitera behartu.
  4 leher eragin leher eginarazi.
  5 leher gaizto egin adkor leher egin, erabat nekatu.
  6 leher gaiztoan adlag adkor lehen gaizto eginik.
  7 leherrak egin leherrenak egin.
  8 leherrenak egin erabat lehen egin.
leherdura leherdura iz lehertzea.
lehergai lehergai 1 iz era egokian eragiten bazaio, denbora gutxian oso gas kopuru handia eta beroa sortzen duen gaia edo nahastura. ik leherkari.
  2 lehergailua.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
lehergailu lehergailu 1 iz eztanda egiten duen gailua. ik leherkari.
  2 irud/hed
  3 (izenondoekin)
  3 lehergaia.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
lehergarri lehergarri 1 izond eztanda egin dezakeena.
  2 irud/hed
  3 guztiz akigarria.
  · 4 iz lehergailua.
  5 lehergaia.
lehergarritasun lehergarritasun iz lehergarria denaren nolakotasuna.
leherkari leherkari 1 iz lehergaia; lehergailua.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 izond/iz fonetikan, kontsonanteez mintzatuz, silaba hasieran handituz doan tinkotasunez ahoskatzen dena.
leherketa leherketa 1 iz lehertzea. ik eztanda.
  2 irud/hed
  3 fonetikan, kontsonante batzuk ahoskatzean, hasieran handituz doan tinkotasuna.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
leherketatxo leherketatxo iz indar tutxiko leherketa.
leherketatzar leherketatzar iz adkor indar handiko leherketa.
leherkin leherkin 1 iz pl leherketaren hondakinak.
  2 leherkaria.
leherkor leherkor izond lehertzeko, eztanda egiteko joera duena.
leherkuntza leherkuntza iz lehertzea.
leherpen leherpen iz lehertzea.
leherra leherra adlag asko.
leherrak egin leherrak egin ik leher 7.
leherraldi leherraldi iz norbaitek edo zerbaitek eztanda egiten duen aldia.
leherrarazi leherrarazi (orobat lehertarazi), leherraraz, leherrarazen 1 du ad lehertzera behartu, eztandarazi.
  2 irud/hed
  3 guztiz akiarazi.
  4 barrez leherrarazi
leherrenak egin leherrenak egin ik leher 8.
leherrin leherrin ik leher 2.
lehertarazi lehertarazi ik leherrarazi.
lehertu lehertu, leher, lehertzen 1 da ad barneko mamia kanporatuz ireki.
  2 irud/hed (norbait)
  3 (burua, bihotza eta kidekoak)
  4 (norbait haserreak joa)
  5 (zerbait)
  · 6 du ad eztanda eginarazi.
  7 irud/hed
  · 8 da ad guztiz akitu.
  · 9 du ad ipar zapaldu, zanpatu.
  10 (era burutua izenondo gisa)
  11 lehertzear lehertzeko zorian.
  12 barrez lehertu
  13 irriz lehertu
  14 lehertu beharrean
  15 lehertu beharrez lehertu beharrean.
lehertzaile lehertzaile iz ipar zapaltzailea.
lehertze lehertze 1 iz eztanda egitea.
  2 lur lehertze ipar luizia.
lehi lehi ik lehia.
lehia lehia (orobat lehi g.er.) 1 iz zerbait egiteko edo lortzeko ahalegin bizi eta presatua.
  2 norgehiagoka. ik lehiaketa.
  3 (ekonomian)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 lehian adlag
  7 -ekin lehian
  8 -tzeko lehian
  9 elkarren lehian
lehiabide lehiabide iz lehiatzeko zioa.
lehiadun lehiadun izond lehiatzeko joera duena.
lehiaka lehiaka adlag presaka.
lehiakari lehiakari iz lehiaketa batean parte hartzen duen pertsona.
lehiaketa lehiaketa (orobat leiaketa g.er.) 1 iz elkarren lehian arituz egiten den sari bat irabazten den jarduna, batez ere literaturazkoa.
  2 (kiroletan) ik txapelketa.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 lanpostu, lan edo kideko bat eskuratzeko, eskuarki zenbait hautagaik parte hartuz, egiten den azterketa.
  6 lehiatzea, norgehiagoka.
lehiaketatxo lehiaketatxo iz lehiaketa txikia.
lehiakide lehiakide 1 iz lehia edo lehiaketa bateko kideetako bakoitza.
  2 (izenondoekin)
  · 3 izond
lehiakor lehiakor 1 izond helburu bera lortu nahi duten gainerakoekin lehian aritzeko gauza dena.
  2 (adizlagun gisa)
lehiakortasun lehiakortasun 1 iz leihakorra denaren nolakotasuna.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
lehiarazi lehiarazi, leiharaz, lehiarazten du ad lehiatzera behartu.
lehiatila lehiatila ik leihatila.
lehiatsu lehiatsu 1 izond lehiaz betea.
  2 (adizlagun gisa) ik lehiatsuki.
lehiatsuki lehiatsuki adlag lehiaz, karrez. ik lehiatuki.
lehiatu lehiatu, lehia, lehiatzen 1 da ad presatu.
  2 lehiaz ahalegindu.
  3 lehian aritu; lehia edo lehiaketa batean parte hartu.
  4 norbaitekin elkarren lehian jardun.
  5 (era burutua izenondo gisa)
lehiatuki lehiatuki adlag lehiaz, karrez. ik lehiatusiki.
lehiatzaile lehiatzaile iz lehiatzen den pertsona.
lehiatze lehiatze iz lehiaz ahalegintzea.
lehiazale lehiazale izond lehiaren zalea dena.
lehoi lehoi (orobat lehoin g.er., leoi g.er. eta leoin g.er.) 1 iz ugaztun haragijale handia, ilea hori-gorria, eta isatsa luzea eta ile motots batean bukatua duena, Asian eta Afrikan bizi dena (Panthera leo).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 lehoi-eme (orobat lehoieme)
  4 lehoi-zulo (orobat lehoizulo)
  5 urrezko lehoi Veneziako zinemaldiko sari nagusiaren irudia.
lehoidun lehoidun izlag lehoiaren irudia duena.
lehoieme lehoieme ik lehoi 3.
lehoikume lehoikume iz lehoiaren umea.
lehoin lehoin ik lehoi.
lehoinabar lehoinabar ( orobat lehoi nabar g.er.) iz ugaztun haragijale handia, larrua gorrixka eta orban edo izpil beltz biribilekin duena (Panthera pardus). ik pantera.
lehoitu lehoitu izond
lehoizulo lehoizulo ik lehoi 4.
lehor lehor (orobat leihor g.er. eta legor g.er.) 1 izond hezetasunik edo urik ez duena, bustirik ez dagoena.
  2 euri gutxi egiten duena.
  3 berezkoa duen hezetasuna edo zukua ez duena.
  4 (ahoaz eta kidekoez mintzatuz)
  5 (landareez eta kidekoez mintzatuz) ik ihar 3; idor 3.
  6 (erkaketan)
  7 pertsonez mintzatuz, maitasun edo txerarik erakusten ez duena, lagunkina ez dena.
  8 pertsona lehorrari dagokiona.
  9 testuez eta kidekoez mintzatuz, apaingarririk eda atsegingarririk ez duena.
  10 (-en atzizkiaren eskuinean) lehortasuna.
  11 hotsez, kolpez eta kidekoez mintzatuz, laburra eta durundirik gabea.
  12 edari alkoholdunez mintzatuz, azukrerik edo gozagarririk ez duena.
  13 mozkorturik ez dagoena.
  14 (adizlagun edo predikatu gisa) ik lehorki.
  · 15 iz itsasoak estaltzen ez duen Lurraren zatia.
  16 (ibai-ri kontrajarria)
  17 lehorreko izlag itsasoak estaltzen ez duen Lurraren zatiari dagokiona.
lehorbide lehorbide (orobat lehor-bide) iz lehorretik doan bidea.
lehorgailu lehorgailu 1 iz arropa lehortzeko gailua.
  2 ilea lehortzeko gailua.
lehorgarri lehorgarri izond lehortzen duena.
lehorketa lehorketa iz lehortzea.
lehorki lehorki adlag maitasunik edo txerarik erakutsi gabe. ik lehor 14.
lehorpe lehorpe iz estalpea.
lehorralde lehorralde 1 iz alde lehorra.
  2 lehorreko aldea.
lehorraldi lehorraldi iz gabeziako aldia.
lehorrarazi lehorrarazi (orobat lehorrerazi), lehorraraz, lehorrarazten du ad lehortzera behartu.
lehorreratu lehorreratu (orobat lehiorreratu g.er. eta leihorratu g.er.), lehorrera(tu), lehorreratzen 1 da ad lehorrera joan.
  2 du ad lehorrera eraman.
  3 (era burutua izenondo gisa)
lehorreratze lehorreratze (orobat leihorreratze) iz lehorrera joatea.
lehorrerazi lehorrerazi ik lehorrarazi.
lehorreri lehorreri iz idorreria.
lehortar lehortar iz lehorrean bizi dena; itsasgizona ez dena.
lehortasun lehortasun 1 iz lehorra denaren nolakotasuna.
  2 irud/hed
lehorte lehorte 1 iz euririk eza; euririk gabeko aldia. ik agorte.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
lehortegi lehortegi iz zerbait lehortzen jartzeko lekua edo muntadura.
lehortu lehortu (orobat legortu g.er.), lehor(tu), lehortzen 1 du ad zerbaiti ura edo bustitasuna kendu. ik xukatu.
  2 (non edo zerekin adieraziz)
  3 (aditzaren objektua kentzen dena delarik)
  · 4 da ad zerbaitek ura edo bustitasuna galdu.
  5 (aditzaren objektua kentzen dena delarik)
  6 (era burutua izenondo gisa)
lehortxo lehortxo adlag lehor samar.
lehortze lehortze 1 iz ura edo bustitasuna galtzea edo kentzea.
  2 (hitz elkartuetan)
lehorxeago lehorxeago adlag apurbat lehorrago.
lehun lehun ik leun.
lehundu lehundu ik leundu.
lehuntasun lehuntasun ik leuntasun.
lehunztar lehunztar izlag/iz Lehuntzekoa, Lehuntzeri dagokiona; Lehuntzeko herritarra.
lei lei iz izotza.
leiaketa leiaketa ik lehiaketa.
leial leial (orobat leihal g.er.) 1 izond
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa) leialtasuna.
  4 (izan aditzarekin)
  5 (adizlagun gisa) ik leialki.
leialki leialki adlag leialtasunez. ik leial 4.
leialtasun leialtasun (orobat lealtasun g.er.) 1 iz leiala denaren nolakotasuna.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
leiar leiar (orobat leihar g.er.) 1 iz gutxienez alde bat konkaboa edo konbexua duen beirakia. ik lente.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 kristala, beira.
  · 4 izond gardena, argia.
  5 ukipen leiar ik lente 2.
leienda leienda ik legenda.
leihaje leihaje iz leiho multzoa.
leihal leihal ik leial.
leihar leihar ik leiar.
leihate leihate (orobat leiho-ate g.er.) 1 iz leiho handia, batez ere lurzorurainokoa.
  2 (izenondoekin)
leihateria leihateria iz lehiate multzoa.
leihatila leihatila (orobat lehiatila g.er.) 1 iz leiho txikia eta, batzuetan, berezia.
  2 irud/hed
  3 bulego eta kidekoetan, enplegatua jendearekin harremanetan jartzeko leiho modukoa.
  4 (ordenagailuan)
  5 (autoez eta kidekoez mintzatuz) leihoa. ik leiho 3.
  6 leihatila bakar
  7 txartel leihatila
leihatu leihatu ik lehiatu.
leiho leiho 1 iz horma edo pareta batean, argia eta haizea sartzen uzteko, solairutik halako neurri bat gorago egiten den irekigunea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (ibilgailu eta kideetakoa)
  4 (informatikan) ik leihoxka 2.
  5 (egunkari bateko berri eta artikuluetan)
  6 irud/hed
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  9 gezi leiho (orobat gezileiho) leiho oso estua.
  10 goi leiho
  11 leiho-ate ik leihate.
  12 leiho-sare (orobat leihosare)
  13 leiho tapa (orobat leihotapa) kontraleihoa.
  14 leiho zulo (orobat leihozulo)
leihoņo leihoño iz adkor leihotxoa.
leihope leihope iz leihoaren azpialdea.
leihor leihor ik lehor.
leihoratu leihoratu, leihora(tu), leihoratzen da/du ad leihora joan; leihoara eraman.
leihorratu leihorratu ik lehorreratu.
leihorreratu leihorreratu ik lehorreratu.
leihosare leihosare ik leiho 12.
leihotapa leihotapa ik lehio 13.
leihotto leihotto iz
leihotxo leihotxo iz leiho txikia. ik leihoxka.
leihoxka leihoxka 1 iz leiho txikia. ik leihotxo.
  2 (informatikan) ik leiho 4.
leihozulo leihozulo ik leiho 14.
leinargi leinargi izond etorkiz bikaina, aitonen semeen nolakotasunak dituena.
leinargitasun leinargitasun iz leinargia denaren nolakotasuna.
leinu leinu 1 iz familia bateko belaunaldien saila, familia bateko aurrekoen edo ondorengoen multzoa.
  2 (Biblian)
  3 (biologian)
  4 jatorria.
  5 (hitz elkartuetan)
leinuadar leinuadar iz leinua baten adarra.
leinuburu leinuburu iz leinu baten burua.
leinuka leinuka adlag leinuen arabera.
leinukide leinukide iz leinu berekoa.
leinuru leinuru 1 iz distira.
  2 izpia.
leinurutsu leinurutsu izond distiratsua.
leioaztar leioaztar izlag/iz Leioakoa, Leioari dagokiona; Leioako herritarra.
leitmotiv leitmotiv (orobat leit-motiv) iz
leitu leitu1 (orobat letu g.er.; Hiztegi Batuak irakurri hobesten du), lei(tu), leitzen du ad irakurri.
leitu leitu2 izond izoztua.
leitzar leitzar izlag/iz Leitzakoa, Leitzari dagokiona; Leitzako herritarra.
leitzione leitzione (orobat leizione) 1 iz ipar lezioa.
  2 (hitz elkartuetan)
leizafin leizafin ik listafin.
leizatu leizatu izond
leize leize 1 iz haitzulo oso sakona, oso sakontasun handi eta arriskutsua. ik leze.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (zakilaren eta klitoriaren anatomian) ik leizetsu 3.
  5 leize-zulo (orobat leizezulo)
  6 irud/hed
leizealdi leizealdi iz · irud ziegako espetxealdia.
leizetsu leizetsu 1 izond leizez betea.
  2 irud/hed
  3 (zakilaren eta klitoriaren anatomian) ik leize 4.
leizezulo leizezulo ik leize 5.
leizione leizione ik leitzione.
leizparztar leizparztar izlag/iz Leizparzekoa, Leizparzeri dagokiona; Leizparzeko herritarra.
leiztafin leiztafin ik listafin.
lejia lejia 1 iz lixiba.
  2 adkor kinaren zuztarren hautsa, arrozarekin eta anisarekin nahasia.
lejio lejio ik legio.
lejitimatu lejitimatu ik legitimatu.
lejitimista lejitimista ik legitimista.
lejitimo lejitimo ik legitimo.
leka leka 1 iz babarrunen, ilarren eta kideko landareen haziak gordetzen dituen estalkia.
  2 (jaki gisa)
  3 ilar leka (orobat ilarleka) ilarraren leka.
lekadun lekadun 1 izond landareez minzatuz, lekak dituena.
  2 iz landare lekaduna. ik lekari.
lekaide lekaide iz elizgizona, erlijio ordena baten profesa egin ondoren mundutik at bizi dena, nahiz bakarrik (ik eremutar), nahiz, maizago, komentu batean (ik fraide). ik monje.
lekaidetxe lekaidetxe iz komentua; monasterioa.
lekaime lekaime 1 iz moja. ik serora.
  2 (hitz elkartuetan)
lekaimetza lekaimetza iz lekaimearen egoera.
lekaio lekaio 1 iz jaunari lagun egiten dion oinezko morroi libreaduna.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 izond/hed
  4 zerbitzari zuria, otxankeriazko jarrera duena bere nagusiaganako.
lekale lekale 1 iz egoskaria.
  2 (hitz elkartuetan)
lekari lekari1 1 iz landare lekaduna.
  2 lekalea, egoskaria.
lekari lekari2 ik lakari.
lekaro lekaro iz basamortua.
lekat lekat lok izan ezik.
lekatsu lekatsu izond
lekatu lekatu1, leka(tu), lekatzen du ad salbuetsi.
lekatu lekatu2, leka(tu), lekatzen du ad milikatu, miazkatu.
lekatxo lekatxo iz leka txikia.
lekeda lekeda 1 iz itsasteko goma; gai itsaskorra.
  2 (hitz elkartuetan)
lekedatsu lekedatsu izond lekedaz betea.
lekedatu lekedatu, lekeda(tu), lekedatzen du ad lekedaz itsatsi.
lekedazu lekedazu izond lekedatsua.
lekeitiar lekeitiar (orobat lekeitiar g.er.) 1 izlag Lekeitiokoa, Lekeitiori dagokiona.
  2 Lekeitioko herritarra.
lekettiar lekettiar ik lekeitiar.
lekoa lekoa ik legoa.
lekondar lekondar 1 izlag Lekornekoa, Lekorneri dagokiona.
  2 Lekorneko herritarra.
lekora lekora postpos
  1 -tik lekora1 -tik kanpora.
  2 -tik lekora2 -en ondoan, -tik aurrera.
  3 -z lekora -z kanpora.
lekoratu lekoratu, lekora(tu), lekoratzen du ad kanporatu; barreiatu.
lekore lekore
  1 lekorean kanpoan.
  2 lekoreko kanpokoa.
lektoradutza lektoradutza iz atzerriko unibertsitate batean bere sorterriko hizkuntza irakasten duen irakasle languntzailearen kargua edo postua.
leku leku 1 iz espazioko gune jakina. ik toki.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (espazioa, tartea)
  6b (esaldi hanpatuetan leku atzizki mugagabe batekin, urruntasuna-edo adierazteko)
  7 (sailkapen, hierarkia edo kideko batean) ik postu.
  8 lekuko izlag ik lekuko; lokal 4; toki 10.
  9 leku egin (orobat lekua egin) ik toki 11.
  10 leku eman ik toki 12.
  11 leku geometriko
  11b leku-hustu ad ik beherago 14; ik gorago 5.
  12 leku izen (orobat lekuizen; Hiztegi Batuan leku(-)izen agertzen da) ik toki 13.
  12a leku onean (utzi eta kideko aditzekin) ik toki 14.
  13 leku txarrean (utzi eta kideko aditzekin) ik toki 15.
  14 lekuak hustu joan, alde egin. ik toki 16.
  17 –en lekuan –en ordez.
  15 lekuan-lekuan lekuka. ik toki 18.
  16 lekuan lekuko ik toki 19.
  16 lekuz aldatu ik lekualdatu.
lekualdaketa lekualdaketa (orobat leku(-)aldaketa; Hiztegi Batuan lekualdaketa agertzen da) 1 iz lekualdatzea, lekuz aldatzea.
  2 (pertsonena)
  3 (ekonomian)
lekualdarazi lekualdarazi, lekualdaraz, lekualdarazten du ad lekuz aldarazi, lekualdatzera behartu.
lekualdatu lekualdatu, lekualda(tu), lekualdatzen 1 da/du ad lekuz aldatu. ik tokialdatu.
  2 (ekonomian)
lekualdatze lekualdatze 1 iz lekuz aldatzea. ik lekualdaketa.
  2 (ekonomian)
lekuarazi lekuarazi, lekuaraz, lekuarazten du ad lekutzera behartu, urrunarazi.
lekuindar lekuindar izlag/iz Lekuinekoa, Lekuineri dagokiona; Lekuineko herritarra.
lekuizen lekuizen ik leku 12.
lekuka lekuka adlag ipar leku batzuetan. ik tokika.
lekuko lekuko 1 iz zerbait ikusi edo entzun duelako edo zerbati dakielako, horren berri eman dezakeen pertsona. ik testigu.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 lekukotasuna ematen duen gauza.
lekukotarzun lekukotarzun ik lekukotasun.
lekukotasun lekukotasun ( orobat lekukotarzun g.er.) 1 iz ikusi edo entzun denaren adierazpena, egia finkatzeko balio duena; zerbait badela frogatzeko balio duen gauza. ik lekukotza; testigantza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
lekukotu lekukotu, lekuko(tu), lekukotzen da ad (norbait) leku jakin batekoa bihurtu.
lekukotza lekukotza 1 iz lekukotasuna. ik testigutza.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
lekukotze lekukotze iz (norbait) leku jakin batekoa bihurtzea.
lekuņo lekuño iz adkor lekutxoa.
lekuratu lekuratu, lekura(tu), lekuratzen 1 da/du ad ipar aipatzen den lekura joan edo eraman.
  2 irud/hed
lekutasun lekutasun 1 iz ikusi, entzun, sumatu denaren adierazpena, egia finkatzeko balio duena; lekukoaren adierazpena.
  2 leku izateko tasuna.
lekutu lekutu, leku(tu), lekutzen 1 da ad urrundu, ihes egin, baztertu; desagertu.
  · 2 (du ad gisa) baztertu.
lekutxo lekutxo iz leku txikia edo apala. ik tokitxo.
lekutze lekutze iz urruntzea, baztertzea; desagertzea.
lekuxka lekuxka iz adkor lekutxoa.
lekzio lekzio ik lezio.
lekzione lekzione ik lezio.
lelengo lelengo ik lehenengo.
leletu leletu, lele, leletzen da ad lelotu.
lelo lelo1 1 iz hitz neurtuzko esaldia, kantetan eta, errepikatuz doana. ik errepika.
  2 askotan errepikatzen den esaldi edo hitza.
  3 (izenondoekin)
  4 lelopean
lelo lelo2 1 iz ergela, tentela.
  2 (izenondo gisa)
lelodun lelodun izlag leloko.
leloka-leloka leloka-leloka adlag
lelokatu lelokatu, leloka(tu), lelokatzen du ad abestu, ahopekatu.
lelokeria lelokeria iz ergelkeria, tentelkeria.
leloki leloki adlag ergelki.
lelotasun lelotasun iz ergeltasuna, tenteltasuna.
lelotu lelotu, lelo(tu), lelotzen da/du ad ergeldu, tenteldu.
lelotxo lelotxo izond ergeltxoa, tenteltxoa.
lelozale lelozale iz
lema lema1 1 iz ontzi bagen higidurak gobernatzeko xafla, txopan ezartzen dena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
lema lema2 1 iz goiburua.
  2 teorema bat ezarri aurretik frogatu behar den proposizioa.
lemaburu lemaburu iz lemazaina.
lemagabe lemagabe izond lemarik ez duena.
lemakaina lemakaina ik lemakana.
lemakana lemakana (orobat lemakaina) iz lemari eragiteko makila modukoa.
lemari lemari iz lemazaina.
lematu lematu, lema(tu), lematzen du ad lemaz zuzendu. · irud/hed
lemazain lemazain 1 iz ontzi baten lema gobernatzen duen marinela. ik lemari.
  · 2 (predikatu edo adizlagun gisa)
  3 irud/hed
lemoar lemoar ik lemoaztar.
lemoaztar lemoaztar (orobat lemoar) izlag/iz Lemoakoa, Lemoari dagokiona; Lemoako herritarra.
lemur lemur iz primateen ordenako ugaztuna, begi-handia, mutur-irtena etga buztan-luzea, arboletan bizi dena (Lemur gen.).
lemurido lemurido iz lemurraren familiako animalia.
len len ik lehen.
lena lena ik lana.
lenbizi lenbizi ik lehenbizi.
lendabizi lendabizi ik lehendabizi.
lendakari lendakari ik lehendakari.
lenengo lenengo ik lehengo.
lengadokera lengadokera iz Languedoc eskualdeko okzitanieraren aldaera.
lengoaia lengoaia (orobat lengoaje g.er., lenguaia g.er.; Hiztegi Batuak mintzaira eta hizkuntza hobesten ditu) 1 iz hizkuntza, mintzaira.
  2 hizkuntza, sistema gisa. ik hizkuntza 2.
  3 irud/hed ik hizkuntza 6.
lengoaje lengoaje ik lengoaia.
lengoradu lengoradu iz mihi-arraina.
lenguaia lenguaia ik lengoaia.
lenifikante lenifikante izond leuntzailea, biguntzailea.
leninismo leninismo 1 iz Leninen politika- eta ekonomia-doktrina komunista.
  2 marxismo-leninismo
leninista leninista 1 izond/iz leninismoaren aldekoa.
  2 marxista-leninista
lenitibo lenitibo izond leungarria, bigungarria.
lenitio lenitio iz (hizkuntzalaritzan) hots baten ahultzea.
lenta lenta
  2 lentan
lente lente (Hiztegi Batuak leiar hobesten du) 1 iz leiarrra.
  2 ukipen lente ik leiar 5.
lentedun lentedun izond lentea duena; lenteak dituena.
lenteja lenteja (Hiztegi Batuak lenteja baztertzen du eta dilista erabili behar dela adierazten) iz dilista.
lentejuela lentejuela iz ezkata distiratsua.
lentila lentila ik lentilla.
lentilla lentilla (orobat lentila g.er.) 1 iz ukipen leiarra.
  2 leiarra.
lento lento izond geldia, geldoa.
lentzeria lentzeria 1 iz emakumeentzako barruko arropa. ik linjeria.
  2 lentzeria denda.
  3 lentzeria denda
leoi leoi ik lehoi.
leoin leoin ik lehoi.
leondar leondar 1 izlag/iz Leongoa, Leoni dagokiona; Leongo herritarra.
  2 antzinako Leongo erreinuari dagokiona; erreinu horretako herritarra.
leopardo leopardo (Hiztegi Batuak leopardo baztertzen du eta lehoinabar edo pantera erabili behar dela adierazten) iz lehoinabarra.
leotar leotar izond
leotardo leotardo iz kulero zangodunak. ik kulero 3.
lepabeltx lepabeltx izond adkor lepo beltza duena.
lepabigun lepabigun izond lepoa biguna duena.
lepagain lepagain ik lepogain.
lepagogor lepagogor (orobat lepo-gogor) 1 izond burugogorra.
  2 (adizlagun gisa)
  · 3 iz lepoa gogortzen edo zurruntzen duen mina. ik tortikoli.
lepagogorkeria lepagogorkeria iz burugogorkeria.
lepagogortu lepagogortu, lepagogor(tu), lepagogortzen ad lepoa zurrundu, lepagogorrak jo.
lepahezur lepahezur ik lepo 20.
lepahori lepahori iz ugaztun haragijalea, buru-txikia, gorputz-mehea eta buztan-luzea, ilea leuna eta sarria duena (Martes martes).
lepaihar lepaihar iz pei lepo iharra duen pertsona.
lepainguru lepainguru ik lepo 21.
lepakada lepakada
  1 lepakada bildu mozkortu. iz
lepalde lepalde ik lepoalde.
lepaluze lepaluze ik lepo 22.
lepamehe lepamehe ik lepo 23.
lepamotz lepamotz ik lepo 24.
lepamoztaile lepamoztaile iz lepoak mozten dituena.
lepamoztu lepamoztu ik lepo 25.
lepape lepape iz lepoaren azpialdea.
lepatente lepatente izond lepoa tente ibiltzen duena.
lepatu lepatu ik lepotu.
lepatxuri lepatxuri ik lepozuri.
lepatze lepatze ik lepo 15.
lepauztai lepauztai (orobat lepa-uztai g.er.) iz hezur luzea, S itxurakoa, besaburutik bularrezurrera doana.
lepazain lepazain ik lepo 27.
lepazamar lepazamar ik lepo 28.
lepazur lepazur ik lepo 20.
lepazuri lepazuri (orobat lepatxuri) iz pitotxaren familiako ugaztun haragijalea, gorputza mehea eta muturra luzea dituena, gauaz oilategiei erasotzen diean (Martes foina).
lepidoptero lepidoptero izond/iz intsektuez mintzatuz, mintzezko lau hego ezkatatsu, aho xurgatzailea eta metamorfosi osoa duena.
lepidopterologia lepidopterologia iz zoologiaren adarra, lepidopteroen azterketaz aritzen dena.
lepo lepo 1 iz gorputzaren zatia, burua enborrari lotzen zaioa, gehienetan mehea.
  2 (aditzaren objektu gisa)
  3 (izenondoekin)
  4 irud/hed
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  7 uteroaren beheko aldea, baginaren hondoan kokatua, mehea eta malgua.
  8 jantzietan, lepoa inguratzen duen zatia. ik lepoki.
  9 sorbalda.
  10 mendien arteko igarobidea; igarobide horretako puntu garaiena. ik mendate.
  · 11 adlag bete-beterik.
  12 -en lepora -en gain.
  13 leporaino goraino.
  14 -en lepotik -en kontura.
  15 lepo-atze (orobat lepatze g.er.) iz
  16 lepo-bihurritzaile (corpusean lepobihurritzaile soilik) iz
  17 lepo egin1 lepoa moztu.
  18 lepo egin2 lepo bete, goraino bete.
  19 lepo-gogor ik lepagogor.
  20 lepo-hezur (orobat lepa(-)hezur eta lepazur) lepoko ornoen multzoa.
  21 lepo inguru (orobat lepainguru) lepoaren ingugura. ik lepoalde. -
  22 lepo-luze (orobat lepaluze) izond lepoa luzea duena.
  23 lepo-mehe (orobat lepamehe) izond lepoa mehea duena.
  24 lepo-motz (corpusean lepamotz soilik; Hiztegi Batuan lepo-motz agertzen da) izond lepoa motza duena.
  25 lepo-moztu (orobat lepamoztu) du ad (zerbaiti) lepoa moztu.
  25a (era burutua izenondo gisa)
  26 lepo ondo ik lepondo.
  27 lepo-zain (orobat lepazain) iz lepoko zaina.
  28 lepo-zamar (orobat lepazamar) iz lepoaren atzealdea.
  29 lepo-zapi (orobat lepozapi) iz lepoan erabiltzeko zapia.
  30 lepoa egin1 lepoa joatu, bizia jokatu.
  31 lepoa egin2 lepo egin, lepoa moztu.
  32 lepoa jokatu bizia jokatu.
  33 lepora bota aurpegira bota, aurpegiratu.
lepoaizun lepoaizun iz ordezko lepoa.
lepoalde lepoalde (orobat lepalde g.er.; Hiztegi Batuan lepoalde agertzen da) iz lepoaren aldea.
lepobihurritzaile lepobihurritzaile ik lepo 16.
lepodun lepodun izond lepoa duena.
lepogabe lepogabe izond leporik ez duena.
lepogabetu lepogabetu, lepogabe(tu), lepogabetzen da/du ad lepogabe bihurtu.
lepogain lepogain ( orobat lepagain Hiztegi Batuan lepogain agertzen da) iz lepoaren gainaldea.
lepohastu lepohastu, lepohas, lepohasten du ad lepo hutsik utzi.
lepohezur lepohezur ik lepo 20.
lepokari lepokari iz kontsonanteez mintzatuz, mihiaren lepoarekin gauzatzen dena.
lepokaritasun lepokaritasun iz lepokaria denaren nolakotasuna.
lepoki lepoki iz jantziez mintzatuz, lepoa.
lepoko lepoko 1 iz lepoko apaingarria.
  2 lepoko zapia edo berogarria. ik tapauka.
  3 lepoan jartzen den tresna.
  4 jantziez mintzatuz, lepoa. ik lepo 8.
  5 irud/hed
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lepokodun lepokodun izlag lepokoa duena.
lepoluze lepoluze ik lepo 22.
lepomoztu lepomoztu ik lepo 25.
lepondo lepondo (orobat lepo ondo) iz garondoa, lepoaren atzeko aldea.
leporaketa leporaketa iz leporatzea, hutsegite bat egoztea.
leporatu leporatu 1 dio ad hutsegite edo kidekoren bat egotzi; zerbaiten erantzukizuna egotzi.
  2 egotzi.
  · 3 du ad lepoan hartu, lepoan ezarri.
leporatze leporatze iz hutsegite edo kidekoren bat egotzi.
lepotu lepotu (orobat lepatu), lepo(tu), lepotzea du ad lepoa moztu.
lepozain lepozain ik lepo 27.
lepozapi lepozapi ik lepo 29.
lepozapidun lepozapidun iz lepozapia duena.
lepra lepra iz legenarra.
lepradun lepradun izond/iz legenarduna.
leproso leproso izond/iz legenarduna.
leptina leptina iz batez ere gantza zeluletan sortzen den hormona, OB hormona ere saten zaiona.
leptoprosopia leptoprosopia iz
lera lera1 1 iz gurpilik gabeko orga, bi albo oholen bidez irristatzen dena, elur gainean ibiltzeko, edo belarra-eta garraiatzeko toki malkartsuetan erabiltzen dena. ik narra.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lera lera2 iz joera bizia, grina.
leradun leradun izond lera duena.
lerakada lerakada iz lera baten edukia.
leratsu leratsu izond grinatsua.
lerda lerda izond mozoloa (emakumezkoa).
lerde lerde 1 iz ahotik jariatzen den listua, adurra, elderra. ik bits; hagun.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 lerde-jario1 (orobat lerdejario) iz (irain hitza) lerdea dariona.
  4 lerde-jario2 (orobat lerdejario; izenondo gisa)
  5 lerde-jario3 (adizlagun gisa)
  6 lerde-jarioan adlag
  7 lerde-jarioka adlag
  8 lerde-merke izond (irain hitza)
lerdejario lerdejario ik lerde 3.
lerdekatu lerdekatu, lerdeka, lerdekatzen da ad opildua, galkatua.
lerden lerden 1 izond zuzena izanik, luzetasun egokia edo dotoera duena. (pertsonez)
  2 (bestelakoez)
  3 irud/hed
  4 (adizlagun gisa)
lerdendu lerdendu, lerden(du), lerdentzen da/du ad lerden edo lerdenago bihurtu.
lerdentasun lerdentasun 1 iz lerdena denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
lerdetsu lerdetsu izond lerde asko dariona.
lerdo lerdo 1 izond mozoloa, motza.
  2 (hitz elkartuetan)
lerdokeria lerdokeria iz mozolokeria.
lerdotu lerdotu, lerdo(tu), lerdotzen da/du ad lerdo bihurtu.
lerra lerra 1 iz lerratzea.
  1a (izenondo gisa)
  2 lerra-itxigailu iz kremailera.
  3 lerra-joko
  4 lerra-kirol
  5 lerra-leku ik lerraleku.
lerrabide lerrabide (orobat lerra bide) iz lerratzeko bidea.
lerradura lerradura 1 iz lerratzea.
  2 geologian, geruzen arteko lerratzea.
lerragune lerragune 1 iz bertan lerratzeko arriskua duen gunea.
  2 bertan lerra-kiroletan aritzeko prestaturik dagoen gunea.
lerrakada lerrakada iz
lerrakera lerrakera iz lerraketa.
lerraketa lerraketa iz lerratzea, zerbait beste zerbaiten gainean astiro higitzea. · irud/hed
lerrakin lerrakin iz oinetako gisa jartzen den irristailua. ik lerrazkin.
lerrakor lerrakor 1 iz erraz lerratzen dena.
  2 bertan lerratzea erraza gertatzen dena. ik irristakor 2.
lerrakuntza lerrakuntza iz lerraketa.
lerraldi lerraldi iz lerratzea, hutsegitea. ik irristaldi.
lerraleku lerraleku (corpusean lerra leku soilik) iz irristalarientzako lekua. ik lerrategi.
lerrarazi lerrarazi (orobat lerra arazi g.er.), lerraraz, lerrarazten du ad lerratzera behartu. ik irristarazi.
lerrategi lerrategi iz lerralekua.
lerrati lerrati iz lerratzeko joera duena.
lerratoki lerratoki iz irristailuekin lerratzeko antolaturiko tokia. ik lerrategi.
lerratu lerratu, lerra(tu), lerratzen 1 da ad zerbait beste zerbaiten gainean astiro higitu.
  2 irud/hed
  3 astiro higitu.
  · 4 du ad zerbait beste zerbaiten gainean astiro higiarazi.
  5 itzuri.
  · 6 da ad ipar irristatu.
  7 da/du ad lerrokatu.
  8 (era burutua izenondo gisa)
lerratze lerratze iz astiro igitzea.
lerrazkin lerrazkin iz lera moduko irristailua. ik lerrakin.
lerro lerro 1 iz norabide berean jarririk dauden pertsonen edo gauzen segida. ik errenkada; lerrokada.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (kokainaz-eta mintzatuz)
  6 errenkada batean idatziriko hitzen edo ikurren saila.
  7 (ahapaldi batekoa)
  8 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  9 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  10 dimentsio bat nagusi den hedadura jarraitua.
  11 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  12 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  13 geometrian, puntuz osaturiko lerroa.
  14 errepide edo autobide bat zatitzen den zerrendako bakoitza, ibilgailu baten zabalera duena. ik karril.
  15 lerro bakar adlag ipar errepide edo autobide batean, lerro bakarrean
  16 lerro-lerro adlag ipar lerrokaturik, elkarren ondoan.
  17 lerroz lerro lerro-lerro.
  18 mendi lerro ik mendilerro.
lerroalde lerroalde iz testuez mintzatuz, lerro jarraituen multzoa. ik paragrafo.
lerroaldi lerroaldi iz lerroaldea.
lerroburu lerroburu 1 iz lerro baten burua.
  2 prentsan, berri, artitulu edo erreportaje baten izenburua.
lerrodun lerrodun izlag lerro bateko.
lerrogintza lerrogintza iz lerroak egitea.
lerroka lerroka 1 adlag lerroetan.
  2 lerroz lerroka
lerrokada lerrokada 1 iz lerroa, pertsonen edo gauzen ilara. ik errenkada.
  2 lerro multzoa. ik paragrafo.
lerrokadura lerrokadura iz lerrokatzea.
lerrokarazi¸ lerrokarazi¸ lerrokaraz, lerrokarazten du ad lerrokatzera behartu.
lerrokatu lerrokatu lerroka(tu), lerrokatzen 1 da/du ad lerroan jarri; lerro zuzenaren arabera jarri. ik lerrotu. (pertsonak)
  2 (bestelakoak)
  3 zerrendatu.
  4 aipatzen denarekin lerro bat osatu.
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 herri ez-lerrokatu blokeetatik kanpoko herrialdea.
lerrokatze lerrokatze iz lerroan jartzea; lerro zuzenaren arabera jartzea.
lerroketa lerroketa 1 iz lerrokatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
lerrokide lerrokide izond lerro berean dagoena.
lerromakur lerromakur izond lerro makur baten araberakoa.
lerroņo lerroño iz adkor lerrotxoa.
lerrotto lerrotto iz adkor lerrotxoa.
lerrotu lerrotu lerro(tu), lerrotzen 1 da/du ad lerrokatu.
  2 aipatzen denarekin bat etorri. ik lerrokatu 3.
lerrotxo lerrotxo 1 iz lerro txikia.
  2 (kokainaz-eta mintzatuz)
lerrozuzen lerrozuzen izond lerro zuzen baten araberakoa.
lerrun lerrun iz maila.
lertsun lertsun (orobat lertxun g.er.) iz kurriloa, hegazti zangaluzea.
lertxun lertxun1 iz makalaren antzeko zuhaitz azal-leuna, haizekirriaren eraginez dardaratzen diren hosto txorten-luzeak dituena (Populus tremula).
  2 (hitz elkartuetan)
lertxun lertxun2 ik lertsun.
lertxundi lertxundi iz lertxunak dauden tokia.
lertzo lertzo 1 iz lohitasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
lesakar lesakar 1 izlag/iz Lesakakoa, Lesakari dagokiona.
  2 Lesakako herritarra.
lesbiana lesbiana 1 izond emakumeez mintzatuz, homosexuala dena. ik lesbiar 2.
  2 iz emakume homosexuala.
lesbianismo lesbianismo iz emakumeen homosexualitatea.
lesbiar lesbiar 1 izlag/iz Lesbosekoa, Lesbosi dagokiona; Lesboseko herritarra.
  2 izlag emakumeez mintzatuz homosexuala dena. ik lesbiana.
lesbiko lesbiko iz lesbianismoari dagokiona.
lesbofobia lesbofobia iz lesbianismoaren aurkako jarrera.
lesio lesio 1 iz kolpe, zauri, gaitz edo kideko batek ehun organiko batean eragiten duen kaltea.
  2 (kirol ariketetan)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
lesiodun lesiodun izond lesioa duena.
lesionatu lesionatu, lesiona, lesionatzen 1 da/du ad lesio bat izan. (kirol ariketan)
  · 2 du ad lesio bat eragin. (kirol ariketan)
  3 (era burutua izenondo gisa)
letagin letagin 1 iz azken ebakortzaren eta lehen haginaren arteko hortz zorrotza, zenbait abereetan aski irtena gertatzen dena. ik betortz.
  2 irud/hed
letagindun letagindun izond letaginak dituena.
letal letal izond hilgarria.
letania letania ( orobat litania eta letaña g.er. Hiztegi Batuan litania agertzen da) 1 iz liturgia otoitza, batek esaten, eta aurrean dauden gainerakoek erantzuten edo errepikatzen dituzten oles, dei edo arren multzo batek osatua.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
letaniadun letaniadun izond letaniez hornitua.
letaņa letaña ik letania.
letargia letargia 1 iz lozorroa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik letargiko.
letargiko letargiko izond letargiarena, letargiari dagokiona.
letargo letargo iz lozorroa.
letoi letoi (orobat latoi) 1 iz kobre eta zinkezko aleazioa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 letoi-kolore izond letoiaren kolorea duena.
letoniar letoniar 1 izlag Letoniakoa, Letoniari dagokiona.
  2 iz Letoniako herritarra.
letoniera letoniera iz Letonian mintzatzen den hizkuntza baltikoa.
letra letra 1 iz hizkuntza hots edo fonema bat idazten den ikurra; ikur horren itxura.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irud/hed
  5 idazkera; letrakera.
  6 abestiez mintzatuz, hitzak. ik hitz 7.
  7 pl literaturaz, arteaz eta giza jakintzez aritzen diren ikasketa eta ikerketen multzoa.
  8 kanbio letra.
  9 ipar gutuna.
  10 letra larri letra xehea baino handiagoa den eta eskuarki beste itxura bat duen letra mota. ik maiuskula.
  11 letra maiuskula letra larria.
  12 letra minuskula letra xehea.
  13 letra xehe idaztean eskuarki erabiltzen den letra mota. ik minuskula.
  14 letraz letra
letradu letradu ik letratu.
letradun letradun 1 izond/iz ikasia, halako jakite maila, bereziki letren sailean, iritsi duena.
  2 izlag aipatzen den letra duena; letrez osatua.
letragabe letragabe izond eskolarik ez duena, eta, bereziki, analfabetoa.
letragile letragile iz abesti-idazlea. ik letrista.
letragizon letragizon iz gizon letraduna.
letraiatu letraiatu ik letreiatu.
letrajale letrajale izond/iz adkor letrazalea.
letraka letraka adlag letraz letra.
letrakari letrakari iz ipar postaria.
letrakera letrakera iz letraren itxura.
letralatra letralatra iz
letraldatu letraldatu, letralda, letraldatzen da ad hizkuntza bateko hitzak beste alfabeto bateko letren arabera aldatu.
letramodu letramodu iz letra idazkera.
letramotz letramotz izond adkor letragabea.
letraņo letraño iz ipar adkor gutuntxoa.
letraontzi letraontzi iz letren ontzia.
letratu letratu (orobat letradu g.er. eta letrau g.er.) 1 izond/iz legelaria.
  2 letraduna.
letrau letrau ik letratu.
letreiatu letreiatu (orobat letraiatu g.er.), letreia, letreiatzen du ad (hitz baten) letrak banaka eta hurrenez hurren izendatu.
letrero letrero iz idazkuna, errotulua.
letrerotxo letrerotxo iz tamaina txikiko errotuloa.
letrina letrina iz kanpamenduetan eta kidekoetan, eginkariak egiteko eta biltzeko etxola modukoa.
letrista letrista iz abesti-idazlea. ik letragile.
letu letu ik leitu.
letxada letxada iz karesnea.
letxe letxe1 adlag bezalaxe.
letxe letxe2 iz adkor
  2 letxe txar jenio txarra, aldarte txarra. ik ostia 6.
letxeria letxeria iz esne denda.
letxu letxu ik letxuga.
letxua letxua ik letxuga.
letxuga letxuga (orobat letxua eta letxu g.er.; Hiztegi Batuak uraza hobesten du) 1 iz uraza.
  2 (hitz elkartuetan)
letzione letzione ik lezio.
leude leude iz erdi aroan, jaun baten basailua.
leukemia leukemia ik leuzemia.
leukodistrofia leukodistrofia iz ondoretasunezko nahasmen genetikoa, burmuineko nerbio zuntzak estaltzen dituen mielinaren gantzaren endekapenak eragina.
leukotomia leukotomia iz bekoki lobuluen lobotomia.
leukozito leukozito iz ornodunen odoleko eta linfako zelula, organismoa infekzioetatik babesten duena.
leun leun (orobat lehun g.er.) 1 izond gainaldeez mintzatuz, kozkorrik, pikorrik edo zimurrik ez duena.
  2 laztasunik edo gogortasunik ez duelako zentzumenei atsegin zaiena.
  3 irud/hed
  4 (erkaketetan)
  5 (adizlagun gisa) ik leunki.
  6 (-en atzizkiaren eskuinean, izen gisa) leuntasuna.
leundu leundu (orobat lehundu g.er.), leun, leuntzen 1 da/du ad leun edo leunago bihurtu, leuntasuna hartu edo eman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 (era burutua izen gisa)
leungailu leungailu ik motelgailu.
  1 kolpe leungailu (orobat kolpeleungailu) kolpe motelgailua.
leungarri leungarri 1 izond leuntzen duena.
  2 (hitz soila -en atzizkiaren eskuinean)
  3 (zuzenbidean)
  · 4 iz leuntzen duen gauza. ik leuntzaile.
leunkari leunkari iz arropa leuntzen duen produktua.
leunkeria leunkeria iz leuntasun gaitzesgarria; bereziki, inoren borondatea bereganatzeko balakua edo losintxa.
leunketa leunketa iz leuntzea, leuntasuna hartzea edo ematea..
leunki leunki adlag leuntasunez, leun. ik emeki.
leunkiro leunkiro adlag leunki.
leuntasun leuntasun (orobat lehuntasun g.er.) 1 iz leuna denaren nolakotasuna.
  2 leuntasunez adlag
leuntzaile leuntzaile 1 iz leuntzen duen gauza. ik leungarri.
  2 leuntzen duen pertsona.
leuntze leuntze iz leun edo leunago bihurtzea, leuntasuna hartzea edo ematea.
leutzemia leutzemia ik leuzemia.
leuzemia leuzemia (orobat leukemia g.er. eta leutzemia g.er.) 1 iz eritasun larria, gorputzeko atal askotan leukozitoak neurriz gaindi ugaritzean sortua.
  2 (hitz elkartuetan)
leviatar leviatar izlag
lexema lexema iz esanahia duen hitz zatia.
lexikal lexikal izond hiztegiari dagokiona. ik lexiko.
lexikaldu lexikaldu ik lexikalizatu.
lexikalizatu lexikalizatu (orobat lexikaldu), lexikaliza, lexikalizatzen 1 da ad hitz bihurtu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
lexiko lexiko 1 izond hiztegiari dagokiona.
  2 iz hitz altxorra, hiztegia.
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik lexikal.
lexikografia lexikografia iz hiztegigintza.
lexikografiko lexikografiko izond hiztegiarena edo hiztegigintzarena; hiztegiari edo hiztegigintzari dagokiona. ik hiztegi 5; hiztegigintza 2.
lexikografo lexikografo iz hiztegigilea.
lexikologia lexikologia 1 iz hizkuntzalaritzaren adarra, lexiko unitateak eta horien arteko erlazioak, hizkuntzaren sistemaren barnean, aztertzen dituena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat lexikologi) ik lexikologiko.
lexikologiko lexikologiko iz lexikologiari dagokiona. ik lexikologia 2.
lez lez (Hiztegi Batuak legez hobesten du) adlag legez.
lezafina lezafina ik listafin.
lezamar lezamar izlag/iz Lezamakoa, Lezamari dagokiona; Lezamako herritarra.
leze leze iz leizea.
leziabide leziabide iz
leziatu leziatu, lezia, leziatzen 1 du ad adkor doktrinatu.
  2 irud/hed
lezio lezio (orobat lekzio g.er., lekzione g.er. letzione g.er. eta lezione g.er.) 1 iz ikasgaia; eskola.
  2 irakaspena, ikaskizuna.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lezione lezione ik lezio.
leziotxo leziotxo iz adkor lezioa.
lezitina lezitina iz gai organikoa, zelulen mintzan, nerbio zuntzetan eta arrautzaren gorrringoan ugari dagoena.
lezka lezka 1 iz kanaberaren zurtoinaren antzeko zurtoina duen belar landarea (Typha angustifolia etab.).
  2 lezka-txori txori intsektujalea, lumaje gaztainkara duena, zingiretan eta ur ondoko landareetan bizi dena (Acrocaphalus scirpaseus).
lezoar lezoar (orobat lezotar) 1 izlag Lezokoa, Lezori dagokiona.
  2 iz Lezoko herritarra
lezoi lezoi (Hiztegi Batuak pezoi hobesten du) iz pezoia.
lezotar lezotar ik lezoar.
leztafin leztafin ik listafin.
liana liana iz tropikoetako aihen landarea, arboletan gora igotzen diren eta goian abartzen diren zurtoinak dituena.
liatu liatu, lia, liatzen 1 da ad nahasi, korapilatu.
  2 (norbaitekin) katramilatu.
  · 3 du ad zigarretez eta kidekoez mintzatuz, bildu.
libandar libandar ik libanoar.
libanes libanes izond libanoarra.
libaniar libaniar ik libanoar.
libanoar libanoar (orobat libandar g.er. eta libaniar g.er.) 1 izlag Libanokoa, Libanori dagokiona.
  2 iz Libanoko hiritarra.
libazio libazio 1 iz erritu paganoa, aldarearen edo biktimaren gainean likido jakin bat ixurtzean zetzana.
  2 irud/hed
libelo libelo iz pertsona, ideia edo erakunde bat gezurrez belzten den izkribua.
libelogile libelogile iz libeloak egiten dituen idazlea.
libelula libelula iz mariorratz, sorgin-orratz.
libera libera 1 iz Frantziako diru banakoa, euroa ezarri zen arte.
  2 libera esterlina.
  3 (adiera honetan Hiztegi Batuak libra hobesten du) libra, pisu neurria.
  4 frantses libera
  5 libera esterlin
  6 libera urre
liberal liberal 1 izond politika eta ekonomian, gizabanakoaren askatasunaren aldekoa dena. (pertsonak)
  2 (bestelakoak)
  3 lanbideez mintzatuz, konkurrentzia librean, eta estatuak ordaindu gabe gauzatzen direnak.
  4 eskuzabala.
  · 5 iz politika eta ekonomian, gizabanakoaren askatasunaren aldekoa den pertsona; alderdi liberal baten kide edo aldeko den pertsona.
  6 alderdi liberal
liberalisatu liberalisatu ik liberalizatu.
liberalismo liberalismo 1 iz liberalen ideologia, ekonomia harreman askeetan eta kontzientzia askatasunean oinarritzen dena; estatuaren askatasuna erlijio guztiei buruz aldarrikatzen duen sistema politikoa.
  2 (izenondoekin)
liberalista liberalista izond liberala.
liberalizatu liberalizatu, liberaliza, liberalizatzen 1 da/du ad zerbait, bereziki ekonomiarekin eta merkataritzarekin zer ikusia duten jarduerak, libre edo libreago bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
liberalizatze liberalizatze iz zerbait, bereziki ekonomia eta merkataritza, libre edo libreago bihurtzea.
liberalizazio liberalizazio 1 iz liberalizatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
liberalki liberalki adlag liberaltasunez.
liberaltasun liberaltasun 1 iz liberala denaren nolakotasuna.
  2 eskuzalbatasuna.
liberatu liberatu, libera, liberatzen 1 da/du ad askatu.
  2 alderdi politiko, organizazio terrorista edo sindikatu batek kide bati ordaindu, soilik erakundearentzat lan egin dezan.
  3 irud/hed
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 (era burutua izen gisa)
liberatzaile liberatzaile izond askatzailea.
liberazio liberazio (orobat liberazione g.er.) 1 iz liberatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
liberazione liberazione ik liberazio.
liberdi liberdi iz libra erdia.
liberiar liberiar izlag/iz Liberiakoa, Liberiari dagokiona; Liberiako herritarra.
libertade libertade ik libertate.
libertadore libertadore iz askatzailea.
libertario libertario 1 izond anarkista.
  · 2 iz anarkista.
libertate libertate (orobat libertade g.er.) 1 iz askatasuna.
  2 (izenondoetan)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
libertiarazi libertiarazi, libertiaraz, libertiarazten du ad libertitzera behartu.
libertigailu libertigailu iz jostarazten duen gauza.
libertigarri libertigarri izond jostagarria, dibertigarria.
libertimendu libertimendu iz jostaketa, josteta.
libertin libertin ik libertino.
libertinaje libertinaje iz gehiegizko edo abusuzko askatasuna.
libertinki libertinki ik libertinoki.
libertino libertino (orobat libertin g.er.) 1 izond sexu plazeretara neurririk gabe ematen dena.
  2 (izen gisa)
  3 (hitz elkartuetan)
libertinoki libertinoki (corpusean libertinki soilik) adlag libertinoaren eran.
libertitu libertitu, liberti, libertitzen 1 da ad jostatu, dibertitu.
  · 2 du ad jostarazi, dibertitu.
libertizida libertizida izond libertatea suntzitzen edo ezeztatzen duena.
liberto liberto 1 izond esklaboez mintzatuz, nagusiak askatu duena.
  2 iz nagusiak askatu duen esklaboa.
libertsio libertsio iz josteta, dibertsioa.
libiar libiar (orobat libyar g.er.) izlag Libiakoa, Libiari dagokiona.
  2 iz Libiako herritarra.
libidino libidino izond libidinosoa.
libidinoski libidinoski adlag era libidinosoan.
libidinoso libidinoso (orobat libidinos g.er.) 1 izond lizuna, haragikoia. (pertsonak)
  2 (bestelakoak) lizuna.
libido libido 1 iz plazera, bereziki sexu plazera, senak eraginik bilatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
libra libra 1 iz pisu neurria, Euskal Herrian hamazazpi ontza, hots, kilo erdia baino zerbait gutxiago, balio zuena; gaur egun, kilo erdiaren baliokidea.
  2 (neurri unitate gisa)
  3 hainbat herrialdetako diru banakoa.
  4 libra esterlina. (ik beherago 7).
  5 Zodiakoko zazpigarren konstelazioa.
  6 libra erdi kilo laurdena. ik liberdi.
  7 libra esterlina Erresuma Batuko diru banakoa.
  8 libra laurden ehun eta hogeita bost gramo.
  9 libra urre
libraezin libraezin izond ezin libratuzkoa.
libragarri libragarri izond libra daitekeena.
libraka libraka adlag libra neurri harturik.
librakuntza librakuntza iz libratzea.
libramendu libramendu 1 iz gorputza libratzea.
  2 libratzea.
librantxa librantxa ik librantza.
librantza librantza (orobat librantxa) 1 iz askapena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 lanetik libratzea.
librarazi librarazi, libraraz, librarazten du ad libratzera behartu, askarazi.
librasari librasari iz norbait libratzeko ordaindu behar den saria.
libratu libratu, libra(tu), libratzen 1 da/du ad egoera gaizto, ez-atsegin edo larri batetik atera.
  2 askatu.
  3 irud/hed
  4 lanpostuez, lekuez eta kidekoez mintzatuz, libre gelditu.
  5 digestioaren hondakinez mintzatuz, gorputzetik atera.
  6 (era burutua izenondo gisa)
  7 (era burutua izen gisa)
libratzaile libratzaile iz librtatzen duena, askatzailea.
libratze libratze 1 iz askatzea.
  2 digestioaren hondakinak gorputzetik ateratzea.
libre libre 1 izond askea, lokabea. (pertsonak eta herriak)
  2 (bestelakoak)
  3 (izan aditzarekin)
  · 4 (predikatu edo adizlagun gisa)
  · 5 adlag libreki.
  · 6 iz gizaki librea.
  · 7 izond baldintzarik gabekoa.
  8 bidez eta kidekoez mintzatuz, eragozpenik gabekoa.
  9 gelez eta kidekoez mintzatuz, hartu gabea, erabil daitekeena.
  10 egitekorik gabea.
librea librea iz zerbitzarien galako uniformea, lebita eta bereizgarriak dituena.
librekanbismo librekanbismo iz ekonomian, truke librearen doktrina edo sistema.
libreki libreki adlag askatasunez. ik libre 5.
librepensadore librepensadore ik librepentsadore.
librepensamendu librepensamendu ik librepentsamendu.
librepentsadore librepentsadore (orobat librepensadore) iz librepentsalaria.
librepentsalari librepentsalari iz librepentsamenduaren aldekoa.
librepentsamendu librepentsamendu (orobat librepensamendu) iz erlijio gaietan norbanakoaren arrazoiaz beste irizpiderik ezagutzen ez duen filosofia doktrina.
librepentsazale librepentsazale iz librepentsalaria.
libreria libreria iz liburu denda.
libreta libreta 1 iz ohar liburuxka.
  2 liburuxka.
  3 aurrezki liburuxka.
  4 aurrezki libreta aurrezki liburuxka.
libretasun libretasun iz librea denaren nolakotsauna, askatasuna.
libretatxo libretatxo iz libreta txikia.
libretista libretista 1 iz libreto-idazlea. ik libretogile.
  2
libreto libreto iz musikatua izateko idazten den obra dramatikoa.
libretogai libretogai iz libreto bat idazteko gaia.
libretogile libretogile iz libreto-idazlea. ik libretista.
libro libro (Hiztegi Batuak libre hobesten du) 1 izond librea, askea; egitekorik edo eragozpenik gabea.
  2 (izan aditzarekin)
  3 (izan aditza ezabaturik)
  · 4 adlag libre, aske.
libroki libroki adlag libreki, askatasunez.
liburu liburu 1 iz idatziriko eta irakurtzeko prestaturiko orri multzo aski handiaren bilduma.
  2 (izenondoekin)
  3 liburu batek dauzkan zeinuen multzoa.
  4 zenbait idazlan inprimaturen zati nagusia edo berezia.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 liburu denda (orobat liburudenda) liburuak saltzen diren denda.
  8 testu liburu ik testuliburu.
liburudenda liburudenda ik liburu 6.
liburudendazale liburudendazale iz liburu denden zale den pertsona.
liburugile liburugile iz liburuak egiten dituen pertsona.
liburugintza liburugintza 1 iz liburuak egitea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
liburuki liburuki 1 iz idazlan hedatuak banatzen diren eta bereiz koadernatzen eta argitaratzen diren zatietako bakoitza. ik tomo.
  2 liburua (lehen adieran).
liburukote liburukote iz adkor liburu handia eta lodia.
liburuņo liburuño iz adkor liburutxoa.
libururatu libururatu, liburura(tu), libururatzen da/du ad liburu formatora eraman.
liburuska liburuska ik liburuxka.
liburutegi liburutegi ( biblioteka ) 1 iz liburuak, irakurriak ahal izateko moduan sailkaturik, kokatzen diren eraikuntza edo gela. ik biblioteka.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
liburutegitxo liburutegitxo iz liburutegi txikia.
liburutegizain liburutegizain iz liburuzaina.
liburuteka liburuteka iz liburutegia.
liburutoki liburutoki iz
liburutto liburutto iz adkor liburutxoa.
liburutxar liburutxar iz
liburutxo liburutxo iz liburu txikia. ik liburuxka.
liburutzar liburutzar iz adkor liburu handia.
liburuxka liburuxka (orobat liburuska g.er.) 1 iz orrialde gutxiko edo tamaina txikiko liburu modukoa.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
liburuzain liburuzain 1 iz liburutegi baten ardura duen pertsona.
  2 (izen baten eskuinean)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 liburuzain-orde liburuzainaren hurrengoa, eta, egoera jakin batzuetan, haren ordekoa.
liburuzale liburuzale 1 izond/iz liburuen zalea dena.
  2 liburu-saltzailea.
liburuztatu liburuztatu izond liburuz hornitua.
libyar libyar ik libiar.
lider lider (orobat leader g.er.) 1 iz burua, buruzagia.
  2 (izenondoekin)
  3 (kiroletan) ik sailkapenburu.
  4 (hitz elkartuetan)
lideratu lideratu, lidera, lideratzen du ad buru gisa gidatu.
lidergo lidergo 1 iz lider izatea. ik lidertza.
  2 (kiroletan) lehen postua.
  3 (hitz elkartuetan)
lidertza lidertza 1 iz lidergoa.
  2 (kiroletan) lehen postua.
lidiar lidiar izlag/iz Asia Txikiko eskualde zen Lidiakoa; Lidiako herritarra.
lied lied 1 alemaniar abestia. ik lieder.
  2 pl
lieder lieder (alemanezko lied-en plurala) 1 alemaniar abestia. ik lied.
  2 pl
lientzo lientzo (orobat lienzo) 1 iz ehuna, margolana.
  2 pareta zati jarraitua.
lienzo lienzo ik lientzo.
liferentzia liferentzia ik diferentzia.
liga liga 1 iz pertsona, gizarte talde edo estatuen arteko itun edo batasuna, helburu komun bat lortzeko egiten dena.
  2 (izenondoekin)
  3 ligeta.
  4 talde bakoitzak gainerako guztien aurka jokatzen duen txapelketa.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ligadura ligadura iz medikuntzan, lotura.
ligako ligako iz ligeta-eustekoa. ik ligero.
ligamentu ligamentu iz anatomian, lotailua.
ligatu ligatu, liga, ligatzen 1 du ad adkor mutiletan/neskatan egin. ik dragatu2.
  2 lotu.
ligatxo ligatxo iz ligaxka.
ligaxka ligaxka 1 iz talde gutxik parte hartzen duten kirol liga.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lige lige 1 iz adkor ligatzea.
  2 ligatu den pertsona.
  3 (hitz elkartuetan)
ligero ligero iz ligeta-euskekoa. ik ligako.
ligeta ligeta iz galtzerdiari eusteko zinta edo xingola elastikoa. ik liga.
ligoi ligoi iz adkor mutiletan/nesketan arrakasta handia duena.
ligor ligor iz
ligoteo ligoteo iz adkor ligatzea.
ligur ligur iz K. a.-ko VI. mendean Galiako hego-sortaldean eta Italiako ipar-sartaldean kokatu zen herriko kidea.
liho liho (orobat lino g.er.) 1 iz belar landare lore-horia, hazi oliodunak ematen dituena, ehungintzan erabiltzen diren zurtoineko izpiengatik lantzen dena batez ere (Linum usitatissimum).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 liho-hari (orobat lihohari g.er.) lihozko haria.
lihogin lihogin iz lihoa lantzen duen pertsona.
lihogintza lihogintza iz lihozko ehungintza.
lihohari lihohari ik liho 3.
lija lija ik lixa.
lijatu lijatu ik lixatu.
lijer lijer (orobat lijero) 1 izond arina.
  2 (adizlagun gisa)
lijero lijero ik lijer.
lijerotu lijerotu ik lijertu.
lijertu lijertu, lijer(tu), lijertzen du ad arindu.
lika lika 1 iz txoriak harrapatzeko gai likatsua.
  2 gai itsaskorra.
  3 (erkaketetan)
  4 (izenondo gisa)
  5 (hitz elkartuetan)
  6 lika egin
likadun likadun izlag lika duena.
likantropia likantropia 1 iz gizakia otso miragarriki bihurtzea.
  2 buru nahasmendua, gizaki bat otsoa dela uste izatera daramana.
likantropo likantropo iz likantropiak jotako pertsona.
likatasun likatasun iz lika denaren nolakotasuna.
likatsu likatsu (orobat liskatsu g.er.) 1 izond itsaskorra, eranskorra. ik lirdingatsu.
  2 likaz betea.
  3 (erkaketetan)
  4 irud/hed
  5 (adizlagun edo predikatu gisa)
likatu likatu, lika(tu), likatzen 1 da ad lika bezala itsatsi.
  2 (era burutua izenondo gisa)
likeatu likeatu, likea, likeatzen du ad
liken liken iz alga eta onddo baten elkartzeak osaturiko landarea.
likendun likendun izond likena duena.
likidapen likidapen iz likidatzea. ik likidazio.
likidatu likidatu, likida, likidatzen 1 du ad negozioez mintzatuz, azken kontu kitapena egin.
  2 salgai bat merke saldu estoka ahitzeko, kitapen salmenta egin.
  3 irud/hed
likidatzaile likidatzaile iz negozio bat edo kideko bat likidatzen duen pertsona.
likidatze likidatze iz negozioez mintzatuz, azken kontu kitapena egitea.
likidazio likidazio (orobat likidazione g.er.) 1 iz likidatzea, kitapena.
  2 kitapen-salmenta.
  3 irud/hed ezeztapena, suntsiketa.
  4 hilketa.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
likidazione likidazione ik likidazio.
likidazionista likidazionista izond likidazioaren aldekoa dena.
likidezia likidezia 1 iz ekonomian, likidotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
likido likido (orobat likidu g.er.) 1 izond gai edo gorputzez mintzatuz, daukan ontziaren formara egokitzen dena eta presioak tamainari eragiten ez diona. ik isurkari.
  2 diruaz mintzatuz, besterik erabil edo xahu daitekeena.
  3 iz daukan ontziaren formara egokitzen den eta presioak tamainari eragiten ez dion gaia edo gorputza.
  4 (izenondoekin)
  5 (hitz elkartuetan)
  6 kontsonanteez mintzatuz, urkaria.
likidodun likidodun izlag likidoa duena.
likidotasun likidotasun 1 iz ekonomian, ondasun bat laster diru bihurtzeko gaitasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
likidotu likidotu, likido(tu), likidotzen 1 da/du ad likido, isurkari bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
likidu likidu ik likido.
likin likin 1 izond 1 likatsua, itsaskorra.
  2 (-en atzizkiaren eskuinean) likintasuna.
  3 irud/hed
  · 4 iz gai likina.
likindu likindu, likin, likintzen du ad likinez bete.
likintasun likintasun iz likina denaren nolakotasuna.
likiskeria likiskeria 1 iz zikinkeria, lohikeria.
  2 ekintza likitsa.
likistasun likistasun iz zikintasuna, lohitasuna.
likistu likistu, likits/likistu, likisten 1 da/du ad zikindu, lohitu.
  2 (moralki)
likits likits 1 izond zikina, lohia.
  2 (moralki)
  3 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa) likistasuna.
  4 likatsua, itsaskorra.
likitsu likitsu izond likatsua, itsaskorra.
likor likor ik likore.
likore likore (orobat likor g.er.) 1 iz edari bizia, hainbat gai destilatuz ateratatzen dena.
  2 kopa likorea.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
likoretsu likoretsu izond likorearena.
likra likra iz poliuretanozko zuntz sintetiko eta elastikoa, gorputzaren formara erabat egokitzen diren jantziak egiteko erabiltzen dna.
liktore liktore iz antzinako Erroman, justiziako kidea, kontsulen insigniarekin haien aurretik joaten zena.
lila lila 1 izond kolore more argia duena.
  2 iz lila kolorea.
  3 olibondoaren familiako zuhaixka apaingarria, multzoetan bilduriko lore zuriak edo moreak eta oso lurrintsuak, ematen dituena (Syringa vulgaris). ik amañilili.
  4 lila-kolore izond lila kolorekoa.
  5 lila-koloreko izlag lila-kolorea.
lilatoi lilatoi iz emakumeentzako lasterketa.
lili lili 1 iz lorea.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun edo predikatu gisa) loretan.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 lirioa.
lilikatu lilikatu izond loreztatua.
lilikeria lilikeria iz ilaunkeria.
lilipa lilipa 1 iz nartzisoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
liliputar liliputar (oroba liliputiar) izond oso-oso txikia dena.
liliputiar liliputiar ik liliputar.
liliputitis liliputitis iz
liliputizatze liliputizatze iz oso-oso txiki bihurtzea.
lilitegi lilitegi iz lorategia.
lilitu lilitu, lili(tu), lilitzen 1 da ad loratu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lilitxo lilitxo 1 iz loretxoa.
  2 (pertsonez mintzatuz)
lilizain lilizain iz lorezaina.
lilizu lilizu iz ipar liliz betea.
lillura lillura ik lilura.
lilluratu lilluratu ik liruratu.
lilura lilura (orobat lillura g.er.) 1 iz argi gehiegiak-edo burua nahastea.
  2 irud/hed
  3 zirrara zoragarri baten mendeko egoera.
  4 (hitz elkartuetan)
  5
lilurabide lilurabide iz liluratzeko bidea.
liluragarri liluragarri 1 izond zentzumenak nahasten dituena.
  2 liluratzen duena.
  3 (adizlagun edo predikatu gisa)
  4 (izen gisa)
liluragarriro liluragarriro adlag era liluragarrian.
liluraka liluraka adlag
lilurakeria lilurakeria iz lilura gaitzesgarria.
lilurakizun lilurakizun iz lilura.
liluraldi liluraldi iz lilurapeko aldia.
liluramen liluramen iz liluratzea.
liluramendu liluramendu 1 iz lilura buru-nahasgarria.
  2 lilura adimen-nahasgarria.
lilurapen lilurapen iz liluratzea, lilura.
lilurarazi¸ lilurarazi¸liluraraz, lilurarazten du ad liluratzera behartu.
liluratsu liluratsu izond liluraz betea.
liluratu liluratu (orobat lilluratu g.er.), lilura(tu), liluratzen 1 da/du ad argi gehiegiak ikusmena nahasi.
  · 2 da ad (zirrara eragiten duen zerbaitez) adimena nahasia, gogoa menderatua gertatu.
  · 3 du ad (zirrara eragiten duen zerbaitek) adimena nahasi, gogoa menderatu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
liluratzaile liluratzaile 1 izond liluratzen duena.
  2 iz liluratzen duen pertsona.
  3 sugeak liluratzen dituen pertsona.
lima lima1 1 iz altzairuzko lanabesa, ildoxkak edo pikortak dituena, metalak edo zura murrizteko, berdintzeko edo leuntzeko erabiltzen dena. ik karraka.
  2 (hitz elkartuetan)
lima lima2 1 iz limondoaren fruitua, limoiaren antzekoa, baina berdea, txikiagoa eta garratzagoa.
  2 lima kolore iz
limaketa limaketa iz limatzea.
limar limar iz liparra, apurra, kopuru txikia.
limatu limatu, lima, limatzen du ad limaz jan edo leundu.
limatxokon limatxokon iz
limen limen iz
limes limes iz erromatar inperioaren muga, bereziki Europako iparraldean.
limikola limikola izond ibaietako lohian edo lokatzan bizi dena.
limistatu limistatu, limista, limisatzen du ad milikatu.
limit limit ik limite.
limitazio limitazio iz zerbaiten edo norbaiten garapena mugatzen edo eragotzen duen gauzaren nolakotasua.
limite limite (orobat limit) 1 iz muga.
  2 balio finkoa, zeinetara jotzen baitu, hiru iritsi gabe, zenbaki sail infinitu bat,
limo limo 1 iz ibaietako lohia.
  2 irud/hed
limoi limoi 1 iz limoiondoaren fruitua, laranjarenaren antzekoa, baina horia eta hura baino garratzagoa.
  2 limoi zukua.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 limoi arbola limoiondoa.
  4 limoi koloreko izlag
  5 limoi-ur (orobat limoiur g.er.) limoi zukua.
  6 limoi-zuku
limoikume limoikume iz adkor limoi txikia.
limoiondo limoiondo iz laranjondoaren familiako zuhaitz txikia, lore arrosa usaintsuak dituena, fruitutzak limoiak ematen dituena (Citrus limon).
limoiur limoiur ik limoi 5.
limonada limonada 1 iz limoi zukuarekin, urarekin eta azukrearekin egiten den edari freskagarria.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
limosna limosna 1 iz karitateak bultzaturik ematen den dirua edo zernahi gauza.
  2 limosna egin
  3 limosna eman limosna egin.
  4 limosna ontzi elizetan eta, limosnak botatzen diren ontzia.
limosnagile limosnagile iz limosna egiten duen pertsona.
limosnagintza limosnagintza iz limosna egitea.
limosnatxo limosnatxo iz limosna txikia; adkor limosna.
limousina limousina ik limusina.
limpiaparabrisa limpiaparabrisa iz parabris-garbigailua.
limur limur ik limuri.
limurgaitz limurgaitz iz limurtzen zaila, ia ezin limurtuzkoa.
limuri limuri (orobat limur g.er eta linburi; Hiztegi Batuak linburi baztertzen du, eta limuri erabili behar dela adierazten) 1 izond labaina, irristakorra.
  2 (adizlagun gisa)
  3 lizunkeriazkoa.
limurkeria limurkeria iz lizunkeria, lohikeria.
limurketa limurketa (corpusean linburketa soilik) iz limurtzea.
limurki limurki adlag limurkeriaz, lizunkeriaz.
limurkortasun limurkortasun (corpusean linburkortasun soilik) iz limurtzeko joera duenaren nolakotasuna.
limurtasun limurtasun 1 iz besteren nahia bereganatu edo zerbait egitera bultzatzeko ahalegin zuria.
  2 sentsuen atsegina, atsegalea.
limurtu limurtu (orobat linburtu; Hiztegi Batuak linburtu baztertzen du, eta limurtu erabiili behar dela adierazten), limur, limurtzen du ad 1 da ad irristatu, labaindu.
  2 irud/hed ik lerratu.
  · 3 (du ad gisa)
  4 du ad norbaitek besteren nahia bereganatu; norbaitek beste norbait bairatu.
  5 seduzitu.
limurtzaile limurtzaile 1 izond limurtzen duena.
  2 (adizlagun gisa)
  · 3 iz limurtzen duen pertsona.
limurtze limurtze iz labaintzea; bairatzea; seduzitzea.
limusina limusina (orobat limousina g.er.m, limousine g.er.) 1 iz luxuzko automobila, luzera handikoa.
  2 antzinako zalgurdia, atzeko aulkia estalia eta aurrekoa estaligabea zuena.
linazi linazi iz lihoaren hazia, margoak egiteko erabiltzen den olioa ematen duena.
linbiko linbiko izond sistemaz mintzatuz, emozioak gobernatzen dituen burmuineko egitura batzuek, hipotalamoa eta hipofisia barne, osatzen dutena.
linbo linbo 1 iz kristau erlijioan, zintzoen arimen egoitza Jesu Kristoren berrerospenaren aurretik; bataiatu gabe hildako haurren egoitza.
  2 ongi zehaztu edo mugatu gabeko eskualdea edo egoera.
linbotiko linbotiko izond linboari dagokiona, linbo-.
linburi linburi ik limuri.
linburketa linburketa ik limurketa.
linburkortasun linburkortasun ik limurkortasun.
linburtu linburtu ik limurtu.
lindano lindano iz belar-hiltzaile eta intsektu-hiltzaile gisa erabiltzen den hauts zuri pozoitsua.
lindirgatsu lindirgatsu ik lingirdatsu.
linea linea 1 iz garraio zerbitzu baten ibilbidea; zerbitzu hori bera.
  2 energia edo seinale elektrikoa eroaten duen kable sistema.
  3 lerroa.
  4 joera, ildoa.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lineal lineal 1 izond lerroari dagokiona, lerro zuzena bezalakoa.
  2 adarrik edo itzulingururik ez duena.
  3 lerro zuzen baten bidez irudika daitekeen aldakuntza duena.
linealki linealki adlag lerro zuzenaren arabera; adarrik edo itzulingururik gabe.
linealtasun linealtasun iz lineala denaren nolakotasuna.
linfa linfa 1 iz isurkari organiko koloregabea, odolaren eta ehunen arteko harremanen bitartekari gertatzen dena.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
linfatiko linfatiko 1 izond linfarena, linfari dadokiona.
  3 irud/hed
linfoblastiko linfoblastiko izond leuzemiaz mintzatuz, minbizi akutua, linfa zeluletan sortua.
linfogranulomatosi linfogranulomatosi iz gongoil batean granuloma agertzea ezaugarri duen eritasuna.
linfohitiozitosi linfohitiozitosi iz
linfoma linfoma iz linfa ehuneko tumorea.
linfozito linfozito iz tamaina txikiko leukozitoa, gongoiletan eta linfa hodietan sortzen dena eta immunologia sisteman garrantzia handia duena.
lingala lingala iz lingalera, hizkuntza bantua.
lingalera lingalera iz hizkuntza bantua, Zairen eta inguruetan mintzatzen dena.
lingirda lingirda (Hiztegi Batuak lingirda baztertzen du eta lirdinga erabili behar dela adierazten) iz lirdinga.
lingirdatsu lingirdatsu (orobat lindirgatsu g.er.) izond lirdingatsua.
lingote lingote 1 iz metal landugabe urtuzko barra edo puska, eskuarki burdinazkoa, edo urre, zilar edo platinozkoa.
  2 (hitz elkartuetan)
linguista linguista iz hizkuntzalaria.
linguistika linguistika 1 iz hizkuntzalaritza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
linguistiko linguistiko (orobat linguiztiko g.er.) izond hizkuntzari dagokiona. ik hizkuntza 4.
linguistikoki linguistikoki adlag hizkuntzaren aldetik.
linguiztiko linguiztiko ik linguistiko.
linier linier iz marrazaina.
linimentu linimentu iz mina eta hanturak arintzeko gorputzaren guneren batean igurztzen den sendagai likido oliakara.
linja linja iz ipar arropa zuria.
linjeria linjeria 1 iz arropa zuria.
  2 (hitz elkartuetan)
link link iz informatikan, esteka.
lino lino ik liho.
linoleo linoleo ik linolio.
linoleum linoleum ik linolio.
linolio linolio (orobat linoleo eta linoleum g.er.) 1 iz jute ehunezko xafla, kortxo hautsezko eta linazi oliozko nahastura batez estalia, zoruen zoladura gisa erabiltzen dena.
  2 (hitz elkartuetan)
linotipia linotipia ik linotipo.
linotipista linotipista (orobat linotipizta g.er.) 1 iz linotipoa erabiltzeko lanbidea duen pertsona.
  2 (izenondo gisa)
linotipizta linotipizta ik linotipista.
linotipo linotipo (orobat linotipia) 1 iz testuak inprimitzeko makina, matrizeko letrak eta ikurrak lerroka urtzen dituena.
  2 (hitz elkartuetan)
linterna linterna 1 iz eskuargia.
  2 (burdinbideetan)
  3 linterna magiko beiran margoturiko iduriak proiektatzeko tresna optikoa.
linternadun linternadun izond/iz linterna duena.
linternatxo linternatxo iz linterna txikia.
linternero linternero iz iturgina.
lintxamendu lintxamendu iz lintxatzea.
lintxatu lintxatu, lintxa, lintxatzen du ad epaitua izan ez den pertsona bat jendetza zalapartatsuak justiziatu.
lintxatzaile lintxatzaile iz lintxatzen duena.
lintzura lintzura iz lohiz beteriko ura dagoen tokia.
liofilizatu liofilizatu, liofiliza, liofilizatzen 1 du ad jaki bat, iraunarazteko, idortu, lehenik izoztuz eta, ondoren, izozturiko ura sublimatuz.
  2 (era burutua izenondo gisa)
liofilizazio liofilizazio iz liofilizatzea.
liotenant liotenant ik lotinant.
lipar lipar iz unea, mementua.
liparņo liparño iz adkor liparra.
lipartxo lipartxo iz adkor liparra.
lipido lipido 1 iz kimikan, gantza.
  2 (hitz elkartuetan)
lipodistrofia lipodistrofia iz gantzen metabolismoko nahasmendua.
lipograma lipograma iz letra jakin bat nahitara erabili gabe idazten den izkribua.
lipogramatiko lipogramatiko izond lipogramarena, lipogramari dagokiona.
liponimia liponimia iz
liposoluble liposoluble izond gantzetan solublea dena.
liposukzio liposukzio iz kirurgia estetikoko sendabidea, larmintzaren azpiko gantza xurgatzean datzana.
liposukzionatu liposukzionatu, liposukziona, liposukzionatzen du ad liposukzioa egin.
lipotimia lipotimia iz konortearen galtze bat-batekoa eta igarokorra, geruneko odol gabeziak eragina.
lipu lipu ik lupu.
lira lira1 1 iz Italiako diru banakoa euroa ezarri zen arte.
  2 Turkiako diru banakoa.
lira lira2 1 iz antzinako musika tresna hariduna, bi eskuez jotzen zena eta ezaugarritzat bi adar kurbatu dituena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 bost lerroko ahapaldia.
lirain lirain 1 izond lerdena eta, gehienetan, arina. ik mehakoil.
  2 irud/hed
  3 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa)
  4 (adizlagun gisa)
liraindu liraindu, lirain(du), liraintzen 1 da/du ad lirain edo lirainago bihurtu.
  · 2 lirainduxe izond
lirainkeria lirainkeria iz liraintasun gaitzesgarria.
liraintasun liraintasun 1 iz liraina denaren nolakotasuna. ik lerdentasun.
  2 (hitz elkartuetan)
liranja liranja ik laranja.
lirdinga lirdinga 1 iz gai likatsua.
  2 izond lirdingatsua.
lirdingatsu lirdingatsu 1 izond likatsua, itsaskorra. ik lirdinga 2; lingirdatsu.
  2 irud/hed
lirika lirika 1 iz olerkariak bere barne sentipenak adierazten dituen poesia mota.
  2 opera edo zartzuela musika.
liriko liriko 1 izond lirikarena, lirikari dagokiona.
  2 opera edo zartzuela musikari dagokiona.
  · 3 iz olerkaria.
  4 soprano/tenor liriko
lirikokeria lirikokeria iz lirikotasun gaitzesgarria.
lirikotasun lirikotasun iz lirikoa denaren nolakotasuna.
lirin lirin izond heldua, umoa.
lirindu lirindu, lirin(du), lirintzen da/du ad gehiegi umotu.
lirio lirio 1 iz iridaceae familiako landarea, erraboilduna eta zurtoin-luzea, sei hostoko lore handiak, urdinak moreak edo zuriak, ematen dituena (Iris germanica).
  2 lirio-lore
lirismo lirismo iz lirikotasuna.
lis lis
  1 lis lore iz heraldikan, lirioaren lorearen irudikapena.
lisaburdin lisaburdin (orobat lisa burdin) iz erropa lisatzeko tresna, eskuarki argindarrez berotzen den hiruki formako oinarri metalezko batek eta eskuleku batek osatua. ik lisagailua.
lisagailu lisagailu iz lisaburdina.
lisaketa lisaketa 1 iz arropa lisatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
lisatu lisatu (orobat lixatu g.er.), lisa(tu), lisatzen 1 du ad arropari, lisaburdin bero batez, zimurrak kendu edo tolesak markatu.
  2 irud/hed
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 (era burutua izen gisa)
lisatzaile lisatzaile 1 izond lisatzen duena.
  2 iz arropa lisatzen duen pertsona.
lisatze lisatze iz lisaburdin bero batez, zimurrak kentzea tolesak markatzea.
lisboar lisboar (orobat lisboatar; Hiztegi Batuan lisboar agertzen da) izlag/iz Lisboakoa, Lisboari dagokiona; Lisboako herritarra.
lisboarsa lisboarsa (Euskaltzaindiaren gomendioetan baztertzen dira –sa atzizkia duen formak) iz lisboar emakumea.
lisboatar lisboatar ik lisboar.
liseitu liseitu ik liseritu.
liserigaitz liserigaitz izond liseritzeko gaitza dena.
liseriketa liseriketa (orobat lixeriketa g.er.; Hiztegi Batuak liseriketa baztertzen du eta digestio erabili behar dela adierazten) 1 iz digestioa.
  2 irud/hed
liseri-neke liseri-neke izond liserigaitza.
liseritu liseritu (orobat liseitu g.er., diseritu g.er., diseitu g.er. eta lixeritu; ik liseriketa), liseri, liseritzen 1 du ad digeritu.
  2 irud/hed
lisiba lisiba ik lixiba.
liskar liskar (orobat lisker g.er.) 1 iz eztabaida, errieta, borroka.
  2 ik beherago 7.
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 liskarrean adlag
  6 liskar batean adlag
  7 liskar egin errieta egin.
liskarbide liskarbide iz liskartzeko zioa.
liskarbidetsu liskarbidetsu izond liskarbidez betea.
liskargile liskargile izond liskar egiten duena.
liskarka liskarka adlag liskar eginez.
liskarraldi liskarraldi iz liskarreko aldia.
liskarti liskarti 1 izond liskarrean aritzen dena. ik liskartsu.
  2 (izen gisa)
liskartsu liskartsu 1 izond liskarrean aritzen dena, bihurria.
  2 liskarrez betea.
liskartu liskartu, liskar, liskartzen 1 da ad liskarrean aritu.
  · 2 (du aditz gisa)
  3 (era burutua izenondo gisa)
liskartxo liskartxo iz liskar txikia.
liskarzale liskarzale (orobat liskar zale g.er.) 1 izond liskarraren zale dena.
  2 (gauzei buruz)
  3 (izen gisa)
liskatsu liskatsu ik likatsu.
lisker lisker ik liskar.
liso liso (orobat lisu g.er.) 1 izond ileaz mintzatuz, kizkurrik ez duena.
  2 (bestelakoetan) ik leun.
  3 (adizlagun gisa)
lisogenia lisogenia iz birus bat, bizkarroi dagoen bakterioaren nukleoan integratzea eta harekin zatitzea.
lisosoma lisosoma iz zelularen zitoplasman aurkitzen den zatikia, digestiorako enzimak dauzkana.
lisotasun lisotasun (corpusean lisutasun soilik) iz lisoa denaren nolakotasuna.
lisotu lisotu, liso(tu), lisotzen du ad lisotasuna eman.
lista lista (orobat lixta) 1 iz pertsonen edo gauzen izenen zerrenda.
  2 ipar hauteskunde edo bozetako hautagaien zerrenda.
  3 zerrenda.
listadun listadun izond zerrendaduna.
listafin listafin (orobat liztafin, leizafin, leiztafin eta leztafin; Hiztegi Batuan listafin agertzen da) 1 iz liztorra.
  2 (hitz elkartuetan)
listaņo listaño (corpusean lixtaño soilik) iz adkor lista.
listari listari 1 iz gauzak biltzeko hari sendoa. ik kordel; soka.
  2 (hitz elkartuetan)
listatu listatu, lista(tu), listatzen 1 du ad prest jarri.
  2 (era burutua izenondo gisa) zerrendatua.
listeria listeria iz meningitisa eta septizemia, besteak, beste eragiten dituen bakterioa (Listeria gen.)
listerina listerina iz
listin listin iz telefono aurkibidea.
listo listo1 (orobat lixto g.er.) adlag prest.
listo listo2 1 izond/iz adkor buruargia.
  2 (hitz elkartuetan)
listoi listoi 1 iz oholaxka, estrabea.
  2 (gorako jauzian)
  3 irud/hed
listor listor ik liztor.
listu listu1 (orobat lixtu g.er. eta liztu g.er.) 1 iz ahoko guruinei darien isurkari apur bat likatsua; isurkari hori, ahotik jaurtitzen denean. ik tu; ahogozo.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 ahoan listu egin
  4 listu egin
  5 listu-jario adlag listua jariatzen.
  6 listu-merke (corpusean liztumerke soilik) izond
  7 listua bota
listu listu2, lits/listu, listen da/du ad (ehun bat) litsetan desegin. · irud/hed
listuka listuka adlag listu eginez.
listukada listukada iz kolpe batez jaurtitzen den listua.
listukatu listukatu, listuka, listukatzen du ad listu egin. · irud/hed
listuontzi listuontzi iz listu egiteko ontzia.
listuztatu listuztatu, listuzta, listuztatzen du ad listuz bete.
lisu lisu ik liso.
lisutasun lisutasun ik lisotasun.
litania litania ik letania.
litas litas iz Lituaniako diru banakoa.
litatu litatu, lita, litatzen da ad ipar lurrez, etxeez eta kidekoez mintzatuz, erori edo lerratu.
litatze litatze 1 iz ipar lurrez, etxeez eta kidekoez mintzatuz, erortzea edo lerratzea.
  2 lur litatze ipar luizia.
litera litera 1 iz elkarren gaineko oheen multzoa.
  2 ohatzea.
literal literal 1 izond berezko esanahiari dagokiona, hitzez hitzekoa.
  2 (adizlagun gisa)
literalista literalista iz
literalitate literalitate iz literaltasuna.
literalki literalki adlag era literalean, hitzez hitz.
literaltasun literaltasun iz literala denaren nolakotasuna.
literario literario 1 izond literaturari dagokiona. ik literatura 3.
  2 ez-literario izond
literarioki literarioki adlag modu literarioan; literaturaren ikuspuntutik.
literato literato 1 iz literatura lanen idazlea, literaturagilea.
  2 (izenondo gisa)
literatura literatura 1 iz hitzaren bidezko adierazpenaren antzea; idazlanak, bereziki estetika arduraren ezaugarria duten aldetik; idazlearen lana edo antzea. ik elerti.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat literatur) ik literario.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (irakasgai gisa)
  6 gai bati buruzko liburu-multzoa.
literaturagile literaturagile (orobat literatura-egile eta literaturgile) iz literatura egiten duen idazlea. ik literato.
literaturagintza literaturagintza (orobat literaturgintza) iz literatura egitea.
literaturatasun literaturatasun (orobat literaturtasun) iz literatura izateko tasuna.
literaturatu literaturatu, literatura(tu), literaturatzen du ad literatura bihurtu. ik literaturizatu.
literaturatxo literaturatxo iz pei literatura txikia.
literaturazale literaturazale (orobat literatura zale g.er. eta literaturzale) izond/iz literaturaren zale dena.
literaturazaletasun literaturazaletasun (orobat literaturzaletasun) iz literaturazalea denaren nolakotasuna.
literaturgile literaturgile ik literaturagile.
literaturgintza literaturgintza ik literaturagintza.
literaturizatu literaturizatu, literaturiza, literaturizatzen du ad literatura bihurtu. ik literaturatu.
literaturizazio literaturizazio iz literatura bihurtzea.
literaturtasun literaturtasun ik literaturatasun.
literaturzale literaturzale ik literaturazale.
literaturzaletasun literaturzaletasun ik literaturazaletasun.
litiko litiko izond harrizko, harri-.
litiniko litiniko izond litioa daukana.
litio litio iz gai bakuna, metal alkalino zilar-kolorea, 179 °C-tan urtzen dena, metalen artean arinena (Li; at. z. 3).
litofono litofono iz harri xaflaz osaturiko musika tresna.
litografia litografia 1 iz hartarako prestatzen den harri baten gainean irarririko marrazkiak edo izkribuak ugaltzeko antzea; era horretaz lorturiko kopia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
litote litote (orobat litotes) iz figura erretorikoa, hitzez hitz esaten dena baino gehiago aditzera ematean edo iradokitzean datzana.
litotes litotes ik litote.
litro litro 1 iz neurri sistema hamartarreko edukiera banakoa, dezimetro kubo baten baliokidea.
  2 (zenbaketetan, neurtzen denaren ezkerrean)
  3 litroko iz litroko garagardo botila.
litroka litroka adlag litroa neurri hartuz, kopuru handian.
litrokada litrokada iz adkor litro kopurua.
litrotxo litrotxo iz adkor litroa.
litroxka litroxka iz adkor litrotxoa.
lits lits (orobat litx g.er.) 1 iz oihal baten ertzeko hari puska; soineko zerrenda.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
lituaniar lituaniar 1 izlag Lituaniakoa, Lituaniari dagokiona.
  2 iz Lituaniako herritarra.
lituaniera lituaniera iz Lituanian mintzatzen den hizkuntza baltikoa.
liturgia liturgia (orobat liturjia g.er.) 1 iz Elizak Jainkoari eskaintzen dion jendaurreko gurtza edo gorazarre ofiziala; gurtza hori egiteko era.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osogai gisa; orobat liturgi) ik liturgiko.
  4 liturgia ordu (corpusean liturgi ordu soilik), eliz otoitzaren zatia, ordu jakin batean esan behar dena. ik kanoniko 2.
liturgiko liturgiko izond liturgiari dagokiona. ik liturgia 3.
liturjia liturjia ik liturgia.
litx litx ik lits.
litxar litxar izond lapur txikia, litxarreriak egiten dituena. ik litxarrero.
litxarkeria litxarkeria ik litxarreria.
litxarreria litxarreria (orobat litxarkeria g.er.; Hiztegi Batuan litxarreria agertzen da) 1 iz pl premiarik gabe jaten diren gauzatxo goxoak.
  2 lapurreta txikia.
  3 (hitz elkartuetan)
litxarrero litxarrero iz adkor lapur txikia. ik litxar.
litxi litxi iz txinatar zuhaitz tropikala, fruitu mami-zuria eta gozoa ematen duena (Litchi chinensis).
living living iz egongela.
livoniar livoniar izlag/iz Livoniakoa, Livoniari dagokiona; Livoniako herritarra.
lixa lixa (orobat lija) 1 iz paper sendoa, alde batean hondar edo beiraki pikor itsatsiak dituena, zura edo metalak leuntzeko erabiltzen dena. ik paper 29.
  2 (hitz elkartuetan)
lixatu lixatu1 (orobat lijatu), lixa, lixatzen du ad paper-latzarekin leundu.
lixatu lixatu2 ik lisatu.
lixatze lixatze iz paper-latzarekin leuntzea.
lixeriketa lixeriketa ik liseriketa.
lixeritu lixeritu ik liseritu.
lixiba lixiba 1 iz arropak garbitzeko eta zuritzeko isurkari alkalinoa, usain bortitzekoa.
  2 irud/hed
  3 lixibatzea.
  4 batera lixibatzen den arropa.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 lixiba egin
  7 irud/hed
  8 lixiba jo
lixibagile lixibagile iz lixiba egiten duen pertsona.
lixibatu lixibatu, lixiba(tu), lixibatzen 1 du ad lisibaz garbitu eta zuritu. · irud/hed
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 (era burutua izen gisa)
lixibatxo lixibatxo iz lixibaturiko arropa gutxia.
lixta lixta ik lista.
lixtaņo lixtaño ik listaño.
lixto lixto ik listo.
lixtor lixtor ik liztor.
lixtu lixtu ik listu.
lixun lixun izond adkor apur bat lizuna, baina onargarria.
lizantza lizantza ik lizentzia.
lizar lizar 1 iz olibondoaren familako zuhaitz handi eta hostotsua, zur argia, gogorra eta malgua duena (Fraxinus excelsior).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 lizar morro
  4 pago lizar (orobat pagolizar g.er.) inausi gabeko pagoa.
lizardi lizardi iz lizar asko dagoen tokia.
lizardismo lizardismo iz X. Lizardiren poesia estiloa.
lizargune lizargune (corpusean lizarrune soilik) iz lizarrak dauden gunea.
lizarki lizarki iz lizarraren erretxina, heste-aringarri gisa erabiltzen dena.
lizarpe lizarpe iz lizarraren azpiko eremua.
lizarratar lizarratar (orobat lizartar g.er.) izlag/iz Lizarrakoa, Lizarrari dagokiona; Lizarrako herritarra.
lizarrondo lizarrondo iz lizarra, lizar zuhaitza.
lizarrune lizarrune ik lizargune.
lizartar lizartar ik lizarratar.
lizartzar lizartzar izlag/iz Lizartzakoa, Lizartzari dagokiona; Lizartzako herritarra.
lizentzamendu lizentzamendu ik lizenziamendu.
lizentzi lizentzi
  1 lizentzi izan zilegi izan.
lizentzia lizentzia (orobat lizantza g.er. eta lizentzi g.er.) 1 iz baimena.
  2 baimen-agiria.
  3 goi irakaskuntzako maila, batxilergoaren eta doktoretzaren artekoa. ik lizentziatura.
  4 lizentzia fiskal lanbide zerga.
lizentziadun lizentziadun 1 izond/iz lizentzia duena.
  2 lizentzia mailako ikasketak dituen pertsona. ik lizentziatu2.
lizentziamendu lizentziamendu (orobat lizentzamendu) 1 iz ipar langileez mintzatuz, kaleratzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
lizentziatu lizentziatu1, lizentzia(tu), lizentziatzen 1 da ad
  2 (era burutua -n atzizkiaren eskuinean; ik lizentziatu2 2)
  3 (era burutua izenondo gisa)
  · 4 du ad soldadu zerbitzua bukatutzat eman.
  5 ipar langileez mintzatuz, kaleratu.
  6 (era burutua izenondo gisa)
lizentziatu lizentziatu2 (Hiztegi Batuak lizentziadun hobesten du) 1 iz unibertsitateko lizentziatu maila duen pertsona. ik lizentziadun 2.
  2 (-n atzizkiaren eskuinean; ik lizentziatu1 2)
  3 lizentziaduna.
lizentziatura lizentziatura iz goi irakaskuntzako maila, batxilergoaren eta doktoretzaren artekoa. ik lizentzia 3.
lizeo lizeo 1 iz Frantzian eta beste hainbat herritan, bigarren irakaskuntzako ikastetxea.
  2 (Iparraldeko hezkuntza sisteman)
  3 (Hegoaldeko ikastoletako sisteman)
  4 lizeoko ikasketak.
lizifrina lizifrina ik diziplina.
lizitazio lizitazio iz enkantean hartzeko eskaintza.
lizta lizta iz liztaria.
liztafin liztafin ik listafin.
liztor liztor (orobat listor g.er., lixtor g.er. eta miztor g.er.) 1 iz Erlearen antzeko intsektua, hura baino lirainagoa, lagunartean bizi dena eta abaraskak egiten dituena (Vespa vulgaris edo Vespula v.). ik listafin.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (izenondo gisa)
liztortzar liztortzar iz liztor mota, arrunta baino askoz handiagoa (Vespa crabro).
liztu liztu ik listu.
lizun lizun 1 iz usteltzen-edo hasi diren gai organikoen azalean sortzen diren geruza edo orban zurixka eta harroak, onddoek eraginak.
  · 2 izond moralaren arabera lohitzat hartzen dena. ik desonest. (pertsonei buruz)
  3 (gauzei buruz)
  4 (izen gisa)
  5 (adizlagun gisa) ik lizunki.
  6 izond lizunak joa; zikina, lohia.
  7 lizun-etxe prostituzio etxea.
  8 lizun-usain
lizundu lizundu, lizun(du), lizuntzen 1 da/du ad lizunak jo.
  2 irud/hed
  3 zikindu, lohitu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
lizunduxe lizunduxe adlag lizundu samar.
lizunkeria lizunkeria 1 iz moralaren arabera lohitzat hartzen den egintza edo jokaera. ik desoneskeria.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat lizunkeri)
lizunki lizunki adlag era lizunean, lizuntasunez. ik lizun 5.
lizunkiro lizunkiro adlag lizunki, lizuntasunez.
lizunkoi lizunkoi izond lizunkeriara emana.
lizuntasun lizuntasun iz lizuna denaren nolakotasuna.
lizuntsu lizuntsu izond lizunez betea.
lizuntxo lizuntxo izond adkor lizuna.
llabrit llabrit ik labrit.
llabur llabur izond adkor laburra.
llaga llaga iz zauria.
llama llama (orobat lama) iz ugaztun apoduna, hausnartzailea, gamelua baino txikiagoa eta konkorrik ez duena, Hego Amerikako lurralde menditsuetan bizi dena (Lama glama edo Lama peruana).
lo lo 1 iz ohartasunaren etenaldia, gorputzaren atsedenaldi berezi bat eta amets egitea ezaugarri dituen egoera, aldizka gertatzen dena.
  2 (nor bihurtua)
  3 (hitz elkartuetan)
  · 4 adlag
  5 lotan ik beherago 31.
  6 lotara
  7 erbi lo (orobat erbilo) adi egonez egiten den loa.
  8 erdi lo
  9 erdi lotan erdi lo.
  10 lo-belar (orobatr lobelar; Hiztegi Batuan lo-belar agertzen da) iz mitxoletaren familiako landare hosto-zabal eta lore-zuria, opioa ateratzen den esne bat duena (Papaver somniferum).
  11 lo egin
  12 -kin lo egin
  13 lo egon
  14 lo eragin
  15 lo-eragile ik loeragile.
  16 lo-ez ik loez.
  17 lo galdu (orobat logaldu) loezina.
  18 lo hartu
  19 lo harrarazi (orobat loharrarazi g.er.)
  20 lo izan da ad
  21 lo-jantzi (orobat lojantzi) iz
  22 lo-kanta (orobat lokanta) iz
  23 lo kuluska (orobat lokuluska g.er.) lo kukuxka.
  24 lo kukuxka (orobat lokuluxka g.er.)
  25 lo-kuma logaleak eragiten duen astuntasuna. ik lohasma.
  26 lo-kumatxo (orobat lokumatxo) adkor lo-kuma.
  27 lo-lo (orobat lolo)
  27a lo mokor lo txarra.
  28 lo ordu (orobat lotordu g.er.)
  28a lo susta (orobat lo txusta) lo kuluxka.
  29 lo zaku (orobat lozaku)
  30 lo zerraldo lo sakonean.
  31 lo zorro ik lozorro.
  32 loak hartu lo hartu. ik lokartu.
  33 lotan egon
loakartu loakartu ik lokartu.
loaldi loaldi (orobat lo aldi eta lotaldi g.er.; Hiztegi Batuan loaldi agertzen da) iz lo egiten den denbora; norbait lo dagoen aldia.
loaldiņo loaldiño iz loalditxoa.
loalditxo loalditxo iz loaldi txikia.
loarazi loarazi (orobat lo arazi g.er. eta lotarazi), loaraz, loarazten du ad lo eragin, lo harrarazi.
loarazle loarazle (orobat lotarazle g.er.) 1 izond lo eragiten duena. ik loeragile.
  2 gai loarazlea.
loba loba iz iloba.
lobbie lobbie ik lobby.
lobby lobby (orobat lobbie g.er.) 1 iz presio taldea, bere interesen alde egiteko botere publikoak hertsatzen dituena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
lobelar lobelar ik lo 10.
lobelia lobelia iz belar landare tropikala bost hostoko loreak dituena.
lobizon lobizon iz otso-gizona.
lobotomia lobotomia 1 iz lobulo batean, bereziki garuneko bekokikoan, egiten den ebakia.
  2 (hitz elkartuetan)
lobotomizatu lobotomizatu, lobotomiza, lobotomizatzen 1 du ad lobotomia bat egin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lobotomizazio lobotomizazio iz lobotomizatzea.
lobular lobular izond lobulukoa, lobuluari dagokiona.
lobulu lobulu (orobat lobulo g.er.) 1 iz belarriaren beheko zati haragitsu, bigun eta biribilkara.
  2 garuneko zati irten edo biribilkaretako bakoitza.
  3 (hitz elkartuetan)
loden loden iz artilezko ehuna, lodia, sarria eta irazgaitza, beroki eta kidekoetarako erabiltzen dena.
lodi lodi 1 izond luzerari buruz beste bi dimentsioak ohi baino handiagoak dituenak. ant mehe.
  2 hirugarren dimentsioa ohi baino lodiagoa duena.
  3 (neurketetan)
  4 (izen gisa) ik lodiera.
  5 isurkariez eta kidekoez mintzatuz, trinkoa.
  6 irud/hed
  7 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa)
  · 8 adlag
  9 iz hatz lodia.
  10 lodixe
  11 hatz lodi
  12 lodi-lodi izond
lodiarazi lodiarazi, lodiaraz, lodiarazten du ad loditzera behartu.
lodidun lodidun izlag lodiko.
lodiera lodiera iz loditasunaren neurria; hirugarren dimentsioaren neurria.
lodikote lodikote (orobat lodikot g.er.) izond/iz adkor lodi samarra, aski lodia.
lodiska lodiska ik lodixka.
lodisko lodisko ik lodixko.
loditasun loditasun 1 iz lodiaren denaren nolakotasuna. (bizidunez mintzatuz)
  2 (gauzez mintzatuz)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 lodiera.
loditu loditu, lodi(tu), loditzen 1 da/du ad lodi edo lodiago bihurtu. (bizidunez mintzatuz)
  2 (gauzez mintzatuz)
  3 (era burutua izenondo gisa)
loditxo loditxo izond adkor lodi samarra.
loditzar loditzar izond adkor oso lodia.
loditze loditze iz lodi edo lodiago bihurtzea.
lodixka lodixka (Hiztegi Batuan lodixko agertzen da) izond adkor loditxoa.
lodixko lodixko izond adkor loditxoa.
lodosar lodosar izlag/iz Lodosakoa, Lodosari dagokiona; Lodosako herritarra.
loeragile loeragile (orobat lo-eragile) 1 izond lo eragiten duena. ik loarazle.
  2 gai loeragilea.
loeri loeri (orobat loeria) 1 iz logalea.
  2 lo eragiten duen eritasuna.
  3 irud/hed
loez loez (orobat lo(-)ez) iz loezina, lo galdua.
loezin loezin 1 iz loa galarazten duen gaitza, lo galdua.
  2 izond lo hartzen ez duena.
loft loft iz biltegi edo lokal industrial bat egokituz eraturiko etxebizitza edo estudioa.
logabe logabe 1 iz loezina, lo galdua.
  2 izond lo hartzen ez duena.
logabetasun logabetasun iz loezina, lo galdua.
logabezia logabezia iz loezina.
logaitz logaitz pred loezina, lo galdua.
logaldu logaldu ik lo 17.
logale logale 1 iz lo egiteko gogoa. ik logura.
  2 logale izan da ad
  3 (aditza ezabaturik)
  4 logaleak egon
logaletsu logaletsu 1 izond logaleak dagoena.
  2 (adizlagun gisa)
logaletu logaletu, logale(tu), logaletzen 1 da/du ad logaleak hartu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
logaritmiko logaritmiko izond logaritmoarena, logaritmoari dagokiona. ik logaritmo 2.
logaritmo logaritmo 1 iz zenbaki baten logaritmoa: zenbaki hori lortzeko, oinarri deitzen den zenbaki bati ezarri behar zaion berretzailea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik logaritmiko.
logarri logarri iz gai loeragilea.
logela logela (orobat lo-gela g.er.) iz lo egiteko prestatua dagoen gela.
logelakide logelakide iz logela berean lo egiten duena.
logelari logelari iz logelaz arduratzen dena.
logelatxo logelatxo iz logela txikia.
logia logia iz masoien elkartea.
logika logika (orobat lojika g.er.) 1 iz argudiatzeko era; batez ere, argudiatzeko era zuzena, ideien kateatze taxuzkoa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 egiaren arauen azterketa, bereziki azterketa formala, gaitzat duen zientzia; giza ezagutzaren oinarri formalak aztertzen dituen zientzia.
logikadun logikadun izlag logika duena.
logikagabekeria logikagabekeria iz logikarik eza, gaitzesgarritzat markatua.
logikalari logikalari ik logikari.
logikari logikari (orobat logikalari g.er.; Hiztegi Batuan logikari agertzen da) iz logikan adituena den pertsona.
logikazale logikazale izond logikaren zalea dena.
logiko logiko (orobat lojiko g.er.) 1 izond logikaren arauen araberakoa; logikaren edo argudiatzeko era zuzenaren araberakoa.
  2 logika formalaren arauen eta legeen araberakoa.
  3 iz logikaria.
  4 ez-logiko izond
logikoki logikoki 1 adlag era logikoan; logikaren aldetik.
  2 (adizlagun baten ezkerrean)
logistika logistika 1 iz zerbitzu edo jarduera baten baten antolaketa zuzenak behar dituen bitarteko guztien multzoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik logistiko.
logistiko logistiko izond logistikarena, logistikari dagokiona. ik logistika 2.
logistikoki logistikoki adlag logistikaren aldetik.
logo logo iz logotipoa.
logokeria logokeria iz
logomakia logomakia iz hitzei, eta ez esaten denari, dagokion eztabaida.
logopeda logopeda iz logopedian aditua den pertsona.
logopedia logopedia iz ahozko hizkuntzaren eta hizkuntza idatziaren nahasmenduen azterketa eta zuzenketa.
logos logos 1 iz hitzaren bidez adierazten den gogamena; mundua antolatzen duen arrazoi unibertsala.
  2 (izenondoekin)
logoterapeuta logoterapeuta iz logoterapian espezialista den pertsona.
logoterapia logoterapia iz neurosien tratamendu psikoterapeutiko, V. E. Frankl-ek landu zuena.
logotipo logotipo iz enpresa, erakunde edo merkataritza marka baten ezaugarri den sinboloa grafikoa. ik logo.
logozentriko logozentriko izond logozentrizmoarena, logozentrismoari dagokiona, ardatz gisa logosa duena.
logozentrismo logozentrismo iz zernahi testu edo diskurtsoren ardatzean logosa jartzeko pentsamentu joera.
logune logune iz lokia.
logura logura 1 iz logalea.
  2 adlag logaez.
  3 logura izan da ad
  4 logurak egon
loguratsu loguratsu iz logaletsua.
loguratu loguratu, logura(tu), loguratzen 1 da/du ad logaletu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lohadar lohadar 1 iz gorputz adarra.
loharrarazi loharrarazi ik lo 19.
lohasma lohasma (orobat lo-hasma) iz logaleak eragiten duen astuntasuna; logalea. ik lo 23.
lohi lohi 1 iz zikina, zikintasunez betea.
  2 irud/hed ik likits; lizun.
  · 3 (predikatu edo adizlagun gisa)
  · 4 iz lokatza.
  5 irud/hed
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 ipar (hiri ur zikinen ondoriozkoak)
lohidura lohidura 1 iz lohitasuna, orbana.
  2 irud/hed
lohigabe lohigabe izond lohirik ez duenaa, orbangabea, garbia.
lohigune lohigune iz lohia, lokatza dagoen gunea.
lohihartzeko lohihartzeko (orobat loihartzeko) iz enborra, besoak eta zangoak estaltzen dituen lan-jantzia.
lohihartzekodun lohihartzekodun izond lohihartzekoa duena.
lohikeria lohikeria iz lohitasun gaitzesgarria; bereziki, haragizko bekatua; egite lohi gaitzesgarria. ik zikinkeria; likiskeria; lizunkeria.
lohila lohila iz urtarrila.
lohitasun lohitasun iz lohia denaren nolakotasuna. ik zikintasun.
lohitegi lohitegi iz lohiz beteriko eremua.
lohitsu lohitsu (orobat lohizu g.er.; Hiztegi Batuan lohitsu agertzen da) 1 izond lohiz betea, zikina.
  2 irud/hed
lohitu lohitu, lohi(tu), lohitzen 1 da/du ad zikindu. ik lohiztatu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
lohiztatu lohiztatu, lohizta, lohiztatzen du ad lohiz bete, lohitu.
lohizu lohizu ik lohitsu.
lohizulo lohizulo iz lohiez beteriko zuloa.
lohizundar lohizundar 1 izlag/iz Donibane Lohizunekoa, Donibane Lohizuni dagokiona; Donibane Lohizuneko hiritarra.
  2 donibane lohizundar lohizundarra.
loialista loialista (orobat loyalista g.er.) izond/iz Ipar Irlandan, Britainia Handiko parte izaten jarraitzeko mugimenduaren aldekoa.
loihartzeko loihartzeko ik lohihartzeko.
loina loina iz ibai arrain txikia, mutur-irtena, arrea eta jateko ona (Chondrostoma toxostoma eta C. polypelis).
loiro loiro iz lorioa.
lojamendu lojamendu iz ostatulekua.
lojantzi lojantzi ik lo 21.
lojika lojika ik logika.
lojiko lojiko ik logiko.
loka loka1 1 izond koloka dagoena, ongi finkaturik gabe dagoena.
  2 adlag koloka, ongi finkaturik gabe.
  3 irud/hed
  4 lokan adlag loka, koloka.
  5 loka gune ik lokagune.
loka loka2 adlag/izond oiloez eta hegazti emeez mintzatuz, arrautzen gainean jarririk txitatzen ari dena.
lokabe lokabe 1 izond askea, loturarik edo mendekotasunik gabea.
  2 (izan aditzarekin)
lokabetasun lokabetasun iz lokabea denaren nolakotasuna.
lokagune lokagune (corpusean loka-gune) iz abiadura-aldagiluaren egoera motorraren indarra gurpiletara helarazten ez duenean. ik puntu 28.
lokailu lokailu (orobat lotgailu g,er.) 1 iz lotzeko gailua.
  2 (gauza abstraktuez)
  3 (gramatikan eta logika formalean)
  4 lotailua.
lokal lokal 1 iz gune estalia eta itxia, batez ere merkataritza jarduerak, jolas elkarteak edo kidekoak kokatzeko erabiltzen dena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  · 4 izond tokikoa, tokiari dagokiona. ik toki 5; leku 8.
lokalismo lokalismo (orobat lokalismu) 1 iz tokikoa izateko nolakotasuna; tokikoak diren gauzen aldeko joera. ik txokokeria.
  2 herri batean edo eremu murritz batean soilik erabiltzen den hitza, esamolde edo aldaera.
lokalismu lokalismu ik lokalismo.
lokalista lokalista izond lokalismoaren aldekoa.
lokalizatu lokalizatu, lokaliza, lokalizatzen 1 du ad kokalekua zehaztu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lokalizazio lokalizazio 1 iz lokalizatzea.
  2 lokal bihurtu.
lokalki lokalki adlag tokiko ikuspegiaren arabera.
lokaltxo lokaltxo iz adkor lokala.
lokamuts lokamuts 1 iz amets gaiztoa.
  2 irud/hed
lokanta lokanta ik lo 22.
lokarazi lokarazi, lokaraz, lokarazten du ad lo harrarazi.
lokarrarazi lokarrarazi, lokarraraz, lokarrarazten 1 du ad lo harrarazi.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lokarri lokarri (orobat lotgarri g.er) 1 iz lotzeko erabiltzen den gauza.
  2 lotura.
  3 (hitz elkartuetan)
lokarridun lokarridun izond lokarria duena, lokarriak dituena.
lokarriņo lokarriño iz adkor lokarritxoa.
lokarritu lokarritu, lokarri, lokarritzen du ad lokarriz estekatu, lotu. · irud/hed
lokarritxo lokarritxo iz lokarri laburra.
lokartu lokartu (orobat loakartu g.er.), loakar, lokartzen 1 da ad lo hartu, loak hartu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 lokartuxe lokartu xamar.
  5 lokartzear adlag lokartzeko zorian.
lokartzaile lokartzaile iz anestesista.
lokartze lokartze iz lo hartzea, loak hartzea.
lokatu lokatu1, loka, lokatzen 1 da/du ad hezurrez eta kidekoez mintzatuz, bere lekutik atera.
  2 koloka jarri.
  3 (era burutua izenondo gisa)
lokatu lokatu2, loka, lokatzen da ad oiloaz eta kidekoez mintzatuz, loka jarri.
lokatz lokatz (orobat lokatza) 1 iz urezko eta hauts edo lurrezko nahastura edo ore lodia. ik lohi.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 ik lohi 7.
lokatza lokatza iz lokaztia.
lokazti lokazti 1 iz lokatz asko dagoen tokia. ik basatza.
  2 irud/hed
lokaztu lokaztu, lokatz/lokaztu, lokazten 1 da/du ad lokatzez bete.
  2 irud/hed
  2 (era burutua izenondo gisa)
lokera lokera iz lotzeko era, lotura.
loki loki 1 iz buruaren alboko aldea, bekokiaren, belarriaren eta masailaren artekoa. ik baldoki.
  2 (hitz elkartuetan)
lokia lokia iz ipar heldulekua.
lokomotiba lokomotiba iz lokomotorra.
lokomotor lokomotor (orobat lokomotora eta lokomotore g.er.) 1 iz gurpil gaineko makina, trenaren bagoiak atzetik daramatzana.
  2 irud/hed beste parteei tira egiten dien zatia.
lokomotora lokomotora ik lokomotor.
lokomotore lokomotore ik lokomotor.
lokomozio lokomozio iz leku batetik beste batera mugitzea.
lokots lokots ik lokotx.
lokotx lokotx (orobat lokotxa g.er. eta lokots g.er.) 1 iz aleak kendu zaizkion artaburua.
  2 (herri kirolean erabiltzen dena; ik beherago 4)
  3 (kotoiarena)
  4 lokotx apustu lokotxekin jokatzen den jokoa.
  5 lokotx biltze lokotx biltzean datzan herri kirola.
lokuluska lokuluska ik lo 23.
lokuluxka lokuluxka ik lo 24.
lokuma lokuma ik lo 25.
lokumatxo lokumatxo ik lo 26.
lokutibo lokutibo izond lukuzioarena, lokuzioari dagokiona.
lokutore lokutore iz esataria.
lokutorio lokutorio 1 iz mintzategia. (telefonoz deitzeko)
  2 (espetxeetakoa)
  3 (hitz elkartuetan)
lokuzio lokuzio 1 iz hitz egitea; mintzatzailearen jarduera.
  2 esapidea.
  3 (hitz elkartuetan)
loleku loleku (orobat lo-leku) iz lo egiteko lekua. ik lotoki.
lolo lolo1 ik lo 26.
lolo lolo2 izond ergela.
lona lona 1 iz belakia, olana.
  2 (boxeo borrokaldi bateko zorukoa)
lonape lonape iz olana azpiko babeslekua.
lonbardiar lonbardiar 1 izlag/iz Lonbardiakoa, Lonbardiari dagokiona, Lonbardiako herritarra.
  2 VI. mendean Italiako iparraldea inbaditu zuen herri gemaniar batekoa.
londrestar londrestar izlag/iz Londreskoa, Londresi dagokiona; Londresko herritarra.
loneta loneta iz belaki mehea.
longain longain 1 iz kapa mahukaduna.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
longaindun longaindun (corpusean longainadun soilik) izlag longaina duena.
longitude longitude iz Lurraren gainaldeko leku bateko meridianoak oinarrizko meridianoarekin eratzen duen angelua. ik luzera 2.
longobardotar longobardotar izlag/iz lonbardiarra (bigarren aduieran)
lonja lonja 1 iz porturatzen den arraina enkantean saltzeko eraikina.
  2 lokala, zabala dena batez ere.
  3 azoka.
look look iz janzkeraren eta apainkeraren itxura, irudi jakin bat lortzeko erabiltzen dena.
lopide lopide iz ipar heldulekua.
lor lor 1 iz zama.
  2 (izenondo gisa)
  3 lorrean adlag herrestan.
  4 sor eta lor adlag guztiz harriturik, txunditurik.
lora lora ik lore.
loraberritu loraberritu, loraberri(tu), loraberritzen da ad landereak loreak berritu.
lorabitxi lorabitxi iz
loradenda loradenda (orobat loredenda g.er.; Hiztegi Batuan loradenda agertzen da) iz loreak saltzen diren denda.
loradun loradun ik loredun.
loragintza loragintza iz
lorail lorail (orobat loreil; Hiztegi Batuak maiatz hobesten du) iz maiatza.
loraldi loraldi 1 iz loratzea.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
lorapuztu lorapuztu izond adkor puztua.
lorarazi lorarazi, loraraz, lorarazten du ad loratzera behartu.
lorategi lorategi (orobat loretegi g.er. eta loretei g.er.; Hiztegi Batuan lorategi agertzen da) 1 iz lore apaingarriak hazten diren eremua, lore baratzea.
  2 (izenondo edo izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osgai gisa)
  4 literatura zati hautatuen bilduma.
lorategitxo lorategitxo iz lorategi txikia.
loratsu loratsu ik loretsu.
loratu loratu (orobat loretu g.er; Hiztegi Batuan loratu agertzen da), lora(tu), loratzen 1 da/du ad loretan jarri, lorez bete.
  2 irud/hed
  3
  4 futbolean-eta, pilotaz mintzatuz, harrotu.
  5 (era burutua izenondo gisa)
loratudun loratudun izlag loratuko.
loratxo loratxo ik loretxo.
loratze loratze (orobat loretze g.er.) iz loretan jartzea, lorez betetzea.
lorauts lorauts ik lore 14.
lorazain lorazain ik lorezain.
lorazaintza lorazaintza ik lorezaintza.
lorazale lorazale ik lorezale.
lorbide lorbide iz lortzeko bideak.
lord lord 1 iz Britainia Handian, aitoren semeei ematen zaien ohorezko titulua.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 Lorden Ganbera
lore lore (orobat lora g.er.) 1 iz hainbat landareren zati koloretsu eta askotan usaintsua. ik lili.
  2 (izenondoekin)
  3 (multzokari gisa)
  4 irud/hed
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 zerbaiten zati hoberena.
  8 birjintatsuna.
  9 loretan (orobat lorean g.er.)
  10 eguzki lore (orobat eguzkilore g.er.) landare handia, hosto-zorrotza, eguzkiaren eiteko loreak dituena (Carlina acaulis).
  11 lis lore iz heraldikan, lirioaren lorearen irudikapena.
  12 lore baratze (orobat lorebaratze g.er. eta loreberatz g.er.) ik lorategi.
  13 lore eskaintza
  14 lore hauts (orobat lorauts) lorezilak daukan hauts ernalgarria. ik polen.
  15 lore-hori (corpusean lorehori soilik) izond
  15a lore-hosto ik hosto 6.
  16 lore joko
  17 lore ontzi ik loreontzi.
  18 lore sail (orobat loresail)
  18 lore sorta (orobat loresorta g.er.)
lorealdi lorealdi iz
lorebaratz lorebaratz ik lore 10.
lorebaratze lorebaratze ik lore 10.
loredenda loredenda ik loradenda.
loredi loredi iz lorez betriko eremua.
loredun loredun (orobat loradun g.er.; Hiztegi Batuan loredun agertzen da) izond lorea duena; loreak dituena.
loregabetu loregabetu, loregabe(tu), loregabetzen da ad lorerik gabe gertatu.
loregune loregune iz loreak dauden gunea.
lorehori lorehori ik lore 13.
loreil loreil ik lorail.
lorekatu lorekatu izond loreduna, lores hornitua.
loreketa loreketa adlag ipar lore bila.
loreontzi loreontzi (orobat lore-ontzi g.er., eta lorontzi g.er.; Hiztegi Batuan loreontzi agertzen da) 1 iz loreak edukitzeko ontzia.
  2 lore landareak edukitzeko ontzia, landare ontzia. ik landare 5.
loreontzitxo loreontzitxo iz loreontzi txikia.
loresail loresail ik lore 15.
loresorta loresorta ik lore 16.
lorestatu lorestatu ik loreztatu.
loretegi loretegi ik lorategi.
loretei loretei ik lorategi.
loretoki loretoki iz lore landareak dauden eremua. ik lorategi.
loretsu loretsu (orobat loratsu g.er.; Hiztegi Batuan loretsu agertzen da) 1 iz lore asko duena.
  2 irud/hed
loretu loretu ik loratu.
loretxo loretxo (orobat loretxu g.er.) 1 iz lore txikia.
  2
loretxodun loretxodun izond lore txikiak dituena.
loretxu loretxu ik loretxo.
loretza loretza iz
loretze loretze ik loratze.
lorezain lorezain (orobat lorazain; Hiztegi Batuan lorezain agertzen da) 1 iz lorezaintzan ogibidez aritzen den pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
lorezaintza lorezaintza (orobat lorazaintza; Hiztegi Batuan lorezaintza agertzen da) 1 iz lore-landareak haztea eta zaintzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
lorezale lorezale (orobat lorazale) iz loreen zale dena.
lorezil lorezil iz lorearen organo arra.
loreztapen loreztapen iz loreztatzea.
loreztatu loreztatu (orobat lorestatu), lorezta, loreztatzen 1 du ad lorez bete.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
loreztatze loreztatze (corpusean lorestatu soilik) iz lorez betetzea.
lorgarri lorgarri izond lor daitekeena.
loria loria 1 iz aintza, ospea.
  2 ipar poz edo atsegin handia.
  3 (hitz elkartuetan)
loriabide loriabide iz loriatzeko zergatikoa.
loriagarri loriagarri 1 izond loria merezi duena, loriatzekoa. ik aintzagarri.
  2 ipar pozgarria, atsegingarria.
loriagarriki loriagarriki adlag era loragarrian.
lorialdi lorialdi iz loriako aldia.
loriatsu loriatsu izond aintzatsua, loriaz betea.
loriatu loriatu, loria, loriatzen 1 da/du ad atsegin handia hartu edo eman.
  2 goretsi.
lorifikapen lorifikapen iz lorifikatzea, gorestea.
lorifikatu lorifikatu, lorifika, lorifikatzen du ad goretsi.
lorifikatze lorifikatze iz gorestea.
lorio lorio iz atari arkupeduna.
lorios lorios 1 izond loriotsua.
  2 atseginezkoa.
  3 (adizlagun edo predikatu gisa)
  4 loriosik adlag
lorioski lorioski 1 adlag loriaz; pozik.
  2 aintzaz beterik. · irud/hed
loriostu loriostu, lorios, loriosten da/du ad loriotsu, atseginezko bihurtu.
loriotsu loriotsu izond atsegintsua.
lorito lorito 1 iz loroa.
  2 adkor loroa.
  3 (hitz elkartuetan)
lorketa lorketa iz lorrean eramatea.
lorketari lorketari iz gauzak lorrean eramaten duen pertsona.
lorkizun lorkizun iz lortu behar den gauza.
lorkuntza lorkuntza iz lortzea, lorpena.
loro loro 1 iz papagaia.
  2 (izenondo)
lorontzi lorontzi ik loreontzi.
lorpen lorpen 1 iz lortzea; lordu den gauza.
  2 (izenondoekin)
  3 (kiroletan)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lorraniar lorraniar ik lorrenar.
lorratz lorratz 1 iz higituz doan ontzi batek edo zernahi gauzak uretan edo argi batek zeruan uzten duena.
  2 (izenondoekin)
  3 aztarna, arrastoa, batez ere higituz doan zerbaitek uzten duena.
  4 (izenondoekin)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lorrenar lorrenar (orobat lorraniar eta lorrenatar) izlag/iz Lorrenakoa, Lorrenari dagokiona; Lorrenako biztanlea.
lorrenatar lorrenatar ik lorrenar.
lorrin lorrin izond eguraldiaz mintzatuz, nahasia.
lorrindu lorrindu, lorrin(du), lorrintzen da/du ad nahasi; hondatu.
lorrinkeria lorrinkeria iz
lortarazi lortarazi, lortaraz, lortarazten dio ad lortzera beharttu.
lortezin lortezin izond ezin lortuzkoa.
lortu lortu, lor, lortzen 1 du ad desiratzen den zerbait izatera edo egitera iritsi. ik erdietsi.
  2 (aditzaren objektua izen sintagma bat dela; gauza kontrekuak )
  3 (aditzaren objektua izen sintagma bat dela; bestelakoak)
  4 lortze bidean lortzeko bidean.
losa losa iz lauza.
losangelestar losangelestar izlag/iz Los Angeleskoa, Los Angelesi dagokiona; Los Angelesko herritarra.
losentxa losentxa ik losintxa.
losentxari losentxari ik losintxari.
losintxa losintxa (orobat losentxa g.er. eta loxintxa g.er.; Hiztegi Batuan losintxa agertzen da) 1 iz norbaiti, haren onginahia irabazteko, esaten zaizkion hitz labainak edo egiten zaizkion txerak, askotan engainuzkoak. ik balaku, lausengu.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (egin aditzarekin)
losintxakeria losintxakeria iz losintxa, gaitzesgarritzat markatua.
losintxari losintxari 1 izond losintxak egiten dituena.
  2 (adizlagun gisa)
losintxatu losintxatu, losintxa, losintxatzen du ad losintxak egin, losintxaz bereganatu.
losintxazale losintxazale (corpusean losintxa zale soilik) izond loxintzen zalea dena.
losintxero losintxero izond adkor losintxaria.
lot lot ik lote.
lotailu lotailu 1 iz begiak, zauri bat eta kidekoak estaltzeko ezartzen den oihalezko zerrenda.
  2 lotura.
  3 anatomian, zuntzezko kordoia, giltzadura bateko hezurrak lotzen dituena.
lotaldi lotaldi ik loaldi.
lotaratu lotaratu, lotara, lotaratzen 1 da ad lotara joan.
  · 2 du ad lotara joanarazi.
lotarazi lotarazi1, lotaraz, lotarazten du ad lotzera behartu.
lotarazi lotarazi2 ik loarazi.
lotarazle lotarazle1 izond lotarazten duena. ik lotesle.
lotarazle lotarazle2 ik loarazle.
lotazil lotazil (Hiztegi Batuak abendu hobesten du) iz abendua.
lote lote (orobat lot g.er) iz gauza sorta edo produktu sorta.
loteria loteria 1 iz salgai jartzen diren edo banatzen diren hainbat txartel zenbakidunen artetik, zozketa bidez bat edo zenbait saritzean datzan zori jokoa.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat loteri g.er.)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
lotesle lotesle 1 izond lotesten duena; bereziki, erabaki eta kidekoez mintzatuz, bete beharrekoa dena.
  2 ez-lotesle
lotetsi lotetsi, lotets, lotesten du ad norbait edo zerbait eginbide edo obligazio baten pean ezarri.
lotgailu lotgailu ik lokailu.
lotgarri lotgarri ik lokarri.
loti loti 1 izond/iz lo asko egiten duena.
  2 irud/hed
lotinant lotinant (orobat lotinante g.er.; Hiztegi Batuan lotinant agertzen da) 1 iz armadako ofiziala, kapitainaren azpian hurrengoa. ik teniente.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
  4 lotinant jeneral salbuespenezko egoera batean errege kargua hartzen duen pertsona.
  5 lotinant koronel armadako ofiziala, koronelaren azpian hurrengoa.
  6 koronel lotinant lotinant koronela.
lotinante lotinante ik lotinant.
lotinantorde lotinantorde iz lotinantearen hurrengoa, eta, egoera jakin batzuetan, haren ordekoa.
lotizamendu lotizamendu iz ipar etxeak egiteko sailetan banaturiko eremua; sail etxedun horietako bakoitza.
loto loto1 (orobat lotus g.er.) 1 iz igebelarraren familiako landarea, hosto-handia eta lore biribil zuriak, handiak eta usaintsuak ematen dituena (Nynphaea lotus).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
loto loto2 1 iz ipar zorizko jokoa, tonbola modukoa.
  2 (hitz elkartuetan)
lotofago lotofago iz loreekin elikatzen den alegiazko pertsona.
lotoki lotoki (orobat lo-toki) iz lo egiteko tokia. ik loleku.
lotordu lotordu ik lo 27.
lotsa lotsa 1 iz ohorea galtzeak, egin den hutsak, hartu den irainak, edota herabetasunak sortzen duen sentimen mingarria. ik lotsari, ahalke.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 begirunea, errespetoa.
  4 nork bere izen ona aintzat hartzea; norberaren duintasunaren begirunea.
  5 moralaz, eta batez ere sexuaz, gizarteak eskatzen duen jokabidearekiko begirunea. ik beherago 13.
  6 ipar beldurra. ik beherago 8 eta 12.
  7 lotsaz lotsa gorriz. ik beherago 13.
  8 lotsaz2 ipar beldurrez.
  9 lotsa gabe adlag ik lotsagabe.
  10 lotsa gorri (orobat lotsagorri)
  11 lotsa izan1 da ad
  12 lotsa izan2 da ad ipar beldur izan.
  13 lotsa on moralaz, eta batez ere sexuaz, gizarteak eskatzen duen jokabidearekiko begirunea. ik pudore.
lotsabako lotsabako 1 izond lotsagabea.
  2 (adizlagun gisa) lotsa gabe, lotsarik gabe.
lotsabide lotsabide iz lotsatzeko motiboa.
lotsadura lotsadura iz ipar lotsa (zazpigarren adieran), beldurra.
lotsagabe lotsagabe 1 izond lotsarik ez duena. (pertsonak)
  2 (bestelakoak)
  3 (erkaketan)
  4 (adizlagun gisa) lotsarik gabe. ik lotsagabeki.
lotsagabekeria lotsagabekeria iz lotsagabetasun gaitzesgarria; egite lotsagarria.
lotsagabeki lotsagabeki adlag lotsarik gabe. ik lotsagabe 4.
lotsagabetasun lotsagabetasun iz lotsarik eza.
lotsagabetu lotsagabetu, lotsagabe(tu), lotsagabetzen 1 da/du ad lotsagabe edo lotsagabeago bihurtu.
  2 (era buruta izenondo gisa)
lotsagabetxo lotsagabetxo izond adkor lotsagabea.
lotsagabezia lotsagabezia iz lotsagabetasuna.
lotsagaldu lotsagaldu 1 izond lotsa galdu duena. ik lotsagabe.
  2 (hitz elkartuetan)
lotsagarri lotsagarri 1 izond lotsa ematen duena, lotsarazten dena.
  2 (izan aditzarekin)
  3 (adizlagun gisa)
  4 (hitz soila -en atzizkiaren eskunean)
  5 (izen gisa)
  6 ipar beldurgarria.
lotsagarrikeria lotsagarrikeria iz gauza edo egite lotsagarria.
lotsagarriki lotsagarriki adlag era lotsagarrian. ik lotsagarriro.
lotsagarriro lotsagarriro adlag era lotsagarrian. ik lotsagarriki.
lotsagogor lotsagogor iz adkor lotsa.
lotsagorri lotsagorri ik lotsa 10.
lotsagorritu lotsagorritu (orobat lotsa-gorritu g.er.), lotsagorri(tu), lotsagorritzen 1 da/du ad lotsaz gorritu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lotsagorritze lotsagorritze iz lotsaz gorritzea.
lotsaizun lotsaizun (orobat lotsakizun; Hiztegi Batuan lotsaizun agertzen da) 1 iz norbait lotsarazten duen gauza. ik desohore.
  2 lotsabidea.
  3 pl lotsariak.
lotsakizun lotsakizun ik lotsaizun.
lotsakor lotsakor 1 izond lotsatia.
  2 (adizlagun gisa)
  3 ipar beldurkorra.
lotsakortasun lotsakortasun iz lotsakorra denaren nolakotasuna.
lotsalarritu lotsalarritu da/du ad lotsak larritu.
lotsaldi lotsaldi iz norbait lotsa den aldia.
lotsamendu lotsamendu iz lotsa.
lotsamindu lotsamindu, lotsamin(du), lotsamintzen da/du ad adkor lotsatu.
lotsarazi lotsarazi, lotsaraz, lotsarazten 1 du ad lotsa sentiarazi.
  2 ipar beldurrarazi.
  3 lotsaraztearren lotsarazteko.
lotsari lotsari 1 iz lotsa, lotsabidea.
  2 pl giza ernalkinen ageriko zatia.
lotsati lotsati 1 izond/iz erraz lotsatzen dena, pertsona nagusien edo beste sexuko gizakien aurrean lotsatzeko joera duena. ik ahalketi; lotsakor. (pertsonak)
  2 (bestelakoak)
  3 (izan aditzarekin)
  4 (adizlagun gisa)
lotsatikeria lotsatikeria iz lotsatia denaren egintza, gaitzesgarritzat markatua.
lotsatu lotsatu, lotsa(tu), lotsatzen 1 da ad lotsa sentitu.
  2 du ad lotsa sentiarazi.
  3 da/du ad ipar beldurtu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
lotseria lotseria iz ipar beldurra. ik lotsa 7.
lotsor lotsor 1 izond lotsakorra, lotsatia.
  2 beldurkorra.
lotu lotu, lot, lotzen 1 du ad lokailuen edo lokarrien bidez batu edo atxiki.
  2 (non adieraziz)
  3 irud/hed
  4 (elkartu)
  5 zauriez eta kidekoez mintzatuz, tela zerrenda batez inguratu.
  · 6 zaio ad itsatsi, atxiki.
  7 irud/hed
  8 ekin.
  9 (era burutua izenondo gisa)
lotugabe lotugabe 1 izond loturarik gabea.
  2 lotugabeko izlag lotugabea.
lotune lotune 1 iz zenbait gauza lotzen diren gunea. ik loturagune.
  2 (errepideetan eta kidekoetan)
  3 (hitz elkartuetan)
lotura lotura 1 iz gauza abstraktu bi edo gehiago lotzen dituen zera.
  2 (arteko-ren eskuinean)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (gauza ez-abstraktuekin)
  7 lotzea.
  8 lotailua.
loturagabe loturagabe (orobat lotura gabe) izond loturarik gabea.
loturagune loturagune iz lotura bat dagoen gunea. ik lotune.
loturaņo loturaño iz adkor lotura.
lotus lotus ik loto.
lotutasun lotutasun iz lotua denaren nolakotasuna.
lotzaile lotzaile (orobat lotzale) izond lotzen duena.
lotzale lotzale ik lotzaile.
lotze lotze 1 iz lokailuen bidez batzea edo atxikitzea.
  2 lotura egitea.
lotzeke lotzeke adlag lotu gabe.
loxintxa loxintxa ik losintxa.
loxorrotu loxorrotu ik lozorrotu.
loyalista loyalista ik loialista.
lozagi lozagi iz ardatza.
lozaku lozaku ik lo 27.
lozale lozale izond lo egiten zalea dena.
lozio lozio iz larruazalean edo ilean igurtzialdiak edo masajeak emateko isurkaria.
lozorro lozorro (orobat lo zorro) 1 iz lo sakona eta pisua.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
lozorrotsu lozorrotsu izond lozoorro sakonean dagoena.
lozorrotu lozorrotu (orobat loxorrotu), lozorro(tu), lozorrotzen 1 da/du ad lozorroak hartu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lozorrotzaile lozorrotzaile izond lozorrotzen duena.
lubaki lubaki (orobat luebaki g.er.) 1 iz lurrean egiten den zulo luze eta meharra.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan)
luberatu luberatu izond
luberri luberri 1 iz kendu diren belarrak eta sustraiak bertan erreaz eta goldatuz, ereiteko prestatu den lurra.
  2 irud/hed
  ·
luberritu luberritu (orobat lurberritu), luberri(tu), luberritzen du ad lur eremu bat luberri bihurtu. ik labakitu.
luberritze luberritze iz lur eremu bat luberri bihurtzea.
lubeta lubeta 1 iz lurra pilatuz eraikitzen den hesi modukoa.
  2 lur pilatuak osatzen duen pendiza.
  3 harri lubeta harrizko lubeta.
lubizi lubizi ik luizi.
lubrifikatu lubrifikatu, lubrifika, lubrifikatzen da/du ad lubrikatu
lubrifikatzaile lubrifikatzaile izond lubrikatzailea.
lubrifikazio lubrifikazio iz lubrikazioa.
lubrikagarri lubrikagarri iz gai lubrikatzailea.
lubrikatu lubrikatu, lubrika, lubrikatzen da/du ad labaingarria eman.
lubrikatzaile lubrikatzaile izond lubirkatzen duena.
lubrikazio lubrikazio 1 iz lubrikatzea.
  2 lubrikazio-bide (corpusean lubrikaziobide soilik)
lubrikaziobide lubrikaziobide ik lubrikazio 2.
ludi ludi iz mundua.
ludiko ludiko izond jolasari dagokiona, jolas-.
ludikotasun ludikotasun iz
ludismo ludismo iz Ingalaterran XIX. mendearen hasieran piztu zen langile higikundea, ekintza antolatugabeak eta errelbota espontaneotan oinarritu zena.
ludita ludita iz ludismo mugimenduko kidea.
ludoakronimia ludoakronimia iz akronimoei, jostatzeko asmoz, esanahia aldatzea.
ludohizkuntzalaritza ludohizkuntzalaritza iz
ludopata ludopata iz jokozale gaixotia.
ludopatia ludopatia iz jokozaletasun gaixotia.
ludopatiko ludopatiko izond
ludoteka ludoteka iz jostailutegia.
luebaki luebaki ik lubaki.
lugin lugin (corpusean lurgin soilik; Hiztegi Batuan lugin agertzen da) iz nekazaria. ik laborari.
lugintza lugintza (orobat lurgintza; Hiztegi Batuan lugintza agertzen da) iz nekazaritza.
lugorri lugorri 1 iz erein gabe uzten den lur saila.
  2 irud/hed
lugorritu lugorritu, lugorri(tu), lugorritzen 1 da ad lugorri bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lugotar lugotar izlag/iz Lugokoa, Lugori dagokiona; Lugoko herritarra.
luhartz luhartz iz kilkerraren familiako intsektua, hura baino handiagoa, aurreko hankak satorraren eskuen antzekoak dituena, landareetan kalte handiak egiten dituena (Gryllotalpa gryllotalpa).
luhusoar luhusoar (orobat luhusotar g.er.) izlag/iz Luhusokoa, Luhusori dagokiona; Luhusoko herritarra.
luhusotar luhusotar ik luhusoar.
luis luis iz Frantziako diru zahar urrezkoa, hogei liberaren baliokidea zena.
luistar luistar iz san Luis Gonzagaren kongregazioko kidea.
luizi luizi (orobat lubizi; Hiztegi Batuan luizi agertzen da) 1 iz lur malkarren higidura.
  2 (nork osagai gisa)
  3 irud/hed
lujo lujo ik luxu.
luju luju ik luxu.
lujuria lujuria ik luxuria.
lujurioso lujurioso ik luxurioso.
lukainka lukainka (orobat lukinka g.er.) 1 iz zerri haragiz egiten den hestebete luze eta mehea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 adkor zakila.
  4 adkor ezin sinetsizko gauza; gezurra.
  5 ametsetako lukainka
  6 lukainka mutur
lukerna lukerna iz argizuloa, sabailehioa.
lukinka lukinka ik lukainka.
lukro lukro ik lukuru 2.
lukrogose lukrogose ik lukuru 3.
luku luku iz mordoa, mulkoa.
lukubrazio lukubrazio iz hausnarketa, gogoeta.
lukur lukur (Hiztegi Batuak lukurari hobesten du) izond/iz lukuraria.
lukurari lukurari (orobat lukurrari g.er.; Hiztegi Batuan lukurari agertzen da) izond/iz maileguak lukurreriaz egiten dituena.
lukurrari lukurrari ik lukurari.
lukurreria lukurreria 1 iz maileguz ematen den dirutik ateratzen den gehiegizko korritua; horrelako korritua hartzea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 lukurreriazko izlag
lukurrero lukurrero ik lukurreru.
lukurreru lukurreru (orobat lukurrero; Hiztegi Batuan lukurreru agertzen da eta lukurari hobesten da) izond/iz lukuraria.
lukuru lukuru 1 iz diruaren etekina.
  2 (orobat lukro g.er.) irabazia.
  3 lukuru-gose (corpusean lukrogose soilik)
lukuztar lukuztar izlag/iz Lukuzekoa, Lukuzeri dagokiona; Lukuzeko herritarra.
luma luma 1 iz hegaztien gorputza estaltzen duten eranskinetako bakoitza, bi alboetan bizar modukoak dituen hodi batez osatua. ik hegats.
  2 (hegaztiekin lotu gabe)
  3 eranskin hori apaingarri, berogarri... gisa erabilia.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 idazteko erabiltzen zen hegazti luma, hodiaren muturra ebakia zuena; idazteko lanabesa, metalezko xafla puntadun batez eta eskutoki batez osatua. ik idazluma.
  7 idazteko zernahi lanabes.
  8 irud/hed
  9 (izenondoekin)
  10 elur luma ipar elur maluta.
  11 luma-punta1 (orobat lumapunta) idazlumaren metalezko punta.
  · 12 luma-punta2 irud/hed
lumabako lumabako izond lumagabekoa, lumagabea.
lumadun lumadun izond lumak dituena.
lumagabe lumagabe 1 izond lumarik ez duena.
  2 lumagabeko izlag lumagabea.
lumaia lumaia ik lumaje.
lumaje lumaje (orobat lumaia g.er.) iz hegazti baten gorputza estaltzen duten lumen multzoa.
lumalari lumalari iz adkor idazlea.
lumape lumape iz lumen azpialdea.
lumapunta lumapunta ik luma 10.
lumatsu lumatsu iz luma asko duena.
lumatu lumatu, luma(tu), lumatzen 1 du ad (hegazti bati) lumak kendu.
  2 ezer gabe utzi. ik larrutu 3.
  · 3 (hegazti bati) lumak irten, lumaz jantzi. ik lumaztatu.
  4 irud/hed
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 antzarak lumatzen
lumatxa lumatxa 1 iz lumaz beteriko lastaira.
  2 hegazti lumatu berriaren lumak.
  3 lumatxoa.
lumatxo lumatxo iz luma txikia.
lumazale lumazale izond adkor idazlea.
lumaztatu lumaztatu, lumazta, lumaztatzen da/du ad lumez jantzi, lumez hornitu.
lumero lumero ik numero.
lumerodun lumerodun ik numerodun.
lumerologia lumerologia ik numerologia.
luminantzia luminantzia 1 iz azalera baten argi intentsitatea azalera unitateko.
  2 (hitz elkartuetan)
luminiszentzia luminiszentzia iz gorputz batzuek, erradiazio energia bat xurgatzen dutenean, argia emititzeko duten propietatea.
luminositate luminositate (corpusean luminosidade soilik) iz argitsua denaren nolakotasuna. ik argitasun; distira.
lumpen lumpen iz hiriko gizarte taldea, gizarteak bazterturiko gizabanakoez osatua.
lumutur lumutur ik lurmutur.
lunatiko lunatiko iz ilargi-joa.
lunbago lunbago iz erreuma min bortitza, gerrialdeko ornoei eta inguruko giharrei erasotzen diena.
lunbalgia lunbalgia iz lunbagoa.
lunbar lunbar 1 izond gerrialdekoa.
  · 2 iz orno lunbarra.
lunch lunch ik luntx.
luneta luneta 1 iz pl betaurrekoak.
  2 irud/hed
lunfardo lunfardo 1 iz herri jargoia, jatorriz Buenos Aireseko gaizkileena, gaur egun zabalduagoa dagoena.
  2 (izenondo gisa)
luntx luntx ( orobat lunch ) iz zeremonia bateko gonbidatuei zerbitzatzen zaien otordua.
luntxatu luntxatu, luntxa(tu), luntxatzen du ad
lunula lunula iz azazkalen erroko zati zurixka, ilgora itxura duena.
lupa lupa 1 iz gauzakien irudia handiagotzeko leiarra.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
lupar lupar iz estalgilea.
luparda luparda iz adkor mozkorraldia.
lupe lupe ik lur.
luperia luperia ik luizia.
lupetsu lupetsu izond lokatzez betea.
lupetz lupetz 1 iz basa, lokatza.
  2 irud/hed
lupetza lupetza 1 iz basatza, lokatza.
  2 irud/hed
lupeztu lupeztu, lupetz/lupeztu, lupezten 1 da ad lokaztu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
lupia lupia (orobat lupina g.er.) iz itsas arrain bizkar-grisa eta sabel-zuria, bizkarrean bi hegal hezurdun dituena, sukaldaritzan oso aintzat hartua (Morone labrax edo Dicentrarchus l.).
lupu lupu (orobat lipu g.er.) 1 iz azal azpiko handituak eragiten dituen gaitza.
  2 armiarmaren klaseko animalia, salbelaldearen puntan azazkal pozoitsu bat duena (Buthus occitanus).
  3 (esapideetan)
lupulu lupulu (orobat lupulo g.er.) 1 iz otsaiena.
  2 (hitz elkartuetan)
lur lur 1 iz (L larriz gehienbat) bizi garen planeta, Eguzki sistemako hirugarrena. ik lurbira.
  2 Lurraren azala, eta bereziki haren zati gotorra, gizakiak eta abereak daudena (zeru eta aire-ren aurrez aurre).
  3 lurraldea.
  4 Lurraren azalaren zati gotorra eratzen duen osagaia; bereziki, osagai horren zati biguna, landareak hazteko balio duena.
  5 osagai horren hedadura jakina; bereziki, lantzeko erabiltzen dena.
  6 delako osagaia gaitzat hartua.
  7 oinen azpian dugun zera. ik lurzoru, zoru.
  8 goi lur
  9 lur azal ik lurrazal.
  10 lur azpi ( orobat lurrazpi ) iz lurrazalaren azpialdea.
  11 lur bazter
  11bis lur-beltz elementu organiko asko dituen lurra.
  12 lur-emaile hilei lur ematen dien pertsona.
  13 lur eman (orobat lurra eman g.er.) hila ehortzi.
  14 lur gorri (orobat lurgorri g.er.) landarerik gabeko lurra.
  15 lur hartu1 (hegazkin edo kideko batek)
  16 lur hartu2 irud/hed
  17 lur ikara ik lurrikara.
  18 lur-jasa (corpusean lurjasa soilik) iz luizia.
  19 lur-jauzi (orobat lurjauzi) iz luizia.
  20 lur jo (orobat lurjo g.er.) hondatu, amildu.
  21 lur jota (orobat lurjota g.er.) hondatua, amildua.
  22 lur-jotze (orobat lurjotze eta lur jotze)
  23 lur-karta (corpusean lurkarta soilik) Lurraren mapa.
  24 lur-kolore (corpusean lurkolore eta lur kolore soilik) izond lurraren kolorekoa.
  25 lur lan (orobat lurlan g.er.)
  26 lur-lantzaile
  27 lur mutur ik lurmutur.
  28 lur sail (orobat lur-sail eta lursail g.er.)
  29 lur santu
  30 Lur Santu
  31 lur zati (orobat lur-zati g.er. eta lurzati g.er.)
  32 lur zoru ik lurzoru.
  33 zur eta lur adlag erabat harriturik
lurberritu lurberritu ik luberritu.
lurbide lurbide (orobat lur bide) iz lurrezko bidea.
lurbira lurbira iz Lurra, mundua.
lurgabe lurgabe (o