Bilaketa aurreratua

Ogi apurrak

Egungo Euskararen Hiztegia (EEH)

Hasiera:

zabal zabal 1 izond albo batetik bestera hedadura handia edo ohikoa baino handiagoa duena; zabalera gainerako dimentsioak baino aski handiagoa duena; irekia. ik mehar; estu. (ikus beheko konbinatorian zabal izenondoaren agerraldi maizkoenak)
  2 (adizlagun gisa; ik beherago 13)
  3 (adizlagun gisa, izen mugatu baten eskuinean)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (beste izenondo batekin)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak adizlagun balioa duela)
  7 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa)
  8 (izen gisa)
  9 (izen gisa, pilota-jokoan)
  10 aire zabal barruti estalietatik at dagoena. ik beherago 11.
  11 egurats zabal aire zabala.
  12 luze-zabal (orobat luzezabal g.er.) iz eremua, tamaina.
  13 zabal izan (neurriekin)
  14 zabal-zabal izond
  15 (adizlagun gisa)
  16 zabal-zabala adlag ipar zabal-zabal.
  17 zabal-zabalik ik zabalik.
zabalagoki zabalagoki adlag ipar era zabalagoan.
zabalagotu zabalagotu, zabalago(tu), zabalagotzen 1 da/du ad zabalago bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zabalalde zabalalde iz pilotalekuetan, alde zabala. ik zabal 9.
zabalanditu zabalanditu, zabalandi(tu), zabalanditzen da/du ad zabaldu eta handitu.
zabalarazi zabalarazi (orobat zalbalduarazi g.er.), zabalaraz, zabalarazten 1 du ad zabaltzera behartu.
  2 irekiarazi.
zabalaro zabalaro iz aro zabala.
zabaldegi zabaldegi iz eremu zabal laua, eskuarki gizakiak eraikia. ik zabaltoki.
zabaldi zabaldi ( ) 1 iz eremu natural zabal eta laua. ik zabaltza; zabalgune 3.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 zabaldegia, zabalgunea.
  4 irud/hed
zabaldu zabaldu (orobat zabaltu g.er.), zabal(du), zabaltzen 1 du ad zabalera handiagoa eman; barreiatu. ik hedatu.
  · 2 da ad zabalera handiagoa hartu; barreiatu.
  · 3 da/du ad (tolesturik edo bildurik dagoenari)
  4 ireki.
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 luze-zabaldu hedatu.
zabalduarazi zabalduarazi ik zabalarazi.
zabaldura zabaldura iz zabaltzea; hedadura.
zabalduxe zabalduxe 1 adlag zabaldu samar.
  2 (izenondo gisa)
zabalera zabalera (orobat zabalero g.er.) 1 iz zabaltasunaren neurria; bigarren dimentsioaren neurria.
  2 hedadura.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 luze-zabalera (orobat luzezabalero) eremua, azalera.
zabalero zabalero ik zabalera.
zabalgailu zabalgailu iz zabaltzeko gailua.
zabalgarri zabalgarri 1 izond zabal daitekeena.
  2 giltza zabalgarri ik giltza 18.
zabalgune zabalgune ( orobat zabalune Hiztegi Batuan zabalgune erabiltzea gomendatzen da) 1 iz hiri batean, alderdi zaharretik at etxe berriak eraikitzen diren gunea.
  2 (Z larriarekin)
  3 zabaldia.
  4 zerbait zabaltzen den gunea.
zabalgunetxo zabalgunetxo (corpusean zabalunetxo soilik) iz
zabalik zabalik 1 adlag zabalduta; irekita.
  2 (ezkerrean duen izenari lotua)
  3 (ezkerrean duen izenari lotua eta aditza ezabaturik)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak adizlagun balioa duela)
  5 zabal-zabalik
  6 (ezkerrean duen izenari lotua)
  7 (ezkerrean duen izenari lotua eta aditza ezabaturik)
zabalka zabalka 1 adlag zabaltzen; zabalik.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak adizlagun balioa duela)
  3 aho-zabalka adlag aharrausi eginez.
zabalkada zabalkada iz zabaltzea.
zabalkera zabalkera iz zabaltzea.
zabalketa zabalketa iz zabaltzea.
zabalki zabalki 1 adlag zabaltasunez.
  2 zabalez.
zabalko zabalko iz zabaldegia.
zabalkor zabalkor izond zabaltzeko joera duena.
zabalkunde zabalkunde 1 iz zabaltzea. ik zabalkuntza; hedamen.
  2 (hedabideez eta kidekoez mintzatuz)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkarketan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkarketan bigarren osagai gisa)
  6 zabaltzea, irekitzea.
  7 propaganda.
  8 dibulgazioa.
zabalkuntza zabalkuntza 1 iz handiagoatzea.
  2 zabalkundea.
  3 (hitz elkartuetan)
zabalpen zabalpen 1 iz hedatzea, zabaltzea. ik zabalkunde.
  2 handiagotzea. ik zabalkuntza.
zabaltasun zabaltasun 1 iz zabala denaren nolakotasuna.
  2 hedadura.
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 zabalera.
  6 bihotz zabaltasun
zabaltoki zabaltoki iz zabaldegia, zabaldia.
zabaltto zabaltto izond adkor zabaltxoa.
zabaltu zabaltu ik zabaldu.
zabaltxe zabaltxe ik zabalxe.
zabaltxo zabaltxo1 iz zabaldi txikia.
zabaltxo zabaltxo2 adlag adkor
zabaltza zabaltza iz zabaldegia. ik zabaldi; zabaltoki.
zabaltzaile zabaltzaile (orobat zabaltzale g.er.) 1 izond/iz zabaltzen duena.
  2 (izen gisa hitz elkartuetan)
  · 3 iz errugbian, jokoa zabaltzen duen jokalaria.
zabaltzale zabaltzale ik zabaltzaile.
zabaltze zabaltze 1 iz zabalera handiagoa ematea; barreiatzea. ik hedatze.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa )
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa )
zabaltzear zabaltzear adlag zabaltzeko zorian.
zabaltzeke zabaltzeke adlag zabaldu gabe.
zabalune zabalune ik zabalgune.
zabalunetxo zabalunetxo ik zabalgunetxo.
zabalxe zabalxe (orobat xabaltxe g.er.) izond zabal xamarra.
zabar zabar 1 izond/iz eginbideak behar den arretaz, lastertasunaz edo txukuntasunaz egiten ez dituena.
  2 behar den arretaz, lastertasunaz edo txukuntasunaz egin ez dena.
  3 (predikatu gisa)
  3 (adizlagun gisa) ik zabarki.
  4 (-en atzizkiaren eskuinean izen balioa duela)
zabarkeria zabarkeria 1 iz zabarra denaren egite edo jokaera gaitzesgarria; egitekoetako ardura edo txukuntasunik eza. ik zabartasun.
  2 (pertsona bihurtua)
  3 (izenondoekin)
  4 pl
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zabarki zabarki adlag zabarkeriaz. ik zabar 3.
zabarkiro zabarkiro adlag zabarki.
zabartasun zabartasun iz zabarra denaren nolakotasuna.
zabartu zabartu, zabar(tu), zabartzen 1 da/du ad zabar bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zabartxo zabartxo izond adkor zabarra.
zablaka zablaka ik zaflaka.
zabor zabor 1 iz baliatzen ez den zatia, hondakina. ik zarama.
  2 irud/hed
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  6 (aposizioan)
  7 (izenondo gisa)
  8 (neurriekin)
  9 zaborpean
  10 zabor-biltzaile iz zaborra lanbidez biltzen duen pertsona. ik zaborketari.
  11 (adizlagun gisa)
  12 zabor-ontzi ik zaborrontzi.
zaborjale zaborjale izond/iz zaborra jaten duena.
zaborkeria zaborkeria iz zabor gaitzesgarria. ik zaborreria.
zaborketa zaborketa iz zabor bilketa.
zaborketari zaborketari iz zabor-biltzailea.
zaborpean zaborpean ik zabor 9.
zaborreri zaborreri ik zaborreria.
zaborreria zaborreria (orobat zaborreri g.er.) 1 iz zaborrak, zabor multzoa.
  2 irud/hed
  3 (beste izen baten eskuinean)
zaborrontzi zaborrontzi ( orobat zabor-ontzi Hiztegi Batuan zaborrontzi agertzen da) 1 iz zaborraren ontzia. (kalekoa)
  2 (etxekoa)
  3 (bestelakoak)
  4 (irain gisa)
zabortegi zabortegi 1 iz zabor biltegia.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irud/hed
zabortsu zabortsu izond zaborrez betea.
zabortu zabortu, zabor(tu), zabortzen 1 da/du ad zabor bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zabra zabra iz bi mastako itsasontzia, ozeanoan zehar salgaiak eramateko erabiltzen zena.
zabu zabu 1 iz bi soka edo kidekoetatik zintzilik ipintzen den esertokia, kulunkatzeko erabiltzen dena; kulunka egiteko zernahi tresna. ik kulunka 3.
  2 kulunka.
  3 (hitz elkartuetan)
  4 zabu egin kulunkatu.
  5 (osagaiekin)
  6 zabu eragin kulunkarazi.
  7 zabu-zabuka ik zabuka 2.
zabuka zabuka 1 adlag zabu eginez. ik kulunka.
  2 irud/hed
  · 3 iz kulunka.
  4 zabuka egin ik zabukatu.
  5 zabu-zabuka (orobat zibu-zabuka) adlag
zabukada zabukada iz kulunka. ik zabuka 3.
zabukaldi zabukaldi iz kulunka. ik zabuka 3.
zabukari zabukari izond zabuka egiten zuena.
zabukatu zabukatu, zabuka(tu), zabukatzen da/du ad zabuka egin, kulunkatu.
zabulondar zabulondar 1 iz Bibliako Zabulonen leinuko kidea.
  2 (izenlagun gisa)
zabulundu zabulundu, zabulun(tu), zabuluntzen da/du ad zabukatu.
zabumba zabumba ik zabunba.
zabunarazi zabunarazi ik zabunkarazi.
zabunba zabunba (corpusean zabumba soilik) iz eltzagorra.
zabunka zabunka 1 adlag zabuka.
  2 zabunka egin zabuka egin.
zabunkarazi zabunkarazi (orobat zabunarazi), zabunkaraz, zabunkarazten du ad kulunkarazi.
zabunkari zabunkari izond zabukaria.
zabunkatu zabunkatu, zabunka(tu), zabunkatzen da/du ad zabukatu.
zador zador iz bidexka, bidezidorra.
zafarrada zafarrada ik zaparrada.
zafarradako zafarradako iz masailekoa, belarrondokoa.
zafiro zafiro 1 iz kolore urdin argiko harri bitxia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 zafiro harri zafiroa.
zafla zafla1 ik xafla1.
zafla zafla2
  1 elur zafla elur multzoa.
zafla zafla3
  1 irri zafla irri karkaila.
zaflada zaflada 1 iz masailekoa; kolpea. ik zaflako.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zaflaka zaflaka (orobat zablaka) 1 adlag zaflakoak ematen.
  2 (hitz elkartuetan)
zaflako zaflako 1 iz masailekoa. ik zafrada.
  2 kolpea.
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
zaflakoka zaflakoka adlag masailekoka.
zaflari zaflari izond zaflatzen duena.· (adizlagun gisa)
zaflatu¸ zaflatu¸ zafla(tu), zaflatzen du ad jo.
zaflatxo zaflatxo iz indar gutxiko zaflakoa.
zafla-zafla zafla-zafla adlag zaflatzearen onomatopeia.
zafra zafra1 iz kolpea.
zafra zafra2 iz azukre kanaberaren uzta.
zafrada zafrada 1 iz kolpea. ik zaflako.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
zafraka zafraka adlag kolpeka.
zafrako zafrako iz kolpea.
zafraldi zafraldi 1 iz jipoia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
  4 haizeaz-eta mintzatuz, kolpea.
zafrarazi zafrarazi, zafraraz, zafrarazten du ad zafratzera behartu.
zafratu zafratu, zafra, zafratzen 1 du ad jo; jipoitu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 (haizeak-eta)
zafratzaile zafratzaile izond/iz zafratzen duena.
zagi zagi ik zahagi.
zahagi zahagi (orobat zagi g.er. eta zaragi g.er.) 1 iz abere larrua, gehienetan ahuntzarena, zaku eran josia, ardoa edo olioa gordetzeko erabiltzen dena.
  2 (neurri gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zahagitxo zahagitxo iz zahagi txikia.
zahamiola zahamiola (orobat zaramiola) iz oboearen antzeko musika-tresna arrunta.
zahar zahar 1 izond pertsona eta izaki biziez mintzatuz, adin handia duena. ant gazte. ik adintsu; gauzez-eta mintzatuz, aspaldi sortua, egina, gertatua; luzaz iraun duena edo erabilia izan dena. ant berri. (ikus beheko konbinatorian zahar izenondoaren agerraldi maizkoenak)
  2 (beste izenondo batekin edo batzuekin)
  3 (izenondo multzoetan izenondo konplexuen ezkerrean).
  4 (izenondo multzoetan beste izenondo baten eskuinean)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, izenaren izenondo gisa)
  7 (izen gisa) pertsona zaharra.
  8 (adizlagun gisa)
  9 Gabon zahar (orobat gabon zahar g.er.) Urtezaharra.
  10 kaka zahar
  11 kaka zaharra interj
  12 mutil zahar ik mutilzahar.
  13 urte zahar ik Urtezahar.
  14 zahar-berri iz
  15 zahar-berritu ik zaharberritu.
  16 zahar-berritzaile ik zaharberritzaile.
  17 zahar-estali cf zikin-estali.
  18 zahar egoitza ( ) zahar etxea.
  19 zahar etxe ( orobat zaharretxe )
  20 zahar-zahar izond oso zaharra.
zaharberri zaharberri iz zaharberritua.
zaharberritu zaharberritu (orobat zahar-berritu g.er), zaharberri(tu), zaharberritzen 1 du ad zaharra berritu; zaharrari berri itxura eman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zaharberritzaile zaharberritzaile (orobat zahar-berritzaile) 1 izond/iz zaharberritzen duena.
  2 iz zaharberritzen lanak egiten dituen pertsona.
zaharberritze zaharberritze (orobat zahar-berritze) 1 iz zaharra berritzea; zaharrari berri itxura ematea.
  2 (hitz elkartuetan)
zahardade zahardade iz zahartzaroa.
zahardi zahardi iz adkor cf gaztedi.
zahargai zahargai iz zaharkina.
zaharkeologo zaharkeologo iz adkor cf arkeologo.
zaharkeria zaharkeria iz gauza zahar gaitzesgarria.
zaharki zaharki ik zaharkin.
zaharkilo zaharkilo izond adkor zaharra. ik zaharkilun.
zaharkilun zaharkilun izond adkor zaharra. ik zaharkilo.
zaharkin zaharkin (orobat zaharki) 1 iz antzinako altzari edo objektua.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 gauza zaharra.
  4 (izenondo gisa)
zaharkinzale zaharkinzale izond zaharkinen zalea dena.
zaharkitu zaharkitu, zaharki(tu), zaharkitzen 1 da/du ad berriagoren batek baztertu duelako erabilerarik gabe gelditu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
zaharkitutasun zaharkitutasun iz zaharkitua denaren nolakotasuna.
zaharkituxe zaharkituxe izond zaharkitu samarra.
zaharkitzapen zaharkitzapen iz zaharkitzea.
zaharkitze zaharkitze iz berriagoren batek baztertu duelako erabilerarik gabe gelditzea.
zaharkote zaharkote izond adkor zaharra.
zaharmin zaharmin izond zahartasunak eraginiko mina.
zaharmindu zaharmindu izond zahar kutsua hartu duena.
zaharņo zaharño iz adkor pertsona zaharra.
zaharo zaharo iz makila mehea eta malgua. ik usta.
zaharrakatu zaharrakatu, zaharraka, zaharrakatzen da/du ad adkor zahartu.
zaharrarazi zaharrarazi, zaharraraz, zaharrarazten du ad zahartzera behartu.
zaharreria zaharreria 1 iz zahartasuna.
  2 (gauzez mintzatuz)
  3 pertsona zaharren multzoa.
zaharretsi zaharretsi, zaharrets, zaharresten du ad zahartzat hartu.
zaharretxe zaharretxe ik zahar 19.
zaharrezia zaharrezia iz zaharreria.
zahartasun zahartasun 1 iz zaharra denaren nolakotasuna; zahartzaroa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 ipar enplegu eta kargu batean igaro den denbora.
zahartatu zahartatu, zaharta, zahartatzen du ad adkor zahartu.
zahartegi zahartegi iz zahar etxea.
zaharti zaharti izond zaharkitua.
zahartto zahartto iz zahartxoa.
zahartu zahartu, zahar(tu), zahartzen 1 da/du ad zahar bihurtu; zahar itxura hartu edo eman. (pertsonak)
  2 (bestelakoak)
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, izenaren izenondo gisa)
  5 (era burutua izen gisa)
zahartuxe zahartuxe izond zahartu samarra.
zahartxago zahartxago ik zaharxe 2.
zahartxeago zahartxeago ik zaharxe 2.
zahartxo zahartxo 1 izond/iz adkor zaharra.
  2 (izen gisa)
zahartzaro zahartzaro (orobat zaharzaro g.er.) 1 iz giza bizitzako aldia, heldutasunari darraikiona. ik zahardade.
  2 (izenondoekin)
zahartze zahartze 1 iz zahar bihurtzea; zahar itxura hartu edo ematea; zahartzarora heltzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zaharxe zaharxe
  1 zaharxeago (orobat xahartxeago g.er. eta xahartxago g.er.)
zaharzaro zaharzaro ik zahartzaro.
zahato zahato 1 iz zahagi txikia, udare baten eitea duena, eskuarki ardoa gordetzeko, eramateko edo bertatik zuzenean edateko erabiltzen dena. ik xahako.
  2 (neurri gisa)
  3 (hitz elkartuetan)
zahi zahi (orobat zai g.er.) 1 iz eho ondoren irinarekin nahasirik gertatzen den ale-azal xehatua.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 buruko larruazalean agertzen den zahi modukoa.
  4 sega zahi
zahidun zahidun izond buruan zahia duena.
zai zai ik zain.
zaia zaia 1 iz gona.
  2 irud/hed
zail zail 1 izond erraza ez dena, eragozpen handiak dituena, nekeza, gaitza. (ikus beheko konbinatorian zail izenondoaren agerraldi maizkoenak).
  2 (predikatu gisa)
  3 (adizlagun gisa)
  4 gogorra, nekez urratzen dena.
  5 haragiaz mintzatuz, samurra ez dena, nekez mamurtzen dena.
  6 zail egin zaildu.
  7 zail-zail
zailagotu zailagotu, zailago(tu), zailagotzen da/du ad zailago bihurtu.
zaildu¸ zaildu¸ zail(du), zailtzen 1 da/du ad lan gogorretarako prestatu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 zail edo zailago bihurtu.
zailtasun zailtasun 1 iz zaila denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (pluralean)
  4 (pluralean izenondo eta izenlagunekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zailtxago zailtxago ik zailxe.
zailtxo zailtxo izond adkor zaila. ik zailxko.
zailtzeke zailtzeke adlag zaildu gabe.
zailxe zailxe
  1 zailxeago (orobat zailtxago)
zailxko zailxko izond adkor zaila. ik zailtxo.
zain zain1 1 iz odola dabilen hodia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 medikuntzan, odola ehunetatik bihotzera itzularazten duen hodia. ik arteria.
  5 sustraia, erroa.
  6 irud/hed
  7 leinua.
  8 giharra hezurrari itsasten den zuntz sorta; nerbioa. ik beherago 14a; ik tendoi.
  8a irud/hed
  9 pl nerbioak; buru egoera.
  10 material gertatzen den beste kolore edo gai bateko zerrenda mehea.
  11 irud/hed
  12 zainen gainean adlag ipar oso urduri.
  13 zainetan adlag ipar urduri.
  14 zainetako iz
  14a gihar zain
  15 hanka-zain (orobat hankazain g.er.) tendoia.
  16 lepo-zain (orobat lepozain eta lepazain) iz lepoko zaina.
  17 zain eta muin adlag gogotik, sakon.
  18 zain txarra inpresio, uste txarra.
  19 zainak eman susmoa hartu, inpresioa hartu.
zain zain2 1 iz zaintzailea, arduraduna.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 zaintza.
  4 kartzela-zain ik kartzelazain.
  5 txakur-zain ik txakurzain.
zain zain3 1 adlag itxaroten. (ikus beheko konbinatorian zain adizlagunaren agerraldi maizkoenak)
  2 (-en atzikiaren eskuinean)
  3 (mendeko aditzekin)
  4 zain eta zain adlag
  5 zain-zain adlag
zainaje zainaje iz sustrai multzoa.
zainaldi zainaldi iz zain egoteko aldia.
zainart zainart 1 izond zaintsua; errutsua.
  2 (adizlagun gisa)
zainartu zainartu, zainart(u), zainartzen da/du ad zainart bihurtu.
zain-belar zain-belar (orobat zainbelar) iz belar landarea, hosto handi luzaranak dituena eta sendagintzan erabiltzen dena (Plantago major) ik plantain.
zaindari zaindari 1 iz herri, elkarte edo kideko batek babesletzat hartzen duen santua edo Ama Birjina.
  2 (izenondo gisa)
  3 zaintzailea.
  4 (izenondo edo izenlagunekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, izenaren izenondo gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 (izenondo gisa)
  9 (adizlagun gisa)
  10 aingeru zaindari ik jagole 6.
  11 zaindari andrea
zaindariburu zaindariburu iz zaindarien burua.
zaindarigo zaindarigo iz zaindaritza.
zaindaritza zaindaritza 1 iz santu edo Ama Birjinez mintzatuz, zaindari izatea.
  2 zaindariaren betekizuna.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zaindegi zaindegi 1 iz geltoki edo aireportu batean bagajeak aldi baterako utz daitezkeen lekua.
  2 haurrak zaintzeko tokia.
zaindi zaindi iz
zaindu zaindu, zain(du), zaintzen 1 norbaiten edo zerbaiten arta hartu, kalterik edo ezbeharrik gerta ez dakion; babestu. ik jagon.
  2 (-tik atzikziaz)
  3 norbati edo zerbait begiratu, egiten duen edo gertatzen zaionaren berri jakiteko, eta komeni edo nahi ez denik gerta ez dakion.
  4 bere hartan gorde. ik atxiki.
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 ez-zaindu izond
zaindugabe zaindugabe (orobat zaindu gabe) 1 izond zaindua ez dagoena.
  2 adlag zaindu gabe.
zaineldu zaineldu iz arranpa. ik kalanbre.
zaineratu zaineratu, zainera(tu), zaineratzen da/du ad zainera joan; zainera sartu.
zaingabe zaingabe izond zainik gabea.
zaingela zaingela iz gela.
zaingo zaingo 1 iz zaintza.
  2 (hitz elkartuetan)
zainhil zainhil ik zainil.
zainil zainil (orobat zainhil) 1 izond ahula, indargabetua.
  2 (adizlagun gisa)
zainketa zainketa 1 iz norbaiten edo zerbaiten arta hartzea, kalterik edo ezbeharrik gerta ez dakion; babestea. ik zaintza.
  2 (izenlagun eta izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 norbati edo zerbait begiratzea, egiten duen edo gertatzen zaionaren berri jakiteko, eta komeni edo nahi ez denik gerta ez dakion. ik zaintza 2.
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
zainoratze zainoratze iz zaineldua, arranpa.
zainpe zainpe 1 iz zaintza.
  2 (leku atzizkiekin)
zaintalde zaintalde iz zaintza-taldea.
zaintarazi zaintarazi, zaintaraz, zaintarazten du ad zaintzera behartu.
zaintinkaldi zaintinkaldi iz zaintiratua.
zaintiratu zaintiratu 1 iz zain, gihar edo giltzadura bat bortxaz eta bat-batean bihurritzea edo lasaitzea.
  2 irud/hed
zaintoki zaintoki 1 iz zaintzeko tokia.
  2 irud/hed
zaintsu zaintsu 1 izond zainez betea.
  2 kementsua.
  3 urduria, nerbiosoa.
zaintsuki zaintsuki iz adlag irmoki, kemenez; urduri.
zaintxo zaintxo iz zain txikia.
zaintza zaintza 1 iz adingabe baten ongizateari eta hezkuntzari buruzko ardura.
  2 iz zaintzea, begiratzea. ik zainketa 6.
  3 (izenlagun eta izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 zaintzako izlag
  7 (izen gisa)
  8 zaintzape (leku atzizkiekin)
zaintzaile zaintzaile (orobat zaintzale g.er.) 1 iz zerbait edo norbait zaintzen duen pertsona. ik zaindari 3; jagole; zaintzalesa.
  2 (aipatzen denarena)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarteak izenondo balioa duela )
  7 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  8 (izenondo gisa)
  9 (adizlagun gisa)
zaintzaileburu zaintzaileburu (corpusean zaintzaile buru soilik) iz zaintzaileen burua.
zaintzaileorde zaintzaileorde iz zaintzailearen hurrengoa, eta, egoera jakin batzuetan, haren ordekoa.
zaintzailesa zaintzailesa iz emakume zaintzailea.
zaintzaldi zaintzaldi iz norbait edo zerbait zaintzen den aldia.
zaintzale zaintzale ik zaintzaile.
zaintzaleku zaintzaleku iz zaintzarako lekua.
zaintzape zaintzape ik zaintza 8.
zaintze zaintze 1 iz norbaiten edo zerbaiten arta hartzea, babestea; begiratzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zainzulatu zainzulatu iz zainetan eginiko zulatua.
zainzuri zainzuri 1 iz baratxuriaren familiako landarea, urtero muskil mamitsuak eta jateko oso onak ematen dituen lurpeko zurtoina duena (Asparagus offcinalis); delako muskil mamitsua. ik esparrago.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zaiolatxo zaiolatxo iz
zaizki zaizki (orobat saizki) iz arraza, leinua.
zakar zakar1 1 iz larruazalean, zauriak-eta lehortzean gertatzen den gainalde gogortua. ik zarakar.
  2 pl etxe edo leku baten garbiketa egitean, botatzeko diren hondakinak. ik zabor.
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 zakar ontzi ik zakarrontzi.
zakar zakar2 1 izond inolako gozotasunik ez duena. ik gozakaitz. (giza ekintza eta alderdiez mintzatuz)
  2 (eguraldi gertakariez mintzatuz)
  3 (pertsonez mintzatuz)
  4 (bestelakoez mintzatuz)
  5 (izen gisa)
  6 (hitz elkartuetan)
  7 (adizlagun gisa, giza ekintza eta alderdiez mintzatuz) ik zakarki.
  8 (adizlagun gisa, eguraldi gertakariez mintzatuz)
  9 landugabea.
  10 (adizlagun gisa)
  11 zakar-zakar adlag
zakardi zakardi iz zakarrak dauden tokia.
zakarkeria zakarkeria (orobat zakarreria g.er.) 1 iz egintza zakarra; zakartasun gaitzesgarria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 zakarkeriaz adlag ik zakarki; zakar 7.
zakarki zakarki adlag zakarkeriaz. ik zakar2 7.
zakarontzi zakarontzi ik zakarrontzi.
zakarragotu zakarragotu, zakarrago(tu), zakarragotzen da/du ad zakarrago aritu.
zakarraldi zakarraldi iz zakarkeriazko aldia.
zakarreria zakarreria ik zakarkeria.
zakarro zakarro izond adkor zakar aritzen dena.
zakarrontzi zakarrontzi (orobat zakar ontzi g.er.eta zakarontzi g.er.) 1 izond zakarrak botatzen diren ontzia.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartueetan)
zakartasun zakartasun 1 iz zakarra denaren nolakotasuna. ik zakarkeria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 zakartasunez adlag ik zakarkeria 4.
zakartegi zakartegi iz zakarren biltegia.
zakartu zakartu1, zakar(tu), zakartzen 1 da ad zakar bihurtu.
  2 (du aditz gisa)
  3 (era burutua izenondo gisa)
zakartu zakartu2, zakar(tu), zakartzen da ad zakarrak atera.
zakartxo zakartxo izond adkor apur bat zakarra.
zakarxe zakarxe adlag zakar samar.
zakarxko zakarxko 1 izond zakartxoa.
  2 (adizlagun gisa)
zakatz zakatz 1 iz uretako animalien arnas organoa, mintzezko xafla batek edo hari izpi multzo batek osatua. ik brankia.
  3 izond (irain gisa)
zakil zakil 1 iz gizakiaren eta abere arren ernalkinaren zatia, hazia nahiz gernua kanporatzeko organo zutikorra, sabelpean kokatua dagoena. ik buztan.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (izenondo gisa)
  6 zakil moko (orobat zakilmoko)
zakilbaba zakilbaba ik zakil 3.
zakilburu zakilburu ik zakil 3.
zakildu zakildu, zakil(du), zakiltzen 1 da/du ad zakilaz hartu.
  2 zakil itxurakoa bihurtu.
zakildun zakildun izond/iz zakila duena.
zakileratu zakileratu, zakilera(tu), zakileratzen da ad zakilera joan.
zakilgabe zakilgabe izond zakilik ez duena.
zakilki zakilki iz
zakilmoko zakilmoko ik zakil 6.
zakilmotz zakilmotz izond zakila motza duena.
zakilņo zakilño iz zakil txikia.
zakilote zakilote iz
zakilpoto zakilpoto izond (irain hitza)
zakilpotro zakilpotro izond (irain hitza)
zakiltxo zakiltxo iz zakil txikia.
zakiltzar zakiltzar iz adkor zakil handia.
zakilzut zakilzut adlag zakila zutik duela.
zaku zaku 1 iz plastiko, ehun edo paper sendoz eginiko zorroa, gehienetan handia eta sakona, goialdean itxi daitekeena. ik xaku.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 (irud/hed, hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  6a (irud/hed, hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izen balioa duela)
  7 zorro horren edukia.
  8 (neurri gisa)
  9 ipar poltsa.
  10 bizkar zakua.
  11 lo zakua.
  12 bidaia-zaku (orobat bidai zaku) iz
  13 bizkar zaku bizkar zorroa. ik motxila.
  14 esku zaku esku poltsa.
  15 lo zaku (orobat lozaku)
  16 zaku berean sartu
  17 zakutik edo zorrotik nondik edo handik.
zakudun zakudun izlag zakua duena.
zakuka zakuka adlag zakua neurri hartuz.
zakukada zakukada 1 iz zaku baten edukia.
  2 zakukada baten edukia.
  3 (hitz elkartuetan)
zakukarrera zakukarrera ik zaku 3.
zakuketari zakuketari iz zakularia.
zakuki zakuki 1 iz zakuzko ehuna.
  2 (hitz elkartuetan)
zakulari zakulari iz zaku jokoan aritzen den kirolaria.
zakuņo zakuño iz zakutxoa.
zakur zakur ik txakur.
zakuraketa zakuraketa iz zakuratzea, arpilatzea.
zakuratu zakuratu, zakura(tu), zakuratzen 1 da/du ad zakura joan; zakura eraman.
  2 arpilatu.
zakurbazka zakurbazka ik txakur 19a.
zakurdun zakurdun ik txakurdun.
zakurjale zakurjale ik txakurjale.
zakurkeria zakurkeria ik txakurkeria.
zakurki zakurki ik txakurki.
zakurkin zakurkin ik txakurkin.
zakurkume zakurkume ik txakurkume.
zakurņo zakurño ik txakurño.
zakurreme zakurreme ik txakur 21.
zakurreria zakurreria ik txakurreria.
zakurtasun zakurtasun ik txakurtasun.
zakurtegi zakurtegi ik txakurtegi.
zakurtu zakurtu ik txakurtu.
zakurtxo zakurtxo ik txakurtxo.
zakurtzar zakurtzar ik txakurtzar.
zakurzale zakurzale ik txakurzale.
zakurzaletasun zakurzaletasun ik txakurzaletasun.
zakuski zakuski iz errusiar sukaldaritzako zizka-mizkak.
zakutaraka zakutaraka (corpusean zakutraka soilik) adlag zakukadaka.
zakuto zakuto 1 iz zaku edo zorro txikia, eskuarki bidaietan erabiltzen dena.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zakutotxo zakutotxo iz zakuto txikia.
zakutraka zakutraka ik zakutaraka.
zakutto zakutto iz zakutxoa.
zakutxo zakutxo (orobat zakutto 1 iz zaku txikia.
  2 (hitz elkartuetan)
zakutzar zakutzar iz adkor zaku handia.
zakuzar zakuzar iz
zalagardatu zalagardatu, zalagarda, lazagardatzen du ad desitxuratu.
zalakatu zalakatu, zalaka(tu), zalakatzen du ad
zalamala zalamala iz nahaste-borrastea.
zalamandrana zalamandrana izond emakumeez mintzatuz, itsusia, zikina.
zalangatu zalangatu izond ehunez eta kidekoez mintzatuz, amore eman duena.
zalantza zalantza 1 iz zerbaiten egiatasun edo ziurtasunaz duda egiten duenaren, zenbait aukeraren artean norantz makurtu ez dakienaren arima-egoera. ik duda; ezbai.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 zalantzan adlag zalantza egiten
  6 zalantzazko izond
  7 zalantza bide ik zalantzabide.
  8 zalantza gabe ik zalantzagabe.
  9 zalantza egin
  10 zalantza eginarazi
zalantzabide zalantzabide (orobat zalantza bide) iz zalantza egiteko bidea.
zalantzadun zalantzadun izond zalantza duena.
zalantzaezin zalantzaezin izond zalantzan ezin jar daitekena.
zalantzaezinki zalantzaezinki adlag era zalantzaezinean.
zalantzagabe zalantzagabe (orobat zalantza gabe g.er.) izond zalantzarik ez duena.
zalantzagarri zalantzagarri izond zalantza eragiten duena. ik zalantza 6.
zalantzaka zalantzaka adlag zalantza eginez.
zalantzakor zalantzakor 1 izond zalantzazkoa, zalantza adierazten duena.
  2 (adizlagun gisa)
zalantzaldi zalantzaldi iz zalantza egiten den aldia.
zalantzalditxo zalantzalditxo iz zalantzaldi laburra.
zalantzati zalantzati 1 izond zalantza adierazten duena.
  2 (adizlagun gisa)
zalantzatsu zalantzatsu 1 iz zalantzaz betea.
  2 (adizlagun gisa)
zalantzatu zalantzatu, zalantza(tu), zalantzatzen da ad kordokatu.
zalantzaxka zalantzaxka iz zalantza txikia.
zalantzazko zalantzazko ik zalantza 6.
zalantzondo zalantzondo iz irud zalantza-zuhaitza.
zalapart zalapart
zalaparta zalaparta 1 iz iskanbila, zarata.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (adizlagun gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 zalaparta batean zalaparta bizian.
  7 zalaparta bizian
zalapartaka zalapartaka 1 adlag zalaparta atereaz.
  2 (hitz elkartuetan)
zalapartaldi zalapartaldi iz zalaparta dagoen aldia.
zalapartari zalapartari 1 iz zalaparta ateratzen duena.
  2 (adizlagun gisa)
zalapartatsu zalapartatsu 1 izond zalaparta handikoa.
  2 (adizlagun gisa)
zalapartatu zalapartatu, zalaparta(tu), zalapartatzen da/du ad zalapartaz bete.
zaldain zaldain iz zubi estu era arina, eskuarki oinezkoentzakoa.
zaldale zaldale (orobat zaldare g.er. eta zaldari g.er.) iz abereen bazka, eskuarki lehorra. ik pentsu2.
zaldar zaldar (orobat zuldar g.er.) iz larruazal azpiko zelulak zoltzean sortzen den pikorta. ik erlakizten.
zaldare zaldare ik zaldale.
zaldari zaldari ik zaldale.
zaldartxo zaldartxo iz zaldar txikia.
zaldi zaldi 1 iz ugaztun handia, lepoa kakotua eta zurdazko adatsez hornitua, hanka lirain apodunak dituena, zama eta garraio abere gisa erabiltzeko gizakiak etxekotua; espezie horretako arra (Equus caballus).
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (gainean, gainera eta kideoen ezkerrean)
  6 (toki atzizkien eskerrean)
  7 xake jokoko pieza.
  8 adkor heroina.
  9 potentzia unitatea, 735,5 watten baliokidea.
  10 estira emateko tresna.
  11 bi zaldiko iz Citroen etxeko auto merkea.
  12 itsas zaldi1 iz zaldi itxurako arrain teleosteo txikia (Hippocampus sp.).
  13 itsas zaldi2 iz itsasoan ibiltzen den zaldia.
  14 zaldi karrosa (orobat zaldikarrosa g.er.) ipar
  15 zaldi kotxe (orobat zaldikotxe )
  16 zaldi orga
  17 zaldi larru (corpusean zaldilarru soilik)
  18 zaldi zela (orobat zaldizela g.er.)
zaldibartar zaldibartar izlag/iz Zalbibarkoa, Zaldibarri dagokiona; Zaldibarko biztanlea.
zaldibegi zaldibegi ik zaldi 3.
zaldibiar zaldibiar (orobat zaldibitar) izlag/iz Zalbiakoa, Zaldibiari dagokiona; Zaldibiako biztanlea.
zaldibitar zaldibitar ik zaldibiar.
zaldidun zaldidun iz zaldia duen edo daraman pertsona. ik zaldizko; zaldun.
zaldieri zaldieri ik zalditeri.
zaldiferra zaldiferra ik zaldi 3.
zaldigabeko zaldigabeko ik zaldi 1.
zaldika zaldika adlag zangoak zaldi gainean bezala jarriz. ik zaldizka.
zaldikari zaldikari iz zaldizkoa.
zaldikarrosa zaldikarrosa ik zaldi 14.
zaldikatu zaldikatu, zaldika(tu), zaldikatzen da ad zaldika mugitu.
zaldikatze zaldikatze iz zaldiak mugitzea.
zaldiketa zaldiketa (orobat zaldizketa g.er.) 1 iz zaldi gainean ibiltzea, eskuarki kirol gisa.
  2 (hitz elkartuetan)
zaldiki zaldiki 1 iz zaldiaren haragia.
  2 (hitz elkartuetan)
zaldiko zaldiko 1 iz zaldi txikia.
  2 irud/hed
  3 zaldiko-maldiko jolas parkeetako plataforma biribil birakaria, zaldiak, autoak eta besteako jarlekuak dituena eta jostagarritzat erabiltzen dena.
  4 irud/hed
zaldikotxe zaldikotxe ik zaldi 15.
zaldikume zaldikume iz zaldiaren kumea.
zaldikunde zaldikunde iz zaldi eta kideko abereen multzoa.
zaldilarru zaldilarru ik zaldi 17.
zaldiratu zaldiratu, zaldira(tu), zaldiratzen da ad zaldira joan.
zalditegi zalditegi (orobat zaltegi g.er.) 1 iz zaldiak gordetzen diren tokia.
  2 (hitz elkartuetan)
zalditeria zalditeria (orobat zaldieri) 1 iz zaldi multzoa; eskuarki, armadaren atala, zaldizkoek osatua. ik zalduneria 4.
  2 (hitz elkartuetan)
zalditoki zalditoki 1 iz zalditegia.
  2 hipodromoa.
zalditxo zalditxo iz zaldi txikia.
zalditzar zalditzar 1 iz adkor zaldi erraldoia.
  2 heriona. ik zaldi 8.
zaldizain zaldizain 1 iz zaldiak zaintzen dituen pertsona. ik zamaltzain.
  2 (adizlagun gisa)
zaldizale zaldizale iz zaldien zalea dena.
zaldizela zaldizela ik zaldi 18.
zaldizka zaldizka 1 adlag zangoak zaldi gainean bezala jarriz. ik zaldika.
  2 (izen gisa)
zaldizkari zaldizkari iz zaldi gainean ibiltzen den pertsona.
zaldizketa zaldizketa ik zaldiketa.
zaldizko zaldizko 1 iz zaldiz ibiltzen den pertsona, eskuarki zaldiz ibiltzen den soldadua.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (izenondo edo izenlagun gisa)
zaldun zaldun 1 iz aitoren semea, eskuarki maila apalenekoa; zalduntza ordena bateko kidea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 gizona; gizon prestua.
  6 zaldizkoa.
zaldundar zaldundar izond zaldunei dagokiena.
zaldundu zaldundu, zaldun(du), zaldutzen da/du ad zaldun bihurtu.
zalduneria zalduneria 1 iz erdi aroko zaldunek osatzen zuten erakundea, eta erakuntze horren jarduera.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 zalditeria.
  5 (hitz elkartuetan)
zalduneriar zalduneriar izond zalduneriari dagokiona.
zaldungo zaldungo iz zalduntza.
zaldunki zaldunki adlag zaldunen eran.
zalduntasun zalduntasun iz zaldunari dagokion portaera.
zalduntsa zalduntsa iz emakumezko zalduna.
zalduntxo zalduntxo iz adkor zalduna.
zalduntza zalduntza 1 iz zalduneria.
  2 (hitz elkartuetan)
zale zale 1 iz zerbait edo norbait oso gogoko duena, zerbaiti edo norbaiti atxikia dena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagarri gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagarri gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 (-en atzizkiaren eskuinean)
  7 (aditzaren era burutuaren eskuinean)
  8 (-tzearen atzizkiaren eskuinean)
  9 (-tzeko edo -tzen atzizkiarekin)
  10 zaletasuna.
zalegarri zalegarri izond zaletzen duena.
zalego zalego iz zaleria.
zalejira zalejira iz adkor
zalekeria zalekeria iz zaletasun gaitzesgarria.
zaleria zaleria iz zaleen multzoa.
zaletasun zaletasun 1 iz zerbaiten edo norbaiten zale izatea, zerbaitetarako edo norbaitenganako joera edo atxikimendua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zaletasuntxo zaletasuntxo iz adkor zaletasuna.
zaletu zaletu, zale(tu), zaletzen 1 da ad zale bihurtu, zaletasuna hartu.
  · 2 du ad zale bihurtu, zaletasuna sortu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (era burutua izen gisa) zalea, amateurra.
  5 kirol talde edo kideko baten zalea.
  6 (hitz elkartuetan)
zaletuxe zaletuxe izond zaletu samarra.
zaletze zaletze iz zale bihurtzea, zaletasuna hartzea.
zalgiztar zalgiztar izond/iz Zalgizekoa, Zalgizi dagokiona; Zalgizeko biztanlea.
zalgurdi zalgurdi 1 iz pertsonak garraiatzeko ibilgailu gurpilduna, zaldi batek edo gehiagok tiratua. ik kotxe.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetanlehen osagai gisa)
zalgurditxo zalgurditxo iz zalgurdi txikia.
zalgurdizain zalgurdizain (orobat zalgurdi zain) iz
zali zali iz koilara, eskuarki handia; burruntzalia.
zalitara zalitara iz zali baten edukia.
zalke zalke iz lekadunen familiako landare igokaria, lore arrosa handiak dituena, gari sail, belardi eta bide-bazterretan hazten dena (Vitia sativa).
zaloin zaloin ik zalu.
zaltegi zaltegi ik zalditegi.
zalu zalu (orobat zaloin) 1 izond lasterra, arina; laster eta lotutasunik gabe mugitzen dena; malgua.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  3 (adizlagun gisa)
  4 zalu-malu adlag adkor zalu-zalu.
  5 zalu-zalu
  6 zalu-zalua adlag ipar zalu-zalu.
zaluka zaluka adlag lasterka. ik zalukara.
zalukara zalukara adlag lasterka; berehala.
zaluki zaluki adlag zalu.
zalutasun zalutasun 1 iz laster eta lotutasunik gabe mugitzen denaren nolakotasuna.
  2 (izenondoekin)
  3 malgutasuna.
zalutu zalutu, zalu(tu), zalutzen da/du ad zalu bihurtu.
zaluxe zaluxe
  1 zaluxeago (corpusean zaluxago soilik) adlag ipar lasterxeago.
zaluxko zaluxko izond adkor apur bat zalua.
zama zama 1 iz abere, ibilgailu edo pertsona batek daramana edo eramaten ahal duen gauza. ik karga.
  2 irud/hed
  3 (izenondo eta izenlagunetan)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (neurri gisa)
  7 lan zama
  8 zama lan ik zamalan.
  9 zama ontzi ik zamaontzi.
  10 zamape
  11 (hitz elkartuetan)
  12 zama-tren (orobat zamatren) iz zamak garraiatzeko trena.
zamadun zamadun izlag
zamagabeketa zamagabeketa iz zamagabetzea.
zamagabetu zamagabetu, zamagabe(tu), zamagabetzen 1 du ad zama kendu.
  2 irud/hed
zamagailu zamagailu iz zamak igo edo jaisteko igogilua.
zamakatu zamakatu, zamaka(tu), zamakatzen du ad zametan bildu. · irud/hed
zamaketa zamaketa 1 iz zamatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
zamaketari zamaketari 1 iz zama-lanetan aritzen den langilea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 (izenondo gisa)
  7 (adizlagun gisa)
  8 zama-lanetan aritzen den ontzia.
zamako zamako iz zamaontzia.
zamalan zamalan (orobat zama lan) iz
zamalari zamalari iz zamaketaria.
zamalde zamalde iz
zamaldi zamaldi iz
zamaldun zamaldun iz zalduna.
zamalka zamalka 1 adlag zamalkatzen.
  2 irud/hed
zamalkadura zamalkadura iz geologian, faila eta kidekoetan gertatzen den lur geruza handien higidura.
zamalkaldi zamalkaldi iz zamalkatzen den aldia.
zamalkarazi zamalkarazi, zamalkaraz, zamalkarazten du ad zamalkaratzera behartu.
zamalkari zamalkari 1 izond zamalkatzen duena.
  2 adkor larrua jotzen duena.
zamalkatu zamalkatu, zamalka(tu), zamalkatzen 1 da ad zaldiz ibili.
  2 irud/hed
  3 (irud/hed itsasontziez mintzatuz)
  · 4 du ad adkor larrua jo.
zamalkatze zamalkatze 1 iz zaldiz ibiltzea.
  2 adkor larrua jotzea.
zamalko zamalko iz zaldikumea.
zamaltzain zamaltzain (orobat zamalzain g.er.) 1 iz zaldizaina.
  2 maskaradetako dantzaria, gerri inguruan loturik zaldi irudi bat daramana.
zamalzain zamalzain ik zamaltzain.
zamamutil zamamutil iz zamak eramaten dituen mutila.
zamaontzi zamaontzi (orobat zama ontzi eta zamauntzi g.er.) iz zamak garraiatzeko itsasontzia.
zamape zamape ik zama 10.
zamapetu zamapetu izond zamapean dagoena.
zamar zamar (orobat zamarra g.er.) 1 iz jantzi lodia eta iletsua, jaka modukoa, beste jantzien gainean jartzen dena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
zamarazi zamarazi, zamaraz(i), zamarazten du ad zamatzera behartu.
zamargin zamargin iz zamarrak egiten dituen eskulangilea.
zamari zamari 1 iz zamak garraiatzeko erabiltzen den zaldi, asto eta kidekoa; zaldia.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
zamaritegi zamaritegi iz zamariak gordetzen diren tokia.
zamarra zamarra ik zamar.
zamategi zamategi iz zamen biltegia.
zamatoki zamatoki iz zamak biltzen diren tokia.
zamatren zamatren ik zama 12.
zamatsu zamatsu 1 izond zama handikoa.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
zamatu zamatu, zama(tu), zamatzen 1 du ad pertsona, abere, orga eta kidekoren baten gainean zama ezarri. ik kargatu.
  2 irud/hed
  3 (nor/zer osagaia ezartzen den gauza bera dela)
  4 (era burutua izenondo gisa)
zamatuxe zamatuxe izond zamatu samarra.
zamatzaile zamatzaile izond
zamatze zamatze iz pertsona, abere, orga eta kidekoren baten gainean zama ezartzea.
zamau zamau 1 iz mahai zapia, otorduak egitean mahaia estaltzeko erabiltzen den ehuna. ik dafaila.
  2 irud/hed
zamauntzi zamauntzi ik zamaontzi.
zamautxo zamautxo iz zamau txikia.
zambiar zambiar (orobat zanbiar) izlag/iz Zambiakoa, Zambiari dagokiona; Zambiako herritarra.
zanbla zanbla adlag beherakako kolpearen onomatopeia.
zanbo zanbo iz gurasoak beltza eta amerindioa dituena.
zanbro zanbro iz larruazaleko urratua.
zanbuil(a) zanbuil(a) iz murgilaldia.
zanbulu zanbulu iz kulunka, balantza.
zanbuluka zanbuluka 1 adlag zanbuluak eginez. ik zinbuluka.
  2 irud/hed
zanbulukatu zanbulukatu, zanbuluka(tu), zanbulukatzen da/du ad zanbuluka ibili.
zanfona zanfona 1 iz arrabitaren itxurako musika tresna, hariak igurzten dituen gurpil bat eta teklatu bat dituena. ik zarrabete.
  2 zanfona-jotzaile
zanga zanga1 1 adlag hurrupaldiaren hotsaren onomatopeia.
  2 zanga-zanga adlag hurrupaldi handietan edo zarataz.
  3 irud/hed
zanga zanga2 1 iz lurrean egiten den zulo luze eta meharra.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
zanga zanga3 iz hegazti palmipedoa, antzararen tamainakoa, zuria baina hego muturrak beltzak dituena, itsasertz pikoetan talde handietan bizi dena eta uretan murgilduz harrapatzen dituen arrainez elikatzen dena (Sula bassana)
zangada zangada 1 iz hurrupaldi handia.
  2 irud/hed
zangaka zangaka adlag hurrupaldi handitan.
zangalatraba zangalatraba1 adlag zangalatrau.
zangalatraba zangalatraba2 iz zangotraba.
zangalatrabatu zangalatrabatu, zangalatraba(tu), zangalatrabatzen da ad estropozo egin. ik zangotrabatu.
zangalatraka zangalatraka ik zangalatrau.
zangalatrau zangalatrau ( eta zangalatraka g.er. eta zangalatrauka g.er.) 1 adlag zangoak eserlekuaren alde banatara jarriaz eseririk. ik zangalatraba; istapeka.
  2 irud/hed
  3 bertso lerro batetik bestera joskera-banako bat igarotzeen.
zangalatrauka zangalatrauka ik zangalatrau.
zangaluze zangaluze ik zangoluze.
zangar zangar1 1 iz zangoaren zatia, oinaren eta belaunaren artekoa.
  2 (hitz elkartuetan)
zangar zangar2 izond ausarta, bihoztuna.
zangartasun zangartasun iz ausartasuna.
zangarte zangarte (orobat zangoarte g.er.) iz gorputzean, zangoak biltzen diren aldea.
zangarteka zangarteka adlag urrats handiak eginez.
zangarteko zangarteko iz zangotraba.
zangatu zangatu, zanga(tu), zangatzen du ad zangak egin.
zangilixka zangilixka adlag
zango zango (orobat zanko g.er.) 1 iz gizakiaren gorputzeko bi behe adarretako bakoitza. ik hanka.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak adizlagun balioa duela)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 irud/hed
  8 beso-zango pl beso eta zangoak.
  9 zango-astun (corpusean zangoastun soilik)
  10 zango-baloi ik zangobaloi.
  11 zango-beso pl zango eta besoak.
  12 zango luze ik zangoluze.
  13 zangopean
  14 irud/hed
  15 zango sagar (orobat zangosagar)
zangoarte zangoarte ik zangarte.
zangoastun zangoastun ik zango 8.
zangobabesgarri zangobabesgarri ik zango 3.
zangobakar zangobakar ik zango 4.
zangobako zangobako adlag zango gabe.
zangobaloi zangobaloi ( orobat zango baloi ) 1 ipar futbola.
  2 (hitz elkartuetan)
zangobaloilari zangobaloilari iz ipar futbolaria.
zangodun zangodun 1 izlag
  2 bi zangodun gizakia.
  3 kulero zangodun gerrirainoko galtzerdiak.
zangokada zangokada iz oinkada.
zangoker zangoker izonk hanka-okerra.
zangolari zangolari iz ibiltaria.
zangolotu zangolotu, zangolot(u), zangolotzen du ad zangoak lotu.
zangoluze zangoluze (orobat zangaluze) 1 izond zangoak luzeak dituena.
  2 (izen gisa)
zangomotz zangomotz ik zango 4.
zangopean zangopean ik zango 12.
zangoperatu zangoperatu, zangopera(tu), zangoperatzen du ad zangoen azpian erabili. · irud/hed
zangopetu zangopetu, zangope(tu), zangopetzen du ad zangoperatu.
zangopilatu zangopilatu, zangopila(tu), zangolpilatzen 1 du ad oinpean erabili.
  2 irud/hed ik oinperatu; azpiratu.
  3 (era burututa izenondo gisa)
zangopilatze zangopilatze 1 iz oinpean erabiltzea; oinperatzea, azpiratzea.
  2 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
zangopilo zangopilo iz
zangosagar zangosagar ik zango 14.
zangotraba zangotraba 1 iz zangoaz norbaiten zangotrabatzea hura erorarazteko. ik zangarteko.
  2 irud/hed
zangotrabagailu zangotrabagailu iz zangotrabatzeko gailua.
zangotrabaketa zangotrabaketa iz zangotrabatzea.
zangotrabatu zangotrabatu zangotraba(tu), zangotrabazen 1 du ad zangotraba egin.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
zangotxo zangotxo iz zango txikia.
zangozabal zangozabal ik zango 4.
zangozar zangozar izlag/iz Zangozakoa, Zangozari dagokiona; Zangozako biztanlea.
zangozlari zangozlari iz zangolari.
zankapalatu zankapalatu, zankapala(tu), zankapalatzen da ad
zankape zankape ik zangope.
zanko zanko1 iz pl akuilu-makuiluak. ik hankapalu 2.
zanko zanko2 ik zango.
zankutsik zankutsik adlag hanka-hutsik.
zanpa zanpa 1 adlag kolpearen onomatopeia; kolpe baten indarraz.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 zanpa-zanpa1 gelditu gabe, etenik gabe.
  4 zanpa-zanpa2 erabat zapaldurik.
  5 zanpa-burdina
zanpagailu zanpagailu 1 iz zanpa-zanpa egiten duen gailua, zapaltzeko gailua.
  2 irud/hed
  3 tinta-zanpagailu
zanpagarri zanpagarri iz zanpatzen edo zapaltzen duena.
zanpagarriro zanpagarriro adlag era zanpagarrian.
zanpaila zanpaila izond gisagabea, frikuna.
zanpaka zanpaka adlag kolpeka; sakatzen.
zanpakari zanpakari izond zanpaka aritzen dena.
zanpaketa zanpaketa 1 iz zanpatzea. ik zapalketa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zanpako zanpako 1 iz kolpea.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zanpakuntza zanpakuntza iz zanpaketa.
zanpaldi zanpaldi iz zanpaketa.
zanpan zanpan izond tuntuna.
zanpantu zanpantu ik zanpatu.
zanpantzar zanpantzar 1 iz txorimaloa, handiusteko barregarria.
  2 (izenondo gisa)
zanpaņa zanpaña ik xanpain.
zanpatu zanpatu (orobat zanpantu g.er.), zanpa(tu), zanpatzen 1 du ad zapaldu, sakatu.
  2 irud/hed
  3 (txirrina eta kidekoak)
  4 (pertsonak, herriak eta kidekoak)
  5 irud/hed
  6 (era burutua izenondo gisa)
zanpatzaile zanpatzaile 1 izond/iz zanpatzen duena.
  2 (adizlagun gisa)
zanpatze zanpatze iz zapaltzea, sakatzea.
zanpez zanpez 1 adlag ipar tanpez. ik tanpez.
  2 mukuru.
zanpur zanpur (orobat zapur) iz ipar kabalkadetako soldadu modukoa, alkandora eta galtza zuriak eta bularrean zerrenda gorria janzten dituena, eta zurezko auzkora daramana.
zantar zantar 1 izond itsusia, itxura txarrekoa; prestutasunik gabea; zikina, lizuna. ik zatar.
  2 (izenondo bikoteetan)
zantarkeria zantarkeria iz itsuskeria; zikinkeria, lizunkeria.
zantarki zantarki adlag era zantarrean.
zantarkilo zantarkilo izond adkor zantarra.
zantartu zantartu, zantar(tu), zantartzen da/du ad zantar bihurtu.
zantilen zantilen ik zentinela.
zantza zantza ik xantza.
zantzo zantzo1 1 iz oihua, eskuarki pozezkoa.
  2 barre zantzo
  3 negar zantzo
zantzo zantzo2 ik zantzu.
zantzoka zantzoka 1 adlag oihuak, eskuarki pozezkoak, egiten.
  2 barre zantzoka
zantzolari zantzolari iz bozeramailea.
zantzu zantzu (orobat zantzo g.er.) 1 iz gertakari bat adierazten duen seinalea edo aztarna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
zanzibartar zanzibartar izlag/iz Zanzibarkoa, Zanzibarri dagokiona; Zanzibarko herritarra.
zapa zapa1
  1 bero zapa bero bolada.
zapa zapa2
  1 ile zapa ile multzo ugaria.
zapa zapa3 adlag bat-batean.
zapaburu zapaburu 1 iz apoaren edo igelaren kumea, hankarik gabea eta isatsduna. ik txalburu.
  2 irud/hed
zapaburutxo zapaburutxo iz zapaburu txikia. · irud/hed
zapadore zapadore iz zulatze eta eraikitze lanetan aritzen den soldadua.
zapal zapal 1 izond ohikoa baino garaiera txikiagoa duena; behar bezain irtena edo zorrotza ez dena.
  2 (izenondo bikoteetan)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 irud/hed
  5 (izen gisa -en atzizkiaren eskuinean)
  6 (adizlagun gisa)
  7 zapal-zapal adlag
zapalberdindu zapalberdindu, zapalberdin(du, zapalberdintzen du ad zapaldu eta berdindu.
zapalda zapalda (orobat sapalda g.er.) 1 iz eskailera-maila, harmaila.
  2 arasa, apala.
  3 irud/hed
zapaldi zapaldi iz adkor joaldia.
zapaldu zapaldu, zapal(du), zapaltzen 1 du ad zerbaiten gainean oina-edo jarri; oin azpian erabili. ik aurizki; oinkatu.
  2 adkor
  3 irud/hed
  4 (aldizlagunekin)
  5 gainean jartzen den zerbaiten bitartzez sakatu. ik zanpatu.
  6 irud/hed
  7 mendean hartu, mendean eduki.
  8 (era burutua izenondo eta izen gisa)
  9 zapalago bihurtu.
zapalduezin zapalduezin ik zapalezin.
zapalezin zapalezin (orobat zapalduezin) izond ezin zapalduzkoa.
zapalgailu zapalgailu 1 iz zapaltzeko gailua.
  2 zorua zapaltzeko gailua.
  3 zapalgailu zilindro
zapalgarri zapalgarri izond zapaltzen duena.
zapalgune zapalgune iz gune zapala.
zapalkera zapalkera 1 iz zapaltzeko era.
  2 zapalkeran zapaltzean.
zapalketa zapalketa 1 iz zapaltzea, sakatzea.
  2 zapaltzea, menderatzea. ik zapalkuntza.
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan)
  5 zapalago bihurtzea.
zapalkuntza zapalkuntza 1 iz zapaltzea, menderatzea. ik zapalketa 2.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zapaltzaile zapaltzaile 1 iz zerbait zapaltzen duen pertsona.
  · 2 izond/iz zapaltzen, menderatzen duena.
zapaltze zapaltze iz zerbaiten gainean oina-edo jartzea; gainean jartzen den zerbaiten bitartzez sakatuzea; menderatzea.
zaparketa zaparketa iz ipar leherketa.
zaparrada zaparrada (orobat zafarrada g.er.) 1 iz euri jasa bortitza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
  5 (irud/hed, hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 zaparradapean
zaparradaka zaparradaka 1 adlag zaparradetan.
  2 (hitz elkartuetan)
zaparradapean zaparradapean ik zaparrada 6.
zaparradatxo zaparradatxo iz zaparrada txikia. ik zaparradaxka.
zaparradaxka zaparradaxka iz zaparrada txikia. ik zaparradatxo.
zaparrastatsu zaparrastatsu izond zalapartatsua, iskanbilatsua.
zaparro zaparro izond mozkotea. ik txaparro.
zapart zapart 1 iz eztanda.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 leher eta zapart egin adkor leher egin.
  4 zapart egin eztanda egin. ik zapartatu.
  5 irud/hed
  6 zapart eginarazi
zapartagailu zapartagailu iz ipar lehergailua.
zapartagarri zapartagarri izond ipar lehertzekoa, eskuarki irriz.
zapartaka zapartaka adlag zapart eginez.
zapartaldi zapartaldi iz zapart egitea.
zapartarazi zapartarazi, zapartaraz, zapartarazten 1 du ad zapart eginarazi. ik zapartatu 2.
  2 irud/hed
zapartatsu zapartatsu izond
zapartatu zapartatu, zaparta(tu), zapartatzen 1 da ad eztanda egin. ik zapart 4.
  · 2 du ad eztanda eragin.
  · 3 (era burutua izenondo gisa)
zapartatze zapartatze 1 iz eztanda egitea.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zapartatzear zapartatzear adlag zapartatzeko zorian.
zapartegingarri zapartegingarri (corpusean zapartingarri soilik) izond ipar lehertzeko modukoa, eskuarki irriz. ik zapartagarri.
zapartingarri zapartingarri ik zapartegingarri.
zapata zapata (orobat zapeta g.er.) 1 iz larruzko oinetakoa, zoru sendokoa, oina orkatileraino estaltzen duena. ik oski.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  7 galgaren atala, gurpilaren zatiren baten kontra ezartzen dena.
  9 zapatape (leku atzizkiekin)
  10 (leku atzizkiekin, irud/hed)
  11 zapata-denda (orobat zapatadenda g.er.)
zapatadenda zapatadenda ik zapata 11.
zapatadun zapatadun izlag zapatak dituena.
zapatagile zapatagile iz zapagina. ik zapatari.
zapatagin zapatagin ( orobat zapatain eta zapetain g.er.) 1 iz zapatak egiten dituen pertsona. ik zapatari.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zapatagintza zapatagintza (orobat zapataintza, zapataingo, zapetaintza g.er. eta zapetzaintza g.er.) iz zapatak egitea; zapataginaren lanbidea.
zapatain zapatain ik zapatagin.
zapataingo zapataingo ik zapatagintza.
zapataintza zapataintza ik zapatagintza.
zapatakazo zapatakazo iz adkor zapata kolpea.
zapatape zapatape ik zapata 10.
zapatari zapatari 1 iz zapatak egiten dituen pertsona. ik zapatagin.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (izenondo gisa)
  5 ibaietako intsektu hankaluzea.
  6 (izenondo gisa)
zapatatakoin zapatatakoin ik zapata 3.
zapatategi zapatategi iz zapatak gordetzeko altzaria.
zapatatu zapatatu ik zapateatu.
zapatatxo zapatatxo iz zapata txikia.
zapatatzar zapatatzar (orobat zapatazar) iz adkor zapata erraldoia.
zapatazar zapatazar ik zapatatzar.
zapatazola zapatazola ik zapata 3.
zapateatu zapateatu (orobat zapatatu) iz espainiar dantza bizia takoi ukaldiz egiten dena.
zapategi zapategi iz zapata-denda.
zapatila zapatila ( orobat zapatilla ) 1 iz etxean ibiltzeko edo kirol egiteko oinetako bigunak. ik txapin.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zapatilla zapatilla ik zapatila.
zapatismo zapatismo iz Askapen Nazionaleko Armada Zapatista delakoaren erakunde politiko eta ideologikoa.
zapatista zapatista (orobat zapatixta g.er. eta zapatizta g.er.) 1 izond zapatismoarena, zapatismoari dagokiona.
  · 2 iz zapatista den pertsona.
zapatixta zapatixta ik zapatista.
zapatizta zapatizta ik zapatista.
zapatu zapatu1, zapa(tu), zapatzen du ad ipar zapaldu, sakatu. ik zanpatu.
zapatu zapatu2 iz larunbata.
zapatzaile zapatzaile iz ipar zapatzen duena, zapaltzailea.
zapazgarri zapazgarri izond zapalgarria.
zapaztatu zapaztatu izond zapaldua.
zapeatu zapeatu, zapea(tu), zapeatzen du ad zaping egin.
zapel zapel (orobat zapela) 1 iz ipar kapelua. ik kapelu.
  2 txapela, eskuarki handia.
zapeladun zapeladun ik zapeldun.
zapelaitz zapelaitz ik zapelatz.
zapelatz zapelatz (orobat zapelaitz g.er.) iz miruaren antzeko hegazti harraparia, isats-laburra, gainalde arre iluna eta azpialde arre argiagoa duena (Buteo sp).
zapeldun zapeldun (orobat zapeladun) iz zapela duena.
zapelgorridun zapelgorridun izond zapel gorria duena.
zapero zapero iz zahiarekin egiten den janaria, etxe hegazti eta txerriei ematzen zaiena. · irud/hed
zapeta zapeta ik zapata.
zapetagintza zapetagintza ik zapatagintza.
zapetain zapetain ik zapatagin.
zapetaintza zapetaintza ik zapatagintza.
zapetaka zapetaka iz ipar zapata kolpea.
zapeteria zapeteria iz ipar zapata denda; zapatagintza.
zapetzaintza zapetzaintza ik zapatagintza.
zapi zapi 1 iz ehun zatia, gehienetan lauki itxurakoa, jantzien osagarri edo norberaren txukunketarako erabiltzen dena. ik oihal.
  2 (izenondo edo izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 haize oihala.
  7 aho zapi ik ahozapi.
  8 buru zapi ik buruzapi.
  9 esku zapi ik eskuzapi.
  10 ezpain zapi ik ezpainzapi.
  11 mahai zapi1 ( orobat mahaizapi g.er.) jatorduetan mahaia estaltzeko eta babesteko ipintzen den zapia. ik zamau; dafaila.
  12 mahai zapi2 (orobat mahaizapi) mahaian erabiltzen den eskuzapia.
  13 muki zapi ik mukizapi.
  14 musu zapi ik musuzapi.
  15 sudur zapi ( orobat sudurzapi ) mukizapia.
zapigorri zapigorri iz zapi gorria janzten duen pertsona.
zapihabe zapihabe iz masta.
zapikatu zapikatu, zapika(tu), zapikatzen du ad ipar menderatu.
zapin zapin ik zaping.
zapindu zapindu, zapin(du), zapintzen 1 du ad zigor batez jo.
  2 (era burutua izen gisa)
zaping zaping (orobat zapin) iz teleagindua erabiliz telebista kateak aldatzea.
zapipeko zapipeko izlag zapiaren azpiko.
zapitxo zapitxo 1 iz zapi txikia.
  2 irud/hed
zapla zapla 1 adlag kolpearen edo bat-bateko ekintzaren onomatopeia.
  2 (izen gisa)
  3 zapla-zapla adlag
zaplada zaplada 1 iz eskua irekirik ematen den kolpea. ik zaplazteko; masaileko.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
zapladaka zapladaka adlag zapladak emanez.
zapladatxo zapladatxo iz zaplada txikia.
zaplaka zaplaka adlag zapladaka.
zaplastada zaplastada iz zaplada.
zaplastako zaplastako ik zaplazteko.
zaplastakotxo zaplastakotxo ik zaplaztekotxo.
zaplastatu zaplastatu, zaplazta(tu), zaplazatzen da/du ad zaplatu; zapaldu.
zaplastatzaile zaplastatzaile izond zaplastatzen duena.
zaplasteko zaplasteko ik zaplazteko.
zaplastekoka zaplastekoka ik zaplaztekoka.
zaplateko zaplateko ( ) iz zaplaztekoa.
zaplatekoka zaplatekoka adlag zaplaztekoka.
zaplatu zaplatu, zapal(tu), zaplatzen 1 du ad zaplada eman.
  2 zapaldu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
zaplazo zaplazo iz
zaplaztadatxo zaplaztadatxo iz zapladatxoa.
zaplaztaka zaplaztaka adlag zaplatakoak ematen. · irud/hed
zaplaztako zaplaztako ik zaplazteko.
zaplazteko zaplazteko ( orobat zaplasteko zaplastako eta zaplaztako ) 1 iz eskua irekirik ematen den kolpea, eskuarki masailean. ik zaplada.
  2 irud/hed
zaplaztekoka zaplaztekoka (orobat zaplastekoka) adlag zaplaztekoak ematen.
zaplaztekotxo zaplaztekotxo (corpusean zaplastakotxo soilik) iz zaplazteko txikia.
zapo zapo1 1 iz apoa, ornodun urlehortarra.
  2 irud/hed
  3 (esaeretan)
  4 (irud/hed, hitz elkartuen lehen osagai gisa; ik beherago 5
  5 zapo-erdara
zapo zapo2 1 iz itsaspeko hondar eta lohietan bizi den arrain ezkatarik gabea, bizkarralde ilun eta sabelalde zurikoa, burua eta ahoa oso handiak dituena, sukaldaritzan oso aintzat hartua (Lophius piscatorius).
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zapoka zapoka adlag
zapokeria zapokeria iz adkor zitalkeria, doilorkeria.
zapokume zapokume iz (irain hitza)
zapore zapore 1 iz dastamenaz sumatzen diren gauzen nolakotasuna, janari eta edariena bereziki. ik dasta; ahogozo.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  6 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  7 irud/hed
zaporeatu zaporeatu, zaporea(tu), zaporeatzen du ad zaporea hartu.
zaporedun zaporedun 1 izond zaporea duena.
  2 izlad zaporeko.
zaporegabe zaporegabe (orobat zapore gabe g.er.) izond
zaporegabetu zaporegabetu, zaporegabe(tu), zaporegabetzen da/du ad zaporegabe bihurtu.
zaporetsu zaporetsu izond zaporez betea.
zapote zapote iz amerikar zuhaitz handia, hosto-iraunkorra, sagar itxurako fruitu gozo eta urtsuak ematen dituena.
zapoteka zapoteka izond/iz Mexikoko Oaxaka lurralde bizi den indiar herrikoa.
zaprastatu zaprastatu, zaprasta(tu), zaprastaten du ad
zapur zapur ik zanpur.
zaputz zaputz 1 iz muzinaldia.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (izenondo gisa)
  4 (adizlagun gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketan adizlagun balioa duela)
  6 zaputz egin muzin egin.
zaputzaldi zaputzaldi (orobat zapuztaldi g.er.) iz norbait zapuztua dagoen aldia.
zaputzarazi zaputzarazi (orobat zapuztarazi), zaputzaraz, zaputzarazten du ad zapuztera behartu.
zaputzarte zaputzarte iz zaputzaldia.
zapuzgarri zapuzgarri 1 izond zapuzten duena. ik arbuiagarri.
  2 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa)
zapuzka zapuzka iz zaputz eginez.
zapuzkeria zapuzkeria iz zaputzari dagokio egintza; aurpegi txarra.
zapuzketa zapuzketa iz zapuztea.
zapuztaile zapuztaile 1 izond zapuzten duena.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa elkarketak izenondo balioa duela)
zapuztaldi zapuztaldi ik zaputzaldi.
zapuztarazi zapuztarazi ik zaputzarazi.
zapuzte zapuzte iz
zapuzteke zapuzteke adlag zapuztu gabe.
zapuzti zapuzti izond/iz zapuzteko joera duena.
zapuztu zapuztu, zaputz/zapuztu, zapuzten 1 da/du ad zaputza hartu, muzindu. ik muturtu.
  · 2 du ad arbuiatu.
  3 (animaliez mintzatuz)
  4 du ad alferrik galdu, hondatu.
  5 (da aditz gisa)
  6 (era burutua izenondo gisa)
zapuztuxe zapuztuxe izond zapuztu samarra.
zarabanda zarabanda (orobat sarabanda g.er.) 1 iz iskanbila, nahasmena.
  2 XVII eta XVIII mendeetako dantza, hiru aldiko konpasekoa eta erritmo geldikoa, suite klasikoaren osagai bihurtu zena.
zaragi zaragi ik zahagi.
zaragozar zaragozar izlag/iz Zaragozakoa, Zaragozari dagokiona; Zaragozako biztanlea.
zaraitzuar zaraitzuar izlag/iz Zaraitzukoa, Zaraitzuri dagokiona; Zaraitzuko biztanlea.
zarakar zarakar 1 iz larruazaleko gainalde gogortua. ik zakar1.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
zarakartsu zarakartsu izond zarakarrez betea.
zarakartu zarakartu izond zarakar bihurtua. · irud/hed
zarama zarama 1 iz zakarrak, zaborra. ik zakar1 2.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 euri zarama zirimiria, lanbroa.
zaramiola zaramiola ik zahamiola.
zaran-belar zaran-belar iz belar landare ginbailduna, lore txikiak dituena eta sendagintzan erabiltzen den zuku erregarria daukana. (Chelidonium majus).
zarata zarata 1 iz hots ez-harmonikoa. ik habarrots; burrunba.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 (fonetikan eta fonologian)
  7 zaratapean
  8 zarata hots ik zaratots.
zarataka zarataka adlag zarata eginez.
zaratapean zaratapean ik zarata 7.
zaratatsu zaratatsu 1 izond
  2 (adlag)
zaratatsuki zaratatsuki iz zarataz.
zaratatxo zaratatxo iz zarata txikia.
zaratazale zaratazale izond zarataren zalea dena.
zaratots zaratots ( orobat zarata hots iz zarataren hotsa, hots zaratatsua.
zarauztar zarauztar izlag/iz Zarauzkoa, Zarautzi dagokiona; Zarauzko biztanlea.
zarba zarba 1 iz abar hostodunez egingiko sorta.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zarbatsu zarbatsu izond zarbaz betea.
zarbatto zarbatto iz zarbatxo.
zarbatxo zarbatxo iz zarba txikia.
zarbel zarbel ik zerbel.
zarbo zarbo 1 iz ibai arraina, bizkarraldea berdexka, sabelaldea zilarkara, goiko ezpainaren ertzean lau bizar dituena, jateko ona (Gobio gobio).
  2 (hitz elkartuetan)
zardai zardai 1 iz haga, makila luzea.
  2 izond ipar liraina.
zare zare (orobat xare3) 1 iz otarrea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, bigarrena aditzaren era ez-burutua dela)
zaregintza zaregintza iz otarregintza.
zarerara zarerara iz zare betearen edukia.
zaretxo zaretxo iz otarretxoa.
zarezain zarezain iz
zargaldu zargaldu, zargal(du), zargaltzen 1 da/du ad urteen ondorioz hondatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zarigueia zarigueia iz martsupialen motako ugaztuna, Amerikan bizi dena, igokari ona dena eta esku oratzaileak dituena.
zarkeri zarkeri ik tzarkeria.
zaroar zaroar izlag/iz Nafarroa Behereko Zarokoa, Zarori dagokiona; Zaroko biztanlea.
zarpa zarpa1 1 iz piltzarra, pilda.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 zarpa-jario (orobat zarpajario) izond adkor zarpatsua.
zarpa zarpa2 iz atzaparra.
zarpabizar zarpabizar iz
zarpail zarpail (orobat tzarpail g.er. eta zarpil g.er.) 1 izond gai edo molde arruntez egina, landu ez dena, leuntasunik edo inongo dotoretasunik ageri ez duena. (pertsonak)
  2 (gauzak)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, izenaren izenondo dela)
  4 (adizlagun gisa)
  5 (izen gisa)
  6 (hitz elkartuetan )
  · 7 iz zarpa, pilda.
  8 irud/hed
  9 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, lehen osagai hori izenondoduna dela)
  10 zarpail-zarpail adlag
zarpaildu zarpaildu (orobat zarpildu g.er.), zarpail(du), zarpailtzen 1 da/du ad zarpail bihurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zarpailkeria zarpailkeria iz zarpailaren denaren nolakotasuna, gaitzesgarritzat markatua.
zarpailki zarpailki adlag zarpailkeriaz.
zarpailtsu zarpailtsu 1 izond/iz zarpatsua.
  2 (adizlagun gisa)
zarpailtxo zarpailtxo izond adkor zarpaila.
zarpailtze zarpailtze iz zarpail bihurtzea.
zarpailxko zarpailxko izond adkor zarpaila. ik zarpailtxo.
zarpajario zarpajario ik zarpa.
zarpatsu zarpatsu (orobat zarpazu g.er.) 1 izond zarpaz betea.
  2 irud/hed
  · 3 izond/iz zarpaz jantzia, arlotea. ik zirtzil.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, izenaren izenondo gisa)
zarpazahar zarpazahar (orobat zarpazar g.er.) 1 izond zarpa zaharrak daramatzana.
  2 (adizlagun gisa)
zarpazar zarpazar ik zarpazahar.
zarpazikin zarpazikin izond zarpa zikinak daramatzana.
zarpazu zarpazu ik zarpatsu.
zarpeadura zarpeadura ik zarpiadura.
zarpeatu zarpeatu ik zarpiatu.
zarpeatzaile zarpeatzaile ik zarpiatzaile.
zarpeo zarpeo ik zarpio.
zarpiadura zarpiadura (orobat zarpiadura g.er.) iz zarpiatzea.
zarpiatu zarpiatu (orobat zarpeatu), zarpia, zarpiatzen 1 du ad hormaz eta kidekoez mintzatuz, kareorez estali eta berdindu.
  2 (era burutua izen gisa) ik zarpio.
zarpil zarpil ik zarpail.
zarpildu zarpildu ik zarpaildu.
zarpio zarpio (corpusean zarpeo soilik) 1 iz zarpiatzea.
  2 irud/irud
zarrabete zarrabete (orobat zerrebete g. er.) iz zanfona.
zarrada zarrada iz zirrara.
zarradako zarradako iz zarrada, zirrara.
zarrako zarrako iz zarrada, zirrara.
zarramarra zarramarra 1 iz nahas-mahasa.
  · 2 adlag
zarrantzatu zarrantzatu, zarrantza(tu), zarrantzatzen 1 du ad txarrantxatu.
  2 irud/hed
zarraparra zarraparra iz nahas-masa.
zarraparrero zarraparrero izond bazter-nahaslea.
zarrapastaka zarrapastaka adlag alferrik ahalegintzen.
zarrapata zarrapata iz
zarrapatu zarrapatu, zarrapa(tu), zarrapatzen
zarrapo zarrapo1 iz atzamarkada.
zarrapo zarrapo2 ik zerrapo.
zarrapoka zarrapoka adlag arrapaladan, itsumustuan.
zarrast zarrast (orobat zarrazt) 1 adlag urratzearen onomatopeia.
  2 (izen gisa)
zarrasta zarrasta (orobat zarrazt) 1 iz zirrara, zarrada.
  2 urratu hotsa.
  3 irud/hed
  4 gitarraz edo kideko musika tresnaz mintzatuz, zenbait hari batera igurztea hatzen puntekin.
zarrastada zarrastada (orobat zarraztada) 1 iz urratua, eskuarki handia. ik zarratada.
  2 turrusta.
  3 zirrara, zarrada.
zarrastadaka zarrastadaka adlag turrustaka.
zarrastatu zarrastatu, zarrasta(tu), zarrastatzen 1 da/du ad zarrastada egin, urratu. ik zarratatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zarrastel zarrastel 1 izond dirua zentzu eta beharrik gabe xahutzen duena.
zarrastelkeria zarrastelkeria iz dirua edo ondasunak zentzu eta beharrik gabe xahutzea.
zarrastrajo zarrastrajo izond/iz zarpatsua, alproja.
zarrata zarrata iz urradura, urratua.
zarratada zarratada 1 iz urradura, urratua. ik zarrastada.
  2 turrusta.
  3 zirrara, zarrada
zarrataka zarrataka adlag urratuak eginez.
zarratatsu zarratatsu izond
zarratatu zarratatu, zarrata(tu), zarratatzen da/du ad zarrastatu.
zarratatze zarratatze iz zarrastatzea; gitarraz edo kideko musika tresnaz mintzatuz, zenbait hari batera igurztea hatzen puntekin. ik zarrasta 4.
zarratruk zarratruk adlag
zarratu zarratu, zarra, zarratzen 1 du ad itxi. ik zerratu1.
  2 irud/hed
  ·3 da/du ad itxian sartu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
  · 5 izond trinkoa edo sarria dena. ik itxi2 4.
zarrazoi zarrazoi (orobat zerrazoi) iz eguraldi oso lainotsua.
zarrazt zarrazt ik zarrast.
zarrazta zarrazta ik zarrasta.
zarraztada zarraztada ik zarrastada.
zarr-zarr-zarr zarr-zarr-zarr ik zar-zar 2.
zart zart ik zirt.
zart zart 1 adlag bat-batekoaren, tupustekoaren onomatopeia.
  2 zart egin zartatu.
  3 zart egite (orobat zartegite) zartatzea.
  4 zart eragin zirrara eragin.
zarta zarta 1 iz kolpea, eskuarki arina eta eskuaz egiten dena. ik zartada.
  2 (onomatopeia gisa)
  3 zarta egin zartatu. ik zart 2.
  4 txalo zarta esku zarta.
zartabera zartabera izond erraz zartatzen dena.
zartada zartada 1 iz ukaldia. ik zartako; zarta.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, lehen osagai hori izenondoduna dela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 zartatzea; zartatzearen zarata bat-batekoa. ik zarta 2.
  7 esku zartada
zartadaka zartadaka adlag zartadak emanez.
zartadako zartadako 1 iz zartada.
  · 2 izond azkarra.
zartadatxo zartadatxo iz kolpetxoa.
zartadun zartadun iz lehergailua.
zartadura zartadura 1 iz arraildura, pitzadura.
  2 irud/hed
zartagailu zartagailu 1 iz lehergailua.
  2 (hitz elkartuetan)
zartagarri zartagarri iz zartagailua.
zartagi zartagi ik zartagin.
zartagin zartagin (orobat zartagi g.er. eta zartain g.er.) 1 iz sukaldeko ontzia, biribila, zapala eta kirten luze batez ornitua, frijitzeko-eta erabiltzen dena. ik padera.
  2 irud/hed
zartaginkada zartaginkada iz zartagin baten edukia.
zartailu zartailu 1 iz zigortzeko tresna.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 zartailupean
zartailudun zartailudun izond zartailua duena.
zartailukada zartailukada iz zartailuaz jotako ukaldia.
zartailupean zartailupean ik zartailu 3.
zartain zartain ik zartagin.
zartaka zartaka 1 adlag ukaldika.
  2 (hitz elkartuetan)
zartakari zartakari izond zarta jotzen duena.
zartaketa zartaketa iz zartatzea, leherketa.
zartako zartako 1 iz ukaldia. ik zartako; zarta.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
  4 zartatzea.
zartakoka zartakoka 1 adlag zartakoak emanez.
  2 (hitz elkartuetan)
zartaldi zartaldi iz zartakoa.
zartan zartan izond
zartaņo zartaño iz zartatxoa.
zartarazi zartarazi, zartaraz, zartarazten 1 du ad zartatzera behartu, leherrarazi. (bonbak eta kidekoak)
  2 (zerbait lehergailuen bidez)
zartateko zartateko 1 iz zartakoa.
  2 irud/hed
zartatsu zartatsu izond zartaz betea. · irud/hed
zartatu zartatu, zarta(tu), zartatzen 1 da/du ad lehertu. (bonbak eta kidekoak)
  2 (zerbait lehergailuen bidez)
  3 irud/hed
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 arrakalatu, pitzatu.
  6 irud/hed
  7 (era burutua izenondo gisa)
  8 (izen gisa) pitzadura.
  · 9 du ad jo, kolpekatu.
zartatxo zartatxo iz zarta txikia.
zartatze zartatze 1 iz lehertzea; pitzatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
zartatzear zartatzear adlag zartatzeko zorian.
zarta-zarta zarta-zarta adlag ekin eta ekin.
zartegite zartegite ik zart 3.
zartzaila zartzaila izond ipar kokina, frikuna.
zartzuela zartzuela ik zarzuela.
zartzuelagile zartzuelagile ik zarzuelagile.
zar-zar zar-zar 1 etengabe ari den zerbaiten onomatopeia.
  2 zar-zar-zar
zarzuela zarzuela (orobat zartzuela) 1 iz Espainiako opereta mota; lan horiek osatzen duten generoa.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zarzuelagile zarzuelagile (corpusean zarzuelagile soilik) iz zarzuelak ontzen dituen musikagilea.
zas zas adlag bat-batean gertatzen den zerbaiten onomatopeia.
zast zast ik sast.
zasta zasta ik sast.
zastada zastada ik sastada.
zastatu zastatu ik sastatu.
zastiatu zastiatu ik sastatu.
zatar zatar1 1 iz ehun zati zahar eta urratua. ik trapu.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zatar zatar2 1 izond itsusia, itxura txarrekoa. (pertsonak)
  2 (gauzak)
  3 (adizlagun gisa)
  4 zatar-zatar izond oso zatarra.
zatarkeria zatarkeria 1 iz egintza edo gauza itsusia. ik itsuskeria.
  2 zatartasun gaitzesgarria.
zatarki zatarki adlag era zatarrean.
zatarki zatarki
  1 zatarki paper iz zatar papera.
zatarpaper zatarpaper ik zatar1 2.
zatartasun zatartasun iz zatarra denaren nolakotasuna. ik itsustasun.
zatartu zatartu, zatar(tu), zatartzen da/du ad zatar bihurtu. ik itsustu.
zatarxe zatarxe izond zatar samarra.
zatelite zatelite ik satelite.
zati zati 1 iz zerbait haustean, ebakitzean edo banatzean gertatzen diren gauzetako bakoitza; gauza batez mintzatuz, gauza horretatik bereiz daitekeen edo berezitzat har daitekeen osagarria. ik parte.
  2 (gauza abstraktuena)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik partzial.
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, lehena izenondoduna dela)
  7 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  8 (bat, bateko, baterako... formen ezkerran) denbora-bitartea.
  9 aritmetikan, zatiketaren ikurraren (: edo /) izena.
  10 zatiz adlag partez.
  11 bi zati/zati bi egin ik zatibitu.
  12 zati-zati egin txiki-txiki egin.
zatibanaketa zatibanaketa (orobat zati banaketa) iz banaketa.
zatibanatu zatibanatu, zatibana(tu), zatibanatzen du ad banatu.
zatibitu zatibitu izond bi zati egina.
zatidura zatidura 1 iz aritmetikan, zatiketaren emaitza.
  2 kazetaritzan, testu nagusiaren osagarri den idatzi laburra.
zatiezin zatiezin izond ezin zatituzkoa.
zatiezintasun zatiezintasun iz zatiezina denaren nolakotasuna.
zatigabe zatigabe izond zatirik ez duena.
zatigaitz zatigaitz izond ia zatiezina.
zatigarri zatigarri 1 izond zati daitekeena.
  2 aritmetikan, zatidura aplika dakiokeena.
zatigarritasun zatigarritasun iz zatigarria denaren nolakotasuna.
zatika zatika 1 adlag zatitan, ez osorik; ez dena batera. ik puskaka.
  2 zatikako ik zatikako.
  3 zati-zatika adlag
  4 zatika-zatika adlag
zatikagai zatikagai izond zatika daitekeena. ik zatikagarri.
zatikagaitasun zatikagaitasun iz zatikagaia denaren nolakotasuna.
zatikagaitz zatikagaitz izond ia zatiezina.
zatikagarri zatikagarri izond zatika daitekeena. ik zatikagai.
zatikako zatikako 1 izlag zatiz osaturikoa; partziala. ik zatizko.
  2 (izenondo gisa)
  3 (izen gisa)
zatikapen zatikapen iz zatikatzea.
zatikarazi zatikarazi, zatikaraz, zatikarazten du ad zatikatzera behartu.
zatikatu zatikatu, zatika(tu), zatikatzen 1 du ad zatitu, eskuarki zati txikietan.
  2 aritmetikan, zatitu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
zatikatzaile zatikatzaile 1 izond zatikatzen duena.
  2 iz zatikatzen duen gailua.
zatikatze zatikatze iz zatitzea, eskuarki zati txikietan.
zatiketa zatiketa 1 iz zatitzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 aritmetikan, oinarrizko eragiketako bat, bi zenbakiren biderkadura eta bi biderkagaiotako bat jakinik, beste biderkagaia aurkitzea helburutzat duena.
zatiki zatiki 1 iz zerbaiten zatia, eskuarki txikia.
  2 (hitz elkartuetan, bigarren osagai gisa)
  3 artimetikan, bi zenbaki osoren arteko zatiduraren sinboloa.
  4 materiaren zati osagarria; fisikan, atomoaren eta kidekoen osagaia.
zatikor zatikor izond zati daitekeena; zatikatzeko joera duena.
zatikorki zatikorki adlag era zatikorrean.
zatikuntza zatikuntza iz zatiketa.
zatiņo zatiño iz adkor zatitxoa.
zatitto zatitto iz adkor zatitxoa.
zatitu zatitu, zati(tu), zatitzen 1 du ad zatietan bereizi. (gauza fisikoak)
  2 (bestelakoak)
  3 irud/hed
  4 aritmetikan, zatiketa egin.
  5 (era burutua izenondo gisa)
  6 ezin zatiztuzko izlag ik zatiezin.
zatitxo zatitxo 1 iz zati txikia.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zatitzaile zatitzaile 1 izond zatitzen duena.
  2 aritmetikan, zatikizuna zatitzen duen zenbakia.
zatitze zatitze iz zatietan bereiztea.
zatitzeke zatitzeke adlag zatitu gabe.
zatiz zatiz ik zati 10.
zatizko zatizko izlag partziala. ik zatikako.
zatuka zatuka iz sorta, azaoa.
zauli zauli ik zoli.
zaulitasun zaulitasun ik zolitasun.
zaulitu zaulitu ik zolitu.
zaunka zaunka 1 iz txakurraren eta kideko animalien oihua. ik ihausi.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 5 adlag zaunka egiten.
  6 irud/hed
  7 zaunkaz adlag
  8 zaunka egin
  9 zaunka eta zaunka adlag
  10 zaunk-zaunka adlag zaunka eta zaunka.
zaunkaka zaunkaka 1 adlag zaunka eta zaunka, zaunka egiten. ik zaunka 5.
  2 irud/hed
zaunkalari zaunkalari izond/iz zaunka egiten duena. ik zaunkari.
zaunkaldi zaunkaldi 1 iz zaunka egiten den aldia.
  2 irud/hed
zaunkari zaunkari 1 izond zaunka egiten duena. ik zaunkalari.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
zaunkatu zaunkatu, zaunka(tu), zaunkatzen du ad zaunka esan.
zaurbera zaurbera izond zaurkorra.
zaurgarri zaurgarri 1 izond fisikoki edo moralki zaurtua edo hondatua izan daitekeena.
  2 zaurtzen duena.
zaurgarritasun zaurgarritasun iz zaurgarria denaren nolakotasuna.
zauri zauri 1 iz larruazaleko ehunen irekitze edo hondatzea, tresna zorrotz batek edo gaitz batek eragina. ik saki.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 zauri gainean piko
  7 zauriaren gainean pikoa
zauriezin zauriezin (orobat zauri ezina) izond ezin zaurituzkoa.
zaurigabe zaurigabe (orobat zauri gabe) izond zauririk ez duena.
zaurigaitz zaurigaitz iz ia zauriezina.
zaurigarri zaurigarri 1 izond zauritzen duena.
  2 zaurgarria.
zauriņo zauriño iz adkor zauritxoa.
zauritegi zauritegi iz zaurituak artatzeko tokia.
zauritsu zauritsu izond zauriz betea.
zaurittu zaurittu izond adkor zauritua.
zauritu zauritu, zauri(tu), zauritzen 1 du ad larruazaleko ehunen irekitze edo hondatzea dakarren kolpe bat eman; zauria sortu.
  2 (aditz forma ez-jokatuetan)
  3 (adizlagun baten eskuinean)
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 (era burutua izen gisa)
  6 (da aditz gisa)
  7 irud/hed
  8 ezin zaurituzko ik zauriezin.
zauritxo zauritxo iz zauri txikia.
zauritzaile zauritzaile izond zauritzen duena.
zauritze zauritze iz larruazaleko ehunen irekitze edo hondatzea dakarren kolpe bat ematea; zauria sortzea.
zauriztatu zauriztatu, zaurizta(tu), zuriztatzen du ad zauriz bete.
zaurkor zaurkor izond fisikoki edo moralki zaurtua edo hondatua gertatzeko joera duena.
zaurt zaurt
  1 zaurt eragin
zaurtezin zaurtezin izond fisikoki edo moralki zaurtua edo hondatua ezin izan daitekeena.
zaurtu zaurtu, zaurt, zaurtzen 1 du ad zauritu.
  2 fisikoki edo moralki zauritu edo hondatu.
zausk zausk
  1 zausk egin zirrara egin.
zauskada zauskada iz zirrara.
zauskatu zauskatu, zauska(tu), zauskatzen du ad zirrara eragin.
zaust zaust (orobat zausta) adlag bat-bateko ekintzaren onomatopeia.
zazeatu zazeatu, zazea(tu), zazeatzen du ad hitz egitean z hotsa s hotsaren ordez erabili.
zazpi zazpi 1 zenbtz sei eta bat, 7. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izena ezabaturik)
  3 (futbol, pilota eta kideko kirolen emaitzetan)
  4 (data adierazteko)
  5 (ordua adierazteko)
  6 (denbora unitateekin)
  7 (diru unitateekin)
  8 (luzera neurriekin)
  9 (bestelako neurri unitateekin)
  · 10 iz zenbaki naturalen sailean seiaren ondotik datorren zenbakia.
  11 (joku kartetan)
  12 zazpiko iz zazpi kideko taldea.
  13 zazpitan (orobat zazpietan g.er.) zazpi aldiz.
  14 sei-zazpi
  15 zazpi ahalak egin
  16 zazpi bat ( orobat zazpiren bat )
  17 zazpi mila
  18 zazpi milioi
  19 zazpi-zortzi
zazpiehun zazpiehun (orobat zazpi ehun eta zazpirehun g.er.) 1 zenbtz zazpi bider ehun, 700.
  2 zazpiehun mila
zazpigarren zazpigarren (orobat zazpigerren g.er.) 1 ord zerrenda batean aurretik sei dituena (7.).
  2 (adizlagun gisa)
zazpigerren zazpigerren ik zazpigarren.
zazpika zazpika adlag zazpiko multzoetan.
zazpiki zazpiki 1 izond haurrez mintzatuz, ama ernaldu eta zazpi hilabetera jaiotzen dena; estua, edozergatik urduri edo egon ezinik jartzen dena.
  2 irud/hed
zazpiko zazpiko ik zazpi 12.
zazpikoitu zazpikoitu, zazpikoi(tu), zazpikoitzen du ad zazpi aldiz handiago bihurtu.
zazpikoitz zazpikoitz izond zazpi osagai berdinez edo mota bereko zazpi gauzaz osatua.
zazpikote zazpikote 1 iz zazpi lagunez osaturiko taldea.
  2 irud/hed
zazpina zazpina 1 banatz bakoitzari zazpi, bakoitzak zazpi.
  2 zazpinako izlag zazpik osaturiko.
zazpinaka zazpinaka adlag zazpinako multzoetan.
zazpinako zazpinako ik zazpina 2.
zazpiren zazpiren iz zazpi zati berdinetan banatu den osotasun baten zati bakoitza.
zazt zazt ik sast.
zaztada zaztada ik sastada.
zaztaka zaztaka ik sastaka.
zaztako zaztako ik sastako.
zaztar zaztar ik sastar.
zaztatu zaztatu ik sastatu.
zealdo zealdo iz kulunka, balantza.
zealdoka zealdoka (orobat zialdoka g.er.) adlag kulunkan, balantzaka.
zealdokatu zealdokatu, zealdoka(tu), zeladokatzen da ad kulunkatu.
zeanuriztar zeanuriztar izond/iz Zeanurikoa, Zeanuriri dagokiona; Zeanuriko biztanlea.
zear zear ik zehar.
zeberiotar zeberiotar izond/iz Zeberiokoa, Zeberiori dagokiona; Zeberioko biztanlea.
zebra zebra 1 iz zaldiaren familiako ugaztuna, Afrikakoa, astoaren antzekoa, gorputzeko ile zuri-horia zeharkako zerrenda beltzaranez edo beltzez marratua duena (Equus cebra).
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 zebra arraina karparen familiako arraina, gorputza marratua duena, akuarioetan ikus daitekeena (Danio rerio).
  4 zebra bide ( orobat zebrabide ) oinezkoentzako igarobidea, kale eta errepideetan zeharkako zerrenda zuri zabalez markatzen dena.
zebrabide zebrabide ik zebra 4.
zebratu zebratu, zebra(tu), zebratzen da/du ad zebraren antzeko marrez hornitu.
zebu zebu iz behiaren familiako ugaztuna, idiaren antzekoa, soinean gantzazko konkor bat edo bi dituena (Bos indicus)
zedarri zedarri (orobat xedarri g.er.) 1 iz mugarria.
  2 irud/hed
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan)
zedarrigabe zedarrigabe izond zedarririk gabea. ik mugagabe.
zedarrigabetasun zedarrigabetasun iz zedarrigabea denaren nolakotasuna.
zedarrigabetu zedarrigabetu izond zedarriak kendu zaizkiona.
zedarritasun zedarritasun iz mugatasuna.
zedarritu zedarritu, zedarri(tu), zedarritzen 1 du ad zedarrien bidez seinalatu edo mugatu. ik mugarritu.
  2 hed/irud ik zedarriztatu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
zedarritzaile zedarritzaile izond zedarritzen duena. ik zedarriztaile.
zedarritzapen zedarritzapen iz zedarritzea. ik zedarriztapen.
zedarritze zedarritze iz zedarrien bidez seinalatu edo mugatzea.
zedarritzearren zedarritzearren adlag zedarritzeko.
zedarriztaile zedarriztaile izond zedarritzen duena. ik zedarriztatzaile.
zedarriztapen zedarriztapen iz zedarriztatzea.
zedarriztatu zedarriztatu, zedarrizta(tu), zedarriztatzen 1 du ad zedarri ez-fisikoen bidez seinalatu edo mugatu. ik zedarritu 2; mugarriztatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zedarriztatzaile zedarriztatzaile izond zedarriztatzen duena.ik zedarriztaile.
zeden zeden iz pipia.
zeditu zeditu, zedi(tu), zeditzen 1 du ad amore eman.
  2 kirolariez mintzatuz, beste taldebati utzi.
zedro zedro 1 iz izeiaren familiako zuhaitz handia, enborra zuzena eta adarrak zeharretara dituena (Cedrus sp.).
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zedula zedula 1 iz paper orri edo txartel batean idatziriko dokumentua.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 errege zedula erregeak izenpeturiko zedula.
zeelandaberritar zeelandaberritar izlag/iz Zeelanda Berrikoa, Zeelanda Berriari dagokiona; Zeelanda Berriko herritarra. ik zeelandar.
zeelandar zeelandar izlag/iz Zeelanda Berrikoa, Zeelanda Berriari dagokiona; Zeelanda Berriko herritarra.
zefalea zefalea iz buruko mina, eskuarki handia.
zefalopodo zefalopodo iz itsas moluskoa, eskuarki maskorrik gabea, buru handia, begi nabarmenak eta burutik ateratzen diren garroak dituena.
zegamar zegamar izlag/iz Zegamakoa, Zegamari dagokiona; Zegamako biztanlea.
zegoentxo zegoentxo iz adkor
zegunda zegunda ik segundo.
zegundu zegundu ik segundo.
zehaketa zehaketa iz zehatzea.
zehapen zehapen 1 iz zehatzea, zigortzea.
  2 (hitz elkartuetan)
zehar zehar (orobat zear g.er. eta ziar g.er.) 1 adlag elkartzeen lehen osagai gisa, zeharka dagoena, zeharkakoa dena, edo zuzena edo aurrez aurrekoa ez dena adieraziz. (ikus beheko konbinatorian zehar izenondoaren agerraldi maizkoenak).
  2 (hitz elkartuen lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuen lehen osagai gisa, bigarren osagaia izena ez dela)
  · 4 izond okerra, zeharkakoa. ik zeihar.
  5 zeharrean
  6 zeharretara adlag zeharka.
  7 zeharretik adlag
  8 zeharrez adlag zeharretara, zeharka.
  9 zehar-begirada (orobat zeharbegirada g.er.)
  10 zehar begiratu (orobat zeharbegiratu g.er.)
  11 zehar-estilo
  12 zehar-haga (orobat zeharraga)
  13 zehar haize (orobat zeharhaize g.er.)
  14 zehar-kalte (orobat zeharkalte g.er.)
  15 zehar-lerro (orobat zeharlerro g.er.)
zeharbegirada zeharbegirada ik zehar 9.
zeharbegiratu zeharbegiratu ik zehar 10.
zeharbidari zeharbidari iz
zeharbide zeharbide (orobat zeiharbide) 1 iz zeharkako bidea; lasterbidea.
  2 irud/hed
  3 ingurabidea.
  4 zeharbidez adlag zuzenekoa ez den bidetik.
  5 zeharbidezko izlag
zehargi zehargi 1 izond argiak zeharkatzen duena. ik zeharrargi.
  2 irud/hed
zeharhaize zeharhaize ik zehar 8.
zeharka zeharka (orobat zeiharka) 1 adlag aurrez aurrekoa ez den norabidean edo moduan. ik trebes; saiheska.
  2 norabide nagusiarrekin 90ºko angelua osatzen duela.
  3 aldamenka, alboka.
  4 begi-zeharka adlag
  5 zeharkako ik zeharkako.
  6 zeharka-meharka adkor zeharka; sigi-saga.
zeharkaezin zeharkaezin (orobat zeharka ezin) izond ezin zeharkatuzkoa.
zeharkagarri zeharkagarri izond zeharka daitekeena.
zeharkako zeharkako 1 iz zeharka dagoena; zeharka egiten dena. (gauza fisikoak)
  2 (bestelakoak)
zeharkakotasun zeharkakotasun iz zeharkakoa denaren nolakotasuna.
zeharkaldi zeharkaldi 1 iz zeharkatzea.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zeharkale zeharkale iz zeharkako kalea.
zeharkalte zeharkalte ik zehar 14.
zeharkarazi zeharkarazi (orobat zeharkazi g.er.), zeharkaraz(i), zeharkarazten du ad zeharkatzera behartu.
zeharkari zeharkari
zeharkatu zeharkatu (orobat zeiharkatu), zeharka(tu), zeharkatzen 1 du ad alderik alde igaro; zeharka igaro. (lurralde, itsaso eta kideko eremuak)
  2 (gorputzak edo gorputzaren zatiak)
  3 (bestelakoak)
  4 irud/hed
zeharkatzaile zeharkatzaile izond zeharkatzen duena.
zeharkatze zeharkatze iz alderik alde igarotzea; zeharka igarotzea. ik zeharkaldi.
zeharki zeharki adlag zeharka.
zeharko zeharko izond zeharkakoa.
zeharkoi zeharkoi izond zeharka jotzeko joera duena.
zeharlerro zeharlerro ik zehar 15.
zeharmakur zeharmakur izond
zeharo zeharo 1 adlag osoki, guztiz. ik erabat; txit; arrunt.
  2 (izenondo eta kidekoen ezkerrean)
  3 (adizlagun eta kidekoekin)
  4 (izenaren eta dagokion izenondoaren artean)
  5 zeharoko izlag
zeharotu zeharotu, zeharoko(tu), zeharokotzen da/du ad zeharoko bihurtu.
zeharraga zeharraga ik zehar 12.
zeharrargi zeharrargi izond argiari igarotzen uzten diona, baina bere atzean dagoena ongi ikusten uzten ez duena. ik zehargi.
zeharrargitsu zeharrargitsu izond zeharrargia.
zeharrarnastu zeharrarnastu, zeharrarnas(tu), zeharrarnasten du ad arnastu.
zeharresan zeharresan iz hitz erdia.
zeharretara zeharretara ik zehar 6.
zeharribili zeharribili, zeharribil, zeharribiltzen du ad ibili.
zehartu zehartu, zehar(tu), zahartzen 1 da/du ad aldaratu.
  · 2 zeharkatu.
zeharzale zeharzale izond
zehatu zehatu, zeha(tu), zehatzen 1 du ad xehatu, txikitu.
  2 zigorrez jo, zigortu.
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 zeha-zeha adlag txiki-txiki.
zehatz zehatz 1 izond xehetasun guztiak dituena; gutxi gora beherakoa ez dena.
  2 ik jakin2.
  3 (adizlagun gisa) ik zehazki.
  4 zehatz-zehatz izond/adlag
  5 zehatz-zehazki adlag
zehatzaile zehatzaile1 izond zehazten duena.
zehatzaile zehatzaile2 izond zehazten duena.
zehatzezin zehatzezin ik zehaztezin.
zeha-zeha zeha-zeha ik zehatu 4.
zehazgabe zehazgabe ik zehaztugabe.
zehazgabetasun zehazgabetasun ik zehaztugabetasun.
zehazgaitz zehazgaitz izond zaila zehazten, ia zehaztezina.
zehazgarri zehazgarri izond zehaztu daitekeena, zehazteko modukoa.
zehazkabe zehazkabe ik zehaztugabe.
zehazketa zehazketa iz zehaztea.
zehazki zehazki 1 adlag modu zehatzean. ik zehatz 3; zehaztapen 6.
  2 (ezezko testuingurutan)
zehazkizun zehazkizun iz xehetasuna.
zehazpen zehazpen iz zehaztea, xehetasuna. ik zehaztapen.
zehaztaile zehaztaile izond zehazten duena.
zehaztapen zehaztapen 1 iz zehaztatzea, xehetasuna. ik zehazpen.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
zehaztasun zehaztasun 1 iz zehatza denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 xehetasuna.
  6 zehaztasunez adlag ik zehazki.
zehaztatu zehaztatu, zehazta, zehaztatzen du ad zehaztu.
zehazte zehazte iz zehaztasunez mugatzea, zehatz gauzatzea.
zehaztear zehaztear izond zehazteko zorian; zehazteko.
zehazteke zehazteke adlag zehaztu gabe.
zehaztezin zehaztezin ( orobat zehaztuezin g.er. eta zehatzezin ) izond ezin zehaztuzkoa.
zehaztu zehaztu, zehatz/zehaztu, zehazten 1 du ad zehaztasunez mugatu, zehatz gauzatu.
  2 (aditz forma ez-jokatuetan)
  3 (adizlagun baten eskuinean)
  3 (era burutua izenondo gisa)
zehaztuezin zehaztuezin ik zehaztezin.
zehaztugabe zehaztugabe ( orobat zehazgabe zehazkabe eta zehaztu gabe) 1 izond zehazturik ez dagoena.
  2 zehaztugabeko izlag
zehaztugabetasun zehaztugabetasun (orobat zehazgabetasun) iz zehaztugabea denaren nolakotasuna.
zehaztuxe zehaztuxe izond
zehe zehe 1 iz arra, zabalduriko eskuko hatz lodi eta txikienaren arteko bitartea.
  2 zehe bat sudurrekin
zehetasun zehetasun iz xehetasuna.
zehetu zehetu, zehe(tu), zehetzen du ad xehetu.
zeho zeho iz
zeihar zeihar 1 izond angelu ez-zuzena eratzen duena. ik zehar.
  2 (adizlagun gisa)
zeiharbide zeiharbide ik zeharbide.
zeiharka zeiharka ik zeharka.
zeiharkatu zeiharkatu ik zeharkatu.
zein zein (orobat zoin g.er., zuin g.er.eta zuiñ g.er.; ikus beheko konbinatorian zein-en agerraldi maizkoenak). ik zeintzuk.
  1 (forma mugagabeetan, erlatibozko esaldi txertatuen buru gisa, aditz laguntzaileak bait- aurrizkia hartzen duela)
  2 (forma mugatuetan, erlatibozko esaldi txertatuen buru gisa, aditz laguntzaileak bait- aurrizkia hartzen duela)
  3 (forma mugatuetan, erlatibozko esaldi txertatuen buru gisa, aditz laguntzaileak –n atzizkia hartzen duela)
  4 zein baino zein
  5 zein bere
  6 zein ere1 (erlatibozko perpaus bat txertatzen) nor ere.
  7 zein ere2 eta orobat.
  8 zein ere den
zeinahi zeinahi ( orobat zein-nahi g.er.) 1 izlag edozein.
  2 (esaldi konpletibo batean, eta ere partilularekin)
  3 zeinahi ere
zeinatu zeinatu, zeina(tu), zeinatzen 1 da ad airaren egitea; eskuineko erpuruaz hiru gurutze egin, lehenengoa bekokian, bigarrena ahoan eta hirugarrena bularrean.
  · 2 du ad
zeinbait zeinbait ik zenbait.
zeinbat zeinbat ik zenbait.
zeingehiago zeingehiago iz zeingehiagoka.
zeingehiagoka zeingehiagoka (orobat zoingehiagoka g.er.) 1 iz norgehiagoka.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (adizlagun gisa)
zeingehiagokatu zeingehiagokatu (corpusean zoingehiagokatu soilik), zeingehiagoka(tu), zeingehiagokatzen du ad
zeingehiagoketa zeingehiagoketa (orobat zoingehiagoketa g.er.) iz zeingehiagoka.
zeingura zeingura adlag zehinahi.
zeinlehenka zeinlehenka (corpusean zoinlehenka soilik) iz norgehiagoka. ik norlehenka.
zeintzu zeintzu ik zeintzuk.
zeintzuk zeintzuk (orobat zeintzu g.er.) izond pl zein. ik nortzuk.
zeinu zeinu1 1 iz ipar ezkila, kanpaia.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zeinu zeinu2 (orobat seinu g.er.) 1 iz ikurra, seinalea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 keinua.
  6 marka, ezaugarria, zantzua.
zeinuka zeinuka adlag zeinuak eginez.
zeinukera zeinukera iz zeinu mota.
zeinuketa zeinuketa iz zeinu mota.
zeinutegi zeinutegi iz ipar ezkila-dorrea.
zeinutegitxo zeinutegitxo iz ipar zeinutegi txikia.
zeinutxo zeinutxo iz ikurtxoa.
zeinuztatu zeinuztatu, zeinuzta, zeinuztatzen du ad zeinuz bete.
zekale zekale (orobat sekale g.er.) 1 iz lastodunen familiako landarea, gariaren antzekoa, alea irina egiteko erabiltzen dena (Secale cereale); landare horren alea. ik zikirio.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zeken zeken 1 izond dituen ondasunak ez emateko edo ez gastatzeko gehiegizko joera agertzen duena. ik zikoitz; diruzale; zuhur.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
  4 (izen gisa) pertsona zekena.
  5 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
zekenkeria zekenkeria (orobat zekenkeri) 1 iz zekentasun gaitzesgarria; zekenaren egintza.
  2 (hitz elkartuetan)
zekentasun zekentasun iz zekena denaren nolakotasuna.
zekentxo zekentxo adlag adlag zeken.
zekor zekor 1 iz txahal arra, zezen gaztea. ik txekor; idisko; ergi.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zekorketa zekorketa iz zekorrak jokatzen diren ikuskaria.
zekzio zekzio ik sekzio.
zekzione zekzione ik sekzio.
zela zela 1 iz zaldiei-eta, gainean esertzeko, ezartzen zaien tresna, eskuarki larruzkoa. ik basta.
  18 zaldi zela (orobat zaldizela g.er.)
zelada zelada ik zelata.
zeladore zeladore iz zaintzailea, jagolea, eskuarki kartzela, ospitale eta kidekoetakoa.
zelagile zelagile iz zelak egiten dituen pertsona.
zelai zelai (orobat xelai g.er.) 1 iz landa laua edo aski laua, eskuarki belarrez betea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketa kopulatiboetan)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketa kopulatiboetan)
  6 irud/hed
  7 erabilera jakin bat duen eremu mugatua.
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 irud/hed
  10 futbol-zelaia.
  · 11 izond laua.
  12 zelai erdi (orobat zelaierdi) iz futbol zelaiaren erdialdea; erdialde horretan jokatzen duten futbolarien multzoa.
zelaierdi zelaierdi ik zelai 12.
zelaigune zelaigune (orobat zelai gune eta zelaiune) iz zelaia dagoen gunea; gune zelaia.
zelaigunetxo zelaigunetxo (orobat zelai gunetxo) iz
zelairatu zelairatu, zelaira(tu), zelairatzen 1 da ad futbolean-eta, zelaira joan, zelaira atera.
  2 du ad zelaira eraman, zelaira aterarazi.
zelaiska zelaiska ik zelaixka.
zelaitu zelaitu, zelai(tu), zelaitzen 1 da/du ad zelai bihurtu. ik lautu.
  2 irud/hed
zelaitxo zelaitxo 1 iz zelai txikia.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
zelaiune zelaiune ik zelaigune.
zelaixka zelaixka (orobat zelaiska) iz zelaitxoa.
zelakanto zelakanto iz Coelacanthiformes ordenako arrainen izen arrunta.
zelako zelako1 izlag nolako.
zelako zelako2 1 izlag delako. ik delako.
  2 (aipatzen den izen propio, erderatikako izen edo kidekoren baten eskuinean).
  3 zena zelako
zelakotasun zelakotasun iz nolakotasuna.
zelan zelan adlag nola. (ikus beheko konbinatorian zelan galdetzailearen agerraldi maizkoenak)
  1 zelan edo halan nola edo hala.
  2 zelan ez nola ez.
  3 zelan, halan
zelanbait zelanbait 1 adlag nolabait.
  2 zelanbaiteko izlag
zelanbe zelanbe adlag zelan bere.
zelandiar zelandiar iz Zelandiako hizkuntza.
zelango zelango izlag nolako.
zelata zelata (orobat zelada g.er.) 1 iz eskutatzeko amarrua, ustekabean erasotzeko egiten dena; segada.
  2 zelatatzea.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 armaduraren zatia, burua osorik estaltzen duena.
  5 zelatan adlag zelatatzen.
  6 zelata egin1 zelatatu.
  7 zelata egin2 zelata jarri.
  8 zelatan egin zelata egin, zelatatu.
zelataldi zelataldi (orobat zelata aldi) iz zelata egiten den aldia.
zelatari zelatari 1 iz zelatatzen duen pertsona; zelata jartzen duen pertsona.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagi gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagi gisa)
  5 (izenondo gisa)
  6 (adizlagun gisa)
  7 irud/hed
zelataritza zelataritza iz zelatari jarduera.
zelatatu zelatatu, zelata(tu), zelatatzen 1 du ad norbaiti begira egon, egiten duenaz jabetzeko. (pertsonak)
  2 (bestelakoak)
  3 begiratu, zaindu.
  4 (era burutua izenondo edo izen gisa)
zelatatze zelatatze 1 iz norbaiti begira egotea, egiten duenaz jabetzeko.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zelategi zelategi iz zelen biltegia.
zelati zelati izond
zelatu zelatu1, zela(tu), zelatzen 1 du ad zela jarri.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zelatu zelatu2, zela(tu), zelatzen du ad zaindu, begiratu.
zelauru zelauru ik selauru.
zelda zelda 1 iz kartzelako gela.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 komentuko gela.
zelebrantza zelebrantza iz ospakizuna.
zelebratu zelebratu, zelebra, zelebratzen 1 du ad ospatu.
  2 eman.
  3 egin.
zelebrazio zelebrazio (orobat zelebrazione) 1 iz zelebratzea.
  2 (hitz elkartuetan)
zelebrazione zelebrazione ik zelebrazio.
zelebre zelebre 1 izond bitxia, nabarmena. ik xelebre.
  2 (adizlagun gisa)
zelebrekeria zelebrekeria iz bitxikeria.
zelebrin zelebrin
zelemin zelemin iz lakaria.
zelesta zelesta iz perkusio musika-tresna, harmoniumaren itxurakoa, non soinua teklek jotzen dituzten metalezko xafla batzuek egiten baitute.
zelestiar zelestiar izond zerutiarra.
zeliakia zeliakia iz glutena xurgatzean agertzen diren nahasmenduek ezaugarritzen duten eritasuna.
zeliako zeliako iz zeliakia duen pertsona.
zelibato zelibato ( orobat zelibatu ) 1 iz ezkondu ez denaren egoera.
  2 (hitz elkartuetan)
zelibatu zelibatu ik zelibato.
zelo zelo1 1 iz jeloskortasuna. ik jelosia; maiterre.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 karra.
  4 araldia.
zelo zelo2 1 iz zinta itsaskorra.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zelofan zelofan 1 iz zelulosa hidratoz eginiko mintz gardena, gauzak biltzeko erabiltzen dena.
  2 irud/hed
zeloso zeloso izond zeloz betea.
zelote zelote 1 iz Erromatarren aurkako judu talde integrista muturreko bateko kidea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (izenondo gisa)
zelotismo zelotismo iz zeloteen doktrina eta praxis politikoa.
zelta zelta (orobat kelta g.er. eta zelto g.er.) 1 iz antzina Europako mendebalde osoan kokaturik zegoen herri indoeuropar bateko kidea.
  · 2 izond herri horri dagokiona.
  · 3 iz zelten hizkuntza.
zeltar zeltar ik zeltiar.
zeltiar zeltiar (orobat zeltar eta keltiar g.er.) 1 izlag herri zeltena.
  2 (izen gisa)
zeltiberiar zeltiberiar 1 iz iberiar penintsulako erdialdea bizi izan zen zeltiar herri bateko kidea.
  2 (izenondo gisa)
zeltiko zeltiko 1 izond zeltei dagokiena.
  2 iz zelten hizkuntza.
zeltismo zeltismo iz zeltiar kultura.
zelto zelto ik zelta.
zelu zelu ik zeru.
zelula zelula 1 iz izaki bizidun ororen oinarrrizko unitatea, eskuarki nukleoaz, zitoplasmaz eta hau inguratzen duen mintzaz osatua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartutetan lehen osagai gisa) ik zelular.
  4 (hitz elkartutetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 irud/hed
  7 osotasun bat osatzen duten osagai minimoetako bakoitza.
  8 erakunde baten barruan eratzen den unitate minimoa, zenbait pertsona biltzen dituena.
  9 (izenondo eta izenlagunekin)
  9 zelula fotoelektriko
zelulabakar zelulabakar izond zelula bakar batek osatua.
zeluladun zeluladun izlag zelulak dituena.
zelulagune zelulagune iz zelulez osaturiko gunea.
zelulakide zelulakide iz zelula bereko pertsona.
zelular zelular 1 izond zelulari dagokiona. ik zelula 3.
  2 automobilez mintzatuz, presoak presondegiz aldatzeko erabiltzen dena.
  3 telefono zelular
zeluliti zeluliti ik zelulitis.
zelulitiko zelulitiko izond zelulitisak joa.
zelulitis zelulitis (orobat zeluliti) iz larruazalaren azpiko ehunaren hantura, oinazerik eragiten ez duena.
zeluloide zeluloide 1 iz gai malgua eta sukoia, eskuarki zinema pelikularen euskarri gisa erabiltzen dena.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 pelikula; zinema.
zelulosa zelulosa iz glukosaren polimeroa, gai gotorra eta zuria, uretan eta alkoholetan urtzen ez dena, landareen zelulen mintzaren osagai nagusia.
zemai zemai 1 iz mehatxua.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 zemai egin mehatxu egin. ik zemaitu.
zemaika zemaika adlag mehatxuka.
zemaikor zemaikor izond mehatxakorra, mehatxagarria.
zemaitu zemaitu, zemai(tu), zemaitzen du ad zemai egin, mehatxatu.
zemeit zemeit ik zenbait.
zemendi zemendi iz azaroa.
zementatu zementatu (orobat zimentatu g.er.), zementa(tu), zementatzen 1 du ad zementoz estali.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zemento zemento ik zementu.
zementu zementu (orobat zemento g.er.) 1 iz urarekin nahasirik ore biguna eratzen duen hauts tankerako gaia, airean edo uretan berez gogortzen dena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (neurriekin)
zementuarte zementuarte iz
zementugintza zementugintza iz zementua egitea.
zemouz zemouz (orobat zemuz) adlag adkor zer moduz.
zemuz zemuz ik zemouz.
zen zen iz filosofia-sistena budista, meditazioan eta ariketa fisiko gogorrean oinarritzen dena.
zenakulo zenakulo iz ideia edo interes bertsuak dituzten artisten edo kidekoen multzo txiki baten bilera.
zenatore zenatore ik senatari.
zenatu zenatu ik senatu.
zenatur zenatur ik senatari.
zenaturburu zenaturburu ik senatariburu.
zenbaezin zenbaezin ik zenbatezin.
zenbagailu zenbagailu ik zenbakailu.
zenbagaitz zenbagaitz ik zenbakaitz.
zenbagarren zenbagarren ik zenbatgarren.
zenbaiņo zenbaiño ik zenbaitño.
zenbait zenbait (orobat zenbeit g.er., zeinbait g.er., zeinbat g.er., zoinbait g.er., zoinbat g.er., zoinbeit g.er., zoinbet g.er., zonbait g.er., zomait g.er., zonbeit g.er. eta zunbait g.er.) zenbtz 1 batzuk. (dagokion izenaren ezkerrean)
  2 (dagokion izenaren ezkerrean, aditzaren komunztadura pluralean) ik hainbat.
  3 (dagokion izenaren ezkerrean, aditzaren komunztadura singularrean)
  4 (dagokion izenaren eskuinean)
  5 (dagokion izenaren eskuinean, aditzaren komunztadura pluralean)
  6 (dagokion izenaren eskuinean, aditzaren komunztadura singularrean)
  7 (izenordain gisa)
  8 (izenordain gisa, aditzaren komunztadura pluralean)
  9 (izenordain gisa, aditzaren komunztadura singularrean)
  10 zenbaitetan
  11 zenbait eta zenbait ipar asko.
zenbaitno zenbaitno ik zenbaitño.
zenbaitņo zenbaitño (orobat zenbaiño eta zenbaitno) zenbtz adkor zenbait.
zenbaitsu zenbaitsu zenbtz zenbait.
zenbaitxo zenbaitxo zenbtz adkor zenbait.
zenbaitzu zenbaitzu (orobat zenbatzu g.er. zonbaitzu g.er. eta zonbeitzu g.er.) 1 zenbtz zenbait. (izenaren eskuinean)
  2 (izenordain gisa, pertsonei buruz)
  3 (izenordain gisa, bestelakoei buruz)
  4 zenbaitzutan
  5 zenbaitzuetan
zenbakailu zenbakailu (corpusean zenbagailu soilik) iz zenbatzeko gailua.
zenbakaitz zenbakaitz (orobat zenbagaitz g.er.) izond ia zenbatezina.
zenbakarri zenbakarri izond zenbatu daitekeena.
zenbakarritasun zenbakarritasun (corpusean zenbatgarritasun soilik) iz zenbakarria denaren nolakotasuna.
zenbakera zenbakera 1 iz zenbatzeko era, zenbaki guztiak idazteko era.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
zenbaketa zenbaketa 1 iz zenbatzea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (haustekundeetako botoena)
  5 (egin aditzarekin)
zenbaki zenbaki (orobat zonbaki g.er.) 1 iz matematikan, kopuruaren eta unitatearen arteko erlazioaren adierazpena; adierazpen horri dagokion ikurra. ik numero.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik numeriko.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (pluralean, emaitzen adierazpen gisa)
  6 aldizkarietan-eta, data jakin batean ateratzen diren kopien multzoa.
  7 telefono zenbakia.
  8 zenbaki lehen unitateak eta numero horrek berak soilik zatitzen duten zenbaki osoa.
zenbakidun zenbakidun izond/izlag zenbakia duena; aipatzen den zenbakia duena.
zenbakigarri zenbakigarri izond zenbakitu daitekeena.
zenbakigrama zenbakigrama iz gurutzegrama zenbakiduna.
zenbakika zenbakika adlag zenbakien arabera.
zenbakikuntza zenbakikuntza iz numerazioa.
zenbakitu zenbakitu, zenbaki(tu), zenbakitzen 1 du ad zenbakia ezarri. ik numeratu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 zenbatu.
zenbakitxo zenbakitxo iz tamaina txikiko zenbaki ikurra.
zenbakitzaile zenbakitzaile iz zatiki batean goiko aldean kokatzen den zenbakia.
zenbakitze zenbakitze iz zenbatzea.
zenbakizko zenbakizko izlag zenbaki bidezkoa. ik numeriko.
zenbakor zenbakor izond zenbagarria.
zenbana zenbana 1 banatz (galdetzaile gisa) zenbat bakoitzak?, zenbat bakoitzari?
  2 banatz zenbatean.
zenbanahi zenbanahi ik zenbat-nahi.
zenbat zenbat (orobat zonbat g.er. eta zunbat g.er.) 1 zenbtz (galdetzailea) ze kopuru?
  2 (zehar galderatan)
  3 (izenik gabe)
  4 (izenik gabe, izan aditzarekin)
  5 (harridura esaldietan, kopuruaren handia adierazteko)
  6 (harridura esaldietan, izenik gabe)
  7 (ez partikularen ezkerran)
  8 (izen gisa)
  9 zenbatean1 zer preziotan.
  10 zenbatean2 zenbatetan.
  11 zenbatean behin
  12 zenbateko izlag zer tamainako, zer kopuruko. ik zenbateko.
  13 zenbatenaz (hainbatenaz-ekin batean)
  14 (bestelakoetan) zenbatez.
  15 zenbateraino
  16 zenbatetan1 zenbat aldiz.
  17 zenbatetan2 zenbatean, zer preziotan.
  18 zenbatetaraino zenbateraino.
  19 zenbatez zenbateko aldearekin.
  20 (ere partikularen ezkerrean)
  21 zenbatez ...ago
  22 zenbatean behin
  23 zenbat ere
  24 zenbat ere ...ago
  25 zenbat eta ...ago ...
  26 (bigarren atalak are osagarria duela)
  27 (bigarren atalak orduan eta osagarria duela)
  28 (bigarren atalak hainbat eta osagarria duela)
  29 zenbat eta zenbat
  30 zenbat... hainbat
zenbatasun zenbatasun iz kopurua.
zenbateko zenbateko 1 iz kopurua; tamaina. ik zenbat 12.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zenbatekotasun zenbatekotasun iz zenbatekoaren neurria.
zenbatero zenbatero adlag zenbatean behin.
zenbaterotsu zenbaterotsu adlag zenbatean behin gutxi gorabera.
zenbatespen zenbatespen iz zenbatestea.
zenbatetsi zenbatetsi, zenbatets, zenbatesten du ad zenbatekoa kalkulatu.
zenbatezin zenbatezin (orobat zenbaezin) izond ezin zenbatuzkoa.
zenbatgarren zenbatgarren (orobat zenbagarren eta zonbatgarren g.er. ) 1 izlag
  2 (adizlagun gisa)
zenbatgarritasun zenbatgarritasun ik zenbakarritasun.
zenbatgura zenbatgura (orobat zenbat gura) izlag/adlag zenbat-nahi.
zenbat-nahi zenbat-nahi (orobat zonbat nahi g.er., zenbanahi g.er. eta zenbatnahi g.er.) izlag/adlag nahi adina.
zenbatsu zenbatsu zenbtz (galdetzailea) zenbat gutxi gorabehera?
zenbatu zenbatu, zenbat(u), zenbatzen 1 du ad multzo bateko osagaien kopurua mugatu edo zehaztu, zenbaki arrunten segidaren arabera adieraziz joanez. ik kontatu.
  2 (adizlagunekin)
  3 zenbakitu.
  4 ezin zenbatuzko ik zenbatezin.
zenbatzaile zenbatzaile 1 izond/iz zenbatzen duena.
  2 gramatikan, zenbatekoak adierazteko erabiltzen dena.
  · 3 iz logika formalean, kuantifikatzailea.
  4 aritmetikan, zenbakitzailea.
zenbatze zenbatze 1 iz multzo bateko osagaien kopurua mugatu edo zehaztea, zenbaki arrunten segidaren arabera adieraziz joanez.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zenbatzearren zenbatzearren adlag zenbatzeko.
zenbatzeke zenbatzeke adlag zenbatu gabe.
zenbatzu zenbatzu ik zenbaitzu.
zenbeit zenbeit ik zenbait.
zenda zenda iz iraniar hizkuntza bat.
zendako zendako (orobat zerendako g.er. eta zentako g.er.; Hiztegi Batuan zerendako agertzen da) 1 adlag galdetz zergatik.
  2 (perpaus txertatuetan) zeren
zendea zendea iz Nafarroako administrazio banakoa, balle baten zatia dena eta hainbat udalerri biltzen dituena.
zendu zendu 1 da ad pertsonez mintzatuz, hil. (era burutuan)
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 irud/hed
  4 (era ez burutuan)
zenestesiko zenestesiko izond barne organoetatik jasotzen den gorputz egoera jeneralaren sentsatzioari dagokiona.
zenit zenit 1 iz zeru esferako puntua, behatzailearen egongunetiko goranzko zutari dagokiona.
  2 irud/hed puntu gorena.
zenital zenital izond zenitari dagokiona; argiaz mintzatuz, sabaitik sartzen dena.
zenizero zenizero iz hautsontzia.
zenobita zenobita iz
zenotafio zenotafio iz hilobi monumentoa, barnean ez daukana dagokion pertsona.
zensore zensore ik zentsore.
zentabo zentabo iz dolarraren, pesoaren eta beste zenbait amerikar diruen ehunena. ik zentimo.
zentako zentako ik zendako.
zentasun zentasun iz zen espiritua.
zentauro zentauro 1 iz mitologia grekoan, burua, besoak eta gorputz enborra gizonarenak, eta gorputza eta hankak zaldianerak dituen izakia.
  2 irud/ hed
zentauromakia zentauromakia iz gizakien eta zentauroen arteko borroka.
zentella zentella iz
zenterna zenterna iz amildegia.
zentesima zentesima iz ehunena.
zentigrado zentigrado ik zentigradu.
zentigradu zentigradu (orobat zentigrado) iz gradoaren ehunena.
zentilitro zentilitro iz litroaren ehunena.
zentima zentima ik zentimo.
zentimetra zentimetra ik zentimetro.
zentimetro zentimetro (orobat zentimetra g.er.) 1 iz metroaren ehunena.
  2 (dimentsioetan izan (da) aditzarekin luze, zabal eta kidekoekin)
zentimo zentimo (orobat zentima g.er.) 1 iz diru unitate baten ehunena.
  2 (hitz elkartuetan)
zentinela zentinela (orobat zentinel g.er. eta zantinel g.er.) 1 iz toki bat zaintzen duen soldadu edo kidekoa. ik begirale.
  2 irud/hed (izenondo gisa)
zentral zentral 1 izond zentroari dagokiona, erdialdean dagoena.
  2 barruti eta sistema osoan eskua duena.
  3 organo bakar batek kudeatzen duena.
  4 bankuez mintzatuz, dirua jaulkitzen duena eta Gobernuaren politika monetarioa gauzatzen duena.
  5 (izen gisa)
  6 nagusia, garrantzitsuena.
  7 izond/iz futbolistez mintzatuz, eskuinaren eta ezkerraren artean jokatzen duena.
  · 8 iz argindarra sortzen duen fabrika. ik indarretxe 5.
  9 (izenondo eta izenlagunekin)
  10 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  11 barruti bateko telekomunikazio lineak biltzen diren bulegoa. ik zentralita.
  12 sindikato eta kidekoen erakunde zentrala.
zentralismo zentralismo iz zentralizatzeko joera; eskumenak aginte edo administrazio zentralean metatzearen aldekoa den sistema politikoa.
zentralista zentralista 1 izond zentralismoaren aldekoa.
  2 (izen gisa)
zentralistakeria zentralistakeria iz
zentralita zentralita 1 iz eraikin edo enpresa bateko telefono lineak konektatzen dituen tresna.
  2 irud/hed zentral txikia.
zentralitate zentralitate iz zentrala izateko nolakotasuna. ik zentraltasun.
zentralizatu zentralizatu, zentraliza(tu), zentralizatzen 1 du ad zentro komun batean edo zuzentaritza komun baten mendean bildu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zentralizatzaile zentralizatzaile izond zentralizatzen duena.
zentralizazio zentralizazio 1 iz zentralizatzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zentralki zentralki adlag zentroan.
zentraltasun zentraltasun iz zentrala izateko nolakotasuna. ik zentralitate.
zentratu zentratu, zentra(tu), zentratzen 1 du ad zentroan jarri, zentroari buruz antolatu.
  2 futbolean, balioa erdialdera bota.
  · 3 da/du adn adierazten den gauzan arreta nagusia jarri.
  4 (era burutua izenongo gisa)
zentratze zentratze 1 iz zentroan jartzea, zentroari buruz antolatzea.
  2 (hitz elkartuetan)
zentrifugagailu zentrifugagailu iz zentrifugatzeko gailua. ik zentrifugatzaile.
zentrifugatu zentrifugatu, zentrifuga, zentrifugatzen du ad indar zentrifugoa erabili arropa lehortzeko edo nahaste baten osagaiak bereizteko.
zentrifugatzaile zentrifugatzaile iz zentrifugagailua.
zentrifugatze zentrifugatze iz indar zentrifugoa erabiltzea arropa lehortzeko edo nahaste baten osagaiak bereizteko.
zentrifugo zentrifugo 1 izond indarrez mintzatuz, zerbait biratzen ari den ardatzetik urruntzeko joera duena; indar hori baliatzen duen tresna.
  2 irud/hed
zentriko zentriko 1 izond zentroan dagoena.
  2 irud/hed
zentrikotasun zentrikotasun iz zentrikoa denaren nolakotsauna.
zentrismo zentrismo iz zentrorako, eskuarki zentro politikorako joera.
zentrista zentrista 1 izond zentrismoari dagokiona; zentrismoaren aldekoa.
  · 2 iz zentrismoaren aldeko pertsona.
zentro zentro (orobat zentru g.er.) iz 1 erdigunea, erdia. (geometrian eta ingurutoetan)
  2 irud/hed
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan)
  5 mota jakin bateko jarduerak biltzen edo garatzen dituen gunea.
  6 (izenondo eta izenlagunekin)
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 futbolean-eta, zelaiaren albotik erdialdera egiten den jaurtitze luzea.
  10 eskuinaren eta ezkerraren arteko ideologia duen alderdia.
  11 grabitate zentro
zentrodun zentrodun izlag zentroa duena.
zentrokide zentrokide izond zentro berekoa.
zentru zentru ik zentro.
zentsatu zentsatu, zentsa, zentsatzen du ad erroldatu.
zentsazio zentsazio ik sentsazio.
zentso zentso ik zentsu.
zentsore zentsore 1 iz argitalpen eta emankizunen zentsura egiten duen enplegatu publikoa.
  2 irud/hed
  3 antzinako Erroman biztanleria-zentsuak egiteko eta moralitatea zaintzeko zeregina zuen magistratua.
  4 (hitz elkartuetan)
zentsoretza zentsoretza iz zentsoreen erakundea.
zentsu zentsu1 (orobat zentso g.er.) 1 iz errolda.
  2 (hitz elkartuetan)
zentsu zentsu2 1 iz higiezinen zerga.
  2 (hitz elkartuetan)
zentsu zentsu3 ik zentzu.
zentsura zentsura 1 iz argitalpen, emankizun eta kidekoen azterketa ofiziala, horietako testuetan agintarien politikara edo moralera egokitzen ez dena ezabatzen edo aldatzen duena; azterketa horretaz arduratzen den organismoa.
  2 (elizarena)
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 irud/hed gaitzespena.
  7 auto-zentsura ik autozentsura.
  8 zentsurapean adlag
  9 zentsura mozio
zentsuratu zentsuratu (orobat zentzuratu g.er.), zentsura(tu), zentsuratzen 1 du ad zentsura ezarri; zentsurak ezabatu edo aldatu.
  2 gaitzetsi.
  3 (era burutua izenondo gisa)
zentsuratzaile zentsuratzaile iz zentsuratzen duen pertsona.
zentsuratzeke zentsuratzeke adlag zentsuratu gabe.
zenturia zenturia iz antzinako Erromako armadako konpainia, ehun soldaduk osatua; alderdi faxistetako talde paramilitarra.
zenturiaburu zenturiaburu iz zenturia baten buru den pertsona. ik zenturioi.
zenturioi zenturioi 1 iz antzinako Erromako armadako ofiziala, zenturia baten buru zena. ik zenturiaburu.
  2 (Erdi Aroan)
zentzabide zentzabide iz zentzatzeko bidea; norbaiti bere jokabidea hobetzeko jartzen zaion zigorra edo egiten zaion agiraka.
zentzaezintasun zentzaezintasun iz ezin zentzatuzkoa denaren nolakotasuna.
zentzagaitz zentzagaitz ik zentzakaitz.
zentzagarri zentzagarri 1 izond zentzarazten duena. ik zentzatzaile.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (izen gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
zentzakaitz zentzakaitz (orobat zentzagaitz) izond zentzatzen zail dena.
zentzaketa zentzaketa iz zentzatzea.
zentzaldi zentzaldi iz zentzatzea.
zentzapen zentzapen iz zentzatzea.
zentzarazi zentzarazi, zentzaraz, zentzarazten 1 du ad zentzatzera bihurtu.
  2 (adizlagunekin)
zentzarazle zentzarazle iz zentzarazten duena.
zentzarazpen zentzarazpen iz zentzaraztea.
zentzategi zentzategi iz
zentzatu zentzatu (orobat zentzutu g.er.), zentza, zentzatzen 1 da ad zentzudun bihurtu; eskarmentua hartu.
  2 du ad zentzudun bihurtu; eskarmentua eman. ik zentzarazi.
  3 (gauzei buruz)
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 ezin zentzatuzko
zentzatzaile zentzatzaile iz zentzatzen duen pertsona.
zentzatze zentzatze 1 iz zentzudun bihurtzea.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zentze zentze iz hiltzea.
zentzear zentzear adlag zentzeko zorian.
zentzu zentzu (orobat zentsu g.er.) 1 iz zuzen, zuhur edo egoki aritzen denaren, arinkeriarik gabe diharduenaren nolakotasuna; zerbait zuzen hautemateko ahalmena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 esanahia, adiera; ikuspuntua.
  5 (izenondo eta izenlagunekin)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 zerbaitek duen helburua, logika edo izateko arrazoia.
  9 (izenondo eta izenlagunekin)
  10 zentzumena. ik sentsu.
  11 konortea.
  12 norabidea.
  13 zentzupean
  14 zentzuz adlag
  14a zentzuzko ik zentzuzko.
  15 zentzu berean (esaldiaren sarrera gisa eta aurreko esaldiarekiko lotura gisa)
  16 zentzua eduki (zerbaitek) ik beherago 19.
  17 zentzu honetan (esaldiaren sarrera gisa eta aurreko esaldiarekiko lotura gisa)
  18 zentzu horretan (esaldiaren sarrera gisa eta aurreko esaldiarekiko lotura gisa)
  19 zentzua izan du ad (zerbaitek)
  20 zentzu komun ik sen 8.
  21 zentzu on
zentzubako zentzubako izlag/iz zentzugabea.
zentzubide zentzubide iz
zentzudun zentzudun 1 izond zentzua duena. (pertsonez)
  2 (bestelakoez)
zentzudunki zentzudunki adlag zentzuz.
zentzuduntasun zentzuduntasun iz zentzuduna izateko nolakotsuna.
zentzuez zentzuez iz zentzurik eza.
zentzugabe zentzugabe 1 iz zentzurik ez duena, zentzurik gabe jokatzen duena. ik zentzubako. (pertsonak)
  2 (bestelakoak)
  3 (adizlagunekin)
  4 (predikatu gisa)
  5 (adizlagun gisa)
  6 (izen gisa)
  7 zentzugabeko ik zentzugabeko.
zentzugabekeria zentzugabekeria (orobat zentzugabekeri g.er.) 1 iz zentzugabetasun gaitzesgarria; zentzugabeari dagokion egite gaitzesgarria. ik burugabekeria; zorakeria; erokeria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
zentzugabeki zentzugabeki adlag zentzurik gabe.
zentzugabeko zentzugabeko (orobat zentzugabezko) 1 izlag zentzugabea.
  2 (predikatu gisa)
  3 (izen gisa)
zentzugabetasun zentzugabetasun iz zentzurik eza. ik zentzugabekeria.
zentzugabetu zentzugabetu, zentzugabe(tu), zentzugabetzen da/du ad zentzugabe bihurtu, zerbaiti zentzua kendu.
zentzugabezko zentzugabezko ik zentzugabeko.
zentzukoi zentzukoi 1 izond sentsuala.
  2 (adizlagun gisa)
zentzukoitasun zentzukoitasun iz sentsualtasuna.
zentzumen zentzumen ( orobat sentzumen g.er.) iz sentipen mota jakin bat hartako den organo baten bidez hartzeko ahalmena. ik sentsu.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zentzun zentzun 1 iz zentzua.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 zentzumena.
  4 zentzun on zentzu ona.
zentzunbako zentzunbako iz zentzugabea.
zentzundun zentzundun izond zentzuduna.
zentzuntasun zentzuntasun iz zentzua.
zentzuratu zentzuratu ik zentsuratu.
zentzutasun zentzutasun 1 iz zentzua.
  2 (izenlagunekin)
zentzutu zentzutu ik zentzatu.
zentzuzko zentzuzko 1 izlag zentzua duena, zentzuaren araberakoa.
  2 (dagokion izenaren eskuinean)
  3 (predikatu gisa)
  4 zentzuzkoxe
zeoze zeoze ik zeozer.
zeozelan zeozelan adlag nolabait.
zeozer zeozer (orobat zeoze g.er. eta zerozer g.er.) 1 adlag zer edo zer, zerbait.
  2 (izenondo baten ezkerrean)
zeozertxo zeozertxo adlag adkor zeozer.
zepa zepa 1 iz meen edo kidekoen erreketaren hondakin gotorra. ik sarra.
  2 irud/hed
  3 biologian, ezaugarri berak dituzten eta kolonia edo espezieko berekoak iren mikroorganismoaren multzoa.
zepatu zepatu izond gogortua.
zepel zepel izond txepela.
zepelin zepelin (orobat zeppelin) 1 iz aireontzi handia, luzarana eta zurruna, von Zeppelin alemaniar kondeak asmatua.
  2 adkor mozkorraldia.
zepillatu zepillatu, zepilla, zepillatzen du ad eskuilatu, eskuila pasa.
zepillo zepillo ik zepillu.
zepillu zepillu (orobat zepillo, zepilo eta zipilu) iz eskuila.
zepilo zepilo ik zepillu.
zepo zepo 1 iz piztiak-eta harrapatzeko artea edo lakirioa, eskuarki burdinazkoa. ik tranpa.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
zepotxo zepotxo iz zepo txikia.
zeppelin zeppelin ik zepelin.
zer zer 1 (ikus beheko konbinatorian zer determinatzaile galdetzailearen agerraldi maizkoenak)
  2 (harridura-markarekin, harridura edo miresmena adierazteko)
  3 (harridura-markarekin, bestelakoak adierazteko; ik zeregin; zeresan; zerikusi.
  4 (aditzen era burutu artikuludunaren ezkerrean)
  · 5 iz gauza, izakia.
  6 zer edo zer izord zerbait.
  7 (izenondo mugagabearen ezkerrean)
  8 (izenondo mugatuaren ezkerrean)
  9 zer ere (aditz laguntzailea bait- aurrizkiaz)
  10 zer eta zer
  11 zer gerta ere badaezpada ere.
  11a zer-nola (galdera esaldietan) nola.
  12 zer-nolako (orobat zernolako g.er.) izlag nolakoa.
  13 (predikatu gisa)
  14 (izen gisa)
  15 ez da zeri ‘eskerrik asko’-ren erantzuna. ik horregatik.
zera zera 1 iz gogoratzen-edo ez den hitz baten ordez erabiltzen den hitza.
  2 zehaztu edo adierazi nahi ez den edo ezin den hitzaren ordezko hitza.
  3 (erakusleekin)
  4 esaldi bati sarrera emateko, aditzaren ezkerrean ezartzen den partikula. ik hau 1.
  5 esaldi bat bukatzeko partikula.
  6 bai, zera erabat ukatzeko esapidea.
  7 baita zera ere bai zera.
  8 ez, zera ezezko esaldiei erantzuko esapidea, bai noski!-ren baliokidea.
  9 zera! (gaitzeste adierarekin-edo)
  10 (ukatze adierarekin-edo)
zeramika zeramika (orobat keramika g.er.) 1 iz buztinez edo portzelanaz ontziak eta bestelako gauzakiak egiteko jarduera. ik buztingintza.
  2 zeramikan erabiltzen den gaia.
  3 zeramikazko gauzakia.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zeramikagintza zeramikagintza iz zeramikazko gauzakiak egitea; zeramikaren industria.
zeramikazale zeramikazale izond zeramikaren zalea dena.
zeramiko zeramiko izond zeramikazkoa. ik zeramika 4.
zeramista zeramista iz zeramikazko gauzakiak egiten dituen pertsona.
zeratu zeratu, zera(tu), zeratzen 1 da/du ad zera izan; zera egin. ik zertu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zeratxo zeratxo iz zera txikia.
zeratzaile zeratzaile izond zeratzen duena.
zerazale zerazale izond zeraren zalea dena.
zerba zerba 1 iz baratze landarea, erremolatxaren motakoa, erdiko zaina zabala duten hosto handiak eta jateko onak dituena (Beta vulgaris vulgaris).
  2 (hitz elkartuetan)
zerbaiska zerbaiska ik zerbaixka.
zerbait zerbait (orobat zerbeit g.er. eta zerbatt g.er.) 1 izord gauzaren bat. (ikus beheko konbinatorian zerbait izenordearen agerraldi maizkoenak)
  2 (ezezko perpausetan) ik ezer.
  3 (izenondo baten ezkerrean, izenondoa mugagabean doala)
  4 (izenondo baten ezkerrean, izenondoa mugatuan doala)
  5 apur bat.
  6 (izen bati dagokiola, izenaren ezkerrean)
  7 (izen bati dagokiola, izenaren eskuinean)
zerbaitxo zerbaitxo (orobat zerbaitxu g. er.) izord adkor zerbait.
zerbaitxu zerbaitxu ik zerbaitxo.
zerbaixka zerbaixka (orobat zerbeixka g.er.) izord adkor zerbait.
zerbanako zerbanako iz ik norbanako.
zerbatana zerbatana iz tutu estua, indarrez putz eginez beste muturretik dardoak edo kidekoa jaurtitzeko erabiltzen dena.
zerbatt zerbatt ik zerbait.
zerbeit zerbeit ik zerbait.
zerbeixka zerbeixka ik zerbaixka.
zerbel zerbel (corpusean zarbel soilik) 1 adlag moxkor.
  2 epela.
zerbeza zerbeza 1 iz garagardoa. ik garagardo.
  2 botila edo edontzi bat zerbeza.
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zerbezatxo zerbezatxo iz adkor botila edo edontzi bat zerbeza.
zerbezazale zerbezazale (corpusean zerbeza zale soilik) izond zerbezaren zalea dena.
zerbido zerbido izond/iz oreinaren familiakoa dena.
zerbieta zerbieta (orobat zerbita) iz ezpainzapia, ahozapia. ik serbilleta.
zerbikal zerbikal iz garondo ornoa.
zerbita zerbita ik zerbieta.
zerbitu zerbitu ( orobat serbitu g.er.), zerbi, zerbitzen 1 du ad zerbitzatu. ik zerbitzatu.
  2 janariez eta edariez mintzatuz, mahaira ekarri. ik zerbitzatu 2.
zerbitxatu zerbitxatu ik zerbitzatu.
zerbitxu zerbitxu ik zerbitzu.
zerbitzagarri zerbitzagarri izond baliagarria.
zerbitzaile zerbitzaile (corpusean zerbitzale soilik) iz zerbitzaria.
zerbitzal zerbitzal 1 izond laguntzeko prest dagoena.
  2 (adizlagun gisa)
zerbitzaldi zerbitzaldi iz zerbitzen den aldia.
zerbitzale zerbitzale ik zerbitzaile.
zerbitzarazi zerbitzarazi, zerbitzaraz, zerbitzarazten du ad zerbitzatzera behartu.
zerbitzari zerbitzari 1 iz norbaiten edo zerbaiten zerbitzuan dagoen pertsona. ik mutil; mirabe; morroi; sehi.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (izenondo gisa)
  6 (adizlagun gisa)
  7 irud/hed
  8 hotel, taberna edo jatetxe batean bezeroak zerbitzatzen dituen langilea. ik mutil; neskato.
  9 (izenondo eta izenlagunekin)
  10 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  11 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  12 (izenondo gisa)
  13 (adizlagun gisa)
  14 informatikan, sare baten ordenagailu nagusia.
zerbitzariburu zerbitzariburu (corpusean zerbitzari-buru soilik) iz zerbitzarien buru den pertsona.
zerbitzatu zerbitzatu ( orobat zerbitxatu g.er. eta zerbutsatu g.er.), zerbitza, zerbitzatzen 1 du ad norbaiten edo zerbaiten zerbitzuan egon, hari zerbitzu egin, haren esanak bete. ik zerbitu.
  2 (adizlagun eta kidekoekin)
  3 (dio aditz gisa)
  4 janariez eta edariez mintzatuz, mahaira ekarri.
zerbitzatze zerbitzatze iz norbaiten edo zerbaiten zerbitzuan egotea, hari zerbitzu egitea edo haren esanak betetzea.
zerbitzu zerbitzu (orobat zerbitxu g.er. eta zerbizu g.er.) 1 iz gizartearen edo erakunde baten behar jakin batzuk betetzen dituen organizazio edo talde egituratua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartutean bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 norbaiten edo zerbaitentzat egiten den lana.
  7 (izenondo eta izenlagunekin)
  8 (hitz elkartutean lehen osagai gisa)
  9 (hitz elkartutean bigarren osagai gisa)
  10 zerbitzupean
  11 zerbitzupeko izlag
  12 zerbitzu egin
zerbitzualdi zerbitzualdi iz zerbitzu jakin bat egiten den aldia.
zerbitzuburu zerbitzuburu 1 iz zerbitzu baten burua.
  2 (hitz elkartuetan)
zerbitzugintza zerbitzugintza iz zerbitzu egitea.
zerbitzugune zerbitzugune ( orobat zerbitzu gune eta zerbutxu gune g.er.) 1 zerbitzuak ematen diren gunea.
  2 errepide edo autobide baten inguruan dagoen eraikina, erregaia eta beste hainbat zerbitzu eskaintzen dituena. ik gasolindegi.
  3 (izenondoekin)
  4 (hitz elkartuetan)
zerbitzukide zerbitzukide iz zerbitzu berean ari den pertsona.
zerbitzutegi zerbitzutegi iz zerbitzugunea.
zerbizu zerbizu ik zerbitzu.
zerbutsatu zerbutsatu ik zerbitzatu.
zerbutxu zerbutxu ik zerbitzu.
zere zere 1 iz iberia penintsulako itsasoetan ohikoa den balea-mota, bizkar hegala duena (Balaenoptera sp.). ik zeroi.
  2 ipar zere (Balaenoptera borealis).
  3 zere txiki (Balaenoptera acutorostrata).
zereal zereal 1 iz pertsonen edo abereen elikaduran erabiltzen den ale irintsuko landarea; landare horren alea. ik labore.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 pl zereal aleekin egiten den janaria, eskuarki gosaltzen hartzen dena.
zerealdun zerealdun izlag zereala edo zerealak dituena.
zerebelo zerebelo (orobat zerebelu g.er.) 1 iz garunaren atzeko eta beheko zatia. ik garuntxo.
  2 (hitz elkartuetan)
zerebelu zerebelu ik zerebelo.
zerebral zerebral izond burmuinari dagokiona. ik garun 5.
zerebro zerebro 1 iz burmuina. ik garun.
  2 irud/hed
zerebroespinal zerebroespinal izond burmuinari eta bizkar muinari dagokiena.
zeregin zeregin 1 iz egitekoa, lana.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zeregindun zeregindun iz zeregina duen pertsona.
zeregingabe zeregingabe ik zeregindun.
zeregintsu zeregintsu 1 izond zereginez betea.
  2 (adizlagun gisa)
zeregintxo zeregintxo iz zeregin txikia.
zeremonia zeremonia (orobat zirimonia g.er.) 1 iz arauturiko erregela jakinei jarraituz egiten den ageriko ekitaldi edo ospakizuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
zeremonial zeremonial 1 izond zeremoniari dagokiona.
  2 zerbait ospatzeko erregela eta formalitateen multzoa.
zeremoniatsu zeremoniatsu 1 iz zeremoniaz aritzen dena; zeremonia adierazten duena.
  2 (adizlagun gisa)
zeremoniatxo zeremoniatxo iz zeremonia txikia.
zeremoniazale zeremoniazale (corpusean zeremonia zale soilik) izond zeremoniaren zalea dena.
zeremonioso zeremonioso izond zeremoniatsua.
zeren zeren 1 junt zergatikoa adierazten du eta mendeko perpausaren hasieran kokatzen da. (ikus beheko konbinatorian zeren izenordearen agerraldi maizkoenak)
  2 (aditz laguntzaile edo trinkoak bait- atzizkia duela)
  3 (aditz laguntzaile edo trinkoak -(e)n atzizkia duela)
  4 zeren eta (aditz laguntzaile edo trinkoak bait- atzizkia duela)
  5 (aditz laguntzaile edo trinkoak atzizkirik ez duela)
zerendako zerendako gald ipar zergatik?
zeresan zeresan 1 iz esamesa; esatekoa.
  2 (izenondo eta kidekoekin)
zeresateko zeresateko iz zeresana.
zerga zerga 1 iz jaunak mendekoei ezartzen zien ordaintzekoa; gizabanakoei-eta beren ondasun edo mozkinetatik, Estatuak, xahutze publikoei aurre egiteko, hartzen dien zatia. ik petxa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik fiskal 2.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, fiskal-en kide ez denean)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 irud/hed
  7 muga-zerga
  8 zerga-bulego
  9 zerga-etxe (orobat zergetxe g.er.)
zergabiltzaile zergabiltzaile ik zerga 3.
zergadiru zergadiru ik zerga 3.
zergadun zergadun iz zergak ordaintzea dagokion pertsona.
zergagabetu zergagabetu, zergagabe(tu), zergagabetzen du ad zerga kendu.
zergaiti zergaiti ik zergatik.
zergaitik zergaitik zergatik.
zergalari zergalari 1 iz zerga-biltzailea.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 (adizlagun gisa)
zergalaritza zergalaritza iz zergalariaren jarduera.
zergaņo zergaño iz adkor zerga txikia.
zergapeko zergapeko 1 iz zergak ordaintzen dituen pertsona.
  2 (izenondo gisa)
  · 3 izlag zerga zor duena.
zergapetu zergapetu, zergapetu, zergapetzen 1 du ad zerga ezarri.
  2 (era burutua izen gisa) ik zergadun.
zergapetze zergapetze iz zerga ezartzea.
zergategi zergategi iz ipar zerga-bulegoa.
zergati zergati (orobat zergaiti g.er.) 1 iz arrazoia, zioa. ik zergatiko.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
zergatik zergatik (orobat zergaiti g.er. eta zergaitik g.er.) 1 gald zein arrazoirengatik? (ikus beheko konbinatorian zergatik galdetzailearen agerraldi maizkoenak)
  2 (zehar galderetan)
zergatiko zergatiko 1 iz arrazoia, zioa. ik zergati.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
zergauza zergauza iz adkor gauza.
zergazain zergazain (corpusean zerga-zain soilik) iz zerga-biltzailea.
zergertaereko zergertaereko izlag badaezpadakoa. ik zer 11.
zergetxe zergetxe ik zerga 8.
zergura zergura mugtz zernahi.
zerika zerika gald nolakoa?, zer eratakoa?
zerikasi zerikasi iz ikastekoa.
zerikusi zerikusi (orobat zer ikusi g.er.) 1 iz lotura, erlazioa.
  2 ( -ekin sintagma batekin)
  3 (-ekin sintagma batekin, eta izenondoa duela)
  4 (eduki aditzarekin)
zerikusigabetu zerikusigabetu (corpusean zerikusi gabetu soilik), zerikusigabe, zerikusigabetzen du ad zerikusia kendu.
zerikusteko zerikusteko iz zerikusia.
zerio zerio iz gai bakuna, metal gris distiratsua, 797 °C-tan urtzen dena (Ce; at. z. 58). ik ferro-zerio.
zerizan zerizan 1 iz izatea, esentzia. ik zertasun.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
zerkausi zerkausi iz merkatua.
zerkeria zerkeria iz
zerketa zerketa iz zertzea.
zerki zerki iz gauza, elementua.
zerku zerku iz zirkulua.
zernahi zernahi (orobat zernai g,er.) 1 mugtz edozer; edozer gauza.
  2 (izen baten ezkerrean)
  3 edozer gauza. (aditz baten ezkerrean)
  4 asko, izugarri.
  5 (deklinabide atzizkiez)
  6 zernahi dela asko dela; dena dela.
  7 zernahi dela ere dena dela.
  8 zernahi ere
  9 zernahi gisaz dena dela.
zernahikeria zernahikeria iz
zernahismo zernahismo iz adkor
zernahiterapia zernahiterapia iz adkor
zernahitsu zernahitsu mugtz
zernai zernai ik zernahi.
zernola zernola (orobat zer-nola) iz nolakotasuna.
zernolako zernolako 1 izlag nolako.
  2 (izen gisa) ik zirkunstantzia.
zernolakotasun zernolakotasun iz nolakotasuna.
zerņobait zerñobait izord adkor zerbait.
zero zero 1 iz elementurik gabeko multzoari dagokion, hutsaren adierazgarri den zenbakia; zenbaki positiboen eta negatiboen artean dagoen tarteko zenbakia. ik huts.
  2 (zenbaki gisa)
  2 (zenbatzaile gisa)
  3 (tenperatura eta longitude-latitudeak neurtzen)
  4 (kirol emaitzetan)
  5 zerope (kasu atzizkiez, orobat zero pe) zero azpi.
zeroi zeroi iz kaxalotea.
zerok zerok izord Zuek izenordainaren era indartua, batez ere galdegaiaren lekuan eta nolabaiteko kontrakotasuna adierazi nahi denean erabiltzen dena. Ik. zeuek; zuihauek.
zeronek zeronek ik zerori.
zeroni zeroni ik zerori.
zerope zerope ik zero.
zerori zerori izord zu izenordainaren era indartua, batez ere galdegaiaren lekuan eta nolabaiteko kontrakotasuna adierazi nahi denean erabiltzen dena. ik zeu; zuhaur.
zerorrek zerorrek ik zerori.
zerotxo zerotxo iz adkor zeroa.
zerozer zerozer ik zeozer.
zerra zerra 1 iz zura eta metalak ebakitzeko lanabesa edo tresna, funtsezko ataltzat altzairuzko xafla edo disko horztuna duena. ik arpan.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, lehen osagai hori izenondoduna dela)
  6 (musika-tresna gisa)
  7 bizkarrezurra.
  8 xerra, xerrada.
  9 trontza-zerra trontza.
  10 zerra-motor motozerra.
zerradura zerradura iz itxitura.
zerragailu zerragailu iz itxigailua.
zerragia zerragia iz itxitura.
zerragote zerragote iz
zerraila zerraila ik sarraila.
zerrailu zerrailu 1 iz itxigailua.
  2 itxitura.
zerraki zerraki iz itxigailua.
zerrakin zerrakin iz zerrautsa.
zerrakura zerrakura iz itxitura.
zerraldi zerraldi iz itxialdia.
zerraldo zerraldo 1 iz hilkutxa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  · 3 adlag hilik bezala; luze-luze; hila.
  4 irud/hed
  5 hordi zerraldo erabat hordi.
  6 lo zerraldo lo sakonean.
zerralerra zerralerra iz
zerrama zerrama 1 iz txerrama.
  2 (irain gisa)
zerrandegi zerrandegi (corpusean zerrandei soilik) iz esparrua.
zerrandei zerrandei ik zerrandegi.
zerrapo zerrapo (orobat zarrapo g.er.) iz sarraila.
zerrarazi zerrarazi, zerraraz, zerrarazten du ad itxiarazi.
zerrari zerrari iz zerraz, eskuarki zura, ebakitzen duen pertsona.
zerrategi zerrategi1 iz zura zerratzeko lantegia.
zerrategi zerrategi2 iz ipar esparrua.
zerratoki zerratoki iz zerrategia, zura zerratzeko lantegia.
zerratu zerratu1, zerra(tu), zerratzen du ad 1 itxi. ik zarratu.
  2 irud/hed
  3 itxian sartu.
  4 (era burutua izenondo gisa)
zerratu zerratu2 (orobat serratu g.er.), zerra(tu), zerratzen 1 du ad zerraz ebaki.
  2 irud/hed
zerratura zerratura iz itxitura.
zerratxo zerratxo iz zerra txikia.
zerratzaile zerratzaile izond zerraz ebakitzen duena.
zerratze zerratze iz ixtea.
zerrauts zerrauts iz zerratzean, zuretik ateratzen den hauts modukoa.
zerrebete zerrebete ik zarrabete.
zerrenda zerrenda 1 iz zati luze eta meharra. ik xerrenda; zirrinda.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 bata bestearen ondoren kokaturiko gauzakiez, eskuarki bata bestearen azpian ezarririko izenez, osatutako multzoa.
  5 (izenondo eta izenlagunekin)
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  8 gai zerrenda1 (orobat gaizerrenda g.er.)
  9 gai zerrenda2 (bileretan)
  10 itxaron-zerrenda
zerrendaburu zerrendaburu (orobat zerrenda buru g.er.) 1 iz zerrenda batean lehen lerroan dagoena.
  2 kirol lehiaketetako sailkapenetan, sail bateko burua.
  3 hauteskunde zerrenda batean, lehen lerroan dagoena.
zerrendadun zerrendadun izond zerrenda edo zerrendak dituena.
zerrendagai zerrendagai izond zerrenda baterako gai dena.
zerrendagile zerrendagile iz zerrendak egiten dituena.
zerrendaka zerrendaka adlag zerrendetan.
zerrendakide zerrendakide iz zerrenda bateko kidea.
zerrendaratu zerrendaratu, zerrendara(tu), zerrendaratzen du ad zerrendan sartu.
zerrendategi zerrendategi iz zerrenda.
zerrendatu zerrendatu, zerrenda(tu), zerrendatzen 1 du ad zerrenda batean ezarri edo sartu.
  2 (era burutua izenondo edo izen gisa)
zerrendatxo zerrendatxo 1 iz zerrenda txikia.
  2 zerrenda laburra.
zerrendatze zerrendatze iz zerrenda batean antolatzea; bata bestaren azpian ezartzea.
zerrendaxka zerrendaxka iz zerrendatxoa.
zerrepel zerrepel adlag epel. ik zerbel.
zerrepeldu zerrepeldu, zerrepel(du), zerrepeltzen da/du ad moxkortu, txolindu.
zerri zerri1 1 iz txerria. ik txerri; xerri.
  2 (izenondo gisa) zikina, lizuna.
  3 (irain hitz gisa) ik txerri 5.
  4 urde zerri
  5 zerri bazka (orobat zerribazka eta zerripazka)
  6 zerri eginda
  7 zerri-zerri eginda
zerri zerri2 iz ezpartzuzko oin tapiza.
  [zerri2?]
zerribazka zerribazka ik zerri 5.
zerrikatu zerrikatu, zerrika(tu), zerrikatzen 1 da/du ad adkor zikindu. ik zerritu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zerrikeria zerrikeria 1 iz pertsona zerriari dagokion egintza.
  2 sexuarekin loturiko esate edo egitea.
  3 adkor txerrikeria; zikinkeria.
zerriki zerriki 1 iz txerrikia.
  2 (hitz elkartuetan)
zerrikume zerrikume iz txerrikumea.
  2 (irain hitza gisa)
zerripazka zerripazka ik zerri 5.
zerripotro zerripotro izond/iz (irain hitza)
zerritegi zerritegi (orobat zerritei g.er.) 1 iz txerritegia.
  2 (hitz elkartuetan)
zerritei zerritei ik zerritegi.
zerritoki zerritoki iz txerritegia.
zerritu zerritu, zerri(tu), zerritzen 1 da/du ad adkor zikindu. ik zerrikatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zerritxo zerritxo iz txerritxoa.
zerrizain zerrizain 1 iz txerrizaina.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (izenondo gisa)
zerro zerro iz
zerrote zerrote iz eskutoki bakarreko zerra xafla-zabala
zertamen zertamen iz lehiaketa, sarriketa.
zertan zertan iz lurraldea, lehorra.
zertandun zertandun izond funtsa duena.
zertangabe zertangabe izond funtsik gabea.
zertarako zertarako iz helburua.
zertarakodun zertarakodun izond helburua duena.
zertaratu zertaratu, zertara(tu), zertaratzen 1 da ad zer bilakatu.
  2 (du aditz gisa)
zertasun zertasun iz esentzia. ik zerizan.
zertaznahi zertaznahi adlag edozer gauzaz.
zerteza zerteza iz ziurtasuna, segurtamena.
zertifikapen zertifikapen iz zertifikatua, sinestamendua.
zertifikata zertifikata ik zertifikatu.
zertifikatu zertifikatu1, zertifika, zertifikatzen 1 du ad egiaztatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zertifikatu zertifikatu2 (orobat zertifikata) 1 iz sinestamendua, ziurtagiria.
  2 (hitz elkartuetan)
zertsalo zertsalo iz
zertsu zertsu gald zer gutxi gorabehera?
zertu zertu, zer(tu), zertzen 1 da/du ad mamitu, gauzatu.
  2 zeratu.
zertxo zertxo iz
zertxobait zertxobait (orobat zertxubait g.er.) izord adkor zerbait.
zertxubait zertxubait ik zertxobait.
zertzaile zertzaile izond/iz zertzen duena.
zertze zertze iz mamitzea, gauzatzea.
zertzelada zertzelada 1 iz egitate, gertaera edo egoera jakin batekin batera datorren gorabehera edo xehetasuna. ik zirkunstantzia; nondik 18.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
zertzeladatu zertzeladatu, zertzelada(tu), zertzeladatzen du ad zertzeladak eman.
zertzelatu zertzelatu, zertzela(tu), zertzelatzen du ad zertzeladak eman.
zertzu zertzu ik zertzuk.
zertzuk zertzuk (orobat zertzu g. er.) izord pl zer. ik nortzuk.
zeru zeru (orobat zelu g.er.) 1 iz geure buruen gainean ikusten dugun bitartea, ostertzak mugatzen duena, egunez urdin eta gauez beltz agertzen dena. ik ortzi.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 santuen, aingeruen eta Jainkoaren grazian hiltzen direnen egoitza. ik paradisu. ant infernu.
  7 (izenondoekin)
  8 (hitz elkartuetan)
  9 irud/hed
  10 pl
  11 zerutiko izlag
  12 zerutikako izlag
  13 ez zeru (eta) ez infernu adlag
  14 ohe zeru ik ohezeru.
  15 zeru alde adlag ipar zeru aldera. ik zerualde.
  16 zeru ertz ik zeruertz.
  17 zeru gain (orobat zerugain g.er.)
  18 zeru ganga
  19 zeru goi (orobat zerugoi g.er.)
  19a pl
  20 zeru goien
  20a pl
  21 zeru goren
  21a pl
  22 zeru-harraskari iz etxe-orratza.
  23 zeru-infernu
  24 zeru-kolore izond zeruaren kolorekoa.
  25 zeru lerro ik zerulerro.
  26 zeru-lur (orobat zerulur g.er.) pl
  27 zeru-min ik zerumin.
  28 zeru sabai (orobat zerusabai g.er. eta zerusapai g.er.) iz
  29 zeru tresna (corpusean zerutresna soilik)
  30 zeru-urdin (orobat zerurdin g.er.) izond zeru urdinaren kolorekoa.
  31 zeru zola
zerualde zerualde (orobat zeru alde) iz zeruko aldea.
zeruarren zeruarren interj zeruaren izenean.
zerubide zerubide iz zeruko bidea.
zerudun zerudun izond ohezerua duena.
zeruertz zeruertz (orobat zeru ertz) 1 iz zerumuga, ostertza.
  2 (izenlagun eta izenondoekin)
  3 irud/hed
zerugain zerugain ik zeru 17.
zerugaindiko zerugaindiko izlag zeruaren gainekoa dena.
zerugoi zerugoi ik zeru 19.
zerugune zerugune iz zeruko gunea.
zerukide zerukide (corpusean zeru-kide soilik) iz zeruko kidea.
zerulerro zerulerro (orobat zeru lerro) iz zerumugako lerroa.
zerulur zerulur ik zeru 24.
zerumin zerumin (orobat zeru-min) iz ilunabar-argia.
zerumuga zerumuga (orobat zeru-muga g.er.) 1 iz puntu batetik ikus daitekeen lur azala mugatzen duen lerroa; lerro horretatik hurbil dauden lur azaleko eta zeruko zatiak. ik ostertz.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 zeruaren muga.
zerupe zerupe iz zeru azpia.
zeruratu zeruratu, zerura(tu), zeruratzen 1 da/du ad zerura joan; zerura eraman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zeruratze zeruratze iz zerura joate; zerura eramate.
zerurdin zerurdin ik zeru 27.
zerurratzaile zerurratzaile iz etxe-orratza. ik zeru 22.
zerusabai zerusabai ik zeru 26.
zerusapai zerusapai ik zeru 26.
zerutar zerutar ( orobat zerutiar ) izlag zerukoa, zeruari dagokiona.
zerutiar zerutiar ik zerutiar.
zerutikako zerutikako ik zeru 12.
zerutiko zerutiko ik zeru 11.
zerutresna zerutresna ik zeru 30.
zerutxo zerutxo iz adkor zerua.
zesar zesar iz enperadorea.
zesarea zesarea 1 iz umekia umetokiaren horman ebaki bat eginez ateratzean datzan ebakuntza.
  2 (hitz elkartuetan)
zesargo zesargo iz enperadoregoa.
zesarismo zesarismo iz pertsona batek botere osoa bereganatzen duen eta ondorengoa izendatzen duen sistema politikoa.
zesartar zesartar izlag Zesarrena, Zesarri dagokiona.
zesio zesio1 iz gai bakuna, sodioaren eta potasioaren taldekoa, zilarraren kolorekoa 28,6 °C-tan urtzen dena, (Cs; at. z. 55).
zesio zesio2 iz uztea, lagapena.
zesta zesta (orobat zezta g.er.) 1 iz zesta-punta.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 zesta-puntan erabiltzen den xistera sakona.
  4 zesta-punta (orobat zestapunta g.er. eta zeztapunta g.er.) plekako pilota jokoa, xistera sakonaz eta atxiki jokatzen dena.
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 zesta-puntalari (orobat zestapuntalari) zesta-puntan jokatzen duen pilotaria.
zestagile zestagile iz
zestapunta zestapunta ik zesta 4.
zestapuntalari zestapuntalari ik zesta 6.
zestoar zestoar izlag/iz Zestoakoa, Zestoari dagokiona; Zestoako biztanlea.
zeta zeta1 ( orobat seda ) 1 iz zenbait intsekturen beldarrei darien gaia, zuntzak osaten dituena eta ehungintzan erabiltzen dena.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
zeta zeta2 iz alfabetoko letra (z, Z).
zetabe zetabe iz bahe mota.
zetaka zetaka iz itsatsirik geratzen den lohitasuna; orbana.
zetar zetar izond zeta zuntzarena, zetari dagokiona.
zetatsu zetatsu (orobat sedatsu) izond ileaz mintzatuz, zetaren nolakotasuna duena.
zetazeo zetazeo iz arrain itxurako ugaztuna, eskuarki handia eta itsasoan bizi dena.
zeton zeton izond
zetro zetro iz metal bikainezko makila bitxiduna, erregeek eta kidekoek aginpidearen ezaugarri erabiltzen dutena.
zeu zeu 1 izord zu; zu-ren forma indartua. ik zerori.
  2 (nork kasuan)
  3 (nori kasuan)
  4 (bestelakoak)
  5 (noren kasuan) ik zeure.
zeuek zeuek izord 1 zuek izenordainaren era indartua.
  2 (nork kasuan)
  3 (nori kasuan)
  4 (noren kasuan) ik zeuen.
zeuen zeuen zeuek-ek -hots, zuek izenordainaren genitiboak-, perpauseko nor, nori edo nork osagaiari dagokionean har dezakeen era; zeure-ren indargarria. ik zeuek.
zeuenganatu zeuenganatu, zeuengana(tu), zeuenganatzen du ad zeuengana ekarri, zeuen bihurtu.
zeuenkoi zeuenkoi izond pluraleko bigarren pertsonan aipatzen direnez mintzatuz, bere nahi edo interesari soilik begiraturik jokatzen duela adierazteko erabiltzen duen izenondoa.
zeure zeure zure-ek -hots, zu izenordainaren genitiboak-, perpauseko nor, nori edo nork osagaiari dagokionean har dezakeen era; zure-ren indargarria. ik zeu. (ikus beheko konbinatorian zeure adizlagunaren agerraldi maizkoenak)
zeureganatu zeureganatu, zeuregana(tu), zeureganatzen du ad zeuregana ekarri, zeure bihurtu.
zeurekoi zeurekoi izond singularreko bigarren pertsonan aipatzen direnez mintzatuz, bere nahi edo interesari soilik begiraturik jokatzen duela adierazteko erabiltzen duen izenondoa.
zeurekoikeria zeurekoikeria iz zeurekoi-ri dagokion nolakotasuna.
zeuretar zeuretar iz zeure familiakoa, artekoa, aldekoa, alderdikoa den pertsona.
zeuretu zeuretu, zeure(tu), zuretzen du ad zeure bihurtu.
zeurok zeurok izord zeuek.
zezeil zezeil iz otsaila.
zezel zezel 1 izond hitzak ongi ebaki eta ahoskatu gabe mintzatzen dena. · hed
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  3 (adizlagun gisa)
zezelarazi zezelarazi, zezelaraz, zezelarazten du ad zezeltzera behartu.
zezeldu zezeldu, zezel(du), zezeltzen 1 du ad zezelka esan.
  2 irud/hed
zezelka zezelka adlag hitzak ongi ebaki eta ahoskatu gabe. ik zizaka.
zezelkatu zezelkatu, zezelka(tu), zezelkatzen du ad zezelka esan. ik zezeldu; zizakatu.
zezelkatze zezelkatze iz zezelka esatea.
zezen zezen 1 iz behiaren arra. ik xexen.
  2 (izenondo edo izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 irud/hed
  5 pl zezenketa.
  6 suzko zezen ik beherago 12.
  7 zezen buru (orobat zezenburu g.er.)
  8 zezen laster (orobat zezenlaster g.er.) iz pl zezenketa.
  9 zezen lasterka iz pl zezen lasterrak.
  10 zezen lasterketa iz pl zezen lasterrak.
  11 zezen-plaza (orobat zezenplaza g.er.)
  12 zezen suzko suzko zezena.
zezenburu zezenburu ik zezen 7.
zezenkari zezenkari iz zezenketaria.
zezenketa zezenketa 1 iz zezenak jokatzen diren ikuskaria; zezenak jokatzeko antzea.
  2 (hitz elkartuetan)
zezenketari zezenketari 1 iz
  2 (adizlagun gisa)
zezenko zezenko 1 iz idiskoa.
  2 irud/hed
zezenlaster zezenlaster ik zezen 8.
zezenplaza zezenplaza ik zezen 11.
zezentxo zezentxo iz zezen gaztea, zezenkoa.
zezenzale zezenzale izond zezenen zalea dena.
zezin zezin 1 iz haragi gazi eta ihartua. ik zezinki.
  2 (hitz elkartuetan)
zezinatu zezinatu izond zezin bihurtua.
zezinki zezinki iz haragi gazi eta ihartua. ik zezin.
zezta zezta ik zesta.
zeztapunta zeztapunta ik zesta 4.
ziaboga ziaboga 1 iz ontzia biraraztzeko, alde bateko lagunek aurrerantz eta beste aldekoek atzerantz arraun egitea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
ziabogadun ziabogadun izond ziaboga duena.
zialdoka zialdoka ik zealdoka.
zianhidriko zianhidriko izond azidoez mintzatuz, almendretan aurkitzen dena, oso pozoitzua dena.
ziano ziano izond urdin iluna.
zianosi zianosi iz larruazalaren urdintzea, odolaren oxigenazio urriak eragina.
zianotipo zianotipo iz argazkigintza zaharrean, kolore urdineko argazki kopia.
zianuriko zianuriko izond zianuroarena, zianuroari dagokiona.
zianuro zianuro 1 iz azido zianhidrikoaren gatza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ziape ziape 1 iz azaren familiako belar landarea, janarien bizigarri gisa erabiltzen diren hazi txiki beltzak ematen dituena (Brassica nigra).
  2 (hitz elkartuetan)
ziar ziar ik zehar.
ziatika ziatika iz min bizia, mehakan eta zangoan sentitzen dena.
ziatiko ziatiko izond nerbioez mintzatuz, mehakan hasi eta zangoan eta oinean adarkatzen dena.
ziazerba ziazerba iz belar landarea, hosto bigun berde-berdeak dituena, barazki gisa ereiten dena (Spinacia oleracea).
ziba ziba (orobat xiba g.er.) iz zurezko jostailua, udare baten itxura duena, inguruan biltzen zaion soka baten bidez lurrean birarazten dena. ik zibota.
zibaka zibaka adlag ziba bezala biraka.
zibel zibel iz hodei mota.
zibelina zibelina 1 iz marta-mota, ilea marta arruntak baino luzegoa eta leunagoa duena.
  2 zibelanaren larrua.
ziberaldiberekotasun ziberaldiberekotasun iz aldiberekotasun zibernetikoa.
ziberdenbora ziberdenbora iz denbora zibernetikoa.
ziberdisidente ziberdisidente iz disidente zibernetikoa.
ziberekintzaile ziberekintzaile iz ekintzaile zibernetikoa.
zibereraso zibereraso iz eraso zibernetikoa.
ziberespazio ziberespazio iz espazio zibernetikoa.
ziberfeminismo ziberfeminismo iz feminismo zibernetikoa.
zibergela zibergela iz gela zibernetikoa, internet zerbitzua duen gela.
zibergerrilla zibergerrilla iz
zibergune zibergune iz gune zibernetikoa, internet zerbitzua duen gunea.
ziberguru ziberguru iz guru zibernetetikoa.
ziberkafe ziberkafe iz kafetegi zibernetikoa, internet zerbitzua duen kafetegia.
ziberkilometro ziberkilometro iz kilometro zibernetikoa.
ziberkomunikazio ziberkomunikazio iz komunikazio zibernetikoa.
ziberkorrika ziberkorrika iz korrika zibernetikoa.
ziberlokal ziberlokal iz lokal zibernetikoa, internet zerbitzua duen lokala.
zibermenpeko zibermenpeko iz menpeko zibernetikoa.
zibernetika zibernetika iz izaki bizi eta makinen kontrolari eta komunikazioari buruzko teoriek osatzen duten jakintza; informatika bidezko komunikazioa.
zibernetiko zibernetiko izond zibernetikarena, zibernetikari dagokiona.
zibernonahikotasun zibernonahikotasun iz nonahikotasun zibernetikoa.
ziberotar ziberotar ik zuberotar.
ziberpolizia ziberpolizia iz internet bidezko polizia.
zibersexo zibersexo ik zibersexu.
zibersexu zibersexu (orobat zibersexo) iz internet bidezko sexua.
zibersuizidio zibersuizidio iz internet bidezko suizidioa. ik ziberzidio.
zibertegi zibertegi iz zibergunea.
zibertoki zibertoki iz zibergunea.
ziberzidio ziberzidio iz zibersuizidioa.
zibeta zibeta 1 iz ugaztun haragijalea, martaren antzekoa, ile gris zerrenda belzduna eta isats luzea dituena.
  2 zibetak uzki aldean duen guruin batek jariatzen duen gaia.
zibiko zibiko 1 izond herritarrena edo herritarrei dagokiena; zibismoari dagokiona.
  2 (hitz elkartuetan)
zibikoki zibikoki adlag era zibikoan.
zibil zibil 1 izond herritarren multzoari edo haien arteko harremanei dagokiona.
  2 (militarra edo erlijiozkoa denari kontrajarria)
  3 (izen gisa)
  4 gerla zibil
  5 gerra zibil
  6 guardia zibil (orobat guardiazibil g.er.) Guardia Zibileko kidea.
  7 Guardia Zibil
  8 ez-zibil
zibilberritu zibilberritu izond zibil bihurtu berria.
zibildu zibildu, zibil(du), zibiltzen 1 da/du ad zibil bihurtu.
  2 (era burutua izenondo eta izen gisa)
zibilizatu zibilizatu, zibiliza, zibilizatzen 1 du ad giza taldeez mintzatuz, basatitzat hartzen den egoeratik garatutzat hartzen den egoerara eraman.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 (era burutua izenlagun gisa)
zibilizatuki zibilizatuki adlag era zibilizatuan.
zibilizatzaile zibilizatzaile izond zibilizatzen duena.
zibilizatze zibilizatze iz basatitzat hartzen den egoeratik garatutzat hartzen den egoerara eramatea.
zibilizazino zibilizazino ik zibilizazio.
zibilizazio zibilizazio (orobat zibilizazino g.er.) 1 iz garatutzat hartzen diren gizarteen ezaugarri komunen multzoa; gizadiaren lortze eta aurrerapenen multzoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
zibilki zibilki iz ikuspuntu zibiletik.
zibiltasun zibiltasun iz zibila denaren nolakotasuna.
zibismo zibismo 1 iz herritar sena; gizalegea.
  2 (hitz elkartuetan)
zibistika zibistika iz
zibita zibita iz makila.
zibizkatu zibizkatu, zibizka, zibizkatzen du ad jatean, azken apurrak bildu.
zibiztar zibiztar
zibla zibla iz
ziborio ziborio iz metalezko kopa apaindua.
zibot zibot iz kuskuila.
zibota zibota iz ziba.
ziburrun ziburrun ik zinburrun.
ziburuar ziburuar ik ziburutar.
ziburutar ziburutar (orobat ziburuar) izlag/iz Ziburukoa, Zibururi dagokiona: Ziburuko biztanlea.
zibu-zabuka zibu-zabuka ik zabuka 5.
zidor zidor 1 iz bidezidorra.
  2 irud/hed
ziega ziega 1 iz espetxe gela; lurpeko espetxe edo gela.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 zigor ziega
ziegakide ziegakide (orobat ziega kide g.er.) iz ziega berean dagoen pertsona.
zienpies zienpies iz egurra garraiatzen duen kamioa.
zientifiko zientifiko 1 izond zientziari edo zientziei dagokiena; zientzia-metodoaren araberakoa. ik zientzia 3.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa )
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 4 iz zientzia-gizona.
  5 ez-zientifiko izond
zientifikoki zientifikoki 1 iz era zientifikoan.
  2 (izen baten eta izenondo baten artean)
zientifikotasun zientifikotasun 1 iz zientifikoa denaren nolakotasuna.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 ez-zientifikotasun
zientifismo zientifismo iz jarduera intelektualean zientzia gailenarazteko joera.
zientismo zientismo iz zeintifismoa.
ziento ziento iz ehunekoa.
zientoka zientoka 1 adlag ehunka.
  2 (izen mugagabe baten ezkerrean)
  3 (izen gisa)
zientotres zientotres iz Ciento tres markako koinaka.
zientzia zientzia (orobat zienzia g.er.) 1 iz helburu eta metodo jakin baten arabera gauzatzen diren sailen multzoa; horrelako ezaguera-sail bakoitza. ik jakintza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik zientifiko.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 (pluralean)
  7 (pluralean hitz elkartuen lehen osagai gisa)
  8 (pluralean hitz elkartuen bigarren osagai gisa)
  9 zientziazko adlag zientifikoa.
  10 natur zientzia
  11 zientzia-fikzio
  12 zientzia-gizon ( orobat zientzi gizon g.er. eta zientziagizon g.er.) ik zientzialari.
  13 zientzia-jarduera (orobat zientziajarduera g.er.)
  14 zientzia-praktika (orobat zientziapraktika)
zientziadun zientziadun izlag zientzia duena.
zientziagai zientziagai (orobat zientzia gai) iz zientziaren gaia.
zientziagintza zientziagintza iz zientzia-jarduera, zientzia egitea.
zientziagizon zientziagizon ik zientzia 12.
zientziajarduera zientziajarduera ik zientzia 13.
zientziakeria zientziakeria iz zientzia, gaitzesgarritzat hartua.
zientzialari zientzialari ( orobat zientzilari g.er.) 1 iz zientziagintzan aritzen den pertsona, zientzia gizona. ik zientzia 12.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, lehen osagai hori izenondoduna dela)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  7 natur zientzialari
zientzialariburu zientzialariburu (korpusean zientzialari buru soilik) iz zientzialari talde baten buru den pertsona.
zientziapraktika zientziapraktika ik zientzia 14.
zientziaurreko zientziaurreko izlag zientziaren aurrekoa.
zientziazale zientziazale (orobat zientzizale g.er.) izond/iz zientziaren zalea dena.
zientziazki zientziazki adlag zientziaren ikuspegitik.
zientziazko zientziazko ik zientzia 9.
zientzilari zientzilari ik zientzialari.
zientzizale zientzizale ik zientziazale.
zienzia zienzia ik zientzia.
zierto zierto izond ziurra, dudagabea.
ziertzo ziertzo iz ipar haizea, eskuarki Ebro aldekoa.
zifra zifra (orobat xifra g.er., xifre eta zifre g.er.) 1 iz zenbakiak idazteko erabiltzen diren ikurretako bakoitza.
  2 zenbakia, kopurua.
  3 (hitz elkartuetan)
zifratu zifratu, zifra(tu), zifratzen 1 du ad mezu bat zifra eta ikurren bidez idatzi.
  2 (era burutua izenondo edo izen gisa)
zifre zifre ik zifra.
zigala zigala iz otarrainaren antzeko itsas oskolduna, jateko ona, hogei bat zentimetro luze dena eta lehen hanka parea pintza moduko hagin sendoz osatua duena (Nephrops novegicus).
zigante zigante 1 izond/iz ipar erraldoia. ik digante.
  2 (festetakoak)
  3 oso tamaina handikoa.
zigareta zigareta ik zigarreta.
zigarreta zigarreta ( orobat zigareta g.er.) 1 iz paper mehe baten biltzen den tabakoz eginiko zilindro modukoa. ik zigarro.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zigarrilo zigarrilo iz zigarreta.
zigarro zigarro iz 1 iz paper mehe baten biltzen den tabakoz eginiko zilindro modukoa. ik zigarreta.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  4 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  5 purua. ik puru2.
  6 zigarro puru
zigarrokin zigarrokin iz zigarro muturra, zigarro hondakina.
zigarrotxo zigarrotxo iz zigarreta.
zige zige iz zikuta.
zigilaketa zigilaketa iz zigilatzea.
zigilarazi zigilarazi, zigilaraz, zigilarazten du ad zigilatzera behartu.
zigilatu zigilatu, zigila, zigilatzen 1 du ad zigiluz markatu, zigilua ezarri, egiaztatzeko nahiz ixteko.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
zigilatzaile zigilatzaile iz zigilatzen duena.
zigilatze zigilatze iz zigiluz markatzea, zigilua ezartzea, egiaztatzeko nahiz ixteko.
zigilo zigilo ik zigilu.
zigilu zigilu (orobat zigilo g.er. eta sigilu g.er.) 1 iz errege, estatu, hiri, erakunde edo kideko baten ezaugarria irarririk duen plaka, agiriak-eta egiaztatzeko edo ixteko erabiltzen dena; plaka horrek argizari, berun edo kidekoetan uzten duen hatza; hatz hori daraman argizari edo berun puska.
  2 (tanpoi batekin-edo inprimatzen dena)
  3 irud/hed
  4 (izenondo eta izenlagunekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 gutunetan, Posta zerbitzuak estalkian ezartzen zuen zigilu hatza; gutun-bidaltzaileak itsasten duen paper zatitxoa, hatz haren baliokidea dena eta Posta zerbitzuak saltzen duena.
  8 irud/hed
  9 merkataritza marka edo firma.
zigiludun zigiludun izond/izlag zigilua duena.
zigilutzar zigilutzar iz adkor zigilu handia.
zigiluzain zigiluzain iz zigiliua zaintzen duen pertsona.
zigizaga zigizaga iz alde batera eta besterako higidura.
zigizagatsu zigizagatsu izond zigizagaz betea.
zigoitiar zigoitiar izlag/iz Zigoitiakoa, Zigoitiari dagokiona; Zigoitiako biztanlea.
zigor zigor 1 iz huts edo hobenen bat egin duenari ezarririko kaltea, nekagarria edo zentzagarria. ik gaztigu2.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, zuzenbideko hizkeran)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  7 zigortzeko erabiltzen den makila edo kidekoa.
  8 zigorpean zigorraren azpian.
  9 heriotza-zigor
  10 zigor gela (orobat zigorgela g.er.) ik beherago 13.
  11 zigor kode
  12 zigor kolpe errugbian, gaztigu ostikoa.
  13 zigor ziega ik gorago 10.
zigorbide zigorbide iz zigorra hartzeko bidea.
zigordun zigordun izond zigorra duena.
zigorgabe zigorgabe izond zigorra jasotzen ez duena.
zigorgabetasun zigorgabetasun 1 iz gaizkileak edo errudunak zigorrik jaso gabe gertatzea. ik inpunitate.
  2 (hitz elkartuetan)
zigorgabetu zigorgabetu, zogorgabe(tu), zigorgabetzen du ad zigor gabe utzi, zigorra kendu.
zigorgabetze zigorgabetze iz zigor gabe uztea, zigorra kentzea.
zigorgai zigorgai izond zigorra hartzeko gai dena.
zigorgailu zigorgailu iz zigortzeko tresna.
zigorgarri zigorgarri izond zigor daitekeena, zigortzeko modukoa.
zigorgela zigorgela ik zigor 10.
zigorgintza zigorgintza iz zigortzea.
zigorka zigorka adlag zigorrez jotzen.
zigorkada zigorkada 1 iz zigorraz jotako kolpea. ik zigorrada.
  2 irud/hed
zigorkarazi zigorkarazi, zigorkaraz, zigorkarazten du ad zigorrak emanarazi.
zigorkari zigorkari izond zigorkatzen duena.
zigorkatu zigorkatu, zigorka(tu), zigorkatzen du ad zigorraz jo. ik azotatu.
zigorkatze zigorkatze iz zigorraz jotzea.
zigorketa zigorketa iz zigortzea.
zigorpe zigorpe 1 iz zigorra.
  2 zigorpean ik zigor 8.
zigorrada zigorrada iz zigorkada.
zigorradaka zigorradaka adlag zigorradak emanez.
zigorraldi zigorraldi 1 iz zigor joaldia.
  2 norbait zigorturik egoten den aldia.
zigorrezko zigorrezko
  1 zigorrezko boto zigor botoa.
zigortegi zigortegi iz presondegia.
zigortu zigortu, zigor(tu), zigortzen 1 du ad zigorra ezarri. ik zigorkatu. (norbait)
  2 (zerbait)
  3 (adizlagunen eskuinean)
  4 zigorraz jo.
  5 (era burutua izenondo gisa)
zigortxo zigortxo iz zigor txikia.
zigortzaile zigortzaile 1 izond/iz zigortzen duena. (pertsonak)
  2 (bestelakoak)
zigortze zigortze 1 iz zigorra ezartzea.
  2 (hitz elkartuetan)
zigoto zigoto iz gameto ar eta emea batzetik gertatzen den zelula ernaldua.
zigurat zigurat iz erlijiozko eraikina, dorre mailadun baten itxura duena.
zihatu zihatu, ziha(tu), zihatzen da/du ad koipeaz eta kidekoez mintzatuz solidifikatu.
zihaur zihaur ik zuhaur.
zihigar zihigar izlag/iz Zihigakoa, Zihigari dagokiona; Zihigako biztanlea.
zihikatu zihikatu ik zirikatu.
zihiteko zihiteko iz
zihizka zihizka adlag txistukatzen.
zihur zihur ik ziur.
zihurtatu zihurtatu ik ziurtatu.
zikanatu zikanatu, zikana, zikanatzen du ad engainatu. ik xikanatu.
zikanatzaile zikanatzaile (corpusean zikanatzale soilik) izond engainatzailea.
zikatriz zikatriz iz ebakiondoa, orbaina.
zikilizoro zikilizoro izond losintxaria, balakaria.
zikin zikin (orobat zikiñ g.er.) 1 izond orbanak, hautsa edo kidekoak dituena; itxura itsusten duen zerbait duena. ik lohi; ant garbi.
  2 irud/hed
  3 (mespretxua adierazteko)
  4 (adizlagun gisa)
  5 (izen gisa) ik beherago 11.
  6 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
  9 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, izenaren izenondo gisa)
  10 etikaren edo moralaren araberakoa ez dena.
  · 11 iz zaborra. ik gorago 5.
  12 zikinpean
  13 begiko zikina gauza gogaikarria.
  14 ur zikin pl
  15 zikin-estali izond ehunez eta koloreez mintzatuz, zikina igartzen ez zaiona.
  16 irud/hed
  17 zikin-zikin izond
  18 (adizlagun gisa)
zikinbildu zikinbildu izond
zikindade zikindade iz adkor zikintasuna.
zikindegi zikindegi ik zikintegi.
zikindu zikindu, zikin(du), zikintzen 1 da/du ad garbitasuna galdu edo galarazi; zikintasuna itsatsi.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (era burutua izen gisa)
  5 sudurra zikindu adkor kokaina edo kidekoak sudurretik hartu.
zikindura zikindura iz zikintasuna, zikinkeria.
zikinduxe zikinduxe adlag zikindu samar.
zikingune zikingune (orobat zikinune g.er.) iz gune zikina.
zikinkeria zikinkeria (orobat zikinkeri g.er.) 1 iz gauza zikina edo zikintzen duen gauza; gauza horien multzoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 irud/hed
  5 lohikeria, lizunkeria.
zikinontzi zikinontzi (orobat zikin ontzi eta zikinuntzi g.er.) iz zaborrontzia.
zikinpean zikinpean ik zikin 12.
zikintasun zikintasun iz zikina denaren nolakotasuna. ik zikinkeria.
zikintegi zikintegi (orobat zikindegi g.er.) iz zikinen biltegia.
zikintsu zikintsu iz adkor zikina.
zikintxo zikintxo izond adkor zikina.
zikintzaile zikintzaile izond/iz zikintzen duena.
zikintze zikintze 1 iz garbitasuna galtzea edo galaraztzea.
  2 (hitz elkartuetan)
zikintzearren zikintzearren adlag zikintzeko.
zikintzulo zikintzulo iz zikinen zuloa.
zikinune zikinune ik zikingune.
zikinuntzi zikinuntzi ik zikinontzi.
zikinzale zikinzale iz gauza zikinen zalea dena.
zikiņ zikiñ ik zikin.
zikiratu zikiratu (orobat txikiratu g.er., zikitatu g.er., xikitatu g.er.), zikira(tu), zikiratzen 1 du ad animalia edo pertsona bati ernaltze organoak erauzi.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (era burutua izenondo gisa, irud/hed)
  5 (era burutua izen gisa)
zikiratzaile zikiratzaile izond/iz zikiratzen duena.
zikiratze zikiratze iz animalia edo pertsona bati ernaltze organoak erauztea.
zikirio zikirio ik zikiro.
zikiro zikiro (orobat zikirio g.er.) 1 iz ahari edo aker zikiratua, jateko prestatua.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zikiroki zikiroki iz zikiroaren haragia.
zikitatu zikitatu ik zikiratu.
ziklamen ziklamen iz apaingarri gisa erabiltzen den belar landarea, lore more ikusgarriak dituena. (Cyclamen sp.).
zikliko zikliko izond zikloetan gertatzen dena.
ziklikoki ziklikoki adlag era ziklikoan.
ziklismo ziklismo 1 iz txirrindularitza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
ziklista ziklista 1 iz txirrindularia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  · 3 izond txirrindularitzari dagokiona.
ziklo ziklo 1 iz hurrenkera jakin batez etengabe errepikatzen diren gertakarien saila; horrelako sail batek hartzen duen denbora bitartea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 denbora jakin batean eta gai jakin baten inguruan antolatzen diren arte edo kultura egitateen multzoa.
  6 ikasketa-plan bat zatitzen den saila, kurtsoek eta irakasgaiek osatzen dutena.
  7 gai jakin baten inguruan ontzen diren literatura-lanen multzoa.
  8 bibrazio unitatea.
  9 ipar bizikleta edo kidekoa.
  10 ziklo bateratu
  11 ziklo konbinatu zentral termikoez mintzatuz, gas turbinaren zikloa eta lurrun turbinaren zikloa konbinatzen dituena.
  12 ziklo-kros txirrindularitza-mota, bide malkartsuetan zehar jokatzen dena.
  13 ziklo-kroslari (ziklokroslari) ziklo-kroseko txirrindularia.
ziklograma ziklograma iz letra multzo berarekin hasten eta bukatzen den hitza.
zikloi zikloi (orobat ziklon g.er.) 1 iz urakana. ik tifoi.
  2 meteorologian, presio apalen gunea. ik depresio 7.
zikloide zikloide 1 iz lerro zuzen baten gainean itzulikatzen den zirkunferentziako puntu batek sortzen duen lerroa.
  2 (izenondo gisa)
zikloka zikloka adlag zikloen arabera.
ziklo-kros ziklo-kros ik ziklo 12.
ziklokroslari ziklokroslari ik ziklo 13.
ziklomotor ziklomotor iz motozikleta pedalduna.
ziklon ziklon ik zikloi.
zikloniko zikloniko izond zikloiarena, zikloiari dagokiona.
ziklope ziklope 1 iz mitologiako gizaki erraldoia, kopetaren erdian begi bakarra duena.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ziklopekara ziklopekara izond erraldoia.
ziklosporina ziklosporina iz immunosupresore mota, transplateetan arbuioa saihesteko erabiltzen dena.
ziklostilatu ziklostilatu, ziklostila, ziklostilatzen 1 du ad ziklostil izeneko multikopistaz multikopiatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ziklotimia ziklotimia iz psikosi maniako-depresiboa.
ziklotimiko ziklotimiko izond ziklotomiarena, ziklotomiari dagokiona.
ziklotroi ziklotroi iz partikulen, eskuarki protoien, azeleragailu zirkularra.
zikloturismo zikloturismo iz turismo mota, bizikleta erabiliz egiten dena.
zikloturista zikloturista 1 iz zikloturismoa egiten duen pertsona.
  · 2 izond zikloturismoarena, zikloturismoari dagokiona.
zikoina zikoina 1 iz amiamokoa (Ciconia sp.). ik amiamoko.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 zikoina zuri amiamoko mota (Ciconia ciconia)
  5 zikoina beltz amiamoko mota (Ciconia nigra).
zikoitz zikoitz 1 izond dituen ondasunak ez emateko edo ez gastatzeko gehiegizko joera agertzen duena. ik zeken; diruzale; xuhur.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
zikoizkeria zikoizkeria iz zikoitzaren bizioa; zikoitzari dagokion egintza. ik zekenkeria.
zikoizki zikoizki adlag zikoiztasunez.
zikoiztu zikoiztu, zikoitz/zikoiztu, zikoizten da/du ad zikoitz bihurtu.
zikomotrizitate zikomotrizitate ik psikomotrizitate.
zikoroxta zikoroxta iz
zikuta zikuta iz Cicuta generoko landareetaik ateratzen den pozoia.
zikutarazi zikutarazi, zikutaraz, zikutarazten du ad zikuta edanarazi.
zila zila iz zilbor hestea.
zilar zilar 1 iz gai bakuna, metal zuri distiratsua, malgua eta hedakorra, diruak eta bitxiak egiteko oso erabilia (Ag; at. z. 47).
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (elkarketa kopulatiboetan)
  5 irud/hed
  6 (izenondo gisa)
  7 olinpiar joko edo kidekoetako zilarreko domina.
  8 ontza zilar metal preziatuen pisu banakoa 13,103 gramo zilarren baliokidea.
  9 ontzako zilar diru zaharra, zilarrezkoa.
  10 zilar kolore iz zilarraren kolorea.
  10a zilar koloreko (orobat zilarkoloreko g.er.) izlag
  11 zilar-kolore izond
  12 zilar paper (orobat zilarpaper g.er.) aluminiozko xafla mehe-mehea.
  13 zilarrezko eztei pl ezkontza egunetik hogeita bost urte betetzen diren eguna.
zilarbizi zilarbizi 1 iz gai bakuna, metal zilarkara, ohiko tenperaturan isurkari dena (Hg; at. z. 80). ik merkurio.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zilargin zilargin 1 iz zilarra lantzen duen pertsona.
  2 (hitz elkartuetan)
zilargintza zilargintza iz zilarra lantzeko antzea eta lanbidea.
zilarkara zilarkara 1 izond zilarraren itxura duena.
  2 (hitz elkartuetan)
zilarkaradun zilarkaradun izond zilarkarakoa.
zilarkoloreko zilarkoloreko ik zilar 10a.
zilarpaper zilarpaper ik zilar 12.
zilarreria zilarreria iz zilarrezko gauzakien multzoa, eskuarki zilarrezko baxera.
zilarreztatu zilarreztatu, zilarrezta, zilarreztatzen 1 du ad zilarrezko geruza batez estali.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (hitz elkarttuetan bigarren osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
zilarreztatudun zilarreztatudun izlag zilarreztaturiko.
zilartsu zilartsu izond zilarraren distira duena.
zilartu zilartu, zilar(tu), zilartzen da/du ad zilarraren distira hartu edo eman.
zilarzuri zilarzuri iz adkor zilarra. ik urregorri.
zilatu zilatu ik zulatu.
zilatzaile zilatzaile ik zulatzaile.
zilbiar zilbiar izond Efeseko Zilbiakoa, Zilbiari dagokiona.
zilbor zilbor iz 1 ugaztunen sabelaren erdialdeko orbain biribila, zulo edo irtengune txiki bat eratzen duena, jaio arte amari lotzen dion hestea ebakitzean sortua. ik zil.
  2 irud/hed
  3 adkor erdigunea.
  4 zilbor heste (orobat zilborreste) karena eta umekia lotzen dituen heste modukoa, jaiotzean ebakitzen dena.
  5 irud/hed
  6 zilbor zulo (orobat zilborzulo)
  7 zilborrari begira
  8 nork bere zinborrari begiratu bere bururari begiratu.
zilborkeria zilborkeria iz zilborrari begiratzea.
zilborreste zilborreste ik zilbor 4.
zilborrondo zilborrondo iz zilborraren ingurua.
zilborzulo zilborzulo ik zilbor 6.
zilbot zilbot (orobat zilbote) iz tripa, sabela.
zilegi zilegi 1 izond legeak, arrazoiak edo moralak eragozten edo galarazten ez duena; legearen araberakoa, bidezkoa dena. ik zilegizko.
  2 (predikatu gisa)
  3 (adizlagun gisa)
  4 zilegia izan da ad
  5 zilegi izan da ad
  6 zaio ad
  7 du ad
  8 ez-zilegi izond
zilegitasun zilegitasun 1 iz zilegi denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zilegitu zilegitu, zilegi(tu), zilegitzen du ad zilegi egin, zilegitasuna eman.
zilegitzaile zilegitzaile izond zilegitzen duena.
zilegitze zilegitze iz zilegi bihurtzea, zilegitasuna ematea.
zilegizko zilegizko izlag zilegia, zilegitasuna duena.
zilegizkotasun zilegizkotasun iz zilegizkoa denaren nolakotasuna.
zilegiztatu zilegiztatu, zilegizta(tu), zilegiztatzen du ad zilegitu.
ziliar ziliar izond betilearena, betileari dagokiona.
zilibitu zilibitu ik txilibitu.
ziligardatzaile ziligardatzaile
zilikonatu zilikonatu ik silikonatu.
zilin zilin izond herrestaria.
zilindrada zilindrada iz eztanda-motor baten zilindroen edukiera.
zilindriko zilindriko 1 izond zilindro formakoa.
  2 iz harri zilindrikoa.
zilindro zilindro (orobat txilindro) 1 iz zuzenki batek lerro makotu baten (eskuarki zirkunferentzia baten) barrena eta bere buruari paralelo higituz eratzen duen irudi geometrikoa; irudi horren forma duen gauza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (izenondo gisa)
  5 makina baten pistoia mugitzen den hodia.
  6 harri-jasotzaileen harri zilindroa.
  7 harri zilindro zilindro formako harria.
zilindrodun zilindrodun izlag zilindroko.
zilindrotxo zilindrotxo 1 iz zilindro txikia.
  2 (hitz elkartuetan)
zilinki zilinki adlag
zilintzan zilintzan adlag zintzilik.
zilintzilika zilintzilika adlag zintzilik.
zilio zilio iz filamentu labur higikorra, hainbat mikroorganismok inguru likidoetan mugitzeko dutena.
zilipirta zilipirta ik ziliporta.
ziliporta ziliporta (orobat zilipirta g.er.) 1 iz zipriztina.
  2 irud/hed
ziliportaka ziliportaka adlag zipriztinduz.
ziliportatu ziliportatu, ziliporta(tu), ziliportatzen du ad zipriztindu.
zilipurdi zilipurdi 1 iz itzulipurdia.
  2 irud/hed
  3 zilipurdi egin
zilipurdika zilipurdika (orobat ziripurdika g.er.) 1 adlag zilipurdi eginez. ik itzulipurdika.
  2 irud/hed
  3 zilipurdika egin Korrika hasi naiz berriro, aldapan behera nire karga guztiaren laguntzarekin oso azkar noa, batzuetan erori eta
zilipurdikatu zilipurdikatu (orobat txilipurdikatu g.er.), zilipurdika(tu), zilipurdikatzen 1 da ad zilipurdi egin. ik itzulipurdikatu.
  2 irud/hed
zilipurditxo zilipurditxo iz zilipurdi txikia.
ziliziar ziliziar izond/iz Asia Txikiko Ziliziakoa, Ziliziari dagokiona; Ziliziako herritarra.
zilizio zilizio 1 iz penitentzia egiteko erabiltzen zen zurdazko soinekoa; gorputza hilduratzeko gerrikoa, zurdaz edo burdinazko katetxo puntadunez egina. ik zurdatz.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
zilko zilko ik xilko.
zilkoi zilkoi ik xilko.
zilkoikeria zilkoikeria ik xilkokeria.
zilkokeria zilkokeria ik xilkokeria.
zilo zilo ik zulo.
zilodun zilodun ik zulodun.
ziloka ziloka ik zuloka.
zilotxo zilotxo ik zulotxo.
ziltze ziltze iz tipulaz eta kidekoez mintzatuz, ernamuina ateratzea.
zilueta zilueta ik silueta.
zima zima1 iz aiurria.
zima zima2 ik txima.
zimaildu zimaildu ik zimeldu.
zimaje zimaje ik tximaje.
zimaluze zimaluze ik txima 11.
zimardika zimardika iz iruzur egikeko-edo erabiltzen den hitz iluna edo bikoitza.
zimardikatu zimardikatu, zimardika(tu), zimardikatzen du ad
zimarditsu zimarditsu iz zimardikaz betea.
zimarku zimarku iz engainua, iruzurra.
zimarkun zimarkun izond maltzurra, engainatzailea.
zimarroi zimarroi 1 iz hegalaburra, atungorria.
  2 Antilletako esklabo beltza.
zimatiko zimatiko izond
zimatsu zimatsu ik tximatsu.
zimaur zimaur ik simaur.
zimaurtegi zimaurtegi ik simaurtegi.
zimazio zimazio 1 iz zutabe baten kapitela bururatzen duen pieza, abakoa oso garatua duena.
  2 (hitz elkartuetan)
zimbawear zimbawear ik zimbawetar.
zimbawetar zimbawetar (orobat zimbawear eta zinbawetar) izlag/iz Zimbawekoa, Zimbaweri dagokona; Zimbaweko herritarra.
zimel zimel (orobat zumail g.er.) 1 izond landare, lore eta kidekoez mintzatuz, mardultasuna eta freskotasuna galdu duena.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (izen gisa)
  4 irud/hed
  5 (orobat zumel g.er.) mami gutxikoa, giharra; zaila.
  6 irud/hed
  7 (hitz elkartuetan)
  8 (adizlagun gisa)
  9 zimel-zimel
zimelarazi zimelarazi, zimelaraz, zimelarazten du ad zimeltzera behartu.
zimeldu zimeldu (orobat tximeldu g.er. eta zimildu g.er.), zimel(du), zimeltzen 1 da/du ad mardultasuna edo freskotasuna galdu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagaiaren izenondo gisa)
zimeldura zimeldura iz zimeltzea.
zimelduxe zimelduxe adlag zimeldu samar.
zimeltasun zimeltasun iz zimela denaren nolakotasuna.
zimeltze zimeltze iz mardultasuna edo freskotasuna galtzea.
zimeltzeke zimeltzeke adlag zimeldu gabe.
zimelxeago zimelxeago izond apur bat zimelagoa.
zimendatu zimendatu, zimenda(tu), zimendatzen du ad oinarritu, finkatu. ik zimentatu.
zimendatze zimendatze iz oinarritzea, finkatzea.
zimendu zimendu (orobat ximendu g.er., zimentu g.er.) 1 iz eraikinez mintzatuz, lur azpiko zatia, gainekoari eusten diona.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed ik oinarri.
  4 (irud/hed, izenondo eta izenlagunekin)
  5 (hitz elkartuetan)
  6 (orobat zimenta) ipar zementua.
zimenta zimenta ik zimendu 5.
zimentarri zimentarri 1 iz zimendua.
  2 oinarria.
zimentatu zimentatu, zimenta(tu), zimentatzen 1 du ad zimentarria jarri.
  2 zimendatu, oinarritu.
  3 ik zementatu.
zimentazio zimentazio iz zimentarria jartzea.
zimentu zimentu ik zimendu.
zimeriar zimeriar 1 izlag/iz Azerbaijan edo Kaukaso inguruan bizi zen antzinako herri bateko kidea.
  2 (izenondo gisa)
zimikatu zimikatu, zimika, zimikatzen 1 du ad zimiko egin, atximurkatu.
  2 irud/hed
zimiko zimiko 1 iz atximurra, imurtxia.
  2 irud/hed
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan)
  5 bihotz zimiko
  6 zimiko egin
  7 zimiko eragin
zimikoka zimikoka adlag zimiko eginez.
zimildu zimildu ik zimeldu.
zimino zimino 1 iz tximinoa. ik tximino.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ziminokeria ziminokeria iz tximinokeria.
ziminotu ziminotu, zimino(tu), ziminontzen da/du ad zimino bihurtu.
zimio zimio iz
zimitarra zimitarra iz sable motza, aho bakarreko xafla kurbatua duena.
zimiterio zimiterio (orobat zimitirio) iz eliza-ataria.
zimitirio zimitirio ik zimiterio.
zimitz zimitz (orobat ximitx g.er., tximitx eta tximutx g.er.) 1 iz intsektu txiki gorputz-zapala, gorri iluna, gizakiaren odola xurgatzen duena, (Cimex lectularius); zimitzaren ordenako zernahi intsektu.
  2 txintxeta.
zimiztatu zimiztatu ik tximistatu.
zimur zimur (orobat tximur g.er.) 1 iz larruazalean, paper batean edo ehun batean gertatzen den tolesa. ik zimurdura.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 izond zimurtua, zimurrak dituena.
  7 (adizlagun gisa)
  8 zekena, zikoitza.
  9 zimur-zimur
zimurdikatu zimurdikatu, zimurdika, zimurdikatzen 1 du ad zimurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zimurdura zimurdura 1 iz zimurra.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
zimurgabe zimurgabe izond zimurrik ez duena.
zimurgabetu zimurgabetu, zimurgabe(tu), zimurgabetzen du zimurrik gabe utzi.
zimurgune zimurgune iz zimurra edo zimurrak dauden gunea.
zimurka zimurka adlag (hitz elkartuen bigarren osagai gisa)
zimurkatu zimurkatu, zimurka(tu), zimurkatzen 1 du ad zimurtu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zimurkera zimurkera (corpusean tximurkera soilik) iz zimurra.
zimurkeria zimurkeria iz zekenkeria.
zimurrarazi zimurrarazi, zimarraraz, zimurrarazten du ad zimurtzera behartu.
zimurtasun zimurtasun iz zimurdura.
zimurtsu zimurtsu izond zimur asko duena.
zimurtu zimurtu (orobat tximurtu), zimur(tu), zimurtzen 1 da/du ad zimurrak atera edo sortu, zimurrez bete.
  2 (adizlagunen eskuinean)
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 irud/hed
zin zin 1 iz Jainkoaren, norbere ohorearen edo kidekoen izenean egiten den hitz ematea.
  2 (izenondo edo izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 5 izond zinezkoa.
  6 zinetan adlag benetan, zinez.
  7 zinez benetan.
  8 zinezko ik zinezko.
  9 zinpean adlag zinaren azpian.
  10 zinpeko ik zinpeko.
  11 zin hausle ik zinausle.
  12 zin egin ik zin egin.
  13 zin eginarazi ik zin eginarazi.
  14 zin eragin ik zin eragin.
  15 zin eta zin
  16 zin hauste ik zinauste.
  17 zin-hitz (orobat zinitz g.er.)
  18 zin-zinetan zin-zinez.
  19 zin-zinez adlag
  20 zin-zinezko izlag
  21 zinak eta minak estuasunak, arazoak.
zinabrio zinabrio iz merkurio sulfuro naturala, kolore gorriko mea, zilarbizia ateratzeko ustiatzen dena.
zinagoga zinagoga ik sinagoga.
zinaurri zinaurri ik xinaurri.
zinausle zinausle (orobat zin hausle) iz gezurrez zin egiten duen edo zina hausten duen pertsona.
zinauste zinauste (orobat zin hauste) iz egin den zina haustea.
zinbabwuera zinbabwuera ik zimbawera.
zinbal zinbal (orobat zinbalo) iz perkusioko musika-tresna osatzen duten kobrezko edo brontzezko bi diskoz osatua; disko horietako bakoitza.
zinbalo zinbalo ik zinbal.
zinbawuetar zinbawuetar ik zimbawetar.
zinbel zinbel1 iz adkor zakila.
zinbel zinbel2 iz ehiztarien txoria, beste txoriak erakartzeko erabiltzen dena. · irud/hed
zinbel zinbel3 izond kulunkaria.
zinbeldu zinbeldu, zinbel(tu), zinbeltzen du ad kulunkatu.
zinbilin-zanbulun zinbilin-zanbulun adlag zinbulu-zanbulu, kulunkatzen.
zinbirri-zanbarra zinbirri-zanbarra adlag
zinborio zinborio iz dorre itxurako eraikina, eskuarki eliza baten gurutzaduraren gainean goratzen dena.
zinbrin zinbrin ik zinburrun.
zinbuluka zinbuluka adlag kulunkatzen. ik zanbuluka.
zinbulukatu zinbulukatu, zinbuluka(tu), zinbulukatzen da ad kulunkatu.
zinbulu-zanbulu zinbulu-zanbulu adlag kulunkatzen.
zinbulu-zanbuluka zinbulu-zanbuluka adlag kulunkatzen. ik zanbuluka.
zinburrin zinburrin ik zinburrun.
zinburrinete zinburrinete ik zinburrun.
zinburrun zinburrun (orobat zinbrin, ziburrun, zinburrinete eta zinburrin) iz lasto batekin egiten den txilibitua.
zinc zinc ik zink.
zindik zindik ik sindiko.
zindikagoa zindikagoa ik sindikatu.
zindikat zindikat ik sindikatu.
zindikatu zindikatu ik sindikatu.
zindo zindo 1 izond sendoa, irmoa.
  2 (adizlagun gisa)
zindotasun zindotasun izond zindoa denaren nolakotasuna.
zine zine 1 iz zinema. ik zinema.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik zinematografiko.
  4 (hitz elkartu kopulatiboetan)
  5 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  6 filmak proiektatzen diren eraikina.
  7 zine areto zinema aretoa.
  8 zine festibal (orobat zinefestibal) zinema jaialdia.
  9 zine gela ik zinegela.
  10 zine klub ik zineklub.
zinefestibal zinefestibal ik zine 8.
zinegela zinegela ( orobat zine gela ) iz ipar zinema aretoa.
zinegetiko zinegetiko izond ehizari dagokiona.
zinegile zinegile1 iz zinemagilea. ik zinelari.
zinegile zinegile2 (orobat zin-egile) 1 iz zin egiten duen pertsona.
  2 apaiz zinegilea.
  3 apez zinegile frantziar iraultzaren ondoren errepublikaren alde zin egin zuen apaiza.
zin egin zin egin 1 ad Jainkoaren, norbere ohorearen edo kidekoen izenean hitz eman.
  2 (zin egin esaldi konpletiboekin)
  3 (zin mugatuarekin)
  4 (zin erakusleekin edo kidekoekin)
  5 (zin izenlagunekin)
  6 zin egite (orobat zinegite)
zin eginarazi zin eginarazi ( ) 1 zin egitera behartu. ik zin eragin.
  2 (osagarriekin)
zinegintza zinegintza iz zinemagintza.
zinegite zinegite ik zin 6.
zinegotxi zinegotxi ik zinegotzi.
zinegotzi zinegotzi (orobat zinegotxi g.er.) 1 iz alkatearekin batera udalbatza osatzen duten kideetako bakoitza.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zinegotzigo zinegotzigo iz zinegotzi izatea.
zinegune zinegune iz zinea edo zineak dauden gunea.
zineklub zineklub ( orobat zine klub ) iz
zinelari zinelari iz zinemagilea. ik zinegile.
zinema zinema 1 iz zinematografiaren antzea eta teknika; antze horri dagokion industria. ik zine.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa) ik zinematografiko.
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 filmak proiektatzen diren aretoa.
  6 zinema areto
  7 zinema jaialdi
zinemagela zinemagela ik zinema 3.
zinemagile zinemagile iz filmak egiten dituen pertsona.
zinemagintza zinemagintza 1 iz filmak egitea; jarduera horri dagokion industria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
zinemalari zinemalari iz zinemagilea.
zinemaldi zinemaldi iz zinema jaialdia.
zinemaratu zinemaratu, zinemara(tu), zinemaratzen du ad zinemaren bidez eman.
zinemaratze zinemaratze iz zinemaren bidez ematea.
zinemaskope zinemaskope iz pantaila zabalean proiektatzeko zinema sistema.
zinemategi zinemategi iz zinema aretoa.
zinemateka zinemateka iz filmak sailkatzen eta gordetzen diren lekua.
zinematika zinematika iz mekanikaren adarra, higidura aztertzen duena indar eragileak kontuan hartu gabe.
zinematografia zinematografia 1 iz higitzen diren irudiak hartzeko eta proiektazeko teknika; zinemaren artea eta industria.
  2 (hitz elkartuetan) ik zinema 3; zine 3.
zinematografiko zinematografiko 1 iz zinematografiarena, zinematografiari dagokiona. ik zinema 3; zine 3.
  2 (izenondo elkartuetan)
zinematografikoki zinematografikoki iz era zinematografikoan; alderdi zinematografikotik.
zinematografo zinematografo iz higitzen diren irudiak hartzeko eta proiektazeko teknika eta tresna. ik zinematografo; zinema.
zinematoki zinematoki iz zinema aretoa.
zinematxo zinematxo iz zinema areto txikia.
zinemazale zinemazale 1 iz zinemaren zalea dena.
  2 (izenondo gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zinemimo zinemimo iz
zineplastika zineplastika iz
zin eragin zin eragin ( ) 1 du ad zin eginarazi.
  2 (osagarriekin)
zinerama zinerama iz zinema proiekzio sistema, hiru kamera eta pantaila kurbatua erabiltzen dituena erliebe sentsazioa eragiteko.
zinetegi zinetegi iz zinemategia.
zinetika zinetika iz
zinetiko zinetiko izond higidurari dagokiona; higidura duena.
zinetoki zinetoki iz zinema aretoa.
zinezale zinezale iz zinemazalea.
zinezko zinezko izlag benetakoa.
zinezkotasun zinezkotasun 1 iz zinezkoa denaren nolakotasuna. ik benetakoasun.
  2 (hitz elkartuetan)
zinfonia zinfonia ik sinfonia.
zinfoniko zinfoniko ik sinfoniko.
zinga zinga ik zink.
zingales zingales iz Sri Lanakakoa.
zingar zingar ik xingar.
zingaro zingaro izond/iz ijitoen etniakoa dena, eskuarki Europa erdialdean bizi dena; etnia horri dagokiona.
zingil zingil 1 izond mami gutxikoa.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa, elkarketak izenondo balioa duela)
zingila zingila iz zela edo basta irmoago lotzeko, zamarien sabela inguratzen duen hedea.
zingilipurka zingilipurka adlag zerraldo.
zingira zingira 1 iz ur hedadura, eskuarki hondo lohitsua eta landare ugari dituena. ik istinga.
  2 irud/hed
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zingiradi zingiradi iz zingira.
zingiratsu zingiratsu 1 izond zingira asko dagoena.
  2 irud/hed
zingo zingo iz sakonera.
zingor zingor iz
ziniko ziniko 1 izond/iz gezurrak ausarkeriaz esaten dituena, edo ohiko moralaren aurka lotsagabeki aritzen dena.
  2 pertsona zinikoari dagokiona.
  3 (adizlagun gisa)
  4 iz/izond Antistene-k antzinako Grezian sorturiko filosofia eskolako kidea.
zinikokeria zinikokeria iz zinikoari dagokion egitea.
zinikoki zinikoki adlag era zinikoan.
zinikotasun zinikotasun iz zinikoa denaren nolakotasuna.
zinismo zinismo 1 iz jarrera zinikoa. ik zinikokeria; zinikotasun.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zinitz zinitz ik zin 17.
zink zink (orobat zinga g.er.) 1 iz gai bakuna, metal zuri urdinkara, gogorra ohiko tenperaturetan baina hauskorra tenperatura apal eta goretan, naturan blenda eta beste zenbait mea osatzen aurkitzen dena (Zn; at. z. 30).
  2 zinkezko estalkia.
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 zinkaren kolorea.
zinka zinka iz
zinki zinki (orobat zintki g.er.) adlag zinez, benetan; irmoki.
zinkulin-minkulin zinkulin-minkulin adlag kexaka, intzirika.
zinkurika zinkurika ik zinkurinka.
zinkurin zinkurin (orobat zinkurina) 1 iz intziria.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (adizlagun gisa)
  5 zinkurin egin
  6 (osagaikein)
zinkurinaka zinkurinaka ik zinkurinka.
zinkurinati zinkurinati izond zinkurinez betea, arranguratsua.
zinkurinatu zinkurinatu, zinkurina(tu), zinkurinatzen da ad zinkurin egin.
zinkurinka zinkurinka (orobat zinkurika g.er. eta zinkurinaka) 1 adlag intzirika.
  2 negar zinkurinka
  3 zinkurinka egin
zinkurin-minkurin zinkurin-minkurin (corpusean zinkulin-minkulin soilik) adlag kexaka, zikurinka.
zinoda zinoda ik sinodo.
zinodo zinodo ik sinodo.
zinominoka zinominoka iz
zinominokatu zinominokatu, zinominoka(tu), zinominokatzen du ad
zinozefalo zinozefalo iz
zinpean zinpean adlag zinaren azpian.
zinpeko zinpeko 1 iz bere lan eta egitekoan aritzeko zin egin duen pertsona.
  2 (izenlagun gisa)
  3 (epaiketetan)
  4 zinpeko epaimahai zinpekoek osaturiko epaimahaia.
zinpetu zinpetu, zinpe(tu), zinpetzen du ad zinpean esan.
zinpi-zanpa zinpi-zanpa adlag urrats irmoak eginez.
zinpi-zanpaka zinpi-zanpaka adlag ukabilka.
zinpurtu zinpurtu, zinpur(tu), zinpurtzen 1 da ad aritu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zinta zinta 1 iz oihal, plastiko, paper edo kideko gai batez eginiko zerrenda luze eta mehea. ik xingola.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  6 (hiru osagaiko hitz elkarkuetan)
  7 gai berezi batez eginiko zerrenda, eskuarki audio eta bideo tresnetan erabiltzen dena.
  8 (izenondo eta izenlagunekin)
  9 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  10 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  11 proba plazetako zortzi zatietako bakoitzaren luzera.
  12 zinta-karrera
  13 zinta enpalme lotzeko zinta.
zintada zintada iz eztenkada.
zintadun zintadun izlag zinta edo zintak ditutena.
zintarri zintarri iz harri landuzko ertza.
zintasun zintasun iz zinezkotasuna.
zintki zintki ik zinki.
zintura zintura iz gerrikoa.
zinturoi zinturoi 1 iz gerrikoa.
  2 (auto eta kidekoetan)
zintxa zintxa iz zingila.
zintz zintz
  1 zintz egin mukiak kentzeko, arnasa sudurretik indarrez egotzi. ik zintzatu.
  2 (egin ezabaturik)
  3 zintz egite
zintzar zintzar
  1 euri zintzar euri xehea.
zintzarri zintzarri 1 iz abereak lepoan daraman kanpai modukoa. ik joarea; arran.
  2 irud/hed
  3 (hitz elkartuetan)
  4 zintzarri hots
zintzarritxo zintzarritxo iz zintzarri txikia.
zintzatu zintzatu, zintza(tu), zintzatzen 1 da ad zintz egin.
  · 2 du ad
zintzel zintzel iz zizela.
zintzil zintzil adlag zirtzila.
zintzilakatu zintzilakatu ik zintzilikatu.
zintzilaldi zintzilaldi iz
zintzilik zintzilik (orobat txintxilik g.er. eta xintxili g.er.) 1 adlag goiko aldetik loturik edo eutsirik, beheko aldetik inon oin hartzen ez duelarik eta higi edo kulunka daitekeelarik. ik dilindan.
  2 (-tik atzizkiaren eskuinean)
  3 (-n atzizkiaren eskuinean)
  4 irud /hed
zintzilika zintzilika (orobat txintxilika g.er.) 1 adlag zintzilik.
  2 (-tik atzizkiaren eskuinean)
  3 irud /hed
  4 zintzilikako ik zintzilikako.
zintzilikadura zintzilikadura iz zintzilik dagoen gauza. ik zintzilikario.
zintzilikailu zintzilikailu iz zintzilik dagoen gauza. ik zintzilikario.
zintzilikako zintzilikako izlag zintzilik dagoena.
zintzilikarazi zintzilikarazi, zitzilikaraz, zintzilikarazten du ad urkarazi.
zintzilikari zintzilikari1 izond zintzilik dagoena.
zintzilikari zintzilikari2 ik zintzilikario.
zintzilikario zintzilikario (orobat zintzilikari g.er. eta txintxilikario g.er.) 1 iz zintzilika dagoen gauza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 adkor zakila; pl barrabilak.
  5 esekitokia.
zintzilikatu zintzilikatu (orobat zintzilakatu g.er. eta txintxilikatu g.er.), zintzilika(tu), zintzilikatzen 1 du ad zintzilik jarri.
  2 (urkabean)
  3 (da aditz gisa)
  4 irud/hed
  5 (era burutua izenondo gisa)
zintzirrin zintzirrin iz izotzaz mintzatuz, burruntzia, ziztorra.
zintzo zintzo 1 izond bertute moralen arabera jokatzen duena; egiaren araberakoa, leiala. ik zuzen 4. ant gaizto. (pertsonez)
  2 (bestelakoez)
  3 (predikatu gisa)
  4 (adizlagun gisa) ik zintzoki.
  5 (adizlagunekin)
  6 (izen gisa)
  7 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 zintzo-zintzo izond
  10 (adizlagun gisa)
zintzoaldi zintzoaldi iz zintzotasunezko aldia.
zintzokeria zintzokeria iz zintzotasun gaitzesgarria.
zintzoki zintzoki adlag zintzotasunez. ik zintzo 4.
zintzokote zintzokote izond adkor zintzoa.
zintzoro zintzoro adlag zintzoki.
zintzotasun zintzotasun 1 iz zintzoa denaren nolakotasuna.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 zintzotasunez adlag ik zintzoki.
zintzotu zintzotu, zintzo(tu), zintzotzen du ad zintzo bihurtu.
zintzur zintzur 1 iz eztarria.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (elkarketa kopulatiboetan)
  5 irud/hed
  6 mendien arteko igarobide sakon eta estua.
  7 zintzur-bustitze (orobat zintzurbustitze g.er.)
  8 zintzur egin ik beherago 11.
  9 zintzur heste (orobat zintzurreste) trakea.
  10 zintzur sagar
  11 zintzurra egin (orobat zintzur egin) zintzurra ebaki.
zintzurbustitze zintzurbustitze ik zintzur 7.
zintzurreratu zintzurreratu, zintzurrera(tu), zintzurreratzen da/du ad zintzurrera joan; zintzurrera eraman.
zintzurreste zintzurreste ik zintzur 9.
zintzurrondo zintzurrondo
  1 zintzurrondoan zintzurraren ondoan.
zintzurtu zintzurtu, zintzur(tu), zintzurtzen du ad zintzurra egin.
zinu zinu iz
zio zio 1 iz zergatikoa, arrazoia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
zione zione iz ipar pila.
zip zip
  1 zip egin blai egin.
zipa zipa
  1 zipa-zipa egin
zipa zipa iz txanpona.
zipaio zipaio 1 iz Indiako soldadoa, Britaniar Inperioaren armada kolonialeko kide zena; adkor Ertzaintzako kidea.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan)
zipaiokeria zipaiokeria iz zipaioari dagokion ekintza gaitzesgarria.
zipatu zipatu ( orobat txipatu eta xipatu ), zipa(tu), zipatzen da/du ad blai egin.
  2 irud/hed
zipertu zipertu, ziper(tu), zipertzen du ad animaliez mintzatuz, akabatu.
zipil zipil izond
zipildu zipildu, zipil(du), zipiltzen 1 du ad erre, kiskali.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zipilu zipilu ik zepillu.
zipit zipit ik zipitz.
zipitodun zipitodun izond
zipitz zipitz (orobat zipit g.er.) 1 iz ( -ik atzizkiaz ezezko esaldietan) ezertxo ere ez.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 (izenondo gisa)
ziplatu ziplatu, zipla(tu), ziplatzen du ad
ziplo ziplo 1 adlag bat-batean.
  2 irud/hed
zipo zipo ik zipu.
zipoka zipoka adlag probokatzen.
zipote zipote iz
zipotero zipotero iz inauterietako pretsonaia.
zipotz zipotz 1 iz upelaren edo kidekoen zuloa ixteko ziria.
  2 izond buruhandia, burugogorra, aiurri txarrekoa.
  3 (adizlagun gisa)
zipozkeria zipozkeria iz zipotzari dagokion egintza gitzesgarria.
zipoztaile zipoztaile izond
zipoztu zipoztu iz zipozkeria.
ziprear ziprear ik zipretar.
zipres zipres 1 iz pinuaren ordenako zuhaitza, enbor-zuta, hosto berde ilunak, adaburu luzea, eta zur gorrixka eta usainduna dituena (Cupresus sempervivens). ik nekosta.
  2 (hitz elkartuetan)
zipretar zipretar (orobat ziprear g.er. eta txipretar g.er.) 1 izlag/iz Ziprekoa, Zipreri dagokiona; Zipreko herritarra.
zipristindu zipristindu ik zipriztindu.
zipriztin zipriztin (orobat zipristin g.er.) 1 iz pl isurkari batetik, bertara zerbait botatzen denean edo zerbaiten gainean erortzen denean, ateratzen diren tantak. ik ziliporta.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 (hiru osagaiko hitz elkartuetan)
  5 irud/hed
  6 (irud/hed hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 (singularrean)
zipriztindu zipriztindu (orobat zipristindu g.er. eta txipristindu g.er.), zipriztin(du), zipriztintzen 1 du ad zipriztinez bete. ik zirtatu.
  2 irud/hed
  3 zipriztinak bota.
  4 (da aditz gisa)
zipriztinka zipriztinka adlag zipriztinduz.
zipriztintsu zipriztintsu iz zipriztinez betea.
zipriztintxo zipriztintxo iz zipriztin txikia.
zipriztintzaile zipriztintzaile 1 iz zipriztintzen duena.
  2 irud/hed
zipriztu zipriztu, zipriz(tu), ziprizten du ad zipriztindu.
zipu zipu (orobat zipo g.er.) 1 iz putzua.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zipugintza zipugintza iz zipuak egitea.
zira zira (orobat sira eta xira) 1 iz arropen gainean jazten den euritako irazgaitza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
ziradun ziradun izond zira jantzi duena.
ziraia ziraia iz betuna.
ziraida ziraida iz eztainua.
zirats zirats izond aurpegiera ederrekoa.
ziratu ziratu, zira(tu), ziratzen 1 du ad argizaritu.
  2 oinetakoez mintzatuz, ziraia eman.
  3 (era burutua izenondo gisa) ik ziraztatu.
ziratudun ziratudun izlag ziratuko.
ziratzaile ziratzaile
  1 oski-ziratzaile iz ogibidez oinetakoak ziratzen dituen pertsona.
ziraun ziraun 1 iz muskerraren azpiordenako animalia, burua sugandilak bezalakoa duena baina hankarik ez duenez sugeen itxurakoa dena (Anguis fragilis); sugegorria.
  2 (elkarketa kopulatiboetan)
  3 irud/hed
  4 (irain gisa)
ziraztatu ziraztatu (orobat zireztatu) izond ziratua.
zirenetar zirenetar (orobat zirenear) izlag/iz Zirenekoa, Zireneri dagokiona; Zireneko biztanlea.
zireztatu zireztatu ik ziraztatu.
zirga zirga (orobat sirga g.er.) 1 iz ibaietan eta, lehorretik ontzi bati tiratzeko erabiltzen den soka lodia; soka lodia.
  2 (hitz elkartuetan)
zirgai zirgai ik zirgari.
zirgari zirgari (orobat zirgai) iz ontzi bat zirgan eramaten duen pertsona. ik zirgatzaile.
zirgatu zirgatu, zirga(tu), zirgatzen du ad ontziez mintzatuz, zirgan eraman, lehorretik sokaz tiratu.
zirgatzaile zirgatzaile iz ontzi bat zirgan eramaten duen pertsona. ik zirgari.
zirgilo zirgilo (orobat zirgilu g.er.) 1 iz metalezko eraztun aski handia.
  2 (hitz elkartuetan)
zirgilu zirgilu ik zirgilo.
ziri ziri 1 iz zurezko edo metalezko atala, puntako ertza aski zorrotza duena. ik kabila; larako.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 (esaeretan)
  7 esaldi mingarria edo zorrotza.
  8 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  8a (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  9 (danborrak eta kidekoak jotzeko)
  10 (izenondo gisa)
  11 ziria sakatu ziria sartu.
  12 ziria sartu iruzur egin, engainatu.
  13 (osagaiekin)
  13 zu-ziri ik suziri.
ziribasa ziribasa iz
ziribuelta ziribuelta iz adkor buelta.
ziribueltaka ziribueltaka adlag adkor bueltaka.
ziridun ziridun iz ziria duen pertsona.
zirigai zirigai izond ziria sartuko diotena.
zirigarri zirigarri
zirika zirika 1 adlag zirikatuz.
  2 irud/hed
  3 (izen gisa) ik zirikada.
  4 zauriak-eta behin eta berriro ukitzen.
  5 zirikan adlag zirika.
  6 zirika egin zirikatu.
  7 zirika-mirika adkor zirika.
zirikada zirikada iz zirikatzea.
zirikagarri zirikagarri izond zirikatzen duena.
zirikagura zirikagura
zirikalari zirikalari (orobat zirikari) 1 izond/iz zirika ibiltzen dena.
  2 zirikatzen duena.
zirikaldi zirikaldi 1 iz zirikatzen den aldia.
  2 tentaldia.
zirikale zirikale izond zirikatzailea.
zirikan zirikan ik zirika 5.
zirikapen zirikapen iz zirikatzea.
zirikari zirikari ik zirikalari.
zirikatu zirikatu (orobat zihikatu g.er.) 1 norbait bere onetik-edo ateratzen saiatu.
  2 bultzatu, akuilatu; tentatu.
  3 zauriak-eta behin eta berriro ukitu.
zirikatzaile zirikatzaile 1 izond zirikatzen duena.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (izen gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
zirikatze zirikatze iz norbait bere onetik-edo ateratzen saiatu.
zirikatzearren zirikatzearren adlag zirikatzeko.
zirikeria zirikeria iz zentzugabekeria, aldrebeskeria.
ziriketa ziriketa iz zirikatzea.
ziriku ziriku iz zeta.
ziriliko ziriliko 1 izond alfabetoez mintzatuz, errusieran eta inguruko beste hizkuntza batzuetan erabiltzen dena.
  · 2 iz alfabeto zirilikoa.
zirimiri zirimiri (orobat sirimiri g.er., xirimiri g.er. eta xirrimiri g.er.) 1 iz tanta xehe-xehetan erortzen den euria. ik lanbro 7.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud
zirimol zirimol ik zirimola.
zirimola zirimola (orobat zirimol g.er. eta zirrimola g.er.) 1 iz zurrunbiloa, eskuarki haizezkoa edo urezkoa. ik zurrunbilo.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 zirimolan adlag ik zirimolaka.
zirimolaka zirimolaka (orobat txirimolaka g.er.) 1 adlag zirimolan.
  2 irud/hed
zirimolatsu zirimolatsu 1 izond zirimolez betea.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
zirimolatu zirimolatu, zirimola(tu), zirimolatzen du ad biraka erabili.
zirimonia zirimonia ik zeremonia.
zirin zirin 1 iz hegaztien gorotza.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  · 4 izond xehea; ahula.
  5 urduria.
  6 euri zirin euri lanbroa.
  8 zirin belar (corpusean zirin bedar soilik)
zirindu zirindu, zirin(du), zirintzen 1 da/du ad beherakoa izan.
  2 (era burutua izen gisa)
  2 zikindu.
ziringa ziringa izond
zirinoso zirinoso izond zirinez betea.
ziripurdika ziripurdika ik zilipurdika.
ziririku ziririku iz suziria.
ziristilo ziristilo iz
ziritsu ziritsu izond ziri asko duena.
ziritu ziritu, ziri(tu), ziritzen da ad ziri itxura hartu.
ziritxo ziritxo 1 iz ziri txikia.
  2 ik ziri 12.
ziri-zara ziri-zara 1 adlag poliki.
  · 3 iz
zirizelkatu zirizelkatu, zirizelka(tu), zirizelkatzen du ad
ziri-ziri ziri-ziri 1 adlag leun eta eten gabe.
  2 (izenondo gisa)
zirka zirka ik zirku.
zirkadiano zirkadiano izond denbora bitartez mintzatuz, hogeita lau bat ordu irauten duena.
zirkalari zirkalari iz
zirkasiar zirkasiar izond Ipar Kaukasoko Zirkasiakoa, Zirkasiari dagokiona.
zirkilu zirkilu iz zokoa, bazterra.
zirkin zirkin 1 iz mugimendu txikia, eskuarki pertsona batek egina. ik imintzio.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 zirkin egin1 mugitu, higitu. ik zirkindu.
  5 zirkin egin2 izkin egin.
zirkinbako zirkinbako izond zirkinik gabekoa.
zirkindu zirkindu, zirkin(du), zirkintzen da/du ad zirkin egin, mugitu, higitu.
zirkinka zirkinka iz mugitzen, higitzen.
zirkin-zarkun zirkin-zarkun iz adkor zirkina.
zirko zirko ik zirku.
zirkolari zirkolari ik zirkulari.
zirku zirku ( orobat zirko eta zirka ) 1 iz pailazo, piztia-hezle, akrobata eta kideoen ikuskizunek osatzen duten espektakulua.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 irud/hed
  5 zirku espektakulua ematen den eraikin zirkularra, finkoa edo ibiltaria.
  6 erromatarrek herri jokoak egiten zituzten esparrua, eskuarki mailadiz inguratua.
zirkugintza zirkugintza iz zirkua.
zirkuito zirkuito ik zirkuitu.
zirkuitu zirkuitu (orobat zirkuito g.er.) 1 iz ibilbide itxia, abiapuntura itzultzen dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 irud/hed
  4 (irud/hed hitz elkartuetan)
  5 kirol instalazioa ibilgailuen lasterketak egiteko prestatua.
  6 korronte elektrikoa ibiltzen den eroaleen multzoa.
zirkuitueten zirkuitueten iz zirkuitulaburra.
zirkuitulabur zirkuitulabur (orobat zirkuitu labur) 1 iz zirkuito elektriko batean tentsio desberdineko bi eroale konektatzean gertatzen den intentsitatearen handitze bat-batekoa.
  2 irud/hed
zirkuitulaburtu zirkuitulaburtu izond zirkuitulaburra gertatu dena.
zirkular zirkular 1 izond zirkulu forma duena.
  2 irud hed
  · 3 iz pertsona batzuei, zerbaiten berri emateko, bidalten zaien idazkia; agintari baten mendekoei bidaltzen dien agindua.
zirkularazi zirkularazi, zirkularaz, zirkularazen du ad zirkulatzera behartu.
zirkulari zirkulari (corpusean zirkolari soilik) iz zirkuan aritzen den pertsona.
zirkularitate zirkularitate iz zirkularra denaren nolakotasuna. ik zirkulartasun.
zirkulartasun zirkulartasun iz zirkularra denaren nolakotasuna. ik zirkularitate.
zirkulatu zirkulatu, zirkula(tu), zirkulatzen 1 du ad zirkuitu batean zehar ibili.
  2 (diruaren zirkuituan)
  3 (bestelakoetan)
  4 errepide edo kidekoetatik ibili.
zirkulatzaile zirkulatzaile izond zirkulatzen duena.
zirkulazio zirkulazio (orobat zirkulazione g.er.)1 iz zirkuitu batean zehar ibiltzea; zirkulatzea.
  2 (diruaren eta kidekoen zirkuituan)
  3 (bestelakoetan)
  4 (izenondo eta izenlagunekin)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  7 (hiru osagaiko elkarketetan)
  8 errepide edo kidekoetatik ibiltzea.
  9 (izenondo eta izenlagunekin)
  10 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  11 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zirkulaziogune zirkulaziogune (orobat zirkulazio gune) iz zirkulatzeko gunea.
zirkulazione zirkulazione ik zirkulazio.
zirkulo zirkulo ik zirkulu.
zirkulu zirkulu (orobat zirkulo g.er.) 1 iz zirkunferentzia batek barnean hartzen duen plano zatia; zirkunferentzia.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  4 irud/hed
  5 (irud/hed, hitz elkartuetan)
  6 harreman ohikoa duten pertsona multzoa, eskuarki elkarrekiko jarduera batek lotzen dituena; norbaiten inguruko pertsona multzoa; gizarte taldea.
  7 (izenondo eta izenlagunekin)
  8 zirkulu erdi ik zirkuluerdi.
zirkuluerdi zirkuluerdi ( orobat zirkulu erdi ) 1 iz zirkulu baten erdiak osatzen duen figura geometrikoa.
  2 zirkunferentzia baten erdia.
zirkuluka zirkuluka adlag zirkuluak osatuz.
zirkulukide zirkulukide iz zirkulu berekoak.
zirkulutasun zirkulutasun zirkulua izateko zertzelada. iz
zirkulutxo zirkulutxo iz zirkulu txikia.
zirkun zirkun
  1 zirkun-belar iz
zirkunatlantiko zirkunatlantiko izond Atlantikoaren ingurukoa.
zirkunboluzio zirkunboluzio iz garuneko azalaren tolesa.
zirkunferentzia zirkunferentzia 1 iz lerro kurbatu itxia, barneko puntu batetik distantzia berera dauden puntuek osatua. ik zirkulo.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
zirkunflexu zirkunflexu izond azentuez mintzatuz, v gainazpikatu baten itxura duena.
zirkunskribatu zirkunskribatu, zirkunskriba(tu), zirkunskribatzen 1 du ad figura geometriko baten barruan beste bat trazatu, halako eran non beren aldeak tangenteak baitira.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 inguratu.
zirkunstantzia zirkunstantzia ( orobat zirkustantzia g. er.) 1 iz zertzelada.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
zirkunstantzial zirkunstantzial 1 izond zirkunstantzien mende dagoena, noiz-nolakoa.
  2 (gramatikan)
zirkuntsonante zirkuntsonante izond
zirkuntzidatu zirkuntzidatu ik zirkunzidatu.
zirkuntzisio zirkuntzisio ik zirkunzisio.
zirkun-zarkun zirkun-zarkun iz hemendik hara.
zirkunzidatu zirkunzidatu (orobat zirkuntzidatu), zirkunzida(tu), zirkunzidatzen izond erdaindu.
zirkunzisio zirkunzisio (orobat zirkuntzisio) iz erdaintzea.
zirkustantzia zirkustantzia ik zirkunstantzia.
zirlinga zirlinga iz antxeta, kaioa.
zirol zirol iz zapataria.
ziropa ziropa ( orobat sirope eta siropa g.er.) 1 iz edari lodi gozoa, ur, azukre eta fruitu edo sendabelarrez egina. ik jarabe.
  2 (hitz elkartuetan)
zirpil zirpil 1 iz oihal baten ertzeko hari puska; oihal zirpildua. ik lits.
  2 (izenondo gisa)
zirpildu zirpildu, zirpil(du), zirpiltzen 1 du ad listu, zirpiletan desegin.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zirpiltsu zirpiltsu izond zirpilez betea. · irud/hed
zirrada zirrada ik zirrara.
zirragarri zirragarri ik zirraragarri.
zirrara zirrara (orobat zirrada g.er.) 1 iz barne asaldua, sentimen, oroitzapen, grina edo kideko batek eragina, zurbiltze edo gorritzea, bihotz taupaden lastertzea, ikara edo bestelako ondorio nabariren bat dakarrena.
  2 (izenondoekin)
  3 (izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa )
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa )
zirraragarri zirraragarri (orobat zirragarri g.er.) 1 izond zirrara eragiten duena.
  2 (predikatu edo adizlagun gisa)
zirraragarriro zirraragarriro adlag era zirraragarrian.
zirraragarritasun zirraragarritasun iz zirraragarria denaren nolakotsuna.
zirrarako zirrarako iz zirrara.
zirraraldi zirraraldi (orobat zirrara aldi) iz zirrarazko aldia.
zirraraņo zirraraño iz zirrara txikia.
zirrararazi zirrararazi, zirrararaz, zirrararazten du ad zirraratzera behartu.
zirraratsu zirraratsu izond
zirraratu zirraratu, zirrara(tu), zirraratzen da/du ad zirrara eragin.
zirraratxo zirraratxo iz zirrara txikia.
zirri zirri 1 iz norbait ukitzea atsegin hartzeko edo emateko.
  2 (izenondoekin)
  3 (adizlagun gisa)
  4 zirri-barra
zirriborratu zirriborratu (orobat zirriborrotu g.er.), zirriborra(tu), zirriborratzen 1 du ad zirriborroa egin. ik zirrimarratu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
  4 tintaz borratu.
zirriborratze zirriborratze iz zirriborroa egitea.
zirriborro zirriborro 1 iz gaizki taxuturiko marrazki edo letra multzoa; izkribu baten lehen idaztaldi edo saioa, zuzendu ondoren kopiatzen dena. ik zirrimarra.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zirriborrotsu zirriborrotsu 1 izond lausoa, gandutsua.
  2 (adizlagun gisa)
zirriborrotu zirriborrotu ik zirriborratu.
zirrika zirrika1 1 adlag zirri eginez.
  2 zirrika-mirrika adkor zirrika.
zirrika zirrika2 ik txirrika.
zirrikito zirrikito ik zirrikitu.
zirrikitu zirrikitu1 ( orobat zirrikito g.er.) 1 iz guztiz hurbil dauden bi gauzaren edo gauza baten bi zatiren artean gertatzen den irekidura luze eta mehea. ik zirritu.
  2 (izenondoekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 irud/hed
  5 (txanpon makinetan eta kidekoetan)
zirrikitu zirrikitu2, zirriki(tu), zirrikitzen du ad zirrikitu bat utziz itxi.
zirrikitudun zirrikitudun izond zirrikitua duena.
zirriki-zarraka zirriki-zarraka adlag ahal den moduan.
zirriku zirriku iz zirrikitua.
zirrimargotu zirrimargotu, zirrimargo(tu), zirrimargotzen da/du ad
zirrimarra zirrimarra 1 iz gaizki taxuturiko marrazki edo letra multzo ulertezina. ik zirriborro.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 ziriborroa.
zirrimarraka zirrimarraka adlag zirrimarrak egiten.
zirrimarratu zirrimarratu (orobat zirrimarraztu), zirrimarra(tu), zirrimarratzen 1 du ad ezin irakurrizko eran idatzi, taxurik gabe marraztu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
  3 zirriborratu.
zirrimarraztu zirrimarraztu ik zirrimarratu.
zirrimola zirrimola ik zirimola.
zirrinda zirrinda 1 iz zerrenda, zati luze eta meharra.
  2 (hitz elkartuetan)
zirrindola zirrindola iz uztaia, eraztuna.
zirrinka zirrinka iz kirrinka.
zirrinta zirrinta (orobat txirrinta) 1 iz argiaz eta kidekoez mintzatuz, izpia, distira.
  2 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  3 irud/hed
  4 argi zirrinta ipar egunsentia.
zirrintatu zirrintatu
  1 argi-zirrintatu
zirrin-zarran zirrin-zarran adlag kirrinkaren edo errestan eramaten denaren zarata atereaz.
zirripaka zirripaka adlag borborka. ik zirripan.
zirripan zirripan adlag borborka. ik zirripaka.
zirriparra zirriparra 1 iz iskanbila, zalaparta.
  2 (hitz elkartuetan)
zirrist zirrist
  1 zirrist egin irrist egin.
zirristaka zirristaka1 adlag turrustan, burrustan.
zirristaka zirristaka2 adlag irrist eginez.
zirristan zirristan adlag turrustan, burrustan.
zirristatsu zirristatsu izond
zirristatu zirristatu, zirrista(tu), ziristatzen da ad irristatu.
zirritu zirritu1 1 iz zirrikitua. ik zirrikitu.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 (txanpon makinetan eta kidekoetan)
  7 (armen mirakoa)
zirritu zirritu2, zirri(tu), zirritzen du ad zirritu bat utziz itxi. ik zirrikitu2.
zirritutxo zirritutxo iz zirritu txikia.
zirrizarra zirrizarra (orobat zirri-zarra) 1 adlag herrestan.
  2 (izen gisa)
zirrizku zirrizku iz zirrikitua.
zirrizta zirrizta 1 iz zerrenda, zirrinda.
  2 zurruzta.
zirriztada zirriztada 1 iz irristada.
  2 zurrusta.
zirriztaka zirriztaka adlag zurrustan.
zirriztako zirriztako iz zurrusta.
zirriztarazi zirriztarazi, zirriztaraz, zirriztarazten du ad irristarazi.
zirrizti-zarrazta zirrizti-zarrazta iz
zirriztu zirriztu 1 iz zirrikitua, zirritua.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 irud/hed
  4 bazterra.
zirrokumulu zirrokumulu (orobat zirru-kumulu) iz hodei altua, maluta edo mataza zuri baten itxura duena.
zirrosi zirrosi iz gibelaren hantura jarraituen ondoriozko eritasuna, sarritan alkoholismoak eragina.
zirru zirru 1 iz hodei altua eta bakartua, itsura izpitsukoa.
  2 zirru-kumulu ik zirrokumulu.
zirt zirt 1 iz ukaldia.
  2 zirt-zart adlag bat-batean; erabakitasunez.
  3 zirt-zarteko izlag
  4 zirt edo zart adlag erabakitasunez.
  5 zirt edo zart egin erabaki.
  6 zirt edo zarteko izlag
  7 (bestelakoak)
zirta zirta iz suziria.
zirtada zirtada iz txinparta.
zirtaka zirtaka adlag txinpartaka.
zirtako zirtako 1 iz azote ukaldia; ukaldi horren hotsa.
  2 txinparta.
zirtateko zirtateko iz xinpartaren hotsa.
zirtatu zirtatu, zirta, zirtatzen 1 du ad zipriztindu, eskuarki isipuaz.
  · 2 ad ad
zirti-zarta zirti-zarta 1 adlag ukaldika.
  2 zirt-zart.
  · 3 iz zartakoa.
  4 irud/hed
  5 zirti-zartaka adlag
  6 zirti-zartako iz
zirto zirto 1 iz ipar erantzun zorrotza, eskuarki errimaduna. ik ditxo.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
zirtodun zirtodun izond zirtoa edo zirtoak dituena.
zirtogile zirtogile izond zirtoak botatzen dituena. ik zirtolari.
zirtoka zirtoka adlag zirtoak boteaz.
zirtolari zirtolari 1 izond/iz zirtoak botatzen dituena. ik zirtogile.
  2 zirtoa edo zirtoak dauzkana.
  3 (adizlagun gisa)
zirtots zirtots iz txinpartaren edo kidekoen hotsa.
zirtzika zirtzika adlag hortzikatzen.
zirtzikatu zirtzikatu, zirtzika(tu), zirkikatzen 1 du ad birrindu, desegin. ik zirtzilatu; zirtzikatu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zirtzil zirtzil 1 izond/iz mespretxagarria; balio hutsalekoa. ik ziztrin. (pertsonak)
  2 (gauzak)
  3 zarpatsua, jantzi zahar eta urratuak erabiltzen dituena.
  4 iz jantzi zahar eta urratua.
  5 irud/hed
  6 (hitz elkartuetan)
  7 inauteriako pertsonaia.
  8 mari-zirtzil izond adkor emakumeez mintzatuz, zirtzila.
zirtzilatu zirtzilatu, zirtzika(tu), zirkikatzen 1 du ad birrindu, desegin. ik zirtzikatu; zirtzildu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
zirtzilatzaile zirtzilatzaile izond zirtzilatzen duena.
zirtzildu zirtzildu, zirtzil(du), zirtziltzen 1 da/du ad birrindu, desegin. ik zirtzikatu; zirtzilatu.
  2 (arropez edo mintzatuz)
  3 (era burutua izenondo gisa)
zirtzileria zirtzileria ( orobat txirtxileria g.er.) iz gauza hutsala. ik zirtzilkeria.
zirtzilkeria zirtzilkeria iz gauza hutsala. ik zirtzileria.
zirtziltasun zirtziltasun iz zirtzila denaren nolakosuna.
zirugia zirugia ik kirurgia.
zirujau zirujau 1 iz ebakuntzak egiten dituen medikua. ik kirurgialari.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (adizlagun gisa)
  4 (hitz elkartuetan)
zirujautza zirujautza iz kirurgia. ik kirurgia.
zirujia zirujia ik kirurgia.
zirukatu zirukatu
zirurika zirurika 1 adlag ipar biraka.
  · 2 iz bira.
  3 zirurikan adlag biraka.
  4 laster.
zirurikan zirurikan ik zirurika 3.
zirurikatu zirurikatu, zirurika(tu), zirurikatzen du ad biraka ibili.
zir-zart zir-zart ik zirt-zart.
zisko zisko
  1 zisko egin birrindu, txiki-txiki egin.
  2 irud/hed
zisku zisku 1 iz poltsa, eskuarki dirua eramatekoa.
  2 aureola.
zisma zisma 1 iz Eliza bateko kideen arteko banakuntza, buru baten azpian sinismen eta lege bat zutenak elkarrengadik banatzea.
  2 irud/hed
zismatiko zismatiko 1 izond/iz pertsonez mintzatuz, zisma bat eragiten edo onartzen duena.
zisne zisne 1 iz beltxarga.
  2 (izenondo eto izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
zisoide zisoide iz bi kurba jakinen posizio bektoreen batuketak, batuketa erdiak edo kenketak sortutiko kurba.
zistada zistada ik ziztada.
zisterna zisterna (orobat ziterna g.er.) 1 iz ur ontzi edo depositua.
  2 zisternaren edukia.
  3 komuneko zisterna.
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
zistertar zistertar (orobat ziztertar g.er.) izlag/iz Citeauxko abadian sorturiko erlijioso ordenari dagokiona; ordena horretako kidea.
zist-zast zist-zast ik zizt-zazt.
zita zita 1 iz hitzordua.
  2 hitzordua duen pertsona.
  3 (izenondo eta izenlagunekin)
  4 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  5 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  6 aipua.
  7 zita-etxe prostituzio etxea.
zitadela zitadela ( orobat ziudadela eta ziutatela g.er.) iz gotorlekua.
zital zital izond/iz 1 inolako prestutasunik agertzen ez duena. ik doilor.
  2 (gauzak)
  3 (predikatu gisa)
  4 (izenondo eta izenlagunekin)
  5 (-en atzizkiaren eskuinean izen gisa)
  6 (adizlagun gisa) ik zitalki.
  7 (hitz elkartuetan)
  8 zital-zital adlag
zitaldu zitaldu, zital(du), zitaltzen 1 da/du ad zital bihurtu.
  2 (gauzei buruz)
  3 (era burutua izenondo gisa)
zitaldun zitaldun izond zitala.
zitaleku zitaleku iz hitzordu lekua.
zitalkeria zitalkeria 1 iz zitalari dagokion egite edo jokaera gaitzesgarria; zitaltasun gaitzesgarria.
  2 (izenondoekin eta izenlagunekin)
zitalki zitalki adlag era zitalean. ik zital 6.
zitalkume zitalkume iz adkor putakumea.
zitara zitara 1 iz musika tresna, ontzi moduko batez eta gainean tinkaturik dituen zenbait hariz osatua. ik lira.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 zitara-jole
  4 zitara-jotzaile
zitaralari zitaralari iz zitara-jotzailea.
zitaristika zitaristika iz zitara jotzeko antzea.
zitatu zitatu, zita(tu), zitatzen 1 du ad aipua egin, aipatu.
  2 hitzordua eman.
zitazio zitazio 1 iz aipua.
  2 epaileak hitzordua jartzea.
  3 (hitz elkartuetan)
ziterna ziterna ik zisterna.
zitiar zitiar izlag/iz Zipreko Zitiakoa, Zitiari dagokiona; Zitiako biztanlea.
zito zito iz
zitoeskeleto zitoeskeleto iz zelulen barne euskarria osatzen duen proteinazko egitura.
zitogenetiko zitogenetiko izon kromosomen azterketari dagokiona.
zitokromo zitokromo iz zeluletan energia kimikoa garraitzeko betekizuna duen proteina.
zitola zitola iz erdi aroko musika-trena, greziar zitara antzekoa.
zitologia zitologia 1 iz biologiaren adarra, zelularen egitura eta fisiologia aztertzen dituena; zitologia erabiltzen den azterketa.
  2 bagina eta kideko organoetatik harturiko zelulen azterketa.
zitoplasma zitoplasma iz zelularen zatia, gunea inguratzen duena eta kanpoko mintzak mugatzen duena.
zitori zitori 1 iz Liliaceae familiako landare zurtoin-luzea, lore zuri handi usaintsuak ematen dituena (Lilium candidum); landare horren lorea.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
zitosina zitosina iz azido nukleikoen osagaien oinarria.
zitrato zitrato iz azido zitrikoaren gatza.
zitriko zitriko 1 izond/iz fruituez mintzatuz, dasta garratzekoa.
  2 azidoez mintzatuz, limoi urerik ateratzen dena.
zitroin zitroin 1 iz limoia.
  2 (hitz elkartuetan)
zitu zitu iz fruitua, uzta.
zitzi zitzi 1 iz pertsonez mintzatuz, soberan-edo dituen haragiak. ik txitxi.
  2 txitxia.
zitzialde zitzialde iz pertsonez mintzatuz, haragiak dauden aldea.
zitzifrikatu zitzifrikatu, zitzifrika, zitzifrikatzen du ad desegin, birrindu. ik zitzikatu.
zitzigabetu zitzigabetu, zitzigabe(tu), zitzigabetzen du ad haragirik gabe utzi.
zitzikatu zitzikatu, zitzika(tu), zitzikatzen 1 du ad desegin, birrindu.
  2 (era burutua izenondo gisa)
ziudade ziudade ik ziutate.
ziudadela ziudadela ik zitadela.
ziunta ziunta 1 iz ipar presa, lehia.
  2 ziuntan adlag ipar presaka, ziztu bizian.
  3 ziuntaz adlag ipar presaka, ziztu bizian.
ziur ziur ( orobat zihur g.er.) 1 adlag zalantzarik gabe. ik segur; seguru 2. (ikus beheko konbinatorian ziur adizlagunaren agerraldi maizkoenak)
  · 2 izond zalantzarik gabekoa. ik segur 2; seguru 4.
  3 (predikatu gisa)
  4 ziurrenera adlag ziur asko. ik seguru 9a.
  5 ziurrenik adlag ziur asko. ik seguru 10.
  6 ez-ziur izond
  7 ziur aski adlag ziur asko. ik seguru 14.
  8 ziur asko adlag aukera gehienen arabera. ik seguru 15.
  9 ziur egon
  10 ziur izan
  11 ziur-ziur
ziuraski ziuraski ik ziur 7.
ziurdanik ziurdanik adlag
ziurgabe ziurgabe izond ziurtasunik gabea.
ziurgabetasun ziurgabetasun 1 iz ziurgabea denaren nolakotsuna, ziurtasunik eza.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ziurge ziurge adlag ziurtasunik gabe.
ziurki ziurki adlag ziur.
ziurraski ziurraski ik ziur 7.
ziurretsi ziurretsi, ziurtets, ziurresten du ad ziurtzat jo.
ziurtagabe ziurtagabe izond ziurtatu ez dena.
ziurtagiri ziurtagiri 1 iz adierazten duena egia dela ziurtatzen duen agiria. ik sinestamendu.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ziurtagiridun ziurtagiridun izond ziurtagiria duena.
ziurtamen ziurtamen iz ziurtatzea; zerbait ziurtatzen duen agiria.
ziurtapen ziurtapen iz ziurtatzea. ik ziurtamen.
ziurtasun ziurtasun 1 iz ziurra denaren nolakotasuna, duda edo zalantzarik eza. ik segurtasun 8.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
ziurtatu ziurtatu ( orobat zihurtatu g.er.), ziurta, ziurtatzen 1 du ad ziurtasunez edo zalantzarik gabe (zerbait) esan; ziurtasunez ikusi edo egiaztatu. ik egiaztatu; segurtatu.
  2 (da aditz gisa)
  3 zerbait gertatu delako edo gertatuko delako ziurtasuna eman.
  4 (era burutua izenondo gisa)
  5 zerbait edo norbait arriskuetatik libre uztea lortu. ik segurtatu 2.
ziurtatzaile ziurtatzaile izond ziurtatzen duena.
ziurtatzearren ziurtatzearren adlag ziurtatzeko.
ziurtatzeke ziurtatzeke adlag ziurtatu gabe.
ziurtu ziurtu, ziur(tu), ziurtzen du ad ziurtatu.
ziurxeago ziurxeago izond apur bat ziurragoa.
ziutadela ziutadela ik zitadela.
ziutate ziutate (orobat ziudade g.er.) iz hiria.
ziza ziza 1 iz perretxikoa; eskuarki Tricholoma, Lyophyllum eta Rhodapaxillus generoetakoa.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 ziza hori (corpusean zizori soilik)
zizai zizai iz
zizailu zizailu ik zizeilu.
zizaka zizaka adlag zezelka.
zizakari zizakari adlag zizaka hitz egiten.
zizakatu zizakatu, zizaka(tu), zizakatzen du ad zezelkatu.
zizare zizare (orobat txitxare g.er. eta zizari g.er.) iz 1 eraztun modukoez osaturiko gorputza duen animalia txikia, berez lurpean bizi dena; eskuarki Lumbricus terrestris motakoa.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 irud/hed
  6 (irain hitz gisa)
  7 zizare belar konposatuen familiako belar landarea, zurtoin bigunak eta usain leuneko loreak dituena, heste zizareen aurkako egoskinak egiteko erabiltzen dena (Artemisia abrotanum).
zizari zizari ik zizare.
zizeilu zizeilu (orobat zizailu g.er., zizelu g.er. eta zuzulu g.er.) 1 iz zurezko eserleku luzea eta bizkarduna, eskuarki bizkarraren erdiko zatia mugikorra eta mahai gisa erabil daitekeena duena.
  2 hed
zizel zizel 1 iz harria eta antzeko gaiak lantzeko esku lanabesa, altzairuzko ahoa ahoa bi aldeetatik zeharka ebaki duena eta mailuaz joz erabiltzen dena.
  2 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  3 irud/hed
  4 zizel lan (orobat zizelan) zizelez eginiko lana; zizelez landuriko gauzakia.
  5 zizel obra zizel lana.
zizeladura zizeladura ik zizelkadura.
zizelan zizelan ik zizel 4.
zizelatu zizelatu ik zizelkatu.
zizelburu zizelburu iz zizelaren burua.
zizeldu zizeldu, zizel(du), zizeltzen du ad zizelkatu.
zizelgintza zizelgintza iz zizelez eginiko irudigintza.
zizelkada zizelkada iz zizel kolpea.
zizelkadura zizelkadura (orobat zizeladura g.er.) iz zizel lana.
zizelkalan zizelkalan iz zizel lana.
zizelkarazi zizelkarazi, zizelkaraz, zizelkarazten du ad zizelkatzera behartu.
zizelkari zizelkari 1 iz zizel lanak egiten dituen artista. ik eskultore.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan)
  4 (hitz elkartuetan, irud/hed)
  5 (izenondo gisa)
zizelkaritza zizelkaritza iz eskultura.
zizelkatu zizelkatu, zizelka(tu), zizelkatzen 1 du ad zizelaz landu.
  2 irud/hed
  3 (era burutua izenondo gisa)
zizelkatze zizelkatze iz zizelaz lantzea.
zizelketa zizelketa iz zizel lana.
zizelki zizelki iz zizel lana.
zizelu zizelu ik zizeilu.
zizerondar zizerondar izond M. T. Ciceroni dagokiona.
zizerone zizerone ik cicerone.
zizika zizika iz txistu hotsa.
zizikatu¸ zizikatu¸ zizika(tu), zizikatzen du ad zezelkatu.
zizikoar zizikoar izond Turkiako Zizikokoa, Zizikoari dagokiona.
zizipasaka zizipasaka ik sisibasaka.
zizipaza zizipaza ik sisibasa.
zizipazadun zizipazadun ik sisibasadun.
zizka-mizka zizka-mizka 1 iz pl jatorduen hasieran zerbitzatzen diren jaki zati txikiak eta eskuarki hotzak; ospakizunen ondoan gonbidatuen artean banatzen diren jateko arinak.
  2 irud/hed
  3 (adizlagun gisa)
  4 zizka-mizkan adlag
zizki-mizki zizki-mizki iz pl zizka-mizkak.
zizkolatsu zizkolatsu izond karrankaria, zaratatsua, nabarmena.
zizori zizori ik ziza 3.
zizorka zizorka iz txingorra.
zizpa zizpa (orobat txispa g.er.) 1 iz antzinako fusil mota; su arma.
  2 (hitz elkartuetan)
  3 zizpako fusil
  4 zizpa-luze
zizpadun zizpadun izond zizpa duena.
zizpakada zizpakada iz zaparrada.
zizpatu zizpatu ik txispatu.
zizpir zizpir iz printza.
zizpolet zizpolet iz pistola.
zizpuratu zizpuratu, zizpura(tu), zizpuratzen du ad hasperen egin.
zizpuru zizpuru 1 iz hasperena.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 irud/hed
  4 zizpuru egin
zizpuruka zizpuruka adlag hasperenka.
zizt zizt adlag 1 ziztaren edo higitze lasterraren onomatopeia.
  2 zizt egin
  3 zizt-zazt adlag
zizta zizta ( orobat sista g.er.] iz 1 ziztatzea, ziztakoa. ik xixta.
  2 (adizlagun gisa)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
  4 (hitz elkartuetan bigarren osagai gisa)
  5 zizta egin (sugeek)
  6 (bestelakoek)
  7 zizta-zizta egin
ziztada ziztada ( orobat zistada g.er. eta sastada g.er.) 1 iz ziztatzea, zizta.
  2 (izenondo eta izenlagunekin)
  3 (hitz elkartuetan lehen osagai gisa)
ziztadatsu ziztadatsu izond ziztadez betea.
ziztadatxo ziztadatxo iz ziztada txikia.
ziztadun ziztadun 1 izond ipar ziztatzen duena. ik ziztakari.
  2 irud/hed
ziztadura ziztadura iz ziztada.
ziztagailu ziztagailu iz ziztatzen duen gailua.
ziztagarri ziztagarri izond ziztatzen duena.
ziztaka ziztaka 1 adlag zizta eginez.
  2 zizta-ziztaka
ziztakari ziztakari 1 izond ziztatzen duena. ik ziztakor.
  2 irud/hed
ziztako ziztako (