Bilaketa aurreratua

Ogi apurrak

Egungo Euskararen Hiztegia (EEH)

Hasiera:

o o1 iz euskal alfabetoko hamaseigarren letra.
o o2 interj ustekabea, harrimena edo miresmena adierazteko erabiltzen den hitza. ik oi1; ai.
oasi oasi (orobat oasis g.er.) 1 iz basamortu batean, ura dagoelako landareak dauden tokia.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
oasis oasis ik oasi.
obabatar obabatar izlag/iz Obabakoa, Obabari dagokiona; Obabako biztanlea.
obal obal izond obalo formakoa.
obalatu obalatu izond obala.
obalo obalo 1 iz elipsearen antzeko kurba itxia, ardatz bat edo birekiko simetrikoa dena.
  2 (izenondo gisa)
obariko obariko izond obolutegiari dagokiona.
obario obario iz obolutegia.
obedentzia obedentzia ik obedientzia.
obediarazi obediarazi, obediaraz, obediarazten du ad obeditzera behartu.
obedient obedient izond ipar obedientea, esanekoa.
obediente obediente 1 izond esanekoa. ik obeditzaile.
  2 (adizlagun gisa)
obedientzia obedientzia 1 iz esanekotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat obedientzi g.er.)
obeditu obeditu, obedi, obeditzen 1 dio-du ad agintzen duenaren nahia bete, esana egin, bestek aginduari amore eman.
  2 (adizlagunekin)
obeditzaile obeditzaile izond/iz obeditzen duena.
obeliska obeliska ik obelisko.
obelisko obelisko (orobat obeliska g.er.) 1 iz monolito garaia, lauki edo lauki zuzen formako oinarria duena eta goialdea piramide antzeko batez bukatua duena.
  2 (hitz elkartuetan)
oberjina oberjina ik alberjinia.
obertura obertura 1 iz opera, oratorio edo kideko baten sarrera gertatzen den musika-lan instrumentala; musika-lan instrumental beregaina eta laburra, egitura jakinik ez duena.
  2 irud/hed
obesitate obesitate iz gizentasunezko egoera patologikoa.
obispo obispo (orobat obispu g.er. eta obixpo g.er.) 1 iz gotzaina. ik apezpiku.
  2 (hitz elkartuetan)
obispotasun obispotasun iz obispoa izateko nolakotasuna. ik gotzaintza.
obispu obispu ik obispo.
obixpo obixpo ik obispo.
objektatu objektatu (orobat objetatu), objekta, objektatzen du ad objekzioa egin, eragozpena adierazi.
objektibagarri objektibagarri izond objektiba daitekeena, objektibatzeko modukoa.
objektibatu objektibatu (orobat objetibatu g.er.), objektiba, objektibatzen 1 du ad zerbaiti izaera objektiboa eman.
  2 ezin objektibatuzko
objektibazio objektibazio iz objektibatzea.
objektibismo objektibismo iz objektiboa dena lehenesteko joera.
objektibista objektibista 1 izond objektibismoan oinarritzen dena.
  2 pertsonez mintzatuz, objektibismoaren aldekoa.
objektibitate objektibitate (orobat objetibitate g.er.) 1 iz objektiboa denaren nolakotasuna.
  2 (testuinguru teknikoagoetan)
  3 (arte estiloetan)
objektibizatu objektibizatu (corpusean objetibizatu soilik), objektibiza, objektibizatzen du ad objektibatu.
objektibo objektibo1 (orobat objetibo g.er.) 1 izond aurreiritzien, ikuspuntuen, interesen edo zaletasunen mende ez dagoena.
  2 pertsonez mintzatuz, objektibotasunez aritzen dena, alderdikerian erortzen ez dena.
  3 objektuei dagokiena.
  4 (filosofian)
  5 ez-objektibo
objektibo objektibo2 (orobat objetibo g.er.) 1 iz optika-tresnetan, ispilu, leiar edo leiar multzoa, ikusi edo aztertu nahi den gauzaren aldera zuzentzen dena. ik okular.
  2 (testuinguru teknikoagoetan)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 helburua, jomuga.
  5 tele-objektibo ik teleobjektibo.
objektibokeria objektibokeria iz objektibotasun gaitzesgarria.
objektiboki objektiboki (orobat objetiboki g.er.) adlag objektibotasunez, era objektiboan.
objektibotasun objektibotasun 1 iz objektiboa denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
objektifikazio objektifikazio iz objektibazioa.
objekto objekto ik objektu.
objektore objektore (Hiztegi Batuak dio konzientzia-objektore-n baino ez dela erabili behar) 1 iz kontzientzia-objektorea.
  · 2 izond hed
  3 kontzientzia-objektore (orobat objetore) iz kontzientzia-eragozlea.
objektu objektu (orobat objekto g.er., objeto g.er. eta objetu g.er.) 1 iz gauza ukigaia eta ez oso handia. ik gauzaki.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (gramatikan)
  7 –en objektu izan da ad
objektual objektual izond arte joerez minzatuz, gai gisa objektu erreal manipulatuak eta esanahi berriz hornituak erabiltzen dituena.
objektualtasun objektualtasun iz objektuala izateko nolakotasuna.
objektugabe objektugabe (corpusean objetugabe soilik) izond objekturik ez duena.
objektutasun objektutasun iz objektua izateko nolakotasuna.
objekzio objekzio (orobat objekzione g.er. eta objezio g.er.) 1 iz kontrako argudioa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 kontzientzia objekzioa.
  4 kontzientzia-objekzio kontzientzia-eragozpena.
  5 objekzio fiskal
  6 objekzioa egin
objekzione objekzione ik objekzio.
objetatu objetatu ik objektatu.
objetibatu objetibatu ik objektibatu.
objetibitate objetibitate ik objektibitate.
objetibizatu objetibizatu ik objektibizatu.
objetibo objetibo ik objektibo1 eta objektibo2.
objetiboki objetiboki ik objektiboki.
objetibotasun objetibotasun ik objektibotasun.
objeto objeto ik objektu.
objetu objetu ik objektu.
objetugabe objetugabe ik objektugabe.
objezio objezio ik objekzio.
oblast oblast iz Errusiako Federazioko administrazio barrutia, eskualdearen baliokidea.
oblazino oblazino ik oblazio.
oblazio oblazio (corpusean oblaziono soilik) iz eskaintza.
obligantza obligantza iz obligazioa.
obligatu obligatu, obliga, obligatzen 1 du ad behartu.
  2 da ad (bere burua) lotu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
obligatuzki obligatuzki izond obligazioz.
obligatzaile obligatzaile izond obligatzen duena.
obligazino obligazino ik obligazio.
obligazio obligazio (orobat obligazino g.er. eta obligazione g.er.) 1 iz betebeharra, eginbeharra. ik eginbide.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 korritu finkoko eta daramanarentzako titulua, jaulki zuen entitateak maileguan harturiko diru kopurua adierazten duena.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 obligazioa izan du ad
obligazione obligazione ik obligazio.
oblikuo oblikuo 1 izond zeiharra.
  2 (adizlagun gisa)
obo obo iz zirkulua.
  2 zirgiloa.
  3 oboan adlag biribilean.
oboe oboe 1 iz haize musika-tresna, zurez egina, mihi bikoitza eta tutu konikoa duena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 oboe-jotzailea.
  4 oboe-jotzaile (orobat oboe- jole)
obogenesia obogenesia iz arrautza sortzea.
oboide oboide iz arrautza-formako figura geometrikoa.
obolo obolo iz antzinako Greziako diru zaharra, drakmaren seirena balio zuena.
obozito obozito iz zelula germinal emea, obulo bihurtzen dena.
obra obra 1 iz egintza.
  2 eraberritze, eraikuntza edo kideko lana. ik lan 4.
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 idazlana; norbaiten idazlanen multzoa.
  7 artelana; norbaiten artelanen multzoa.
  8 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  9 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  10 obra-maisu
obraberritze obraberritze iz eraberritzea.
obragile obragile iz gauzatzailea, errealizatzailea.
obragintza obragintza iz gauzatzea.
obralari obralari iz
obralaritza obralaritza iz
obramendu obramendu1 1 iz giza kaka; kaka egitea.
  2 irud/hed
  3 obramendua(k) egin
obramendu obramendu2 1 iz lana, obra.
obrarazi obrarazi, obraraz, obrarazten du ad gauzarazi, gauzatu.
obratu obratu, obra(tu), obratzen 1 du ad egin, gauzatu.
  2 obra bihurtu, praktikan jarri.
  3 kaka egin.
obratxo obratxo iz obra txikia.
obratzaile obratzaile 1 iz obratzen duena, gauzatzailea. ik egile.
  2 kaka egiten duena.
obratze obratze iz gauzatzea.
obrerismo obrerismo iz langileen eskubideen aldeko higikundea.
obrero obrero 1 iz fabrika-langilea; langilea.
  · 2 izond langileena, langileei dagokiena. ik langile 4.
obseditu obseditu, obsedi, obseditzen da/du ad obsesionatu.
obserbantzia obserbantzia iz betetzea, gordetzea, begiratzea.
obserbatu obserbatu (orobat otserbatu), obserba, obserbatzen du ad behatu.
obserbatzaile obserbatzaile (orobat otserbatzaile) izond/iz so-egilea, behatzailea.
obserbazino obserbazino ik obserbazio.
obserbazio obserbazio (orobat obserbazino g.er. eta obserbazione g.er.) iz behatzea.
  2 oharpena.
obserbazione obserbazione ik obserbazio.
obsesibo obsesibo 1 izond obsesioarena, obsesioari dagokiona.
  2 (izenondo elkartuetan)
  3 (pertsonez mintzatuz)
obsesiboki obsesiboki adlag era obsesiboan.
obsesibotasun obsesibotasun iz obsesiboa denaren nolakotasuna.
obsesio obsesio (orobat obsesione g.er.) 1 iz borondatearen kontra nagusitzen den burutapena, gogotik kendu ezin dena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
obsesiodun obsesiodun izond obsesioak dituena.
obsesiokide obsesiokide izond obsesio bera duena.
obsesionatu obsesionatu, obsesiona, obsesionatzen 1 da ad obsesioa izan.
  2 (era burutua izenondo gisa)
obsesione obsesione ik obsesio.
obsidiana obsidiana iz sumendi harkaitza, beira-egiturakoa, beltza edo oso kolore ilunekoa, laba-laster hoztean sortua.
obskurantismo obskurantismo (orobat oskurantismo) 1 iz kultura gizartean zabaltzearen aurkako jokaera.
  2 arazoak-eta ez argitzeko joera.
obsoleto obsoleto iz zaharkitua.
obstetrizia obstetrizia iz medikuntzaren adarra, haurdunaldiaz, erditzeaz eta erditze-ondokoaz aritzen dena.
obszenitate obszenitate iz obszenoa denaren nolakotasuna.
obszeno obszeno izond lizuna, lohia, lotsa gutxikoa.
obturadore obturadore iz argazki kameretan, objektibora sartzen den argi kopurua kontrolatzen duen gailua.
obulazio obulazio iz obulutegian obulu bat askatzea, uteroan ernaldua izan ahal dadin.
obulo obulo ik obulu.
obulu obulu (orobat obulo g.er.; Hiztegi Batuan obulu agertzen da) 1 iz sexu zelula emea, heldua, ernaldua izateko gai dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
obulutegi obulutegi iz emakumearen sexu guruina, obuluak eta sexu hormonak sortzen direna. ik obario.
obus obus 1 iz artilleria-pieza, kanoiaren eta morteroaren artekoa.
  2 pieza horrek botatzen duen jaurtigaia.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
obustzar obustzar iz adkor obus handia.
occitaniar occitaniar ik okzitaniar.
oda oda 1 iz Grezia klasikoan eta, musikaren laguntzaz kantatzen edo esaten zen olerki lirikoa.
  2 gehienetan ahapaldi edo zati berdinetan zatitzen den olerki lirikoa, eskuarki hats jasokoa.
odaiertz odaiertz (Hiztegi Batuak ostertz hobesten du) 1 iz hodeiertza. ik ostertz; zerumuga.
  2 irud/hed
odaliska odaliska iz harem bateko kide den emakumea.
odisea odisea 1 iz bidaldi luzea, eragozpenez eta gorabeherez betea.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
odoi odoi ik hodei.
odol odol 1 iz kolore gorriko isurkari lodia, gorputz osoan zain eta arterietan zehar dabilena.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenondoekin, irud/hed)
  4 (beste izen batekin elkartuz balio plurala adierazten)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa testuinguru teknikoagotan)
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  8 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketaren bigarren osagaia aditz bat delarik)
  9 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  10 odoletan adlag
  11 odol-bero ik odolbero.
  12 odol-emaile
  13 odol fluxu
  14 odol gaizto ik odolgaizto.
  15 odol galtze (orobat odolgaltze g.er.)
  16 odol-garbi (orobat odolgarbi) izond
  17 odol garbitasun
  18 odol-gose (orobat odolgose) izond/iz
  19 odol hodi (orobat odolhodi g.er.)
  20 odol hotz
  21 odol hotzean adlag
  22 odol-isuri (orobat odolisuri g.er.) iz ik beherago 23 eta 26.
  23 odol isurketa ik gorago 22.
  24 odol-isurle (orobat odolisurle) izond odola isurtzen duena.
  25 odol isurtze
  26 odol-jario ik odoljario.
  27 odol-jariodun ik odoljariodun.
  28 odol karkaxa (corpusean odolkarkaxa soilik) iz
  29 odol-kolore (orobat odolkolore) izond odolaren kolorekoa. ik odolkara.
  30 odol kolpe (orobat odolkolpe g.er.) ik beherago 34; ik odolaldi.
  31 odol mantxa (orobat odolmantxa g.er.)
  32 odol mota
  33 odol talde odol mota bereko pertsona taldea.
  34 odol ukaldi ik gorago 30.
  34a odol huste ik odoluste.
  34b odol hustu ik odolustu.
  35 odol zin
  36 odola berotu irud/hed ik odolberotu; asaldatu; haserretu.
odolaldi odolaldi 1 iz odola burura igotzea. ik odol 30.
  2 haserrealdia.
odolbako odolbako izond odolgabea.
odolbatu odolbatu iz odolbildua.
odolbero odolbero (orobat odol-bero; Hiztegi Batuan biak agertzen dira) 1 izond/iz odola beroa duena, erraz asaldatzen, haserretzen edo berotzen dena.
  · 2 adlag
  3 (izen gisa)
odolberotasun odolberotasun iz odolberoa denaren nolakotasuna.
odolberotu odolberotu, odolbero, odolberotzen da/du ad odola berotu, asaldatu, haserretu.
odolberotze odolberotze (corpusean odol berotze) iz odola berotzea, asaldatzea, haserretzea.
odolberritu odolberritu, odolberri(tu), odolberritzen da/du ad odola berritu.
  2 irud/hed
odolbide odolbide iz odolaren bidea.
odolbildu odolbildu 1 iz kolpe baten ondorioz gorputzean gertatzen den ubela. ik odoluri; odolbatu.
  2 odol gatzatua, bereziki odol hodi batean gertatzen duena.
  3 (hitz elkartuetan)
odolbizi odolbizi izond gorri bizia.
odoldu odoldu odol(du), odoltzen 1 da/du ad odolez bete, odolez estali edo zikindu. ik odoleztatu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
odoldun odoldun izond
odoldura odoldura iz odol orbana.
odoleztatu odoleztatu odolezta, odoleztatzen da/du ad odoldu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
odoleztatze odoleztatze iz odoltzea.
odolgabe odolgabe 1 izond odolik ez duena.
  2 kemenik ez duena.
  3 (adizlagun gisa)
  4 izond odolik isurtzen ez dena.
  5 odolgabeko izlag odolgabea.
odolgabetu odolgabetu izond kemenik gabe gelditua.
odolgaixto odolgaixto ik odolgaizto 2.
odolgaizto odolgaizto 1 iz
  2 odolgaizto (orobat odolgaixto) egin adkor mindu.
odolgaltze odolgaltze ik odol 15.
odolgarbi odolgarbi ik odol 16.
odolgi odolgi ik odolki.
odolgiro odolgiro 1 izond odolzalea, ankerra.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (izen gisa)
  4 odolgirozko izond odolgiroa.
odolgorri odolgorri izond odolgiroa.
odolgorritu odolgorritu izond odolak gorritua.
odolgose odolgose ik odol 18.
odolgosetu odolgosetu izond odolgosea.
odolhodi odolhodi ik odol 19.
odolisuri odolisuri ik odol 22.
odolisurle odolisurle ik odol 24.
odoljario odoljario ( orobat odol-jario Hiztegi Batuan odoljario agertzen da) 1 iz odola jariatzea; jariatzen den odola. ik odol 21.
  2 (eritasun gisa)
  3 (izenondoekin)
  4 izond odola isurtzen dena.
  5 (adizlagun gisa)
odoljariodun odoljariodun (corpusean odol-jariodun soilik) izond odoljarioa duena.
odolkara odolkara izond odolaren kolorekoa. ik odol 29.
odolkarkaxa odolkarkaxa ik odol 28.
odolketa odolketa iz odol isurtze handia.
odolki odolki (orobat odolgi g.er.) 1 iz zerri odol egosiz eta beste zenbait gehigarriz egiten den hestebetea. ik odoloste; buzkantz.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 odolkiak ordainetan mesedea edo kaltea hartu duenarekin era berean jokatuz.
odolkide odolkide izond odol berekoa.
odolkidetasun odolkidetasun iz odolkide izateko nolakotasuna.
odolkigile odolkigile iz odolkiak egiten dituen pertsona.
odolkoi odolkoi izond odolzalea.
odolkolore odolkolore ik odol 29.
odolkolpe odolkolpe ik odol 30.
odolmantxa odolmantxa ik odol 31.
odoloste odoloste 1 iz odolkia.
  2 adkor zakila.
odolostetxu odolostetxu iz adkor odoloste txikia.
odoloztu odoloztu, odolotz, odolozten da/du ad odola hoztu.
odolsu odolsu ik odoltsu.
odoltsu odoltsu (orobat odolsu g.er.) 1 izond odolez betea, odolez zikindua.
  2 irud/hed
  3 odola dakarrena, odol-isurlea.
  4 (pertsonez eta kidekoez)
odoltsuki odoltsuki adlag era odoltsuan.
odoltxar odoltxar iz
odoltzale odoltzale ik odolzale.
odolur odolur iz belar landarea, zurtoin herrestaria duena eta lore txikiak, zuriak eta gorriak ematen dituena (Polygonum aviculare).
odoluri odoluri iz odolbildua.
odoluste odoluste (orobat odol uste eta odolustutze g.er.) 1 iz eri bati zaina irekitzea odol kopuru jakin bat ateratzeko.
  2 odol asko isurtzea.
  3 irud/hed
odolustel odolustel iz
odolustu odolustu (orobat odol-hustu g.er.), odoluts, odolusten (orobat odolustutzen g.er.) 1 da/du ad odol guztia galdu edo kendu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
odolustutze odolustutze ik odoluste.
odoluzki odoluzki iz uzkiko odol zaineetako barize motako hedapena.
odolzale odolzale ( orobat odoltzale g.er.) 1 izond odol isurtzearen zalea dena. ik odolgiro. (pertsona eda kidekoak)
  2 (bestelakoak)
odolzalekeria odolzalekeria (corpusean odol-zalekeria soilik) iz odolzaletasun gaitzesgarria.
odolzaletasun odolzaletasun iz odolzalea denaren nolakotasuna.
odolzikin odolzikin iz
odontologia odontologia 1 iz medikuntzaren adarra, hortzeriaz eta hortzetako eritasunez aritzen dena.
  2 (hitz elkartuetan)
odontologo odontologo iz odontologian espezialista den medikua. ik dentista.
oe oe 1 interj ik ohe-ohe-ohe.
  2
Oeste Oeste iz Estatu Batuetako sartaldeko eremua, bereziki idazlan eta filmen kokalekutzat hartua.
ofenditu ofenditu, ofendi, ofenditzen du ad iraindu.
ofensa ofensa ik ofentsa.
ofentsa ofentsa (orobat ofensa g.er.) iz iraina, laidoa.
ofentsatu ofentsatu, ofentsa(tu), ofentsatzen du ad iraindu.
ofentsiba ofentsiba 1 iz erasoaldia.
  2 (hitz elkartuetan)
ofentsibo ofentsibo izond erasokoa, eraso-.
oferenda oferenda ik ofrenda.
oferendatu oferendatu ik ofrendatu.
oferta oferta 1 iz eskaintza.
  2 ofertan egon
ofertorio ofertorio iz mezaren partea Jainkoari ogia eta ardoa eskaintzen zaizkiona. ik eskaintza.
off off 1 iz off-eko ahotsa.
  2 off-eko ahots ikusten ez den norbaiten ahotsa.
  3 play-off ik play.
office office iz sukalde alboko gela txikia.
offside offside iz jokoz kanpoko egoera. ik orsai.
ofizial ofizial1 1 izond legezko aginpidea gauzatzen duten erakundeetatik (gobernutik, administraziotik...) datorrena; erakunde horiei dagokiona, horiek antolatua, edo horiek erabakirik indarrean dagoena.
  2 (predikatu edo adizlagun gisa)
  3 ez-ofizial
ofizial ofizial2 (orobat ofiziale g.er.) 1 iz armadan, maila apaleko buru edo buruzagia, hots, alfereza, lotinanta edo kapitaina.
  2 (izenondoekin)
  3 administrazioan eta kidekoetan, maila apaleko burua.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (orobat ofiziale) eskulanetan, aprendizaren eta maisuaren mailen arteko pertsona. ik ofiziale.
ofizialdu ofizialdu, ofizial(du), ofizialtzen 1 du ad ofizial bihurtu. ik ofizializatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ofiziale ofiziale 1 iz ipar hargintza, zurgintza eta kideko lanak bere kontu egiten dituen eskuzko langilea, askotan familiakoak, lankideak edo mutilak lagun dituena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ofizialgai ofizialgai iz ofizial izateko prestatzen dari den pertsona.
ofizialgintza ofizialgintza iz ipar
ofizialisatu ofizialisatu ik ofizializatu.
ofizialismo ofizialismo iz gobernuari eusten dioten ideologien multzoa.
ofizialista ofizialista 1 izond ofizialismoarena, ofizialismoari dagokiona.
  · 2 iz ofizialismoaren jarraitzailea.
  · 3 izond egoera ofizialari dagokiona.
ofizializatu ofizializatu, ofizializa, ofizializatzen 1 du ad ofizial bihurtu. ik ofizialdu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ofizializatze ofizializatze iz ofizial bihurtzea.
ofizializazio ofizializazio iz ofizializatzea.
ofizialkeria ofizialkeria iz ofizialtasun gaitzesgarria.
ofizialki ofizialki (orobat ofizielki g.er.) adlag era ofizialean.
ofizialkide ofizialkide iz ofizial-laguna.
ofizialkidetza ofizialkidetza iz koofizialtasuna.
ofizialorde ofizialorde iz azpiofiziala.
ofizialtasun ofizialtasun 1 iz ofiziala denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ofizialtze ofizialtze iz ofizial bihurtzea.
ofiziante ofiziante iz elizkizunburua; zeremoniaburua.
ofiziari ofiziari iz/izond ipar ofiziala; karguduna. ik ofizier.
ofiziatu ofiziatu, ofizia(tu), ofiziatzen 1 du ad mezaz mintzatuz, esan, eman.
  2 zerbait gisa aritu.
ofizielki ofizielki ik ofizialki.
ofizier ofizier 1 iz ipar armadako ofiziala.
  2 (hitz elkartuetan)
ofizina ofizina iz bulegoa.
ofizinista ofizinista iz bulegaria.
ofizio ofizio 1 iz lanbidea, ogibidea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ofizioa menderatzea.
  6 elizkizuna; bereziki, berariazko otoitz multzo jakin batean datzana.
  7 (hitz elkartuetan)
  8 Ofizio Santu (orobat Ofizio Saindu) ik Inkisizio.
ofizioarte ofizioarte iz
ofizioburu ofizioburu iz
ofiziodun ofiziodun izond ofizioa duena.
ofiziogune ofiziogune iz ofizio jakin bateko kideak biltzen diren gunea.
ofizioka ofizioka 1 adlag nork bere ofizioa duela.
  2 ofiziokako izlag
ofiziokide ofiziokide izond ofizio berekoa.
ofizioko ofizioko izond/iz ofizioa ondo menderatzen duena; halakoa ofizioz dena. ik profesional.
ofizioso ofizioso iz ez-ofiziala izanik, ia ofiziala dena.
ofreitu ofreitu, ofrei, ofreitzen du ad ipar eskaini.
ofrenda ofrenda (orobat oferenda; Hiztegi Batuan ofrenda agertzen da; Hiztegi Batuak eskaintza hobesten du) iz eskaintza.
ofrendatu ofrendatu (orobat oferendatu), ofrenda(tu), ofrendatzen du ad eskaini.
oftalmia oftalmia iz begietako hantura.
oftalmologia oftalmologia 1 iz medikuntzaren adarra, begia eta begiaren eritasunak aztertzen dituena.
  2 (hitz elkartuetan)
oftalmologo oftalmologo iz oftalmologian espezialista den medikua. ik okulista.
oftalmoskopia oftalmoskopia iz begi barnea aztertzea, hartako gailu batez.
ofuskazio ofuskazio iz itsutzea; itsukeria.
ogale ogale 1 iz irinez eta abarrez eginiko txerri bazka egosia. ik ozala.
  2 irud/hed
ogasun ogasun 1 iz norbaitek dituen ondasunen multzoa.
  2 pl ondasunak.
  3 (orobat O larriarekin) Estatu baten edo Euskal Herriko Foru Aldundien ondasun, errenta eta hartzekoen multzoa. ik finantza.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 Ogasunaren egoitza.
  7 Herri Ogasun Ogasun Publikoa.
  8 Ogasun Publiko
ogen ogen (Hiztegi Batuak hoben hobesten du) iz hobena.
ogerleko ogerleko (orobat hogerleko g.er.) iz hogei errealeko diru zaharra, bost pezetaren baliokidea.
ogi ogi 1 iz gari irinez, urez eta gatzez osaturiko orea legamiaz jaikiaz eta labean erreaz egiten den jangaia.
  2 ore horretatik labean sartzen den zati bakoitza, forma jakina duena.
  3 (izenondoekin)
  4 irud/hed
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 ipar garia.
  9 eguneroko ogi
  10 ogi arbola (Hiztegi Batuan ogi zuhaitza agertzen da) tropikoetako zuhaitza, fruituak gai irintsu bat daukana (Artocarpus communis).
  11 ogi bihi ipar gai alea.
  12 ogi-buru ik ogiburu.
  13 ogi denda okindegia.
  14 ogi irin (orobat ogirin g.er.) gari irina.
  15 ogi-jotze (corpusean ogi joite eta ogijotze soilik) iz
  16 ogi landa (orobat ogilanda g.er.) gari alorra.
  16a ogi-lauki
  17 ogi-mami
  18 ogi puska1
  19 ogi puska2 pertsona ona.
  19a ogi pusketa ogi puska.
  20 ogi zopa pl
  21 ogi txigorgailu (orobat ogi xigorgailu; Hiztegi Batuan ogi txigorgailu agertzen da)
  22 ogi txigortu ( orobat xigortu Hiztegi Batuan ogi txigortu agertzen da)
  23 ogi xerra (orobat ogi zerra)
  24 ogitan pasatu ogi birrinduaz estali, gero frijitzeko. ik ogiztatu.
ogiarte ogiarte iz ogitartekoa. · irud/hed
ogiba ogiba ik ojiba.
ogibide ogibide 1 iz bizibidea ateratzeko jarduna. ik lanbide; ofizio.
  2 hed
  3 (hitz elkartuetan)
ogibitarteko ogibitarteko ik ogitarteko.
ogiburu ogiburu (orobat ogi-buru) iz galburua.
ogidi ogidi iz gari saila.
ogiegile ogiegile iz okina.
ogigaineko ogigaineko iz
ogijotze ogijotze ik ogi 15.
ogiketa ogiketa adlag gari bila.
ogilanda ogilanda ik ogi 16.
Ogino Ogino (orobat ogino) iz Oginoren metodo kontrazeptiboaren izena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ogirin ogirin ik ogi 14.
ogitagasna ogitagasna iz ogia eta gazta.
ogitarteko ogitarteko ( orobat ogi-tarteko g.er., ogibitarteko eta otarteko ; Hiztegi Batuak otarteko baztertzen du eta ogitarteko erabili behar dela adierazten ) 1 iz
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ogite ogite iz gari ugaritasuna.
ogitsu ogitsu iz gari edo ogi askokoa.
ogitxo ogitxo 1 iz ogi txikia.
  2 (hitz elkartuetan)
ogiztatu ogiztatu, ogizta, ogiztatzen du ad ogitan pasatu.
ogoni ogoni iz Niger ibaiaren deltan kokaturiko etnia bateko kidea.
ogro ogro 1 iz gizakiak irensten dituen alegiazko erraldoia; pertsona anker eta zakarra.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
oguzi oguzi, ogutz, oguzten (Hiztegi Batuak oguzi baztertzen du, eta ahoskatu, ebaki erabili behar direla adierazten) du ad ahoskatu, ebaki
oguzkera oguzkera iz hitzez eta kidekoez mintzatuz, ahoskatzeko modua. ik ebakera.
ohaburu ohaburu ik oheburu.
ohaide ohaide 1 iz norbaitentzat, berarekin ezkontzatik at sexu harremanak dituen pertsona. ik maitale 5; ohekide; ohelagun.
  2 (hitz elkartuetan)
ohaidetasun ohaidetasun iz ohaidetza.
ohaidetza ohaidetza iz ohaideen bizitza. ik ohaidetasun.
ohakidetasun ohakidetasun ik ohekidetasun.
ohako ohako iz ipar sehaska.
ohantze ohantze 1 iz etzalekua, ohea. ik ohatze.
  2 irud/hed
  3 habia.
  4 irud/hed
  5 (hitz elkartuetan)
ohantzeņo ohantzeño iz adkor ohantzea. ik ohantzetto.
ohantzetto ohantzetto iz adkor ohantzea. ik ohantzeño.
ohape ohape ik ohepe.
ohar ohar 1 iz zerbait jakinarazteko, bereziki izkribuz eta gehienetan laburki, egiten den adierazpena. ik oharpen; oharkizun.
  2 (egin aditzarekin, ik beherago 6)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 ohar egin (ik gorago 2) ohartarazi.
  7 ohar egite iz oharraraztea.
ohara ohara adlag txakurrez edo katuez mintzatuz, araldian. ik ugara.
oharbide oharbide iz oharra.
ohardun ohardun ik ohartun.
ohargabe ohargabe ik oharkabe.
ohargabekeria ohargabekeria ik ohargabekeria.
ohargabetasun ohargabetasun ik ohargabetasun.
ohargaltzaile ohargaltzaile izond oharmena galarazten duena.
ohargarri ohargarri (orobat ohartgarri g.er.) 1 izond ohartzeko modukoa, ohartzea merezi duena. ik nabari.
  2 (pertsonez)
  3 hautemangarria.
  4 (izan eta kideko aditzekin)
  · 5 (O larriz, izen gisa) oharra.
ohargarriki ohargarriki izond ohartzeko moduan, nabariki.
ohargile ohargile iz oharrak egiten dituen pertsona.
oharka oharka1 iz ohea osatzen duen egitura, gainean lastaira jartzen zaiona. ik ohazur.
oharka oharka2 adlag oharrak egiten.
oharkabe oharkabe (orobat ohargabe g.er.) 1 adlag inor ohartu edo konturatu gabe, oharkabean.
  2 (izenondo gisa) inork hautematen edo nabaritzen ez duena.
  3 ohartu gabe, konturatu gabe.
  4 (izenondo gisa) ohartzen edo konturatzen ez dena.
  5 oharkabean1 adlag inor ohartu edo konturatu gabe.
  6 oharkabean2 adlag ohartu gabe, konturatu gabe. ik oharkabeki.
  7 oharkabean3 (-en atzizkiaren eskuinean)
  8 oharkabeko izlag oharkabean gertatua, konturatu gabekoa.
  9 oharkabez adlag oharkabean.
oharkabekeria oharkabekeria (orobat ohargabekeria) iz ohartasun falta gaitzesgarria.
oharkabeki oharkabeki adlag oharkabean, konturatu gabe.
oharkabeko oharkabeko ik oharkabe 8.
oharkabetasun oharkabetasun (orobat ohargabetasun g.er.) 1 iz ohartsunik eza.
  2 oharkabetasunez adlag oharkabez.
  3 oharkabetasunezko izlag
oharkabetu oharkabetu, oharkabe(tu), oharkabetzen da/du ad ohartasuna galdu edo galarazi.
oharkabetze oharkabetze iz arreta galtzea.
oharkabezia oharkabezia iz oharkabetasuna.
oharkaitz oharkaitz iz sumagaitza.
oharkera oharkera iz arreta, ohartasuna.
oharketa oharketa iz ohartzea, arreta.
oharkizun oharkizun iz oharra. ik oharpen.
oharkor oharkor izond ernea, arretazkoa.
oharmen oharmen 1 iz gauzez ohartzeko ahalmena.
  2 ohartzea, arreta, arta. ik ohartasun.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
oharmeneratu oharmeneratu, oharmenera(tu), oharmeneratzen da ad oharmenera etorri. ik bururatu.
oharņo oharño iz ohartxoa.
oharpen oharpen 1 iz zerbait ohartarazteko edo ikusarazteko egiten den adierazpena. ik obserbazio; ohar.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 ohartzea.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
oharpentxo oharpentxo iz adkor oharpena.
oharpide oharpide iz ohartzeko bidea.
oharrarazi oharrarazi ik ohartarazi.
oharrikasi oharrikasi, oharrikas, oharrikasten du ad
ohartarazi ohartarazi (orobat oharrarazi eta ohar-arazi g.er.), ohartaraz, ohartarazten 1 du ad ohartzera edo konturatzera behartu; jakinarazi, ikusarazi. ik ohartu 5; abisatu.
  2 (konpletibo batez)
ohartarazle ohartarazle izond ohartarazten duena.
ohartarazpen ohartarazpen iz zerbait ohartarazen den mezua edo agiria. ik jakinarazpen.
ohartarazte ohartarazte 1 iz ohartarazpena.
  2 (hitz elkartuetan)
ohartasun ohartasun 1 iz arreta, arta. ik oharmen 2.
  2 (hitz elkartuetan)
oharteman oharteman, oharteman, ohartematen du ad ohartu, ikusi.
ohartezin ohartezin 1 izond ezin ohartuzkoa.
  2 (adizlagun gisa)
ohartgarri ohartgarri ik ohargarri.
ohartto ohartto iz ohartxoa.
ohartu ohartu, ohart(u), ohartzen 1 da ad adimenaren bidez gauzaren batez jabetu, zerbait ikusi. ik konturatu; erreparatu.
  2 (konpletibo batez)
  3 (ezezko perpaus batean)
  4 (osagaia -z atzikiaz)
  5 (osagaia -i atzikiaz)
  · 6 du ad ohartarazi. ik ikusarazi; abisatu.
  7 ikusi.
  8 (osagaia -i atzikiaz)
  9 (era burutua izenondo gisa)
  10 ez ohartuarena egin
ohartuki ohartuki adlag ezagueraz, konturaturik, jakinaren gainean.
ohartun ohartun
  1 ohartun izan (orobat ohardun izan g.er.), ohartu, konturatu.
  2 ohartun egin ohartu, konturatu.
ohartxo ohartxo iz ohar laburra; adkor oharra. ik oharño; ohartto.
ohartze ohartze iz adimenaren bidez gauzaren batez jabetzea, zerbait ikustea.
ohartzeke ohartzeke adlag ohartu gabe.
ohaska ohaska iz adkor ohea.
ohatila ohatila 1 iz andak.
  2 esku ohatila
ohatu ohatu, oha, ohatzen 1 da ad ohean etzan; oheratu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 ipar kokatu.
ohatze ohatze 1 iz ohantzea.
  2 irud/hed
ohatzeratu ohatzeratu, ohatzera(tu), ohatzeratzen da/du ad oheratu.
ohaxka ohaxka iz adkor ohaska.
ohazal ohazal (orobat ohe-azal) iz ohe esalkia.
ohazeru ohazeru ik ohezeru.
ohazpiko ohazpiko ik ohe 11.
ohazur ohazur 1 iz oharka, ohearen egitura.
  2 (hitz elkartuetan)
ohe ohe 1 iz bertan etzateko prestatua dagoen altzaria. ik ohatze; kamaina; etzauntza.
  2 (aditz baten objektu gisa)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa sexu harremanei lotua)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, bigarrena gain, ondo, ertz eta kidekoak direla; ik beherago 10)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 irud/hed
  9 ohe azal ik ohazal.
  10 ohe azpi (-n, -ra eta kideko atzizkien ezkerrean) ik ohepe.
  11 ohe azpiko (orobat ohazpiko) izlag
  12 ohe-buru ik oheburu.
  13 ohe estalki ik beherago 15.
  14 ohe gain (orobat ohegain g.er.) iz ohearen gainaldea.
  15 ohe gaineko (orobat ohegaineko) iz ohe-eskalkia.
  16 ohe kide ik ohekide.
  17 ohe lagun ik ohelagun.
  18 ohe-sabai ohearen goialdean, eskuarki lau zutabek eusten diotela, jartzen den ehunezko estalkia. ik ohezeru.
  19 ohe zeru ik ohezeru.
ohealdi ohealdi iz ohean ematen den denbora.
oheburu oheburu ( orobat ohe(-)buru eta ohaburu g.er.; Hiztegi Batuak ohaburu baztertzen du, eta oheburu erabili behar dela adierazten) 1 iz ohearen burualdea.
  2 ohe buruan dagoen pieza bertikala.
  3 oheburuko iz bururdia, burkoa.
ohegain ohegain ik ohe 14.
ohegaineko ohegaineko ik ohe 15.
ohekide ohekide ( orobat ohe-kide eta ohakide g.er.) 1 iz norbaitentzat, berarekin ohe berean dagoena; bereziki, berarekin ezkontzatik at sexu harremanak dituen pertsona. ik ohelagun; ohaide.
  2 irud/hed
ohekidetasun ohekidetasun (corpusean ohakidetasun soilik) iz ohekide denaren nolakotasuna.
ohelagun ohelagun ( orobat ohe(-)lagun ; Hiztegi Batuan ohelagun agertzen da) iz norbaitentzat, berarekin ohe berean dagoena; bereziki, berarekin ezkontzatik at sexu harremanak dituen pertsona. ik ohekide; ohaide.
ohelari ohelari iz oheez arduratzen dena.
ohe-ohe-ohe ohe-ohe-ohe interj ik oe.
ohepe ohepe (orobat ohape g.er.) iz 1 ohe azpia.
  2 ohepean
  3 ohepeko izlag
  4 ohepera
  5 ohepetik
oherarazi oherarazi, oheraraz, oherarazten du ad oheratzera behartu.
oheratu oheratu, ohera(tu), oheratzen 1 da ad ohera joan.
  2 (norbaitekin, sexu harremana gauzatzeko)
  · 3 du ad ohera eraman.
  4 (norbaitek norbait, sexu harremana gauzatzeko)
ohetegi ohetegi iz ipar ohe asko dagoen gela edo aretoa. ik ohetoki.
ohetoki ohetoki iz ohe asko dagoen gela edo aretoa. ik ohetegi.
ohetto ohetto iz ipar ohe txikia. ik ohetxo.
ohetxo ohetxo iz ohe txikia. ik ohetto.
ohetzar ohetzar iz adkor ohe handia.
ohexka ohexka iz ohetxoa.
ohezeru ohezeru (orobat ohazeru eta ohe-zeru; Hiztegi Batuan ohezeru agertzen da) iz ohearen goialdean, eskuarki lau zutabek eusten diotela, jartzen den ehunezko estalkia. ik ohe 18.
ohi ohi 1 part dagokion aditzari ohikotasun zentzua ezartzen dion hitza. (aditzaren era burutuarekin, laguntzailearen ezkerrean)
  2 (omen eta kidekoen ezkerrean)
  3 (aditz trinkoen ezkerrean)
  4 (aditzaren era ez burutuarekin)
  5 (erlatibozko ezezko perpausetan, ez-en ezkerrean).
  6 (aditza ezabaturik)
  · 7 (kargu edo lanbide baten izenaren eskuinean, elkarketako bigarren osagai gisa, “izana” adieraz).
  8 (bestelako izenen eskuinean, adiera berarekin)
  9 ohi bezala
  9 ohi ez bezala
ohiarazi ohiarazi (corpusean ohituarazi soilik), ohiaraz, ohiarazten du ad ohitzera behartu. ik ohitu 5.
ohidura ohidura iz ipar ohitura, tradizioa.
ohikera ohikera iz ohitura.
ohikeria ohikeria iz errutina.
ohiki ohiki adlag eskuarki, maizenik.
ohiko ohiko ( orobat ohizko Hiztegi Batuak ohiko hobesten du) 1 iz
  2 ez-ohiko ik ezohiko.
ohikotasun ohikotasun 1 iz ohikoa denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
ohikunde ohikunde iz ohitura.
ohikune ohikune 1 iz erritoa.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ohikuntza ohikuntza iz ohitura.
ohil ohil iz basa, basatia.
ohildu ohildu, ohil, ohiltzen du ad 1 egotzi, bota.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ohilkatu¸ ohilkatu¸ohilka, ohilkatzen du ad ohildu.
ohilketa ohilketa iz ohiltzea.
ohiotar ohiotar izlag/iz Ohikoa, Ohiori dagokiona; Ohioko biztanlea.
ohitu ohitu, ohi, ohitzen 1 da ad ohitura hartu.
  2 (objektua -tzera eta -ra atzizkiekin)
  3 (objektua -tzen atzikiarekin)
  4 (objektua -ekin atzikiarekin)
  · 5 du ad ohitura harrarazi. ik ohiarazi.
  6 (era burutua izenondo gisa)
ohituarazi ohituarazi ik ohiarazi.
ohitura ohitura 1 iz egintza bat askotan errepikatzearen ondorioz hartzen den aritzeko era edo modua. ik ekandu; aztura; usadio.
  2 (sintagma pluralean)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (izenondo eta izenlagunekin sintagma pluralean)
  5 (zuzenbidean) pl
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 ohiturazko1 izlag ohiturari dagokiona; ohiturei dagokiena.
  9 ohiturazko2 izlag ohikoa.
  10 ohitura izan1 da ad (hirugarren pertsona singularrean)
  11 ohitura izan2 du ad
ohituratu ohituratu (Hiztegi Batuak ohituratu baztertzen du eta ohitu erabiili behar dela adieratzen), ohitura(tu), ohituratzen da ad ohitu.
ohituratxo ohituratxo iz adkor ohitura.
ohiturazale ohiturazale izond ohituren zalea dena.
ohiturazko ohiturazko ik ohitura 8.
ohitza ohitza iz
ohitze ohitze 1 iz ohitura hartzea.
  2 (hitz elkartuetan)
ohizko ohizko ik ohiko.
ohoin ohoin 1 iz lapurra. ik ebasle.
  2 (hitz elkartuetan)
ohoindegi ohoindegi iz ohoinen lekua.
ohoingo ohoingo iz ohointza.
ohoinkeria ohoinkeria iz
ohointza ohointza 1 iz lapurreta.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ohol ohol 1 iz zurezko zati aski luzea, laukizuzen formakoa, laua eta mehea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (erkaketetan)
  4 hed
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ohol hesi ik oholesi.
  4 tranpa ohol ik tranpol.
oholeria oholeria iz oholen multzoa.
oholesi oholesi (orobat ohol hesi g.er.; Hiztegi Batuan oholesi agertzen da) iz oholezko hesia.
oholtxo oholtxo 1 iz ohol txikia, estua edo mehea.
  2 (hitz elkartuetan)
oholtza oholtza 1 iz oholez osaturiko zorua, egitura baten gainean ezartzen dena, batez ere ikuskizunak emateko erabiltzen dena.
  2 hed
  3 ohol sail egituratua.
  4 (hitz elkartuetan)
oholtzagune oholtzagune iz oholtza dagoen gunea.
oholtzar oholtzar iz tamaina handiko ohola.
oholtzaratu oholtzaratu, oholtzara(tu), oholtzaratzen 1 da/du ad oholtzara igo; oholtzara eraman.
  2 irud/hed
oholtzatxo oholtzatxo iz tamaina txikiko oholtza.
ohondikatu ohondikatu, ohondika, ohondikatzen du ad oinkatu, zapaldu.
ohoragarri ohoragarri (orobat ohoregarri g.er.) 1 izond
  2 (deiki gisa)
  3 (izan eta kideko aditzekin)
  4 (hitz soila -en atzizkiaren eskuinean)
ohoratu ohoratu, ohora, ohoratzen 1 du ad ohore ekarri edo eman; begirune handiz tratatu. (jainkoak eta pertsonak)
  2 (aberak edo gauzak)
ohoratzaile ohoratzaile iz ohoratzen duena.
ohoratze ohoratze iz
ohore ohore 1 iz ezagutzen den merezimenduari dagokion erakutsi ageria. ik aintza; ondra; ospe.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 besteen oniritzia, edo geure buruarena, ez galtzera behartzen gaituen sentimena.
  6 –en ohoretan
  7 ohorez adlag ik ohorezki.
  8 -en ohorez
  9 ohorezko izlag
  10 ohore egin ik beherago 11 eta 12.
  11 ohore ekarri ohore egin.
  12 ohore eman ohore egin.
  13 ohore gose1 (orobat ohoregose) iz
  14 ohore gose2 (elkarketak izenondo balioa duela)
  15 (izan aditzarekin)
  16 ohore izan da ad
  17 ohorea izan1 da ad (hirugarren pertsona singularrean)
  18 –tzeko ohorea2 izan du ad
  19 ohorezko aipamen
  20 Ohorezko Legio
ohoredun ohoredun izond ohorea duena.
ohoregabe ohoregabe (orobat ohore gabe g.er.) 1 izond ohorerik ez duena. ik ondragabe.
  2 ohoregabeko izlag ohoregabea.
ohoregabetu ohoregabetu, ohoregabe(tu), ohoregabetzen da/du ad ohorea kendu edo galdu, ohoregabe bihurtu.
ohoregarri ohoregarri ik ohoragarri.
ohoregose ohoregose ik ohore 13.
ohoretasun ohoretasun iz ohoragarritasuna.
ohoretsu ohoretsu 1 izond ohorez betea. (pertsonez)
  2 (gauzei buruz)
  3 (adizlagun gisa)
ohorezki ohorezki adlag ohorez, ohorez beterik.
ohorezko ohorezko ik ohore 9.
ohostu ohostu ik ostu.
oi oi1 interj ustekabea, harrimena, miresmena, oinazea... adierazteko erabiltzen den hitza. ik o2; ai.
oi oi2 (orobat ohi g.er.) iz hortz-haginak inguratzen eta finkatzen dituen haragi sendo gorrixka. ik hobi.
oiartzuar oiartzuar (orobat oihartzuar g.er.; Hiztegi Batuan oiartzuar agertzen da) izlag/iz Oiartzungoa Oiartzuni dagokiona; Oiartzungo biztanlea.
oiartzundar oiartzundar izlag/iz oiartzuarra.
oidium oidium (Hiztegi Batuan oidio agertzen da) iz mahatsondoaren eta beste landare batzuen onddo bizkarroia, haren ostoetan izpi zurizko sare moduko bat eratzen duena (Oidium tuckeri).
oies oies (orobat oihes) 1 izond pertsonez mintzatuz, zakarra eta hezibiderik gabekoa.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
oieskeria oieskeria (orobat oiheskeria) iz oiesari dagokion egintza gaitzesgarria.
oihal oihal 1 iz ehun sarria eta ile-laburra; bereziki artilezkoa; ehuna; ehun horren zatia.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak pertsonei dagokiela )
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 haize oihala, bela.
  7 antzoki baten agertokian igo eta jaits daitekeen ehun zati handia.
  8 margolanak egiteko erabiltzen den euskarria.
  9 atze oihal eszenatokietako atzeko oihala.
  10 eguzki oihal itzal egiteko zabaltzen den olana euskarriduna.
  11 esku oihal ik eskuoihal.
  12 haize oihal ehun gogorrezko edo olanazko zatia, gehienetan puska josiez osatua, haizeak eragiten dionean ontzia mugiarazteko antolatua. ik gorago 6; ik
  13 hil oihal ik hil1 54.
  14 oihal denda1 oihalez eginiko denda. ik beherago 17.
  15 oihal denda2 oihalak saltzen diren denda.
  16 oihal etxe ( orobat oihaletxe ) ik oihalpe.
  17 oihal etxola ( orobat oihaletxola g.er.)
  18 oihal etxolagile
  19 oihal ontzi ik oihalontzi.
oihaleratu oihaleratu, oihalera(tu), oihaleratzen du ad margolan bat oihalean egin.
oihaleria oihaleria (orobat oihalteria g.er.) 1 iz oihalezko gauzen multzoa.
  2 (hitz elkartuetan)
oihaletxe oihaletxe ik oihal 16.
oihaletxola oihaletxola ik oihal 17.
oihaletxoladun oihaletxoladun izlag oihal etxolez hornitua.
oihalgile oihalgile 1 iz oihalak egiten dituen pertsona.
  2 oihalak egiten diren lantegia. ik oihalgindegi.
oihalgindegi oihalgindegi iz ipar oihalak egiten diren lantegia.
oihalgintza oihalgintza iz oihalak egitea.
oihalki oihalki iz oihal zatia, oihalezko pieza.
oihalontzi oihalontzi (orobat oihal ontzi) iz belaontzia.
oihalpe oihalpe iz oihal azpiko aterpea.
oihaltegi oihaltegi iz oihal denda.
oihalteria oihalteria ik oihaleria.
oihaltxo oihaltxo iz oihal zati txikia.
oihaltzar oihaltzar iz adkor oihal zati handia.
oihan oihan 1 iz basoa, bereziki handia eta basatia dena.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
oihanarte oihanarte iz oihana.
oihanberritu oihanberritu, oihanberri, oihanberritzen du ad basotu. ik oihaneztatu. · irud/hed
oihanbide oihanbide iz oihaneko bidea.
oihanburu oihanburu iz oihan-bazterra.
oihaneratu oihaneratu, oihanera, oihaneratzen da ad oihanera joan.
oihanestatze oihanestatze ik oihaneztatze.
oihaneztatu oihaneztatu, oihanezta, oihaneztatzen 1 da ad zuhaitzez bete. ik basotu; oihanberitu.
  2 (era burutua izenondo gisa) · irud/hed
oihaneztatze oihaneztatze (corpusean oihanestatze soilik) iz zuhaitzez betetzea.
oihangintza oihangintza iz oihanak lantzea.
oihangune oihangune iz oihana dagoen gunea.
oihanlur oihanlur iz oihanpeko landaretza.
oihanpe oihanpe iz oihanaren azpialdea. ik basope.
oihantsu oihantsu 1 izond oihan asko dagoena. ik basotsu.
  2 irud/hed
oihantto oihantto 1 iz oihantxoa.
  2 irud/hed
oihantxo oihantxo iz basotxoa. ik oihantto.
  2 irud/hed
oihantzain oihantzain ik oihanzain.
oihantzainburu oihantzainburu ik oihanzainburu.
oihantzar oihantzar iz adkor oihan handia.
oihanxka oihanxka iz oihantxoa.
oihanzain oihanzain (orobat oihantzain; Hiztegi Batuan oihanzain agertzen da) iz basozaina.
  2 (izenondo gisa)
oihanzainburu oihanzainburu (corpusean oihantzainburu soilik) iz oihanzainen burua.
oihanzaingo oihanzaingo iz oihanak zaintzeko jarduera.
oihar oihar 1 iz durundia. ik oihartzun.
  2 oihar izan da ad durundiatu.
oiharrarazi oiharrarazi, oharraraz, oiharrarazten du ad durundiarazi.
oihartu oihartu, oihar(tu), oihartzen da ad durundiatu.
oihartzuar oihartzuar ik oiartzuar.
oihartzun oihartzun (orobat oiharzun g.er.) 1 iz hots uhinek behaztopa bat aurkitzean gertatzen den hots errepikatzea; horrela errepikatzen den hotsa.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 irud/hed (izenondoekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 oihartzun egin
oihartzuntsu oihartzuntsu izond oihartzunez betea.
oiharzun oiharzun ik oihartzun.
oiher oiher izond ipar okerra.
oihes oihes ik oies.
oihesgo oihesgo 1 iz ipar kontrakotasuna, gorrotoa
  2 (hitz elkartuetan)
oiheskeria oiheskeria ik oieskeria.
oihestu oihestu, oihes(tu), oihesten du ad ipar izutu, sumindu.
oihu oihu (orobat oju g.er.) 1 iz ahotsak egotziriko hots zolia. ik deiadar; orro; garrasi; heiagora.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 oihupean
  7 oihuz adlag oihuka.
  8 oihu batean adlag oihuka.
  9 oihu bizian adlag oihu batean, oihuka.
  10 oihu egin ik oihukatu.
oihudromo oihudromo iz adkor oihuka aritzeko gunea.
oihuka oihuka 1 adlag oihu eginez.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
oihukalari oihukalari izond oihularia, oihukaria.
oihukarazi oihukarazi, oihukaraz, oihukarazten du ad oihukatzera behartu.
oihukari oihukari 1 izond oihuka ari dena edo aritzen dena. ik oihulari.
  2 (adizlagun gisa)
oihukatu oihukatu, oihuka(tu), oihukatzen du ad oihuka egin. ik oihu 10; oihuztatu.
oihukatze oihukatze iz oihu egitea.
oihulari oihulari 1 izond oihuka ari dena edo aritzen dena. ik oihukari.
  2 (izen gisa)
oihumin oihumin iz intziria.
oihuska oihuska ik ohiuxka.
oihuteria oihuteria iz oihu multzoa.
oihutsu oihutsu izond oihuz betea.
oihuxka oihuxka (orobat oihuska) iz oihu txikia.
oihuztatu oihuztatu, oihuzta, oihuztatzen da-du ad oihukatu.
oikonimo oikonimo iz etxe izena.
oilagor oilagor 1 iz hegazti zangaluzea, haragi oso gozokoa, eperra baino txikixeagoa, mokoa luzea, zuzena eta mehea, eta luma arre belzgunedunak dituena (Scolopax rusticola).
  2 (hitz elkartuetan)
oilaki oilaki (orobat oiloki; Hiztegi Batuan oilaki agertzen da) 1 iz oilo okela.
  · 2 izond beldurtia, koldarra.
  3 oilaki ipurdi
oilaloka oilaloka (orobat oila-loka g.er.; Hiztegi Batuan oilaloka agertzen da) 1 iz loka dagoen oiloa.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
oilalur oilalur ik oilo 12.
oilanda oilanda 1 iz oilo gaztea. ik oilasko.
  2 (emakumeez mintzatuz)
  3 (hitz elkartuetan)
oilandatxo oilandatxo 1 iz adkor oilanda.
  2 (emakumeez mintzatuz)
oilar oilar 1 iz oiloaren arra, tamainaz hura baino handiagoa dena eta gandor gorriagoa eta handiagoa duena, eta hark ez bezala hatzak ezproinez hornituak dituena. ik oilasko.
  2 (sukaldaritzan)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (izenondo gisa)
  7 (adizlagun gisa)
  8 argi oilar zomorroz-eta elikatzen den txori moko-luzea, buru gainean lumazko mototsa duena (Upupa epops). ik basoilar.
  9 oilar joko oilarren arteko borrokan datzan jokoa.
  10 oilar-pisu boxeoan, goi mugatzat 53,5 kilo duen pisua.
  11 oilarrak jo oilarrak kantatu.
  12 oilarrak kukurruku jo
oilarite oilarite iz egunsentia.
oilarkeria oilarkeria iz oilartzen denaren harrokeria.
oilarrauzka oilarrauzka iz oilar jokoa.
oilartegi oilartegi 1 iz oilar jokoak egiten diren lekua.
  2 irud/hed
oilartu oilartu, oilar(tu), oilartzen 1 da ad oilarraren manerak hartu. ik gailendu; harrotu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
oilartxo oilartxo 1 iz oilar txikia.
  2 adkor oilarra, harroxkoa.
oilartze oilartze iz oilarraren manerak hartzea; gailentzea; harrrotzea.
oilasko oilasko (orobat oilaxko g.er.) 1 iz oilar gaztea.
  2 (sukaldaritzan)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 oilo loka ik oiloloka.
oilaskoki oilaskoki (orobat oilaxkoki g.er.) iz oilasko haragia.
oilaskotu oilaskotu (orobat oilaxkotu g.er.), oilasko(tu), oilaskotzen da ad oilaskoaren manerak hartu. ik oilartu.
oilaskotxo oilaskotxo iz adkor oilartxoa, harroxkoa.
oilategi oilategi (orobat olatei g.er. eta oilotegi g.er.) 1 iz oiloak eta etxeko gainerako hegaztiak gordetzen diren tokia.
  2 irud/hed
oilatei oilatei ik oilategi.
oilaur oilaur iz zarakarra.
oilaxko oilaxko ik oilasko.
oilaxkoki oilaxkoki ik oilaskoki.
oilaxkotu oilaxkotu ik oilaskotu.
oilo oilo 1 iz etxeko hegazti emea, hegan egiten ez duena, moko sendoa, gandor gorria eta luma ederrak dituena (Gallus gallus). ik oilar; oilanda; oilasko.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (sukaldaritzan)
  4 (pertsonez mintzatuz, koldartasuna-edo adierazteko)
  5 oilo azal oilo ipurdia.
  6 oilo bixar (corpusean oilobixar soilik) oilo ipurdia.
  7 oilo gari gaiaren antzeko landarea (Poligonum fagopirum)
  8 oilo ipurdi pertsonen azala, hotzagatik-edo, oilo lumatuaren itxura hartzen duenean.
  9 oilo koloka (orobat oilo kolka g.er.) iz oilaloka.
  10 oilo larru ( orobat narru g.er.) oilo ipurdia.
  11 oilo luma (orobat oiloluma g.er.)
  12 oilo lur (orobat oilolur eta oilalur) etxe ondoa, etxe aldea.
  13 oilo zango (corpusean oilozango soilik)
  14 oilo zopa (corpusean oilozopa soilik)
  15 oiloak ferratzera antzarak ferratzera.
oilobixar oilobixar ik oilo 6.
oilobusti oilobusti ( orobat oilo busti Hiztegi Batuan oilobusti agertzen da) izond adkor koldarra.
oiloetxe oiloetxe iz oilategia.
oiloki oiloki ik oilaki.
oilokindegi oilokindegi iz ipar oilasko denda, hegazti denda.
oilokume oilokume iz oiloaren kumea. ik txita.
oilokunde oilokunde iz oiloen eguna.
oiloluma oiloluma ik oilo 11.
oilolur oilolur ik oilo 12.
oilotegi oilotegi ik oilategi.
oilotoki oilotoki iz oilategia.
oilotu oilotu, oilo(tu), oilotzen da ad koldartu.
oilotzar oilotzar iz adkor oilo handia.
oilozale oilozale izond oiloaren zalea dena.
oilozango oilozango ik oilo 13.
oilozopa oilozopa ik oilo 14.
oin oin 1 iz gizakiaren zangoaren beheko zatia, hura zutik dagoenean lurra ukitzen duena. ik hanka; zango.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 hainbat animalietan, hanka bukatzen den zatia. ik apo.
  7 hainbat gauzakitan, lurra ukitzen duen zatia.
  8 bertso lerroaren osagaia den eta hura neurtzeko erabiltzen den silaba multzoa; bertsolaritzan, hitz puntuduna.
  9 oinarria, euskarria.
  10 eraikinez mintzatuz, zimenduen sekzioaren planoa. ik oinplano.
  11 estaia.
  12 hainbat gauzaren behealdea.
  13 luzera neurri zaharra, 30 bat cm balio duena.
  14 ingeles neurri sisteman, 30.5 cm-ren baliokidea den luzera neurria.
  15 oinez
  16 aditz oin ik erro.
  17 esku oin pl eskuak eta oinak. ik beherago 23.
  18 guda (orobat gudu) oin gudu lerroa. ik fronte.
  19 oin arrasto
  20 oin azpi iz
  21 oin azpi (toki atzizkiekin singularrean)
  22 oin bular ik oinbular.
  23 oin-esku pl oinak eta eskuak. ik gorago 17.
  24 oin hartu
  25 oin hezur (corpusean oinezur soilik)
  26 oin hots ( orobat oinots )
  27 oin hutsik ik oinuts 3.
  28 oin ohar (orobat oinohar g.er.)
  29 oin ortozik adlag
  30 oin punta (orobat oinpunta g.er.)
  31 oin zola (orobat oinzola)
  32 oina eman
  33 oina hartu
  34 oinak lurrean
oinalde oinalde 1 iz oinen edo oinaren aldea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 orriaren oinaldea.
oinarri oinarri 1 iz gauza bati eusten dion azpiko atal, gehienetan trinkoa. ik zimendu; egonarri; harroin 2.
  2 irud/hed ik funts; sustrai.
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 oinarrizko ik oinarrizko.
  7 oinarri eman
  8 oinarri hartu ik oinarritu.
  9 oinarri izan du ad
oinarridun oinarridun 1 izond oinarria duena.
  · 2 (izenlagun gisa)
oinarrigabe oinarrigabe 1 izond oinarririk ez duena.
  2 oinarrigabeko izlag oinarrigabea.
oinarrigin oinarrigin izond oinarria egiten duena.
oinarripen oinarripen iz oinarritzea.
oinarritu oinarritu, oinarri, oinarritzen 1 du ad oinarri eman, oinarritzat hartu.
  2 (-n atzizkiaren eskuinean)
  · 3 da ad oin hartu, oinarri hartu.
  3 (forma ez jokatuetan)
oinarritzapen oinarritzapen 1 oinarritzea.
  2 (hitz elkartuetan)
oinarritze oinarritze iz oinarri ematea, oinarritzat hartzea.
oinarrizko oinarrizko 1 izlag besteren oinarri gertatzen dena; garrantzizkoena.
  2 (izenaren eskuinean)
oinarrizkotasun oinarrizkotasun iz oinarrizkoa denaren nolakotasuna.
oinarriztapen oinarriztapen 1 iz oinarritzea.
  2 (hitz elkartuetan)
oinarriztatzaile oinarriztatzaile iz oinarritzen duena.
oinastarri oinastarri ik oinaztarri.
oinategi oinategi iz
oinatz oinatz 1 iz oinak lurrean uzten duen aztarna edo seinalea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 aztarna, arrastoa.
oinaulki oinaulki iz oinak pausatzeko aulkitxoa.
oinazarazi oinazarazi, oinazaraz, oinazarazten du ad oinazetzera behartu.
oinaze oinaze 1 iz mina, bereziki bizia.
  2 (aditzaren objektu gisa)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 oinazepean
  8 oinazezko
  9 oinaze zaldi estira emateko tresna.
oinazealdi oinazealdi iz oinazezko denbora.
oinazedun oinazedun izond oinazea duena, oinazea sentitzen duena.
oinazegailu oinazegailu iz estira emateko tresna. ik oinaze 9.
oinazegarri oinazegarri (orobat oinazgarri g.er.) izond oinazetzen duena.
  · 2 (izen soila –on atzizkiaren eskuinean)
oinazeka oinazeka adlag
oinazeleku oinazeleku iz oinazetzeko lekua.
oinazemendi oinazemendi iz adkor oinazelekua.
oinazepeko oinazepeko izlag oinazeen azpikoa.
oinazetsu oinazetsu izond oinazez betea.
oinazetu oinazetu, oinaze(tu), oinazetzen 1 da ad oinaze hartu. ik oinaztatu.
  · 2 du ad oinaze eman.
  3 (era burutua izenondo gisa)
oinazezko oinazezko ik oinaze 7.
oinazeztatu oinazeztatu izond oinazetua.
oinazeztu oinazeztu, oinazez(tu), oinazeztatzen da ad
oinazgarri oinazgarri ik oinazegarri.
oinazpi oinazpi 1 iz oinaren azpia.
  2 irud/hed
oinazpiko oinazpiko 1 izlag oinaren azpikoa.
  2 (izen gisa)
oinaztar oinaztar (orobat oiñaztar) iz Ahaide Nagusien borroketan, Oiñazeko leinuaren aldekoa.
oinaztargi oinaztargi iz tximista; oinaztarria. ik oinaztu; oinaztura.
oinaztargika oinaztargika adlag oinaztargiak jaurtiz. ik oinazturaka.
oinaztarri oinaztarri (orobat oinastarri g.er. eta oinaztar g.er.) 1 iz lurra jotzen duen tximista.
  2 irud/hed
oinaztatu oinaztatu, oinazta, oinaztatzen 1 du ad oinazetu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
oinaztu oinaztu 1 iz tximista; oinaztarria. ik oinaztura; oinaztargi.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
oinaztugile oinaztugile izond oinaztua sortzen duena.
oinaztura oinaztura (orobat inaztura) 1 iz tximista; oinaztarria. ik oinaztu; oinaztargi.
  2 ekaitza (?).
oinazturaka oinazturaka adlag oinazturak jaurtiz. ik oinazturaka.
oinbakar oinbakar izond oin bakarra duena.
oinbaloi oinbaloi iz ipar futbola.
oinbaloiari oinbaloiari iz ipar futbolaria.
oinbete oinbete (Hizteg Batuak oinbete baztertzen du eta oin erabili behar dela adierazten) iz oina.
oinbide oinbide iz oinezkoentzako bidea.
oinbiko oinbiko 1 iz bi oin dituena.
  2 izlag/iz enborrez mintzatuz, oi oineko diametroa duena; bi oineko enborra.
oinbular oinbular (orobat oin bular) iz oinaren gainaldea, behatzetatik zangoarekiko luturaraino; oinetakoetan, gainalde hori estaltzen duen zatia.
oinburdina oinburdina (corpusean oin-burdina soilik) iz oina lotzeko burdina.
oindun oindun izond oina duena.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
oinetako oinetako 1 iz batez ere pl oinak estaltzeko eta babesteko jantzia; adiera hertsian, zapata.
  2 (aditza baten objektu gisa)
  3 (izenondoekin)
  4 (izenlagunekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 oinetako-garbitzaile iz bizibidez oinetakoak garbitzen dituen pertsona.
oinetakogile oinetakogile iz oinetakoak egiten dituen pertsona. ik zapatagile.
oinetakogintza oinetakogintza iz oinetakoak egitea. ik zapatagintza.
oinetxe oinetxe 1 iz familia noble baten etxe zaharrena.
  2 irud/hed aitoren semeen leinua.
oinezka oinezka iz oinez ibiltzea.
oinezkako oinezkako 1 izlag oinez egiten dena.
  · 2 iz oinez ibiltzen den pertsona. ik oinezkari.
oinezkari oinezkari iz onez ibiltzen den pertsona. ik oinezkako 2.
oinezkatu oinezkatu, oinezka(tu), oinezkatzen du ad (zerbait) oinez ibili.
oinezko oinezko 1 izlag oinez egiten dena; oinez dabilena.
  2 irud/hed
  3 (gudarostean) ik infante 2.
  · 4 iz oinez dabilen pertsona.
  5 irud/hed
  6 oinezko gudaria.
oineztxo oineztxo adlag adkor oinez.
oinezur oinezur ik oin 25.
oinka oinka (orobat ointka g,er,) 1 adlag oin kolpeak emanez.
  · 2 iz oinkada, pausoa. ik oinkada.
oinkada oinkada iz urratsa, pausoa.
oinkari oinkari iz ibiltaria.
oinkatu oinkatu, oinka, oinkatzen 1 du ad oinaz zapaldu.
  2 irud /hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
oinkatzaile oinkatzaile izond oinkatzen duena.
oinkatze oinkatze iz oinaz zapaltzea.
oinlekudun oinlekudun izond oinlekua duena. ik ointoki.
oinlodi oinlodi iz peonia (Paeonia officinalis).
oino oino ik oraino.
oinohar oinohar ik oin 28.
oinorde oinorde 1 iz oinordekoa.
  2 ondoretasuna.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
oinordekide oinordekide iz beste batzuekin batera oinorde den pertsona.
oinordeko oinordeko 1 iz ondarea dagokion pertsona; gurasoek ondarearen hartzekodun izendatzen duten pertsona. ik premu; jabegai.
  2 (izen baten eskuinean)
  3 kargu edo kideko batean beste baten ondorengo dena.
  4 irud/hed
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
oinordekotasun oinordekotasun iz oinordekotza.
oinordekotza oinordekotza iz oinordearen eskubidea, ondarearen hartzekodun izateko eskubidea. ik oinordetza; ondorengotza; ondare.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
oinordetu oinordetu, oinorde(tu), oinordetzen du ad
oinordetza oinordetza iz oinordearen eskubidea, ondarearen hartzekodun izateko eskubidea. ik oinordekotza; ondorengotza; ondare.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 irud/hed
  4 oinordetzan adlag
oinots oinots ik oin 26.
oinpe oinpe 1 iz oinazpia.
  2 (leku-denborazko atzizkiekin singularrean)
oinpekatu oinpekatu, oinpeka(tu), oinpekatzen du ad oinpean erabili. ik oinperatu.
oinperaketa oinperaketa iz oinperatzea.
oinperatu oinperatu, oinpera(tu), oinperatzen du ad oinpera ekarri, oinpean erabili. ik azpiratu.
oinplano oinplano iz eraikinez mintzatuz, zimenduen sekzioaren planoa. ik oin 10.
oinpunta oinpunta ik oin 29.
ointka ointka ik oinka.
ointoki ointoki iz zalgurdi, tren eta kidekoetara igotzeko oina jartzeko tokia. ik pikabuztan2.
ointutsik ointutsik ik oinuts.
oinustu oinustu, oinuts, oinusten da ad oinetakoak kendu.
oinuts oinuts 1 iz pl oin hutsak.
  2 oinutsean adlag oinutsik.
  3 oinutsetan adlag oinutsik.
  4 oinutsik ( orobat oin hutsik ointutsik g.er. eta untutsik g.er.) adlag oinetakorik edo kidekorik gabe.
oinzola oinzola ik oin 30.
oiņaztar oiñaztar ik oinaztar.
oixtian oixtian (orobat oxtian) 1 adlag ipar arestian.
  2 oixtiko izlag
  3 oixtion adlag arestian.
ojala ojala ik oxala.
ojalatero ojalatero 1 iz karlistaldietan, don Karlosen gortean eta, oro har, frontean ez zegoen karlista.
  2 (izenondo gisa)
ojale ojale iz
ojiba ojiba (orobat ogiba g..er.) 1 iz arku zorrotza.
  2 irud/hed
ojibal ojibal izond gotikoa.
oju oju ik oihu.
OK OK (orobat O.K.) adostasuna adierazteko erabiltzen den hitza. ik okey.
ok ok1
  1 ok egin asebete.
ok ok2 ik oka.
oka oka (orobat ok g.er.) 1 iz oka egitea; oka egiten dena. ik okada; gorako; goitika 2; goitiko.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
  ·4 adlag oka egiten.
  5 oka egin (urdailean dagoena) ahotik indarrez berriro egotzi. ik okaztatu; okatu.
  6 irud/hed
  7 (objektuarekin)
  8 oka eginarazi oka eragin.
  9 oka eragin
  10 oka-eragingarri (orobat ok-eragingarri) izond oka eragiten duena.
  11 okari oka
okada okada 1 iz oka egitea; oka egiten dena. ik gorako; goitika 2; goitiko.
  2 oka egiteko gogoa. ik okagura; goragale.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irud/hed
  5 (hitz elkartuetan)
okadaka okadaka adlag oka eginez bezala.
okagarri okagarri izond okaztagarria.
okagura okagura iz oka egiteko gogoa. ik goragale.
okaka okaka iz oka eginez.
okaldi okaldi iz oka egitea.
okapi okapi iz jirafaren familiako afrikar ugaztun hausnarkaria, hura baino txikiagoa eta lepo motzagokoa, hostoak eta fruituak jaten dituena (Okapia johnstoni).
okaran okaran iz arana.
okarazi okarazi, okaraz, okarazten du ad oka eragin.
okarina okarina iz herri musika-tresna txikia, buztinezkoa eta arrauzkara, hamar zulo, bi behealdean eta zortzi goialdean, dituena.
okasino okasino ik okasio.
okasinotsu okasinotsu ik okasiotsu.
okasio okasio (orobat okasione, okasino g.er. eta okazione g.er.) 1 iz nondik-norako jakinak dituen mementoa.
  2 aukera, egokiera, era.
  3 (izenondoekin)
okasione okasione ik okasio.
okasiotsu okasiotsu (corpusean okasinotsu soilik) izond arriskutsua.
okatu okatu, oka(tu), okatzen 1 du ad oka egin, okaztatu.
  2 irud/hed
okazione okazione ik okasio.
okaztadura okaztadura iz oka egiteko gogoa, narda, higuina.
okaztagarri okaztagarri 1 iz oka eragiten duena. ik okagarri; nazkagarri. (gauzez)
  2 (pertsonez)
  3 (adizlagun edo predikatu gisa)
okaztarazi okaztarazi, okaztaraz, okaztarazten du ad okaztatzera behartu.
okaztatu okaztatu, okazta, okaztatzen 1 du ad nazkatu, asebeteak higuindu.
  2 oka eragin. ik okatu.
okei okei1 ik okey.
okei okei2 ik hockey.
okela okela 1 iz abere edo hegaztien haragia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
okelagintza okelagintza iz okela-ekoizpena.
oker oker 1 izond lerro zuzena bezalakoa ez dena, artez ez dagoena. ik makur.
  2 (hitz elkartuen bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela; ik beherago 13)
  3 zuzena ez dena.
  · 4 (predikatu gisa)
  5 (adizlagun gisa) ik okerki.
  5a (hitz elkartuetan)
  · 6 iz makurra, hutsa.
  7 (izenondo eta izenlagunekin)
  8 (hitz elkartuetan)
  9 okerreko izlag okerra.
  10 okerrena
  11 ezin okerrago adlag
  12 hainbat okerrago
  13 begi-oker izond
  14 oker egin
  15 oker egon (norbait edo zerbait) ik beherago 17.
  16 oker ibili
  17 oker izan da ad oker egon.
  18 oker-oker adlag
  19 okerragora egin ik beherago 20.
  20 okerrera egin
  21 okerrera jo okerrera egin.
okerbide okerbide 1 iz okerreko bidea.
  2 irud/hed
okerbideratu okerbideratu, okerbidera(tu), okerbidderatzen 1 da/du ad okerreko bidetik joan edo eraman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
okerdura okerdura 1 iz okertzea.
  2 kurbatura.
  3 bi muturren arteko garaiera-desberdintasuna. ik makurdura; inklinazio.
  4 (hitz elkartuetan)
okerka okerka 1 adlag oker, zeharka. ik makurka 2.
  2 alderantziz.
okerkera okerkera adlag alde batera makurtuz.
okerkeria okerkeria 1 iz egite okerra. ik makurkeria; bihurrikeria.
  2 gauza okerra.
  3 okerra denaren nolakotasuna, gaitzesgarritzat markatua.
okerki okerki adlag oker. ik oker 5.
okerkuntza okerkuntza iz okerra, hutsegitea.
okerlari okerlari iz (cf olerkari)
okerragotu okerragotu, okerrago(tu), okerragotzen da/du ad areago okertu.
okerragotze okerragotze iz areago okertzea.
okerrarazi okerrarazi (orobat okerrerazi g.er.), okerraraz, okerrarazten 1 du ad okertzera behartu.
  2 irud/hed
okerrerazi okerrerazi ik okerrarazi.
okerrezin okerrezin (corpusean okertezin soilik) izond oker ezin egon daitekeena.
okertezin okertezin ik okerrezin.
okertu okertu, oker(tu), okertzen 1 da/du ad lerro zuzenaren itxura duena makotu. ik makurtu.
  2 irud/hed
  3 norabide zuzenetik, berezko edo ohiko norabidetik aldaratu.
  4 irud/hed
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 (era burutua izen gisa, hitz elkartuen bigarren osagai bezala)
okertxo okertxo izond adkor oker samarra.
okertzaile okertzaile izond okertzen duena.
okertze okertze 1 iz norabide zuzenetik, berezko edo ohiko norabidetik aldaratzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
okey okey (orobat okei) adostasuna adierazteko erabiltzen den hitza. ik OK.
okigarri okigarri izond okitzen duena.
okil okil (orobat okilo g.er.) iz hegazti igokaria, usoaren tamainakoa, hegoak zuri-beltzak dituena, zuhaitzen zuloetan habia egiten duena, eta bere moko luze, mehe eta gogorraz arbola azalak indarrez joaz harrapatzen dituen arrez elikatzen dena (Picus viridis).
okilo okilo ik okil.
okin okin 1 iz
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (izenondo gisa)
okinde okinde ik okindegi.
okindegi okindegi (orobat okinde g,.er. eta okintegi g.er.) iz ogia egiten den etxea; ogia saltzen den denda.
okintegi okintegi ik okindegi.
okintza okintza iz ogiak egitea; okinaren lanbidea.
okitu okitu, oki(tu), okitzen 1 da/du ad guztiz bete.
  2 zerbaiten gehiegikeriagatik gogaitu edo aspertu. ik ase; nazkatu.
  3 (era burutua izenondo gisa) guztizkoa.
  4 izond guztiz aberatsa.
  5 (adizlagun gisa) guztiz.
  6 aberats okitu oso aberatsa.
  7 zahar okitu oso zaharra.
oklusio oklusio iz fonetikan, hersketa.
okote okote iz pinu mota erretxintsua, zuziak egiteko erabiltzen dena.
okots okots ik okotz.
okotz okotz (orobat okots; Hiztegi Batuak okotz baztertzen du eta kokots erabili behar dela adierazten) iz kokotsa.
okoztar okoztar izlag/iz Okozkoa.
okra okra
  1 okra-belar
okre okre 1 izond koloreez arituz, hori iluna dena.
  · 2 iz kolore okrea.
  3 (izenondoekin)
  4 irud/hed
  5 mea lurkara, burdin oxido hidratatua, margolaritzan erabiltzen dena.
  6 (hitz elkartuetan)
oktaba oktaba (orobat otaba) 1 iz liturgian, zortziurrena; zortziurrenaren zortzigarren eguna. ik oktabario.
  2 eskala diatonikoa osatzen duten zazpi noten eta lehenengoaren goiko kideak osatzen duten multzoa; hots baten maiztasuna bikoiztean edo erdira ekartzean gertatzen den hotsa.
  3 liburu eta kidekoetan, paper kaier baten zortzirenaren tamaina.
oktabario oktabario iz zortziurren batean egiten diren deboziozko praktikak.
oktabilla oktabilla iz tamaina txikiko propaganda-orria.
oktaedro oktaedro iz zortzi aurpegiko poliedroa.
oktagono oktagono ik oktogono.
oktanaje oktanaje iz gasolina batek duen oktano ehunekoa.
oktano oktano 1 iz erregai baten eztandarako eragozpena neurtzen duen unitatea.
  2 oktano zenbaki erregai baten eztandarako eragozpena neurtzen duen zenbakia.
oktastilo oktastilo (orobat oktostilo) izond tenpluez, tenplu atariez eta kidekoez mintzatuz, aurrealdean zortzi zutabe dituena.
okteto okteto iz zortzi musika-tresnarentzako musika lana.
oktogonal oktogonal izond oktogono bat osatzen duena.
oktogono oktogono (orobat oktagono g.er.) 1 zortzi aldeko poligonoa.
  2 (hitz elkartuetan)
oktokordo oktokordo iz
oktostilo oktostilo ik oktastilo.
okular okular izond optika-tresnetan, leiar edo leiar multzoa, behatzaileak begia aurrean gertatzen dena. ik objektibo2.
okulista okulista (orobat okulizt g.er.) iz begietan espezialista den medikua. ik oftalmologo.
okulizt okulizt ik okulista.
okultismo okultismo iz zientzia ezkutuen eta horiei dagozkien praktiken multzoa.
okultista okultista iz okultismoan aritzen dena.
okume okume 1 iz Afrikako zuhaitza, zurgintzan oso aintzat hartzen den zur arin eta arrosa-kolorea duena (Aucoumea klaineana).
  2 (hitz elkartuetan)
okupa okupa 1 iz indarrean dagoen legearen kontra, etxebizitza edo lokal bat, bizitzeko hartzen duen pertsona. ik squatter.
  2 (izenondo gisa)
  3 (hitz elkartuetan)
okupamendu okupamendu iz okupatzea.
okuparazi okuparazi, okuparaz, okuparazten du ad okupatzera behartu.
okupatu okupatu, okupa(tu), okupatzen 1 du ad toki bat hartu bertan gelditzeko, bereziki indarrez. ik squattatu.
  2 toki jakin bat hartu.
  3 irud/hed
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 indarrean dauden legeen kontra, etxebizitza edo lokal bat, bizitzeko hartu.
  6 (era burutua izenondo gisa)
  · 7 da ad ardura hartu; denbora eginkizun batean eman.
  · 8 du ad (norbait) eginkizun batek hartu.
  9 (era burutua izenondo edo izen gisa) landuna.
okupatzaile okupatzaile izond/iz okupatzen duena. ik okupazio 2.
  2 irud/hed
  3 iz indarrean dauden legeen kontra, etxebizitza edo lokal bat, bizitzeko hartzen duen pertsona.
okupatze okupatze 1 iz toki bat hartu bertan gelditzeko, bereziki indarrez.
  2 toki jakin batean egotea.
okupazio okupazio (orobat okupazione g.er.) 1 iz okupatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik okupatzaile.
  3 indarrean dauden legeen kontra, etxebizitza edo lokal bat, bizitzeko hartzea.
  4 toki jakin batean egotea.
  5 lan jarduera; landuna izatea.
okupazione okupazione ik okupazio.
okurrente okurrente izond asmotsua, ateraldiak dituena.
okurrentzia okurrentzia iz burutazioa. ik ateraldi.
okurritu okurritu, okurri, ikurritzen da ad bururatu, burutik pasatu.
Okzidente Okzidente iz mendebaldea. ik mendebalde 3.
okzigeno okzigeno ik oxigeno.
okzipital okzipital izond okzipuzioaren aldean dagoena.
okzipuzio okzipuzio iz garondoa.
okzitan okzitan ik okzitano.
okzitandar okzitandar ik okzitaniar.
okzitanera okzitanera ik okzitaniera.
okzitaniar okzitaniar (orobat occitaniar g.e.r., eta okzitandar; Hiztegi Batuan okzitaniar agertzen da) izlag/iz Okzitaniakoa, Okzitaniari dagokiona; Okzitaniako herritarra.
okzitaniera okzitaniera (orobat okzitanera; Hiztegi Batuan okzitaniera agertzen da) iz Okzitaniako latin hizkuntza.
okzitano okzitano (orobat okzitan g.er.) 1 izlag/iz okzitaniarra.
  2 iz okzitaniera.
ola ola 1 iz burdin mea landuz burdina egiten zen lantegia. ik burdinola.
  2 irud/hed
  3 fabrika, lantegia.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 ipar etxola.
  5 burdin ola ik burdinola.
olaberritar olaberritar izlag/iz Olaberrikoa, Olaberriri dagokiona; Olaberriko biztanlea.
olagarro olagarro 1 iz burua arrautza itxurakoa, begi irtenak eta zortzi garro dituzten eta jateko onak diren zefalopodo mota batzuei ematen zaien izena (Octopus vulgaris etab.).
  2 (jaki gisa)
  3 irud/hed
olagizon olagizon 1 iz ola batean lan egiten duen pertsona.
olakide olakide iz ola berekoa.
olalte olalte iz ipar etxola baten inguruko bazkaleku edo larrea.
olaltesa olaltesa iz olalteko emakumea.
olana olana 1 iz ehun sendoa eta gogorra, haize-oihaletan, kanpin dendetan... erabiltzen dena.
  2 olana zatia.
olategi olategi (orobat olatei) iz olen gunea.
olato olato ik olatu.
olatu olatu (orobat olato g.er.) 1 iz itsas uhina. ik baga; uhin 6.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 irud/hed (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
olatuka olatuka adlag olatuetan.
olatutxo olatutxo iz olatu txikia.
olatutzar olatutzar iz adkor olatu handia.
olaxta olaxta iz olatutxoa.
oldar oldar 1 iz zerbaitetaranzko higidura bizia; erasoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 oldarrean adlag ik oldarka.
  6 oldarrez adlag oldarrean.
  7 oldar batean
oldargarri oldargarri izond oldartzea merezi duena: oldartzeko modukoa.
oldarka oldarka 1 adlag oldarrean. ik oldar 5; oldeka.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
oldarkeria oldarkeria iz oldarrean aritzeko joera gaitzesgarria.
oldarketa oldarketa iz oldartzea.
oldarki oldarki adlag oldarka.
oldarkoi oldarkoi (orobat oldarroi g.er.) 1 izond oldarkorra.
  2 (adizlagun gisa)
oldarkor oldarkor 1 izond oldartzeko joera duena. ik oldartsu. (pertsonak)
  2 (animaliak)
  3 (bestelakoak)
  4 (adizlagun gisa)
oldarkortasun oldarkortasun 1 iz oldarkorra denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
oldarkote oldarkote izond adkor oldarkorra.
oldarmendu oldarmendu iz oldarpena.
oldarpen oldarpen iz oldartzea.
oldarraldi oldarraldi 1 iz zerbait edo norbait oldartzen den aldia.
  2 (gerretan-eta) ik erasoaldi.
oldarrarazi oldarrarazi, oldarraraz, oldarrarazten du ad oldartzera behartu.
oldarroi oldarroi ik oldarkoi.
oldartasun oldartasun iz oldarkortasuna.
oldarti oldarti izond oldarkorra, oldartsua.
oldartsu oldartsu 1 izond oldarrez betea. ik oldarkor. (pertsonak)
  2 (animaliak)
  3 (bestelakoak)
  3 (adizlagun gisa)
oldartu oldartu, oldar(tu), oldartzen 1 da ad oldarrean abiatu; oldarrean eraso. (pertsonak)
  2 (pertsonak, zaio adizkiekin)
  · 3 (du aditz gisa)
  4 (animaliak)
  5 (bestelakoak)
  5 (era burutua izenondo gisa)
oldartzaile oldartzaile (orobat oldartzale g.er.) izond oldartzen dena.
oldartzale oldartzale ik oldartzaile.
oldartze oldartze 1 iz oldarrean abiatzea; oldarrean erasotzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
olde olde 1 iz oldarra; andana.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 nahia, gogoa.
  4 jende olde ik jende 15.
  5 oldez edo moldez aldez edo moldez.
oldeka oldeka adlag oldarka; andanaka.
oldozketa oldozketa iz gogoeta. ik pentsaketa.
oldozkor oldozkor adlag pentsakor. ik gogoetatsu.
oldozmen oldozmen iz pentsamena.
oldozpen oldozpen iz gogoeta.
oldozte oldozte iz pentsatzea, gogoeta.
oldoztu oldoztu, oldoz, oldozten du ad pentsatu.
ole ole 1 interj
  2
oleaginoso oleaginoso izond oliokara. · irud/hed
Olentzaro Olentzaro ik Olentzero.
Olentzero Olentzero ( orobat Olentzaro eta Orentzero ) iz
oleo oleo 1 iz margolanetako olioa.
  2 olio margolana.
oleobide oleobide ik oliobide.
oleoduka oleoduka iz oliobidea.
olerkari olerkari 1 iz olerkiak ontzen dituen idazlea. ik poeta.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (beste izen baten eskuinean)
olerkarisa olerkarisa (Euskaltzaindiaren gomendioetan baztertzen dira -sa atzizkia duen formak) iz olerkaria (emakumezkoa).
olerkaritza olerkaritza iz olerkariaren lanbidea. ik poesia.
olerki olerki 1 iz poesia-lana, lerro sailetan egiten dena. ik poesia; poema.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
olerkiera olerkiera iz olerki estiloa.
olerkigile olerkigile iz olerkiak ontzen dituena.
olerkigintza olerkigintza iz olerkari batek, eskola edo talde batek olerkiak egiteko duen era berezia; olertia jardun gisa hartua. ik poemagintza.
olerkiņo olerkiño iz olerkitxoa.
olerkitxo olerkitxo iz poematxoa.
olerkizale olerkizale iz olerkien zalea den pertsona.
olerkizaletasun olerkizaletasun iz olerkizalearen nolakotasuna.
olerti olerti 1 iz poesia, arte gisa hartua. ik olerki.
  2 (hitz elkartuetan)
oles oles iz atera heltzen denak egiten duen deia; agurtzeko deia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 oles egin
oletar oletar izlag/iz Oletakoa, Oletari dagokiona; Oletako biztanlea.
olgantza olgantza iz olgeta.
olgatu olgatu, olga, olgatzen 1 da ad jostatu, jolastu, atsegin hartu.
  · 2 du ad jostarazi, atsegin harrarazi.
olgeta olgeta 1 iz olgatzea, atsegin hartzea, jostatzea, jolastea. ik olgantza; parranda.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 olgetan adlag olgatzen, jostatzen, jolasean; txantetan.
olgetagai olgetagai iz olgetarako gaia.
olgetakide olgetakide iz norbaitentzat, harekin olgetan ari dena.
olgetaldi olgetaldi iz oleta saioa.
olgetazale olgetazale izond olgetaren zalea dena.
oliadura oliadura (orobat oliodura g.er.) 1 iz Elizaren sakramentua, hiltzeko zorian daudenak olio santuaz gantzutzean datzana.
  2 azken oliadura oliadura.
oliaduratu oliaduratu, oliadura(tu), oliaduratzen du ad oliatu.
oliatu oliatu, olia, oliatzen du ad oliadura eman.
oliba oliba 1 iz olibondoaren fruitua, jateko ona, txikia eta luzarana, azal leuna, hezur gogorra eta olioa ematen duen mamia duena.
  2 (neurriekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 5 izond oliba kolorekoa.
  6 oliba-ale (corpusean olibale soilik)
  7 oliba-berde izond
  8 oliba-kolore (orobat olibakolore g.er.) izond olibaren kolorea duena. ik olibakara.
  9 oliba koloreko izlag oliba-kolorea.
  10 oliba-olio (orobat olibolio g.er.)
  11 oliba ondo ik olibondo.
olibadi olibadi iz olibondoz landaturiko landa edo saila.
olibakara olibakara izond olibaren kolorearen antzeko kolorekoa. ik oliba 8.
olibakolore olibakolore ik oliba 8.
olibale olibale ik oliba 6.
olibatze olibatze iz olibondoa.
olibino olibino iz magnesio eta burdin silikato batek osaturiko harribitxia, berdea edo horia.
olibolio olibolio ik oliba 10.
olibondo olibondo (orobat oliba ondo g.er.) 1 iz Oleaceae familiako zuhaitza, olibak ematen dituena, enbor bihurri adartsua, hosto berdeak gainetik eta zurixkak azpitik, eta lore zuriak dituena (Olea europaea).
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 olibondoaren zura.
  5 basa olibondo ik basolibondo.
olifante olifante iz J. R. R. Tolkien-en obretan, elefantearen antzeko izakia, ikaragarri handia, gerra tresna gisa erabilia.
oligarka oligarka 1 iz oligarkiako kidea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik oligarkiko.
oligarkia oligarkia 1 iz aginpidea pertsona multzo txiki baino ahaltsu baten eskuetan dagoen gobernu era.
  2 irud/hed
oligarkiko oligarkiko izond oligarkiarena edo oligarkena, oligarkiari edo oligarkei dagokiena. ik oligarka 2.
oligo oligo ik olio.
oligoelementu oligoelementu iz izaki bizidunen zeluletan oso kopuru txikian aurkitzen den eta metabolismoan nahitaezkoa den elementu kimikoa.
oligofreniko oligofreniko izond buru ahalmenen urritasun larriari dagokiona.
  2 (irain gisa)
  · 3 iz oligofrenikoa den pertsona.
oligomaila oligomaila iz
oligomero oligomero iz erradikal elkartuak desberdinak dituen molekula.
oligonukleotido oligonukleotido iz ADN edo ARN sekuentzia laburra, berrogeita hamar base bikotek edo gutxiagok osatua.
oligopolio oligopolio 1 iz saltzaile kopuru urri-urri batek merkatua kontrolatzen duen egoera.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik oligopolistiko.
  3 irud/hed
oligopolistiko oligopolistiko izond oligopolioarena, oligopolioari dagokiona. ik oligopolio 2.
oligosakarido oligosakarido izond monosakaridoz osaturiko polimeroa.
olimpiada olimpiada ik olinpiada.
olimpiar olimpiar ik olinpiar.
olinpi olinpi
  1 olinpi joko pl ipar olinpiar jokoak.
olinpiada olinpiada ( orobat olimpiada g.er.) 1 iz pl olinpiar jokoak. ik olinpiar 3.
  2 sing
  3 (hitz edlkartuetan)
  4 irud/hed
olinpiar olinpiar (orobat olimpiar g.er.) 1 izlag Antzinako Greziako Olinpiakoa, Olinpiari dagokiona. ik olinpiko.
  2 olinpiar jokoei dagokiena.
  3 Olinpiar Joko (orobat olinpiar joko) pl
olinpiko olinpiko 1 izond Antzinako Greziako Olinpiakoa, Olinpiari dagokiona. ik olinpiar.
  2 olinpiar jokoei dagokiena.
  3 Joko Olinpiko (orobat joko olinpiko) pl olinpiar jokoak. ik olinpiar 3.
olinpismo olinpismo iz egungo olinpiar jokoei dagozkien balioen eta arauen multzoa.
olinpotar olinpotar izlag/iz greziar jainkoen egoitza den Olinpori dagokiona. · irud/hed
olinpotxo olinpotxo iz cf olinpotar.
olio olio (orobat oligo g.er.) 1 iz olibetatik ateratzen den isurkari koipetsu eta likatsua, hori-berdaxka; zenbait landare, animalia edo meatatik aterazen den gai koipetsua, ohiko tenperaturan isurkaria dena eta uretan urtzen ez dena, eta gehienetan ura baino arinagoa dena. ik koipe.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (neurriekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 pintura mota, olio eta koloregaiez egindako margoez egiten dena; nota horretako margolana. ik beherago 13.
  7 fuel-olio petroliotik eratorririko erregai likidoa.
  8 oliba-olio ik oliba 10.
  9 olio-kolore izond olioaren kolorea duena. ik oliba 10; oliokara.
  10 olio koloreko izlag olio-kolorea.
  11 olio lanpara (orobat oliolanpara g.er.)
  12 olio ontzi (orobat olioontzi eta oliontzi)
  13 olio pintura (orobat oliopintura g.er.) ik gorago 6.
  14 olio santu pl oliadurako sakramentuan, hil zorian den eria gantzutzeko erabiltzen den olio bedeinkatua.
oliobide oliobide (orobat oleobide g.er.) iz petrokioa garraiatzeko hodi egitura.
oliodun oliodun iz olioa duena.
oliodura oliodura ik oliadura.
oliokara oliokara izond olio-kolorea. ik olibakara.
oliolanpara oliolanpara ik olio 11.
oliontzi oliontzi ik olio 12.
oliopintura oliopintura ik olio 13.
oliotsu oliotsu izond olio asko daukana.
oliotu oliotu, olio(tu), oliotzen 1 da/du ad olioztatu.
  2 olioaren itxura hartu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
olioztatu olioztatu, oliozta, olioztatzen 1 du ad olioz igurtzi.
  2 (era burutua izenondo gisa)
olo olo 1 iz lastodunen familiako landarea, buruxkak dilindan dituena, alea zamarien eta hegaztien janaritzat erabiltzen dena (Avena sativa).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 olo gaizto (orobat ologaizto g.er.) iz gari sailetan hazten den olo mota (Avena fatua).
ologaizto ologaizto ik olo 3.
olorondar olorondar izlag oloruetarra.
oloruetar oloruetar izlag Oloruekoa, Olorueri dagokiona; Olorueko biztanlea.
omega omega 1 iz greziar alfabetoko letra.
  2 alfa eta omega
  3 omega 3
omeiatar omeiatar izlag/iz lehen islamdar dinastiari dagokiona; dinastira horretako kidea.
omeleta omeleta (Hiztegi Batuak omeleta baztertzen du, eta moleta erabili behar dela adierazten) iz moleta, arrautzopila.
omen omen1 part hiztunak aditzera ematen duenaren berri entzunez (ez ikusiz) jakin duela adierazteko erabiltzen duen partikula.
  1 (esaldi amaieran)
  2 omenez esaten dutenaren arabera. ik omenka.
omen omen2 1 iz entzutea, izen ona; ospea, fama.
  2 zurrumurrua.
  3 omenaldia.
  4 -en omenetan adlag -en omenez, -en gorazarrez.
  5 -en omenez adlag -en gorazarrez.
  6 -en omenezko izlag -en gorazarrezkoa.
omenaldi omenaldi 1 iz
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
omenalditxo omenalditxo iz omenaldi xumea.
omendu omendu (orobat omentu g.er.), omen(du), omentzen 1 du ad omenaldia egin, gorazarre egin.
  2 (era burutua izenondo edo izen gisa)
omengarri omengarri izond omentzeko modukoa.
omenka omenka adlag beste bati entzunaren arabera.
omentsu omentsu izond ipar entzutetsua, ospetsua.
omentu omentu ik omendu.
omentxo omentxo iz omenalditxoa.
omentzaile omentzaile izond/iz omentzen duena.
omiasaindu omiasaindu (orobat omia saindu g.er.) 1 iz ipar santu guztien eguna. ik domu 1 eta domuru 1.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 omiasaindu egun
  4 omiasaindu kari ik omiasindukari.
omiasaindukari omiasaindukari (orobat omiasaindu(-)kari) adlag omiasaindu dela eta.
omisio omisio iz egin eza, ez egitea.
omititu omititu, omiti, omititzen du ad ez egin; ez esan.
omnibus omnibus 1 iz autobusa, batez ere garai bateko hiri arteko edo hiriko autobus publikoa.
  2 (hitz elkartuetan)
omnipotente omnipotente izond guztiahalduna.
omnipresentzia omnipresentzia iz nonahikotasuna.
omnistzientzia omnistzientzia iz dena jakitea.
omoneria omoneria iz kapilau egoitza.
omonier omonier 1 iz ipar kapilaua.
  2 (hitz elkartuetan)
omoniergo omoniergo 1 iz ipar kapilautza.
  2 (egoitza) ik omoneria.
omoplato omoplato iz sorbalda-hezurra.
omore omore ik umore.
omoretsu omoretsu ik umoretsu.
on on1 1 izond bere egitekoa ongi betetzen duena; espero den bezain egokia edo onuragarria dena. ant txar. (gauzez mintzatuz)
  2 (pertsonez mintzatuz)
  3 (izen gisa)
  · 4 izond handia, ederra.
  · 5 izond zintzoa; moralak eskatzen duena betetzen duena. ant gaizto.
  6 ontasuna adierazten duena.
  · 7 iz ongia.
  8 onean1 adlag
  9 (neure, bere...) onean2
  10 -en onean3
  11 onenean adlag ik beherago 24.
  12 -en onerako
  13 -en onetan
  14 onezko ik onezko.
  15 on behar (orobat onbehar) hobe beharra. ik onbehar.
  16 on egin
  17 on-gaitz (orobat ongaitz g. er.) pl alde onak eta txarrak.
  18 on iritzi (orobat oniritzi) dio ad ongi iruditu.
  19 on izan1 da ad
  20 on izan2 du ad
  21 on izan3 zaio ad
  22 on izate (orobat onizate)
  23 on puska (orobat onpuska g.er.) izond/iz
  24 onenean ere ik gorago 11.
  25 onenera jota
  26 onera egin
  27 bere, nire... onera ekarri
  28 bere, nire... onera etorri
  29 bere, nire... onera itzuli
  30 bere, nire... onetik atera (orobat onetatik atera g.er.)
  31 onez onean adlag onean; modu onean.
  32 onezkoak egin ik onezko 4.
  33 onik ik onik.
  34 onik onenean
  35 ontzat eduki
  36 ontzat eman
  37 ontzat hartu
  38 ontzat izan du ad
on on2 1 iz gizon helduentzako trataera. ik don.
onagro onagro iz Asia erdialdean bizi den basa astoa, ile fin zilarkara duena.
onaldi onaldi iz gauzak ongi doazen aldia.
onanismo onanismo 1 iz masturbazioa.
  2 irud/hed
onanismokeria onanismokeria iz masturbazioa.
onanista onanista izond/iz onanismoari dagokiona; onanismoa praktikatzen duen pertsona.
onankeria onankeria iz onanismoa, masturbazioa.
onararazi onararazi ik onarrarazi.
onarbera onarbera izond onartzeko joera duena.
onarberatasun onarberatasun iz onarbera denaren nolakotasuna.
onargaitz onargaitz izond onartzen zaila dena, ia onartezina.
onargarri onargarri 1 izond onar daitekeena, onartzeko modukoa.
  2 (pertsonez)
onargarritasun onargarritasun 1 iz onargarria denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
onarketa onarketa iz onartzea.
onarkor onarkor izond onargarria.
onarmen onarmen iz onarpena.
onarpen onarpen 1 iz onartzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
onarrarazi onarrarazi ( orobat onararazi g.er. eta onartarazi Hiztegi Batuan onarrarazi agertzen da), onarraraz, onarrarazten du ad onartzera behartu.
onarrarazle onarrarazle
onartarazi onartarazi ik onarrarazi.
onarterraz onarterraz izond erraz onartzen dena.
onartezin onartezin 1 izond ezin onartuzkoa.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (izen gisa)
  4 onartezineko izlag
  5 onartezinezko izlag
onartezintasun onartezintasun iz onartezina denaren nolakotasuna.
onartu onartu, onar, onartzen 1 du ad eskaintzen edo ematen dena borondatez hartu; ontzat hartu. ik onetsi.
  2 norbait hartzea ontzat hartu.
  3 proposamen, iritzi... bat ontzat edo egiazkotzat hartu.
onartzaile onartzaile izond onartzen duena.
onartze onartze iz eskaintzen edo ematen dena borondatez hartzea; ontzat hartzea.
onatiar onatiar ik oñatiar.
onbehar onbehar1 (orobat on-behar) 1 iz behartasuna, pobrezia.
  2 izond behartsua.
onbehar onbehar2 ik on 15.
onbera onbera 1 izond bihozbera, errukitsua. (pertsonez)
  2 (animaliez)
  3 (gauzez)
  4 (tumoreez eta kidekoez)
  5 (adizlagun gisa)
onberatasun onberatasun 1 iz onbera denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
onberatu onberatu, onbera(tu), onberatzen da/du ad onbera bihurtu.
onbide onbide 1 iz bertutera eramaten duen jarraibidea; ongiaren bidea.
  2 (hitz elkartuetan)
onbideratu onbideratu, onbidera(tu), onbideratzen 1 da ad onbidera etorri.
  · 2 du ad onbidera ekarri. (pertsonak)
  3 (gauza)
  4 (era burutua izenondo gisa)
onbideratze onbideratze 1 iz onbidera etortzea.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
onbidetsu onbidetsu izond onbidez betea.
onbre onbre interj
onda onda (Hiztegi Batuak onda baztertzen du eta uhin erabili behar dela adierazten) 1 iz izurra. ik kirru.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud
ondamu ondamu iz bekaizkeria. ik inbidia.
ondar ondar ik hondar2; hondar4.
ondare ondare 1 iz gurasoengandik jasotzen diren ondasunen multzoa. ik seniparte.
  2 irud/hed
  3 norbaitek aurrekoengandik jaso duen ondasuna; norbaiten duen ondasuna.
  4 (izenondoekin)
  5 irud/hed
  6 (izenondoekin)
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 ondare eman ondare gisa eman.
  8 ondare hartu
  9 ondare izan du ad
ondaregune ondaregune iz ondarea dagoen gunea.
ondaretxo ondaretxo iz ondare txikia.
ondaretza ondaretza iz ondorea.
ondarkin ondarkin ik hondarkin.
ondarkindegi ondarkindegi ik hondarkintegi.
ondarkintegi ondarkintegi ik hondarkintegi.
ondarlar ondarlar izlag/iz Ondarlakoa, Ondarlari dagokiona; Ondarlako biztanlea.
ondarrabittar ondarrabittar ik hondarribiar.
ondarroar ondarroar ik ondarrutar.
ondarrutar ondarrutar (orobat ondarroar g.er.) 1 izlag/iz Ondarrukoa, Ondarruri dagokiona; Ondarruko biztanlea.
  2 Ondarruko hizkera.
ondartegi ondartegi ik hondartegi.
ondartza ondartza ik hondartza.
ondasun ondasun 1 iz pl eskura daitezkeen baliozko gauzak. ik funts; aberastasun.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (gauza ez-materialak)
  4 sing
  5 sing (gauza ez-materialak)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ondasungabetze ondasungabetze iz norbait ondasun gabe uztea.
ondasuntsu ondasuntsu izond
ondasuntza ondasuntza iz
ondatu ondatu ik hondatu.
ondatze ondatze ik hondatze.
onddo onddo (orobat onjo g.er. eta ontto g.er.) 1 iz perretxiko mota handia eta mami-lodia (Boletus sp).
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 hostorik, sustrairik ez zurtoinik ez duen landare mota apala, klorofilarik gabea baina zelula nukleodunak dituena (Mycota).
  6 onddo-biltzaile onddo bila ibiltzen den pertsona.
  7 onddo kapela
onddoketa onddoketa (orobat onjoketa) adlag ipar onddo bila.
  2 iz onddo bilatzea.
  3 ondoketan ondo bila.
onddoketari onddoketari (orobat onjoketari) iz onddo-bilatzaile.
onddotegi onddotegi iz onddo eremua. · irud
ondeste ondeste (orobat hondeste g.er.) iz heste lodiaren azken zatia, uzkian amaitzen dena.
ondiko ondiko 1 iz atsekabea; zorigaitza.
  2 ondikoz ( orobat ondikotz Hiztegi Batuan ondikoz agertzen da) adlag damurik, zoritxarrez.
  3 ondikozko izlag zorigaiztokoa, zoritxarrekoa.
ondikotz ondikotz ik ondiko 2.
ondikoz ondikoz ik ondiko 2.
ondino ondino ik oraindino.
ondiņo ondiño ik oraindino.
ondo ondo1 1 adlag nahi, espero edo behar den bezala; era onez, egokitasunez. ik ongi.
  2 (izenondo, adizlagun edo kideko batekin) oso.
  3 (izen izenondodun batekin) oso.
  4 (aditzekin) asko, oso, ederki.
  5 ondoegi adlag
  6 ondoen adlag ik beherago 7.
  7 ondoena adlag ik gorago 6.
  8 ondo asko oso ondo. ik ongi 8.
  9 ondo bai ondo oso ondo.
  10 ondo baino hobeto ( orobat ondo baino hobeki ) ik ongi 10; ongi 11.
  11 ondo hezi izond ondo hezitakoa.
  12 ondo ibili interj ik ongi 19.
  12a (izen gisa)
  13 ondo izate iz ik ongizate.
  14 ondo jaioa(k) egon ondorio onik ez espero izan.
  15 ondo jantzi izond ondo jantzitakoa.
ondo ondo2 1 iz gauza bati buruz, hura ukitzen-edo dagoen aldea. (izen soil baten eskuinean) ik albo; aldamen.
  2 aldiria.
  3 ondoko, ondorengo denbora. (izen soil baten eskuinean) ik bazkalondo etab.
  4 ik ondorio.
  5 ondoan adlag
  6 (izen soilaren eskuinean)
  7 (-en atzizkiaren eskuinean)
  8 (aditzaren era burutuaren eskuinean) ondoren.
  9 (-ko atzizkiaren eskuinean)
  10 aldean. (-en atzizkiaren eskuinean)
  11 ondoko izlag ondoan dagoena.
  12 (izen soilaren eskuinean)
  13 (-en atzizkiaren eskuinean)
  14 ondoren datorrena.
  15 (izen soilaren eskuinean)
  16 (-en atzizkiaren eskuinean)
  17 (aditzaren era burutuaren eskuinean)
  18 iz ondoren datorren pertsona. (-en atzizkiaren eskuinean) ik ondorengo 5.
  19 ondoko (esapide modukoetan)
  20 ondora (orobat ondorat g,.er.)
  21 (izen soilaren eskuinean)
  22 (-en atzizkiaren eskuinean)
  23 (-ko atzizkiaren eskuinean)
  24 ondoraino
  25 (izen soilaren eskuinean)
  26 (-en atzizkiaren eskuinean)
  27 (-ko atzizkiaren eskuinean)
  28 ondorako izlag
  29 ondotik
  30 (izen soilaren eskuinean)
  31 (-en atzizkiaren eskuinean)
  32 atzetik.
  33 (aditzaren era burutuaren eskuinean)
  34 ondoren.
  35 (izen soilaren eskuinean)
  36 (-en atzizkiaren eskuinean)
  37 (aditzaren era burutuaren eskuinean)
  38 ondotikako izlag
  39 (-en atzizkiaren eskuinean)
  40 ondotiko izlag (-en atzizkiaren eskuinean)
  41 ondo-ondoan
  42 (izen soilaren eskuinean)
  43 (-en atzizkiaren eskuinean)
  44 (aditzaren era burutuaren eskuinean)
  45 ondo-ondoko izlag
  46 (-en atzizkiaren eskuinean)
  47 ondo-ondora
  48 (-en atzizkiaren eskuinean)
  49 ondo-ondoraino
  50 ondo-ondotik
  51 (-en atzizkiaren eskuinean)
  52 ondoz ondoko izlag
  41 ondoz-ondokotasun iz ondoz ondokoa denaren nolakotasuna.
ondo ondo3 1 iz landare edo zuhaitzen banakoa. ik arteondo, mahatsondo etab.
  2 motzondoa, epaitondoa.
  3 irud/hed
ondoan ondoan ik ondo2 5.
ondobide ondobide iz
  1 ondobidean adlag arazorik ez bada.
  2 ondobidez adlag arazorik ez bada.
ondoez ondoez (orobat ondoeza g.er.) 1 iz ongi ez dagoen pertsonaren egoera; bereziki, osasunaren erorialdi arina. ik ongiez; alditxar; ezinegon.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ondoezik aldag ik ongiez 2.
ondoezagotze ondoezagotze iz
ondoezik ondoezik ik ondoez 5.
ondoeztu ondoeztu, ondoez(tu), ondoezten 1 da/du ad ondoeza eman, ondoezak jo.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ondoko ondoko ik ondo2 11.
ondope ondope iz oinarria.
ondora ondora ik ondo2 20.
ondoragotu ondoragotu, ondorago(tu), ondoragotzen da ad ondorago jarri.
ondoraino ondoraino ik ondo2 24.
ondoratu ondoratu, ondora(tu), ondoratzen 1 da ad ondora etorri.
  2 (-ra atzikiaren eskuinean)
  3 ondo-ondoratu
ondore ondore 1 iz ondorioa.
  2 ondorengoa, norbaitengandik sortutako izakien multzoa.
  3 ondorez ondorioz.
ondorean ondorean (Hiztegi Batuak ondoren hobesten du) adlag ondoren.
ondorego ondorego iz ondorengoa, norbaitengandik sortutako izakien multzoa.
ondoregotza ondoregotza iz ondorengotza.
ondoreko ondoreko iz ondokoa, ondorengoa.
ondoren ondoren 1 adlag segidan, gero.
  2 (izen soilaren eskuinean)
  3 (-en atzizkiaren eskuinean)
  4 (aditzaren era burutuaren ondoan)
  5 (bestelakoak)
  6 atzean; atzetik, ondotik.
  7 ondorengo ik ondorengo.
  8 ondorenean adlag ondoren.
  9 (izen soilaren eskuinean)
  10 (-en atzizkiaren eskuinean)
  11 (aditzaren era burutuaren eskuinean)
ondoren ondoren2 1 iz ondorioa. ik ondore.
  2 ondokoa.
ondorenean ondorenean ik ondoren 8.
ondorengo ondorengo 1 izlag ondoren dagoena; ondoren datorrena.
  2 (izen soilaren eskuinean)
  3 (-en atzizkiaren eskuinean)
  4 (aditzaren era burutuaren eskuinean)
  · 5 iz beste pertsona edo izaki batengandik datorren pertsona edo izakia, ondokoa. ik ondo 14.
  6 ondorengo izan da ad
ondorengotasun ondorengotasun iz ondorengo izateko nolakotasuna.
ondorengotza ondorengotza 1 iz ondorengo batek oinordekotza izatea; oinordekotza jasotzen duen ondorengoa. ik oinordekotza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 irud/hed
  4 ondorengoen multzoa, ondokoak.
  5 ondorengotza gerra
ondorenkari ondorenkari izond
ondorentxo ondorentxo
  1 ondorentxoan adkor ondorean.
ondoretasun ondoretasun 1 iz gurasoek ondokoei geneen bitartez espeziearen ezaugarriak transmititzen dien prozesua. ik herentzia 3.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ondoretsu ondoretsu
  1 ondoretsuan ondorengutxi gorabehera.
ondoretza ondoretza iz ondoretasuna.
ondoriatu ondoriatu, ondoria, ondoriatzean du ad ondorioztatu.
ondorio ondorio 1 iz egite, egoera edo gertaera batetik berez segitzen den egite, egoera edo gertaera. ik ondore.
  2 (-en atzizkiaren eskuinean)
  3 (izenondoekin)
  4 (izenlagunekin)
  5 (logikan-eta)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 ondorio izan1 da ad
  9 ondorio izan2 du ad
  10 ondorioz
  11 (-en atzizkiaren eskuinean)
  12 (-ko atzizkiaren eskuinean)
  13 horren ondorioz
ondorioarazi ondorioarazi, ondorioaraz, ondorioarazten du ad ondorioztatzera behartu.
ondoriobako ondoriobako izond ondoriogabea.
ondoriodun ondoriodun izond ondorioa duena.
ondoriogabe ondoriogabe izond ondoriorik ez duena.
ondorioka ondorioka adlag ondorioak ateratzen.
ondoriotasun ondoriotasun 1 iz ipar oinordetza; ondarea.
  2 zerbait beste zerbaiten ondorio izatea.
ondoriotsu ondoriotsu izond ondorioz betea.
ondorioztapen ondorioztapen iz ondorioztatzea.
ondorioztatu ondorioztatu, ondoriozta, ondorioztatzen 1 du ad ondoriotzat atera.
  2 (logikan-eta)
ondorioztatze ondorioztatze iz ondoriotzat ateratzea.
ondorioztu ondorioztu, ondorioz(tu), ondoriozten du ad ondorioztatu.
ondostatze ondostatze iz landareez eta kidekoez mintzatuz, lurrez inguratu.
ondotik ondotik ik ondo2 29.
ondotiko ondotiko ik ondo2 40.
ondotxo ondotxo1 adlag adkor ondo, ondo asko.
ondotxo ondotxo2 ik ondoxe.
  1 ondotxoan adkor ondo-ondoan.
  2 adkor ondoren.
  3 ondotxotik adkor ondo-ondotik.
ondoxe ondoxe 1 iz ik ondotxo.
  2 ondoxean adkor ondoren.
  3 ondoxeko adkor ondorengo.
  4 ondoxetik adkor ondo-ondotik.
ondozka ondozka adlag elkarren ondoren.
ondozkatu ondozkatu, ondozka(tu), ondozkatzen da/du ad ondozka jarri.
ondra ondra 1 iz ohorea.
  2 birjintasuna.
  3 pl hileta elizkizunak.
ondradu ondradu (orobat ondratu, onratu g.er. eta ondrau g.er.) 1 izond zintzoa, prestua.
  2 (gauzei buruz)
  3 irud/hed
  4 (adizlagun gisa)
ondradutasun ondradutasun iz zintzotasuna, prestutasuna. ik ohoretasun.
ondragabe ondragabe izond ondrarik ez duena. ik ohoregabe.
ondratu ondratu1, ondra(tu), ondratzen du ad ohoratu.
ondratu ondratu2 ik ondradu.
ondrau ondrau ik ondradu.
ondroso ondroso 1 izond aski ugaria.
  2 (adizlagun gisa)
  · 3 izond ohoretsua.
ondrosotasun ondrosotasun iz ondrosoa denaren nolakotasuna.
ondu ondu (orobat ontu g.er.; Hiztegi Batuan ondu agertzen da), on(du), ontzen 1 da/du ad on bihurtu. ik hobetu.
  2 lurraz mintzatuz, ongarritu.
  3 fruituez, belarraz eta kidekoez mintzatuz, heldu, umotu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 (ardoaz eta kidekoez mintzatuz)
  6 irud/hed
  7 janariez mintzatuz, prestatu; bereziki, hura gozatzeko gaiak ezarri. ik maneatu.
  8 irud/hed
  9 haragiaz eta arrainaz mintzatuz, luzaz irauteko eran prestatu. ik gazitu.
  10 larruaz mintzatuz, ustel ez dadin, hartako gaiez prestatu.
  11 literatura- edo musika-lan bat egin, sortu.
  12 irud/hed
  13 kirol markez eta kidekoez mintzatuz, hautsi, gainditu.
  14 azak ontzeko hori gutxi balitz bezala.
onduberri onduberri izond ondu berria dena.
ondugabe ondugabe izond ondurik ez dagoena, ondu gabe dagoena.
ondulatu ondulatu, ondula, ondulatzen 1 du ad izurtu; uhin forma hartu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ondulazio ondulazio iz ondulatzea. ik izur.
onegile onegile ik ongile.
onegingarri onegingarri iz ipar onuragarria, mesedegarria.
onegintza onegintza iz ongia egitea.
onegite onegite iz egintza ona. ik ongiegin.
onentsu onentsu izond onena-edo.
onentxo onentxo izond adkor ona.
oneraspen oneraspen iz debozioa. ik jaiera.
oneratu oneratu, onera(tu), oneratzen 1 da/du ad onera egin; onera ekarri.
  2 (bere eta kidekoen eskuinean)
  3 (era burutua izenondo gisa)
oneratze oneratze iz onera egitea, onera ekartzea.
oneritzi oneritzi ik oniritzi.
onerizko onerizko iz maitasuna, txera.
onesgarri onesgarri 1 izond onetsi daitekeena, onesteko modukoa.
  2 (adizlagun gisa)
oneski oneski (orobat onestki g.er. eta onestoki g.er.) 1 iz zintzoki, prestutasunez.
  2 haragiarekiko garbitasunez, lotsa onez.
onesmen onesmen iz onespena.
onespen onespen 1 iz onestea.
  2 (hitz elkartuetan)
onest onest (orobat onestu g.er.) 1 izond zintzoa, prestua.
  2 (izen gisa)
onestasun onestasun 1 iz zintzotasuna, prestutasuna.
  2 haragiarekiko garbitasuna, lotsa ona.
oneste oneste iz ontzat ematea.
onestezin onestezin izond ezin onetsizkoa.
onestki onestki ik oneski.
onestoki onestoki ik oneski.
onestu onestu ik onest.
onetsarazi onetsarazi, onetsaraz, ontsarazten du ad ontzat harrarazi, onarrarazi.
onetsi onetsi, onets, onesten 1 du ad ontzat eman. ik onartu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 ezin onetsizko izlag
  4 bedeinkatu.
onezia onezia 1 iz ontasuna.
  2 onkeria.
  3 (hitz elkartuetan)
onezik onezik adlag ondoezik.
onezko onezko 1 izlag onari dagokiona.
  2 (izen baten eskuinean)
  3 esker onezko
  4 onezkoak egin
oneztatu oneztatu izond
ongailu ongailu (orobat ongailu; Hiztegi Batuan ongailu agertzen da) 1 iz janariak ontzeko gaia.
  2 irud/hed
  3 ipar ongarria.
  4 (hitz elkartuetan)
ongailuztatu ongailuztatu izond bizigarriz ondua.
ongaitz ongaitz ik on 17.
ongarri ongarri 1 iz lurrak emankorrago bihurtzeko erabiltzen den gaia.
  2 (neurriekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 6 izond onuragarria.
ongarritasun ongarritasun iz onuragarritasuna.
ongarritegi ongarritegi iz ongarria biltzen den lekua.
ongarritu ongarritu ongarri(tu), ongarritzen 1 du ad ongarria eman. Ik ongarriztatu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
ongarriztatu ongarriztatu ( Hiztegi Batuak ongarriztatu hobesten du), ongarrizta, ongarriztatzen 1 du ad ongarritu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ongendu ongendu iz ukendua.
ongi ongi ( orobat ungi g.er.) 1 adlag nahi, espero edo behar den bezala; era onez, egokitasunez. ik ondo.
  2 (izan eta egon aditzekin)
  3 (izenondo, adizlagun edo kideko batekin) oso.
  4 (aditzekin) asko, ederki.
  · 5 (orobat O larriz) iz moralaren aldetik on den guztiak osatzen duen ideia edo izaki abstraktoa. ik on 7.
  6 ona. ik on 3.
  7 ongien ik beherago 8.
  8 ongiena ik gorago 7.
  9 ongi asko ondo asko, oso ongi. ik ondo 8.
  10 ongi bai ongi oso ongi.
  11 ongi baino hobeki ik ondo 9.
  12 ongi baino hobeto ik ondo 9.
  13 ongi egin iz ongi eginikoa.
  14 ongi eman
  15 ongi etorri interj
  16 (izen gisa) ik ongietorri.
  17 ongi etorri egin
  18 ongi etorrika (orobat ongietorrika g.er.) adlag
  19 ongi hezi izond
  20 ongi ibili interj ik ondo 11.
  21 ongi ikasi izond
  22 ongi izate ik ongizate.
  23 ongi jaioa(k) egon ondorio onik ez espero izan.
ongialdi ongialdi iz
ongiegile ongiegile (orobat ongi egile) izond/iz ongilea.
ongiegin ongiegin iz egintza ona. ik onegite.
ongietorri ongietorri (orobat ongi etorri; Hiztegi Batuan, izen gisa ongietorri agertzen da) iz
ongietorrika ongietorrika ik ongi 18.
ongiez ongiez 1 iz ondoeza.
  2 ongiezik adlag ondoezik.
ongiezik ongiezik ik ongiez 2.
ongieztu ongieztu izond ondoeztua.
ongigarri ongigarri izond
ongile ongile (orobat onegile g.er.; Hiztegi Batuan ongile agertzen da) 1 izond/iz ongia egiten duena. ik ongiegile.
  2 (gauzei buruz)
  3 (adizlagun gisa)
ongiletasun ongiletasun iz ongilea denaren nolokotasuna.
ongimaitatu ongimaitatu izond ongi maitatua.
onginahi onginahi (orobat ongi-nahi) 1 iz nahi edo borondate ona.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
onginahitsu onginahitsu izond onginahiz betea.
ongintza ongintza 1 iz behartsuen laguntza.
  2 behartsuei laguntzeko erakunde publikoa.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ongitsu ongitsu izond
ongitu ongitu, ongi(tu), ongitzen da/du ad ondu, oneratu.
ongitxo ongitxo adlag adkor aski ongi. ik ongixko.
ongitze ongitze iz oneratzea, ontzea.
ongiulertu ongiulertu iz ongi ulertzea.
ongixko ongixko 1 adlag adkor aski ongi. ik ongitxo.
  2 ez-ongixko adlag
ongizate ongizate (orobat ongi izate g.er.; Hiztegi Batuan ongizate agertzen da) 1 iz ongi dagoenaren egoera.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 estuasun materialik gabe bizi denaren egoera.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 gizarte ongizate
ongunde ongunde iz hitzarmena, abenikoa.
onik onik 1 adlag ongi, ezbeharrik gabe. ik salbo.
  2 onik atera
  3 onik egon
  3 onik eta osorik
  4 onik izan du ad (ezezko perpausetan)
onil onil 1 iz inbutua.
  2 irud/hed
onildu onildu, onil(du), oniltzen du ad uxatu
oniriko oniriko izond ametsetakoa, ametsetikakoa.
onirikoki onirikoki adlag era onirikoan.
onirismo onirismo iz irudi onirikoak irudikatzeko joera duen jarduera.
oniritzi oniritzi1 ik on 18.
oniritzi oniritzi2 (orobat oneritzi g.er.) 1 iz ontzat ematea, onestea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 oniritzia eman
onizate onizate ik on 22.
onize onize 1 iz agataren aldaera, kolore argiko eta iluneko zerrendak ageri dituena.
  2 onize harri
onjo onjo ik onddo.
onjoketa onjoketa ik onddoketa.
onjoketaria onjoketaria ik onddoketaria.
onkailu onkailu ik ongailu.
onkeria onkeria iz ontasun gaitzegarria.
onkitu onkitu ik hunkitu.
onkogene onkogene 1 iz aktibatzen denean minbizia eragiten duen genea. ik minbizi 7.
  2 (hitz elkartuetan)
onkologia onkologia 1 iz medikuntzaren adarra, tumoreak aztertzen dituena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik onkologiko.
  3 erietxe batean, onkologia zerbitzuen barrutia.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
onkologiko onkologiko 1 izond onkologiarena, onokologiari dagokiona. ik onkologia 2.
  · 2 iz erietxe onkologikoa.
onkologista onkologista iz onkologoa.
onkologo onkologo iz onkologian espezialista den medikua.
onkote onkote izond adkor aski ona.
on-line on-line (orobat on line g.er. eta online g.er.) 1 iz (beste izen baten ezkerrrean) konexioaren une berekoa.
  2 (adizlagun gisa) unitate zentralarekin konektaturik; konexioaren une berean.
ono ono ik oraino.
onomastika onomastika 1 iz izen bereziak, eta bereziki pertsona izenak, aztertzen dituen jakintza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik onomastiko.
onomastikalogia onomastikalogia iz
onomastiko onomastiko izond onomastikarena, onomastikari dagokiona. ik onomastika 2.
onomatopeia onomatopeia iz izendatzen duen gauzari dagokion hotsa irudikatuz edo, haren izena sortzea; horrela sorturiko izena.
onomatopeiaka onomatopeiaka adlag onomatopeiak erabiliz.
onomatopeiko onomatopeiko izond onomatopeiarena, onomatopeiari dagokiona.
onpuska onpuska ik on 25.
onsko onsko izond adkor ontxoa.
ontarte ontarte iz mesedea.
ontasun ontasun 1 iz ona denaren nolakotasuna.
  2 (Jainkoarena)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 gauza ona edo onuragarria.
  7 ipar ondasuna.
ontiko ontiko izond izakiari dagokiona.
ontogenesi ontogenesi (corpusean ontogenesia soilik) iz ontogenia.
ontogenetiko ontogenetiko izond ontogeniarena, ontogeniari dagokiona.
ontogenia ontogenia iz banako baten eboluzio prozesua espezie baten barruan. ik filogenia.
ontologia ontologia 1 iz metafisikaren zatia, izakia orokorrean aztertzen duena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ontologiko ontologiko izond ontologiarena, ontologiari dagokiona.
ontologikoki ontologikoki adlag era ontologikoan; ontologiaren ikuspegitik.
ontologista ontologista izond Jainkoa esperientziaren bidez ezagut daitekeela dioen doktrinaren aldekoa.
ontologizatu ontologizatu, ontologiza, ontologizatzen du ad ontologiko bihurtu.
ontoteologia ontoteologia iz
ontoteologiko ontoteologiko izond ontoteologiarena, ontoteologiari dagokiona.
ontotopiko ontotopiko izond
ontsa ontsa ( orobat untsa eta untxa g.er.) 1 adlag ipar ongi. ik ondo; ongi.
  2 (izenondo, adizlagun edo kideko batekin) oso.
  3 (aditzekin) asko, ederki.
  4 ez ontsa1 adlag
  5 ez-ontsa2 iz ondoeza.
ontsalaz ontsalaz (orobat untsalaz eta untsaraz g.er.) adlag ipar gauzak ongi gertatu edo egitekotan.
ontsaņo ontsaño adlag ipar adkor ontsa. ik ontsaxko; ondotxo; ongixko.
ontsarazi ontsarazi, ontsaraz, ontsarazten du ad ontzera behartu.
ontsasko ontsasko ik ontsaxko.
ontsatto ontsatto adlag ipar adkor ontsa. ik ontsaxko; ondotxo; ongixko.
ontsaxko ontsaxko (orobat ontsasko, untsasko, untxasko g.er. eta ontxasko g.er.) adlag ipar adkor ontsa. ik ontsatto; ontsaño; ondotxo; ongixko.
ontsixka ontsixka ik ontzixka.
ontsu ontsu izond ona, onuragarria.
ontto ontto ik onddo.
ontu ontu ik ondu.
ontxasko ontxasko ik ontsaxko.
ontz ontz ik hontz.
ontza ontza (orobat untza g.er.) 1 iz pisu neurri zaharra, erromatar libraren hamabirena eta libra arruntaren hamaseirena balio zuena.
  2 (txanponetan)
  3 (izen soil baten ezkerrean) ik beherago 9.
  4 luzera neurri zaharra, oinaren hamabirena balio duena. ik hatz.
  5 irud/hed
  6 (enborren lodiera-neurri gisa)
  7 txokolate tableta bat ildo modukoen bidez bereizten den zatietako bakoitza.
  8 ontza urre1 (orobat ontzurre; Hiztegi Batuak ontzurre baztertzen du eta ontza urre erabili behar dela adierazten) iz metal preziatuen pisu banakoa 13,103 gramo urreren baliokidea.
  9 ontza urre2 ik gorago 3.
  10 ontza zilar metal preziatuen pisu banakoa 13,103 gramo zilarren baliokidea.
  11 ontzako urre1 diru zaharra, urrezkoa, ontza bateko pisukoa, Espainian hogei edo hamasei ogerleko balio zuena. ik gorago 8; ik ontzako.
  12 ontzako urre2 ontza urrea.
  13 ontzako zilar diru zaharra, zilarrezkoa.
ontzaile ontzaile (orobat ontzale g.er.) izond/iz aipatzen dena ontzen duena.
ontzako ontzako iz ontzako urrea.
ontzale ontzale ik ontzaile.
ontze ontze iz on bihurtzea.
ontzi ontzi ( orobat untzi Hiztegi Batuak untzi baztertzen du eta ontzi erabili behar dela adierazten) 1 iz ur gainean higitzen den zernahi ibilgailu, batez ere txikia ez dena. ik itsasontzi.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (neurri gisa) ik ontzikada.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (airean edo espazioan dabiltzanak)
  7 gauzaki barneduna, isurkariak eta kidekoak edukitzeko edo biltzeko erabiltzen dena.
  8 (izenondo eta izanlagunekin)
  9 (pl., sukaldean erabiltzen direnak)
  10 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  11 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  12 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, irud/hed)
  13 arrain ontzi ik arrainontzi.
  14 arrantza ontzi ik arrantza1.
  15 bela-ontzi ik belaontzi.
  16 fruitu-ontzi ik fruituontzi.
  17 fruta-ontzi ik frutaontzi.
  17 gerra ontzi ik gerraontzi.
  18 guda-ontzi ik gudaontzi.
  20 ibai ontzi ik ibaiontzi.
  21 itsas ontzi ik itsasontzi.
  22 kafe ontzi ik kafeontzi.
  23 kanoi ontzi ik kanoiontzi.
  24 karga ontzi ik kargaontzi.
  25 kirol ontzi ik kirolontzi.
  26 komun ontzi ik komun 5.
  27 landare ontzi ik landare 6.
  28 lore ontzi ik loreontzi.
  29 lurrun ontzi ik lurruontzi.
  30 ontzi bizkar ontziaren gainaldea. ik ontzigain; kubierta.
  31 ontzi gain ik ontzigain.
  32 ontzi-jabe ik ontzijabe.
  33 ontzi komunikatu
  33 ontzi-krosko ik krosko 4.
  34 ontzi-mutil (orobat untzimutil) itsasontzietan mutil gisa aritzen dena.
  35 paper ontzi ik paperontzi.
  36 te ontzi ik teontzi.
  37 tinta ontzi ik tintontzi.
  38 ur ontzi1 ura edukitzeko ontzia.
  39 ur ontzi2 itsasontzia.
  40 zabor ontzi ik zaborrontzi.
ontzialdatu ontzialdatu, ontzialda, ontzialdatzen du ad (isurkari bat) ontziz aldatu.
ontzialdi ontzialdi iz ontziz eginiko bidaldia.
ontziburu ontziburu 1 iz ontzi bateko buru den pertsona. ik ontzizain.
  2 (adizlagun gisa)
ontzidi ontzidi 1 iz elkarrekin edo egiteko berean ari diren itsasontzien multzoa. ik flota; ontziteria 3.
  2 (hitz elkartuetan)
ontziditxo ontziditxo iz adkor ontzidi txikia.
ontzigain ontzigain (orobat ontzi gain) iz ontziaren gainaldea. ik ontzi 30; kubierta.
ontzigaltze ontzigaltze iz ontzia edo ontziak galtzea.
ontzigarbigailu ontzigarbigailu iz sukaldko ontziak garbitzeko gailua.
ontzigile ontzigile 1 iz itsasontziak egiten dituena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (adizlagun gisa)
ontzigintza ontzigintza (orobat untzigintza) 1 iz itsasontziak egitea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ontzijabe ontzijabe (orobat ontzi jabe eta untzijabe) iz itsaszontzien jabea.
ontzikada ontzikada 1 iz ontzi baten edukia. (neurri gisa) ik ontzi 3.
  2 (hitz elkartuetan)
ontzikide ontzikide (orobat untzikide) 1 iz ontzi bateko lagunetako bakoitza.
  2 ontzi berekoa.
ontziko ontziko iz ontzi batean doana; ontzi bateko marinela.
ontzilari ontzilari (orobat untzilari) iz marinela.
ontzileku ontzileku iz ontziak lehorreratzeko tokia.
ontziola ontziola (orobat untziola) 1 iz itsasontziak egiten diren lantegia. ik ontzitegi.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
ontziņo ontziño (corpusean untziño soilik) iz ontzitxoa.
ontziolari ontziolari iz ontziolako langilea.
ontzipe ontzipe iz itsasontziaren azpialdea.
  2 ontziaren azpia.
ontziraleku ontziraleku iz ontziratzeko lekua.
ontzirategi ontzirategi iz ontziralekua.
ontziratu ontziratu (orobat untziratu), ontzira(tu), ontziratzen 1 da ad itsasontzian sartu.
  · 2 du ad
  3 hegazkinean sartu.
  4 ontzian sartu.
  5 (botoa) hautestontzian sartu.
ontziratze ontziratze 1 iz itsasontzian sartzea.
  2 hegazkinean sartzea.
ontzitegi ontzitegi (orobat untzitegi) 1 iz ontziola.
  2 ontzien apalategia.
ontziteria ontziteria 1 iz sukaldeko ontzien edo kidekoen multzoa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 ontzidia.
  4 (hitz elkartuetan)
ontzitsu ontzitsu izond itsasontzi asko dagoena.
ontzitxo ontzitxo (orobat untzitto) 1 iz ontzi txikia. ik ontzixka.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 itsasontzi txikia.
  3 espazio ontzi txikia.
ontzitzar ontzitzar iz adkor ontzi handia.
ontzixka ontzixka (orobat untzixka) 1 iz ontzi txikia. ik ontzitxo.
  2 itsasontzi txikia.
ontzizain ontzizain iz ontziburua.
ontzizale ontzizale iz ontzien zale dena.
ontzurre ontzurre ik ontza 8.
onura onura 1 iz zerbaitetik, norbaitentzat edo zerbaitentzat gertatzen edo ateratzen den ondorio ona. ik probetxu; etekin; hobari.
  2 (-en atzizkiaren eskuinean)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 onuran adlag gozamena izanez.
  7 onurapean
onurabide onurabide iz onura ateratzeko bidea.
onuradun onuradun 1 izond/iz onura hartzen duena.
onuragabe onuragabe 1 izond onurarik ez duena.
  2 onuragabeko izlag onuragabea.
onuragaitz onuragaitz izond onuragabea.
onuragarri onuragarri 1 izond onura dakarrena. ik probetxugarri; onuratsu; mesedegarri.
  2 (hitz soila izan -da ad- eta kideko aditzekin)
  3 (hitz mugatua izan -da ad- eta kideko aditzekin)
onuragarriro onuragarriro adlag era onuragarrian.
onuragarritasun onuragarritasun iz onuragarria denaren nolakotasuna.
onurakor onurakor (Hiztegi Batuak onurakor baztertzen du eta onuragarri erabili behar dela adierazten) izond onuragarria.
onurapean onurapean ik onura 7.
onuratsu onuratsu izond onuraz betea. ik onuragarri.
onuratu onuratu, onura(tu), onuratzen da ad aprobetxatu.
onuratxo onuratxo iz adkor onura txikia.
onurazale onurazale izond onuraren zalea dena.
onuste onuste 1 iz uste ona.
  2 izond onustekoa.
onzale onzale izond onaren zalea dena.
oņatiar oñatiar (orobat onatiar g.er.) izlag/iz Oñatikoa, Oñatiri dagokiona; Oñatiko biztanlea.
oņoņa oñoña iz ipar gozokia.
op op1
  1 op arte efektu bisualean oinarritzen den arte estiloa.
op op2 interj
opa opa 1 iz eskaintza, oparia.
  2 desira, nahia.
  3
  4 (hitz elkartuetan)
  5 opa egin opa izan. ik opatu.
  6 opa izan, opako du ad norbaitentzat zerbait nahi izan. ik opatu.
opagarri opagarri iz opa izateko gauza.
opako opako1 ik opa 6.
opako opako2 ik opaku.
opakotasun opakotasun ik opakutasun.
opaku opaku (orobat opako; Hiztegi Batuan opaku agertzen da) 1 izond argia igarotzen uzten ez duena.
  2 irud/hed
opakuntza opakuntza iz opa egitea.
opakutasun opakutasun (orobat opakotasun) 1 iz opakua denaren nolakotasuna. ik opazitate.
  2 irud/hed
opaldu opaldu (Hiztegi Batuak eskaini hobesten du), opal(du), opaltzen 1 du ad eskaini; opari egin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
opalgai opalgai iz opaltzeko gaia. ik oparigai.
opalkuntza opalkuntza iz opaltzea. ik eskaintza.
opalo opalo iz silize mea, itxura esnekara irisatukoa, harribitxi gisa erabilia.
  2 irud /hed
  3 (hitz elkartuetan)
opari opari 1 iz eskaintza; norbaiti eskaintzen zaion gauzakia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (adizlagun gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 erre-opari
  7 eskain-opari
  8 hil-opari
  9 isur-opari
  10 opari egin ik oparitu.
  11 ordain opari ik ordain 13.
oparialdi oparialdi iz oparien aldia.
oparigai oparigai 1 iz opari egiteko gaia. ik eskaingai.
  2 biktima.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
oparigile oparigile iz opari egiten duen pertsona.
oparigintza oparigintza iz opariak egitea.
oparimindu oparimindu, oparimin, oparimintzen du ad adkor opari egin.
opariņo opariño iz adkor oparia.
oparitu oparitu, opari(tu), oparitzen 1 du ad opari egin.
  2 ipar
oparitxo oparitxo iz opari txikia.
opariztatu opariztatu, oparizta, opariztatzen du ad opariz bete.
oparo oparo 1 adlag ugaritasunez, zikoizkeriarik gabe; oparotasunean.
  2 izond dagokiona edo berezkoa ugari duena; ona eta ugaria; oparotasunez ematen duena.
  3 (izenondo elkartuetan)
  4 (-en atzizkiaren eskuinean, izen gisa) oparotasuna.
oparoaldi oparoaldi iz oparotasunezko aldia.
oparoki oparoki adlag oparo.
oparotasun oparotasun 1 iz oparoa denaren edo oparo ematen duenaren nolakotasuna. ik ugaritasun.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
oparotu oparotu, oparo(tu), oparotzen du ad oparo edo oparoago bihurtu.
opatu opatu, opa, opatzen 1 dio ad opa izan.
  2 eskaini. ik opaldu.
opazitate opazitate iz opakutasuna.
open open 1 iz maila guztietako kirolariak onartzen dituen kirol norgehiagoka. ik ireki3. (tenisean)
  2 (pilotan)
open-market open-market iz merkatu irekia.
opera opera1 1 iz musikaz erabat hornituriko antzerki lana; lan horiek osatzen duten generoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik operistiko.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 operak emateko eraikiriko antzokia.
opera opera2
  1 opera prima lehen sortze lana, bereziki zinemalagile batena.
operadore operadore 1 iz telefono-zentral batean, komunikazio ez-automatikoak gauzatzen dituen pertsona. ik operatzaile.
  2 tresna jakin batzuek maneatu eta erabiltzeko zeregina duen teknikoa.
  3 irud/hed
  4 zerbitzu jakin bat sustatze eta kudeatzeaz arduratzen den enpresa.
  5 (hitz elkartuetan)
  6 telefonia zerbitzuen sustatze eta kudeatzeaz arduratzen den enpresa. ik operatzaile.
  7 (hitz elkartuetan)
  8 matematikan eta kidekoetan operazio bat gauzatzeko adierazlea. ik operatzaile 3.
operagile operagile iz operak ontzen dituen musikagilea.
operatibo operatibo 1 izond aritzen dena, espero den ondorioa eragiten duena.
  2 aritzeko moduari dagokiona.
  3 (ekonomian)
  4 (izan aditzarekin)
  · 5 iz emaitza militar edo polizial bat lortzeko ekintza koordinatuen multzoa.
  6 sistema operatibo ordenagailu baten oinarrizko prozesuak kontrolatzen dituen aginduen eta programen multzoa.
operatorio operatorio iz
operatu operatu, opera, operatzen 1 du ad ebakuntza egin.
  2 aritu; emaitza jakin bat lortuz aritu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
operatzaile operatzaile 1 iz telefonia zerbitzuen sustatze eta kudeatzeaz arduratzen den enpresa. ik operadore 6.
  2 film batean argazkigintzaz arduratzen den pertsona.
  3 matematikan eta kidekoetan operazio bat gauzatzeko adierazlea. ik operadore 8.
  4 kirurgilaria.
operazale operazale iz operaren zalea dena.
operazio operazio (orobat operazione g.er.) 1 iz ebakuntza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 aritzea; zenbait ekintza koordinatuk osatzen duten ekintza konplexua.
  5 (izenondoekin)
  6 (hitz elkartuetan)
  7 (poliziak eta militarrak eraginikoa)
  8 (izenondoekin)
  9 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  10 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  10a irud/hed
  11 operazio bulego (corpusean operaziobulego soilik)
  12 operazio gela ebakuntza gela.
  13 operazio gune (orobat operaziogune)
operaziobulego operaziobulego ik operazio 11.
operazioburu operazioburu iz operazio baten buru den pertsona.
operaziogune operaziogune ik operazio 13.
operazionalizatu operazionalizatu, operazionaliza, operazionalizatzen du ad operazional bihurtu.
operazione operazione ik operazio.
opereta opereta iz antzerki lan arin eta samurra, elkarrizketak, musika eta dantza batzen dituena.
operistiko operistiko iz operarena, operari dagokiona. ik opera 3.
operkulo operkulo iz zenbait animaliaren irekidura jakin batzuek ixten dituen pieza.
operoi operoi iz banako genetiko funtzionala, seinale erregulatzaile bakun baten kontrolpeko gene multzo batek osatua.
opiar opiar iz
opiazeo opiazeo izond/iz opio edo opioaren eratorriren bat duena. ik opioide.
opil opil 1 iz irinezko orea labean erreaz egiten den ogi modukoa, berez biribila eta txikia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (neurriekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 irud/hed
  7 arrautza opil ik arrautzopil.
  8 nork bere opilari su
  9 ogia erre arterainoko opil (orobat ogia erre artinoko opil) ipar
opilgile opilgile iz opilak egiten dituen pertsona.
opilondo opilondo iz opila.
opiltto opiltto iz opiltxoa.
opiltxo opiltxo 1 iz opil txikia.
  2 irud /hed
  3 (neskei buruz)
  4 (hitz elkartuetan)
opinione opinione iz ipar iritzia.
opio opio 1 iz lo-belarraren buruetatik ateratzen den esne modukoa, alkaloideez aberatsa, sorgortzaile gisa erabiltzen dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 opio-belar (orobat opiobelar)
opiobelar opiobelar ik opio 3.
opioide opioide (orobat opioideo) izond/iz opiazeoa.
opioideo opioideo ik opioide.
opor opor 1 iz ikasleak edo langileak izaten dituzten atseden egunak edo atseden garaia. ik oporraldi.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4a greba, lanuztea.
  5 oporretan
  6 opor bidaia (orobat oporbidaia g.er.)
  7 opor denbora (orobat opordenbora g.er.)
  8 opor egin1 lanik ez egin.
  9 opor egin2 ipar huts egin.
  10 opor eman jai eguna eman.
  11 opor gelditu
  12 opor landa (corpusean oporlanda soilik)
  12 oporrak egin
oporbidaia oporbidaia ik opor 6.
opordenbora opordenbora ik opor 7.
opordun opordun izond oporrak dituena.
oporgune oporgune (orobat opor gune) iz oporretako gunea.
oporketa oporketa iz lanuztea.
oporlanda oporlanda ik opor 11.
oporleku oporleku (orobat opor leku) iz oporretako lekua.
oporraldi oporraldi (orobat opor aldi; Hiztegi Batuan oporraldi agertzen da) 1 iz opor denbora.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
oporralditxo oporralditxo iz oporraldi laburra.
oportegi oportegi iz oporlekua.
oporto oporto 1 iz Oporton egiten den ardo gozo eta urrintsua; kopa bat oporto.
  2 (hitz elkartuetan)
oportunismo oportunismo iz onura ateratzeko, are bere printzipioen aurka, egoerara egokitzen denaren jokaera.
oportunista oportunista 1 izond/iz onura ateratzeko, are bere printzipioen aurka, egoerara egokitzen dena.
  2 aukerak trebeki baliatzen dituena.
oportunitate oportunitate iz aukera.
oportuno oportuno izond aukeran datorrena.
oporzale oporzale izond/iz oporren zalea dena.
oposaketa oposaketa (Hiztegi Batuan oposizio agertzen da) 1 iz pl oposizioa, lehiaketa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 oposizioa, kontrakotasuna.
oposatu oposatu, oposa, oposatzen du ad aurrez aurre jarri.
oposizio oposizio (orobat oposizione g.er.) 1 iz gobernuaren edo agintaritzaren kontrako indar politikoen edo sozialen multzoa; legebiltzarrean, gobernuko alderdien kontrako alderdietako hautetsien multzoa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 kontra egitea.
  6 kontrakotasuna.
  7 (astronomian)
  8 enplegu publikoko lanpostu baterako lehiaketa.
  9 (hitz elkartuetan)
oposizioburu oposizioburu (orobat oposizio buru) iz oposizioaren burua den pertsona.
oposizione oposizione ik oposizio.
opoterapia opoterapia iz eritasunak sendatzeko animalia-etorkiko drogak erabiltzen zituen terapia.
opots opots (orobat opotx) iz sega-potoa.
opotx opotx ik opots.
opresio opresio 1 iz zapalketa, zapalkuntza.
  2 (hitz elkartuetan)
opsina opsina iz erretinako zeluletan aurkitzen den proteina, argia hautemateko prozesuan parte hartzen duena.
optika optika 1 iz fisikaren adarra, argia eta argiarekiko gertakariak aztergai dituena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik optiko.
  3 kameren eta kidekoen leiarren multzoa eta egitura.
  4 betaurrekoak eta kidekoak saltzen diren denda.
  5 ikuspuntua.
optikalari optikalari ik optikari.
optikari optikari (orobat optikalari; Hiztegi Batuan optikari agertzen da) iz optika-tresnak egiten eta saltzen dituen pertsona.
optiko optiko izond optikarena, optikari dagokiona. ik optika 2.
  2 iz optikaria.
optikoki optikoki adlag optikaren aldetik.
optimismo optimismo 1 iz baikortasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
optimista optimista 1 izond/iz baikorra.
  2 (gauzei buruz)
optimizatu optimizatu, optimiza, optimizatzen du ad optimoa lortu.
optimizazio optimizazio 1 iz optimizatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
optimo optimo izond ezin hobea.
optimum optimum iz puntu optimoa.
opulant opulant 1 izond oparoa, joria.
  2 aberats okitua.
opuskulo opuskulo ik opuskulu.
opuskulu opuskulu (orobat opuskulo) iz zientzia- edo literatura-idazki laburra.
opzio opzio (orobat opzione g.er.) 1 iz aukera, hautabidea.
  2 ekonomian, akzioak eta kidekoak epe eta baldintza jakinetan erosteko edo sartzeko eskubidea.
opzione opzione ik opzio.
or or iz txakurra.
oragartar oragartar izlag/iz Oragarrekoa, Oragarriri dagokiona.
orai orai ik orain.
oraidanik oraidanik ik oraindanik.
oraikokeria oraikokeria ik oraingokeria.
oraikotasun oraikotasun ik oraingotasun.
oraikotu oraikotu ik oraingotu.
orain orain (orobat orai g.er.; Hiztegi Batuak orai baztertzen du eta orain erabili behar dela adierazten) 1 adlag une honetan, garai honetan. (orainaldiko aditz eta adizkiekin)
  2 (lehenaldiko aditz eta adizkiekin)
  3 (bestelakoak)
  · 4 iz orainaldia.
  5 orainago adlag geroztik.
  6 oraingo ik oraingo.
  7 orain arte
  7a (izen gisa)
  8 orain dela (denbora banakoekin) duela.
  9 (dela ezabaturik)
  10 orain duela adlag duela, orain dela.
  11 orain hurrena adlag oraingoaren aurrekoan.
  12 orain hurrengo izlag oraingoaren aurreko.
  13 orain hurrengoan adlag orain hurrena.
  14 orain ... orain...
orainaldi orainaldi 1 iz oraingo aldia.
  2 (izenondoekin)
  3 (gramatikan)
oraindaino oraindaino 1 adlag orain arte.
  2 oraindainoko izlag
  3 oraindainokoan adlag oraindaino.
oraindanik oraindanik (orobat oraidanik) 1 adlag hemendik aurrera, aurrerantzean.
  2 dagoeneko.
oraindar oraindar izond oraingoa.
oraindik oraindik 1 adlag aipaturiko unean egintza edo egoera batek bere hartan dirauela adierazten duen adizlaguna. ik oraindino; oraino. (orainaldiko aditz eta adizkiekin)
  2 (lehenaldiko aditz eta adizkiekin)
  3 (ezezko esaldietan, gertatzekoa dena ez dela behingoaz gertatu adierazten duela)
  4 (errepikatzea edo areagotzea adieraziz)
  5 oraindik ere (orainaldiko aditz eta adizkiekin)
  6 (lehenaldiko aditz eta adizkiekin)
  7 oraindik orain arestian, oraintsu, duela gutxi.
oraindino oraindino (orobat oraindio g.er. ondino g.er. eta ondiño g.er.) adlag oraindik.
oraindio oraindio ik oraindino.
oraindu oraindu (orobat oraitu), orain(du), oraintzen da/du ad oraingotu.
oraineratu oraineratu izond orainera ekarria.
oraingo oraingo 1 izlag une honetakoa, garai honetakoa.
  2 (nire, bere eta kidekoekin)
  3 oraingoan adlag oraingo aldian, orain. (orainaldiko aditz eta adizkiekin)
  4 (lehenaldiko aditz eta adizkiekin)
  5 oraingoz (orobat oraingotz g.er.) orain artekoa soilik hartuz kontuan.
oraingokeria oraingokeria (corpusean oraikokeria soilik) iz oraingo gauza gaitzesgarria.
oraingotasun oraingotasun (corpusean oraikotasun soilik) iz oraingoa denaren nolakotasuna.
oraingotu oraingotu (orobat oraikotu), oraingo(tu), oraingotzen du ad oraingo bihurtu.
oraingotz oraingotz ik oraingo 5.
oraingoxe oraingoxe adlag oraingo berekoa.
oraingoz oraingoz ik oraingo 5.
oraino oraino (orobat orano g.er,. oino g.er. eta ono g.er.) 1 adlag oraindik. (orainaldiko aditz eta adizkiekin)
  2 (lehenaldiko aditz eta adizkiekin)
  3 (ezezko esaldietan, gertatzekoa dena ez dela behingoaz gertatu adierazten duela)
  4 (errepikatzea edo areagotzea adieraziz)
  5 oraino ere (orainaldiko aditz eta adizkiekin)
  6 (lehenaldiko aditz eta adizkiekin)
  7 orainokoan orain arte; oraino.
oraintsu oraintsu 1 adlag duela gutxi. (orainaldiko aditz eta adizkiekin)
  2 (lehenaldiko aditz eta adizkiekin)
  3 orain dela.
  4 oraintsuago duela gutxiago.
oraintxe oraintxe 1 adlag orain bertan. (orainaldiko aditz eta adizkiekin)
  2 (lehenaldiko aditz eta adizkiekin)
  3 (bestelakoak)
  4 oraintxe bertan
  5 oraintxe dela
  6 (dela ezabaturik)
  7 oraintxe ere
  8 oraintxe... oraintxe...
  9 oraintxe puntuan oraintxe bertan.
oraitu oraitu ik oraindu.
oraixtian oraixtian adlag arestian.
orakatu orakatu, oraka, orakatzen da/du ad lohitu, zikindu.
orakulo orakulo ik orakulu.
orakulu orakulu (orobat orakulo g.er.) 1 iz jainko batek medium batez bidez ematen duen erantzuna; erantzun hori bideratzen duen mediuma.
  2 irud/hed
oral oral izond ahoari dagokiona.
oralde oralde iz txakur taldea.
oraldi oraldi 1 iz orea egitea; labealdi bateko orea.
  2 irud/hed
oralista oralista 1 izond ahozko mintzabidearei dagokiona.
  2 iz teoria oralistaren jarraitzailea.
oramahai oramahai iz orea egiteko mahai modukoa.
orangear orangear iz Herbeheretako Orange dinastiakoa.
orangista orangista iz ingelesen nagusitasunaren eta erlijio protestantearen aldeko irlandarra.
  · 2 izond orangistena, orangistei dagokiena.
  3 irud/hed
orangutan orangutan iz giza itxurako tximino handia, iletsua, zango-motza eta beso-luzea, Borneo eta Sumatrako oihanetan bizi dena (Pongo pygmaeus).
orano orano ik oraino.
orantza orantza (orobat orantz eta orrantza g.er.) iz legamia, altxagarria.
orapilo orapilo (Hiztegi Batuak orapilo baztertzen du eta korapilo erabili behar dela adierazten) iz korapiloa.
oratoria oratoria 1 iz jendaurrean hitzaldizak emateko antzea, entzuleak atsegintzea eta hunkitzea helburu duena.
  2 (hitz elkartuetan)
oratorio oratorio 1 iz kantataren egitura duen musika lana, erlijiozko gai bati buruz ondua.
  2 otoiztegia.
oratu oratu1, ora, oratzen 1 du ad orea egin.
  2 irud/hed
  3 zikindu. ik orakatu.
oratu oratu2, ora, oratzen 1 dio ad heldu.
  2 irud/hed
  3 oratzearren adlag oratzeko.
oratzaile oratzaile izond oratzen duena.
  2 (adizlagun gisa)
orazino orazino ik orazio.
orazio orazio (orobat orazino eta orazione) iz otoitza.
orazione orazione ik orazio.
orbain orbain 1 iz ebaki edo zauri batek osatu ondoren larruazalean uzten duen seinalea. ik ebakiondo.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (Hiztegi Batuak adiera hau baztertzen du) orbana.
orbaindu orbaindu, orbaindu), orbaintzen 1 da/du ad zauri osatuan orbaina eratu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (Hiztegi Batuak adiera hau baztertzen du) orbandu.
orbainezin orbainezin izond ezin orbainduzkoa.
orbaingabe orbaingabe ik orbangabe.
orbaintxo orbaintxo 1 iz orbain txikia.
  2 (Hiztegi Batuak adiera hau baztertzen du) orbantxoa.
orbaintze orbaintze iz zauri osatuan orbaina eratzea.
orbaiztar orbaiztar izlag/iz Orbaizetakoa, Orbaizetari dagokiona; Orbaizetako biztanlea.
orban orban 1 iz larruazalean edo zerbaiten gainaldean gertatzen den zikingunea edo bestelako koloreko gune txikia. ik izpil.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
orbandu orbandu, orban(du), orbantzen 1 da/du ad orbanak egin, orbanez zikindu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (Hiztegi Batuak adiera hau baztertzen du) orbaindu.
orbandun orbandun izond/izlag orban bat duena; orbanak dituena.
orbangabe orbangabe (orobat orban gabe g.er. eta orbaingabe g.er.) 1 izond orbanik ez duena.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
orbange orbange izond orbangabea.
orbanka orbanka adlag
orbantsu orbantsu izond orban asko duena.
orbantxo orbantxo 1 iz orban txikia.
  2 (hitz elkartuetan)
orbel orbel 1 iz zuhaitzetatik eroritako hosto ihartuen multzoa.
  2 (izenondoekin)
  3 hosto ihartua.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 orbelpe-
  7 orbel-kolore (corpusean orbelkolore soilik) izond/iz
orbeldu orbeldu, orbel(du), orbeltzen 1 da/du ad orbel bihurtu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
orbelkolore orbelkolore ik orbel 7.
orbelpe orbelpe ik orbel 6.
orbeltsu orbeltsu izond orbel asko dagoena.
orbeltza orbeltza iz orbela.
orbita orbita 1 iz argizagi batek nagusitzat duen argizagiaren inguruan egiten duen ibilbidea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik orbital.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 burezurraren zuloa, begia dagoena.
orbital orbital 1 izond orbitarena, orbitari dagokiona. ik orbita 3.
  2 begiaren orbitari dagokiona.
orbitatu orbitatu, orbita(tu), orbitatzen 1 du ad orbitan biratu.
  2 irud/hed
orburu orburu 1 iz konposatuen familiako baratze landarea, orri moduko zati haragitsuz osaturiko buru trinko jateko onak dituena (Cynara scolymus); delako buru hori.
  2 (hitz elkartuetan)
ordain ordain 1 iz zerbaiten truke edo baliokidetzat ematen edo hartzen den zera.
  2 (izenondoekin)
  3 baliokidea.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 ipar ordekoa, ordezkaria; ondorengoa.
  8 (-en atzizkiaren eskuinean adizlagun edo predikatu balioarekin)
  8 (adizlagun gisa)
  9 ordainetan adlag ordain gisa, ordainez.
  10 (-en atzizkiaren eskuinean)
  11 ordez.
  12 ordainez adlag ordain gisa, ordainetan.
  13 (-en atzizkiaren eskuinean)
  14 ordez.
  15 ordainezko izlag
  16 odolkiak ordainetan ik odolki 4.
  17 ordain opari bekatuaren ordainezko oparia.
  18 ordain sari ik ordainsari.
ordainagiri ordainagiri (orobat ordain-agiri g.er.) iz ordainketa bat egin dela adierazten duen agiria. ik tiket 2.
ordainarazi ordainarazi (oroat ordainduarazi g.er.), ordainaraz, ordainarazten 1 du ad ordaintzera behartu. ik pagarazi. (diru eta kidekoetan)
  2 (bestela)
ordainarazpen ordainarazpen iz ordainaraztea.
ordainbide ordainbide iz ordaintzeko bidea.
ordaindu ordaindu, ordain(du), ordaintzen 1 du ad erosi, hartu edo zor denari dagokion saria eman. ik pagatu. (diru eta kidekoetan)
  2 (bestela)
  3 (adizlagun eta kidekoekin)
  4 ordaina eman; ordainetan eman.
  5 ipar ordeztu, ordezkatu.
  6 (era burutua izenongo gisa)
  7 ordaintzeke adlag ordaindu gabe.
  8 ezin ordainduzko ik ordainezin.
ordainduarazi ordainduarazi ik ordainarazi.
ordainezin ordainezin (orobat ordain ezin g.er.) 1 izond ezin ordainduzkoa.
ordainezintasun ordainezintasun iz ordainezina denaren nolakotasuna.
ordaingailu ordaingailu iz zerbait ordaintzeko balio duen gauza.
ordaingaitz ordaingaitz izond ordaitzen zaila, ia ezin ordainduzkoa.
ordaingarri ordaingarri izond ordain daitekeena, ordaintzeko modukoa.
ordaingo ordaingo iz ordaintza.
ordainkari ordainkari iz ipar ordezkaria.
ordainkatu ordainkatu, ordainka, ordainkatzen du ad ipar trukatu, aldatu, ordezkatu.
ordainkatze ordainkatze iz ordezkatzea.
ordainketa ordainketa 1 iz ordaintzea.
  2 (ekonomian)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 ordainketa balantza ( orobat ordainketa balantze )
ordainkizun ordainkizun 1 iz ordaintzekoa, ordaintzeko dagoen gauza.
  2 ordainkizun izan du ad
ordainleku ordainleku 1 iz ordaintzeko lekua. ik ordaintoki.
  2 (autobideetan)
ordainsari ordainsari (orobat ordain sari g.er.) 1 iz zerbitzu edo lan batengatik ordaintzen den saria.
  2 (izenondoekin)
  3 egintza on baten edo kideko baten ordainetan ematen edo hartzen den saria.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ordainsaritu ordainsaritu, ordainsari(tu), ordainsaritzen du ad ordainsaria eman.
ordaintoki ordaintoki 1 iz ordaintzeko tokia. ik ordainleku.
  2 (autobidetan)
ordaintza ordaintza 1 iz ordaina; ordaintzea.
  2 iz ipar ordezkotza.
ordaintzaile ordaintzaile (orobat ordaintzale) 1 izond/iz ordaintzen duena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 ipar ordezkatzen duena.
ordaintzale ordaintzale ik ordaintzaile.
ordaintze ordaintze 1 iz erosi, hartu edo zor denari dagokion saria ematea. ik pagatze; ordainketa.
  2 ipar ordezkatzea.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik ordaintza.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ordaintzeke ordaintzeke ik ordaindu 7.
ordari ordari iz 1 ipar ordaina.
  2 ipar ordezkoa, ordezkaria.
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
orde orde 1 adlag ordez.
  2 (-en atzizkiaren eskuinean)
  3 (-tzeko atzizkiaren eskuinean)
  4 iz ordezkoa.
ordea ordea 1 junt “baina”-ren esanahi bera duen baina perpausaren hasieran ez ezik, barnean edo amaieran ere jar daitekeen juntagailua.
  2 (ezezko perpausetan)
  3 (galdera eta harridura perpausetan)
ordegabe ordegabe izond ordezkorik gabea.
ordeinu ordeinu iz ordena.
ordeka ordeka 1 iz eremu laua. ik ordoki.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 izond laua, berdina. ik ordoki 5.
  4 (hitz elkartuen bigarren osagai gisa, elkarteak izenondo balioa duela)
  4 goi ordeka
ordekatsu ordekatsu izond ordeka.
ordekatxo ordekatxo iz eremu txikiko gune laua.
ordekazale ordekazale izond/iz txirrindulariez mintzatuz, bide ordekaren zalea dena. ik ordokizale.
ordeko ordeko 1 iz beste norbaiten ordez dagoen edo ari den pertsona. ik ordezko 3; ordezkari.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 beste zerbaiten ordez dagoen edo ari den gauza.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik ordezko.
  4 baliokidea, ordaina.
  5 ordekoak egin
ordekotza ordekotza iz ordezkotza, ordez aritzea.
orden orden ik ordena.
ordena ordena (orobat orden g.er. eta ordenu g.er.) 1 iz edozein era edo motatako arau baten araberako antolamendua; antolamendu horren ondoriozko egoera.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 gizartea edo gizarte jakin bat antolatzeko eta aritzeko ohiko era aratua.
  6 (izenondoekin)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 hurrenkera.
  9 maila.
  10 apaizgora iristeko bidean, mailatako bakoitza.
  11 elizaren zazpi sakramentuetako seigarrena, horretarako prestatuak apaiz bihurtzeko egitekoa duena.
  12 boto nagusiak egin ondoren erlijiozko bizitza daramaten pertsonen elkartea. ik lagundi; anaidi.
  13 (izenondoekin)
  14 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  15 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  16 hed
  17 (arkitekturan) zutabeak eta entablamenduak osatzen duten multzoa.
  18 agindua. ik manu.
ordenadore ordenadore ( Hiztegi Batuan ordenagailu agertzen da) iz ordenagailua.
  2 (hitz elkartuetan)
ordenadun ordenadun izond ordena duena, ordenaz hornitua.
ordenagabe ordenagabe 1 izond ordenarik gabekoa.
  2 ordenagabeko izlag ordenagabea.
ordenagailu ordenagailu 1 iz informazioa metatu eta zenbakizko kalkuluak edo eragiketa logikoak lastertasun handiz egin ditzakeen tresna elektronikoa. ik konputagailu; ordenadore.
  2 (ordenagailuaren/ordenagailuko)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 ordenagailuzko izlag ordenagiluz sortua.
ordenagailuzale ordenagailuzale izond ordenagailuaren zalea dena.
ordenaketa ordenaketa iz ordenatzea.
ordenakide ordenakide iz ordena bereko pertsona.
ordenamendu ordenamendu 1 iz ordenaketa, antolamendua.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 lege multzoa.
  4 (izenondoekin)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ordenantza ordenantza 1 iz araudiari dagokion xedapena.
  2 (udalari dagokiona)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ofizial edo guruzagi baten mende dagoen soldadoa.
  6 bulego publiko bateko bigarren mailako enplegatua.
ordenario ordenario ik ordinario.
ordenatsu ordenatsu (agian hutsa, ordenatu-ren ordez) izond
ordenatu ordenatu, ordena(tu), ordenatzen 1 du ad ordena ezarri. ik antolatu; apailatu; taxutu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 erlijio ordena eman.
ordenatuki ordenatuki adlag era ordenatuan.
ordenatzaile ordenatzaile 1 izond ordenatzen duena.
  2 iz ordenatzen duen pertsona.
ordenatze ordenatze izond
ordenazale ordenazale izond ordenaren zalea.
ordenazaletasun ordenazaletasun iz ordenazalea denaren nolakotasuna.
ordenazio ordenazio 1 iz ordenatzea, ordena ezartzea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (orobat ordinazio g.er.) erlijio ordena ematea.
ordenu ordenu1 iz ipar testamentua, hilburukoa.
ordenu ordenu2 ik ordena.
ordez ordez 1 adlag adierazten denaren lekuan, ordainetan edo haren truke. ik orde.
  2 (-en atzizkiaren eskuinean)
  3 (aditzaren era burutuaren eskuinean) beharrean.
  4 (-tzeko atzizkiaren eskuinean) ipar beharrean.
ordezgarri ordezgarri iz ordezkagarria.
ordezkaezin ordezkaezin izond ezin ordezkatuzkoa.
ordezkagaitz ordezkagaitz izond ordezkatzen zaila, ia ordezkaezina.
ordezkagarri ordezkagarri 1 izond ordezka daitekeena, ordezkatzeko modukoa.
  2 (izen soila -en atzizkiaren eskuinean adizlagun balioarekin)
ordezkagarritasun ordezkagarritasun iz ordezkagarria denaren nolakotasuna.
ordezkaketa ordezkaketa 1 iz ordezkatzea. ik ordezkapen.
  2 (hitz elkartuetan)
ordezkapen ordezkapen 1 iz ordezkatzea. ik ordezpen.
  2 (eskola, langune eta kidekoetakoa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ordezkaritza; ordezkariak.
ordezkari ordezkari 1 iz talde, erakunde edo pertsona baten izenean beste erakunde batean edo toki batean ari den pertsona.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 (pertsona ez dena)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (adizlagun gisa)
ordezkariorde ordezkariorde 1 iz idazkariaren azpikoa den pertsona, zenbait betekizunetan haren ordezko dena.
  2 (hitz elkartuetan)
ordezkariordetza ordezkariordetza iz ordezkariordea dagoen bulegoa. ik ordezkaritzaorde.
ordezkaritza ordezkaritza 1 iz ordezkariaren kargua eta bekekizuna; ordezkarien multzoa.
  2 ordezkaritzaren egoitza.
  3 ordezkatzea; ordezkari izatea.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 ordezkaritza izan du ad
ordezkaritzaburu ordezkaritzaburu iz ordezkaritza baten buru den pertsona.
ordezkaritzaorde ordezkaritzaorde 1 iz ordezkariordearen kargua eta bekekizuna; ordezkariordea dagoen bulegoa. ik ordezkariordetza.
ordezkaritzaordetza ordezkaritzaordetza iz ordezkaritzaordea.
ordezkatu ordezkatu , ordezka, ordezkatzen 1 du ad norbait edo zerbait beste norbaiten edo zerbaiten ordez jarri; ordez aritu. ik ordeztu; ordainkatu. (norbait)
  2 (zerbait)
  3 (fonetikan)
  4 talde, erakunde edo pertsona baten izenean beste erakunde batean edo toki batean aritu.
  5 irud/hed
ordezkatzaile ordezkatzaile izond/iz ordezkatzen duena.
  2 (fonetikan)
  3 ordezkaria.
  4 (hitz elkartuetan)
ordezkatze ordezkatze 1 iz norbait edo zerbait beste norbaiten edo zerbaiten ordez jartzea. ik ordezkaketa; ordezkapena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (fonetikan)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ordezketa ordezketa 1 iz ipar ordezkapena.
  2 (hitz elkartuetan)
ordezko ordezko 1 izlag ordez jartzen dena, ordez ari dena. ik ordeko 3.
  2 (-en atzizkiaren eskuinean)
  · 3 iz beste norbaiten edo zerbaiten ordez dagoen edo ari den pertsona edo gauza. ik ordeko.
  4 (-en atzizkiaren eskuinean predikatu edo aldizlagun balioaz)
  5 (-en atzizkiaren eskuinean izenondoekin)
  6 (-en atzizkiaren eskuinean bestelakoetan)
  7 (hitz elkartuetan)
  8 (adizlagun gisa)
  9 ordezko pieza
  10 -en ordezkoa(k) egin
ordezkotza ordezkotza iz ordezkaritza.
  2 ordezkoa izatea, ordez aritzea.
  3 ondorengotza.
ordezpen ordezpen 1 iz ordeztea, ordezkatzea. ik ordezkapen.
  2 ordezkaritza.
ordezte ordezte iz ordezkatzea.
ordeztu ordeztu , ordez(tu), ordezten 1 du ad norbait edo zerbait beste norbaiten edo zerbaiten ordez jarri; ordez aritu. ik ordezkatu. (norbait)
  2 (zerbait)
  3 talde, erakunde edo pertsona baten izenean beste erakunde batean edo toki batean aritu. ik ordezkatu 4.
ordian ordian ik orduan.
ordinal ordinal izond zenbakiez mintzatuz, hurrenkera adierazten duena.
ordinario ordinario (orobat ordenario) izond ipar arrunta, ohikoa.
ordinazio ordinazio ik ordenazio.
ordiziar ordiziar izlag/iz Ordiziakoa, Ordiziari dagokiona; Ordiziako biztanlea.
ordoki ordoki 1 iz eremu laua. ik ordeka.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan)
  5 (izenondo gisa) ik ordeka 3.
  5 goi ordoki
ordokitu ordokitu, ordoki(tu), ordokitzen du ad ordoki bihurtu.
  2 irud/hed
ordokitxo ordokitxo iz eremu txikiko ordokia.
ordokizale ordokizale izond ordokien zalea dena. ik ordekazale.
ordots ordots 1 iz/izond txerri arra; arra.
  3 irud/hed
  · 3 (izenlagun gisa)
ordre ordre 1 iz ipar ordena.
  2 agindua.
  3 ordena, sakramentua.
ordu ordu 1 iz eguna banatzen den hogeita lau zati berdinetako bakoitza; zati horren denbora-hedadura. ik oren.
  2 (bide eta kidekoekin)
  3 (zerbaiten unea adierazteko)
  4 eguneko une jakina, bereziki zerbait egiten edo gertatzen dena; garaia, unea.
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 behar ordu ik behar.
  8 beste orduz ipar behiala, lehenagoko beste batean.
  9 jolas ordu ik jolas 9.
  10 ordu arte adlag ik beherago 24.
  11 ordu arteko ( orobat orduarteko g.er.) izlag
  12 ordu erdi (orobat orduerdi g.er.)
  13 ordu erditxo adkor ordu erdia.
  14 ordu ezkero orduz geroztik, harrezkero.
  15 ordu gaiztoan
  16 ordu izan da/du ad ik beherago 23.
  17 ordu laurden (orobat ordulaurden g.er.)
  18 ordu laurdentxo adkor ordu laurdena.
  19 ordu onean
  20 ordu-orduan
  21 ordu oro ( orobat orduoro eta ordu oroz ) adlag ordu guztietan. ik orduro.
  22 ordu txiki
  23 ordua izan da/du ad ik gorago 22.
  24 ordura arte ( orobat ordurarte g.er.) adlag ordu arte. ik gorago 10.
  25 ordura arteko izlag
  26 orduraxe arte adkor ordura arte. ik gorago 24.
  27 ordutik hona
  28 orduz gero ( orobat orduz geroz eta orduzkero g.er.) harrezkero. ik beherago 29.
  29 orduz geroztik harrezkero. ik gorago 28.
  30 puntako ordu jarduera gehiena dagoen ordua.
orduan orduan adlag 1 une hartan.
  2 kasu horretan, hortaz.
  3 ordu batean. ik oren 6.
  4 orduan eta.. –ago
  5 (zenbat-ekin lotua)
orduantsu orduantsu adlag orduan gutxi gorabehera.
orduantxe orduantxe adlag orduan bertan.
orduarteko orduarteko ik ordu 11.
ordubete ordubete (orobat ordu bete; Hiztegi Batuan ordubete agertzen da) 1 iz ordu osoaren denbora bitartea.
  2 (hitz soila aditz baten ezkerrean)
  3 (hitz soila adizlagun baten ezkerrean)
  4 ordubetean adlag
  5 ordubeteko izlag
  6 ordubetera
  7 ordubetez adlag ordubete.
  8 duela ordubete
  9 orain (dela) ordubete
ordubetegarren ordubetegarren adlg (denbora-atzizkiez) ordubete.
ordubetetsu ordubetetsu adlag ordubete gutxi gorabehera.
ordubetetxo ordubetetxo iz adkor ordubetea.
ordubi ordubi ik ordu 3.
ordudanik ordudanik adlag harrezkero, ordutik.
orduerdi orduerdi ik ordu 12.
orduerdigarren orduerdigarren adlag (denbora-atzizkiez) ordu erdi.
orduero orduero ik orduro.
ordugailu ordugailu iz ordularia.
orduka orduka 1 adlag neurritzat orduak hartzen dela.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 ordukako izlag
orduko orduko 1 izlag une hartakoa, garai hartakoa.
  2 (mugatzailearekin)
  3 (erakusleekin)
  4 adlag bezain laster. (aditzaren era burutuaren eskuinean)
  5 (erlatibozko adizkiaren eskuinean)
  6 (-ra atzizkiaren eskuinean)
  7 une hartarako. ik ordurako.
  8 ordu bakoitzean, ordu bakoitzeko.
  9 (bide unitate batekin lastertasuna adierazteko, adizlagun gisa)
  10 (bide unitate batekin lastertasuna adierazteko, izenlagun gisa)
  11 ordukoan orduan, orduko hartan.
ordukotz ordukotz adlag ipar orduko, ordurako. ik ordukoz; ordukotzat.
ordukotzat ordukotzat adlag ipar orduko, ordurako. ik ordukotz.
ordukoxe ordukoxe adlag adkor bezain laster. (aditzaren era burutuaren eskuinean)
  2 izlag adkor ordukoa.
ordukoz ordukoz 1 adlag orduko, ordurako. ik ordukotz.
  2 egun haietan.
ordulari ordulari 1 iz erlojua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 ordularipeko erlojupekoa.
ordularitxo ordularitxo iz ordulari txikia.
ordulaurden ordulaurden ik ordu 17.
orduoro orduoro ik ordu 21.
ordura ordura ik ordu 24.
orduraino orduraino adlag une hartaraino.
ordurako ordurako adlag une hartarako. ik orduko 7.
ordurarte ordurarte ik ordu 24.
orduraxe orduraxe ik ordu 26.
orduro orduro ( orobat orduero ) 1 adlag ordu guztietan. ik ordu 21.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 orduro-orduro
ordutegi ordutegi 1 iz zereginen edo gertaeren ordukako banaketa; banaketa hori adierazten duen zerrenda.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ordutik ordutik 1 adlag une hartatik.
  2 ordutiko izlag
  3 ordutik aurrera
  4 ordutik hona
ordutiko ordutiko ik ordutik 2.
ordutsu ordutsu 1 (non kasuan, ordu-ri ‘gutxi gorabehera’ adiera erantsiz)
  2 adlag
ordutxo ordutxo 1 iz adkor ordua.
  2 ordutxo arte adkor
orduxeko orduxeko izlag une hartakoxea.
orduzkero orduzkero ik ordu 28.
ore ore (orobat orre g.er.; Hiztegi Batuan orre baztertzen da eta ore erabili behar dela adierazten) 1 iz hauts eginiko gai gotor bati edo gai xehetu bati isurkari bat erantsiz eratzen den nahastura aski trinkoa eta biguna. ik masa; pasta.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 hortz-ore ik hortz 19.
  7 kare ore ik kareore.
oreatu oreatu, orea, oreatzen da/du ad aireberritu, egurastu.
oregano oregano 1 iz ezpaindunen familiako belarra, hosto eta loreak janari-ongarri gisa erabiltzen direna. (Origanum vulgare).
  2 (hitz elkartuetan)
orein orein 1 iz ugaztun hausnarkari handia, sendoa eta itxura lirainekoa, hanka-luzea eta isats-laburra, oihanean taldetan bizi dena (Cervus elaphus). ik basahuntz.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 elur orein
  7 orein ar
  8 orein eme (orobat oreineme g.er.)
oreinki oreinki iz orein haragia.
oreinkume oreinkume iz oreinaren umea.
oreintxo oreintxo iz orein txikia.
oreitiar oreitiar izlag/iz Oreitiakoa, Oreitiari dagokiona; Oreitiako biztanlea.
oreka oreka 1 iz elkarren aurka ari diren gauza bi edo gehiagoren arteko indar berdintasuna; horrelako indarren eraginpean dagoen gauzaren egoera.
  2 (aditz baten objektu gisa)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 orekan adlag
  8 oreka-gune ik orekagune.
orekagarri orekagarri izond oreka daitekeena, orekatzeko modukoa.
orekagune orekagune (orobat oreka gune) iz oreka-puntua.
orekari orekari iz oreka-ariketak egiten dituen artista.
orekatsu orekatsu 1 izond orekaz betea.
  2 (adizlagun gisa)
orekatu orekatu, oreka(tu), orekatzen 1 da/du ad oreka sortu; orekan jarri.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 (era burutua izen gisa)
orekatzaile orekatzaile izond orekatzen duena.
orekatze orekatze iz oreka sortzea; orekan jartzea.
oren oren 1 iz ordua¸ egunaren zatia; zati horren denbora-hedadura.
  2 (zerbaiten unea adierazteko)
  3 eguneko une jakina, bereziki zerbait egiten edo gertatzen denekoa; garaia, unea.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 erlojua.
  6 orenean oren batean. ik orduan 3.
  7 oren erdi (orobat orenerdi g.er.)
  8 oren laurden
  9 orenez oren orduz ordu.
orenerdi orenerdi ik oren 7.
orentegi orentegi
orentsu orentsu iz ordua gutxi gerabehera.
orentto orentto iz adkor orena.
Orentzero Orentzero ik Olentzero.
orepilota orepilota ik ore 4.
oreretar oreretar izlag/iz errenteriarra.
oretsu oretsu 1 iz orearen trinkotasuna duena.
  2 ahoaz edo mihiaz mintzatuz, listu likatsuz betea.
oretu oretu, ore(tu), oretzen 1 du ad gai xehetu baten eta uraren nahastura mugitu eta sakatu, ore bihurtu arte.
  2 irud/hed
  3 da/du ad orearen trinkotasuna hartu edo eman.
  4 (era burutua izenondo gisa)
orezta orezta ( orobat orizta ) 1 iz larruazalean eratzen den orban ilun biribila. ik orin.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan)
oreztadun oreztadun izond oreztak dituena. ik oreztatsu; orindun.
oreztatsu oreztatsu izond oreztaz betea. ik oreztadun.
orfebre orfebre iz urregilea, zilargilea.
orfeoi orfeoi iz abesbatza.
orfeonista orfeonista iz orfeoi bateko abeslaria.
orfiko orfiko 1 izond/iz Orfeok sortu omen zuen greziar erlijioari dagokiona.
  · 2 iz erlijio horren jarraitzalea.
orga orga 1 iz bi edo lau gurpileko ibilgailua, zamak eramateko erabiltzen dena eta zaldiek, idiek edo kidekoek higiarazten dutena. ik gurdi.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (neurri gisa) ik orgatara.
  7 gurdia.
  8 esku orga ik eskorga.
  9 orga bide ik orgabide.
  10 orga-joko orga bat jiraraziz egiten den herri kirola.
orgabide orgabide (orobat orge-bide; Hiztegi Batuan orgabide agertzen da) iz orgak ibiltzen diren bidea. ik gurdibide.
orgadun orgadun iz orga duena.
organdi organdi iz kotoizko ehuna, zuria, arina eta gardena, almodoiaz zurruntzen dena.
organigrama organigrama iz erakunde edo enpresa baten egituraren adierazpen grafikoa, funtzioen eta horiek betetzen dituzten pertsonen arteko harreman eta hierarkiaren berri ematen duena.
organiko organiko 1 izond organismoei dagokiena.
  2 organoei dagokiena. ik organo 2.
  3 gaiez mintzatuz, izaki bizien osagai dena.
  4 hed
  5 (izen gisa)
  6 elkarren artean koordinatu edo ordenaturiko zatiek osatua.
  7 ez-organiko izond organikoa ez dena.
organikoki organikoki adlag era organikoan.
organikotasun organikotasun iz organikoa denaren nolakotasuna.
organikotu organikotu, organiko(tu), organikotzen da/du ad organiko bihurtu.
organikotze organikotze iz organiko bihurtzea.
organismo organismo 1 iz izaki bizia, animalietariko nahiz landareetarikoa, banakakotzat hartua; hori osatzen duten organoen multzoa.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 giza gorputza.
  7 egiteko jakin bat duen erakundea, oro har, erakunde nagusiago baten zatia edo atala dena. ik organo 5.
organista organista 1 iz organo-jotzailea.
  2 (hitz elkartuetan)
organistatza organistatza iz organista kargua.
organizatibo organizatibo izond organizazioarena, organizazioari dagokiona.
organizatu organizatu, organiza, organizatzen 1 da/du ad antolatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
organizatzaile organizatzaile izond organizatzen duena.
organizazino organizazino ik organizazio.
organizazio organizazio (orobat organizazino g.er.) 1 iz erakundea.
  2 antolakuntza.
organizismo organizismo iz mundua organismo bizi baten kidekotzat hartzen duen filosofia-doktrina.
organizista organizista izond organizismoarena, organizismoari dagokiona.
organo organo1 (orobat organu g.er.; Hiztegi Batuan organo agertzen da) 1 iz organismo bizi baten zatia, betekizun jakin bat duena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 erakunde baten zatia edo atala, betekizun jakin bat duena. ik organismo 7.
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 alderdi politiko edo kideko baten agerkaria.
organo organo2 (orobat organu g.er.; Hiztegi Batuan organo agertzen da) 1 iz haize musika-tresna handia, hauspo bidez bultzaturiko haizeak soinua eginarazten dien hodiez osatua eta klabier bat edo gehiagoren bidez jotzen dena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 organo-jole ( orobat organojole , organu joile organujole , eta organojoile g.er.; Hiztegi Batuan organo-jotzaile agertzen da) iz organo-jotzailea.
  6 organo-joletza (corpusean organojoletza soilik)
  7 organo-jotzaile iz organoa jotzen duen musikaria.
organofosfato organofosfato iz fosfato organikoa.
organogile organogile (corpusean organo-egile soilik; Hizegi Batuan organogile agertzen da) iz
organojoile organojoile ik organo 5.
organojole organojole ik organo 5.
organojoletza organojoletza ik organo 6.
organoklorato organoklorato iz klorato organikoa.
organoleptiko organoleptiko izond zentzumenen bidez hautematen dena.
organon organon iz
organotxo organotxo iz piano txiki baten itxurako musika-tresna, biradera bati eragitean metal xafla batzuen bitartez soinu egiten duena. ik organoxka.
organoxka organoxka iz piano txiki baten itxurako musika-tresna, biradera bati eragitean metal xafla batzuen bitartez soinu egiten duena. ik organotxo.
organu organu ik organo1 eta organo2.
organujole organujole ik organo 5.
orgari orgari iz orga-gidaria. ik orgazain.
orgasmarazi orgasmarazi (corpusean orgasmatuarazi soilik), orgasmaraz, orgasmarazten du ad orgasmora iritsarazi.
orgasmatiko orgasmatiko izond orgasmikoa.
orgasmatuarazi orgasmatuarazi ik orgasmarazi.
orgasmiko orgasmiko 1 iz orgasmoarena, orgasmoari dagokiona.
  2 irud/hed
orgasmo orgasmo 1 iz sexu plazerraren bururatze unea, gizonagan hazi isurtzeaz bat gertatzen den.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irud/hed
orgatara orgatara iz orga baten edukia. ik orga 6. · irud/hed
orgataraka orgataraka (orobat orgatraka g.er.) 1 adlag orga beteka.
  2 irud/hed kopuru handian.
orgategi orgategi iz orgak gordetzeko lekua.
orgatila orgatila iz eskorga. ik orgatxo.
  2 (izenlagunekin)
orgatraka orgatraka ik orgataraka.
orgatto orgatto iz orgatxoa.
orgatxo orgatxo 1 iz orga txikia.
  2 (hitz elkartuetan)
orgaxka orgaxka iz orgatxoa.
orgazain orgazain iz orga-gidaria.
orgia orgia 1 iz janean, edanean eta bereziki sexu harremanetan gehiegikeriak egiten diren jaia.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
orgina orgina 1iz ipar organoa, musika-tresna.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 orgina-joile (orobat orginajoile g.er. eta orgin joile g.er.) iz organo-jotzailea.
orginajoile orginajoile ik orgina 3.
orgulu orgulu ik urguilu.
orhitzapen orhitzapen ik oroitzapen.
orhoitarazi orhoitarazi ik oroitarazi.
orhoitu orhoitu ik oroitu.
orhoitzapen orhoitzapen ik oroitzapen.
orientabide orientabide iz bidea aurkitzeko edo jokabidea erakusteko argibidea.
  2 norabidea.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 joera.
orientagarri orientagarri izond orientabide gisa balio duena.
oriental oriental izond ekialdekoa, ekialdeari dagokiona; ekialdeko herrialdetakoa edo haiei dagokiena.
orientalismo orientalismo iz ekialdeko herrialdeetako gauzekiko joera edo zaletasuna.
orientalista orientalista iz ekialdeko kultura edo hizkuntzak aztertzen dituen pertsona.
orientalizatu orientalizatu izond ekialdeko herrialdeetako kultura edo ikusmoldeetara makurtua.
orientatu orientatu, orienta, orientatzen 1 da ad norabide jakin bat izan; puntu kardinelei buruz kokatu; ik norabidetu.
  2 irud/hed
  3 norabide jakin bat hartu.
  · 4 du ad norabideratu, zuzendu.
orientatzaile orientatzaile iz orientabide pedagogiko edo profesionalean aholkatzen duen pertsona.
orientazino orientazino ik orientazio.
orientazio orientazio (orobat orientazino g.er.) 1 iz norabide jakin bat izatea; puntu kardinelei buruz kokatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 norabidea; joera.
  4 (hitz elkartuetan)
  5 orientabidea.
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
oriente oriente iz ekialdea.
origami origami iz paper orriak tolestatuz gauzakiak egiteko teknika; teknika hori baliatuz egiten den gauzakia.
original original ( orobat orijinal Hiztegi Batuan original agertzen da) 1 izond kopia edo imitazioa ez dena, berritsunagatik nabarmentzen dena.
  2 (pertsonei buruz)
  · 3 izond/iz jatorrizkoa.
originalki originalki (corpusean orijinalki soilik) adlag modu originalean.
originaltasun originaltasun ( orobat orijinaltasun Hiztegi Batuan original agertzen da) 1 iz originala denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
orijinal orijinal ik original.
orijinalki orijinalki ik originalki.
orijinaltasun orijinaltasun ik originaltasun.
orin orin 1 iz larruazalean eratzen den orban ilun biribila. ik orezta.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
orinal orinal iz pixontxia.
orindun orindun izond orinak dituena. ik oreztadun.
oriotar oriotar izlag/iz Oriokoa, Orioari dagokiona; Orioko biztanlea.
oritarazi oritarazi ik oroitarazi.
oritzapen oritzapen ik oroitzapen.
orixezale orixezale izond Orixe euskal idazlearen zalea dena.
orizta orizta ik orezta.
orka orka iz ezpalarta.
orkatila orkatila (orobat orkatil g.er., txorkatila g.er. eta txonkatila g.er.) 1 iz zangoak eta oinak bat egiten duten tokian alde bietara nabarmentzen den irtengunea.
  2 (aditzaren objektu gisa)
  3 (hitz elkartuetan)
orkatx orkatx1 ik orkatz.
orkatx orkatx2 iz
orkatz orkatz (orobat orkatx g.er.) iz oreinaren familiako ugaztun hausnarkaria, ahuntza baino zerbait handiagoa, ile-gorrixka eta adar-txikia (Capreolus capreolus). ik basahuntz.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
orkesta orkesta ik orkestra.
orkestazio orkestazio ik orkestrazio.
orkestina orkestina iz musika talde ez oso handia, dantza musika jotzen duena. ik jazban.
orkestra orkestra (orobat orkesta g.er. eta orkeztra g.er.) 1 iz zuzendari baten gidaritza pean jotzen duten musikarien taldea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik orkestral.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 greziar eta erromatar teatroetan, eszenatokiaren aurreko zirkulu erdiko eremua.
orkestral orkestral 1 izond orkestrarena, orkestrari dagokiona. ik orkestra 3.
  2 (izen gisa) oskestrarako musika-lana.
orkestratu orkestratu, orkestra(tu), orkestratzen 1 du ad orkestrarako egokitu.
  2 irud/hed
orkestratxo orkestratxo iz oskestra txikia. ik orkestina.
orkestratzaile orkestratzaile iz orkestrazio lanak egiten dituen musikaria.
orkestratze orkestratze iz orkestrarako egokitzea.
orkestrazio orkestrazio 1 iz orkestratzea.
  2 (hitz elkartuetan)
orkeztra orkeztra ik orkestra.
orki orki
  1 orki-lili
orkidea orkidea (orobat orkideo g.er.) 1 iz Orchidaceae familiako belar landarea, mordotan biltzen diren lore ikusgarriak ematen dituena; landaren horren lorea.
  2 (hitz elkartuetan)
orkideo orkideo ik orkidea.
orko orko iz J. R. R. Tolkien-en obretan, gizakiaren antzeko izakia, mustro itxurakoa.
orkoi orkoi 1 iz oin itxurako pieza, oinetakoak egiteko erabiltzen dena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (esapideetan)
orkoiendar orkoiendar izlag/iz Orkoiengoa, Orkoieni dagokiona; Orkoiengo biztanlea
orkotar orkotar izlag orkoena, orkoei dagokiena.
orkume orkume iz txakurkumea.
orla orla 1 iz zerbaiten inguruan ezartzen den zerrenda apaingarria.
  2 lauki orladuna, urte berean bukatu duten ikasle eta irakasleen argazkiak biltzen dituena.
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan)
orladun orladun izond orla duena. ik orlatu.
orlatu orlatu izond orlaz apaindua. ik orladun.
orlegi orlegi 1 izond berdea.
  2 (izen gisa)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 argi orlegi onarpena.
orma orma1 iz moldea.
orma orma2 ik horma1.
orma orma3 ik horma2.
ormaiztegiar ormaiztegiar izond/iz Ormaiztegikoa, Ormaiztegiri dagokiona; Ormaiztegiko biztanlea.
ormatu ormatu ik hormatu.
ornamendu ornamendu ik ornamentu.
ornamentazio ornamentazio iz apaintzea; apaindura. ik ornamentu.
ornamentu ornamentu (orobat ornamendu g.er.) 1 iz apaindura, apaingarria.
  2 (hitz elkartuetan)
ornatu ornatu, orna, ornatzen du ad apaindu, edertu.
ornitologia ornitologia 1 iz zoologiaren atala, hegaztiak aztertzen dituena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik ornitologiko.
ornitologiko ornitologiko izond ornitologiarena, ornitologiari dagokiona. ik ornitologia 2.
ornitologo ornitologo iz ornitologian aditua den pertsona.
ornitorrinko ornitorrinko iz Australiako ugaztun errulea, ur-lehortarra, mokoa gogorra eta hankak igeri egiteko prestatuak dituena (Ornithorhyncus anatinus).
ornitu ornitu ik hornitu.
orno orno 1 iz bizkarrezurra osatzen duten hezurretako bakoitza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ornoarte ornoarte iz ornoen arteko bitartea.
ornodun ornodun 1 izond ornoak dituena, hezurtzaz hornitua.
  2 iz animaliez mintzatuz, haien sailkapeneko adar nagusia, bizkarrezurra duten mota guztiek osatua. ik ornogabe.
ornogabe ornogabe iz animaliez mintzatuz, haien sailkapeneko adar nagusia, bizkarrezurrik ez duten mota guztiek osatua. ik ornodun 2.
oro oro zenbtz 1 dagokion izen sintagmak aipatzen duenaren osotasunari dagokiola adierazteko erabiltzen den zenbatzailea, forma mugaturik ezin hartu duena. ik guzti; dena. (izen sintagma soilari dagokiola, sintagma horren eskuinean).
  2 (erlatibozko esaldi bati dagokiola, haren eskuinean).
  3 (-ko atzizkiaren eskuinean)
  4 (dagokion izen sintagmak artikulu pluralaren marka hartzen duela, oro soila haren eskuinean).
  5 (oro soila erakusle pluralaren eskuinean).
  6 (bestelakoetan).
  7 orotara adlag guztira.
  8 oro har (orobat orohar g.er.)
  9 ororen buruan azken batean.
  10 ororen gainetik oroz gain.
  11 oroz gain (orobat orozgain g.er.) ik gorago 10; ik beherago 13.
  12 oroz gaineko (orobat orozgaineko g.er.) izlag
  13 oroz gainetik oroz gain.
oroahaldun oroahaldun izond ahalguztiduna.
oroahaltsu oroahaltsu izond ahalguztiduna.
oroaskidun oroaskidun izond
orobat orobat adlag era berean, berdin. ik halaber.
orobatsu orobatsu adlag gutxi gorabehera orobat.
orobeherazale orobeherazale izond
orobereganatzaile orobereganatzaile izond oro bereganatzen duena.
orobetegin orobetegin izond
orobiltzaile orobiltzaile izond oro biltzen duena.
oroegile oroegile izond oro egiten duena.
oroerreal oroerreal izond
orogenia orogenia iz geologiaren atala, mendien sortzea aztertzen duena; eskualde bateko mendien multzoa.
orogeniko orogeniko izond orogeniarena, orogeniari dagokiona.
orografia orografia 1 iz gerografia fisikoaren atala, lurrazalaren erliebea aztertzen duena; eskualde bateko mendien multzoa.
  2 irud/hed
orografiko orografiko izond orografiarena, orografiari dagokiona.
orohar orohar ik oro 8.
orohartzaile orohartzaile izond oro hartzen duena.
orohartze orohartze iz guztia hartzea.
oroi oroi (Hiztegi Batuak oroipen eta oroitzapen hobesten ditu) 1 iz oroipena, oroitzapena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 oroi izan da ad oroitu. ik oroit1.
  4 oroi-min ik oroimin.
  5 oroi-mingarri izond
oroiberritu oroiberritu, oroiberri(tu), oroiberritzen du ad oroitzapena berritu.
oroibide oroibide iz oroitzeko bidea.
oroigabe oroigabe adlag oroitzapenik gabe.
oroigai oroigai izond oroitzeko gaia.
oroigailu oroigailu (orobat oroikailua) 1 iz oroigarria.
  2 (izenondo gisa)
  3 oroimena.
oroigarri oroigarri (orobat orroigarri g.er. eta orroitgarri g.er.) 1 iz zerbait oroitarazten duen gauzakia edo zera; iraganeko zerbait gogoratzeko gordetzen den gauzakia; gertari gogoangarri baten oroitzapenetan egiten den gauzakia. ik souvenir; gomutagarri.
  2 irud/hed
  3 (hitz soila -en atzizkiaren eskuinean)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagarri gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagarri gisa)
  6 izond gogoangarria; oroigarrizkoa.
  7 oroigarrizko izlag ik oroitzapen 7.
oroigarritxo oroigarritxo iz oroigarri xumea.
oroigune oroigune (orobat oroitgune g.er.) iz zerbaiten oroitzapenezko gunea. ik oroileku.
oroikailu oroikailu ik oroigailu.
oroikatu oroikatu, oroika, oroikatzen du ad oroitarazi.
oroikur oroikur iz ikur oroigarria.
oroikusle oroikusle 1 izond guztia ikusten duena.
  2 (izen gisa)
oroileku oroileku (orobat oroit-leku) iz oroigarri bat dagoen lekua. ik oroigune.
oroiliburu oroiliburu (corpusean oroitliburu eta oroit-liburu soilik) iz oroitzapenak biltzen dituen liburua.
oroilore oroilore iz belar landarea, leku hezeetan hazten dena, loreak urdinak eta hostoak latzak dituena (Myosotis sp.).
oroimen oroimen (orobat oroitmen g.er. orroimen g.er. eta orroitmen g.er.) 1 iz ikusi, entzun, ikasi edo sentitu diren zerak gogoan gordetzeko eta gogoratzeko ahalmena; gogoa, iraganeko oroitzapenen gordelekutzat hartua.
  2 (erkaketa edo metaforetan)
  3 (leku atzikikiekin)
  4 (izenondo eta izenlagunekin)
  5 (izenondoekin irud/hed)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 oroipena, oroitzapena.
oroimendun oroimendun izond/izlag oroimena duena.
oroimeneratu oroimeneratu, oroimenera(tu), oroimeneratzen da/du ad oroimenera etorri edo ekarri.
oroimengabe oroimengabe izond oroimenik ez duena.
oroimentsu oroimentsu izond oroimen handikoa.
oroimin oroimin (orobat oroit-min g.er.) iz nostalgia. ik iragan2 6.
oroimindu oroimindu izond oroimina duena.
oroipen oroipen 1 iz oroitzea; oroitzen den gauza. ik oroitzapen; oroitza.
  2 (hitz elkartuetan)
oroirensle oroirensle izond guztia irensten duena.
oroit oroit1 (orobat orroit )
  1 oroit izan da ad oroitu. ik oroi 3.
  2 (esaldi konpletiboekin)
  3 (osagaia –z atzikiarekin)
  · 4 du ad
  5 (bestelakoak, izen gisa)
  6 oroitean adlag oroitzapenean.
oroit oroit2 ik oroitu.
oroitaldi oroitaldi iz zerbait oroitzen den aldia. ik oroitzaldi.
oroitarazi oroitarazi (orobat orhoitarazi g.er., orroitarazi g.er., oroiterazi g.er., oroiztarazi g.er. eta oritarazi g.er.), oroitaraz, oroitarazten 1 du ad oroitzera behartu.
  2 (dio saileko adizkiekin)
oroitarazle oroitarazle izond oroitarazten duena.
oroitarazpen oroitarazpen iz oroitaraztea.
oroitarazte oroitarazte iz oroitzera behartzea.
oroitarri oroitarri (orobat orroitarri g.er. eta orroitharri g.er.) 1 iz pertsona edo gertaera gogoangarri baten oroigarri, egiten den arkitektura edo eskultura lana. ik monumentu.
  2 harrian irarritako idazkuna, oroigarri gisa jartzen dena.
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
oroitaztarna oroitaztarna iz aztarna oroigarria.
oroitean oroitean ik oroit1 6.
oroiterazi oroiterazi ik oroitarazi.
oroiteza oroiteza (mugatua) iz oroitzapenik eza.
oroitgarri oroitgarri ik oroigarri.
oroitgune oroitgune ik oroigune.
oroit-harri oroit-harri ik oroitarri.
oroitidazki oroitidazki (orobat oroit idazki) iz txosten idatzia; bereziki, erakunde edo elkarte batek eginiko lanez urtero egiten duen idazkia.
oroititz oroititz (orobat oroit-hitz) iz pl oroigarrizko hitzak.
oroit-leku oroit-leku ik oroileku.
oroitliburu oroitliburu, oroi-liburu ik oroiliburu.
oroitmen oroitmen ik oroimen.
oroit-min oroit-min ik oroimin.
oroitu oroitu (orobat orhoitu g.er. eta orroitu g.er.), oroit, oroitzen 1 da ad gogora etorri.
  2 (esaldi konpletiboekin)
  3 (osagaia –z atzizkiarekin)
  3 zait ad
  4 du ad gogora ekarri.
  5 (aditz laguntzailerik gabe)
  6 (era burutua izenondo gisa)
  7 oroitzearren adlag oroitzeko.
oroitza oroitza 1 iz oroitzapena. ik oroipen.
  2 (hitz elkartuetan)
oroitzaldi oroitzaldi iz zenbait oroitzen den denbora. ik oroitaldi.
oroitzapen oroitzapen ( orobat orhoitzapen g.er., orroitzapen g.er., oritzapen g.er. eta orhitzapen g.er.) 1 iz oroitzea; gogoan gordetzen den eta gogora datorren iraganeko irudia. ik oroipen; oroitza; memoria 2.
  2 (-en eta -ko atzizkien eskuinean)
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 oroitzapenezko izlag ik oroigarrizko.
oroitzapentxo oroitzapentxo (corpusean orroitapentxo soilik) iz adkor oroitzapena.
oroitzarre oroitzarre iz oroitzapena.
oroitze oroitze 1 iz gogora etortzea, gogora ekartzea.
  2 (hitz elkartuetan)
oroiztarazi oroiztarazi ik oroitarazi.
orojabe orojabe adlag guztiaren jabe delarik.
orojakile orojakile 1 izond guztia dakiena. ik orojakitun.
  2 (hitz elkartuetan)
orojakin orojakin izond orojakilea.
orojakintasun orojakintasun iz orojakina denaren nolakotasuna.
orojakitun orojakitun (orobat oro jakitun) izond orojakilea.
orojale orojale izond animaliez mintzatuz, zernahi gai organikoz elikatzen dena.
orokar orokar ik orokor.
orokartze orokartze ik orokortze.
orokor orokor 1 iz kasu edo banako gehienei dagokiena; zerbait bere osotasunean, xehetasunak alde batera utzirik, hartzen duena. ik orotariko; jeneral1.
  2 multzo bateko banako guztiei dagokiena edo guztiak biltzen dituena.
  3 erakunde, zerbitzu baten osotasuna hartzen duena.
  4 erakunde, organismo edo sail bateko kargu gorena duena.
  5 orokorrean adlag ik jeneral2 2.
orokorkeria orokorkeria iz zehaztu gabeko ideia edo jarduna, gaitzesgarritzat hartua. ik orokortasun.
orokorki orokorki adlag era orokorrean. ik jeneral2 2.
orokorpen orokorpen iz orokortzea.
orokorragotu orokorragotu, orokorrago(tu), orokorragotzen du ad orokorrago bihurtu.
orokortasun orokortasun iz zehaztu gabeko ideia edo jarduna. ik orokorkeria.
  2 orokorra denaren nolakotasuna.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
orokortu orokortu, orokor(tu), orokortzen 1 du ad orokor bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
orokortzaile orokortzaile izond orokortzen duena.
orokortze orokortze 1 iz orokor bihurtzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
orokunde orokunde iz kinkuagesimako osteguna.
orologo orologo iz
oronoztar oronoztar izlag/iz Oronozkoa, Oronozi dagokiona; Oronozko biztanlea.
oropel oropel iz letoizko xafla mehe-mehea, urrea imitatzen duena.
  2 baliotsua itxuraz soilik dena.
oropresente oropresente izond toki guztietan aldi berean dagoena.
oropresentzia oropresentzia iz toki guztietan aldi berean egoteko gaitasuna.
orotara orotara ik oro 7.
orotariko orotariko 1 izlag mota guztietako edo ia guztietako zerak biltzen dituena. ik orokor; askotariko.
  2 (izenondo gisa)
orotasun orotasun iz
oroxurgatzaile oroxurgatzaile izond guztia xurgatzen duena.
orozgain orozgain ik oro 11.
orozgaineko orozgaineko ik oro 12.
orozkoar orozkoar izlag/iz Orozkokoa, Orozkori dagokiona; Orozkoko biztaanlea.
orpazurda orpazurda iz Akilesen orpoa.
orpo orpo 1 iz giza oinaren atzeko zatia, orkatilaren azpikoa. ik aztal.
  2 hed
  3 oinetakoetan eta kidekoetan, orpoa estaltzen duen zatia.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 zuhaitzaren enborrak sustraiekin bat egiten duen aldea.
  8 irud/hed
  9 ateak-eta finkatzen diren euskarria, erroa.
  10 Akilesen orpo zango-mamia eta orpoa lotzen dituen zurda.
  11 orpo gain pl
  12 -en orpotik -en atzetik.
  13 orpoz orpo adlag hurbil-hurbildik, ondo-ondotik.
orpoalde orpoalde iz oinetako edo kideko baten orpoaren aldea.
orpogorri orpogorri iz umegorria.
orpokatu orpokatu, orpoka, orpokatzen du ad ezproiez eragin.
orpokatzaile orpokatzaile izond orpokatzen duena.
orpotu orpotu, orpo(tu), orpotzen du ad errotu.
orrantza orrantza ik orantza.
orratz orratz 1 iz altzairuzko ziri moduko atal mehe-mehea, mutur batean punta zorrotza eta bestean haria sartzeko begia duena, josteko edo ehuntzeko erabiltzen dena. ik jostorratz.
  2 iskilinba.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 metalezko ziria, mutur bat puntaduna edo zorrotza duena, hainbat erabilera dituena. (puntu egiteko)
  5 (apaingarria)
  6 (medikuntzan erabiltzen dena)
  7 (erlojuarenak)
  8 (neurgailuean eta kidekoetan)
  9 (trenbideetan)
  10 (disko biragailu eta kidekoetan)
  11 irud/hed
  12 pinuaren familiako zuhaitzen hosto estu, luze eta puntaduna.
  13 iparrorratza.
  14 buru orratz ik buru.
  15 etxe orratz ik etxe.
  16 gari-orratz ik gari 15.
  17 haize-orratz kanpandorreetan-eta kokaturik, haizearen norabidea adierazten duen tresna, metalezko atal birakor batek osatua.
  18 ipar orratz ik iparrorratz.
  19 kate-orratz ik kateorratz.
  20 orratz-buru
  21 orratz harri iman harria.
  22 orratz zain ik orratzain.
  23 orratzetik hari1 adlag ipar buru batetik bestera. ik beherago 25.
  24 orratzetik hari2 adlag ipar gai batetik bestera igaroz.
  25 orratzetik harira ipar orratzetik hari, buru batetik bestera. ik gorago 23.
  26 paparreko orratz ik orratz 11.
  27 sorgin orratz ik sorgin.
  28 tximist orratz ik tximistorratz.
orratzain orratzain (corpusean orratz-zain soilik; Hiztegi Batuan orratzain agertzen da) iz
orratzantzeko orratzantzeko izlag orratzaren antzekoa.
orratzontzi orratzontzi (orobat orratz ontzi; Hiztegi Batuan orratzontzi agertzen da) iz orrantzentzako ontzia.
orraxtatu orraxtatu, orraxta, orraxtatzen da/du ad adkor orraztatu.
orraze orraze ik orrazi.
orrazi orrazi (orobat orraze g.er.) 1 iz elkarren ondoko hortz mehez osaturiko tresna, ileak bereizteko eta apaintzeko erabiltzen dena.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
orrazkera orrazkera iz orrazteko era, ile apainduen itxura.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
orrazketa orrazketa iz orraztea. ik orraztaldi.
  2 eremu bat xehe-xehe arakatzea.
  3 idazlan bati buruz mintzatuz, zuzentzea, azken ikutuak ematea.
orraztaldi orraztaldi iz zerbait orrazten den aldia. ik orrazketa.
orraztatu orraztatu, orrazta, orraztatzen 1 da/du ad ipar orraztu.
  2 irud/hed
  3 idazlan bati buruz mintzatuz, zuzendu, azken ikutuak eman. ik orraztu 5.
orraztatzaile orraztatzaile iz testuen zuzentze eta azken ukituak emate lanak egiten duen pertsona.
orraztatze orraztatze iz orraztea.
orrazte orrazte iz testuen zuzentze eta azken ukituak emate lana.
orraztu orraztu, orraz, orrazten 1 da/du ad orraziaren edo kideko baten bidez bereizi, leundu edo apaindu. ik orraztatu.
  2 (ile edo kideko bat osagai zuzena dela)
  3 (adizlagunekin)
  4 irud/hed
  5 idazlan bati buruz mintzatuz, zuzendu, azken ukituak eman.
  6 (era burutua izenondo gisa)
  7 (era burutua izen gisa)
  8 orraztearren adlag orrazteko.
orre orre ik ore.
orri orri 1 iz lauki formako paper zatia. ik paper; ik beherago 6.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 orrialdea.
  7 ate eta kidekoetan, hutsunea irekitzen eta ixten duen zatia edo zatietako bakoitza.
  8 hostoa.
  8a baldintza-orri ik baldintza.
  9 bide orri ik beherago 10.
  10 ibilbide orri ik gorago 9.
  11 orri laurden (orobat orrilaurden g.er.) iz ohiko orriaren laurdenaren tamaina duen orria.
  12 orri-pasa adlag orriak pasatzen. ik orripasa.
  13 orri-pasaka adlag orriak pasatzen.
  14 orri-pasan adlag orriak pasatzen.
  15 web orri ik web.
orrialde orrialde 1 iz orri baten, eta batez ere liburu baten orrien aldeetako bakoitza; orrialde batean idatziriko testua. ik plama.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 web orrialde ik web.
orrialdeka orrialdeka adlag orrialdez orrialde.
orrialdeņo orrialdeño iz adkor orrialdea.
orrialdero orrialdero adlag orrialde guztietan.
orribiko orribiko iz bi orriko gauza.
orridun orridun 1 izond orriak dituena.
  · 2 izlag hostoduna.
orrika orrika ik kurrika.
orrikara orrikara 1 iz lertxuna, makalaren antzeko zuhaitz azal-leuna.
  2
orrikatu orrikatu, orrika, orrikatzen du ad orri-pasa aritu. ik orripasakatu.
orril orril iz apirila.
orrilaurden orrilaurden ik orri 11.
orripasa orripasa iz orriak pasatzea. ik orri 12.
orripasakatu orripasakatu, orripasaka, orripasakatzen du ad orri-pasa aritu. ik orrikatu; orrizkatu; orriztatu.
orriratu orriratu, orrira(tu), orritatzen du ad orrira ekarri.
orriska orriska ik orrixka.
orrits orrits iz otordu ona. ik oturuntza.
orritsu orritsu izond orri ugari duena. ik hostotsu.
orritxo orritxo 1 iz orri txikia. ik orrixka.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 hostotxoa.
orritzar orritzar iz tamaina handiko orria.
orrixka orrixka (orobat orriska) iz orri txikia. ik orritxo.
orrizkatu orrizkatu, orrizka, orrizkatzen du ad orri-pasa aritu. ik orripasakatu.
orriztatu orriztatu, orrizta, orriztatzen du ad orri-pasa aritu. ik orripasakatu.
orro orro (orobat orroa g.er., orroe g.er. eta orru g.er.) 1 iz lehoiaren eta beste zenbait basapiztiren oihu ozena. ik marraka; makakorro.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (adizlagun balioko esapideetan)
  6 orroz adlag orro eginez.
  7 orro batean adlag orro eginez.
  7 orro egile izond
  8 orro egin
orroa orroa ik orro.
orroaka orroaka ik orroka.
orroatu orroatu, orroa(tu), orroatzen da ad orro egin.
orroe orroe ik orro.
orroeka orroeka ik orroka.
orroigarri orroigarri ik oroigarri.
orroimen orroimen ik oroimen.
orroit orroit ik oroit.
orroitarazi orroitarazi ik oroitarazi.
orroitarri orroitarri ik orroitarri.
orroitgarri orroitgarri ik oroigarri.
orroitharri orroitharri ik oroitarri.
orroitmen orroitmen ik oroimen.
orroitu orroitu ik oroitu.
orroitzapen orroitzapen ik oroitzapen.
orroitzapentxo orroitzapentxo ik oroitzapentxo.
orroka orroka (orobat orroaka g.er., orroeka g.er. eta orruka g.er.) 1 adlag orro eginez.
orrokari orrokari izond orroka aritzen dena. ik orrolari.
orrolari orrolari izond orroka aritzen dena. ik orrokari.
orrona orrona 1 iz ipar erauntsia; ekaitza.
orru orru ik orro.
orruka orruka ik orroka.
orsai orsai iz jokoz kanpoko egoera. ik offside.
orthodoxa orthodoxa ik ortodoxo.
ortodokza ortodokza ik ortodoxo.
ortodokzo ortodokzo ik ortodoxo.
ortodontzia ortodontzia iz hortzeriako akatsak artatu eta zuzentzea.
  2 (hitz elkartuetan)
ortodoxia ortodoxia 1 iz eliza baten alderdi nagusiak egiazkotzat hartzen dituen doktrina eta iritzien multzoa.
  2 irud/hed
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan)
  5 eliza ortodoxoa.
ortodoxiazale ortodoxiazale izond ortodoxiaren zale dena.
ortodoxo ortodoxo (orobat orthodoxa g.er., ortodokza g.er. eta ortodokzo g.er.) 1 izond erlijio bateko dogmaren eta dotrinaren araberakoa. (pertsonez mintzatuz)
  2 (bestelakoez mintzatuz)
  3 zernahi alorretan ortodoxiarekin bat datorrena. (pertsonez mintzatuz)
  4 (bestelakoez mintzatuz)
  5 kristau elizez mintzatuz, XI. mendean Erromatik bereizi ziren Sortaldeko elizen doktrinakoa; eliza horiei dagokiena.
  6 (izen gisa)
  7 ez-ortodoxo
ortofonista ortofonista iz ahots eta ahoskatze akatsak artatzen dituen pertsona.
ortogenesia ortogenesia iz ontogenesia, ontogenia.
ortogonal ortogonal izond angelu zuzenari dagokiona.
  2 irud/hed
ortogonalitate ortogonalitate iz ortogonala denaren nolakotasuna.
ortogonalki ortogonalki iz angelu zuzena eratuz.
ortografia ortografia 1 iz hizkuntza bateko hitzak idazteko arauen multzoa; arau horien ezagutza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa; orobat ortografi) ik ortografiko.
ortografiko ortografiko izond ortografiari dagokiona. ik ortografia 3.
ortografikoki ortografikoki adlag ortografiaren aldetik.
ortopantomografia ortopantomografia iz irudi bakar batean masailezurrak eta hortzak irudikatzen dituen erradiografia.
ortopedia ortopedia 1 iz gorputzeko deformazioak gailuen bidez babesteko edo zuzentzeko teknika.
ortopediko ortopediko 1 iz ortopediarena, ortopediari dagokiona.
  2 irud/hed
ortorexia ortorexia iz elikadura-nahasmendua, norberak osasungarritzat jotzen dituen janariak baino ez jatean datzana.
ortoska ortoska (orobat ortotska) adlag ortots eginez, trumoika.
ortotipografia ortotipografia iz testu inprimatuak antolatzeko ortografia- eta tipografia-arauen multzoa.
ortotipografiko ortotipografiko izond ortotipografiarena, ortotipografiari dagokiona.
ortots ortots 1 iz ostotsa, trumoia.
  2 ortots egin · irud/hed
ortotsik ortotsik ik ortutsik.
ortotska ortotska ik ortoska.
ortotxik ortotxik ik ortutsik.
ortotzik ortotzik ik ortutsik.
ortoz ortoz izond oinutsa. ik ortuts.
ortozik ortozik adlag oinutsik. ik ortutsik.
ortu ortu 1 iz baratzea.
  2 (hitz elkartuetan)
ortuari ortuari 1 iz barazkia.
  2 (hitz elkartuetan)
ortuts ortuts izond oinutsa. ik ortoz.
ortutsik ortutsik (orobat ortotsik g.er., ortotxik g.er., ortotzik g.er. eta urtutsik g.er.; Hiztegi Batuan ortutsik agertzen da) adlag oinutsik. ik ortozik.
ortuzain ortuzain iz baratzezaina.
ortuzaintza ortuzaintza iz baratzezaintza.
ortuzale ortuzale izond/iz ortuaren zalea dena.
ortzadar ortzadar 1 iz ostadarra.
  2 irud/hed
  3 ortzadar amuarrain
ortzaize ortzaize iz ostertz, zerumuga (?).
ortzaizkara ortzaizkara adlag saiheska, soslaiz (?).
ortzaiztar ortzaiztar izlag/iz Ortzaizekoa, Ortzaizeri dagokiona; Ortzaizeko biztanlea.
ortzaiztarsa ortzaiztarsa izlag/iz (Euskaltzaindiaren gomendioetan baztertzen dira -sa atzizkia duen formak) emakumezko ortzaiztarra.
ortzantz ortzantz (orobat ortzanz g.er. eta orzantz g.er; Hiztegi Batuan ortzantz agertzen da) 1 iz trumoia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ortzanz ortzanz ik ortzantz.
ortzargi ortzargi izond irrikorra.
ortzarte ortzarte iz ostartea.
ortze ortze ik ortzi.
ortzegun ortzegun (orobat orzegun g.er.; Hiztegi Batuan ostegun hobesten da) 1 iz osteguna.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 Ortzegun Saindu (orobat ortzegun saindu) Ostegun Santua.
ortzemuga ortzemuga ik ortzimuga.
ortzenbor ortzenbor iz etxeorratza.
ortzi ortzi 1 iz zeruko sabaia, izarrartea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 ipar oinaztarria; trumoia; ekaitza.
  5 ortzi muga ik ortzimuga.
ortzialde ortzialde iz zerualdea.
ortzilare ortzilare ik ortzirale.
ortzimuga ortzimuga (orobat ortzi-muga eta ortzemuga) iz zerumuga.
  2 irud/hed
ortziral ortziral ik ortzirale.
ortzirale ortzirale (orobat ortzilare g.er. eta ortziral g.er.; Hiztegi Batuan ostiral hobesten da) 1 iz ostiralea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 Ortzirale Saindu (orobat ortzirale saindu) Ostiral Santua.
ortzitsu ortzitsu izond ipar ekaiztsua.
ortzitu ortzitu, ortzi(tu), ortzitzen du ad ekaitza egin.
orube orube 1 iz etxeak eraikitzeko moduko lur eremua.
  2 (izenondoekin)
  3 irud/hed
orubetxo orubetxo iz orube txikia.
orubezale orubezale iz orubeen zalea dena.
orujo orujo ik oruxo.
oruxo oruxo (orobat orujo) iz
orzaiztar orzaiztar izlag/iz Orzaizekoa, Orzaizi dagokiona; Orzaizeko biztanlea.
orzantz orzantz ik ortzantz.
orzegun orzegun ik ortzegun.
orzkarbi orzkarbi iz oskarbia.
osaba osaba (orobat oseba g.er. eta osoba g.er.) 1 iz aitaren edo amaren anaia; orobat, izebaren senarra.
  2 (izenondoekin)
  3 izeba-osaba pl izebak eta osabak. ik beherago 5.
  4 osaba-iloba pl osabak eta ilobak.
  5 osaba-izeba ( orobat osabaizeba g.er.) pl osabak eta izebak. ik gorago 3.
  6 osaba-izeko pl osaba-izebak
  7 osaba propio
osabaizeba osabaizeba ik osaba 5.
osabaorde osabaorde iz osabaren ordekoa.
osabatasun osabatasun iz osaba denaren nolakotasuna.
osabatxo osabatxo iz adkor osaba.
osabete osabete, osabete, osabetetzen du ad bete. ik asebete.
osabide osabide 1 iz sendabidea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 osatzeko bidea.
osadura osadura iz osatzea; osatzearen emaitza. ik osaera.
osaera osaera (orobat osakera g.er.) 1 iz osatzea; zerbait osatua dagoen era. ik osaketa.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
osaezin osaezin 1 izond ezin osatuzkoa.
  2 osaezineko izlag osaezina.
osaezintasun osaezintasun iz osaezina denaren nolakotasuna.
osagabe osagabe izond osaturik ez dagoena. ik osagabetu.
  2 (adizlagun gisa) osatu gabe.
osagabeki osagabeki adlag era osagabean.
osagabetasun osagabetasun iz osagabea denaren nolakotasuna.
osagabetu osagabetu izond osatu ez dena. ik osagabe.
osagai osagai 1 iz zerbait osatzen duten zati edo elementuetako bakoitza; produktu bat osatzen duten gaietako bakoitza. ik osagarri.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (izenondo gisa)
osagailu osagailu 1 iz osagaia, osagarria.
  2 (izenondo gisa)
osagarri osagarri (orobat osogarri g.er.) 1 iz zerbait osatzen duen gauza. ik osagai.
  2 (hitz soila -en atzizkiaren eskuinean)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 osagaia.
  · 5 izond zerbaitez mintzatuz, haren osagarri dena, hura osatzen duena.
  · 6 iz ipar osasuna.
  7 (izenondoekin)
  8 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
osagarrigintza osagarrigintza iz ipar osasungintza.
osagarritasun osagarritasun 1 iz osagarria denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 osagarritasunezko izond
osagile osagile 1 iz sendagilea.
  2 (hitz elkartuetan)
osakera osakera ik osaera.
osaketa osaketa 1 iz osatzea. ik osakuntza; osaera.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 osaera.
  4 sendaketa.
osakide osakide izond/iz osatze bateko kide dena.
osakuntza osakuntza iz osaketa.
osamaitu osamaitu, osamai, osamaitzen du ad
osarazi osarazi, osaraz, osarazten du ad osatzera behartu.
osasun osasun 1 iz eritasunik gabeko egoera. ik osagarri 6.
  2 (aditzaren objektu gisa)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 irud/hed
  5 (izen elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (izen elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  7 (izen elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 8 (interjekzio-edo gisa)
  9 osasuneko izond osasuntsua.
  10 osasun etxe
  11 osasun zentro ( Hiztegi Batuan osasun etxe agertzen da)
osasunbide osasunbide iz osasunerako bidea.
osasunburu osasunburu iz osasun zerbitzuetako burua.
osasundu osasundu, osasun(du), osasuntzen du ad osasuna eman.
osasundun osasundun izond/iz osasuna duena.
osasungabe osasungabe izond osasunik ez duena. · (adizlagun gisa)
osasungaitz osasungaitz izond osasungarria ez dena.
osasungarri osasungarri 1 izond osasunarentzat onuragarria dena. ik osasuntsu.
  2 (predikatu gisa)
osasungarritasun osasungarritasun 1 iz osasungarria denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
osasungintza osasungintza 1 iz osasun publikoaren zerbitzuen multzoa.
  2 (hitz elkartuetan)
osasungo osasungo iz osasun arloa.
osasuntsu osasuntsu 1 izond/iz osasunez betea dena. (izaki biziak)
  2 (bestelakoak)
  · 3 adlag osasun betean.
osatoki osatoki iz zerbait osatzeko tokia.
osatu osatu (orobat osotu g.er.), osa(tu), osatzen 1 du ad osotasun edo banako bat eratu.
  2 ik eratu.
  3 ik bete.
  4 (zerbaiti) osoa edo beteagoa izateko falta zaiona erantsi edo gehitu.
  5 sendatu.
  6 zikiratu, irendu.
  7 (era burutua izenondo gisa)
  8 osatuxe osatu samar.
  9 sendatu samar.
  10 osatzearren adlag osatzeko.
osatugabe osatugabe izond osatu gabe dagoena.
osatugabeki osatugabeki iz gauza osatugabea.
osatzaile osatzaile 1 izond osatzen duena.
  · 2 iz sendagilea.
osatze osatze 1 iz osotasun edo banako bat eratzea; (zerbaiti) osoa edo beteagoa izateko falta zaiona erantsi edo gehitzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 sendatzea.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
osatzealdi osatzealdi iz sendatzeko aldia.
osatzear osatzear 1 adlag osatzeko zorian.
  2 sendatzear.
osatzeke osatzeke adlag osatu gabe.
oscar oscar (orobat oskar g.er.) 1 iz Hollywoodeko Akademiak urtero ematen duen saria, estatuatxo urreztatu batean datzana.
  2 irud/hed
oscardun oscardun (corpusean oskardun soilik) iz oskarraz saritua.
osea osea adlag adkor hots, hau da. -
oseake oseake adlag adkor hots, hau da.
oseba oseba ik osaba.
osetiar osetiar izlag/iz Osetiakoa, Osetiari dagokiona; Osetiako hiritarra.
osimoron osimoron ik oximoron.
osin osin1 1 iz putzua.
  2 ibaietan edo itsasoan osatzen den sakonunea.
  3 leizea, amildegia.
  4 irud/hed
  5 aintzira, urmaela.
  6 osin zulo (orobat osinzulo)
osin osin2 1 iz asuna.
osinzulo osinzulo ik osin 6.
oskarbi oskarbi 1 adlag zeruaz mintzatuz, garbi, hodeirik gabe, batez ere gau, goizalde eta arratsean.
  2 (izenondo gisa)
  3 (izen gisa)
  4 irud/hed
oskarbitasun oskarbitasun iz oskarbi dagoenaren nolakotasuna.
oskarbitu oskarbitu, oskarbi(tu), oskarbitzen da/du ad zeruaz mintzatuz, garbitu, hodeiak desagertu.
  2 irud/hed
  3 (era burutuan iznongo gisa)
oskarbizale oskarbizale izond oskarbiaren zale dena.
oskardun oskardun ik oscardun.
oski oski 1 iz zapata. ik oinetako.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
oskigile oskigile (orobat oskile g.er.) iz zapatagilea.
oskigin oskigin iz oskigilea.
oskile oskile ik oskigile.
osko osko 1 iz erromatarren aurreko herri bateko kidea, Campaniako eskualdean kokatu zena.
  2 oskoera.
oskoera oskoera iz oskoek hitz egiten zuten hizkuntza italikoa.
oskoil oskoil ik oskol.
oskol oskol (orobat oskoil g.er.) 1 iz fruitu batzuen azal gogorra.
  2 animalia batzuen babesgarri gogorra, bizkarraldea estaltzen diena. ik maskor.
  3 arrautza baten babesbarri gogorra.
  4 (erkaketetan)
  5 (gai gisa)
  6 irud/hed
  7 (itsasontzia adierazteko)
  8 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  9 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
oskoldun oskoldun 1 izond oskola duena.
  2 irud/hed
  · 3 iz animalia artropodo errulea, gorputza bina luzakin dituzten segmentuez osatua duena, buru gainean bi antena dituena, zakatz bidez arnasa hartzen duena eta oskola duena. ik krustazeo.
  4 (hitz elkartuetan)
oskorri oskorri 1 iz zeru gorria.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
oskorritu oskorritu, oskorri(tu), oskorritzen da/du ad zeruaz eta kidekoez mintzatuz, gorritu.
oskurantismo oskurantismo ik obskurantismo.
osmaliar osmaliar ik osmanliar.
osmanliar osmanliar (orobat osmaliar) iz turkiarra, otomandarra.
osmosi osmosi 1 iz mintz erdi irazkor batek bereizten dituen bi disoluzioren arteko molekula higidura, kontzentrazioa berdintzeko joerak eragina.
  2 irud elkarrekiko eragina.
oso oso 1 izond zatirik edo osagairik falta ez zaiona; (zerbait) buru batetik bestera hartzen duena.
  2 (gauza abstraktuekin)
  3 irud/hed
  4 (izen gisa)
  5 (denbora tarteei buruz)
  6 zenbakiez mintzatuz, unitatea behin edo zenbait aldiz daukana.
  7 eritasunik, gaitzik, zauririk gabe.
  · 8 adlag maila goran, guztiz, erabat. (dagokion adizlagunaren edo adizlagun gisakoaren ezkerrean). ik osoki.
  8 (dagokion izenondoaren ezkerrean)
  9 (adizkia tartekaturik)
  10 (dagokion esaldiaren eskuinean)
  11 (izen eta izenondoaren multzoaren ezkerran)
  12 (izenaren eta izenondoaren artean)
  13 (aditz bati dagokiola) ik asko.
  14 ez-oso izond
  15 oso-oso1 adlag
  16 oso-oso2 izond
  17 oso-osoki ik osoki 4.
  18 oso-osoko ik osoko 4.
  19 oso-osorik ik osorik 5.
osoba osoba ik osaba.
osogarri osogarri ik osagarri.
osoka osoka (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa) adlag ipar
osoki osoki1 1 adlag erabat, guztiz. ik osorik; osoro; oso 8; osotara.
  2 (adizlagunekin)
  3 (izenondoekin)
  4 oso-osoki adlag
osoki osoki2 iz zer osoa.
osoko osoko 1 izlag osoa, erabatekoa; guztiari dagokiona; kide guztiak biltzen dituena.
  · 2 adlag osorako.
  3 ez-osoko izlag
  4 oso-osoko izlag
  5 osoko bilkura
  6 osoko zuzenketa
osorik osorik 1 adlag ezer falta ez zaiola, erabat.
  2 hautsi edo puskatu gabe.
  3 eritasunik, gaitzik edo zauririk gabe.
  4 onik eta osorik
  5 oso-osorik
osoro osoro adlag osoki. ik osotoro.
osotara osotara 1 adlag guztiz, erabat, zeharo. ik osoki.
  2 guztira, orotara.
  3 osotarako izlag
osotasun osotasun 1 iz osoa denaren nolakotasuna.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ez-osotasun iz
  6 osotasun-ez iz mug
osotoro osotoro adlag oroso, osoki.
osotu osotu ik osatu.
ospa ospa 1 interj norbaiti, alde egin dezala adierazteko, esaten zaion hitza. ik utikan; hanka.
  2 (adizlagun gisa)
  3 ospa egin alde egin.
ospagai ospagai iz ospatzeko gaia.
ospagarri ospagarri izond ospatua izatea merezi duena.
ospaketa ospaketa 1 iz ospatzea. ik ospakizun.
  2 (hitz elkartuetan)
ospakizun ospakizun 1 iz ospatzea; zerbait ospatzeko antolatzen den ekitaldia edo jaia. ik ospaketa; ospakuntza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ospakuntza ospakuntza 1 iz ospakizuna.
  2 (hitz elkartuetan)
ospaleku ospaleku iz zerbait ospatzen den lekua. ik ospatoki.
osparazi osparazi, osparaz, osparazten du ad ospatzera behartu.
ospatoki ospatoki iz zerbait ospatzen den lekua. ik ospaleku.
ospatsu ospatsu ik ospetsu.
ospatu ospatu, ospa, ospatzen 1 du ad gertaera edo egun jakin bat, jai edo ekitaldi bereziren batez gogoratu; gertaera jakin bat dela eta, jai edo ekitaldi bereziren bat egin.
  2 egin.
  3 eman.
  4 ospe eman, goraipatu.
ospatzaile ospatzaile izond/iz ospatzen duena.
ospatze ospatze iz gertaera edo egun jakin bat jai edo ekitaldi bereziren batez gogoratzea; gertaera jakin bat dela eta, jai edo ekitaldi bereziren bat egitea. ik ospakizun.
ospatzear ospatzear adlag ospatzeko zorian.
ospe ospe 1 iz norbaiti edo zerbaiti buruzko jendarteko iritzi aski hedatua; iritzi horren hedadura. ik fama; entzute; hots 8; omen2.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 aintza, ohorea.
  6 (izenondoekin)
  7 ospea izan du ad fama, entzutea izan.
ospealdi ospealdi iz ospe handiko aldia.
ospebide ospebide (orobat ospe-bide) iz ospea lortzeko bidea.
ospedun ospedun izond ospea duena.
ospegabe ospegabe izond osperik ez duena.
ospegabetu ospegabetu (orobat ospe-gabetu), ospegabe(tu), ospegabetzen 1 da/du ad ospea galdu; ospea kendu.
ospegose ospegose iz ospearen gose den pertsona.
ospeki ospeki adlag ospez.
ospeko ospeko 1 izlag ospea duena.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ospel ospel1 1 iz hotzak eraginda eskuetan edo oinetan gertatzen den handitu mingarria. ik azkordin.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
ospel ospel2 1 izond laiotza.
  2 irud/hed
ospelalde ospelalde iz alde ospela.
ospeldu ospeldu, ospel(du), ospeltzen du ad ospelez bete.
ospeldun ospeldun izlag ospelak dituena.
ospera ospera interj
ospetsu ospetsu (orobat ospatsu g.er.) 1 izond ospe handikoa. (pertsonak)
  · 2 (pertsonak, izen gisa)
  3 (gauzak)
  4 (izan eta kideko aditzekin)
  5 (adizlagun gisa)
  6 ospetsu egin
ospetsueri ospetsueri iz (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ospetsuki ospetsuki adlag ospez.
ospetxo ospetxo iz adkor ospea.
ospezale ospezale izond ospearen zalea dena.
ospil ospil iz harrapakina.
ospital ospital ik ospitale.
ospitale ospitale (orobat ospital g.er., hospitale g.er. eta hospital g.er.) 1 iz erietxea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 ospital etxe (orobat ospitaletxe)
  6 ospital ontzi ospitale bihurturiko itsasontzia.
ospitalealdi ospitalealdi iz ospitale batean eginiko egonaldia.
ospitaleratu ospitaleratu, ospitalera(tu), ospitaleratzen da/du ad ospitalera joan; ospitalera eraman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ospitaleratze ospitaleratze iz ospitalera joatea; ospitalera eramatea.
ospitalero ospitalero izond/iz Done Jakue bideko herrietan, erromesak hartzen dituena. ik ospitalezain.
ospitalertsa ospitalertsa (Euskaltzaindiaren gomendioetan baztertzen dira -sa atzizkia duen formak) iz andere ospitaleroa.
ospitaletxe ospitaletxe ik ospitale 5.
ospitalezain ospitalezain iz Done Jakue bideko ospitale bat zaintzen zuen pertsona.
ospitalitate ospitalitate iz abegi edo harrera ona.
ospitalizazio ospitalizazio (corpusean hospitalizazio soilik) iz ospitaleratzea.
ospizio ospizio ik hospizio.
ostadar ostadar iz zeruan, euria egitean edo egin ondoren eguzkiaren aurrez aurreko aldean gertatzen den uztai argitsua, zazpi kolorez osatua, eguzki-argia euri tantetan islatzen denean agertzen dena. ik ortzadar.
  2 (hitz elkartuetan)
ostaila ostaila iz zuhaitz eta landareen hostoen multzoa.
ostalari ostalari ( orobat ostaleri g.er.) 1 iz ostatu baten edo ostalaritza-zerbitzu baten burua. ik ostatari; ostaler.
  2 ipar tabernaria.
  3 (izenondo gisa)
  4 izond biologian, izaki bizidunez mintzatuz, bizkarroi bat jasatzen duena.
ostalaritza ostalaritza 1 iz bidaiariei eta kidekoei jatekoa eta ostatua ematen dien zerbitzuen multzoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ostaler ostaler 1 iz ipar ostalaria.
  2 (adizlagun gisa)
ostalergo ostalergo iz ipar ostalaritza.
ostaleri ostaleri ik ostalari.
ostalertsa ostalertsa (Euskaltzaindiaren gomendioetan baztertzen dira -sa atzizkia duen formak) iz ipar emakumezko ostalerra.
ostalgintza ostalgintza iz ostalaritza.
ostalier ostalier 1 iz jatetxe edo ostatu bateko bezeroa. ik ostari.
  2 ostalaria.
ostantzean ostantzean ik osterantzean.
ostantzerako ostantzerako ik osterantzeko.
ostape ostape iz ostailaren azpialdea.
ostargi ostargi 1 iz lirioa.
  2 ostargi-belar lirio-belarra. ik iris.
ostari ostari iz ostatu edo hotel bateko bezeroa.
ostarku ostarku iz ostadarra.
ostarte ostarte iz hodei arteko eguzkialdia. ik hodeiarte.
ostatari ostatari iz ostalaria.
  2 (izenondo gisa)
ostatatu ostatatu, ostata, ostatatzen 1 da/du ad ostatu hartu; ostatu eman.
  2 irud/hed
ostatetxe ostatetxe ik ostatu 9.
ostatu ostatu 1 iz diru truke jan eta lo egiten den etxea.
  2 ostatatzea.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 ipar taberna.
  7 ostatu eman
  8 ostatu-emaile izond/iz
  9 ostatu etxe (orobat ostatetxe)
  10 ostatu hartu
  11 ostatu-hartzaile
ostatuņo ostatuño iz ostatutxoa; tabernatxoa.
ostatutxo ostatutxo iz ostatu txikia.
ostatutzar ostatutzar iz adkor taberna handia.
ostatuxka ostatuxka iz tabernatxoa.
ostatuzain ostatuzain (orobat ostatu zain) 1 iz ostatu bateko nagusia.
  2 taberna bateko nagusia.
ostazuri ostazuri iz makala.
oste oste1 1 iz soldadu taldea; talde armatu bat osatzen duten pertsonak. ik tropa.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 gizaki taldea; taldea.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (bestelako taldeak, hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 jende oste ik jende 16.
oste oste2 1 iz atzea. (espazioan, -en atzikiaren eskuinean; ik beherago 7)
  2 (espazioan, hitz elkartuen bigarren osagai gisa)
  3 (denboran)
  4 (denboran, hitz elkartuen bigarren osagai gisa)
  5
  6 ostean (denboran) ondoren. ik ondo2 6.
  7 (espazioan) atzean.
  8 osteko izlag ondokoa.
  9 atzekoa.
  10 denda-oste ik dendaoste.
  12 gerra-oste ik gerraoste.
ostealde ostealde iz atzealdea.
osteatopigia osteatopigia iz
ostegun ostegun 1 iz asteko bosgarren eguna, asteazkenaren eta ostiralaren artekoa. ik eguen; ortzegun.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 ostegun gizen inauteri aurreko osteguna.
  5 Ostegun Santu Aste Santuko osteguna.
ostegunero ostegunero adlag ostegun guztietan.
ostegunkari ostegunkari adlag ostegunaren kariaz, osteguna dela eta.
osteka osteka adlag multzo handietan.
osteko osteko ik oste2 6.
ostendu ostendu (orobat ostondu g.er.), osten, ostentzen da/du ad ezkutatu.
ostenezin ostenezin izond ezkutaezina.
ostentazio ostentazio iz erakuskeria.
ostentsibo ostentsibo izond erakuskeriazkoa.
osteoblasto osteoblasto iz hezur zelula. ik osteozito.
osteofitosis osteofitosis iz hezur ehunaren hantura.
osteoklasto osteoklasto iz hezur ehuna suntzitzen duen zelula.
osteologiko osteologiko izond hezur sistemaren eta hezurren azterketa zientifikoari dagokiona.
osteona osteona iz
osteopata osteopata iz osteopatian espezialista den medikua.
osteopatia osteopatia iz hezurretako gaitza.
osteoporosi osteoporosi (orobat osteoporosis g.er.) 1 iz hezurretako gaitza, hezur ehunaren trinkotasun galeran datzana.
  2 (hitz elkartuetan)
osteoteka osteoteka iz animalien hezurren bilduma arkeologikoa.
osteozito osteozito iz osteoblastoa.
ostera ostera1 1 adlag berriro, berriz.
  2 berriz, aldiz; ordea.
  4 osterako ik osterako.
  4 ostera berriz berriz, berriro.
  5 ostera ere berriz ere.
ostera ostera2 1 iz ibilaldia, joan-etorria.
osterakide osterakide iz bidaiakidea.
osterako osterako 1 adlag gerorako.
  · 2 (izenlagun gisa)
osterantzean osterantzean (orobat ostantzean) 1 adlag bestela, gainerantzean, gainerakoan.
  2 osterantzeko (orobat ostantzerako) izlag bestelakoa, gainerakoa.
osteratu osteratu, ostera(tu), osteratzen du ad itzuli.
  2 hizketaldi batean gehitu.
osteratxo osteratxo 1 iz adkor ibilalditxoa.
  2 (egin aditzarekin)
  3 (eman aditzarekin)
ostertz ostertz 1 iz puntu batetik ikus daitekeen lurrazala mugatzen duen lerroa; lerro horretatik hurbil dauden lur azaleko eta zeruko zatiak. ik hodeiertz; zerumuga.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan)
ostetasun ostetasun iz
ostetxo ostetxo1 iz oste txikia.
ostetxo ostetxo2 iz
  1 ostetxoan adkor ondo-ondoren.
ostetxoan ostetxoan ik ostetxo2.
ostia ostia1 (orobat hostia g.er.) 1 iz Eukaristiako ogia, gaur egun gari irinezko olata txiki biribila dena.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 ostia-milikatzaile higanoteentzat, Erromako Elizaren jarraitzailea. ik ostiajale.
ostia ostia2 (orobat osti g.er. eta oxtia g.er.) 1 interj adkor harridura edo kexua adierazten duen hitza.
  2 (galdetzaileen eskuinean)
  3 (izenondo gisa)
  · 4 iz adkor kolpea. ik ostiako.
  5 gauza gaitzesgarria.
  6 ostia txar (orobat ostitxar g.er.) jenio txarra, aldarte txarra. ik letxe2 2.
  7 ze ostia
  8 zer ostia
ostiajale ostiajale izond higanoteentzat, Erromako Elizaren jarraitzailea. ik ostia1 3.
ostiaka ostiaka adlag adkor kolpeak hartu edo emanez.
ostiako ostiako iz adkor ostia, kolpea.
ostiapen ostiapen iz adkor ostiatzea.
ostiaputaka ostiaputaka adlag ‘ostia puta’ esaka.
ostiaputako ostiaputako izlag ‘ostia puta’ esanezkoa.
ostias ostias interj ik ostia2.
ostiatu ostiatu, ostia(tu), ostiatzen du ad adkor kolpeak eman.
ostiatxo ostiatxo iz adkor ostia txikia.
ostikada ostikada 1 iz adkor ostikoa.
  2 irud/hed
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan)
ostikadatxo ostikadatxo 1 iz adkor ostikada txikia. ik ostikotxo.
  2 irud/hed
ostikalari ostikalari ik ostikolari.
ostikaldi ostikaldi iz ostikoa.
ostikari ostikari ik ostikolari.
ostikatu ostikatu, ostika, ostikatzen 1 du ad ostikoz jo.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
ostikatzaile ostikatzaile iz ostikatzen duen pertsona.
ostiko ostiko 1 iz oinaz ematen den ukaldia; zaldiak eta kideko abereak atzeko hanka bat edo biak atzerantz jaurtikiz egiten duen higidura edo ematen duen kolpea. ik ostikada.
  2 irud/hed
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan)
  5 arkitekturan, zutik dagoen zerbaiti, bermatzeko, jatzen zaion euskarria.
  5 gaztigu-ostiko ik gaztigu2 2.
  6 ostiko egin
  7 ostiko eman ik beherago 9.
  8 ostiko jo ik beherago 10.
  9 ostikoa eman
  10 ostikoa jo
  11 ostikoz jo
ostikoka ostikoka adlag ostikoz joz, ostikoak emanez.
ostikoketa ostikoketa iz futbola.
ostikolari ostikolari (orobat ostikalari g.er. eta ostikari g.er.) 1 izond ostiko jotzen duena.
  2 futbolaria.
ostikopean ostikopean (orobat ostiko pean) 1 adlag oinpean, ostikoka.
  2 irud/hed
ostikopetu ostikopetu, ostikope, ostikopetzen du ad ostikopean erabili.
ostikotxo ostikotxo iz ostiko txikia.
ostilamendu ostilamendu iz etxeko hornidura; tresneria.
ostinatu ostinatu izond setatsua, tematia, hisiatua.
ostinatuki ostinatuki adlag setaz, temaz, hisiatuki.
ostion ostion ik arestian.
ostiral ostiral (orobat ostirale g.er.) 1 iz asteko seigarren eguna, ostegunaren eta larunbataren artekoa. ik bariku; ortzirale.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 Ostiral Santu Aste Santuko ostirala.
ostirale ostirale ik ostiral.
ostiralero ostiralero 1 adlag ostiral guztietan.
  2 ostiraleroko izlag
ostitxar ostitxar ik ostia 6.
osto osto ik hosto.
ostoalde ostoalde ik hostoalde.
ostoeri ostoeri ik hostoeri.
ostokada ostokada ik hostokada.
ostokatu ostokatu ik hostokatu.
ostondu ostondu ik ostendu.
ostoska ostoska adlag trumoika.
ostots ostots 1 iz trumoia, tximistaren hotsa.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ostotsu ostotsu ik hostotsu.
ostotu ostotu ik ostatu.
ostra ostra iz maskorrak kanpoaldetik ilunak eta latzak, eta barrualdetik zuriak eta leunak dituen itsas soinbera, harkaitzetan itsatsia bizi dena, jateko oso ona (Ostrea edulis etab.).
  2 (hitz elkartuetan)
ostrazismo ostrazismo iz antzinako Grezian eta, erbesteratze politikoa.
ostreilaka ostreilaka iz ostadarra.
ostro ostro ik hosto.
ostrogodo ostrogodo 1 iz IV eta VI mendeen artean Ukrainatik Italiara higitu zen sortaldeko herri godoko kidea.
  2 izond ostrogodoena, ostrogodoei dagokiena.
  3 ez-ostrogodo
ostruka ostruka 1 iz tamaina handiko hegazti lasterkaria, hankak luze eta sendoak, hanketan bina behatz, hegoak motzak, lepoa luzea, eta burua eta lepoa ia soilak dituena, Afrikan eta Arabian bizi dena (Struthio camelus).
  2 (esapideetan)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 ostrukarena egin
ostu ostu, ostu, osten (orobat ostutzen; Hiztegi Batuan osten agertzen da) du ad ebatsi, lapurtu. (gauzak)
  2 (gauza abstraktuak)
  3 (pertsonak)
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 isil-ostuka ik isil 24.
ostutze ostutze ik ostu.
oszilazio oszilazio 1 iz magnitude fisiko baten bi muturren arteko aldizkako aldaketa.
  2 irud/hed
  3 aldizkako aldaketa. ik gorabehera; atzera-aurrera.
otaba otaba ik oktaba.
otabera otabera iz ote mota, arruntak baino arantza gutxiago dituena.
otalako otalako iz ipar abereek jateko aska.
otalora otalora ik otalore.
otalore otalore (orobat ota-lore, ote lore g.er. eta otalora g.er.; Hiztegi Batuan otalore agertzen da) iz otearen lorea.
otamen otamen iz mokadua. ik ahamen.
otapur otapur iz ogi apurra.
otar otar1 iz ote mota gogorra.
otar otar2 ik otarre.
otargile otargile ik otarregile.
otargintza otargintza ik otarregintza.
otarrain otarrain 1 iz itsas oskoldun hamar-oin handia, begi-irtena, antena luzeak eta sendoak, eta aurreko hankak haginik gabekoak dituena, jateko oso ona (Palinurus elephas).
  2 (hitz elkartuetan)
otarrainketari otarrainketari iz otarrain-biltzailea.
otarraintxo otarraintxo iz otarrainxka.
otarrainxka otarrainxka iz itsas oskoldun hamar-oina, 12-14 zm-koa, oskol ahula, antena luzeak eta sabelalde luzanga dituena (Penaeus kerathurus). ik otarraintxo; izkira.
otarre otarre (orobat otar g.er.) 1 iz gauzak eramateko ontzia, saskia baino handiagoa, euskarriduna, berez zumitzez egina. ik saski; otzara; zare.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (edukiera neurri gisa)
  6 irud/hed
otarregile otarregile (corpusean otargile soilik; Hiztegi Batuan otarregile agertzen da) iz otarreak egiten dituen eskulangilea.
otarregintza otarregintza (corpusean otargintza soilik; Hiztegi Batuan otarregintza agertzen da) iz otarrak egitea.
otarreka otarreka adlag otarrea neurri gisa hartuz; kopuru handietan.
otarretxo otarretxo (orobat otartxo; Hiztegi Batuan otarretxo agertzen da) iz otarre txikia.
otarte otarte1 iz ogitartekoa.
otarte otarte2 iz ote artea.
otarteko otarteko ik ogitarteko.
otartxo otartxo ik otarretxo.
otasega otasega iz otea ebakitzeko sega, laburra eta sendoa.
otate otate iz
otatxori otatxori iz otean ibiltzen den txoria.
otatza otatza iz
otatze otatze iz otea hazten den tokia.
ote ote1 1 iz zuhaixka abartua, hostoak arantza bihurturik dituena, lore hori usaintsuak ematen dituena (Ulex europaeus).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 irud/hed
ote ote2 1 part hiztunak, galderetan, zalantza (egiazkoa nahiz erretorikazkoa) adierazteko edo azpimarratzeko erabiltzen duen partikula, aditz laguntzailearen edo era trinkoen ezkerrean ezartzen dena.
  2 (ezezko esaldietan)
  3 (ba partikularen eskuinean)
  4 (galdekatzaileekin)
  5 (zehar galderetan)
  6 (aditza ezabaturik)
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 otean zalantzan.
  9 otezka zalantzan.
  10 bai ote?
  11 ez ote?
  12 ote-otean zalantzan.
  13 ote-oteka zalantzan. ik oteka.
otealdi otealdi iz zalantzaldia.
otegi otegi iz okindegia.
oteizar oteizar izlag J. Oteizarena, J. Oteizari dagokiona; J. Oteizaren artegintzaren aldekoa.
oteizazale oteizazale izond/iz J. Oteizaren zalea dena.
oteka oteka 1 adlag zalantzaka.
  2 ote-oteka zalantzan.
oteketa oteketa iz otea bilatzea.
otel otel ik hotel.
oteondo oteondo iz ote landarea.
otesarde otesarde iz otea biltzeko sardea.
oti oti 1 iz intsektu hegalari eta jauzkaria, kolore arrekoa, oso jatuna, landetan kalte handiak eragiten dituena (Fam. Acrididae).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
oto oto ik auto.
otobre otobre iz urria.
otobus otobus ik autobus.
otoi otoi 1 interj zerbait eskatzen denean eskaria indartzeko erabiltzen den hitza. ik arren; mesede 10.
  · 2 iz otoitza.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 otoi egin erregutu; otoitz egin.
otoialdi otoialdi (corpusean otoi aldi soilik) iz otoitzaldia.
otoigile otoigile iz otoi egiten duen pertsona.
otoika otoika adlag otoi eginez. ik erreguka.
otoitz otoitz (orobat otoitze g.er.) 1 iz arimaren Jainkoarekiko harremana, hari maitasuna edo ezagutza adierazteko, edo eskariren bat egiteko; Jainkoarekiko harreman hori gauzatzen duen esapide edo esaldi saila, Liturgiak arautzen duena.
  2 (egin aditzarekin; ik beherago 9)
  3 (esan aditzarekin)
  4 (izenondo eta izenlagunekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 otoitzean adlag otoitz egiten.
  8 otoitzez adlag otoitz egiten.
  9 otoitz egin ik otoiztu 2.
  10 otoitz etxe ik otoitzetxe.
  11 otoitz ordu
otoitzaldi otoitzaldi 1 iz otoitz egiten den denbora.
  2 (hitz elkartuetan)
otoitze otoitze ik otoitz.
otoitzegile otoitzegile ik otoizgile.
otoitzekari otoitzekari izond otoitzegilea.
otoitzetxe otoitzetxe (orobat otoitz-etxe) iz otoitz egiteko etxea. ik otoizleku.
otoitzņo otoitzño iz otoitz laburra.
otoizbide otoizbide iz otoitz egiteko bidea.
otoizgile otoizgile (orobat otoitzegile eta otoitz-egile; Hiztegi Batuan otoizgile agertzen da) izond/iz otoitz egiten duena.
otoizgune otoizgune iz otoitz egiteko gunea. ik otoizleku.
otoizka otoizka adlag otoitz egiten.
otoizlari otoizlari izond/iz otoitz egiten duena.
otoizle otoizle iz otoizlaria.
otoizleku otoizleku (orobat otoitz-leku; Hiztegi Batuan otoizleku agertzen da) iz otoitz egiteko lekua. ik otoiztegi.
otoiztegi otoiztegi iz otoitz egiteko lekua. ik otoizleku.
otoiztu otoiztu, otoitz/otoiztu, otoizten 1 du ad arrenka eskatu.
  2 otoitz egin.
otokar otokar ik autokar.
otolito otolito iz barne belarriko hezur barrunbeko sisteman aurkitzen din gai solidoa.
otomandar otomandar izlag/iz turkiarra. ik otomano.
otomandartze otomandartze iz otomandar bihurtzea.
otomano otomano izond/iz turkiarra. ik otomandar.
otomobil otomobil ik automobil.
otondar otondar izond/iz Oton izeneko erdi aroko lau enperadore germaniarri dagokiena.
otordu otordu 1 iz mahaian eserita egiten den janaldia. ik oturuntz; jatordu.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 otordua egin
otordulari otordulari iz otorduez arduratzen dena.
otordutxo otordutxo iz otordu arima.
otorrino otorrino iz otorrinolaringologoa.
otorrinolaringologia otorrinolaringologia iz medikuntzaren adarra, belarri, sudur eta eztarriko eritasunez ari dena.
otorrinolaringologo otorrinolaringologo iz otorrinolaringologian espezialista den medikua.
otoruntz otoruntz ik oturuntza.
otozain otozain ik autozain.
otruntz otruntz ik oturuntza.
otsababa otsababa iz belar landare sorgortzailea (Hyoscyamus niger).
otsaihen otsaihen iz kalamuaren familiako landare igokaria (Homulus lupulus).
otsail otsail 1 iz urteko bigarren hilabetea.
  2 (izenondoekin)
  3 (-en atzizkiarekin, datetan)
  4 (-k atzizkiarekin, datetan, aposizioan)
  5 (-k atzizkiarekin, datetan)
  6 (-ko atzizkiarekin egunak-edo markatzeko)
  7 (hitz elkartuetan)
otsailtto otsailtto iz adkor otsaila. ik otsailtxo.
otsailtxo otsailtxo iz adkor otsaila. ik otsailtto.
otsalizar otsalizar iz gurbeondo mota, ale gorriak ematen dituena (Sorbus aucuparia).
otsan otsan ik otzan.
otsandu otsandu ik otzandu.
otsein otsein 1 iz morroia.
  2 (hitz elkartuetan)
otseinburu otseinburu (corpusean otsein-buru soilik) iz otseinen burua.
otseme otseme iz otso emea.
otserbatu otserbatu ik obserbatu.
otserbatzaile otserbatzaile ik obserbatzaile.
otserri otserri iz otsoak bizi diren eremua.
otso otso 1 iz ugaztun haragijalea, txakurraren antzekoa, mutur-zorrotza eta belarri-zuta, ilea gris iluna eta isatsa luzea dituena, oso jatuna (Canis lupus).
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo edo izenlagun balioa duela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 irud/hed
  6 itsas otso ik itsas otso.
  7 otso-belar
  7 otso eme ik otseme.
  8 otso-gizon gizotsoa.
  9 otso txakur (corpusean otso zakur eta otsozakur soilik)
  9 irud/hed
  10 otso zulo (corpusean otso zilo soilik) ik otsotegi.
otsoki otsoki iz otso haragia.
otsoko otsoko iz otsokumea.
otsokume otsokume iz otsoaren umea.
otsolahar otsolahar iz basa arrosa mota.
otsolapar otsolapar iz basa arrosa mota.
otsotasun otsotasun iz otsoa izateko nolakotasuna.
otsotegi otsotegi iz otso zuloa. · irud/hed
otsotu otsotu, otso(tu), otsotzen da/du ad otso bihurtu.
otsotzar otsotzar (orobat otso tzar) iz adkor otso handia.
otsozakur otsozakur ik otso 9.
ottarre ottarre iz adkor otarrea.
otu otu, otu, otutzen 1 zaio ad bururatu.
  2 (mendeko esaldi batekin)
oturantz oturantz ik oturuntza.
oturuntz oturuntz (orobat oturantz g.er., otoruntz g.er eta otruntz g.er.; Hiztegi Batuan oturuntz agertzen da) 1 iz otordu oparo eta bikaina; otordua. ik banket.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
otxan otxan ik otzan.
otxandiar otxandiar izlag/iz Otxandiokoa, Otxandiori dagokiona; Otxandioko biztanlea.
otxandu otxandu ik otzandu.
otxar otxar iz belar landarea, tintatze lanetan erabiltzen den gai gorri bat duena sustraietan (Rubia tinctorum)
otxokuarto otxokuarto iz gainerako gauza hutsala.
otxote otxote 1 iz zortzikotea.
  2 (hitz elkartuetan)
otzan otzan (orobat otxan g.er. eta otsan g.er.; Hiztegi batuan otzan agertzen da) 1 izond muzindu gabe eta baretasunez aritzen dena. ik mantso; amultsu.
  2 (abereak)
  3 (gauzak)
  4 (adizlagun gisa)
  5 (hitz elkartuetan)
  6 otzan-otzan adlag
  7 (gauzak)
otzanarazi otzanarazi, otzanaraz, otzanarazten du ad otzantzera behartu.
otzandu otzandu (orobat otxandu g.er.; Hiztegi batuan otzandu agertzen da), otzan(du), otzantzen 1 da/du ad otzan bihurtu.
  2 (animaliak)
  3 (gauzak)
  4 (era burutua izenondo gisa)
otzanezin otzanezin izond ezin otzanduzkoa.
otzankote otzankote izond adkor otzana.
otzantasun otzantasun 1 iz otzana denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan)
otzantze otzantze iz otzan bihurtzea.
otzara otzara 1 iz otarrea. ik saski.
  2 (edukiera neurri gisa) ik otzarakada.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irud/hed
otzarakada otzarakada iz otzara baten edukia.
otzaratxo otzaratxo iz otarretxoa.
ourensear ourensear izlag/iz Ourenserekoa, Ourenseri dagokiona; Ourenseko biztanlea.
output output 1 iz prozesu baten amaiera elementua; datu irteera. ik input.
  2 (hitz elkartuetan)
outsider outsider iz ohiko joeretatik at dagoen pertsona.
overbooking overbooking iz garraiobide edo hoteletan, libre dauden baino eserleku edo gela gehiago saltzea.
ovni ovni (orobat OVNI) iz objektu hegalari ezezaguna.
oxala oxala (orobat ojala; Hiztegi Batuan oxala agertzen da) 1 interj nahia edo itxaropena adierazten duen partikula. (Aditz jokatuak ba- baldintza aurrizkia hartzen duela). ik agian.
  2 (bestelakoetan)
oxalaka oxalaka adlag ‘oxala’ esanez.
oxalato oxalato 1 iz azido oxalikoaren gatza.
  2 (hitz elkartuetan)
oxaliko oxaliko izond azidoez mintzatuz, COOH-COOH formula duena.
oxiazetileno oxiazetileno iz oxigenoaren eta azetilenoaren nahastea.
oxidatu oxidatu, oxida, oxidatzen 1 da/du ad oxido bihurtu.
  2 herdoildu.
oxidazio