Bilaketa aurreratua

Ogi apurrak

Egungo Euskararen Hiztegia (EEH)

Hasiera:

Ha Ha (orobat ha) hektarearen sinboloa.
haatik haatik 1 junt halere, hala eta guztiz.
  2 baiki.
habaila habaila1 iz eskuz birarazten den larruzko uhala, arma gisa harriak jaurtitzeko erabiltzen dena.
habaila habaila2 ik abaila.
habe habe 1 iz eraikuntzetan, zutabeek eusten dioten zur atal horizontala.
  2 zutabea.
  3 irud
  4 etorkia, leinua.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
habearte habearte 1 iz habe arteko hutsunea.
  2 eraikin handia, solairu bakarrekoa eta barne-hormarik gabea. ik nabe.
habedun habedun izond habea duena; habeak dituena.
habetegi habetegi iz habe multzoa.
habetu habetu, habe(tu), habetzen du ad finkatu.
habetxo habetxo iz habe txikia.
habetzar habetzar iz habe handia.
habia habia ( orobat kabia , kafia eta kafira ) 1 iz hegaztiek, arrautzak erruteko, txitatzeko eta umeak hazteko moldatzen duten babesgunea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (bestelako animaliena)
  5 irud/hed
  6 bizilekua.
  7 habia egin1
  8 habia egin2 irud
habiagile habiagile iz habia egiten duena.
habiatoki habiatoki iz habia egiteko lekua.
habiatxo habiatxo iz adkor habia.
habikada habikada iz habiaren edukia.
habitaezin habitaezin izond lekuez mintzatuz, bertan bizi ezin dena.
habitagarri habitagarri izond lekuez mintzatuz, bertan bizitzeko modukoa.
habitat habitat iz animalia edo landare mota baten berezko ingurunea.
  2 irud
habitatu habitatu, habita(tu), habitatzen 1 du ad bizi izan.
  2 (era burutua izenondo gisa)
haborokin haborokin 1 izond gehiegizkoa.
  · 2 adlag gainera.
  · 3 iz soberakina.
habuin habuin iz haguna, ahoari darion aparra.
haga haga 1 iz zurezko atal zuzena, luzea eta mehea, eskuz erabil daitekeena.
  2 (banderena)
  3 (errugbian)
  4 (itsasontzietan)
  5 (konparaketetan)
  6 (hitz elkartuetan)
  7 branka-haga
  8 burdin haga burdinazko haga.
  9 haga-gain (itsasontzietan)
  10 haga-marra (errugbian)
hagadun hagadun izond haga duena; hagak dituena.
hagalari hagalari iz haga erabiltzen duen pertsona.
hagatto hagatto iz hagatxoa.
hagatxo hagatxo iz haga txikia.
hagaxka hagaxka 1 iz hagatxoa.
  2 (konparaketetan)
hagetaratu hagetaratu, hagetara(tu), hagetaratzen du ad hagetara eraman. (errugbian)
hagetaratze hagetaratze iz hagetara eramatea. (errugbian)
hagin hagin1 1 iz letaginen atzean dauden hortzetako bakoitza, goialdea laua dutenak eta janariak ehotzeko gai direnak.
  2 hortz edo hagina.
  3 (hitz elkartuetan)
  3a krustazeoek hanken muturrean duten pintza modukoa. ik pintza 4.
  4 hortz-hagin pl hortzak eta haginak
  5 ahoa bete hagin ahoa bete hortz.
  6 hortzez eta haginez indar guztiekin.
hagin hagin2 iz hosto iraunkorreko zuhaitz azal-gorrixka, zura oso gogorra duena, hostoek eta haziek gai pozoitsu bat daukatena (Taxus baccata).
haginarte haginarte iz hagin arteko tartea.
hagingabe hagingabe izond haginik ez duena.
haginka haginka 1 adlag hozka.
  2 haginka egin hozka egin.
haginkada haginkada 1 iz hozkada.
  2 ziztada.
haginkari haginkari izond haginka egiten duena.
haginkatu haginkatu, haginka(tu), haginkatzen du ad hozkatu.
haginlari haginlari iz dentista.
hagiografia hagiografia 1 iz santuen historia; horri dagokion literatura generoa.
  2 hed
hagiografiko hagiografiko izond hagiografiari dagokiona.
hagiografo hagiografo iz hagiografiak ontzen dituen idazlea.
hagiologia hagiologia iz hagiografia.
hagitz hagitz 1 adlag oso.
  2 asko.
hagoan hagoan adlag orekan.
hagorandu hagorandu, hagoran(du), hagorantzen da ad larritu, urduritu.
hagun hagun 1 iz aparra.
  2 (ahoari dariona)
hagundun hagundun izond haguna duena, aparduna.
haguntsu haguntsu izond haguna duena; haguna dariona. ik apartsu.
haia haia iz oihua
haia-haia haia-haia adlag arin, laster.
haiaka haiaka adlag oihuka
haiari haiari iz oihukaria.
haiatu haiatu, haia(tu), haiatzen du ad oihukatu
haidor haidor izond burgoia.
haika haika interj jaiki-ren aginte forma.
hain hain halako mailan. (ikus beheko konbinatorian hain hitzaren agerraldi maizkoenak)
hainbat hainbat ( orobat hanbat ) zenbtz hainbeste. (ikus beheko konbinatorian hainbat zenbatzailearen agerraldi maizkoenak)
  1 hainbateko ik hainbateko.
  2 hainbat gaizto are okerrago.
hainbateko hainbateko 1 izlag hainbesteko.
  2 iz hainbestekoa.
hainbeste hainbeste zenbtz halako kopuruan. (ikus beheko konbinatorian hainbeste zenbatzailearen agerraldi maizkoenak)
hainbesteko hainbesteko 1 izlag halako kopuru edo tamainakoa.
  2 hainbesteko bat halako kopuru bat.
haitada haitada iz ipar saioa, jardunaldia.
haitz haitz1 1 iz harrizko masa aski handia, lurraren gainetik edo ur-bazterrean goititzen dena. ik harkaitz; arroka.
  2 (izenondoekin)
  3 (erkaketetan)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 haitz buru
haitz haitz2 ik haritz.
haitzalde haitzalde iz haitz asko dagoen aldea.
haitzarte haitzarte iz haitz arteko hutsunea edo ebakidura sakona. ik harkaitzarte.
haitzulo haitzulo 1 iz haitzetan berez gertatzen den barrunbea. ik hartzulo; harpe; haizpe.
  2 (izenondoekin)
haizagailu haizagailu (orobat haizegailu g.er.) 1 iz haizeztatzeko gailua.
  2 (industrian eta)
haizatu haizatu, haiza(tu), haizatzen 1 du ad uxatu.
  2 aienatu.
  3 airera bota, airean astindu.
  4 aireratu.
  5 airatu, zabaldu.
  6 puztu.
  7 haize eman.
  8 harrotu.
haizazu haizazu izond haizatsua.
haize haize ( ) 1 iz atmosferaren higidura; higitzen den airea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (esapideetan)
  6 (erkaketetan)
  7 haizezko1 izlag
  8 haizezko2 (musikan)
  9 haize alde adlag ik haizealde.
  10 haize-babes1 iz haizetik babesturiko gunea.
  11 haize-babes2 (txirrindularitzan)
  12 haize beltz iz
  13 haize bolada
  14 haize-burrunba
  15 haize eihera haize errota.
  16 haize eman (orobat haizeman g.er.) ik beherago 33. ik putz 7.
  17 haize erauntsi (orobat haizeerauntsi g.er. eta haizerauntsi g.er.)
  18 haize erre (orobat haizerre), haize bero eta idorra.
  19 haize errota haizeak ibilarazten duen errota.
  20 haize girotu aire girotua.
  21 haize gorri (orobat haizegorri g.er.)
  22 haize kirri (orobat haizekirri g.er.)
  22a haize kolpe haize bolada. ik ufada.
  23 haize-kontra adlag
  24 haize korronte haize-lasterra.
  25 haize-laster iz aire masa baten higidura jarraitua.
  26 haize oihal ehun gogorrezko zatia, gehienetan puska josiez osatua, haizeak eragiten dionean ontzia mugiarazteko antolatua. ik
  27 haize-orratz kanpandorreetan-eta kokaturik, haizearen norabidea adierazten duen tresna, metalezko atal birakor batek osatua.
  28 haize parpaila telaz edo paperez estaliriko armazoi arin batek osatzen duen jostailua, liztari luze batez aireratzen dena. ik kometa.
  28b haize tunel hegazkin prototipoen eta kidekoen aerodinamika saiatzeko erabiltzen den tunel modukoa.
  29 haize xuri ik beherago 31.
  30 haize-zirimola
  31 haize zuri ik gorago 29.
  32 haize-zurrunbilo
  33 haizea eman ik gorago 16.
  34 haizea hartzera
  35 haizeen arrosa
  36 Haizeen Orrazia mug
  37 lau haizeetara ( orobat lau haizetara )
  38 mendebal-haize
  39 sorgin haize
haizealde haizealde ( Ereduzko prosaren corpusean soilik haizalde eta haize alde) 1 iz haizea datorren aldea. ik haize 9.
  2 itsasontzietan, haizeak jotzen duen alboa edo inguruko aldea. ant haizebe.
haizealdi haizealdi iz haize bolada, haize-erauntsia.
haizebe haizebe iz itsasontzietan, haizeak jotzen ez duen alboa edo inguruko aldea. ant haizealde 2.
haizebegi haizebegi iz haizea dabilen lekua.
haizebegitxo haizebegitxo iz adkor haizebegia.
haizebelastu haizebelastu, haizebelats/haizebelastu, haizebelasten da ad adkor aztoratu.
haizeberritu haizeberritu, haizeberri(tu), haizeberritzen du ad (gela bateko) haizea berritu, egurastu. ik haizeztatu.
haizebide haizebide 1 iz haize-lasterraren bidea.
  2 haizea ibil daiteken tokia.
haizeburu haizeburu izond txoriburua.
haizeerauntsi haizeerauntsi ik haize 17.
haizegailu haizegailu ik haizagailu.
haizegorri haizegorri ik haize 21.
haizekada haizekada iz haize bolada.
haizekeria haizekeria iz hantukeria; hutsalkeria.
haizeki haizeki iz haizemailea.
haizekirri haizekirri ik haize 22.
haizemaile haizemaile (orobat haize-emaile g.er.) 1 iz norbera freskatzeko, eskuaz eragiten zaion zirkulu-erdi modukoa, eskuarki toles daitekeena.
  2 haizagailua.
haizeman haizeman ik haize 16.
haizepe haizepe 1 (adizlagun gisa)
  2 haizepean
haizeputz haizeputz izond harroputza.
haizeratu haizeratu, haizera(tu), haizeratzen du ad aireratu.
haizerauntsi haizerauntsi ik haize 17.
haizerre haizerre ik haize 18.
haizetako haizetako 1 iz automobil batean, aurrealdeko beira. ik parabris.
  2 haizetako garbigailu haizetakoa garbitzeko gailua.
  3 haizetako-garbitzaile haizetakoak garbitzen dituen pertsona.
haizete haizete 1 iz haizealdi gogorra.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
haizetsu haizetsu 1 izond leku batez edo eguraldiaz mintzatuz, haize asko dabilena.
  2 irud
haizetxo haizetxo iz haize boladatxoa.
haizeztagailu haizeztagailu iz haizeztatzeko gailua.
haizeztapen haizeztapen iz haizeztatzea.
haizeztatu haizeztatu, haizezta, haizeztatzen du ad haizea igaroarazi. ik haizeberritu.
haizorratz haizorratz ik haize 24.
haizpe haizpe iz haitz azpia; haitzuloa, harpea, harkaizpea.
haizto haizto ik aizto.
haizu haizu 1 iz baimena. cf haizu izan.
  2 (adizlagun gisa) zilegi.
haizu izan haizu izan, haizuko/haizu izanen 1 da ad zilegi izan.
  2 (zer osagaia -tzea)
  3 (zer osagaia -tzerat)
  4 (era etorkizunean)
  · 5 du ad
haizuko haizuko ik haizu izan 4.
hala hala adlag (ikus beheko konbinatorian hala adizlagunaren agerraldi maizkoenak).
  1 hala ere aurreko perpausetik espero denaren aurkakoa gertatzen dela adierazteko erabiltzen den lokuzioa. ik halere.
  2 hala-moduz (orobat halamoduz) ez oso ondo, oz oso modu onean.
  3 hala-moduzko (orobat halamoduzko) izlag ez oso ona, ez oso modu onekoa.
  4 nola edo hala nolabait; ahal den moduan.
  5 nola-hala (orobat nolahala g.er.) nola edo hala.
  6 nola, hala
  7 nola ... hala ...
halabehar halabehar 1 iz ezinbestea, kausalitatea.
  2 kasualitatea.
  3 patua.
  4 (izenondoekin)
  5 halabeharreko izlag
  6 halabeharrez1 adlag nahitaez.
  7 halabeharrez2 ustekabean.
  8 halabeharrezko1 izond nahitaezkoa.
  9 halabeharrezko2 ustekabekoa.
halaber halaber adlag orobat. (ikus beheko konbinatorian halaber adizlagunaren agerraldi maizkoenak).
halakatu halakatu, halaka, halakatzen du ad halako bihurtu.
halako halako izlag (ikus beheko konbinatorian halako izenlagunaren agerraldi maizkoenak).
  1 bi halako ( ) ik beherago 19.
  2 halako bi ( ) ik gorago 14.
  3 halako eran non
  3a halako eran ... non
  4 halako gisaz non
  5 halako gisaz ... non
  6 halako maneraz non
  7 nola edo halako izlag nolabaiteko; ahal den moduko.
  8 nola halako ( orobat nolahala g.er.) izlag nola edo halakoa.
halakoxe halakoxe 1 izlag erabat halakoa.
  2 (izenondo eta adizlagunekin)
  3 (izan aditzarekin)
  4 halakoxeko adlag halakoxea.
halamoduz halamoduz ik hala 2.
halamoduzko halamoduzko ik hala 3.
halere halere lok hala ere. ik hala 1.
half-pipe half-pipe iz U formako egitura zenbait kiroletan erabiltzen dena.
hall hall 1 iz atartea.
  2 (izenondo eta adizlagunekin)
halogeno halogeno 1 izond/iz sistema periodikoan, kloroak, fluorak, iodoak, bromoak eta astatoak osatzen duten taldekoa.
  2 lanparez eta kidekoez mintzatuz, gas halogenoz darabilena.
halogenodun halogenodun izlag halogenoa duena.
haltera haltera 1 iz soinketa ariketak egiteko tresna, barra baten bi buruetan kokatzen diren bi disko edo bolaz osatua.
  2 haltera-pisu jasotzeko pisua.
halterio halterio iz dipteroen atzeko hego modukoak.
halterofilari halterofilari iz halterofilia egiten duen pertsona, pisu-jasotzailea.
halterofilia halterofilia iz pìsu-jasotzea, pisuak jasotzeko kirola.
haltsar haltsar iz pl erraiak.
haltz haltz 1 iz lur hezeetan hazten den zuhaitza, enborra iluna, liraina eta oso zuzena, eta hostoak biribilak eta erorkorrak dituena (Alnus glutinosa).
  2 (hitz elkartuetan)
haltzadi haltzadi iz haltz oihana.
haltzari haltzari ik altzari.
haluzinagarri haluzinagarri iz haluzinazioa eragiten duena; erabateko harridura eragiten duena. ik haluzinogeno.
haluzinatu haluzinatu, haluzina, haluzinatzen 1 du ad haluzinazioa izan; erabateko harridura jasan.
  3 (era burutua izen gisa)
haluzinazio haluzinazio 1 iz existitzen ez den baina errealtzat hartzen den gauza edo irudi kanpoko bat pertzibitzea. ik begitazio.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
haluzinogeno haluzinogeno (orobat aluzinojeno) izond/iz haluzinazioak eragiten dituena.
haluzinojeno haluzinojeno ik haluzinogeno.
hamabi hamabi 1 zenbtz hamaika eta bat, 12. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 (ordua adierazteko)
  4 (data adierazteko)
  5 (denbora unitateekin)
  6 (diru unitateekin)
  7 (bestelako neurri unitateekin)
  8 (izen gisa)
  9 hamabiko izlag hamabiz osatua, zerbaitetik hamabi dituena. ik dozena.
  10 hamaika-hamabi
  11 hamabi bat ( orobat hamabiren bat ),
  12 hamabi-hamabi(ak) hamabiak puntuan.
  13 hamabi-hamabost
  14 hamabi-hamairu
  15 hamabi-hamalau
  16 hamabi mila
  17 hamabi milioi
  18 hamar-hamabi
hamabietako hamabietako iz eguerdiko hamabietako otordu arina. ik hamaiketako.
hamabigarren hamabigarren 1 ord zerrenda batean aurretik hamaika dituena (12.). (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
hamabina hamabina banatz bakoitzari hamabi, bakoitzak hamabi.
hamabiren hamabiren iz hamabi zati berdinetan banatu den zerbaiten zati bakoitza.
hamabosgarren hamabosgarren 1 ord zerrenda batean aurretik hamalau dituena (15.). (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
hamaboskoiztu hamaboskoiztu, hamaboskoitz/hamabostoiztu, hamaboskoizten du ad hamabost aldiz handiago bihurtu.
hamabosna hamabosna 1 banatz bakoitzari hamabost, bakoitzak hamabost.
  2 hamabosnako izlag
hamabost hamabost 1 zenbtz hamalau eta bat, 15. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 (data adierazteko)
  4 (denbora unitateekin)
  5 (diru unitateekin)
  6 (bestelako neurri unitateekin)
  7 hamabost bat ( orobat hamabosten bat ) Gutxi gorabera hamabost.
  8 hamabost-hamasei hamabost edo hamasei.
  9 hamabost-hogei hamabost edo hogei.
  9a hamabost ehun mila eta bostehun.
  10 hamabost mila
  11 hamabost milioi
  12 hamabostean behin
  13 hamahiru-hamabost [ hamahiru edo hamabost.
  14 hamalau-hamabost hamalau edo hamabost.
  15 hamar-hamabost hamar edo hamabost
hamabostaldi hamabostaldi iz hamabost eguneko denbora bitartea, bi aste osok osatzen dutena.
hamabostekaria hamabostekaria iz hilean bi aldiz ateratzen den aldizkaria.
hamabosteko hamabosteko 1 izlag hamabostek osatua.
  · 2 iz hamabostek osaturiko taldea; eskuarki, errugbiko taldea.
hamabostero hamabostero 1 adlag hilabetean bitan.
  2 hamabosteroko izlag
hamahiru hamahiru 1 zenbtz hamabi eta bat, 13. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 (ordua adierazteko)
  4 (data adierazteko)
  5 (denbora unitateekin)
  6 (diru unitateekin)
  7 (bestelako neurri unitateekin)
  8 (izen gisa)
  9 hamairuko izlag hamahiruk osaturiko taldea.
  10 hamabi-hamairu hamabi edo hamahiru.
  11 hamahiru bat ( orobat hamahiruren bat ) gutxi gorabehera hamahiru.
  12 hamahiru-hamabost [ hamahiru edo hamabost.
  13 hamahiru-hamalau [ hamahiru edo hamalau.
  14 hamahiru mila
  15 hamahiru milioi
hamahirugarren hamahirugarren 1 ord zerrenda batean aurretik hamabi dituena (13.). (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
hamahiruna hamahiruna banatz bakoitzari hamahiru, bakoitzak hamahiru.
hamaika hamaika (orobat hameka g.er.) 1 zenbtz hamar eta bat, 11. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 (ordua adierazteko)
  4 (data adierazteko)
  5 (denbora unitateekin)
  6 (diru unitateekin)
  7 (bestelako neurri unitateekin)
  · 8 iz
  · 9 zenbtz Asko. (dagokion sintagma beti mugagabean, eta aditza berez singularrean)
  10 hamaika bat gutxi gorabehera hamaika.
  11 hamaika-hamabi hamaika edo hamabi.
  12 hamaila mila
  13 hamaika milioi
  14 hamar-hamaika hamar edo hamaika.
hamaikagarren hamaikagarren (orobat hamekagarren g.er.) 1 ord zerrenda batean aurretik hamar dituena (11.). (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 cf hamaika 9.
hamaikako hamaikako iz hamaikak osaturiko taldea; eskuarki, futboleko taldea.
hamaikana hamaikana banatz bakoitzari hamaika, bakoitzak hamaika.
hamaikatxo hamaikatxo 1 askotxo.
  2 hamaikatxo bat
hamaiken hamaiken iz hamaika zati berdinetan banatu den zerbaiten zati bakoitza.
hamaiketako hamaiketako iz goizeko hamaikak aldean hartzen den otordu arina. ik hamarretako.
hamaka hamaka iz bertan lo egiteko edo atseden hartzeko sare zintzilikaria.
hamalau hamalau 1 zenbtz hamahiru eta bat, 14. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 (data adierazteko)
  4 (denbora unitateekin)
  5 (diru unitateekin)
  6 (bestelako neurri unitateekin)
  · 7 iz
  8 hamabi-hamalau hamabi edo hamalau.
  9 hamahiru-hamalau [ hamahiru edo hamalau.
  10 hamalau bat ( orobat hamalauren bat ) gutxi gorabehera hamalau.
  11 hamalau-hamabost hamalau edo hamabost
  12 hamalau-hamasei [ hamalau edo hamasei.
  13 hamalau mila
  14 hamalau milioi
hamalaudun hamalaudun iz sonetoa.
hamalaugarren hamalaugarren 1 ord zerrenda batean aurretik hamahiru dituena (14.). (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
hamalauko hamalauko 1 izond hamalauk osaturikoa.
  2 iz hamalauk osaturiko taldea.
hamalauna hamalauna 1 banatz bakoitzari hamalau, bakoitzak hamalau.
  2 hamalaunako izlag
hamar hamar 1 zenbtz bederatzi eta bat, 10. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 (data adierazteko)
  4 (ordua adierazteko)
  5 (denbora unitateekin)
  6 (diru unitateekin)
  7 (bestelako neurri unitateekin)
  · 8 iz
  9 bost-hamar bost edo hamar.
  10 hamar bat ( orobat hamarren bat ) gutxi gorabehera hamar.
  11 hamar-hamabi hamar edo hamabi.
  12 hamar-hamabost hamar edo hamabost.
  13 hamar-hamasei hamar edo hamasei.
  14 hamar-hogei hamar edo hogei.
  15 hamar mila
  16 hamar milioi
  17 zortzi-hamar zortzi edo hamar.
hamargarren hamargarren 1 ord zerrenda batean aurretik bederatzi dituena (10.). (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
hamarka hamarka adlag zenbait hamarreko dituen kopuruetan.
hamarkada hamarkada iz hamar urteko denbora bitartea. ik hamarraldi.
hamarkoiztu hamarkoiztu, hamarkoitz/hamarkoiztu, hamarkoizten da ad hamar aldiz handiago bihurtu.
hamarkote hamarkote iz hamarrek osaturiko taldea.
hamarna hamarna 1 banatz bakoitzari hamar, bakoitzak hamar.
  2 hamarnako izlag
hamarnaka hamarnaka (orobat hamarnazka) 1 adlag hamarnako multzoetan.
  2 hamarka, dozenaka.
  3 hamarnakako izlag
hamar hamarño
  1 hamarño bat adkor hamar bat
hamarraldi hamarraldi iz hamar urteko denbora bitartea. ik hamarkada.
hamarreko hamarreko 1 iz hamarrek osaturiko multzoa.
  2 hamar banakoko multzoa.
  3 hamarrena.
  4 bertso mota.
  5 arrosarioko hamar aleko zatia.
hamarren hamarren 1 iz hamar zati berdinetan banatu den zerbaiten zati bakoitza.
  2 (matematikan)
  3 (segundoarena)
  4 lurraren emaitzetatik Elizari (edo erregeri, jaunari...) eman behar zitzaion zatia.
hamarretako hamarretako iz goizeko hamarrak aldean hartzen den otordu arina. ik hamaiketako.
hamarrurte hamarrurte iz hamarraldia, hamarkada.
hamartar hamartar izond zenbaki, neurri edo pisu sistemez mintzatuz, zernahi maila, azpiko mailako hamar unitatez osatzen dena.
hamasei hamasei 1 zenbtz hamabost eta bat, 16. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 (data adierazteko)
  4 (ordua adierazteko)
  5 (denbora unitateekin)
  6 (diru unitateekin)
  7 (bestelako neurri unitateekin)
  · 8 iz
  9 hamabost-hamasei hamabost edo hamasei.
  10 hamalau-hamasei [ hamalau edo hamasei.
  11 hamar-hamasei hamar edo hamasei.
  12 hamasei bat ( orobat hamaseiren bat ) gutxi gorabehera hamasei.
  12a hamasei ehun mila eta seiehun.
  13 hamasei-hamazazpi [ hamasei edo hamazazpi.
  14 hamasei mila
  15 hamasei milioi
hamaseigarren hamaseigarren ord zerrenda batean aurretik hamabost dituena (16.).
hamaseiko hamaseiko iz hamaseirena.
hamaseina hamaseina banatz bakoitzari hamasei, bakoitzak hamasei.
hamaseiren hamaseiren 1 iz hamasei zati berdinetan banatu den zerbaiten zatietako bakoitza.
  2 final-hamaseiren lehiaketa bateko kanporaketa probetan, hogeita hamabi aurkari lehiatzen diren fasea.
hamazazpi hamazazpi 1 zenbtz hamasei eta bat, 17. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 (ordua adierazteko)
  4 (data adierazteko)
  5 (denbora unitateekin)
  6 (diru unitateekin)
  7 (bestelako neurri unitateekin)
  · 8 iz
  9 hamasei-hamazazpi [ hamasei edo hamazazpi.
  10 hamazazpi bat ( orobat hamazazpiren bat ) gutxi gorabehera hamazazpi.
  10a hamazazpi ehun mila eta zazpiehun.
  11 hamazazpi-hemeretzi [ hamazazpi edo hemeretzi.
  12 hamazazpi-hemezortzi [ hamazazpi edo hemezortzi.
  13 hamazazpi mila
  14 hamazazpi milioi
hamazazpigarren hamazazpigarren ord zerrenda batean aurretik hamasei dituena (17.).
hamazazpina hamazazpina banatz bakoitzari hamazazpi, bakoitzak hamazazpi.
hamazortzi hamazortzi ik hemezortzi.
hamburger hamburger ik hanburger.
hamikatu hamikatu 1 izond goseak ahuldua.
  2 (era burutu gisa)
  3 gose hamikatu
hamletar hamletar izond Hamletena, Hamleti dagokiona.
hammond hammond iz organo mota baten izena.
hamster hamster iz Europako karraskari txikia (Cricetus cricetus).
han han adlag toki hartan. ik hemen; hor. (ikus beheko konbinatorian han adizlagunaren agerraldi maizkoenak)
  1 han-hemenka adlag
  2 han-hemenkako izlag
hanbat hanbat ik hainbat.
hanburger hanburger ( orobat hamburger ) 1 iz hanburgesa.
  2 hanburger etxe
hanburgesa hanburgesa iz haragi xehatua bizigarriekin onduz egiten den xerra biribila eta laua; xerra horrekin egiten den ogitartekoa.
hanburgesategi hanburgesategi iz hanburgesa etxea.
hanburgeseria hanburgeseria iz hanburgesa etxea.
handi handi ( ; orobat haundi ) 1 izond ohiko tamaina edo gorabehera gainditzen duena.
  2 (ez-kontagarriekin: cf asko)
  3 (konparatiboa: cf gehiago)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagarri gisa)
  5 (nola adizlagunekin)
  6 (irain hitzekin)
  7 prestutasun, bikaintasun, maila garaikoa.
  8 (mugatua, harridura esaldietan)
  9 (-en atzizkiaren eskuinean, izen gisa) handitasuna.
  10 adiskide handi
  11 eri handi
  12 handi-aurki handiena.
  13 handi-handi
  13b handi-iritzi iz handiustea.
  14 handi-mandi izond pei handikia, jauntxoa.
  15 handi-mandikeria iz pei handi-mandiari dagokion egite gaitzesgarria.
  16 handi-txiki iz tamaina.
  17 hein handi batean neurri handi batean.
  18 neurri handi batean ik gorago 17.
  19 ur handi1 ur sakona.
  20 ur handi2 ibaia.
handiagotu handiagotu, handiago(tu), handiagotzen (orobat haundiagotu g.er.) 1 da/du ad handiago bihurtu. ik handitu1.
  2 (era burutua izeondo gisa)
handiarazi handiarazi, handiaraz, handiarazten du ad handitzera bihurtu.
handidun handidun izond (hitz elkarketaren bigarren osagai gisa) handikoa.
handientsu handientsu izond handientzaz betea.
handientza handientza iz maiestatea.
  handieria 1 izond handi-mandia.
  · 2 iz handi-mandiak.
handiespen handiespen iz handiestea.
handietsi handietsi, handiets, handiesten du ad goretsi, handitzat hartu.
handigura handigura 1 iz handinahia.
  2 handigurako izlag
  3 handigurazko izlag
handiguratsu handiguratsu izond handinahitsua.
handika handika1 adlag ezaugarri garrantzizkoenak baino ez aipatuz.
handika handika2 adlag (izen baten eskuinean) handietan.
handika handika3 ik handizka.
handikap handikap iz oztopoa.
handikapante handikapante izond ipar oztopatzailea.
handikapatu handikapatu izond ipar oztopatua.
handikeria handikeria (orobat haundikeria g.er.) iz handitasun gaitzesgarria.
handiki handiki1 1 iz bere ondasunengatik aginte edo itzal berezia duen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (izenondo gisa) bere ondasunengatik aginte edo itzal berezia duena.
handiki handiki2 adlag handikiro, handizki.
handikiro handikiro adlag handitasunez. ik handiro.
handikoi handikoi izond handizalea.
handikoiki handikoiki adlag era handikoian.
handikote handikote izond adkor handia.
handinahi handinahi ( orobat handi(-)nahi ) 1 iz handitasun irrika; handikeria irrika.
  · 2 izond handitasuna bilatzen duena; handikeriaren zale dena. ik handizale.
  3 (izan aditzarekin)
  4 (izen gisa)
  4 handinahiko izlag handinahia, handizalea.
handinahikeria handinahikeria iz handinahi gaitzesgarria.
handios handios (orobat handioso g.er.) hantustetsua.
handioskeria handioskeria iz hantustekeria.
handiputz handiputz izond adkor harroputza.
handipuzkeria handipuzkeria iz adkor harropuzkeria.
handipuztasun handipuztasun iz adkor handiputza denaren nolakotasuna.
handiro handiro adlag handiki. ik handiroki.
handiskula handiskula iz adkor letra larria.
handitasun handitasun (orobat haunditasun g.er.) 1 iz tamaina handikoa izateko nolakotasuna.
  2 tamaina.
  3 gorabehera edo ontasun handiko izateko nolakotasuna.
  4 (izenodoekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
handitsu handitsu 1 iz handitu mamitsua.
  · 2 izond handia.
handitu handitu1, handi(tu), handitzen ( orobat haunditu .) 1 da/du ad handi edo handiago bihurtu. ik handiagotu.
  2 (adinean)
  3 (ura: ik handi 19)
  4 (gauza abstraktuak)
  5 (hitz elkartuetan)
  6 (era burutua izenondo gisa)
handitu handitu2 1 iz handiturik agertzen den gorputz zatia. ik handitsu, hantura.
  2 (kolpe edo gaitz baten ondorioz)
handitxo handitxo izond adkor aski handia. ik handixko.
handitzaile handitzaile izond handitzen duena.
handitzar handitzar izond oso handia.
handitze handitze 1 iz handi edo handiago bihurtzea.
  2 (hitz elkartuetan)
handiuste handiuste 1 iz nork bere burua handiesteko joera. ik hantuste.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  · 4 izond bere burua handiesten duena.
  3 hed
  4 (izen gisa)
  5 handiusteko izlag
handiustekeria handiustekeria iz egite handiustea.
handixko handixko 1 izond handitxoa.
  · 2 (predikatu gisa)
handizale handizale izond handinahia.
handizka handizka 1 adlag kopuru handietan.
  2 handizkako izlag
handizkari handizkari iz handizkako saltzailea. ik maiorista.
handizkatu handizkatu, handizka(tu), handizkatzen egiaz den baino handiago bihurtu.
handizki handizki1 (orobat haundizki g.er.) 1 adlag handikiro.
  2 asko, oso, larriki.
handizki handizki2 iz handikia.
hangar hangar 1 iz hegazkinak gordetzeko eraikina.
  2 ipar aterpe hormaz itxi gabea.
hangotar hangotar (orobat hangotiar) iz hango biztanlea.
hangotu hangotu, hango(tu), hangotzen da ad hango bihurtu.
hanka hanka ( )1 iz zangoa; oina.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (animaliena)
  4 (bestelakoak)
  5 (hitz elkartuetan, lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, izenondo balioaz)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 ipar aldaka, mehaka.
  9 ez hanka (eta) ez buru
  10 hanka-arin (orobat hankarin) izond
  11 hanka egin alde egin.
  12 hanka azpi ik hankazpi.
  13 hanka hemendik interj alde hemendik.
  14 hanka-gorri (orobat hankagorri) izond hankak gorriak dituena. ik hankagorri.
  15 hanka hankari eman
  16 hanka-hezur berna hezurra.
  17 hanka-hutsik (orobat hankutsik) adlag oinetakorik gabe.
  18 hanka-joko (orobat hankajoko g.er.) zangoen higidura; ihes egitea.
  19 hanka-luze (orobat hankaluze) izond hankak luzeak dituena.
  20 hanka-makila
  21 hanka-motz (orobat hankamotz) izond herrena.
  22 hanka-oker ( orobat hankoker ) izond hankak okerrak dituena.
  23 hanka-punta oinaren punta.
  24 hanka sartu
  25 hanka-sartze (orobat hankasartze)
  26 hanka soinu (Ereduzko prosaren corpusean hankasoinu soilik)
  27 hanka-tarte (orobat hankatarte) ik hankarte.
  27a hanka-traba ik hankatraba.
  28 hanka-zabal (orobat hankazabal) izond hankak zabalak dituena.
  29 hanka-zabalik (orobat hankazabalik) adlag
  30 hanka-zain (orobat hankazain g.er.) zurda.
  31 hankaz aurrera
  32 hankaz goiti hankaz gora.
  33 hankaz gora (orobat hankazgora g.er.) adlag
  34 hanka zuztar (orobat hankazuztar) hanka giharrak.
  35 hanken gainean
  36 hanken artean ik hankarte.
  37 lau-hankako aberea ik hankabiko.
  38 lau hankan
  39 lau hankatan lau hankan.
  40 lau hanketan lau hankan.
  hankabakar ( ) izond hanka bakarra duena.
hankabako hankabako iz hankagabea.
hankabeltz hankabeltz izond hanka beltzak dituena.
hankabide hankabide (adkor: cf eskubide)
hankabiko hankabiko 1 izlag bi hanka dituena.
  2 iz gizakia.
hankademia hankademia (adkor: cf akademia)
hankadun hankadun izlag hankak dituena.
hankagabe hankagabe iz hankarik ez duena.
hankagorri hankagorri ( orobat hanka-gorri g.er.) 1 izond adkor heldugabea. ik hanka 14.
  · 2 iz umegorria.
hankajoko hankajoko ik hanka 18.
hankaluze hankaluze ik hanka 19.
hankamotz hankamotz ik hanka 20.
hankapalu hankapalu 1 iz adkor zurezko hanka.
  2 pl akuilu-makuiluak.
hankape hankape 1 iz hankazpia, oinazpia.
  2 hankapeko izlag
hankaperatu hankaperatu, hankapera(tu), hankaperatzen du ad hankapean hartu, menderatu.
hankarin hankarin ik hanka 10.
hankarte hankarte (orobat hanka-arte g.er.) 1 iz hanken artea. ik hanka 1; hanka 26; hanka 35.
  2 hankak biltzen diren gunea. ik iztape.
hankasartze hankasartze ik hanka 25.
hankasoinu hankasoinu ik hanka 26.
hankatarte hankatarte ik hanka 27.
hankatraba hankatraba (orobat hanka-traba) iz zangotraba. · irud/hed
hankatxo hankatxo iz hanka txikia.
hankatzar hankatzar iz hanka handia.
hankazabal hankazabal ik hanka 28.
hankazain hankazain ik hanka 30.
hankazgoratu hankazgoratu, hankazgora(tu), hankazgoratzen du ad azpikoz goratu.
hankazpi hankazpi ( orobat hanka azpi ) iz oinazpia. ik hankape.
hankeko hankeko iz arraunontzian, popako tostan dauden bi arraunlarietako bakoitza.
hankoker hankoker ik hanka 22.
hankutsik hankutsik ik hanka 17.
hanpadura hanpadura 1 iz hanpatzea.
  2 irud
hanpatsu hanpatsu izond hanpatasunez betea. ik hanpurutsu.
hanpatu hanpatu ( ), hanpa, hanpatzen 1 da/du ad puztu, bete; harrotu. ik hantu.
  2 irud
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (era burutua izen gisa) handitua.
hanpatuki hanpatuki adlag hanpatasunez, era hanpatuan.
hanpatuxko hanpatuxko adlag adkor hanpatu samar.
hanpatze hanpatze iz puztea, betetzea; harrotzea.
hanpurus hanpurus izond harroa, handiustea.
hanpuruskeria hanpuruskeria iz harrokeria, handiustekeria.
hanpuruski hanpuruski adlag
hanpurutsu hanpurutsu izond hanpatua, handiustea.
hantatze hantatze iz maizko harremanak izatea.
hantazio hantazio iz hantatzea.
hanteria hanteria iz hantatzea.
hantu hantu ( ), hant(u), hantzen 1 da/du ad hanpatu. ik hanpatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hantura hantura 1 iz gorputzaren zati bat, eritasunen baten ondorioz, hantzea edo handitzea.
  2 diru hantura inflazioa.
hantuste hantuste 1 iz handiustea. ik handikeria.
  2 izond handiustea. ik hantustetsu.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 hantusteko handiustekoa.
hantustekeria hantustekeria iz hantusteari dagokion egite gaitzesgarria.
hantustetsu hantustetsu izond hantustez betea, harroa.
hantustetu hantustetu, hantuste(tu), hantustetzen da ad handiuste bihurtu.
hantxe hantxe adlag han bertan. (ikus beheko konbinatorian hantxe adizlagunaren agerraldi maizkoenak)
hapataka hapataka adlag itsumustuan, arrapaladan.
haplotipo haplotipo iz ADNaren aldaera multzoa, elkarrekin heredatuak izateko joera dutena.
happening happening iz bat-batean eginiko ikuskizuna edo festa.
haptiko haptiko izond ukimenari dagokiona.
haptonomia haptonomia iz umekiarekiko komunikazio metodoa, amaren sabelean zeharko ukitzeaz gauzatzen dena.
har har 1 iz gorputz luzea, biguna, zilindro erakoa eta uzkurgarria duen animalia txikia; batez ere, gero intsektu bihurtzen dena. ik beldar, zizare.
  2 (izenondoekin)
  3 (mota adieraziz)
  3 irud
  4 (informatikan)
  5 errrotako atal bat.
  6 gatzari harra egin
  7 harra egin
  8 harrak gobernatzera (eraman, bidali) hil.
  9 kontzientziako har ( orobat kontzientziaren har )
  10 zeta har (orobat seda har)
hara hara (orobat harat) adlag toki hartara. ik hona; horra. (ikus beheko konbinatorian hara adizlagunaren agerraldi maizkoenak)
  1 hara-hona (orobat harat-honat)
  2 (izen gisa)
  3 harantz toki hartarantz. (ikus beheko konbinatorian harantz adizlagunaren agerraldi maizkoenak)
  4 haratago
haragi haragi 1 iz gizakiaren eta animalien gorputzaren zati mamitsua.
  2 (ugaztunena eta hegaztiena jaki gisa)
  3 (arrainena)
  4 giza gorputza ( -ren aurrez aurre)
  5 giza gorputza grinen egoitzatzat hartua.
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 haragitarako haragitako haragiko
  9 haragizko
  10 haragi bizitan bizian
  11 haragi egin ik haragitu.
  12 haragi euli
  13 haragi pilotatxo albondiga.
  14 haragi uzte
  15 haragi xerra
  16 harri eta haragi harri eta zur
haragidura haragidura iz haragizko egitura, mamia.
haragigabe haragigabe izond haragirik ez duena.
haragigabetu haragigabetu, haragigabe(tu), haragigabetzen 1 da/du ad haragia kendu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
haragijale haragijale izond/iz elikagaitzat haragia duena. ik karniboro.
haragikara haragikara izond haragi itxurakoa.
haragikeria haragikeria iz haragiaren atseginkerien gurari eragabea, haragizko bekatua. ik lohikeria.
haragiketa haragiketa adlag ipar haragi bila.
haragiki haragiki iz ipar haragia, okela.
haragikoi haragikoi izond haragikeriak menderatua dagoena.
haragikor haragikor izond haragikoia.
haragipen haragipen iz haragitzea.
haragitegi haragitegi ik harategi.
haragitsu haragitsu izond haragi asko duena. ik mamitsu; gihartsu.
haragitu haragitu ( ), haragi(tu), haragitzen 1 da ad haragi egin. ik haragiztatu.
  2 haragi bihurtu.
haragitze haragitze iz haragi egitea, haragi bihurtzea. ik haragiztatze.
haragizkotasun haragizkotasun iz haragizkoa denaren nolakotasuna.
haragizkotze haragizkotze iz haragizko bihurtzea.
haragiztatu haragiztatu ( ), haragizta, haragiztatzen 1 da/du ad haragitu.
  2 (era burutua izen gisa)
haragiztatze haragiztatze iz haragitzea.
harakai harakai iz haragitako gizenduriko aberea.
harakeikatu harakeikatu, harakeika, harakeikatzen du ad
harakin harakin iz haragia saltzen duen pertsona.
harakiri harakiri iz japoniar erritu suizidioa, sabela ganibet ukaldi batez irekitzean datzana.
harako harako 1 izlag (izen sintagama baten ezkerrean) hangoa, delakoa.
  2 (izena ezabaturik)
  3 izlag hara doan.
  4 harako hartan
haran haran 1 iz ibarra; ibar garaia.
  2 irud
haranalde haranalde iz harana.
haraneratu haraneratu, haranera(tu), haraneratzen da ad haranera joan.
harantz harantz ik hara 3.
  harategi ( orobat haragitegi ) iz haragia saltzen den denda.
harat-honat harat-honat ik hara 1.
haratu haratu, hara(tu), haratzen da du hara joan.
haratustel haratustel iz haragi ustela.
harbaila ** harbaila ** iz ipar
harbeltz harbeltz iz ikatz mota gogorra, beltz distiratsua.
harbide harbide iz harri bidea, harrizko bidea; harri landuz eginiko bidea, bide lauzatua. ik galtzada.
hardcore hardcore iz oso itxura gogorreko rock musika mota.
hardoitar hardoitar izlag/iz Hardoikoa, Hardoiri dagokiona; Hardoiko herritarra.
harea harea ( ) 1 iz kuartzozko ale xeheen multzoa. ik hondar.
  2 (eraikuntzan)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 harea erloju
hareatsu hareatsu izond harea asko duena; hareaz osatua. ik hondartsu.
hareatza hareatza 1 iz hareaz osatutako lurra. ik hondartza.
  2 zezen plazako erdialdeko biribilgunea.
hareharri hareharri (orobat hare-harri g.er.) iz harea-ale itsatsiz eratutako harria, erraz desegiten dena.
hareharritzar hareharritzar iz hareharri zati handia.
harem harem (orobat haren) 1 iz arabiar etxeko atala, emakumeak bizi direna.
  2 atal horretan bizi diren emakumeen multzoa.
harenga harenga ( orobat arenga g.er.) iz
harenganatu harenganatu, harengana(tu), harenganatzen da ad harengana joan.
hargailu hargailu 1 iz uhin elektromagnetikoak hartzeko gailua.
  2 (hitz elkartuetan)
hargin hargin 1 iz etxegintzan, harria eta kidekoak lantzeko ogibidea duen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (izenondo gisa)
  4 hargin beltz framazona, masoia.
  5 hargin lan1 harginak eginiko lana.
  6 hargin lan2 hargintza.
  7 hargin mutil harginaren laguntzailea.
hargindegi hargindegi iz hargintza lantegia.
hargingo hargingo iz hargintza.
hargintza hargintza 1 iz harginaren lanbidea.
  2 hargin lana.
hari hari 1 iz lihoz edo beste gai izpitsuren batez osatutako izpia edo izpi multzo bihurritua, luzea, mehea eta malgua.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (bestelako gaiez egina)
  6 (hitz elkartuetan)
  7 (arrantzan egiteko)
  8 (musika-tresnetan) ik korda 5; soka 8.
  9 (hitz elkartuetan)
  10 hed
  11 irud
  12 (hitz elkartuetan)
  13 lotura.
  14 (kontaketa batean, arrazoibide batean)
  15 torlojuetan eta kidekoetan, helize-antzean kiribilkaturiko irtenunea.
  16 -en harian -en ildotik, -en bidetik.
  17 -en harira -a dela-eta, -en ildotik
  18 burdin hari (orobat burdin-hari) ik alanbre.
  19 hari-harian
  20 hari-haritik
  21 hari izpi ik harizpi.
  22 hari mataza
  23 hari mutur
  24 harira etorri1 hizketa-gaia berriro hartu.
  25 harira etorri2 hizketa-gaira egoki etorri.
  26 orratzetik hari(ra) ipar burutik burura.
haridun haridun izlag hariko.
harigabe harigabe ( Ereduzko prosaren corpusean hari gabe soilik) 1 izond haririk ez duena.
  2 harigabeko izlag harigabea.
harigile harigile iz haria egiten duen pertsona.
harik eta harik eta ( ) arte postposizioaz amaitzen diren denborazko esaldien hasieran, indargarri gisa edo, ezartzen den esapidea.
  2 (beste postposizio batzuez)
haril haril iz haria bilduz egindako bola. ik harilko; mataza.
harildu harildu, haril(du), hariltzen du ad ardatzean edo haril bat eginez haria bildu. ik harilkatu.
harilka harilka iz
harilkatu harilkatu, harilka, harilkatzen da/du ad harildu.
harilkatze harilkatze iz ardatzean edo haril bat eginez haria biltzea.
harilko harilko iz harila.
hariteria hariteria iz hari multzoa.
haritsu haritsu izond hari edo zuntz asko duena.
haritxo haritxo iz hari txikia edo mehea.
haritz haritz ( orobat haitz g.er.) 1 iz pagoaren familiako zuhaitza, zur onekoa, hosto erorkor eta gingildunak dituena, fruitutzat ezkurra ematen duena (Quercus pedunculata, Q. petrea)
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (erkaketetan)
  5 haritzaren zura.
haritzaga haritzaga iz hariztia.
haritzondo haritzondo (orobat haritz ondo) iz haritza.
harizpe harizpe iz haritzaren azpia.
harizpi harizpi (orobat hari izpi) iz hari fin baten itxurako izpia.
hariztegi hariztegi (orobat haiztei) iz hariztia.
harizti harizti iz haritz oihana, haritz landatu diren lur saila.
harjo harjo izond harrak joa.
harjotu harjotu izond harjoa.
harkaitz harkaitz 1 iz haitza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (erkaketetan)
  6 harkaitz zulo haitzuloa.
harkaitzarte harkaitzarte iz haitzartea.
harkaitzondo harkaitzondo iz harkaitza.
harkaizpe harkaizpe iz haizpea.
harkaizti harkaizti iz harkaitz asko dagoen tokia edo aurkintza.
harkaiztsu harkaiztsu izond harkaitz asko dagoena.
harkaskar harkaskar iz harkoskorra.
harki harki iz frantses kolonizatzaileen armadako milizia berezi bateko kide zen arabiar gudaria.
harkor harkor izond abegikor.
harkoskor harkoskor (orobat harkozko) iz harri-koskorra. ik hartxintxar.
harlan harlan iz hargin lana. ik harrilan.
harlandu harlandu 1 iz landuriko harria.
  2 harlanduzko izlag
harlandutzar harlandutzar iz landuriko harritzarra.
harlangaitz harlangaitz iz harri landugabea.
harlauza harlauza 1 iz harrizko lauza, lauza.
  2 (hilobietan)
harlehio harlehio iz harrizko lehioa.
harma harma ik arma.
harmaila harmaila (orobat harmail g.er.) 1 iz harrizko maila edo jarleku modukoa.
  2 (harrizkoa ez dena)
  3 pl ik harmailadi.
  4 irud
  5 harmailetan gora/behera
harmailadi harmailadi iz harmaila multzoa, harmailak.
harmailadun harmailadun izond harmaila duena; harmailak dituena.
harmarri harmarri ik armarri.
harmatu harmatu ik armatu.
harmen harmen 1 iz hartzea.
  2 (filosofian)
harmonia harmonia 1 iz osotasun bat eratzen duten gauza edo zatien elkar hartze egokia.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (musikan)
  6 (fonetikan)
  7 ipar musika banda.
  8 harmonian
  9 harmoniaz
  10 harmoniazko
harmoniatsu harmoniatsu ( orobat harmoniotsu ) izond harmoniaz betea.
harmoniatsuki harmoniatsuki adlag harmoniaz.
harmonika harmonika iz ahoko soinua.
harmoniko harmoniko 1 izond harmoniaren araberakoa.
  2 izond/iz akustikan, maiztasunez edo hotsez mintzatuz, oinarrizko maiztasunaren maiztasun multiploa dena edo duena.
  3 ez-harmoniko
harmonium harmonium ( orobat harmonio ) iz organoaren kideko musika tresna, hodien ordez mihiak dituena.
harmonizatu harmonizatu, harmoniza, harmonizatzen 1 du ad egokitu, adostu.
  2 (orobat harmonisatu) musikan, doinu bat dagozkion akordeez hornitu.
  3 fonetikan, bokal harmonia gertatu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
harmonizatze harmonizatze iz musikan, doinu bat dagozkion akordeez hornitzea.
harmonizazio harmonizazio 1 iz harmonizatzea, egokitzea, adostea.
  2 (musikan)
harmora harmora iz horma.
haro haro iz ipar oihua, zarata.
harpa harpa ( orobat arpa g.er.) 1 iz musika tresna handia, hiruki formakoa, bi eskuez jotzen diren hariak dituena.
  2 harpa jo1
  3 harpa jo2 adarra jo, iseka egin.
  4 harpa-jotzaile1 (orobat jole eta joile) iz harpa jotzen duen musikaria. ik harpalari.
  5 harpa-jotzaile2 (Ereduzko prosaren corpusean harpajole soilik) izond isekaria.
  6 harpa-jotze
harpajole harpajole ik harpa 5.
harpalari harpalari iz harpa jotzen duen musikaria.
harpatxo harpatxo iz harpa txikia.
harpe harpe 1 iz hartzuloa, harkaizpeko barrunbe edo aterpea.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan)
harpetxo harpetxo iz harpe txikia.
harpide harpide iz harpidetza.
harpidedun harpidedun 1 iz (zerbaiten) harpidea hartzen duen pertsona.
  2 harpidedun egin
harpidetu harpidetu, harpide(tu), harpidetzen da/du ad harpidetza hartu.
harpidetza harpidetza 1 iz epeka argitaratzen den aldizkari edo kideko bat erosteko izena ematea; izen emate horri dagokion diru saria. ik harpide; abonamendu.
  2 akzioak eta kidekoak erosteko dokumentuak izenpetzea.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
harrabots harrabots 1 iz zarata. ik herots.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
harrabotsu harrabotsu izond zaratatsua.
harraize harraize iz Aizkorritik datorren haizea.
harralde harralde iz harkaiztia.
harraldi harraldi (orobat hartualdi) iz aipatzen dena hartzen den aldi bakoitza.
harramantza harramantza iz ipar harrabots edo iskanbila handia.
harramaskada harramaskada iz harramazka.
harramazka harramazka 1 iz larruazaleko urratu ez sakona. ik atzaparkada.
  2 harramazka egin
harramazkatu harramazkatu, harramazka(tu), harramazkatzen 1 du ad harramazka egin, atzaparkatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
harrapaezin harrapaezin izond ezin harrapatuzkoa.
harrapagailu harrapagailu iz animaliak harrapatzeko tresna.
harrapagaitz harrapagaitz izond ia ezin harrapatuzkoa.
harrapaka harrapaka 1 adlag arrapaladan.
  2 harrapatzen.
harrapakari harrapakari izond/iz harrapaketan edo harrapakerian ibiltzen dena.
harrapakatu harrapakatu, harrapaka(tu), harrapakatzen du ad harrapatu, lapurtu; indarkeriaz eta harrapaka (hiri, etxe bat) bere ondasunez biluzi. ik arpilatu.
harrapakatze harrapakatze iz harrapatzea, lapurtzea; indarkeriaz eta harrapaka (hiri, etxe bat) bere ondasunez biluztea.
harrapakeria harrapakeria iz harrapatze gaitzesgarria edo doilorra; harrapakatzea.
harrapaketa harrapaketa ( ) 1 iz indarrez harrapatzea; harrapatzea.
  2 (animaliena)
  3 irud
  4 atzitzea.
  5 (ibilgailu batek oinezkoa)
  6 harrapaketan adlag jolaskideak harrapatzean datzan jolasean arituz.
harrapaketari harrapaketari iz harrapaketan ibiltzen dena. ik harrapakari.
harrapakin harrapakin 1 iz harrapatzen den ondasuna.
  2 harrapatzen den animalia.
  3 irud
harrapakintza harrapakintza iz harrapaketa.
harrapaleku harrapaleku iz
harrapari harrapari 1 izond harrapatzen duenetik bizi dena.
  2 hed
  3 (izen gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
harraparitza harraparitza iz harrapariaren jarduna.
harrapatu harrapatu ( ), harrapa, harrapatzen 1 du ad lapurtu, ebatsi, bortxaz baliaturik.
  2 atzeman, atzitu. (bizidunak biziduna)
  3 (bizidunak zerbait)
  4 (zerbaitek bizidun bat)
  5 (zerbaitek beste zerbait)
  6 (gaitzak-edo norbait)
  7 (norbaitek gaitz edo kideko bat)
  8 (modua adieraziz)
  9 (bestelakoak)
  10 (era burutua izenondo gisa)
  11 azpian harrapatu
  12 dabilen bideak harrapatu (norbait)
  13 ezin harrapatuzko
harrapatzaile harrapatzaile 1 iz harrapatzen duen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
  ·3 izond harrapatzen duena.
harrapatze harrapatze iz atzitzea; lapurtzea.
harrapazka harrapazka ( ) 1 adlag harrapaka, arrapaladan. ik harrapaka.
  2 harrapazkako izlag
harrarazi harrarazi, harraraz, harrarazten 1 dio ad hartzera behartu
  2 (aditz elkartuetan bigarren osagai gisa)
harrarte harrarte 1 iz haitzartea.
harraska harraska ( ) 1 iz sukaldean baxera garbitzeko erabiltzen den aska modukoa, harrizkoa nahiz beste gai batezkoa. ik harri 6; harriko 2.
  2 arropa jotzeko eta garbitzeko erabiltzen den aska mudokoa.
  3 harraskakoa mug harrikoa.
harraskailu harraskailu iz harraskatzeko gailua.
harraskari harraskari
  1 zeru-harraskari etxe-orratza.
harraskatu harraskatu, harraska, harraskatzen du ad Hatz egin; igurtzi, karrakatu.
harrastaka harrastaka ik arrastaka.
harreman harreman ( orobat hartueman ) 1 iz nolabaiteko elkartrukeren edo elkar eragiteren bat gertatzen den lotura, pertsonen edo pertsona multzoen artekoa. ik erlazio.
  2 (izenondoekin)
  3 (aditzaren objektu gisa)
  3 lotura.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagarri gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagarri gisa)
  6 harreman hauste
  7 harremanetan egon
  8 harremanetan jarri
  9 harremanetan sartu
harremanatu harremanatu ik harremandu.
harremandu harremandu, harreman(du), harremantzen ( orobat harremanatu ) da/du ad harremanetan egon, lotura izan. ik harremanetaratu.
harremanetaratu harremanetaratu, harremanetara(tu), harremanetaratzen da ad harremanetan egon, lotura izan. ik harremandu.
harrera harrera ( ) 1 iz hartzea.
  2 (norbaitek beste norbait) bere etxean, lagunartean... hartzea, ostatu, laguntza edo babesa emateko.
  3 hartze zeremonia.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 gizarte ekintzan, gurasorik ez duena edo gurasoekin ezin bizi dena, edo baliabiderik ez duen etorkina hartzea.
  7 harreralekua.
  8 harrerako iz harreralekukoa. ik harrerazain.
  9 familia harrera
  10 harrera bulego
  11 harrera egin1
  12 harrera egin2 (liburu edo kideko batean)
  13 harrera egin3 (gizarte ekintzan)
  14 harrera etxe (orobat etxebizitza)
  15 harrera familia
  16 harrera gela (orobat harreragela)
  17 harrera mahai
  18 harrera zentro
harreragela harreragela ik harrera 16.
harreragile harreragile 1 iz harrera egiten duen pertsona.
  2 harrera egiten duena.
harreragune harreragune 1 iz hoteletan-eta, harrera aretoa, harreralekua.
  2 harrera puntua.
  3 eguneko harreragune (gizarte ekintzan)
harreraleku harreraleku (orobat harrera-leku) 1 iz etxe batean, bisitariak hartzeko lekua.
  2 (hotel batean)
harreratoki harreratoki ( Ereduzko prosaren corpusean soilik harrera-toki) iz harreralekua.
harrerazain harrerazain iz hoteletan-eta, harreragunean lan egiten duen pertsona.
harresi harresi 1 iz harrizko murru edo hesia, batez ere itxitura bat eratzen duena.
  2 (izenondo eta izelagunekin)
  3 harrizko horma.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 hed
  7 irud
harresidun harresidun izond harresia duena; harresiak dituena.
harresipe harresipe iz harresiaren azpialdea.
harresitu harresitu, harresi(tu), harresitzen 1 du ad harresi batez itxi edo babestu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
harresitzar harresitzar iz adkor harresi handia.
harrespil harrespil iz Neolito Aroko hileta-oroigarria, lurrean gune biribil bat mugatzen duten menhirrez osatua.
harrezkero harrezkero 1 adlag aipatu den une edo denboraz gero.
  2 harrezkeroko izlag
  3 harrezkeroztik adlag
harri harri ( ) 1 iz mea materia gotorra, lurrazalean masa trinkoetan aurkitzen dena.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan, lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan, bigarren osagai gisa)
  6 (erkaketetan)
  7 harraska. ik harriko 2.
  8 ale larriko kazkabarra, harri erauntsia.
  9 giltzurrinetako, bixikako edo gernubideetako gogorgunea.
  10 haxix zatia.
  11 harri jasotzaileak erabiltzen duten harri landuzko atala.
  12 izotz puska.
  12a arg granada.
  13 harrizko harriz eginikoa.
  14 behaztopa harri
  15 bideko harri beltza
  16 dema harri
  17 filosofoen harri alkimistek erabiltzen zuten gaia, metalak eta beste zenbait gai urre bihurtzen saiatzeko.
  18 galtzada harri (orobat galtzadarri)
  19 harri-altxatzaile harri-jasotzailea.
  20 Harri Aro
  21 harri batek bi aldiz jo
  22 harri batez bi kolpe harri batez bi txori
  23 harri batez bi txori
  24 harri bihurtu ik harritu 3.
  25 harri bizi
  26 harri egonda/eginik ik harritu.
  27 harri-erauntsi ik beherago 33; ik harriabar.
  28 harri eta belarri harri eta zur.
  29 harri eta zur erabat harriturik.
  30 harri filosofal filosofoen harria.
  31 harri-gaitza
  32 harri kuadro apustuetako harria prisma formakoa.
  33 harri-jasa (orobat harrijasa) harri-erauntsia. ik beherago 27
  34 harri-jasotzaile (orobat harrijasotzaile g.er.)
  35 harri jasotze
  36 harri kosko harri koskorra.
  37 harri koskor ( orobat harrikoxkor eta harrikozkor )
  38 harri lore ik kuartzo.
  39 harri preziatu
  40 harri tailu harrizko tailua.
  41 harri troka
  42 harri txintxar hartxintxarra.
  43 harriz harri
  44 izkin harri
  45 lehen harria jarri/pausatu
harriabar harriabar iz ale larriko txingorra, harri-erauntsia.
harriaga harriaga iz leku harritsua.
harrialdi harrialdi iz harrimena, ustekabea.
harrialdura harrialdura iz harrimena.
harriarazi harriarazi, harriaraz, harriarazten du ad harritzera behartu.
harriarte harriarte (orobat harri arte) iz harri arteko tokia. ik harri 1.
harribil harribil iz harri biribila.
harribitxi harribitxi ( orobat harri bitxi ) 1 iz bere tasun bereziengatik oso baliozkoa den harria.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan)
harridura harridura 1 iz harrimena.
  2 (aditzaren objektu gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 harriduraz adlag
  6 harridurazko izlag
  7 harridura-ikur harridura marka.
  8 harridura-marka
  9 harridura-zeinu harridura marka.
  10 harriduraren harridura
  11 harriduraren harriduraz
  12 harridurari harridura
harriduri harriduri iz harrizko irudia.
harrigarri harrigarri 1 izond harritzen duena, harrimena sortzen duena.
  2 (izan da aditzarekin)
  3 (aditz laguntzailea ezabaturik)
  4 (bestelako aditzekin)
  · 5 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa)
  · 6 iz harritzen duen gauza.
  7 (adizlagun gisa) ik harrigarriro; harrigarriki.
  8 harrigarri(a) egin zaio ad harrigarria gertatu.
  9 harrigarri(a) gertatu zaio ad
  10 harrigarriko izlag ipar harrigarrizko.
  11 harrigarrizko izlag
harrigarridun harrigarridun izond harrigarrikoa.
harrigarriki harrigarriki adlag era harrigarrian. ik harrigarriro; harrigarri 7.
harrigarriro harrigarriro adlag era harrigarrian. ik harrigarriki; harrigarri 7.
harrigarritasun harrigarritasun iz harrigarria denaren nolakotasuna.
harrigiltza harrigiltza iz giltzarria.
harrika harrika 1 adlag harriak jaurtiz.
  2 zerbait harrika bota1
  3 norbait harrika bota2
  4 harrika eman ik harrikatu.
  5 harrika hartu
harrikada harrikada 1 iz harri ukaldia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 harri ukaldi batek ibiltzen duen tartea
harrikaldi harrikaldi iz harri jasa · irud
harrikari harrikari iz harrikatzailea.
harrikatu harrikatu, harrika(tu), harrikatzen 1 du ad harrika eman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
harrikatz harrikatz iz izadian harri eran aurkitzen den ikatza, hiru laurden baino gehiago karbonoa dena. ik ikatzarri.
harrikatzaile harrikatzaile izond harrikatzen duena. ik harrikari.
harriko harriko 1 iz baxera garbitzea.
  2 harraska. ik harri 7.
  3 harrikoa egin1 baxera garbitu.
  4 harrikoa egin2 arropa harrian garbitu.
  5 harrikoa egin2 irud/hed
harrikoxkor harrikoxkor, harrikozkor ik harri 36.
harrilan harrilan iz harrian eginiko eskultura.
harrimen harrimen iz harrigarria denak eragiten duen zirrara. ik harridura; harritze.
harrimuga harrimuga iz mugarria, harrizko muga.
harripauso harripauso iz ur-laster bat igarotzeko ezarriak diren harrietako bakoitza.
harripe harripe 1 iz harrien azpia.
  2 harripean harrien azpian.
harripila harripila iz harriz eginiko pila.
harrirudi harrirudi iz harrizko irudia.
harritarte harritarte iz harriartea.
harritasun harritasun1 iz harri izateko nolakotasuna.
harritasun harritasun2 iz harrimena.
harritsu harritsu izond harri asko dagoena, harria ugari duena.
harritu harritu ( ), harri(tu), harritzen 1 da ad zer esan edo zer egin jakin gabe gelditu.
  · 2 du ad zer esan edo zer egin jakin gabe utzi.
  · 3 da ad harri bihurtu. ik petrifikatu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 harritua harriturik, harrituta.
  6 harriturik harritua, harrituta.
  7 harrituta harritua, harriturik.
  8 harrituxe harritu xamar.
  9 harritzeko izlag
  10 harrituarena egin.
  11 harritzeko izan da ad
  12 harritzekoa iruditu
  13 harritzekoa izan da ad
  14 (aditz laguntzailea ezabaturik)
harritxo harritxo 1 iz harri txikia.
  2 haxix zatitxoa. ik harri 10.
harritza harritza iz harri asko dagoen lekua.
harritzar harritzar ( orobat harri tzar ) iz adkor harri handia.
harritze harritze iz zer esan edo zer egin jakin gabe gelditzea. ik harrimen.
harrixabal harrixabal iz harri zapala.
harrixka harrixka iz harritxoa.
harriztatu harriztatu, harrizta, harriztatzen ( orobat harristatu ) 1 du ad harriz zolatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
harrizu harrizu izond harritsua.
harro harro 1 izond hantustez betea. (izakiei buruz)
  2 (gauzei buruz)
  3 barnean hutsune asko duena, trinkotasunik gabea.
  4 irud hazia, tentea.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 (erkaketetan)
  8 (izen gisa)
  9 (adizlagun gisa) harrokeriaz, harrotasunez.
  10 (adizlagun gisa) harroturik, tenteturik.
  11 harro bai harro
  12 harro egon
  13 harro izan da ad
  14 harro-harro adlag
harroaldi harroaldi 1 iz harrokeriazko unea, harrokeriazko bolada.
  2 harrotzea, astinaldia.
harroarazi harroarazi, harroaraz, harroarazten du ad harrotzera behartu.
harrobi harrobi 1 iz harria ateratzen den tokia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud (gauzei buruz)
  5 irud (pertsonei buruz) ik haztegi 2.
harrobiburu harrobiburu iz harrobi bateko langileen burua.
harrobide harrobide iz harrotzeko motiboa.
harrobio harrobio iz arrabioa.
harrogarri harrogarri iz harrotzen duena.
harroin harroin 1 iz zutarria. ik pilare.
  2 oinarria.
  3 (errugbian)
  4 harroin gain
harroka harroka ik arroka.
harrokatsu harrokatsu ik arrokatsu.
harrokeria harrokeria 1 iz harrotasun gaitzesgarria.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat harrokeri)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 harrokerian adlag
  6 harrokeriaz adlag
  7 harrokeriazko izlag
harrokeriatxo harrokeriatxo iz harrokeria txikia.
harroki harroki 1 adlag harrokeriaz, harrotasunez. ik harro 9.
  2 cf harro 3.
harrokiro harrokiro adlag harroki.
harrolio harrolio iz petrolioa.
harropoztasun harropoztasun iz harrotasunezko poztasuna.
harropoztu harropoztu, harropoz(tu), harropozten da/du ad harrotasunez poztu.
harroputx harroputx izond adkor harroputza.
harroputz harroputz izond pertsonez mintzatuz, harroa, handiustekoa.
harropuxkeria harropuxkeria iz adkor harropuzkeria.
harropuxtu harropuxtu, harroputx/harropuxtu, harropuxten 1 da ad adkor harropuztu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
harropuzkeria harropuzkeria iz harroputzari dagokion ekintza gaitzesgarria.
harropuzki harropuzki adlag harropuzkeriaz. ik harropuzkiro.
harropuzkiro harropuzkiro adlag harropuzki.
harropuztu harropuztu, harroputz/harropuztu, harropuzten 1 da ad harropuzkeriaz bete.
  · 2 du ad
harrosko harrosko ik harroxko.
harrotasun harrotasun 1 iz harroaren, hantustetsuaren nolakotasuna edo izaera.
  2 (izenondoekin)
  3 cf harro 3.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 harrotasunez adlag
  7 harrotasunezko izlag
harrotsu harrotsu iz harroa.
harrotu harrotu, harro(tu), harrotzen 1 da ad harro bihurtu.
  · 2 du ad
  3 da/du ad hazi, tentetu. cf harro 4. (fisikoki)
  4 irud
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 (era burutua izen gisa) harroaldia.
  7 bazterrak harrotu ezinegona, eztabaida piztu.
  8 hautsa(k) harrotu1
  9 hautsa(k) harrotu2 ezinegona, eztabaida piztu.
harrotzaile harrotzaile iz aipatzen dena harrotzen duen pertsona.
harrotze harrotze iz hastinaldia.
harroxkilo harroxkilo (Ereduzko prosaren corpusean harroskilo soilik) izond pei harroxkoa.
harroxko harroxko (orobat harrosko g.er.) 1 izond harrotxoa.
  2 cf harro 4.
  3 (izen gisa)
  4 (adizlagun gisa)
harroxkokeria harroxkokeria iz harroxkoaren ekintza gaitzesgarria.
harroxkotu harroxkotu, harroxko(tu), harroxkotzen da ad harroxko bihurtu.
hartaratu hartaratu, hartara(tu), hartaratzen 1 da/du ad hartara heldu, eraman edo behartu.
  2 hartaraz gero(z), hartaratuz gero; harrezkero.
hartaraz hartaraz ik hartaratu 2.
hartu hartu, har, hartzen 1 du ad norbaitek bere eskuan (zerbait) jarri, erabiltzeko, edukitzeko edo hartaz jabetzeko. ant utzi.
  2 norbaitek bereganatu edo eskuratu. (zerbait)
  4 (norbait)
  5 (era adieraziz)
  6 zerbaiti lotu (erabiltzeko)
  7 (norbaitek) bere gorputzean barneratu.
  8 zerbaiten edo norbaiten jabe edo edukitzaile bihurtu, bereziki bortxaz.
  9 zerbaiten pairatzaile gertatu.
  10 harrera egin, errezibitu.
  11 (-tzat atzizkiaz)
  12 (era burutua izenondo gisa)
  13 ahotan hartu
  14 aintzat hartu
  15 arta hartu
  16 arnasa hartu
  17 atseden hartu
  18 atxilo hartu
  19 aurrea hartu
  20 azpian hartu
  21 begitan hartu
  22 elkar hartu
  23 errentan hartu
  24 esku hartu parte hartu
  25 gaina hartu
  26 gogoan hartu gogoratu; kontuan hartu.
  26a hartu-utzika hartuz eta utziz.
  27 hats hartu
  28 hautsak hartu
  29 hitza hartu
  30 jai hartu
  31 kargu hartu (norbaiti) erantzuki egin, errieta egin.
  32 kontuan hartu (orobat kontutan hartu g.er.)
  33 lo hartu
  34 loak hartu ik loakartu.
  35 mendean/menpean hartu
  36 zerbaiti neurria hartu
  37 ontzat hartu
  38 parte hartu esku hartu.
  39 preso hartu
  39a sosegu hartu
  40 su hartu1
  41 su hartu2 irud
hartualdi hartualdi ik harraldi.
hartueman hartueman ik harreman.
hartuera hartuera iz hartzea. ik harrera. (aditz osagaiaz)
hartune hartune 1 iz korronte bat hartzen edo konexio bat egiten den gunea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 hartzeko unea.
hartxintxar hartxintxar iz harri-koskor txikia, ale baten tamainakoa.
hartxo hartxo iz har txikia.
hartxori hartxori iz araba-zozoa, txori mota.
hartxuri hartxuri ik harzuri.
hartz hartz 1 iz ugaztun haragijalea, ile sarri eta luzekoa, ibiltzean oin zola osoa lurrean jartzen duena (Ursus).
  2 (izenondo edo izenlagunekin)
  3 hartz itxurako panpina.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (izar multzoei buruz)
  7 (erkaketetan)
  8 hartz arre
  9 Hartz Nagusi Hartz Handia.
  10 Hartz Handi
  11 hartz-kume/ume
  12 Hartz Txiki
  13 hartz zuri hartz ile-zuria, lur guztiz hotzetan eta ur izoztuetan bizi dena, arrea baino handiagoa (Thalarctos maritimus).
  14 panda hartz
  15 Urrezko Hartz
hartzaile hartzaile (orobat hartzale g.er.) 1 iz hartzen duena.
  2 (izen baten eskuinetara)
  3 (sexu harremanetan)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 esku-hartzaile iz
  7 kontu-hartzaile iz
  8 parte-hartzaile ( orobat partehartzaile g.er. eta parteartzaile g.er.) iz parte hartzen duen pertsona. ik partaide; partalier.
  24 (izenondo gisa)
hartzaileria hartzaileria iz hartzaile multzoa.
hartzara hartzara (orobat harzara) adlag goi berriro, berriz.
hartzatxo hartzatxo iz hartz txikia.
hartze hartze 1 iz bereganatzea.
  2 harrera.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 esku hartze ik beherago 6.
  5 hartze izan eskubide izan, merezi izan.
  6 parte-hartze ( orobat partehartze g.er.) ik partaidetza.
hartzedun hartzedun iz hartzekoduna.
hartzeke hartzeke adlag hartu gabe.
hartzeko hartzeko iz norbaitek bere alde duen diru kopurua. ant zor.
hartzekodun hartzekodun 1 iz hartzekoa duena; dirua zor zaion pertsona edo erakundea. ik hartzedun. ant zordun.
  2 (izenondo gisa)
hartzidura hartzidura iz hartzitzea, altxatzea.
hartzigarri hartzigarri 1 izond/iz hartzi daitekeena.
  · 2 iz hartzitzen duen zera.
hartzitu hartzitu, hartzi, hartzitzen 1 du ad gai organikoez mintzatuz, beste gai batek eraginik eraldatu.
  2 irud
  3 (era burutua izenondo gisa)
hartzulo hartzulo iz haitzuloa.
harzara harzara ik hartzara.
harzuri harzuri ( orobat hartxuri ) iz alabastroa.
has has izond
  1 (izen bati elkartua, bigaren osagai gisa, “hutsik” esanahiaz eta elkarketak adizlagun balioa duela)
hasarazi hasarazi, hasaraz, hasarazten du ad hastera behartu.
hasarre hasarre ik haserre.
hasarretu hasarretu ik haserretu.
hasbehera hasbehera iz arnasa jaurtitzea. ik hasperen.
hasbeheraka hasbeheraka adlag arnasa jaurtiz. ik hasperenka.
hasbeheratu hasbeheratu, hasbehera(tu), hasbeheratzen du ad Hasbehera egin. ant hasgoratu.
hasberri hasberri ik hasiberri.
hasera hasera ik hasiera.
haserraldi haserraldi ik haserrealdi.
haserrarazi haserrarazi ik haserrearazi.
haserre haserre ( orobat hasarre ) 1 iz batere atsegin edo gogoko ez denak eragiten duen pozgabetasunezko egoera edo sentimen ageria.
  2 (izenondoekin)
  3 (aditzaren objektu edo subjektu gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  · 5 izond haserretua, haserreak hartua.
  · 6 adlag haserreturik.
  7 haserrez haserre.
  8 haserre egin errieta egin.
  9 haserre egon
  10 haserre-gorritu
  11 haserre-haserre adlag
  12 haserre izan
  13 haserrearen haserrez.
haserrealdi haserrealdi (orobat haserraldi g.er.) iz haserretasunezko une edo bolada.
haserrearazi haserrearazi, haserrearaz, haserrearazten du ad haserretzera behartu. ik haserretu 3.
haserrebide haserrebide iz haserretzeko motiboa; haserretzeko bidea.
haserregaitz haserregaitz izond nekez haserretzen dena.
haserregarri haserregarri izond haserrearazten duena.
haserrekoi haserrekoi izond haserrekorra.
haserrekor haserrekor 1 izond haserretzeko joera duena. ik suminkor.
  2 haserrea adierazten duena.
haserretasun haserretasun iz haserre bizia edo gogorra. ik suminkortasun.
haserreti haserreti izond haserrekorra.
haserretu haserretu ( orobat hasarretu ), haserre(tu), haserretzen 1 da ad haserreak hartu.
  2 (adizlagun batekin)
  · 3 du ad haserrearazi.
  4 (era burutua izenondo gisa)
haserretxo haserretxo iz haserre arina.
haserretzaile haserretzaile izond haserretzen duena.
hasgora hasgora iz arnasa hartzea, arnasgora.
hasgoratu hasgoratu, hasgora(tu), hasgoratzen da ad hasbehera egin. ant hasbeheratu.
hasi hasi, has, hasten 1 du ad hasiera eman.
  2 (aditz laguntzailea ezabaturik)
  · 3 da du aipatzen denaren lehen uneak gertatu. (osagarria beste aditz bat era ez burutuan)
  4 (aditz ez burutuaren kideko adizlagunekin)
  5 (bestelako adizlagunekin)
  6 (osagarria ezabaturik)
  7 (aditz laguntzailea ezabaturik)
  8 (osagarria eta aditz laguntzailea ezabaturik)
  9 (esaten dena adieraziz)
  10 (jardunbidearen hasiera eta amaiera adieraziz; ik beherago 13)
  11 ez izatetik izatera igaro. (hirugarren pertsonan)
  · 12 (zeruko gertakariei buruz) du eta da (g.er.) ad
  13 hasi eta buka
  14 hasi-hasieratik
  15 hasi-masi iz
  16 hasi-masiko izond
  17 hasian hasi behin hasita gero.
  18 hastear
hasiberri hasiberri ( orobat hasi berri eta hasberri ) 1 izond duela denbora gutxi hasi dena.
  2 (izen gisa)
  3 hasiberritan ( orobat hasi berritan )
  4 hasiberritako (orobat hasi berritako) izlag
hasibide hasibide iz hasiera.
hasidismo hasidismo iz judaismoaren erlijiozko higikunde baten izena.
hasiera hasiera ( orobat hasera ) 1 iz hastea; (segida, sail edo hedadura batean) lehenik datorrena edo lehenik ikusten dena, lehen zatia. ik hastapen.
  2 (leku-denborazko atzizkiekin; ik beherago 8)
  3 (leku-denborazko atzizkiekin, -en edo -ko atzizkiaren eskuinean)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (errepikaturik)
  7 (H larriarekin) Bibliako lehen liburua. ik genesi 2.
  8 hasierako izlag
  9 hasiera batean
  10 hasiera bateko izlag
  11 hasiera eman
  12 hasieratik bukaeraraino
hasieratu hasieratu, hasiera(tu), hasieratzen du ad hasiera eman.
hasikin hasikin 1 iz uzten edo kidekoen lehen emaitza edo fruitua.
  2 irud
hasle hasle izond zerbait hasten duena.
hasperen hasperen 1 iz arnas hartze sakon bati jarraitzen zaion arnas jaurtikitze nabaria, neke edo oinazezko egoeraren adierazgarri dena. ik suspirio.
  2 (konparaketetan)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (fonetikan)
  6 hasperen egin
hasperendu hasperendu ( ), hasperen(du), hasperentzen 1 da ad hasperen egin. ik hasperenkatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hasperendun hasperendun izond (fonetikan) hasperenez ahoskatua.
hasperengabe hasperengabe izond (fonetikan) hasperenik gabe ahoskatua.
hasperenka hasperenka adlag hasperen eginez.
hasperenkatu hasperenkatu ( ), hasperenka(tu), hasperenkatzen du ad hasperen egin. ik hasperendu.
hasperenketa hasperenketa iz hasperentzea.
hasperentsu hasperentsu izond hasperenez betea.
hasperentxo hasperentxo iz hasperen arina.
hasperentze hasperentze iz hasperen egitea.
hastandu hastandu, hastan, hastantzen 1 urrundu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hastangarri hastangarri izond hastantzen duena.
hastapen hastapen ( ) 1 iz hasiera. ik hasiera.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 (errepikaturik)
  4 oinarrrizko egia edo legea. ik hatsapen; hatsarre.
haste haste 1 iz hasiera ematea; aipatzen denaren lehen uneak gertatzea.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 (errepikaturik)
  · 4 adlag (-tik atzizkiaren eskuinean) hasita.
  5 hastean hasieran.
  6 haste-hastetik
  7 haste izan1 da/du ad hasi.
  8 haste izan2 (adizlaguna ezabaturik) ipar
  9 haste letra
hastiagarri hastiagarri izond higuingarria, nazkagarria.
hastial hastial izond ipar hastiagarria, higuingarria.
hastiatu hastiatu, hastia, hastiatzen du ad higuindu, gorrotatu.
hastio hastio ( orobat hastiro ) 1 iz higuina, gorrotoa.
  2 hastio izan du ad
hats hats 1 iz arnasbeheran biriketatik jaurtitzen den airea.
  2 irud
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 kiratsa.
  7 azken hats
  8 hats-bahi1 adlag hatsik gabe.
  9 hats-bahi2 iz hats hartzea galarazten duen eritasuna.
  10 hats-bahitu izond hatsa galdua, hats-gabetua.
  11 hats berri irud
  11a hats beherapen hasperena.
  12 hats egin1
  13 hats egin2 hats hartu.
  14 hats-gabetu
  15 hats hartu (orobat hatsartu g.er.) ik beherago 18.
  16 hats hartze (orobat hatsartze g.er.)
  17 hatsa bahitu hatsa galdu. ik gorago 8.
  18 hatsa hartu ik gorago 15.
hatsalbo hatsalbo adlag hatsa galdurik, arnasestuka.
hatsalboka hatsalboka adlag hatsa galdurik, arnasestuka.
hatsaldi hatsaldi iz hats hartzea, arnasaldia.
hatsandi hatsandi iz arnasestua.
hatsanditu hatsanditu, hatsandi, hatsanditzen 1 da ad hatsantu, arnasestuka jarri.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hatsangaka hatsangaka adlag hatsanka.
hatsanka hatsanka 1 adlag arnasestuka.
  2 (izen gisa) arnasestua.
hatsankatu hatsankatu, hatsanka(tu), hatsankatzen da ad hatsantu.
hatsantu hatsantu, hatsant(u), hatsantzen 1 da ad arnasestuka jarri. ik hatsanditu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hatsapen hatsapen ( ) 1 iz oinarrrizko egia edo legea. ik hastapen 4; hatsarre.
  2 hastapena, hasiera.
hatsarre hatsarre ( ) 1 iz oinarrrizko egia edo legea. ik hastapen 4; hatsapen.
  2 hasiera.
hatsartze hatsartze ik hats 16.
hatsitu hatsitu ik atsitu.
hatskeria hatskeria iz zikinkeria.
hatu hatu iz bidaiariak edo bidaztiak eramaten dituen arropen eta tresnen bilduma. ik puska.
hatxe hatxe iz h letraren izena.
hatz hatz ( 1 iz eskua bukatzen den bost zatietako bakoitza. ik behatz.
  2 (eskularruarenak)
  3 irud
  4 (izenondoekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, izenondo balioaz).
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
 

7a (elkarketa kopulatiboetan)

  8 ipar aztarna, arrastoa.
  9 luzera neurri zaharra, oinaren hamabirena balio duena. ik hazbete.
  10 hatz-gabetu
  11 hatz egin larruazala azkazalez edo antzeko zerbaitez igurtzi. ik
  12 hatz erakusle eskuko bigarren hatza, erpuruaren ondoan dagoena.
  13 hatz erdiko/erdiko hatz eskuko hirugarren hatza, erdian dagoena.
  14 hatz ertain erdiko hatza.
  15 hatz handi erpurua, hatz lodia.
  16 hatz koskor/kosko (orobat hazkoskor, hazkozkor) pl hatzetako falangeen giltzadurak.
  17 hatz lehen (?)
  18 hatz lodi erpurua.
  19 hatz luze erdiko hatza
  20 hatz mami (orobat hazmami g.er.) hatzaren puntaren zatia, azazkalaz bestaldekoa.
  21 hatz marka hatz mamiak gauzakietan uzten duen arrastoa.
  22 hatz mutur ik beherago 25.
  23 hatz nagi eskuko laugarren hatza, erdikoaren eta txikiaren artean dagoena.
  24 hatz potolo hatz lodia.
  25 hatz punta ik gorago 22.
  26 hatz txiki/ttiki eskuko bosgarren hatza, nagiaren ondoan dagoena.
  27 hatz txiker hatz txikia.
  28 hatz zuri
  29 hatz zuzen hatz erakuslea.
hatzamar hatzamar ik atzamar.
hatz-bete hatz-bete ik hazbete.
hau hau erak (ikus beheko konbinatorian hau erakuslearen agerraldi maizkoenak; hau eta honek formak soilik)
  1 (esaldi bati sarrera emateko, aditzaren ezkerrean ezarrita). ik zera 4.
  2 hauek honela horiek horrela.
haur haur 1 iz gizakiaren umea. ik ume.
  2 (izan aditzarekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (errepikaturik)
  5a haurreko izlag haurretako, haur denborako.
  6 haurrean adlag haurretan, haur denboran.
  6a haurretako izlag haur denborako. ik ume 11.
  7 haurretan adlag haur denboran. ik ume 12.
  8 haurretatik adlag haur denboratik. ik ume 13.
  8a haur-behar/beharretan ipar haurdun.
 

9 haur besoetako

  9a haur hezkuntza
  10 haur egin erditu.
  11 haur galtze
  12 haur hotz ipar umegorria.
haurberritu haurberritu, haurberri(tu), haurberritzen du ad
haurbide haurbide iz haurduntza.
haurdanik haurdanik adlag haurtzarotik.
haurdun haurdun 1 adlag emakumeez mintzatuz, sabelean umekia daramala. ik haur 8.
  · 2 izond
  3 (izen gisa)
  · 4 izond haurrak edo haurrak dituena.
haurdunaldi haurdunaldi iz emakumeez mintzatuz, haurdun egoten den aldia edo aldi bakoitza.
haurduntasun haurduntasun iz haurdunaren egoera.
haurgabetu haurgabetu izond haurra kendu diotena.
haurgintza haurgintza 1 iz erditzea.
  2 haurdunaldia.
haurkeria haurkeria iz haurrari dagokion egintza gaitzesgarria. ik umekeria.
haurkina haurkina izond haurzalea.
haurkoi haurkoi izond haurzalea.
haurmin haurmin iz
haur haurño iz haurtxoa.
haurreria haurreria iz haur multzoa.
haurride haurride 1 iz senidea.
  2 irud
haurridetasun haurridetasun iz senidetasuna.
haurridetu haurridetu, haurride(tu), haurridetzen da/du ad senidetu.
haurridetza haurridetza iz senidetza.
haurridetze haurridetze iz senidetzea.
haurtasun haurtasun 1 iz haurra izateko nolakotasuna.
  2 ipar haurtzaroa, haur denbora.
haurtegi haurtegi iz ipar haurtzaindegia.
haurtto haurtto iz haurtxoa.
haurtu haurtu, haur(tu), haurtzen 1 da ad haur bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
haurtxo haurtxo iz haur txikia.
haurtzain haurtzain iz haurrak zaintzen dituen pertsona, lanbidez.
haurtzaindegi haurtzaindegi ( orobat haurzaindegi ) iz haur txikiak zaintzen diren etxe edo lekua.
haurtzaro haurtzaro 1 iz giza bizitzaren lehen aldia, jaiotzatik gaztarorainokoa. ik haurtasun 2.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan)
hausbero hausbero iz sua egin ondoren itzali gabe gelditzen den errautsa.
hausberoeri hausberoeri iz
hausgaitz hausgaitz ik hauskaitz.
hausgarri hausgarri iz hausten duena.
hausgogor hausgogor izond hausten zaila dena.
hausgune hausgune iz aipatzen dena hausten den gunea.
hauskailu hauskailu iz aipatzen dena hausteko gailua.
hauskaitz hauskaitz ( orobat hausgaitz g.er. eta hautsgaitz g.er. ) izond ia ezin hautsizkoa.
hauskara hauskara izond hausterrearen kolorekoa, hauts-kolorea.
hausketa hausketa iz haustea.
hausko hausko iz hauspoa. ik hauspo.
hauskor hauskor 1 izond erraz hausten dena, hausteko joera duena.
  2 (erkaketetan)
hauskortasun hauskortasun iz hauskorra denaren nolakotasuna.
hausle hausle 1 izond hausten duena. ik haustaile.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa izenondo balioaz)
hausnar hausnar 1 iz hausnarketa.
  2 hausnarrean hausnartzen.
  3 hausnar egin
hausnarbide hausnarbide iz hausnarketa bidea.
hausnargabe hausnargabe izond hausnarketarik gabekoa.
hausnargai hausnargai iz hausnartzeko gaia.
hausnarkeria hausnarkeria iz hausnarketa gaitzesgarria.
hausnarketa hausnarketa 1 iz hausnartzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 hausnarketan hausnartzen.
  4 hausnarketa egin
hausnarkor hausnarkor (adizlagun gisa) pentsakor.
hausnarmen hausnarmen iz hausnartzea.
hausnarrarazi hausnarrarazi, hausnarraraz, hausnarrarazten dio ad hausnartzera behartu.
hausnarti hausnarti izond hausnartzen duena.
hausnartu hausnartu, hausnar(tu), hausnartzen du ad gogoan behin eta berriro erabili, aztertu.
hausnartzaile hausnartzaile izond hausnartzen duena.
hausnartze hausnartze iz gogoan behin eta berriro erabiltzea, aztertzea.
hauspe hauspe iz hauts azpia.
hauspo hauspo 1 iz haize emateko tresna, larru edo ehun toleskor batek elkartzen dituen zurezko bi oholez osatua, oholak haizea hurbiltzen direnean haizea jaurtitzen duena.
  2 irud
  3 (eskusoinuarena)
  4 pl birikak.
  5 (hitz elkartuean lehen osagai gisa)
  6 hauspo soinu akordeoia.
  7 hauspoa eman ik hauspotu.
  8 infernuko hauspo adkor eskusoinua.
hauspoketa hauspoketa iz hauspotzea.
hauspotu hauspotu, hauspo(tu), hauspotzen 1 du ad hauspoa eman.
  2 irud ik akuilatu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
hauspotzaile hauspotzaile izond hauspotzen duena.
hauspotzar hauspotzar iz hauspo handia.
haustaile haustaile izond hauslea. ik hausle.
hauste hauste1 1 iz puska edo zatietan bereiztea.
  2 legeez-eta mintzatuz, ez betetzea.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (aditz osagaiarekin)
hauste hauste2 (orobat Hauste) 1 iz ipar hauster eguna.
  2 hauste egun hauster eguna.
haustegi haustegi iz hauts biltegia.
hausteke hausteke adlag hautsi gabe.
hausterre hausterre 1 iz ikatza, egurra eta kidekoak erretzean gertatzen den hauts hondakina.
  2 (orobat Hasterre) hausterre eguna.
  3 hausterre egun, garizuma hasten den eguna. ik hauste2 2.
haustezin haustezin izond ezin hautsizkoa.
haustsu haustsu izond hauts asko duena.
haustu haustu, hauts/haustu, hausten/haustutzen 1 du ad hauts bihurtu.
  2 hautseztatu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
haustura haustura 1 iz haustea; haustearen ondorioa.
  2 (gauza abstraktuekin)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hausturazale hausturazale izond hausturaren aldekoa.
hauta hauta 1 izond aukeratua; aukerakoa, bikaina.
  · 2 iz aukera.
  3 hautaz adlag
  4 hautazko ik hautazko.
hautabide hautabide ( ) z hautaketa bat gauzatzeko era edo bide bakoitza. ik aukerabide.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 hautabidezko adlag ik hautapen 3.
hautagai hautagai ( ) iz hauteskundeetara edo zernahi bozkatze eta hautaketatara aurkezten den pertsona.
hautagaitza hautagaitza 1 iz hautagai egoera.
  2 hautagai zerrenda.
hautagarri hautagarri izond hautatua izan daitekeena.
hautagarritasun hautagarritasun iz hautagarria denaren nolakotasuna.
hautaketa hautaketa 1 iz hautatzea. ik hautapen; hautamen 2; hautabide.
  2 (-en atzizkiaren eskubitara, nor osagaiari dagokiola)
  3 (-en atzizkiaren eskubitara, nork osagaiari dagokiola)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 hautaketa egin
  6 hautaketak egin
hautakizun hautakizun iz hautaketa.
hautakor hautakor 1 izond selektiboa.
  2 bilketa hautakorra gaikako bilketa.
hautamen hautamen ( ) 1 iz hautatzeko ahalmena.
  2 hautatzea ik hautaketa.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 hautamen libre/aske
hautapen hautapen 1 iz hautatzea. ik hautaketa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 hautapenezko ik hautabide 3.
hautaproba hautaproba iz hautatzeko edo hautatua izateko proba.
hautaraka hautaraka adlag
hautarazi hautarazi, hautaraz, hautarazten du ad hautatzera behartu.
hautari hautari izond hautatzailea.
hautatu hautatu ( ), hauta, hautatzen 1 du ad zenbait gauzaren artean bat edo batzuk hartu edo seinalatu. ik aukeratu.
  2 (zerbait)
  3 (norbait)
  4 (era burutua izenondo gisa)
hautatzaile hautatzaile 1 iz (zerbait) hautatzen duen pertsona.
  2 (futbol talde batena) ik selekzionatzaile.
hautatze hautatze iz zenbait gauzaren artean bat edo batzuk hartzea edo seinalatzea.
hautazko hautazko 1 izlag zenbaiten artean hauta daitekeena.
  2 hautazko ikasgai
hautazkotasun hautazkotasun iz hautazkoa denaren nolakotasuna.
hautemaile hautemaile izond hautematen duena.
hauteman hauteman ( ), hautematen 1 du ad zentzumenen bidez sumatu edo ezagutu. ik pertzibitu.
  2 (testuinguru teknikoagoetan)
hautemanezin hautemanezin izond ezin hautemanezkoa.
hautemangai hautemangai ( ) izond hauteman daitekeena. ik hautemangarri.
hautemangaitz hautemangaitz izond ia ezin hautemanezkoa.
hautemangarri hautemangarri ( ) izond hauteman daitekeena. ik hautemangai.
hautemangarritasun hautemangarritasun iz hautemangarria denaren nolakotasuna.
hautemapen hautemapen iz hautematea.
hautemate hautemate 1 iz zentzumenen bidez sumatzea edo ezagutzea. ik pertzepzio.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 hautematezko izlag
hautesbarruti hautesbarruti iz hauteskunde barrutia.
hautesgai hautesgai iz hauteskunde bateko hautagaia.
hauteskunde hauteskunde ( ) 1 iz kargu, eta herri kargu baterako hautaketa. ik bozketa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 hauteskundeak egin
  8 hauteskunde barruti
hauteskundedun hauteskundedun izlag hauteskundeak dituena.
hautesle hautesle 1 iz hautesten duen pertsona.
  · 2 izond hautesten duena.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
hauteslego hauteslego iz hautesleria, hautesleak.
hautesleku hautesleku iz hauteskundeetan botoa emateko prestaturiko lekua.
hautesleria hautesleria ( ) iz hautesle multzoa, hautesleak.
hautespen hautespen 1 iz hautestea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 hautespen natural Darwinen teoria, espezieen gainbehera edo gora egitea azaltzen saiatzen dena.
  3 hautespenezko izlag
hauteste hauteste iz hautatzea, aukeratzea.
hautestontzi hautestontzi iz hauteskundeetan botoa emateko prestaturiko ontzia.
hautetsi hautetsi1, hautets, hautesten 1 du ad goi hautatu.
  2 (hauteskundeetan)
  3 (biologian)
  4 (era burutua izenondo gisa)
hautetsi hautetsi2 1 iz hautetsia izan den hautagaia.
  2 (hitz elkartuetan)
  · 3 izond/iz hautetsia izan dena.
hauts hauts 1 iz lur idorrezko zatiki guztiz txikien multzoa; haustu den materia.
  2 irud
  3 (izenondoekin)
  4 haustu den gai solido jakina.
  5 kokaina. ik beherago 14.
  6 errautsa.
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 (erkaketetan)
  10 hauts bihurtu
  11 hauts galdor iz lisiba egiteko erabili den errautsa.
  12 hauts izpi
  13 hauts-laino
  14 hauts zuri (orobat xuri) kokaina. ik beherago 5.
  15 hautsa(k) harrotu1
  16 hautsa(k) harrotu2 ezinegona, eztabaida piztu.
  17 hautsak hartu
hautsalditxo hautsalditxo iz hauts harrotze txikia.
hautsarazi hautsarazi, hautsaraz, hautsarazten (orobat hautsiarazi) du ad haustera, apurtzera behartu.
hautsezin hautsezin ( orobat hautsiezin ) izond ezin hautsizkoa.
hautsezintasun hautsezintasun iz hautsezina denaren nolakotasuna.
hautseztagailu hautseztagailu iz hautseztatzen duen gailua.
hautseztaketa hautseztaketa iz hautseztatzea.
hautseztatu hautseztatu, hautsezta, hautseztatzen 1 du ad hautsez estali; zerbaiten gainean beste zerbaiten hautsa hedatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hautseztatze hautseztatze iz hautsez estaltzea; zerbaiten gainean beste zerbaiten hautsa hedatzea.
hautsgaitz hautsgaitz ik hauskaitz.
hautsi hautsi, hauts(i), hausten 1 du ad zerbait, bat-batean, indar eginez edo kolpe batez, zatietan bereizi. ik a
  2 (gorputz zatiak)
  3 irud
  4 (gauza abstraktuak)
  5 (norbaitekin, zerbaitekin)
  6 legeez, eginbeharrez eta kidekoez mintzatuz, ez bete, ez gorde.
  7 (era burutua izenondo gisa)
  8 ezkontza hautsi ik dibortziatu.
  9 hautsi-ezin iz
  10 hautsi-mautsi iz konponbidea, antolabidea.
  11 marka(k) hautsi
hautsigabe hautsigabe izond hautsirik ez dagoena.
hautsizale hautsizale izond haustearen aldekoa dena.
hautsontzi hautsontzi 1 iz tabakoaren errautsa eta zigarreten punta botatzeko ontzia.
  2 hed
hautu hautu 1 iz hautatzea, aukera. ik hauta 2.
  2 hautura adlag gogara, hautatuz.
  3 hautuz adlag hautatuta.
  4 hautuzko izlag
  5 hautua egin hautatu.
hawaiar hawaiar izlag/iz Hawaikoa, Hawairi dagokiona; Hawaiko herritarra.
hax hax 1 ipar ardatza.
  2 haxean adlag bere onean, behar bezala.
haxeratu haxeratu, haxera(tu), haxeratzen da ad haxean ezarri.
haxix haxix ( orobat haxis g.er. ) 1 iz kalamuaren erretxinarekin prestatzen den gai malgua, droga gisa erabiltzen dena. ik txokolate 6.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
haxo haxo iz haragi xehatuz Ezpeletan prestatzen den jakia.
haxoin haxoin iz
hazaldi hazaldi (orobat hazialdi) iz zerbait hazten den aldi bakoitza.
hazara hazara (orobat hazaras) iz Afganistango herri altaiko bateko kidea.
hazarazi hazarazi, hazaraz, hazarazten (orobat haziarazi) du ad haztera behartu.
hazbete hazbete (orobat hatz-bete g.er.) luzera neurri zaharra, oinaren hamabirena balio duena. ik hatz 9.
hazgai hazgai iz hazteko gaia.
hazgale hazgale iz azkura.
hazgune hazgune iz haztegia.
hazi hazi1, haz, hazten 1 da ad izaki bizidun bat ezarian-ezarian handituz joan.
  2 (gauzak)
  3 (gauza abstraktuak)
  · 4 du ad haurren edo abereen hazkuntzaz arduratu. ik hezi.
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 gaizki hazi izond
  7 hazi-hazi egin
hazi hazi2 1 iz landare berri bat sor dezakeen fruitu zatia.
  2 irud
  3 animalia arren ernalkinei darien gaia.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 hazitarako
hazialdi hazialdi ik hazaldi.
haziarazi haziarazi ik hazarazi.
haziaro haziaro iz hazteko aroa.
hazibide hazibide iz haziera.
hazidun hazidun izond haziak dituena.
hazienda hazienda1 iz ogasuna.
hazienda hazienda2 iz nekazaritza etxaldea.
hazienda hazienda3 ik azienda.
haziera haziera 1 iz heziera.
  2 haztea.
hazil hazil iz azaroa.
hazilari hazilari iz hazten duena.
hazitegi hazitegi1 iz mintegia.
hazitegi hazitegi2 ik haztegi.
hazitoki hazitoki 1 iz haziak gordetzeko tokia. ik hazigune.
  2 hazteko tokia.
hazitxo hazitxo izond hazi samarra.
hazka hazka 1 adlag hatz eginez.
  2 hazka egin hatz egin.
  3 lau hazka ik lauhazka.
hazkabozka hazkabozka adlag ipar aztarrika.
hazkaokatu hazkaokatu, hazkaoka, hazkaokatzen du ad aztarrika egin.
hazkarri hazkarri 1 iz elikagaia.
  2 altxagarria.
hazkatu hazkatu, hazka(tu), hazkatzen du ad hatz egin.
hazketar hazketar izlag/iz Hazketakoa, Hazketari dagokiona; Hazketako herritarra.
hazkurri hazkurri ( ) 1 iz janaria, elikadura. ik bazka.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
hazkor hazkor 1 izond haziz doana.
  2 adlag
hazkoskor/hazkozkor hazkoskor/hazkozkor ik hatz 13.
hazkunde hazkunde ( ) 1 iz magnitude ekonomikoez-eta mintzatuz, haztea, handitzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hazkundealdi hazkundealdi iz hazkundea dagoen bolada.
hazkuntza hazkuntza iz umeak haztea.
  2 hazkundea.
hazle hazle 1 izond/iz hazten duena.
  2 iz hazten duen pertsona.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, landareei buruz)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, abereei buruz)
hazleku hazleku iz hazteko lekua.
hazmami hazmami ik hatz 17.
hazmin hazmin iz hazteak dakarren mina.
hazpandar hazpandar izlag/iz Hazparnekoa, Hazparneri dagokiona; Hazparneko herritarra.
hazpegi hazpegi iz pl aurpegiaren, begitartearen alderdiak.
hazpizar hazpizar (orobat hatz-bizar) iz azazkal ondoko azal zati altxatua.
hazta hazta 1 iz pisua.
  2 hed
  3 hazta egin
  4 hazta eta hazta
haztaezintasun haztaezintasun iz ezin haztatuzkoa denaren nolakotasuna.
haztaga haztaga iz balantza, pisatzeko tresna.
haztaka haztaka 1 adlag haztatzen.
  2 hazta-haztaka adlag
  3 haztaka-maztaka adlag
haztakatu haztakatu ( ), haztakatu, haztakatzen du ad haztatu.
haztakatzaile haztakatzaile izond haztakatzen duena.
haztaketa haztaketa iz haztatzea.
haztamu haztamu 1 iz haztatzea.
  2 pl hazpegiak.
haztamuka haztamuka adlag zerbait aurkitzeko edo, inguruko gauzakiak haztatuz.
haztapen haztapen iz haztatzea.
haztatu haztatu ( ), hazta, haztatzen 1 du ad hatzez edo eskuaz ukitu, ukimenaren bidez hauteman edo ezagutzeko. ik haztakatu.
  2 irud
  3 pisatu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
haztatze haztatze iz ukimenaren bidez hautemateko, hatzez ukitzea.
hazte hazte 1 iz zerbaiten edo norbaiten hazkuntzaz arduratzea.
  2 ezarian-ezarian handituz joatea.
haztegi haztegi ( orobat hazitegi ) 1 iz animaliak hazteko prestaturiko lekua.
  2 irud
hazteri hazteri (orobat hazteria) iz azkura bizia eragiten duen eritasuna.
hazteritsu hazteritsu izond hazteria duena.
haztoki haztoki iz haztegia.
heavy heavy 1 iz musika estiloa, rock gogorraren aldaera dena.
  · 2 izond heavyri dagokiona.
  · 3 iz heavy musikaren giroko musikari edo jarraitzailea.
  · 4 izond gogorra.
  5 heavy metal heavyaren muturreko aldaera.
  6 heavy metalkide iz heavy metaleko talde bateko kidea.
hebain hebain
  1 hebain-hebain egin
hebaindu hebaindu, hebain(du), hebaintzen 1 da/du ad guztiz ahuldu.
  2 elbarritu, balditu.
  3 zehatu, jipoitu.
  4 (era burutua adizlagun gisa)
  5 hebainduxe
hebaindura hebaindura iz ahuldura.
hebaingarri hebaingarri izond hebaintzen duena.
hebertar hebertar izlag/iz hebrearra.
hebertista hebertista izond Herberterren** aldekoa.
hebilla hebilla iz belarria. ik belarri 9.
hebraiera hebraiera iz hebreera.
hebraieratze hebraieratze iz hebraierazko bihurtzea.
hebraiko hebraiko izond hebrearra.
hebraitar hebraitar izlag/iz hebrearra.
hebrear hebrear 1 izlag/iz judua.
  · 2 iz hebreera.
hebreera hebreera iz hebrearren hizkuntza.
hebreerazale hebreerazale iz hebreeraren zale dena.
hebreo hebreo 1 izlag/iz hebrearra.
  2 hebreera.
hebroka hebroka adlag pila handitan.
hedabide hedabide 1 iz hedatzeko bidea.
  2 pl berriak eta argibideak hedatzeko bidea.
  3 (izenondo edo izenlagun batez)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hedadura hedadura ( ) 1 iz zerbaitek betetzen duen bitartea. ik eremu.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (testuinguru teknikoagoetan)
  4 ipar adimena, adimenaren irispidea.
  5 (hitz elkartuetan)
hedagailu hedagailu iz hedatzeko gailua.
hedagune hedagune iz zabalgunea.
hedailo hedailo izond ipar ahuspez luze-luze.
hedaketa hedaketa iz hedatzea.
hedakor hedakor ( ) 1 izond hedatzen dena, hedatzeko joera duena. ik espansibo.
  2 (ekonomian)
hedakorki hedakorki adlag era hedakorrean.
hedakortasun hedakortasun iz hedakorra denaren nolakotasuna.
hedakuntza hedakuntza 1 iz hedatzea.
  2 hedadura.
hedamen hedamen iz ipar hedadura.
hedapen hedapen ( ) 1 iz hedatzea, zabaltzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 hedepenezko izlag
hedarazi hedarazi, hedaraz, hedarazten du ad hedatzera behartu. ik zabalarazi.
hedategi hedategi iz hedatzeko tokia.
hedatu hedatu ( ), heda, hedatzen 1 du ad zabaldu.
  · 2 da ad
  3 (era burutua izenondo gisa)
hedatuki hedatuki1 adlag hedaduraz.
hedatuki hedatuki2 iz (Kanten filosofian)
hedatzaile hedatzaile (orobat hedatzale g.er.) 1 izond hedatzen duena.
  2 (izen gisa)
  3 (hitz elkartuetan)
hedatzale hedatzale ik hedatzaile.
hedatze hedatze 1 iz zabaltzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
hedatzealdi hedatzealdi iz hedatzeko aldia.
hede hede 1 iz uhala.
  2 (zaldiak-eta gidatzeko erabiltzen direnak)
hedebeltz hedebeltz iz (hitz jokoa; cf hedexuri).
heder heder iz [hebreerazko hitza] gela.
hedetxo hedetxo iz hede txikia.
hedexuri hedexuri ( orobat hede xuri ) iz jendarmea.
hedoi hedoi 1 iz ipar hodeia.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan)
hedoitsu hedoitsu izond ipar hedoiz betea.
hedoniko hedoniko izond hedonismoari dagokiona.
hedonismo hedonismo iz ongia eta sentsuen atsegina bat egiten dituen doktrina etikoa.
hedonista hedonista izond hedonismoari dagokiona.
hegabanatu hegabanatu, hegabana, hegabanatzen du ad barreiatu.
hegabeltz hegabeltz izond hego beltzak dituena.
hegabera hegabera1 iz hegazti zangaluzea, usoaren tamainakoa, zuria eta berdea, bospasei lumako gandor beltza duena (Vanellus vanellus)
hegabera hegabera2 izond
hegabiraka hegabiraka adlag hegoak biratzen.
hegada hegada ( ) iz hegaldia. ik hegaldi.
hegadun hegadun ik hegodun.
hegadura hegadura iz kapelez mintzatuz, hegala.
hegaka hegaka 1 adlag hegan, hegaldatzen.
  2 hega-hegaka
hegakera hegakera iz hegan egiteko era.
hegakor hegakor izond hegaldatzeko joera duena.
hegal hegal ( ) 1 iz hegoa, hegan egiteko organoa.
  2 hed
  3 irud
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkarutean bigarren osagai gisa)
  6 arrainak eta hainbat ur animaliak igeri egiteko dituzten luzakin edo mintzetatik bakoitza.
  7 (hegaztiarena jaki gisa)
  8 (haize errotena eta kidekoena)
  9 (ertz irtena)
  10 (janzkietan)
  11 eraikin batean erdiko zati nagusitik bereizten diren alboko zatietako bakoitza.
  12 mendi batean, aldatsa eta beheko aldea.
  13 lurraldeez edo eremuez mintzatuz, aldea.
  14 alboa, aldamena.
  15 (guda, kirol... zelai batean)
  16 hegalean aritzen den jokalaria.
  17 hegaleko izond/iz hegalean jokatzen duena.
  18 hegal pibot ik pibot 2.
  19 hegal utzi
  20 hegalak eman
  21 hegalak moztu
  22 hegalez hegal
hegalabur hegalabur iz atungorria.
hegalaldi hegalaldi iz hegaldia.
hegalarazi hegalarazi, hegalaraz, hegalarazten du ad hegaldarazi.
hegalari hegalari 1 izond hegan egiten duena.
  2 (izen gisa)
hegaldaka hegaldaka adlag hegan eginez. ik hegalka.
hegaldarazi hegaldarazi, hegaldaraz, hegaldarazten (orobat hegaltarazi g.er.) du ad hegaldatzera behartu.
hegaldari hegaldari izodn hegalaria.
hegaldatu hegaldatu ( ), hegalda, hegaldatzen 1 da ad hegan egin.
  2 irud
hegaldatze hegaldatze iz hegan egitea.
hegaldi hegaldi ( ) 1 iz hegan egitea (ik hegada).
  2 (hegazkinena)
  3 irud
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hegalditxo hegalditxo iz hegaldi laburra.
hegalditza hegalditza iz abiazioa.
hegaldun hegaldun izond hegala duena; hegalak dituena. ik hegodun.
hegalka hegalka 1 adlag hegaldatzen.
  2 iz hegaldia.
hegalkada hegalkada 1 iz ipar hegal ukaldia.
  2 hegaldia.
hegalkatu hegalkatu, hegalka(tu), hegalkatzen da ad hegaldatu.
hegalkin hegalkin iz hegalare irtengunea.
hegalontzi hegalontzi iz aireontzia.
hegalpe hegalpe 1 iz hegalaren azpialdea.
  2 babesa.
hegaltto hegaltto iz hegaltxoa.
hegaltxo hegaltxo iz hegal txikia.
hegaltzar hegaltzar iz adkor hegal handia.
hegaluze hegaluze 1 iz atun mota, haragia hegalaburrak bezain gorria ez duena (Tunnus alalunga).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
hegamin hegamin iz
hegamotz hegamotz iz hegalaburra, atun mota.
hegan hegan 1 adlag hegoen bidez airean higituz, hegaldatzen. ik hegaz.
  2 airetik, airean.
  3 hegan egin ( ) ik hegaldatu.
  4 hegan eginarazi ( )
hegape hegape
  1 hegapean (orobat hegopean) hegoen azpian.
hegarin hegarin adlag arin hegan.
hegaskor hegaskor ik hegazkor.
hegats hegats 1 iz goi luma.
  2 hegoa.
  3 hegala.
  4 ik hegatz.
  5 hegatsez goi hegan.
hegatsu hegatsu izond
hegatu hegatu ( ), hega, hegatzen da ad hegan egin, hegaldatu. ik hegaldatu.
hegatxabal hegatxabal ( orobat hegazabal ) iz txori intsektujalea, arrea, buruan mototsa duena, habia labore alorretan egiten duena (Alauda arvensis). ik larratxori.
hegatz hegatz (orobat hegats) 1 teilatua; teilatu hegala.
  2 hegatz-gabe lo egiteko teilaperik ez duena.
hegatze hegatze iz hegan egitea, hegaldatzea.
hegaxka hegaxka iz hego txikia.
hegaz hegaz 1 adlag hegan.
  2 hegaz egin hegan egin.
hegazabal hegazabal1 izond hego-zabala.
hegazabal hegazabal2 ik hegatxabal.
hegazkada hegazkada iz hego ukaldia.
hegazkera hegazkera iz hegaz egiteko era.
hegazkin hegazkin ( orobat hegazki g.er.) iz airean ibil daitekeen ibilgailua, airea baino astunagoa, hegoduna eta motorduna. ik aireko.
  2 (izenondo edo izenlagun batekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ehiza-hegazkin (orobat heizahegazkin g.er. eta ehizegazkin)
hegazkineratu hegazkineratu, hegazkinera(tu), hegazkineratzen da ad hegazkinean sartu.
hegazkinetxe hegazkinetxe iz hegazkin konpainia.
hegazkingile hegazkingile iz hegazkinak egiten dituena.
hegazkingintza hegazkingintza iz hegazkintza.
hegazkinlari hegazkinlari iz hegazkin pilotua.
hagazkinontzi hagazkinontzi iz hegazkinak daramatzan itsasontzia.
hegazkintxo hegazkintxo iz hegazkin txikia.
hegazkintza hegazkintza iz hegazkinei eta bereziki hegazkin bidezko hegaldi eta garraioari dagokion jarduera. ik abiazio.
hegazkintzar hegazkintzar iz adkor hegazkin handia.
hegazkor hegazkor (orobat hegaskor) izond lurrunkorra.
hegazpe hegazpe iz hegatz azpia.
hegaztegi hegaztegi (orobat hegaztei) iz ipar teilatua.
hegaztei hegaztei ik hegaztegi.
hegazterren hegazterren iz pauma.
hegazti hegazti ( orobat hegaztin ) 1 iz animalia ornodun odol-beroa, mokoduna, hegoak eta hankak dituena, gorputza lumaz estalia duena eta orohar hegan egiteko egokitua dagoena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ur hegazti
hegaztindegi hegaztindegi ik hegaztitegi.
hegazti hegaztiño iz hegaztitxoa.
hegaztitegi hegaztitegi ( Ereduzko prosaren corpusean hegaztindei soilik) iz hegaztiak gordetzen diren eraikina.
hegaztitu hegaztitu izond hegazti bihurtua.
hegaztitxo hegaztitxo iz hegazti txikia.
hegaztitzar hegaztitzar iz adkor hegazti handia.
hegaztizain hegaztizain iz hegaztiak zaintzen dituen pertsona.
hegaztizale hegaztizale izond hegaztien zale dena.
hegelianismo hegelianismo iz Hegelen filosofia doktrina.
hegeliano hegeliano izond Hegelen filosofia doktrinari dagokiona; doktrina horren aldekoa. ik hegeliar.
hegeliar hegeliar izond Hegelen filosofia doktrinari dagokiona.
hegelzale hegelzale izond Hegelen filosofia doktrinaren zale dena.
hegemonia hegemonia 1 iz nagusitasuna, nagusigoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat hegemoni) ik hegemoniko.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 hegemoniazko ik hegemoniko.
hegemoniko hegemoniko izond nagusitasuna duena. ik hegemonia 2; hegemonia 4.
hegi hegi 1 iz ertza, bazterra.
  2 (hitz elkatuetan bigarren osagai gisa)
  3 irud
  4 aldea, bazterra.
  5 mendiez-eta mintzatuz, mazela, hegala.
  6 hegiz hegi hegiari jarraituz
hegialde hegialde iz hegia, bazterra.
hegigo hegigo iz herra, gorrotoa.
hegitxo hegitxo iz hegi txikia.
hego hego1 1 iz hegaztiek, saguzarrek eta intsektuek hegan egiteko dituzten organoetako bakoitza. ik hegal.
  2 (aingeruena)
  3 (izenondoekin)
  4 irud
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hego hego2 1 iz hegoaldetik datorren haize beroa.
  2 hegoaldea.
  3 (leku izen baten eskuinean) ik hegoalde 2.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 haize hego hego haizea.
  6 hego-ekialde ( orobat hegoekialde )
  7 hego haize ( orobat hegohaize )
  8 hego-mendebal1 (orobat hegomendebal g.er.)
  8b hego-mendebal2 (orobat hegomendebal g.er.)
  9 hego-mendebalde ( orobat hegomendebalde )
  10 Hego Polo (orobat hego polo; ) hego hemisferioko poloa. ik Hegoburu.
  11 hego-sartalde
  12 hego-sortalde (orobat hegosortalde g,er.)
  13 Ipar-Hego
hegoafrikar hegoafrikar ( orobat hego(-)afrikar ) izlag/iz Hego Afrikakoa, Hego Afrikari dagokiona; Hego Afrikako herritarra.
hegoalde hegoalde (orobat hego(-)alde g.er.) 1 iz ostertzeko lau puntu nagusietako bat, eguzkia eguerdian dagoen aldeari dagokiona.
  2 (-ko edo -en atzizkiaren eskuinean)
  3 (leku izen baten eskuinean) ik hego 3.
hegoaldetar hegoaldetar izlag/iz hegoaldekoa, hegoaldeari dagokiona; hegoaldeko herritarra. ik hegotar.
hegoaldi hegoaldi iz hego haizea dabilen aldia.
hegoalditxo hegoalditxo iz hegoaldi laburra edo ez bizia.
hegoamerikar hegoamerikar ( orobat hego(-)amerikar ) izlag/iz Hego Amerikakoa, Hego Amerikari dagokiona; Hego Amerikako herritarra.
hegoasiar hegoasiar izlag/iz Hego Asiakoa, Hego Asiari dagokiona; Hego Asiako herritarra.
Hegoburu Hegoburu (orobat hegoburu) iz Hego Poloa.
hegodun hegodun 1 ( orobat hegadun ) izond hegoa duena; hegoak dituena. ik hegaldun.
  2 (izenlagun gisa)
hegoekialde hegoekialde ik hego 6.
hegoeuropar hegoeuropar izlag/iz Hego Europakoa, Hego Europari dagokiona; Hego Europako herritarra.
hegohaize hegohaize ik hego 7.
hegoi hegoi iz hego haizea.
hegokorear hegokorear (orobat hego-korear) izlag/iz Hego Koreakoa, Hego Koreari dagokiona; Hego Koreako herritarra.
hegomendebal(de) hegomendebal(de) ik hego 8; hego 9.
hego osetiar hego osetiar ( Ereduzko prosaren corpusean soilik hego osetiar) izlag/iz Hego Osetiakoa, Hego Osetiari dagokiona; Hego Osetiako herritarra.
hegope hegope ik hegape.
hegotar hegotar izlag/iz hegokoa, hegoari dagokiona; hegoko herritarra. ik hegoaldetar.
hegotxo hegotxo iz hego txikia.
hegotzar hegotzar iz adkor hego handia.
hegozale hegozale izond haize hegoaren zalea.
heia heia iz abeltegia.
heiagora heiagora 1 iz garrasia, oihua.
  2 heiagora egin oihu egin. ik heiagoratu.
  3 heiagoraz heiagora eginez. ik heiagoraka.
heiagoraka heiagoraka adlag heiagoraz.
heiagoratu heiagoratu, heiagora(tu), heiagoratzen da ad heiagora egin.
heian heian interj ipar ea.
heiatu heiatu, heia, heiatzen du ad akuilatu, zirikatu.
heideggeriano heideggeriano izond Heidegger-en filosodia doktrinari dagokiona; doktrina horren aldekoa.
hein hein 1 zerbaiten egoera, maila edo neurria adierazten duen gauza.
  2 (-ko atzizkiaren eskuinean)
  3 (-en atzizkiaren eskuinean; ik beherago 4)
  4 -en heina (kopuru baten eskuinean),
  5 –en heinean1
  6 heinean2 (erlatibozko atzizkiaren eskuinean) neurrian.
  7 -tzeko ehinean -tzeko puntuan, -tzeko zorian.
  8 -en heineko izlag
  9 hein bat (orobat heinbat g.er.) ipar poxi bat, apur bat.
  10 hein batean neurriren batean. ik beherago 15.
  11 hein bateko izlag
  12 hein batez, hein batean.
  13 hein berean neurri berean.
  14 hein bereko izlag
  15 hein handi batean neurri handi batean. ik gorago 10.
heintto heintto
  1 heintto bat adkor hein bat, apur bat.
  2 heintto batean adkor hein batean.
  3 heintto batez adkor heintto batean.
heizahegazkin heizahegazkin ik hegazkin 5.
hejira hejira iz Mahometen Mekatik Medinarako ihesaldi, musulmanen kronologiaren abiapuntutzat hartzen dena.
hekatonbe hekatonbe iz
hektara hektara ik hektaera.
hektarea hektarea ( orobat hektara ) 1 iz lur neurria, ehun area koadro edo hamar mila metro koadroren baliokidea.
hektolitro hektolitro iz ehun litroko edukiera neurria.
hektolitroka hektolitroka adlag hektolitroa neurri hartuz; kopuru handian.
hektometro hektometro 1 iz hektometro kuboa.
  2 hektometro kubiko hektometro kuboa.
  3 hektometro kubo milioi bat metro kuboko bolumen neurria.
hel hel
  1 hel dei laguntza eskatzeko deia.
  2 hel egin1 arriskuan edo larrialdian laguntza eskatu.
  3 hel egin2 (Ereduzko prosaren corpusean helegin soilik) helegitea aurkeztu.
  4 zer hel ere zer gerta ere.
heladera heladera iz greziera.
helarazi helarazi, helaraz, helarazten (orobat hel(-)arazi g.er., eta helerazi g.er.) du ad iritsarazi.
helas helas interj atsekabea edo ondikoa adierazteko hitza.
helatu helatu1, hela, helatzen du ad ipar solas egin, hizketan aritu.
helatu helatu2 iz izozkia.
helbetiar helbetiar ik helvetiar.
helbide helbide ( ) 1 iz norbaiten bizilekuaren adierazpena.
  2 (posta elektronikokoa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 e-helbide ( ) e-mail helbidea.
helbideratu helbideratu, helbidera(tu), helbideratzen du ad ordaintzekoak eta kobratzekoak zertu behar diren bamku kontua izendatu.
helbideratze helbideratze iz ordaintzekoak eta kobratzekoak zertu behar diren bamku kontua izendatzea.
helburu helburu 1 iz lortu edo egin nahi den gauza, berariaz bilatzen dena. ik zertarako.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 helmuga.
  4 (hitz elkarketan lehen osagai gisa)
  5 helburu izan du ad
helburudun helburudun izond helburua duena.
helburugabe helburugabe izond helbururik ez duena.
helburutasun helburutasun iz helburu izateko nolakotasuna.
helde helde iz izurria.
heldu heldu ( ), hel, heltzen 1 da ad iritsi. ik ailegatu.
  2 (-ra edo -tik osagaiarekin)
  3 (orgasmora)
  4 (heldu forma, burutugabe balioaz) etorri. ik beherago 15.
  5 fruituez eta kidekoez mintzatuz, betetasuna iritsi. k umotu, ondu.
  · 6 zaio ad premia, arrisku edo estuasun larriren batean dagoenari lagundu.
  · 7 dio ad eskuaren bidez tinkatu, ihes egin ez dezan edo higi ez dadin. ik oratu; lotu.
  8 (-tik osagaiarekin; ik beherago 14)
  9 ik ekin.
  10 (sugeek, intsektuek, txakurrek) hozka egin.
  11 (era burutua izenondo gisa) betetasuna iritsi duena.
  12 (gauza abstraktuez)
  13 (era burutua izen gisa)
  14 adarretatik heldu (zerbaiti)
  15 heldu den (orobat helduden) datorren. ik gorago 4.
  16 helduan (dantza egin, aritu) adlag dantzari bikotea elkarri helduta.
  17 helduko pieza helduan dantzatzeko pieza
  18 heldutan adlag heldutasunera iristean.
  19 helduxe
heldualdi heldualdi ( Ereduzko prosaren corpusean eldu-aldi soilik) iz heldutasun aldia.
helduaro helduaro iz heldutasun-garaia.
helduden helduden ik heldu 15.
helduera helduera iz heltzea.
helduetsi helduetsi, helduets, helduesten du ad heldutzat jo.
helduezin helduezin ik helezin.
heldugabe heldugabe 1 izond/iz heldutasunera iritsi ez dena.
  2 heldugabeko heldugabea.
heldugabetasun heldugabetasun iz heldugabea denaren nolakotasuna; heldutasunera iritsi gabea izatea.
helduka helduka 1 adlag heltzen.
  2 helduka-malduka adkor helduka.
heldukada heldukada 1 iz heltzea. ik heldu 10.
  2 liskarraldia.
helduki helduki adlag heltzen.
helduleku helduleku ( orobat heldu-leku ) 1 iz zerbaiti heltzen zaion lekua; bereziki, eskutokia. ik heldutoki.
  2 irud
heldura heldura iz ipar
heldutasun heldutasun iz heldua denaren nolakotasuna.
heldutoki heldutoki ( ) iz heldulekua, eskutokia. ik helduleku.
heldutu heldutu, heldu, heldutzen da ad heldu bihurtu.
heldutxo heldutxo iz heldu laburra.
helegin helegin ik hel 2.
helegite helegite ( )1 iz ebazpen baten aurkako erreklamazio idatzia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
helendar helendar ik heleniar.
heleniar heleniar ( orobat helendar ) 1 izlag antzinateko Greziari dagokiona. ik heleniko.
  2 greziarra.
  · 3 iz antzinateko Greziako herritarra. ik heleno.
heleniko heleniko ( ) izond antzinateko Greziari dagokiona. ik heleniar.
helenikoki helenikoki adlag era helenikoan.
helenismo helenismo 1 iz antzinateko Greziaren kulturaren eta zibilizazioaren ezaugarrien multzoa.
  2 grekoari dagokion hitz edo joskera.
helenista helenista iz antzinateko Grezia aztertzen duen pertsona.
helenistiko helenistiko izond helenismoari dagokiona.
helenizatu helenizatu, heleniza, helenizatzen 1 da/du ad antzinateko Greziako ohiturak edo kultura ezarri.
  2 (era burutua izenondo gisa)
helenizatzaile helenizatzaile izond helenizatzen duena.
helenizazio helenizazio iz helenizatzea.
heleno heleno iz heleniar pertsona.
heletar heletar 1 izlag Heletakoa, Heletari dagokiona.
  2 iz Heletako herritarra.
helezin helezin ( orobat helduezin ) izond ezin helduzkoa.
helezintasun helezintasun iz helezina denaren nolakotasuna.
helgaitz helgaitz1 izond ia helezina.
helgaitz helgaitz2 iz sukarra.
helikofobia helikofobia iz barraskiloak jateko kultura debekua.
helikoi helikoi iz tubaren antzeko musika tresna, gorputzaren inguruan ipintzen dena.
helikoidal helikoidal izond helize forma duena.
helikoptero helikoptero ( orobat helikoptera g.er.) 1 iz airean egon eta higi daitekeen ibilgailu motorduna, horizontalean biratzen den helizea duena.
  2 (hitz elkartuetan)
helikopterodun helikopterodun izond helikopteroa duena; helikopteroak dituena.
helikopterotzar helikopterotzar iz adkor helikoptero handia.
helio helio iz gai bakuna, kolorerik, usainik eta zaporerik ez duen gas geldo oso arina.
heliografia heliografia iz xaflak eguzkiaren eraginpean jarriz grabatu erlibedunak lortzeko prozedura.
heliografiko heliografiko izond heliografiari dagokiona.
helioterapiko helioterapiko iz helioterapiari dagokiona.
heliotropo heliotropo iz lorategietako belar landarea, banilla usaina duten lore urdinxkak ematen dituena.
heliox heliox iz helioz eta oxigeno apur batez osaturiko nahastura, urpekariak erabiltzen dutena.
heliozentriko heliozentriko izond unibertsoaren erdian Eguzkia kokatzen duena.
heliportu heliportu iz helikopteroak lurreratzeko eta aireratzeko prestaturiko tokia.
helize helize 1 iz ardatz baten inguruan biratzen diren eta indarra eragiten duten palez osaturiko gailua. (hegazkinena)
  2 (ontziena)
  3 zilindro baten gainaldean beti bat aitzinatuz eta etengabe biraka ari den lerro kurbatua. ik kiribil.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
helizedun helizedun izond helizea duena; helizeak dituena.
helkor helkor izond itsaskorra.
helmen helmen iz jaurtikitzen den zerbait iristen edo heltzen den punturainoko bitartea; zerbaiten eragina heltzen den eremua. ik irispide; eskumen.
helmuga helmuga ( orobat hel(-)muga g.er.) 1 iz muga nora heldu behar baita.
  2 helburua.
  3 lasterketetan, amaieratzat markatzen den lerroa.
helmugaratu helmugaratu ( ), helmugara(tu), helmugaratzen da ad. lasterketa batean, helmugara iritsi.
helpide helpide iz arrisku edo larrialdiko laguntza.
helpuntu helpuntu iz puntua nora heldu behar baita.
heltze heltze iz iristea.
helvetiar helvetiar ( orobat helbetiar g.er.) iz suitzarra.
helvetiartasun helvetiartasun iz helvetiarra izateko nolakotasuna.
hemakromatosi hemakromatosi ik hemokromatosi.
hematie hematie iz odoleko globulu gorria, betekizun nagusia oxigenoa arnas bideetatik gorputzeko zelula guztietara garraiatzea duena.
hematita hematita iz burdin mea gorria edo arrea, burdin oxidoz osatua.
hematokrito hematokrito iz odol bolumen osoaren eta zelula bolumenaren arteko heina.
hematologiko hematologiko izond hematologiari dagokiona.
hematologo hematologo iz hematologian espezialista.
hematoma hematoma iz odolbildua, odoluria.
hematuria hematuria iz gernuan odola egotea.
hemen hemen adlag toki honetan, mintzatzen dena dagoen tokian. ik hor; han. (ikus beheko konbinatorian han adizlagunaren agerraldi maizkoenak)
hemengotar hemengotar izond hemengo herritarra; hemengoa.
hemengotartu hemengotartu, hemengotar(tu), hemengotartzen da ad hemengotar bihurtu. ik hemengotu.
hemengotasun hemengotasun iz hemengoa izateko nolakotasuna.
hemengotu hemengotu, hemengo(tu), hemengotzen da ad hemengo bihurtu. ik hemengotartu.
hemenka hemenka
  1 han-hemenka adlag
  · 2 han-hemenkako izlag
  · 3 hor-hemenka adlag
hemeretzi hemeretzi 1 zenbtz hemezortzi eta bat, 19. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 (data adierazteko)
  4 (denbora unitateekin)
  5 (diru unitateekin)
  6 (bestelako neurri unitateekin)
  · 7 iz
  8 hamazazpi-hemeretzi
  9 hemezortzi-hemeretzi
  10 hemeretzi bat
  10a hemeretzi ehun mila eta bederatziehun.
  11 hemeretzi-hogei
hemeretzigarren hemeretzigarren ord zerrenda batean aurretik hemezortzi dituena (19.).
hemeretzigarrentiar hemeretzigarrentiar izond hemeretzigarren mendekoa.
hemeretzina hemeretzina banatz bakoitzari hemeretzi, bakoitzak hemeretzi.
hemeroteka hemeroteka iz aldizkaritegia.
hemezortzi hemezortzi 1 zenbtz hamazazpi eta bat, 18. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 (data adierazteko)
  4 (ordua adierazteko)
  5 (denbora unitateekin)
  6 (diru unitateekin)
  7 hamazazpi-hemezortzi
  8 hemezortzi-hemeretzi
  9 hemezortzi-hogei
hemezortzigarren hemezortzigarren ord zerrenda batean aurretik hamazazpi dituena (18.).
hemiplegia hemiplegia iz gorputz erdia jotzen duen elbarritasuna, burmuineko edo bizkar muineko lesio batek eragina.
hemisferio hemisferio 1 iz esfera baten erdia, Lurrarena bereziki.
  2 hed
  3 irud
  4 (ipar edo hego-rekin)
hemistikio hemistikio iz poesian, eten batek bereizten dituen bertso lerroaren bi erdietako bakoitza.
hemiziklo hemiziklo 1 iz zirkulu erdia.
  2 aulkiak zirkulu erdia osatuz eta oholtzari begira dauzkan aretoa.
hemodialisi hemodialisi iz giltzurrun artifizialaren bidez odola araztea.
hemofilia hemofilia 1 iz odola oso geldiro gatzatzea ezaugarritzat duen eritasuna, ondoretasunez transmititzen dena.
  2 (hitz elkartuetan)
hemoglobina hemoglobina 1 iz hematietan aurkitzen den kolore gorriko proteina.
  2 (hitz elkartuetan)
hemokromatosi hemokromatosi (orobat hemakromatosi) iz burdinaren metabolismoaren anomalia, azalari brontze kolorea ematen diona.
hemoptisi hemoptisi iz arnasbideetatik datorren odola jaurtitzea tu egitean.
hemorragia hemorragia 1 iz odoljarioa.
  2 (hitz elkartuetan)
hemorroide hemorroide ( ) 1 iz uzkiko barizea. ik odoluzki.
  2 (hitz elkartuetan)
henbra henbra iz emea.
hendaiar hendaiar izlag/iz Hendaiakoa, Hendaiari dagokiona; Hendaiako herritarra.
hendore hendore iz alkatea.
henna henna iz ilearentzako tindu natural gorrikara.
hepa hepa ik epa.
hepako hepako iz ipar oihua, dei egitea.
hepatiko hepatiko izond gibelari dagokiona.
hepatitiko hepatitiko izond hepatitisari dagokiona.
hepatitis hepatitis iz gibelaren hantura.
hepatologia hepatologia iz medikuntzaren adarra, gibela eta gibelaren gaitzak aztertzen dituena.
hepatopatia hepatopatia iz gibelaren patologia.
heptakloro heptakloro iz gai gotor argizari-kolorea (C10H7Cl7), intsektizida gisa erabiltzen dena.
heptathlon heptathlon iz zazpi probaz osaturiko atletismo norgehiagoka, emakumeentzakoa.
herabe herabe 1 izond lotsak, nagitasunak, beldurrak edo gogaitasunak eraginik, gogorik edo adorerik agertzen ez duena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa izenondo balioaz)
  3 (erkaketetan)
  4 (izan aditzaz)
  · 5 adlag ik herabeki.
  · 6 iz herabetasuna.
  7 herabez
herabekeria herabekeria iz herabetasun funsgabea; herabetasuna agertzen duen egite gaitzesgarria.
herabeki herabeki adlag herabetasunez, herabez.
herabetasun herabetasun iz herabe denaren nolakotasuna edo gogorik eza.
herabeti herabeti izond herabea agertzen duena, herabez betea. ik herabetsu.
herabetu herabetu, herabe(tu), herabetzen da/du ad lotsak, nagitasunak, beldurrak edo gogaitasunak eraginik, zerbaitetarako edo oro har, gogoa edo adorea galdu.
heraiztar heraiztar izlag/iz Heraitzekoa; Heraitzeko herritarra.
heraldika heraldika iz armarriak aztertzen dituen jakintza.
heraldiko heraldiko izond heraldikari dagokiona, harmarriei dagokiena.
heraldo heraldo iz mezularia.
herbal herbal ( ; orobat herbail ) 1 izond ahula.
  2 elbarria.
  3 herbalik
herbaldu herbaldu, herbal(du), herbaltzen 1 du ad ahuldu; elbarritu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
herbario herbario iz belar bilduma.
herbehere herbehere iz herri beherea.
herbeheretar herbeheretar izlag/iz nederlandarra.
herbeste herbeste ik erbeste.
herbiboro herbiboro izond belarjalea.
herbizida herbizida iz belar-hiltzailea.
herbolario herbolario iz belarketaria.
herbologia herbologia iz belarrak aztertzen dituen jakintza.
herde herde iz lerdea.
herdoil herdoil 1 iz burdin hidroxido gorrixka, aireko hezetasunaren eraginez burdinaren azalean eratzen dena. ik uger.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan)
  4 herdoil-aurkako iz antioxidantea.
  5 herdoil-ontzi
herdoildu herdoildu, herdoil(du), herdoiltzen 1 da/du ad herdoilak jan edo jo. ik ugertu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 herdoilduxe herdoildu samar
herdoildun herdoildun izlag herdoila duena.
herdoildura herdoildura iz herdoila; herdoil orbana.
herdoileria herdoileria iz burdineria herdoildua.
herdoilezin herdoilezin izond ezin herdoilduzkoa.
herdoilgaitz herdoilgaitz izond ia herdoilezina.
herdoilki herdoilki iz burdineria herdoildua.
herdoiltsu herdoiltsu izond herdoil asko duena, herdoilez estalia.
heredatu heredatu, hereda, heredatzen du ad herentzia bat jaso. ik jarauntsi.
heredentzia heredentzia ( ) iz herentzia.
heredero heredero iz oinordekoa.
hereditario hereditario izond hondoretasunezkoa.
hereje hereje ( orobat herexe eta herese ; cf heretiko ) izond/iz heretikoa.
herejia herejia ik heresia.
heren heren 1 iz hiru zati berdinetan banatu den banako baten zati bakoitza.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 heren mundu
herendu herendu, heren(du), herentzen da/du ad hiru zati egin.
herenegun herenegun adlag atzokoa hastean bukatu zen egunean.
herengila herengila iz
herengusu herengusu iz hirugarren mailako gusua.
herensuge herensuge iz elezaharretako piztia izugarria, hegoak eta atzaparrak, eta narrasti gorputza dituena.
  2 hed
  2 irud
herensugetu herensugetu, herensuge, herensugetzen da/du ad herensuge bihurtu.
herensugetzar herensugetzar iz adkor herensuge handia.
herentzia herentzia ( ) 1 iz oinordetza, senipartea. ik heredentzia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (biologian) ondoretasuna.
heresia heresia ( orobat herejia ) iz erlijio katolikoan, Elizak dogmen aurkako jotzen eta gaitzesten duen dotrina edo iritzia.
  2 (hitz elkartuetan)
heresiarka heresiarka iz heresia bat sortu eta hedatzen duena pertsona.
heresiologo heresiologo iz heresietan aditua den pertsona.
heretiko heretiko ( ) 1 izond erlijio katolikoan, heresiari dagokiona, heresia bati lotzen zaiona. ik hereje.
  · 2 iz heresia bati lotzen zaion pertsona.
herexa herexa iz arrastoa.
hergaiztar hergaiztar iz Hergaitzekoa, Hergaitzen sortua.
herio herio ( ) 1 iz heriotza. (izaki eragiletzat harturik, izen berezi gisa)
  2 (mugatua) heriotza.
  3 erabateko sufrikarioa; egoera guztiz larria.
  4 (erkaketetan)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 herioan ik beherago 8.
  7 heriozko
  8 herio batean ik gorago 6.
  9 herio estuan
  10 herio-lo
  11 herio zelai
  12 herioz hil
  13 hil eta herio
  14 su eta herio
heriogarri heriogarri izond hilgarria.
heriogile heriogile izond gizon-hiltzailea.
heriosuhar heriosuhar (orobat herio-suhar eta heriosur g.er.) 1 adlag ahalegin bizian.
  · 2 izond
  · 3 iz
  4 heriosuharrean heriosuhar.
heriotza heriotza ( ; orobat heriotze ) 1 iz biziaren etena; giza bizitzaren bukaera, hiltzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (izaki eragiletzat harturik) ik herio.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, izenlagun balioaz)
  6 heriotza-agiri
  6a heriotza-bide
  7 heriotza egin
  8 heriotza eman
  9 heriotza toki
  10 heriotza-zigor
  11 heriotzaren korridore
  12 heriotzaz hil
heriotzaratu heriotzaratu, heriotzara(tu), heriotzaratzen du ad heriotza bidali.
heriotzatxo heriotzatxo iz adkor heriotza.
heriotze heriotze ik heriotza.
herkide herkide ik herrikide.
herkidetasun herkidetasun ik herrikietasun.
herkulear herkulear izond Herkulesi dagokiona, Herkulesen duin dena. ik herkuleo.
herkuleo herkuleo izond 1 herkulearra.
  2 zutabe herkuleoak pl mundu ezagunaren amaiera adierazteko Herkulesek ipiniak.
hermafrodita hermafrodita izond pertsona edo animaliez mintzatuz, bi sexuen ezaugarriak edo organoak dituena. ik androgino.
hermeneuta hermeneuta iz hermeneutikan aritzen den pertsona.
hermeneutika hermeneutika iz testuak interpretatzeko teknika edo metodoa.
hermeneutiko hermeneutiko izond hermeneutikari dagokiona.
hermetiko hermetiko 1 izond erabat itxia, gasak ere ezin igaro diren eran itxia.
  2 ezagutzen edo ulertzen zaila dena.
hermetikoki hermetikoki adlag era hermetikoan.
hermetismo hermetismo iz hermetikoa denaren nolakotasuna.
hernaniar hernaniar izlag/iz Hernanikoa, Hernaniri dagokiona; Hernaniko herritarra eda han jaio dena.
hernia hernia ( ; orobat ernia ) iz organo bat irtetea, babesten duen ehunaren etetearen ondorioz gertatzen dena. ik eten; etendura.
herodetar herodetar izlag/iz Herodesi dagokiona; Herodesen jarraitzailea.
herodianismo herodianismo iz Herodesen jarraitzaileen doktrina politikoa.
heroi heroi ( orobat heroe ) 1 iz Jainko eta gizaki baten semea; gizon bikaina eta bere egitandiengatik ospetsua; gerran edo, egitandi bat burutu duen gizona. ik heroina2.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (emakumezkoa) ik heroina2.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
heroiko heroiko izond heroaiari dagokiona, heroismoa adierazten duena.
heroikoki heroikoki adlag era heroikoan.
heroikotasun heroikotasun iz heroikoa izateko nolakotasuna.
heroina heroina1 1 iz morfinatik eratorririko gaia, droga-mendekotasuna sortzen duena.
  2 (kopuruetan)
  3 (hitz elkartuetan)
heroina heroina2 iz emakumezko heroia. ik heroi 2.
heroinazale heroinazale iz heroinaren zale dena. ik yonki.
heroinomano heroinomano iz heroinazalea.
heroismo heroismo 1 iz heroiari dagozkion nolakotasunen multzoa. ik heroitasun.
  2 heroismozko izlag heroikoa.
heroitasun heroitasun iz heroismoa.
heroizitasun heroizitasun iz heroikoa denaren nolakotasuna.
heroizitate heroizitate iz heroikoa denaren nolakotasuna.
herots herots iz harrabotsa, zarata.
herpes herpes iz larruazalaren hantura, birus batek sortua.
herra herra ( ) 1 iz gorrotoa, ezinikusia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
herrabide herrabide iz herra izateko motiboa.
herraldi herraldi iz herrazko bolada.
herrari herrari 1 izond herratzen dena.
  2 (adizlagun gisa)
herrati herrati izond herraria.
herratsu herratsu izond herraz betea.
herratu herratu, herra(tu), herratzen 1 da ad bidea galdu, desbideratu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 arima herratu
  4 judu herratu
herren herren 1 izond zango edo hanka batean, gorputza alde batera edo bietara ohi baino areago makurtuz ibilarazten dion oker edo eritasun bat duena. ik maingu.
  2 hed
  3 irud
  4 (izen gisa)
  6 (adizlagun gisa)
  · 6 iz herrentasuna.
  7 irud
  8 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  9 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9a (txalapartan)
  10 herren egin
  11 herren txikian
  12 herrenarena egin
herrendu herrendu, herren(du), herrentzen 1 da/du ad herren bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
herrenka herrenka adlag herren eginez.
  2 herrenkako izlag
  3 herrenka egin herren egin.
herrenkari herrenkari izond herren egiten duena.
herrentasun herrentasun iz herrena denaren nolakotasuna; herrenaren egoera. ik herren 6.
herresta herresta 1 izond bizimodu traketsa daramana.
  · 2 iz herrestatzea.
  3 irud
  4 arrastoa.
  5 herrestan1 herrestatuz, arrastaka.
  6 herrestan2 abandonaturik.
herrestaka herrestaka adlag herrestatuz, arrastaka
herrestarazi herrestarazi, herrestaraz, herrestarazten du ad herrestatzera behartu.
herrestari herrestari 1 izond/iz herrestan dabilena.
  · 2 narrastia.
herrestatu herrestatu, herresta(tu), herrestatzen 1 da/du ad lurretik altxatu gabe higitu edo higiarazi, herrestan ibili.
  2 (era bururtua izenondo gisa) erresta.
herresto herresto iz ipar arrastoa.
herri herri ( ) 1 iz hainbat ohitura eta erakunde partekatzen dituzten gizakien multzoa, eskuarki lurralde jakin batean eta erkidegoan bizi dena.
  2 (hitz elkartuetan, lehen osagai gisa) herriari dagokiona. ik herrikoi.
  3 (hitz elkartuetan, lehen osagai gisa) ik publiko.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 herrialdea.
  6 (hitz elkartuetan)
  7 hiri txikia.
  8 (herriko biztanleak)
  9 (hitz elkartuetan)
  11 herrikidea.
  12 herri arteko ik herriarteko.
  13 herri elkargo ( ) ik hiri 9.
  14 herri galdeketa ik beherago 17.
  15 herri gizon ipar
  16 herri iritzi ik iritzi 14.
  17 herri kontsulta ik gorago 14.
  18 herri kros
  19 herri lan1 (orobat herrilan g.er.)
  20 herri lan2 (orobat herrilan) ik auzolan.
  21 herri-nahasle (orobat herrinahasle) izond/iz herria nahasten duena.
  22 herri xehe
  23 herri zerbitzu
  24 herriko etxe ( ) udaletxea.
  25 herriko mutil ipar udaleko enplegatua.
  26 herriko seme (orobat herrikoxeme)
  26a (izenondo gisa)
  27 herririk herri herriz herri.
  28 herriz herri
herrialde herrialde ( ) 1 iz herri bat bizi den lurraldea.
  2 (izenondo eta izenlagunak)
  3 herri bat bizi den lurradea banatzen den eskualde bakoitza.
  4 hed
  5 (hitz elkartuetan)
  6 herrialdez herrialde
herrialdeka herrialdeka 1 adlag herrialdeen arabera.
  2 herrialdekako izlag
herriarteko herriarteko ( orobat herri arteko ) 1 izlag herrien artekoa.
  2 nazioartekoa.
herribildu herribildu ( ) iz etxe eta eraikuntza guztiak elkarren ondora bilduak dituen herrigunea. ik hiribildu.
herrigintza herrigintza iz herria (lehen adieran) egitea.
herrigune herrigune (orobat herri(-)gune) iz herriaren gunea.
herrikide herrikide ( orobat herkide ) 1 iz herri, hiri berekoa.
  2 herri, nazio berekoa.
herrikidetasun herrikidetasun (orobat herkidetasun) iz hiritartasuna.
herrikidetza herrikidetza iz herrikide izateko nolakotasuna.
herrikoi herrikoi izond herriari dagokiona. ik herri 2.
herrikoitasun herrikoitasun iz herrikoia denaren nolakotasuna.
herrikoitu herrikoitu, herrikoi(tu), herrikoitzen da/du ad herrikoi bihurtu.
herrikoxeme herrikoxeme ik herri 26.
herrilan herrilan ik herri 19; herri 20.
herrimin herrimin ( orobat herri min ) sorterritik urrun egoteak eragiten duen goibeltasun egoera. ik min1 6.
herrimindu herrimindu izond herriminak joa.
herrinahasle herrinahasle ik herri 21.
herri herriño iz herritxoa.
herriratu herriratu, herrira(tu), herriratzen da/du ad herrira itzuli, joan edo eraman.
herriratze herriratze iz herrira itzultzea, joatea edo eramatea.
herritar herritar ( ) 1 iz norbaiti buruz, bere herrikoa dena. (zentzu politikoan)
  2 (zentzu ez-politikoan)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 5 izond ik herri 2; herrikoi.
herritargo herritargo iz herritartasuna.
herritartasun herritartasun ( ) 1 iz herritar izateko nolakotasuna; herri jakin bateko herritarra izateko zertzelada.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
herritartu herritartu, herritar(tu), herritartzen 1 da/du ad herritartasuna hartu edo eman.
  2 herritar bihurtu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
herritartze herritartze iz herritartasuna hartzea edo ematea.
herritto herritto iz herritxoa.
herritxo herritxo 1 iz herri txikia.
  2 (hitz elkartuetan)
herrixka herrixka ( orobat herriska ) 1 iz herri txikia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 pei herri, nazio txikia.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
herrixka herrixkaño iz adkor herrixka.
herrizain herrizain iz udaltzaina.
herrizaingo herrizaingo 1 iz udaltzaingoa.
  2 (hitz elkartuetan)
herrizale herrizale izond bere herriaren alderako maitasuna agertzen duena. ik abertzale.
herrizaletasun herrizaletasun iz norbere herriaren alderako maitasuna. ik abertzaletasun.
herroka herroka 1 iz ipar lerroa, errenkada.
  2 herrokan lerroan.
  3 (hitz elkartuetan)
herrokatu herrokatu, herroka(tu), herrokatzen da/du ad lerrokatu.
herskailu herskailu ik hesgailu.
herskari herskari 1 izond/iz kontsonanteez mintzatuz, funtsean ahots bidearen ixte batez ebakitzen dena.
  2 (hitz elkartuetan)
herskaritasun herskaritasun iz herskaria izateko nolakotasuna.
hersketa hersketa 1 iz herstea.
  2 (hitz elkartuetan)
herste herste iz ixtea.
herstear herstear adlag hersteko zorian.
herstegi herstegi iz itxitegia.
herstu herstu ik hertsi.
herstura herstura 1 iz estugunea.
  2 estuasuna, larrialdia. ik estura.
  3 (hitz elkartuetan gibarren osagai gisa)
hersturagarri hersturagarri izond herstura ergiten duena.
hersturatu hersturatu izond hersturak jasan dituena.
herstutu herstutu ik estutu.
hertsadura hertsadura (orobat hertxadura g.er.) iz hertsatzea. ik hertsapen.
hertsagarri hertsagarri 1 izond hertsatzen, estutzen duena.
  2 atorra/alkandora hertsagarri
hertsakor hertsakor izond hertsagarria.
hertsapen hertsapen iz hertsatzea. ik hertsadura.
hertsarazi hertsarazi, hertsaraz, hertsarazten du ad hertsitzera behartu, itxiarazi.
hertsatu hertsatu, hertsa, hertsatzen 1 du ad estutu, inguru guztitik sakatu.
  2 irud
  3 hertsiki bultzatu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
hertsatuki hertsatuki adlag hertsatuz.
hertsatzaile hertsatzaile izond hertsatzen duena.
hertsatze hertsatze iz estutzea.
hertsi hertsi1, hersten 1 du ad (orobat herstu) itxi.
  2 herstear ik herstear.
hertsi hertsi2 (orobat hertxi g.er.) 1 izond itxia.
  2 estua.
  3 irud
  4 (zentzu, adiera eta kidekoekin)
  5 hertsi-hertsi
hertsidura hertsidura iz herstura, estutzea.
hertsiera hertsiera iz itxiera, hertsigunea.
hertsikeria hertsikeria ( orobat hertxikeria g.er.) iz gogo zabaltasunik ez duenaren jarrera edo jokaera.
hertsiki hertsiki 1 adlag estuki.
  2 hertsi-hertsiki
hertsipen hertsipen iz hertsitzea.
hertsireki hertsireki iz itxi-irekia.
hertsitasun hertsitasun iz hertsia denaren nolakotasuna.
hertsitto hertsitto izond estutxoa.
hertsitu hertsitu, hertsi(tu), hertsitzen ( orobat hertsutu g.er. eta hertxitu ) da ad estutu, mehartu. ik hertsatu.
hertsitzaile hertsitzaile izond hertsitzen duena.
hertsitze hertsitze iz estutzea.
hertu hertu, hert, hertzen 1 da ad ipar hantua edo puztua dagoena hustu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hertz hertz ( orobat hertzio ) iz maiztasun unitatea, segundoko zikloari dagokiona.
hertze hertze 1 iz pl hesteak.
  2 zilkoi hertze zilbor hestea.
hertziar hertziar izond uhin elektromagnetikoei dagokiena.
hertzio hertzio ik hertz.
hesgailu hesgailu ( orobat herskailu ) iz itxigailua.
hesi hesi 1 iz lur eremu bat ixten edo babesten duen, edo igarobidea galarazten duen eragozgarria, berez landarez edo abarrez, laharrez edo oholez egina.
  2 (gaia adieraziz)
  3 (mugikorrak)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 irud
  7 burdin hesi
  8 hesi lasterketa
hesialdi hesialdi iz
hesidun hesidun 1 izond hesia duena; hesiak dituena.
  2 (atletismoan)
hesidura hesidura ik hesitura.
hesigabe hesigabe izond hesirik ez duena.
hesiketa hesiketa iz hesitzea.
hesipe hesipe iz hesiaren azpialdea.
hesitu hesitu, hesi(tu), hesitzen 1 hesiz itxi.
  2 hesiz hornitu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
hesitura hesitura (orobat hesidura) iz
hesitxo hesitxo iz hesi txikia.
hesitze hesitze iz hesiz ixtea.
hesizain hesizain iz
heskai heskai iz landare hesia.
hesol hesol 1 iz ohol sendoa, lurrean sartu eta finkatzeko mutur puntadun bat duena.
  2 (erkaketan)
  3 (hitz elkartuetan)
hesorma hesorma iz hesi arteko horma.
hespil hespil iz artegia.
hestarteko hestarteko iz peritoneoa.
heste heste1 1 iz pl digestio hodiaren zatia, urdailetik uzkira doana. ik hertze.
  2 ( singularrean)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud
  6 hestebeteen azala.
  7 gogoaz heste egin
  7a heste-aringarri iz ik purga.
  8 heste lodi heste meharraren ondoren datorrena, lodiagoa eta laburragoa dena.
  9 heste mehar hesteen lehen zatia, luzea eta mehea.
  10 heste mehe heste meharra.
  11 heste-sobre heste itsuaren luzakin mehe barne-hutsa.
  12 heste zizare hesteetan bizkarroi egoten den zizarea.
  13 hesteak libratu kaka egin.
  14 hesteez beste egin
  15 zilbor heste karena eta umekia lotzen dituen heste modukoa, jaiotzean ebakitzen zaiona.
  16 zintzur heste arnasbideetako zatia, zintzurretik bronkioetara doan tutua. ik trakea.
heste heste2 iz ixtea.
hestebete hestebete 1 iz txerri heste zati bat haragi zehatuz, urdaiz eta kidekoez betez prestatzen den janaria.
  2 (hitz elkartuetan)
hestebetegile hestebetegile iz hestebeteak egiten dituen pertsona.
hestebetegin hestebetegin iz hestebetegilea.
hestebetegintza hestebetegintza iz hestebeteak egitea.
hestegorri hestegorri iz digestio hodiaren zatia, eztarritik urdailera doana.
hesteki hesteki iz hestebetea.
hestekokeria hestekokeria iz
hetaira hetaira iz antzinako Greziako prostituta.
hetero hetero iz heterosexuala.
heterodeterminazio heterodeterminazio iz (cf autodeterminazio).
heterodoxia heterodoxia iz doktrina heterodoxoa; heterodoxoa denaren nolakotasuna. ik heterodoxotasun.
heterodoxo heterodoxo 1 izond ohiko doktrinatik aldaratzen dena.
  2 (izen gisa)
heterodoxotasun heterodoxotasun iz heterodoxoa denaren nolakotasuna. ik heterodoxia.
heterofasia heterofasia iz hitz egiteko gaitasunaren nahasmendua, hitzak trukatzea-eta dakarrena.
heteroftongia heteroftongia iz
heterogeneitate heterogeneitate iz heterogeneotasuna.
heterogeneo heterogeneo izond elementu ezberdinez osatua, askotarikoa; arrotza, bestelakoa.
heterogeneotasun heterogeneotasun iz heterogeneoa denaren nolakotasuna.
heteroklito heteroklito izond etorki ezberdineko osagaiez osatua.
heterokromatiko heterokromatiko izond kolore bati baino gehiagori dagokiona.
heteronimo heteronimo iz hitzez mintzatuz, esanahiaren aldetik beste baten oso gertukoa izanagatik etorki eta formaren aldetik ezberdina dena.
heteronomia heteronomia iz kanpoko botere edo lege baten mende egotea.
heterosexista heterosexista iz heterosexualitatearen aldekoa.
heterosexual heterosexual izond pertsonez mintzatuz, beste sexukoek erakartzen dutena.
heterosexualitate heterosexualitate iz heterosexualaren sexualitatea, normaltzatzat hartzen dena.
heterosilabiko heterosilabiko izond beste silaba batekoa dena.
heterozigoto heterozigoto izond/iz gameto ezberdinen gurutzaketak sortua.
heterozikliko heterozikliko izond gorputz edo segida ziklikoez mintzatuz, gutxienez karbonoaz bestelako atomo bat duena.
hetika hetika iz eritasun kutsakorra, Koch-en baziloak gizonagan eta abere mota batzuetan eragiten duena, biriketan edo gorputzaren beste alderdi batzuetan eratzen diren bikor antzeko batzuek ezaugarritzen dutena. ik tuberkulosi.
hetikadun hetikadun iz hetikak joa.
hetsarazi hetsarazi, hetsaraz, hetsarazten du ad hestera behartu, itxiarazi.
hetsi hetsi ( ), hets, hesten du 1 du ad itxi. ik itxi. (zerbait)
  2 (zerbitzu bat eskaintzen duen zerbait)
  3 (norbait)
  4 (era burutua izenondo gisa)
hetsikeria hetsikeria iz itxikeria.
heu heu 1 izord hi; hi-ren forma indartua.
  2 heurez
heureganatu heureganatu ( ), heuregana(tu), heureganatzen da/du ad heuregana ekarri, heure bihurtu. ik hiretu.
heurekoi heurekoi izond singularreko bigarren pertsonan hika mintzatzen denak bere nahiari soilik begiraturik jokatzen duena adierazteko hitza.
heuristiko heuristiko izond ezagupenari edo ikerketari dagokiona.
hevea hevea 1 iz kautxua ematen duen zuhaitza (Hevea brasiliensis).
hexafluoruro hexafluoruro iz molekulak sei atomo fluor dituen fluoruroa.
hexagonal hexagonal izond sei alde eta sei angelu dituena.
hexagono hexagono 1 iz sei aldeko poligonoa.
  2 (Frantzia izendatzeko, H larriz nahiz xehez)
hexagrama hexagrama iz figura geometrikoa, bi hiruki aldeberdin berdinek osatua.
hexakordo hexakordo izond hurrenez hurreneko sei notako gama baten gainean oinarritutako musika sistema zaharra.
hexametro hexametro iz sei oin edo neurri dituen ahapaldi lerroa.
hexastilo hexastilo izond fatxadan sei zutabeko lerroa duena.
hexur hexur 1 iz adkor hezurra.
  2 (hitz elkartuetan)
hexurtu hexurtu, hexur(tu), hexurtzen ad adkor
hezaldi hezaldi iz zerbait hezetzen den aldia.
hezatu hezatu ik hezetu.
hezatzaile hezatzaile ik hezetzaile.
heze heze 1 izond apur bat bustia.
  2 (gauza ez fisikoez)
  · 3 (predikatu gisa)
  · 4 iz hezetasuna.
  5 hezetan adlag
  6 hezearen hezez
hezealdi hezealdi iz aldi hezea.
hezeberritu hezeberritu, hezeberri(tu), hezeberritzen du ad berriro hezetu.
hezedura hezedura iz hezetasuna.
hezegune hezegune 1 iz gune hezea.
  2 (izadian)
hezetasun hezetasun 1 iz hezea denaren edo heze dagoenaren nolakotasuna. ik bustitasun.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hezetsu hezetsu izond hezetasunez betea.
hezetu hezetu ( orobat hezatu ), heze(tu), hezetzen da/du ad heze edo hezeago bihurtu; hezetasuna eman, apur bat busti.
hezetxo hezetxo izond adkor hezea.
hezetzaile hezetzaile izond hezetzen duena.
hezgaitz hezgaitz ik hezigaitz.
hezi hezi ( ), hez, hezten 1 du ad gizakia, bere ahalmenak garatuz eta gizabidea erakutsiz, gizartean bizitzeko prestatu eta gaitu. ik hazi.
  2 (animaliak) ik bezatu.
  3 hed otzandu, menderatu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
hezibide hezibide iz abere bat eta gizaki bat hezitzeko bidea. ik heziera; heziketa; hezkuntza.
  2 hezibidezko izlag
hezibidetsu hezibidetsu izond hezibidezkoa.
heziera heziera iz heztea, heziketa.
hezigabe hezigabe (orobat hezgabe g.er.) 1 izond hezirik ez dagoena.
  2 hezigabeko izlag
hezigaitz hezigaitz ( orobat hezgaitz hezikaitz eta hezkaitz ) izond/iz hezten zaila dena, ia ezin menderatuzkoa.
hezigaiztasun hezigaiztasun iz hezigaitza denaren nolakotasuna.
hezigaizto hezigaizto (orobat hezkaizto) izond gaizki hezitakoa.
hezigarri hezigarri (orobat hezgarri g.er.) izond hezten duena.
hezikaitz hezikaitz ik hezigaitz.
heziketa heziketa 1 iz gizakiek gizartean bizitzeko prestatze eta gaitzea. ik hezibide; hezkuntza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 heziketa on
  6 lanbide heziketa
heziketagai heziketagai iz heziketarako gaia.
heziketakide heziketakide izond heziketan kide dena.
hezikidetza hezikidetza (orobat hezkidetza) iz koedukazioa.
hezikidetzaile hezikidetzaile izond koedukazioa lortzen duena.
hezilari hezilari iz hezten duen pertsona. ik hezle.
hezitzaile hezitzaile 1 izond heziketan edo hezkuntzan aritzen dena.
  · 2 iz heziketan edo hezkuntzan aritzen den pertsona.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 animaliak hezten dituen pertsona. ik hezle.
hezkaitz hezkaitz ik hezikaitz.
hezkaizto hezkaizto ik hezigaizto.
hezkide hezkide ik hezikide.
hezkunde hezkunde iz hezkuntza.
hezkuntza hezkuntza 1 iz gizakia, bere ahalmenak garatuz eta gizabidea erakutsiz, gizartean bizitzeko presatze eta gaitzea, eta horretarako erabiltzen diren bideak edo sistemak. ik hezibide; heziketa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa izenburu ofizialetan)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 hezkuntzazko
  7 bigarren hezkuntza
  8 goi hezkuntza
  9 haur hezkuntza
  10 hezkuntza aldi (orobat hezkuntzaldi)
  11 lehen hezkuntza
hezkuntzaldi hezkuntzaldi ik hezkuntza 10.
hezkura hezkura iz hezetasuna.
hezle hezle 1 izond/iz animaliak hezten dituena. ik hezitzaile 4.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 irud
  4 hezitzailea.
hezte hezte (orobat hezitze) 1 iz gizakia, bere ahalmenak garatuz eta gizabidea erakutsiz, gizartean bizitzeko prestatzea eta gaitzea.
  2 (animaliak)
hezueri hezueri ( ) 1 iz hezur giltzetako eta giharretako eritasun mingarria. ik erreuma.
  2 irud
  3 tanta-hezueri
hezur hezur ( ) 1 iz ornodunen hezurtza osatzen duten atal gogor eta zurrunetako bakoitza.
  2 pl (hildakoenak)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (arrainena)
  6 fruituez mintzatuz, hazi aski handi eta gogorra.
  7 irud
  8 hezurretaraino barru-barruraino.
  9 hezurrezko izlag
  10 azal eta hezur hezur eta azal.
  11 berna-hezur
  12 bizkar hezur ik bizkarrezur.
  13 bular hezur
  14 buru hezur burezurra.
  15 hanka-hezur berna-hezurra.
  16 hezur-beltz
  17 hezur-berri
  18 hezur eta azal
  19 hezur eta larru
  20 hezur giltza
  21 hezur-haragitu
  22 hezur-hoztu
  23 hezur hutsetan
  24 hezur-kolore (orobat hezurkolore g.er.) izond
  25 hezur muin (orobat hezurmuin)
  26 hezurretan egon
  27 izter hezur
  28 lepo-hezur (orobat lepahezur eta lepazur )
  29 masail hezur (orobat matrail)
  30 saihets hezur
  31 zango-hezur berna-hezurra.
hezurbako hezurbako izlag hezurgabea.
hezurberritze hezurberritze iz ik hezur 17.
hezurdegi hezurdegi iz hezurdura. ik hezurtegi.
hezurdun hezurdun izond hezurra duena; hezurrak dituena.
hezurdura hezurdura 1 iz hezur multzo egituratua.
  2 gizaki edo abere baten gorputza egituratzen duen hezurren multzoa.
  3 (hildakoena)
  4 irud
hezurgabe hezurgabe izond hezurrik ez duena.
hezurgabetu hezurgabetu, hezurgabe(tu), hezurgabetzen 1 du ad hezurra edo hezurrak kendu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hezurjale hezurjale izond hezurrak jaten dituena.
hezurki hezurki 1 iz hezurretako haragia.
  2 hezur zatia.
hezurkolore hezurkolore ik hezur 24.
hezurmamitu hezurmamitu ( orobat hezur-mamitu g.er.), hezurmami(tu), hezurmamitzen 1 du ad hezur eta mami bihurtu. ik gauzatu; mamitu.
  2 du ad hezur eta mami egin edo eman.
hezurmamitze hezurmamitze iz hezur eta mami hartzea.
hezurmendi hezurmendi iz hezurtegia.
hezurmuin hezurmuin ik hezur 25.
hezurtegi hezurtegi 1 iz hezurrak, eskuarki hezur-hutsak, lurperatzen diren edo lurperatuta dauden lekua.
  2 irud
hezurtsu hezurtsu izond hezurrak asko nabaritzen zaizkiona.
hezurtu hezurtu, hezur(tu), hezurtzen da ad hezur bihurtu.
hezurtxo hezurtxo iz hezur txikia.
hi hi 1 izord singularreko bigarren pertsonaren izenordaina, hitz egiten ari denak aurrean duen entzulea adierazten duena. ik heu.
  2 (deiki gisa) ik motel2; tio.
hiato hiato 1 iz (hizkuntzalaritzan) bi silabatako diren bi bokalen segida.
  2 (anatomian) irekidura, arteka.
  3 irud
hiazinto hiazinto ( orobat ihazinto g.er. eta jazinto g.er.) 1 iz moredina.
  2 harri bitxia, hori gorrixka.
hibernatu hibernatu, hiberna, hibernatzen 1 du ad animalia batzuek neguan loaldi luzea egin, negukatu.
  2 irud
hibernatze hibernatze iz animalia batzuek neguan loaldi luzea egitea.
hibernazio hibernazio 1 iz animalia batzuek neguan egiten duten loaldi luzea.
  2 irud
hibiar hibiar izlag antzinako Palestinako herri bati dagokiona; herri horretako kidea.
hibridazio hibridazio iz mota bereko bi aldaeren arteko gurutzatzea, berezkoa edo artifiziala.
hibrido hibrido izond mota bereko aldaeren gurutzatzetik datorrena.
hibridotasun hibridotasun iz hibridoa denaren nolakotasuna.
hidalgia hidalgia iz kaparetasuna.
hidalgo hidalgo iz kaparea.
hidra hidra iz elezaharretako animalia, moztu ahala berriro sortzen ziren zazpi buru zituena.
hidrante hidrante iz ur hargunea, bereziki ureztatzekoa eta suteetarakoa.
hidratagarri hidratagarri izond hidratatzailea.
hidratante hidratante izond/iz hidratatzailea.
hidratatu hidratatu, hidrata, hidratatzen 1 gai bati ura erantsi.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hidratazio hidratazio iz hidratatzea.
hidrato hidrato
  1 karbono hidrato osagaitzat karbonoa, oxigenoa eta hidrogenoa dituen gai konposatua.
hidraulika hidraulika iz fisikaren adarra, isurkarien mugimendua eta oreka ikuspegi praktikotik aztertzen dituena.
hidrauliko hidrauliko 1 izond uraren bidez higitzen edo aritzen dena.
  2 hidraulikari edo urari dagokiona.
hidriko hidriko izond urari dagokiona.
hidrodinamiko hidrodinamiko izond hidrodinamikari dagokiona.
hidroelektriko hidroelektriko izond uraren energia erabiliz korronte elektrikoa lortzeari dagokiona.
hidrofilo hidrofilo izond ura erraztasun handiz zurgatzen duena.
hidrofluorkarbonatu hidrofluorkarbonatu iz
hidrofono hidrofono iz ur barruko hotsak atzemateko tresna.
hidrogeno hidrogeno 1 iz gai bakuna, kolore eta usain gabeko gasa, izadiko gairik arinena (H; at. z. 1).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 hidrogeno bonba
  4 hidrogeno astun deuterioa.
hidrogeologia hidrogeologia iz geologiaren adarra, lurrazaleko urak eta, bereziki, lur azpikoak aztertzen dituena.
hidrografia hidrografia 1 iz geografiaren adarra, itsas urak eta kontinentalak aztertzen dituena.
  2 (hitz elkartuetan) lurralde edo eskualde bateko uren multzoa. ik hidrografiko.
hidrografiko hidrografiko izond hidrografiari dagokiona. ik hidrografia 2.
hidrohegazkin hidrohegazkin iz ur gainean jar daitekeen hegazkin flotagailuduna.
hidrokarbono hidrokarbono (cf. ingl. hidrocarbon) iz hidrokarburoa.
hidrokarburo hidrokarburo 1 iz osagaitzat karbonoa eta hidrogenoa soilik dituen gai elkartua. ik hidrokarbono.
  2 (hitz elkartuetan)
hidrokloruro hidrokloruro iz kloruro urduna.
hidrolisi hidrolisi iz gai organiko baten uraren bidezko banatze edo desegituratzea.
hidrologia hidrologia 1 iz lur planetako urak eta beren propietateak aztertzen dituen zientzia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik hidrologiko.
hidrologiko hidrologiko izond hidrologiari dagokiona. ik hidrologia 2.
hidrologo hidrologo iz hidrologian espezialista den geofisikoa.
hidromasaje hidromasaje iz ur turrusten bidezko terapia masajea.
hidrometeorologia hidrometeorologia iz euriaren eta kidekoen meteorologia.
hidrometeorologiko hidrometeorologiko izond hidrometeorologiari dagokiona.
hidromofona hidromofona iz
hidropesia hidropesia iz organismo bateko ehun edo barrunbe batean gertatzen den ur metatze ohiz kanpokoa. ik urmin.
  2 irud/hed
hidropiko hidropiko izond/iz hidropesia duena, hidropesiak joa. ik urmindun.
hidroponiko hidroponiko izond landareez mintzatuz, lurrik gabe hazitakoa.
hidrosoluble hidrosoluble izond urtetan urtzen dena.
hidrospeed hidrospeed iz mendi ibaiak plastiko gotorrezko txalupa indibidual batean jaistean datzan kirola.
hidrostatiko hidrostatiko izond hidrostatikari dagokiona.
hidroterapia hidroterapia iz uraren bidezko terapia.
hidrotermal hidrotermal iz ur termalei dagokiena.
hidroxiapatito hidroxiapatito iz kaltzio fostato konplexua, hezurren eta hortzetako esmaltearen osagai nagusia dena.
hidroxido hidroxido iz metal bat OH multzoaz batuz eratzen den gai konposatua.
hidrozefalia hidrozefalia iz entzefaloko barrunbeen hantura, isurkari zefalorrakideo gehiegiak eragina.
hiena hiena iz Afrikako eta Asiako ugaztun haragijalea, ile hori-gorrikoa edo grisekoa, batez ere hilikiak jaten dituena (Hyaeninae subfam.).
hierarka hierarka iz hierarkia batean goi mailetan dagoen pertsona.
hierarkia hierarkia ( orobat jerarkia ) 1 iz erakunde baten mailakako antolaketa; multzo baten osagaien mailakako hurrenkera.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik hierarkiko.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 hierarkia batean goi mailetan dagoen pertsona.
  5 eliz agintarien multzoa.
hierarkiko hierarkiko ( orobat jerarkiko ) izond hierarkiari dagokiona.
hierarkikoki hierarkikoki adlag era hierarkikoan.
hierarkizatu hierarkizatu, hierarkiza, hierarkizatzen 1 hierarkia jakin baten arabera antolatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hierarkizazio hierarkizazio iz hierarkizatzea.
hieratiko hieratiko izond sentimenik adierazten ez duena.
hieratikotasun hieratikotasun iz hieratikoa denaren nolakotasuna.
hierofante hierofante iz ezkutuko ezagupenak irakasten dituen apaiza edo maisua.
hieroglifiko hieroglifiko 1 izond hieroglifoz osatua; iluna.
  · 2 iz hieroglifoa.
hieroglifo hieroglifo iz Egiptoko idazkera zaharrenetako ikurra.
hies hies (orobat Hies g.er. eta HIES g.er.) 1 iz Hartutako immunoeskasiaren sindromea.
  2 (hitz elkartuetan)
hiesdun hiesdun izond/iz hiesak joa.
higadura higadura 1 iz higatzea.
  2 urak, haizeak eta kidekoek lurrazalean eragiten duten higatzea.
  3 (hitz elkartuetan)
higanot higanot 1 izond/iz Euskal Herrian, katolikoek protestante kalbindarrei ezarri zieten deitura. ik kalbindar.
  2 (hitz elkartuetan)
higarazi higarazi, higaraz, higarazten du ad higatzera behartu.
higatu higatu ( ), higa, higatzen 1 da/du ad zerbaitek, erabiltzearen ondorioz, berritan zituen nolakotasunak galdu; erabileraz hondatu. ik gastatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 higatuxe higatu xamar.
higatzaile higatzaile izond higatzen duena.
higatze higatze iz zerbaitek, erabileraren ondorioz, berritan zituen nolakotasunak galtzea; erabilerak hondatzea. ik gastatze.
higialdi higialdi iz higitzea, zerbait higitzen den aldietako bakoitza
higiarazi higiarazi ( ), higiaraz, higiarazten du ad higitzera behartu. ik mugiarazi.
higiarazle higiarazle izond higiarazten duena. ik higitzaile; mugiarazle.
higidura higidura 1 iz higitzea, gauza baten egongune aldaketa. ik mugimendu; higialdi; higikunde; mugida.
  2 (hitz elkartuetan)
higiene higiene 1 iz osasuna zaintzeko eta hobetzeko hatsapen eta ariketen multzoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik higieniko.
  2 irud
higienealdi higienealdi iz higiene neurriak begiratzen den denbora.
higieniko higieniko izond higieneari dagokiona; higienearen araberakoa. ik higiene 2.
higienismo higienismo iz
higienista higienista izond higienismoari dagokiona.
higiezin higiezin ( ) 1 izond ezin higituzkoa.
  2 (ekonomian) ik higigarri.
higiezintasun higiezintasun iz higiezina denaren nolakoatsuna.
higigabetu higigabetu, higigabe, higigabetzen du ad higigabe bihurtu.
higigaitz higigaitz izond ia higiezina. ik mugigaitz.
higigarri higigarri 1 izond higi daitekeena. ik mugigarri.
  2 (ekonomian) ik higiezin.
higigarriki higigarriki iz
higigarritasun higigarritasun iz higigarria denaren nolakotasuna.
higikari higikari izond higikorra. ik mugikari.
higikera higikera iz higidura, eta bereziki higitzeko modua.
higikor higikor izond higitzeko joera duena. ik mugikor.
higikortasun higikortasun iz higikorra denaren nolakotasuna.
higikunde higikunde 1 iz ideien edo iritzien aldaketa helburutzat duen egintza, giza multzo edo erakunde batek eragina.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
higimen higimen iz higitzeko ahalmena.
higitu higitu higi, higitzen da/du ad zerbait edo norbait egongunez edo kokalekuz aldatu. ik mugitu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
higitugabe higitugabe izond higitu gabe dagoena.
higitzaile higitzaile izond higitzen duena, higiarazlea.
higitze higitze 1 iz zerbait edo norbait egongunez edo kokalekuz aldatzea.
higitzeke higitzeke adlag higitu gabe.
higrografo higrografo iz atmosferaren hezetasunaren neurgailu erregitratzailea.
higrometriko higrometriko izond atmosferaren hezetasunarri dagokiona.
higrometro higrometro iz atmosferaren hezetasunaren neurgailua.
higroskopiko higroskopiko izond atmosferaren hezetasuna xurgatzen duena.
higuin higuin ( ) 1 iz batere gogoko ez dugun edo pairagaitza gertatzen zaigun zerbaitek edo norbaitek eragiten digun atzerakuntzazko sentipen bizia. ik higuintza; nazka; narda.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 izond higuingarria.
  4 higuin izan du ad
higuinarazi higuinarazi, higuinaraz, higuinarazten du ad higuintzera behartu.
higuindu higuindu, higuin, higuintzen du ad gorrotatu; nazka eman.
higuindura higuindura iz gorrotoa, nazka.
higuingarri higuingarri izond nazkagarria; gorrotagarria.
higuingarrikeria higuingarrikeria 1 iz egintza higuingarria.
  2 higuingarritasun gaitzesgarria.
higuingarriro higuingarriro adlag era higuingarrian.
higuinkeria higuinkeria iz higuingarrikeria.
hijacker hijacker iz alkohol kontrabandistei lapurreta egiten dien pertsona.
hika hika adlag hi izenordaina eta dagozkion aditz formak erabiliz. ik toka1; noka.
  2 hikako izlag
  3 hiketan hika.
hika-mika hika-mika ( orobat hikamika ) iz eztabaida.
hikamikati hikamikati izond eztabaidazalea.
hikatu hikatu, hika, hikatzen da ad trabatu.
hiketa hiketa iz hitanoa.
hikso hikso iz antzinatean Egipto inbaditu eta menderatu zuen herri bateko kidea.
hil hil1, hiltzen 1 da ad bizitzetik gelditu, bizitzeari utzi.
  2 (nola adieraziz).
  3 (aditz laguntzailerik gabe)
  · 4 du ad bizia kendu.
  5 (nola adieraziz)
  6 (bere burua eda kidekoekin)
  7 (aditz laguntzailerik gabe)
  8 (hitz elkartuetan, lehen osagai gisa)
  9 (era burutua izenondo gisa)
  10 (era burutua izen gisa) ik hildako 2.
  11 hila adlag hilik.
  12 hilda adlag hilik. ik hildako.
  13 hildakoan hiltzean.
  14 hilean hilik.
  15 herioz/heriotzaz hil
  16 hil aginean hilzorian.
  17 hil-agiri
  18 hil ala biziko hil edo biziko.
  19 hil atorra (orobat hilatorra)
  20 hil auto
  21 hil-behar iz
  22 hil beila (orobat hilbeila)
  23 hil berri (orobat hilberri) ik hilberri.
  24 hil-berritan hil eta handik gutxira.
  25 hil bezpera
  26 hil edo biziko
  27 hil egun
  28 hil elizkizun
  29 hil epai
  30 hil eraso
  31 hil eta herio
  32 hil ezkila (orobat hilezkila g.er.)
  33 hil gabe
  34 hil gurdi (Ereduzko prosaren corpusean soilik hilgurdi)
  35 hil hotza ( orobat hil hotz eta hilotz ) adlag ik hilotz.
  36 hil hotzik (orobat hil-hotzik) adlag hil hotza.
  37 hil hurren (orobat hurran) adlag hil zorian.
  38 hil-hurreneko izlag
  39 hil hurrenkari izond
  40 hil izara
  41 hil izkribu (orobat hilizkribu)
  42 hil jantzi (orobat hiljantzi)
  43 hil kanpai
  44 hil kanta (orobat hilkanta)
  45 hil kantu (orobat hilkantu), hil kanta.
  46 hil kapera (orobat hilkapera g.er.) hildakoa, hiletak egin aurretik, jartzen den lekua.
  47 hil kutxa ik hilkutxa.
  48 hil mehatxu
  49 hil meza
  50 hil mezu
  51 hil mihise (orobat hilmihise)
  52 hil ohar
  53 hil ohe
  54 hil oihal
  55 hil opari
  56 hil orduko
  57 hil zeinu hil kanpaia.
  58 hil zorian hiltzeko zorian, ik hilzori.
hil hil2 (orobat hile) iz urtea banatzen den hamabi zatietako bakoitza. ik hilabete.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 hilean
hilabete hilabete (orobat hilebete g.er. eta ilabete g.er.) 1 iz hila, bereziki denbora hedaduratzat hartua; hilaren hasieratik amaia arteko denbora. ik hil2.
  2 (izenondo edo izenlagunekin)
  3 (zenbaki baten eskuinean)
  4 (leku edo –ko atzizkiez)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 hilabete sari (orobat hilabetesari)
  7 hilabetetik hilabetera
  8 hilabetez hilabete
hilabetegarrenean hilabetegarrenean adlag hilabetearen buruan.
hilabeteka hilabeteka adlag hilabetez hilabete.
hilabetekari hilabetekari (orobat ilabetekari g,.er.) iz hileroko aldizkaria.
hilabete hilabeteño iz hilabetetxoa.
hilabetero hilabetero (orobat ilabetero g.er.) 1 adlag hilabete guztietan, hilabete oroz.
  2 (zenbaki baten eskuinean)
hilabetesari hilabetesari ik hilabete 6.
hilabetetsu hilabetetsu (orobat ilabetetsu; zenbaki baten eskuinera, “hilabete gutxi gorabehera” esanahiarekin)
hilabetetxo hilabetetxo iz adkor hilabetea.
hilabetexka hilabetexka iz hilabetetxoa.
hilaldi hilaldi iz nahigabe aldia, etsialdi gogorra.
hilarazi hilarazi, hilaraz, hilarazten du ad bizia kenarazi.
hilarazle hilarazle izond hilarazten duena.
hilarindu hilarindu, hilarin, hilarintzen da/du ad hilzorian jarri.
hilarri hilarri (orobat hil-harri g.er. eta hilharri g.er.) 1 iz hilobia estaltzen edo ixten duen harria; hilobi gainean eraikitzen den oroitarria.
  2 (izenondo edo izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
hilarrizale hilarrizale izond hilarrien zale dena.
hilartitz hilartitz iz hilarrian ezartzen den esaldia. ik epitafio.
hilatorra hilatorra ik hil 19.
hilaur hilaur 1 iz denbora baino lehen eta hilik jaiotzen den umea.
  2 irud
  · 3 (predikatu gisa)
hilaurgile hilaurgile izond hilaurtzen duena.
hilaurtu hilaurtu, hilaur(tu), hilaurtzen (orobat hilortu g.er. eta ilortu g.er.) 1 du ad haurdunak umea galarazi.
  2 irud
  · 2 da ad umea galdu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
hilazti hilazti (orobat ilazti) izond/iz nekromantea.
hilbeila hilbeila ik hil 22.
hilbeltz hilbeltz ik ilbeltz.
hilberri hilberri (orobat hil-berri) 1 iz norbait hil dela aditzera ematen duen albistea. ik hil 23; nekrologiko.
  2 hilberri txosten
hilbete hilbete ik hilabete.
hilbide hilbide iz hiltzeko bidea.
hilburu hilburu iz cf helburu.
hilburuko hilburuko 1 iz testamentua.
  2 irud
hildako hildako 1 izlag hila, hil dena.
  2 (modua adieraziz)
  · 3 iz hil den pertsona. ik hil 10.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
hildegi hildegi ik hiltegi.
hildu hildu 1 ad hil (?).
  2 hildurik indarra, eragina edo bizitasuna ibiturik.
hildura hildura iz norbaitek bere buruari, bertutea erdiesteko, ematen dion nekea edo atsegin ukatzea, bereziki gorputzarekikoa.
hilduratu hilduratu, hildura(tu), hilduratzen 1 nork bere burua, eta bereziki gorputza, hilduraren bidez hezi edo zigortu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hileko hileko iz emakumearen hileroko odolaldia.
hilemorfiko hilemorfiko izond hilemorfismoari dagokiona.
hilemorfismo hilemorfismo iz gorputz oro bi printzipio oinarrizkok, materiak eta formak, osatzen dutela dioen teoria filosofikoa, Aristotelesek asmatua.
hilero hilero 1 adlag hil guztietan, hilabete oroz.
  2 hileroko izlag
  3 hilero-hilero
hileroko hileroko iz hilekoa, emakumearen hileroko odolaldia.
hilerri hilerri ( orobat hil herri eta hilherri ) 1 iz hilak ehorzten diren lekua. ik kanposantu.
  2 hed
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 hilerri baratze
hilerritxo hilerritxo iz hilerri txikia.
hileta hileta ( ) 1 iz hilaren alde egiten zen ospakizuna edo elizkizuna.
  2 ( pluralean)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik funebre.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elizkizun eta kidekoekin)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 hileta egin
  7 hiletak egin
hiletografo hiletografo iz
hiletsi hiletsi, hilets, hilesten du ad eriez mintzatzuz, ezin sendatuzkotzat jo, etsipena eman.
hilezin hilezin Egungo testuen corpusean izond hilezkorra.
hilezkor hilezkor izond ezin hil daitekena. ik hilezin.
hilezkortasun hilezkortasun 1 iz hilezkorra denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
hilezkortu hilezkortu, hilezkor(tu), hilezkortzen da/du ad hilezkor bihurtu.
hileztatu hileztatu izond
hilgabe hilgabe ik hil 33.
hilgai hilgai 1 iz heriotza zigorrez hiltzera doana.
  2 izond
hilgailu hilgailu iz hiltzeko gailua.
hilgarri hilgarri 1 izond gauzez mintzatuz, hiltzen duena. ik hiltzaile.
  2 (animaliez mintzatuz)
  3 (izen gisa)
  4 hil daitekeena, hilkorra.
hilgogor hilgogor izond
hilgora hilgora ik ilgora.
hilgurdi hilgurdi ik hil 34.
hilik hilik 1 adlag bizirik gabe. ik hil 11; hil 12.
  2 (aditz osagaiez)
  3 erdi hilik
hiliki hiliki iz abere baten gorputz hila.
hilikijale hilikijale izond/iz hilikiak jaten dituena. ik nekrofago.
hiljantzi hiljantzi ik hil 42.
hilka hilka 1 adlag hiltzen.
  2 irud
hilkara hilkara izond hil kolorekoa.
hilketa hilketa ( ) 1 iz norbaitek norbait hiltzea.
  2 (aditz baten objektu gisa)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 buru-hilketa buru-hiltzea. ik suizidio.
  7 hilketa egin
hilketari hilketari iz hilketa egin duena.
hilketatxo hilketatxo iz adkor hilketa.
hilketazale hilketazale ( Ereduzko prosaren corpusean hilketa zale soilik) izond hilketen zale dena.
hilki hilki iz hilotza, hilikia.
hilkin hilkin iz
hilkintza hilkintza iz gizaki askori bizia kentzea. ik sarraski.
hilkizun hilkizun iz hiltzekoa dena.
hilkor hilkor 1 izond heriotzaren mendean dagoena. ik hilkizun.
  2 hilgarria.
hilkordun hilkordun izond
hilkortasun hilkortasun 1 iz hilkorra denaren nolakotasuna.
  2 (demografian)
hilkutxa hilkutxa ( orobat hil(-)kutxa ) 1 iz hilaren gorputza, ehorzteko, sartzen den kutxa luzea. ik zerraldo; katabut.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 hitz elkartuetan)
hilobi hilobi ( orobat hil hobi g.er. eta hilhobi g.er.) 1 iz norbaiten hilotza ehorzten den hobia. ik hobi.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud
  6 hilobi zulo (Ereduzko prosaren corpusean hilobizulo soilik) adkor hilobia.
hilobigabe hilobigabe izond hilobirik ez duena.
hilobigintza hilobigintza iz hilobiak egitea.
hilobikide hilobikide iz hilobi berean lurperatua dagoena.
hilobiratu hilobiratu ( ). hilobira(tu), hilobiratzen du ad hilobian ehortzi.
hilobiratze hilobiratze iz hilobian ehorztea.
hilobitxo hilobitxo iz hilobi txikia.
hilobizulo hilobizulo ik hilobi 6.
hilondoko hilondoko ik hil 3.
hilotomo hilotomo iz zura ebakitzen duen intsektoa.
hilotz hilotz ( ) 1 iz gorputz hila, eskuarki gizakiarena. ik gorpu; hiliki.
  2 (izenondoekin)
  3 (adizlagun gisa) ik hil 35.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
hilpuin hilpuin iz (hitz jokoa: cf ipuin)
hiltamu hiltamu iz agonia.
hiltegi hiltegi ( ) 1 iz abereak hiltzen diren etxea. ik hiltoki.
  2 pertsonak hiltzeko tokia.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 irud
hiltoki hiltoki ( )iz hiltegia.
hiltzaile hiltzaile ( orobat hiltzale ) 1 izond/iz hilketa egiten duena. ik hilgarri.
  2 irud/hed
  · 3 iz (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 buru-hiltzaile iz ik suizida.
  7 su-hiltzaile iz
hiltze hiltze iz bizitzetik gelditzea, bizitzeari uztea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 buru-hiltze ik hilketa 6; suizidio.
hiltzear hiltzear adlag hilzorian.
hiltzeke hiltzeke adlag hil gabe.
hilzori hilzori ( orobat hiltzori ) 1 agonia, hil zorian dagoenaren egoera.
  2 hilzorian adlag
  3 hilzoriko izlag
  4 hilzorizko izlag
himen himen iz ematutuaren sarrera estaltzen duen mintza. ik emamintz.
himeneo himeneo iz ezteia, ezkontza.
himenolatria himenolatria iz adkor himenaren gurtza.
himenoplastia himenoplastia iz himena berrosatzea.
himno himno ( ) iz ereserkia.
hindi hindi iz Indiako eremu zabaletan mintzatzen den hizkuntza indoeuroparra.
hindiera hindiera iz hindia.
hindu hindu 1 izlag hinduismoaren jarraitzailea. ik hinduista.
  2 (izen gisa)
hinduera hinduera iz hindia.
hinduismo hinduismo iz batez ere Indian zabalduak dauden erlijio joeren multzoa, Veda idatzietan eta antolamendu sozial jakin batean oinarritua.
hinduista hinduista izond hinduismoaren jarraitzailea; hinduismoari dagokiona.
hindustanera hindustanera iz
hindutar hindutar izlag/iz hindua.
hintxa hintxa iz zale sutsua, eskuarki futbol talde batena.
hipa hipa iz negar zotina.
hipaka hipaka adlag negar zotinka.
hipako hipako iz hipa.
hipaton hipaton iz
hiper hiper iz hipermerkatua.
hiperabertzale hiperabertzale izond adkor guztiz abertzalea.
hiperaktibo hiperaktibo (orobat hiperraktibo) izond guztiz aktiboa.
hiperarautu hiperarautu izond guztiz arautua.
hiperargitsu hiperargitsu izond guztiz argitsua.
hiperarmatu hiperarmatu izond guztzi armatua.
hiperauskalotzaile hiperauskalotzaile izond adkor “auskalo” esaten oso zalea.
hiperazidotasun hiperazidotasun iz guztiz azidoa denaren nolakotasuna.
hiperazoka hiperazoka iz hipermerkatua.
hiperbaloratu hiperbaloratu, hiperbalora, hiperbaloratzen du ad guztiz baloratzea.
hiperbaton hiperbaton iz erretorikako irudia, esaldiaren ohiko hurrenkera aldatzean datzana.
hiperberdintasun hiperberdintasun iz guztizko berdintasuna.
hiperberezi hiperberezi izond adkor guztiz berezia.
hiperbero hiperbero izond adkor guztiz beroa.
hiperbizkaiera hiperbizkaiera iz XX. mendearen hasieran bizkaierazkoak baino ez ziren formak lehenetsiz eratu zen bizkaiera mota.
hiperbola hiperbola (orobat hiperbole) iz kurba irekia, foku izeneko bi puntu finkoekiko distantzien diferentzia bera duten puntuen leku geometrikoa. ik hiperbole.
hiperbole hiperbole iz adierazi nahi dena gehiegikeriaz esaten den esapidea.
hiperboliko hiperboliko 1 izond hiperbolari dagokiona.
  2 hiperboleari dagokiona.
hiperbolumen hiperbolumen iz
hiperboreal hiperboreal 1 izond Ipar Polotik hurbil dagoena.
  2 Ipar Polotik hurbileko eskualdeari dagokiona.
hiperdotore hiperdotore izond guztiz dotorea.
hipererrepikatu hipererrepikatu izond asko-askotan errepikatua.
hiperespainol hiperespainol izond guztiz espainola.
hiperespazio hiperespazio iz hiru dimentsio baino gehiagoko espazioa.
hiperestatu hiperestatu iz estatu guztiahalduna.
hiperestesia hiperestesia iz gehiegizko sentiberatasuna.
hipereszitatu hipereszitatu (corpusean hiper eszitatu) izond gustiz eszitatua.
hiperetniko hiperetniko izond guztiz etnikoa.
hiperfisiko hiperfisiko izond guztiz fisikoa.
hiperfokatu hiperfokatu izond guztiz fokatua.
hiperfrontal hiperfrontal izodn guztiz frontala.
hipergarbizalekeria hipergarbizalekeria iz guztizko garbizalekeria.
hipergorri hipergorri izond guztiz gorria.
hiperinflazio hiperinflazio iz inflazio azeleratua.
hiperinformatu hiperinformatu izond guztiz informatua.
hiperjansenista hiperjansenista izond guztiz jansenista.
hiperkapitalista hiperkapitalista izond guztiz kapitalista.
hiperkodetze hiperkodetze iz erabateko kodetzea.
hiperkomunikazio hiperkomunikazio iz gehiegizko komunikazioa.
hiperkonektibitate hiperkonektibitate iz konektibitate guztiz garaia.
hiperkorrekto hiperkorrekto izond guztiz korrektoa.
hiperkorrekzio hiperkorrekzio iz erabateko korrekzioa.
hiperkritiko hiperkritiko izond guztiz kritikoa.
hiperlabur hiperlabur izond guztiz laburra.
hipermaioritario hipermaioritario izond guztiz maioritarioak.
hipermaite hipermaite izond guztiz maitea.
hipermerkatu hipermerkatu iz luze-zabal handiko supermerkatua, gehietan aldirietan kokatzen dena.
hipermetropia hipermetropia iz ikusmenaren akatsa, gertuko gauzakiak lausoturik ikustea eragiten duena.
hipermnesiko hipermnesiko izond/iz oroimena patologikoki handitua duena.
hipermoderno hipermoderno iz guztiz modernoa.
hipernazional hipernazional izond
hipernormaltasun hipernormaltasun iz guztizko normaltasuna.
hiperrealismo hiperrealismo iz eguneroko errealitatea argazkien zehaztasunez islatu nahi duen arte eta bereziki pintura higikundea.
hiperrealista hiperrealista 1 izond hiperrealismoari dagokiona.
  2 hiperrealismoaren jarraitzailea.
hipersekretu hipersekretu izond guztiz sekretua.
hipersektario hipersektario izond guztiz sektarioa.
hipersentibera hipersentibera izond guztiz sentibera.
hipersentiberatasun hipersentiberatasun iz hipersentibera denaren nolakotasuna.
hipertrofia hipertrofia 1 iz organo bat gehiegi handitzea.
  2 irud
hipertrofiatu hipertrofiatu, hipertrofia(tu), hipertrofiatzen 1 da ad hipertrofia gertatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hipertrofiko hipertrofiko izond hipertrofiari dagokiona.
hipertroskista hipertroskista izond guztiz troskista.
hiperzehatz hiperzehatz izond guztiz zehatza.
hiperzinetiko hiperzinetiko izond guztiz zinetikoa.
hiperzutabe hiperzutabe iz
hiperzuzen hiperzuzen izond guztiz zuzena dena.
hipetro hipetro iz
hip-hop hip-hop iz 80ko hamarraldian Estatu Batuetan sortu zen gazte higikunde baten musika, funk-etik eratorria, eta rap-ari, grafittiei eta break-dance-ari lotua agertzen dena.
hip-hopzale hip-hopzale izond hip-hoparen zale dena.
hipika hipika iz zaldiketa, zaldi kirola.
hipiko hipiko izond hipikari dagokiona.
hipnosi hipnosi 1 iz lo antzeko egoera, hipnotismoz eragina.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik hipnotiko.
hipnotiko hipnotiko 1 izond hipnosiari dagokiona. ik hipnosi 2.
  2 hipnosia eragiten duena.
  3 (izen gisa)
  4 hipnosi egoeran jar daitekeena.
hipnotismo hipnotismo iz lilura bidez lo artifiziala eragitea, eta horri dagozkion gertakarien multzoa.
hipnotizagarri hipnotizagarri izond gauzez mintzatuz, hipnotizatzen duena. ik hipnotizatzaile.
hipnotizatu hipnotizatu, hipnotiza, hipnotizatzen 1 du ad hipnosia eragin.
  2 irud
  3 (era burutua izenondo gisa)
hipnotizatzaile hipnotizatzaile izond hipnotizatzen duena. ik hipnotizagarri.
  · 2 iz hipnotizatzen duen pertsona.
hipodermiko hipodermiko izond xiringez mintzatuz, azal azpiko injekzioetan erabiltzen dena.
hipodromo hipodromo iz zaldi lasterketak egiten diren lekua.
hipogeo hipogeo iz lurpeko eraikina.
hipogluzemia hipogluzemia iz odoleko azukre kopuru ohikoren jaitsiera.
hipogrifo hipogrifo iz elezaharretako animalia, erdia zaldia eta erdia grifoa zena.
hipojariatzaile hipojariatzaile izond behar baino geutziago jaritzen duena.
hipokanpo hipokanpo iz garuneko albo bentrikuluko goragune luzarana.
hipokondria hipokondria iz estutasun egoera iraunkorra, tristura jarraitua eta osaasunarekiko gehiegizko ardura ezaugarri dituena.
hipokondriako hipokondriako izond/iz hipokondriak joa,
hipokoristiko hipokoristiko izond izenez mintzatuz, txera-asmoz laburtua edo eraldatua erabiltzen dena.
hipokratiko hipokratiko izond hipokratesi dagokiona.
hipokrisia hipokrisia ( orobat hipokresia ) iz zurikeria, azaluskeria.
hipokrita hipokrita izond itxurazalea, azalutsa.
hipopotamo hipopotamo iz ugaztun apoduna, azal iluna eta oso lodia, gorputz handia eta hanka sendo eta motzak dituena, ibaietan bizi eta lehorrera bazkatzera ateratzen dena (Hippopotamos amphibius).
hipostasi hipostasi ( ; Ereduzko prosaren corpusean soilik hipostasis) iz Hirutasun Santuko pertsona.
hipostasiatu hipostasiatu, hipostasia, hipostasiatzen 1 du ad abstraktua edo irreala dena erraltzat hartu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hipostatiko hipostatiko izond abstraktua edo irreala dena erraltzat hartzeari dagokiona.
hipostatikoki hipostatikoki adlag era hipostatikoan.
hipostatu hipostatu (?) ik hipostasiatu.
hipoteka hipoteka 1 iz diru zor bat kitatuko dela bermatzen duen kontratua, ondasun higiezinen gainean ezartzen dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik hipotekario.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hipotekario hipotekario izond hipotekari dagokiona. ik hipoteka 2.
hipotekatu hipotekatu, hipoteka(tu), hipotekatzen 1 du ad hipotekan jarri.
  2 irud
hipotensio hipotensio iz ohikoa baino baxuagoa den arteria presioa.
hipotenusa hipotenusa iz hiruki zuzen batean, alde handiena, angelu zuzenari buruz buru dagoena.
hipotermia hipotermia 1 iz gorputzaren hozbero ohikoa baino apalagoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
hipotesi hipotesi ( ) 1 iz zerbait azaltzeko edo frogatzeko abiapuntutzat hartzen den behin-behineko baiezpena, gerora egiaztatu behar dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik hipotetiko.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hipotesigile hipotesigile izond hipotesiak egiten dituena.
hipotesigintza hipotesigintza zi hipotesiak egiteko jarduera.
hipotetiko hipotetiko 1 izond hipotesiari dagokiona; balizkoa. ik hipotesi 2.
  2 inperatibo hipotetiko helburu jakin batek baldintzaturiko inperatiboa.
hipotetikoki hipotetikoki adlag era hipotetikoan.
hipotrakelio hipotrakelio iz
hipoxia hipoxia iz aski ez den oxigenazioa.
hipozentro hipozentro iz lurrikara bat hasten den lur azpiko puntua.
hippy hippy ( orobat hippie hippi eta jipi hippi ) 1 izond 70eko urteetan, ohitura ez-konbentzionalei atxikirikoa, eraturiko gizartea aurka eta izadiari begira bizi dena.
  2 hippyei dagokiena.
  3 (izen gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
hira hira iz haserrea, amorrua; haserretasuna, haserrekieria.
hiratsu hiratsu izond hiraz betea.
hiratu hiratu, hira(tu), hiratzen da ad hirak jo.
hiraulika hiraulika iz zemento hidraulikoa.
hireganatu hireganatu, hiregana(tu), hireganatzen du ad hiregana ekarri.
hiretar hiretar iz hire familiakoa, artekoa, aldekoa, alderdikoa dena.
hiretu hiretu, hire(tu), hiretzen du ad hire egin, hire bihurtu.
hiri hiri ( ) 1 iz etxe eta eraikuntzen multzo egituratua, eskuarki aski handia denean. ik hirixka; herri 7.
  2 (aditz baten objektu gisa)
  3 (izenondo edo izenlagun batez)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik hiritar 6; urbano.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa izen ofizialetan)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 hiri barne (orobat hiribarne g.er.)
  8 hiri-bazter ( orobat hiribazter ) hiribarnetik kanpo dagoen auzoa, eskuarki diru baliabide urriko jendea bizi dena. ik hiribaztertar.
  9 hiri elkargo ( ) ik herri 13.
  10 hiri erdi (orobat hirierdi g.er.)
  11 hiri-estatu
  12 hiri gotor hiri gogortua. ik hirigotor.
  13 hiri-hirian
hirialde hirialde 1 iz hiri bat dagoen aldea.
  2 (hitz elkartuetan)
hirialdetar hirialdetar iz hirialdeko biztanlea.
hiriarte hiriarte 1 iz hiri elkargoa.
  2 hiriarteko izlag hirien artekoa.
hiribaztertar hiribaztertar iz hiri-bazter batean bizi den pertsona. ik hiri 8.
hiribide hiribide ( ) iz hiri barneko bide zabala. ik etorbide.
hiribildu hiribildu ( orobat uribildu ) iz etxe eta eraikuntza guztiak elkarren ondora bilduak dituen hiria.
hiribildutxo hiribildutxo iz adkor hiribildua.
hiribilgune hiribilgune iz hirigunea.
hiriburu hiriburu ( )1 iz estatu edo herrialde bateko hiri nagusia; gobernua dagoen hiria.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hiriburutar hiriburutar izond/iz Hiriburukoa, Hiribururi dagokiona; Hiriburuko herritarra.
hiriburutza hiriburutza iz hiriburu izateko zertzelada.
hiriburuxka hiriburuxka iz hiriburu txikia.
hiribus hiribus iz hirigunean ibiltzen den autobusa.
hirigile hirigile iz hirigintzan aritzen den arkitektoa. ik urbanista.
hirigintza hirigintza ( ) 1 iz hiri plangintza, hiriak biztanleen beharretara egokitzeko bideen multzoa; plangintza eta bide horien azterketa. ik urbanismo.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik urbanistiko.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa izen ofizialetan)
hirigotor hirigotor iz zitadela, gotorlekua. ik hiri 10.
hirigune hirigune 1 iz hiri egitura duen gunea.
  2 hiri baten gunea.
hirikide hirikide iz hiri berekoa den pertsona.
hirikume hirikume ( ) iz adkor hiri batean bizi dena. ik urbanita.
hirilege hirilege iz zibismoa.
hirimin hirimin iz hiriaren nostalgia.
hiri hiriño iz hiri txikia.
hiriratu hiriratu, hirira(tu), hiriratzen da/du ad hirira joan edo eraman.
hiriska hiriska ik hirixka.
hiritar hiritar 1 iz/izond herritarra.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  ·3 (izenondo oso gisa)
  · 4 izond hirikoa.
  · 5 (izenondo oso gisa) hiriari dagokiona; hirikoei dagokiena. ik hiri 2.
hiritargo hiritargo iz hiritarrak.
hiritarki hiritarki1 adlag era zibikoan.
hiritarki hiritarki2 iz hiritarra.
hiritartasun hiritartasun 1 iz herritartasuna.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 hirikoa izateko nolakotasuna.
hiritartu hiritartu, hiritar(tu), hiritzartzen 1 da ad hiritar bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hiritartxo hiritartxo iz adkor hiritarra.
hiritartze hiritartze iz hiritar bihurtzea.
hirixka hirixka (orobat hiriska g.er.) iz hiri txikia.
hirizain hirizain iz ipar udaltzaina.
hiro hiro 1 izond/iz ustela.
  2 (hitz elkartuetan)
hirodun hirodun izond usteltasuna duena.
hirokeria hirokeria iz ustelkeria.
hiros hiros iz hiratsua.
hirotu hirotu, hiro(tu), hirotzen da ad usteldu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hiru hiru 1 zenbtz bi eta bat, 3. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (hitz elkartuen lehen osagai gisa, izenak nahiz izenondoak osatuz)
  3 (dagokion izena ezabaturik)
  4 (futbol, pilota eta kideko kirolen emaitzetan)
  5 (data adierazteko)
  6 (ordua adierazteko)
  7 (denbora unitateekin)
  8 (diru unitateekin)
  9 (bestelako neurri unitateekin)
  · 10 iz zenbaki naturalen sailean biaren ondotik datorren zenbakia.
  11 hirutan (orobat hiruretan g.er.) hiru aldiz.
  12 hirutarako
  13 bi-hiru
  14 hiru bat ( orobat hiruren bat )
  15 hiru-lau hiru edo lau. ik hiruzpalau.
  16 hiru mila
  17 hiru milioi
  18 hiruretan hogei hirurogei.
hirugarren hirugarren 1 ord zerrenda batean aurretik bi dituena (3.).
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 (forma soila aditz baten ezkerrean)
  4 hirugarrenik.
  5 hirugarrenekoz hirugarrenez.
  6 hirugarrenez hirugarren aldiz.
  7 hirugarrengo hirugarrena.
  8 hirugarrengoz hirugarrenez.
  9 hirugarrenik aurreko bien ondoren.
hirugarrendar hirugarrendar iz hirugarren ordean bateko kidea.
hirugihar hirugihar ( orobat hirugiharre ) 1 iz urdaiez minzatuz, hiru gihar dituena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
hiruhilabete hiruhilabete iz hiruhilekoa.
hiruhilabetekari hiruhilabetekari iz urtean lautan agertzen den aldizkaria.
hiruhilabeteko hiruhilabeteko iz hiruhilekoa.
hiruhile hiruhile iz hiruhilekoa.
hiruhilekari hiruhilekari iz hiruhilabetekaria.
hiruhileko hiruhileko iz hiru hilabete hurrenez hurrenekoren denbora bitartea.
hiruhilero hiruhilero adlag hiruhile oroz.
hiruhortz hiruhortz iz hiru hortz dituen sardea.
hiruhortzeko hiruhortzeko (orobat hiru-hortzeko) iz hiruhortza.
hiruki hiruki1 1 iz hiru aldeko poligonoa. ik triangelu.
  2 irud
  3 (hitz elkartuetan)
  · 4 izond hiruki formakoa.
hiruki hiruki2 (orobat hiruxki) 1 iz senideez edo umeez mintzatuz, hiruko sabelaldi berean jaioa.
  · 2 izond hiru banakokoa.
hirukitu hirukitu izond
hirukitxo hirukitxo iz hiruki tixkia.
hiruko hiruko ( ) 1 izlag hiruk osatua. ik triada.
  2 (kartetan)
  3 (proportzioetan)
  4 (izen gisa)
  5 hiruko gobernua.
  6 hiruko gobernu hiru alderdik osaturiko gobernua.
hirukoiti hirukoiti izond hirukoitza.
hirukoitz hirukoitz 1 izond mota bereko hirur gauzez osatua. ik hirukun.
  2 (izan aditzarekin)
  3 jauzi hirukoitz
hirukoiztu hirukoiztu, hirukoitz/hirukoiztu, hirukoizten da/du ad hirukoitz bihurtu; hiru halako bihurtu edo egin, hiru aldiz handiago bihurtu edo egin.
hirukolore hirukolore 1 izond hiru kolorez osatua.
  2 hirukoloreko hirukolorea
hirukote hirukote 1 iz hiru pertsonaz osatutako taldea.
  2 hiru gauzaz osatutako multzoa.
  3 hiru pertsonen arteko sexu saioa.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hirukoteka hirukoteka adlag hirukoteak osatuz.
hirukun hirukun Egungo testuen corpusean izond hirukoitza.
hiruna hiruna 1adlag bakoitzari hiru, bakoitzak hiru.
  2 hirunako izlag
  3 hirunan adlag hirunaka.
hirunaka hirunaka 1 adlag hirunako multzoetan.
  2 hirunakako izlag hirunako.
hirunazka hirunazka adlag ipar hirunaka.
hirurehun hirurehun 1 zenbatz hiru bider ehun, 300. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezkerretik ezabaturik)
  3 (denbora unitateekin)
  4 (diru unitateekin)
  6 berrehun-hirurehun zenbtz
  5 (bestelako unitateekin)
 

6 berrehun-hirurehun zenbtz

  7 hirurehun bat ( orobat hirurehunen bat )
  8 hirurehun-laurehun
  9 hirurehun mila
hirurehungarren hirurehungarren ord zerrenda batean aurretik berrehun eta laurogeita hemeretzi dituena (300.).
hiruren hiruren iz herena.
hirurogei hirurogei 1 zenbatz sei bider hamar, 60. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezkerretik ezabaturik)
  · 3 iz
  4 hirurogeita (orobat hirurogeta g.er.)
  5 hirurogei bat (orobat hirurogeiren bat)
  6 hirurogei-laurogei
  7 hirurogei mila
  8 hirurogei milioi
  8 hirurogeita bederatzi iz
hirurogeigarren hirurogeigarren ord zerrenda batean aurretik berrogeita hemeretzi dituena (60.).
hirurogeina hirurogeina banatz bakoitzari hirurogei, bakoitzak hirurogei.
hirurogeinaka hirurogeinaka adlag hirurogeinako multzoetan.
hirurogeitaka hirurogeitaka zenbtz hirurogei baino batzuk gehiago.
hirurren hirurren iz hiru egun jarraituz egiten diren elizkizun berezien multzoa.
hirusta hirusta 1 iz belar landarea, hostoak hiru zatiz osatuak eta loreak buruxketan antolaturik dituena, eskualde epeletako zelaietan hazten dena (Trifolium sp.).
  2 (frantses kartetan)
hirutar hirutar izond hiru banakoz osatua.
hirutariko hirutariko izlag hirutarik duena.
hirutasun hirutasun ( ) 1 iz hiru izateko nolakotasuna.
  2 (H larriz) kristau doktrinan, Jainko bakarraren hiru pertsonen batasunaren dogma eta ezkutukia; hiru pertsonako Jainkoa bakar hori. ik trinitate.
  3 (hitz elkartuetan)
hiruxki hiruxki ik hiruki2.
hiruzpalau hiruzpalau 1 zenbatz hiru edo lau.
  2 (dagokion izena ezabaturik)
hisia hisia (orobat hisi) 1 iz amorrua, haserrea.
  2 gutxieste edo arbuio baten ondoriozko gorroto pasakorra. ik despit.
  3 tema, seta.
hisialdi hisialdi iz nor bere hartan hisiatua dagoen denbora igarokorra.
hisiatu hisiatu ( orobat hisikatu ), hisia(tu), hisiatzen 1 da ad tematu, setatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
hisiatuki hisiatuki (orobat hisituki) adlag hisiaz.
hispaniar hispaniar 1 izlag Hispaniari dagokiona. ik hispaniko
  2 AEBetan bizi diren hispanoamerikar jatorrikoei dagokiena.
  3 espainola.
hispaniko hispaniko izond hispaniarra, Hispaniari dagokiona.
hispanista hispanista 1 iz hispaniar hizkuntza eta kultura aztertzen dituen pertsona.
  · 2 izond hispaniar hizkuntza eta kulturari dagokiona.
hispanitate hispanitate (orobat hispanidade g.er.) iz espainol hizkuntza eta kulturako herrien multzoa.
hispano hispano izond/iz AEBetan bizi den hispanoamerikar jatorrikoa.
  2 AEBetan bizi diren hispanoamerikar jatorrikoei dagokiena.
hispanoamerikar hispanoamerikar izond/iz espainol hizkuntza eta kulturako amerikarra.
hispanofilo hispanofilo izond Espainia eta espainiarrenganako begikotasuna.
hista hista 1 iz isekaz imitatzea.
  2 hista egin isekaz imitatu.
  3 histak egin isekaz imitatu.
histagarri histagarri izond isekaz imita daitekeena.
histamina histamina iz odol hodiak dilatatzea eta giharrak uzkurtzea eragiten duen konposatu organikoa.
histasun histasun iz hitsa denaren nolakotasuna.
histeria histeria 1 iz nerbioen eritasuna, zirrara gorabeherak izatea, sentimenak ezkutatzea, arazo fisikoak, etab. ezaugarri dituena.
  2 (testuinguru teknikoagoetan)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik histeriko.
histeriforme histeriforme izond histerikoa.
histerika histerika 1 izond
  2 (adizlagun gisa)
histeriko histeriko 1 izond histeriak joa.
  2 histeriakoa.
  3 (testuinguru teknikoagoetan)
  4 (adizlagun gisa)
  · 5 iz histeriak jotako pertsona.
  6 (testuinguru teknikoagoetan)
histerikoki histerikoki adlag histeriaz.
histerismo histerismo iz histeria.
histerografia histerografia iz
histiozito histiozito iz ehun konjuntiboetako zelula, bakterioak irensteko gai dena.
histokonpatibilitate histokonpatibilitate iz txerto edo transplante bateko emailearen eta hartzailearen ehunen arteko bateragarritasuna.
histokonpatible histokonpatible izond histokonpatibilitatea duena.
histologia histologia iz biologiaren adarra, animalien eta landareen zelula ehunak aztertzen dituena.
histologiko histologiko izond histologiari dagokiona.
histologo histologo iz histologian espezialista.
historia historia 1 iz iraganaldiko gertaera gogoangarrien ezagutza edo kontakizuna; horrela kontaturiko gertaerak.
  2 (-en atzizkiaren eskuinera)
  3 (-ko atzizkiaren eskuinera)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik historiko.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 kontakizuna.
  7 (hitz elkartuetan)
  8 aurre-historia historiaurrea.
historiagile historiagile ( orobat historigile ) iz historialaria.
  · 2 izond
historiagintza historiagintza iz historia ikerketak egitea.
historial historial 1 iz historia kontakizuna.
  2 txostena.
historialari historialari ( orobat historilari ) 1 iz historia ikerketen egilea. ik historiagile.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (izenondo gisa)
historiatxo historiatxo iz adkor historia.
historiatzaile historiatzaile (orobat historiatzale) iz historialaria.
historiaurre historiaurre 1 iz idazkera asmatu aurreko gizadiari dagozkion garaia eta gertaeren multzoa.
  2 hed
  3 irud
historiazale historiazale iz historiaren zale dena; historialaria.
historiko historiko ( ) 1 izond historiari dagokiona. ik historia 4.
  2 (beste izenondo baten ezkerrean edo eskuinean)
  3 zerbaiten historian gerorako gordea izatea merezi duena.
  4 historikoki garrantzia izan duena.
  5 benetan izan edo gertatu dena.
  6 ez-historiko
historikoki historikoki adlag ikuspegi historikoaren arabera.
historikotasun historikotasun 1 iz historikoa denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
historio historio ik istorio.
historiografia historiografia iz historiografoen lanen bilduma.
historiografiko historiografiko izond historiografiari dagokiona.
historiografo historiografo iz bere garaiko historia ofiziala idazteko agintzen dioten idazlea.
historio historioño ik istorioño.
historizatu historizatu, historiza, historizatzen du ad testuinguru historikoan kokatu.
historizismo historizismo iz historiak giza errealitate osoa azaldu dezakeela dioen doktrina.
historizista historizista 1 izond historizismoari dagokiona.
  2 iz historizismoaren aldeko historialaria.
histrioi histrioi (orobat histrion g.er.) 1 iz Grezia eta Erromako antzinako teatroko antzezlea, mozorroturik aritzen zena.
  2 bufoia.
histrioniko histrioniko izond histrioiari dagokiona.
histrionikoki histrionikoki adlag era histrionikoan.
histrionismo histrionismo iz histrioiaren jokaera.
histu histu ( ), hits, histen 1 da/du ad hits bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 ezin hiskuzko
histura histura 1 iz goibeltasuna; tristura.
  2 beheraldia.
hit hit 1 iz arrakasta handia, eskuarki musika arinean.
  2 hit-parade arrakasta handienen zerrenda.
hitano hitano 1 iz hikako hitz egite era, hiketa.
  2 hitanoko izlag
hitiar hitiar izlag/iz Kam-en biloba Heteren leinukoa.
hitita hitita izond/iz K. a.-ko II. mendean Anatolia inbaditu zuen eta bertan inperio handi bat sortu zuen herri batekoa; herri horri dagokiona.
hititera hititera iz hititen hizkuntza.
hitlerzale hitlerzale izond/iz A. Hitler-en aldekoa.
hits hits 1 izond zurbila; bizitasunik ez duena edo agertzen ez duena; goibela, tristea.
  2 (izan aditzarekin)
  3 adlag
  4 (hitz elkartuetan)
hitsarazi hitsarazi, hitsaraz, hitsarazten du ad histera behartu.
hitz hitz 1 iz hizkuntza batean, berezko esanahia duen hots edo hots multzo txikienetako bakoitza; multzo horren adierazpide idatzia; hitz egitea; esaten dena.
  2 (izenlagun eta izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 agintza, agintzen edo promesten den gauza.
  6 hitzen bidez aipatzen den nahia.
  7 pl abesti edo musika zati baten testua.
  8 hitzezko izlag
  9 azken hitz
  10 bi hitz
  11 ez hitz eta ez hitzondo
  12 ezkon hitz
  13 hitz-aspertu (orobat hitzaspertu) iz
  14 hitz batean
  15 hitz batez hitz batean.
  16 hitz bereko
  17 hitz beste/bertze egin
  18 hitz bitan
  19 hitz-egile1 (orobat hitzegile)
  20 hitz-egile2 ik gorago 7.
  21 hitz egin1 (orobat hitzegin g.er.)
  22 hitz egin2 (-ekin atzizkiaz)
  23 hitz egin3 (-z atzizkiaz)
  24 hitz eginarazi
  25 hitz egite (orobat hitzegite)
  26 hitz elkartu
  27 hitz eman ik hitzeman.
  28 hitz eragin
  29 hitz erdi (orobat hitzerdi) ik berba 10.
  30 hitz erdika
  31 hitz eta pitz
  32 hitz-etorri iz
  33 hitz gurutzatuak
  34 hitz gutxitan
  35 hitz-jario1 (orobat hizjario g.er.) iz ik berba-jario 11.
  36 hitz-jario2 izond asko hitz egiten duena.
  37 hitz-jario3 adlag
  38 hitz jate ik beherago 57.
  39 hitz joko
  40 hitz jolas
  41 hitz lau ik prosa.
  42 hitz-mitz
  43 hitz-motel (orobat hizmotel g.er.) izond totela.
  44 hitz-motelka
  44b hitz neurtu ik bertso.
  45 hitz-totel izond/iz
  46 hitz-totelka adlag
  47 hitza atxiki
  48 hitza bete
  49 hitza eskatu
  50 hitza eman1 hitzeman.
  51 hitza eman2 (norbaiti)
  52 hitza emanarazi
  53 hitza eten
  54 hitza hartu
  55 hitza hautsi
  56 hitza izan du ad
  57 hitza jan ik gorago 38.
  58 hitza kendu
  59 hitza moztu
  60 hitzez hitz
  61 zuhur-hitz (orobat zuhurritz g.er.)
hitzaldi hitzaldi 1 iz jendaurrean gai jakin bati buruz egiten den jarduna. ik mintzaldi; berbaldi.
  2 (izenondo eta izelagunekin)
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hitzaldilari hitzaldilari iz hitzaldiak ematen dituen pertsona. ik hizlari.
hitzaldi hitzaldiño iz hitzalditxoa.
hitzalditxo hitzalditxo iz hitzaldi laburra.
hitzandikeria hitzandikeria iz
hitzarmen hitzarmen 1 iz hitzartzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hitzartu hitzartu 1 du ad hitzarmena egin; elkar hartu.
  2 (esaldi konpletibo batekin: ik beherago 4)
  · 3 da ad (objekturik gabe)
  4 (esaldi konpletibo batekin: ik gorago 2)
  5 (era burutua izenondo gisa)
hitzartze hitzartze iz ik hitzarmen.
hitzartzeke hitzartzeke adlag hitzartu gabe.
hitzaspertasun hitzaspertasun iz hitz aspertuak egiteko joera.
hitzaspertu hitzaspertu ik hitz 13.
hitzatze hitzatze ( orobat hitz-atze cf. hitzaurre) iz
hitzaurre hitzaurre ( ) 1 iz liburu baten atarian ezartzen den izkribua, gehienetan haren autoreaz bestek idatzia, hura irakurleari aurkezteko egiten dena. ik aitzinsolas; atariko.
  2 (idazkietan)
hitzaurregile hitzaurregile iz hitzaurrea egin duen idazlea; hitzaurreak egiten dituen pertsona.
hitzaurretxo hitzaurretxo iz hitzaurre laburra.
hitzberritu hitzberritu, hitzberri(tu), hitzberritzen da ad
hitzegile hitzegile ik hitz 19; hitz 20.
hitzegin hitzegin ik hitz 21; hitz 22; hitz 23.
hitzegite hitzegite ik hitz 25.
hitzeko hitzeko izlag hitzari eusten diona, hitza betetzen duena. ik berbako; leial.
hitzeman hitzeman ( orobat hitz eman ), hitzematen 1 du ad agindu, promestu. ik hitz 50; hitz 51.
  2 (esaldi konpletibo batekin)
  3 (era burutu mugatua aditz osagaiekin)
  4 (era burutu mugatua, beste aditz baten objektu zuzen gisa)
  hitzemanarazi, hitzemanaraz, hitzemanarazten dio ad hitzematera behartu.
hitzemate hitzemate iz agintzea, promestea.
hitzerdi hitzerdi ik hitz 29.
hitzetaratu hitzetaratu, hitzetara(tu), hitzetaratzen du ad hitz bihurtu, hitzez esan
hitzezko hitzezko ik hitz 8.
hitzezkotasun hitzezkotasun iz hitzezkoa izateko nolakotasuna.
hitzondo hitzondo 1 iz hitzatzea.
  3 ik hitz 11.
hitzontzi hitzontzi iz berritsua, asko hitz egiten duena, hitz-jarioa.
hitzontzikeria hitzontzikeria iz hitzontziaren jardun gaitzesgarraia. ik berritsukeria.
hitzordu hitzordu ( ) 1 iz bi pertsonak nahiz gehiagok elkar ikusteko tokia eta ordua hitz hartzea.
  2 (ikuskizunez mintzatuz)
  3 (hitz elkartuetan)
hitzordutxo hitzordutxo iz adkor hitzordua.
hixtu hixtu 1 iz ipar txistua, espainekin ateratzen den soinu zolia.
  2 hixtuan
hixtuka hixtuka adlag ipar txistuka, txistu eginez.
hixtukatu hixtukatu, hixtuka(tu), hixtukatzen du ad ipar txistukatu, txistu eginez nahigabea edo adostasunik eza adierazi.
hizka hizka
  1 hizka eta mizka adlag liskarrean
  2 hizka-mizka iz liskarra.
hizkatu hizkatu, hizka(tu), hizkatzen 1 da ad eztabaidatu.
  2 du ad hitz egin.
hizkelgi hizkelgi iz dialektoa. · (irud)
hizkera hizkera ( ) 1 iz hizkuntza bat hitz egiteko era.
  2 dialekto bat hitz egiteko era.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 hitz egiteko era.
  6 hizkera molde/modu
hizkeratxo hizkeratxo iz adkor hizkera.
hizketa hizketa ( ) 1 iz hitz egitea. ik berbeta; solas; berriketa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hizkuntzalaritzan) gizabanako batek hizkuntza erabiltzeko era.
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 hiztekan1 hitz egiten.
  8 hiztekan2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 hizketa-gai ( orobat hizketagai ) ik hizpide.
  10 hizteka-lagun (orobat hizketalagun g.er.) ik hizketakide.
  11 hizteka-modu(orobat hizketamodu g.er.)
  12 hizketa-molde
hizketagai hizketagai ik hizketa 9.
hizketakide hizketakide iz hizketa-laguna. ik solaskide.
hizketaldi hizketaldi 1 iz hizketa; norbaitekin egiten den hizketa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hizketalditxo hizketalditxo iz hizketaldi laburra.
hizketari hizketari izond hizketan ari dena.
hizketatu hizketatu, hizketa(tu), hizketatzen da ad norbaitekin hizketaldi bat izan. ik solastatu.
hizketatxo hizketatxo iz hizketa laburra.
hizketatze hizketatze iz norbaitekin hizketaldi bat izatea.
hizki hizki (orobat izki g.er.) 1 iz letra.
  2 (izenondoekin)
  3 fonema.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 hizki-mizki berritsukeria.
hizkide hizkide izond
hizkuntza hizkuntza ( ) 1 iz giza talde batek elkarrekin komunikatzeko duen hitzezko adierazpidea.
  2 (hizkuntzalaritzan-eta) hitzezko adierazpidea sistema edo egituratzat hartua; hitzen bidezko adierazpide honetaz, formaren aldetik egiten den erabilera.
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik linguistiko.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 irud/hed ik mintzaira 2.
  7 ama hizkuntza
  8 bigarren hizkuntza
  9 herri hizkuntza
  10 hizkuntza akademia
  11 hizkuntza arau
  12 hizkuntza eredu1
  13 hizkuntza eredu2 (irakaskuntzan)
  14 hizkuntza erkidego ik beherago 20.
  15 hizkuntza eskakizun
  16 hizkuntza eskola hizkuntzak ikasten diren eskola.
  17 hizkuntza eskubide
  18 hizkuntza gaitasun
  19 hizkuntza gutxitu
  20 hizkuntza komunitate ik gorago 14.
  21 Hizkuntza Kontseilu
  22 hizkuntza maila
  23 hizkuntza politika
  24 kultura hizkuntza
  25 keinu hizkuntza
  26 keinuen hizkuntza keinu hizkuntza.
  26 literatura hizkuntza
  27 nazio hizkuntza
  28 zeinuen hizkuntza keinu hizkuntza. · (gorrena)
hizkuntzadun hizkuntzadun izond hizkuntzakoa.
hizkuntzaka hizkuntzaka adlag hizkuntzaren arabera, hizkuntza kontuan hartuz.
hizkuntzalari hizkuntzalari iz hizkuntza adierazpide edo sistematzat harturik, edo hizkuntzen arteko harremanen aldetik aztertzen dituen ikerlaria. ik linguista.
hizkuntzalaritxo hizkuntzalaritxo iz adkor hizkuntzalaria.
hizkuntzalaritza hizkuntzalaritza 1 iz hizkuntza adierazpide edo sistematzat harturik, edo hizkuntzen arteko harremanen aldetik aztertzen dituen jakintza. ik linguistika.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
hizlari hizlari 1 iz hitzaldi bat egiten duen pertsona; hitzaldiak egiten dituen pertsona.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenondo gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
hizlarigai hizlarigai iz hizlari izateko prestatzen ari den pertsona.
hiz hizño iz hiztxoa.
hizpide hizpide 1 iz hizketa-gaia.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 hizpide hartu
  5 hizpide izan du ad
  6 hizpidea eman
  7 hizpidean egon, zuzen egon, arrazoia izan.
  8 hizpidean izan du ad
  9 hizpidera atera
  10 hizpidera ekarri
hiztegi hiztegi 1 iz hurrenkera jakin baten (eskuarki alfabeto hurrenkeraren) arabera sailkaturiko hitz bilduma. ik izendegi; lexiko.
  2 hed
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 hitz altxorra.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik lexikografiko.
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hiztegigile hiztegigile 1 iz hiztegigintzan aritzen den pertsona.
  2 (izenondo gisa)
hiztegigintza hiztegigintza 1 iz hiztegiak egiteko antzea, hitzen biltze, sailkatze eta azterketa. ik lexikografia; lexikologia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik lexikografiko.
hiztegi hiztegiño iz hiztegitxoa.
hiztegitxo hiztegitxo iz hiztegi txikia.
hiztun hiztun 1 iz hizkuntza-erabiltzailea.
  2 (hizkuntzalaritzan)
  3 hizkuntza jakin batez mintzatzen dena.
  · 4 izond mintzatzen dena.
  5 erraztasunez edo trebetasunez mintzatzen dena; asko hitz egiten duena.
  6 (adizlagun gisa)
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 sabel-hiztun
hiztxo hiztxo iz adkor hitza.
hobari hobari ( orobat obari ) 1 iz soldatari gehitzen edo zergari kentzen zaion diru kopurua.
  2 nork bere ondasunetan edo egoeran izaten duen hobekuntza.
  3 etekina, irabazia.
  4 oparia.
  5 hobari egin oparitu.
hobbestar hobbestar (orobat hobbesiar) iz T. Hobbes-i dagokiona.
hobbit hobbit iz gizaki itxurako izakia, J. R. R. Tolkien britainiar idazleak sortua.
hobby hobby iz aisialdietako zeregina; atsegin hartzeko egiten den lana.
hobe hobe 1 izond izenondoak erkaketa atzizkia lotzen zaionean hartzen duena era. ik hobeto.
  2 (adizlagun gisa) hobeto.
  3 hobeago hobea
  4 hobeko1 izlag
  5 hobeko2 ik beherago 16.
  6 hobexe ik hobexe.
  7 aise hobe ipar
  8 askoz ere hobe
  9 askoz hobe izond
  10 ezin hobe izond
  11 ezin hobeago izond
  12 hainbat hobe
  13 hobe behar iz
  14 hobe beharrez (orobat hobebeharrez g.er.)
  15 hobe-ezin (orobat hobezin) ezin hobea.
  16 hobe izan1 (etorkizuneko formetan, hobe izango eta hobeko) da ad
  17 hobe izan2 du ad
  18 (aditza ezbaturik)
  19 hobe segur ipar
  20 hobe segurki ipar
  21 hobera egin
  22 hobera ari izan
  23 hobera bidean
  24 hobera joan
  25 hoberako izan
  26 hoberantz egin
  27 orduan eta hobe
hobeagotu hobeagotu ( ), hobeago(tu), hobeagotzen da/du ad hobetu. ik hobetu.
hobealdi hobealdi iz zerbaitek hobera egiten duen, zerbait hobetzen den aldia.
hobebeharrrez hobebeharrrez ik hobe 14.
hobebide hobebide iz hobera egiteko bidea.
hobegarri hobegarri izond hobetu daitekeena.
hobegarritasun hobegarritasun izond hobegarria denaren nolakotasuna.
hobeki hobeki 1 adlag ongi adizlagunak -ago erkaketa atzizkia lotzen zaionean hartzen duena era. ik hobeto; hobe.
  2 (dagokion aditzik gabe)
  3 hobekiago hobeki.
  4 hobekien
  5 hobekienik
  6 hobekixe ik hobekixe.
  7 ahalik (eta) hobekiena (orobat ahalik (eta) hobekien)
  8 askoz ere hobeki
  9 askoz hobeki
  10 edo hobeki
  11 ezin hobeki
  12 gero eta hobeki
  13 hobeki esan/erran
  14 hobeki esanda/esanik
  15 hobeki esateko/errateko
  16 hobeki izan da ad ipar
  17 ongi/ontsa baino hobeki
hobekitu hobekitu, hobeki(tu), hobekitzen 1 da/du ad ipar hobetu, hobera egin.
  2 (eritasunei buruz)
hobekixe hobekixe 1 izond zerbait hobeki.
  2 hobekixeago (orobat hobekixago) adlag
hobekixetu hobekixetu, hobekixe(tu), hobekixetzen da/du ad ipar zertxobait hobekitu.
hobekuntza hobekuntza ( ) 1 iz hobetzea; hobetzearen ondorioa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
hoben hoben ( orobat hogen ) 1 iz hutsa; errua.
  2 (bekatu-rekin batera)
  3 (hitz elkartuetan)
hobendu hobendu, hoben(du), hobentzen du ad
hobendun hobendun 1 izond erruduna.
  2 (izen gisa)
hobendura hobendura iz hobena.
hobenduri hobenduri iz hobenduna.
hobengabe hobengabe izond errugabea.
hobengabetasun hobengabetasun iz errugabetasuna.
hobenkeria hobenkeria iz
hobenkide hobenkide iz besteren hobenaren kide gertatzen dena.
hobentasun hobentasun iz
hoberatze hoberatze iz hobera egitea.
hoberen hoberen 1 izond onena.
  2 (-ik atzizkiaren eskuinean)
  3 (izen gisa)
  · 4 adlag ondoen.
  5 hoberen-hoberen
  6 hoberenean izan da/du ad
hoberentsu hoberentsu izond hobenera edo.
hobespen hobespen iz hobestea.
hobeste hobeste iz hobetzat hartzea edo edukitzea.
hobeto hobeto 1 adlag ongi adizlagunak -ago erkaketa atzizkia lotzen zaionean hartzen duena era. ik hobeki; hobe.
  2 hobetoago hobeto.
  3 hobetoxe ik hobetoxe.
  4 askoz ere hobeto
  5 askoz hobeto
  6 edo hobeto
  7 ezin hobeto ik beherago 13.
  8 gero eta hobeto
  9 hainbat hobeto
  10 hobeto esan
  11 hobeto esanda
  12 hobeto esateko
  13 hobeto ezin ik gorago 7.
  14 hobeto izan ad ad
  15 ongi baino hobeto ondo baino hobeto.
  16 ondo baino hobeto
  17 orduan eta hobeto
hobetoxe hobetoxe 1 izond zertxobait hobeto.
  2 hobetoxeago
hobetsi hobetsi, hobets, hobesten 1 du ad hobetzat hartu edo eduki.
  2 (era burutua izenlagun gisa)
  3 hobestenago
hobetu hobetu ( ), hobe(tu), hobetzen da/du ad hobe bihurtu, hobera egin; (zerbaitetan) hobekuntzak egin.
  2 zerbaitetan hobekuntzak egin.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 (era burutua izen gisa)
  6 hobetuxeago
  7 ezin hobetuzko
hobetze hobetze 1 iz hobe bihurtzea, hobera egitea; (zerbaitetan) hobekuntzak egitea.