ajeno 1 adj (de otro) besteren, inoren: la felicidad ajena,
besteren zoriona; meterse en lo ajeno,
besteren kontuetan sartu; vivir a costa ajena,
inoren kontura, besteren kontura bizi.
2 (no propio) ez dagokion, zerikusirik ez duen, -n nahasia ez dagoen: problemas ajenos a la asociación,
elkartearenak ez ziren arazoak; un tema ajeno a su especialidad,
bere espezialitatetik kanpoko gai bat; tuvo un comportamiento ajeno a él,
ez zegokion eran jokatu zen; es ajeno al asunto de la carne contaminada,
ez dago nahasia haragi kutsatuaren kontuan.
3 (distante) urrun: se mantuvo ajeno a la conversación,
hizketatik at egon zen; era totalmente ajeno a lo que sucedía,
ez zen inondik ere ohartzen gertatzen ari zenaz.
• en campo ajeno, etxetik kanpo.
• por causas ajenas a nuestra voluntad, gure kontroletik kanpoko arrazoiengatik.
• "prohibido el paso a toda persona ajena a la obra", "pertsona baimendunak baizik ez (pasa)".
• vergüenza ajena, auzo lotsa: pasar vergüenza ajena,
auzo lotsa izan.