EHUko Bizkaiko Campuseko Ikasleen, Euskara eta Kultura Zuzendaritzatik bultzatutako sorkuntzarako laguntzen emaitza da erakusketa. Bost ikasle-talde irabazleen lanak bildu ditu, bakoitza 3.000 euroko bekarekin garatua. Soinu-instalazioak, fikziozko eta dokumental formako ikus-entzunezkoak, argazkigintza, poesia eta zeramika uztartzen dituen proposamen kolektibo eta diziplinartekoa da erakusketa, EHUko ikasleen arteko elkarlanetik eta sormen partekatutik sortua.

Aste honetan zabaldu da EHUkultura Beken lehen deialdiko lanekin osatutako erakusketa hau, eta apirilaren 28ra arte egongo da ikusgai Bilbon; ondoren, unibertsitateko beste zentro eta campusetara ere zabalduko da.

Esposizio hau ez da objektuen bilduma hutsa: soinua, irudia, materia eta hitza elkartzen diren espazio bizia da, non pieza guztietan ageri diren gazteen kezkak, galderak edota elkarlanerako gogoa.

Hurrengo lerroetan, unibertsitateko ikasleen eskutik sortutako bost unibertsoak ezagutzeko aukera duzu:

 AKUSTISYM taldea: “Ikusezinaren isla”

“Ikusezinaren isla” ikus-entzunezko instalazio murgiltzaile eta sentsoriala da, entzutera eta beste modu batean ikustera gonbidatzen duena. Proposamenak ingurunea modu aktiboan entzuteko aukera eskaintzen du, espazioak eta mugimenduak gure pertzepzioan duten eragina agerian jarriz.

Instalazioaren oinarrian EHUren ereserkia, Ehunekoak, dago, soinu-arte esperimentaleko kanal anitzeko pieza bihurtuta. Dekonstrukzioaren bidez, lanak ereserkia bere ohiko testuinguru instituzionaletik atera eta dimentsio kolektibo, bizi eta aldakor batera eramaten du, entzute lineala hautsiz eta ikuspegi zirkularrago bat proposatuz.

Proiektua kupula geodesiko baten inguruan egituratzen da, igluen antzeko espazio bat sortuz: kanpotik sendoa, barrutik beroa eta babesgarria. Ez dago esperientzia bizitzeko modu bakarra; aitzitik, instalazioak soinu-artearen bidez entzuteko beste aukera batzuk esploratzera gonbidatzen du.

LAIOTZA taldea: “Eguneroko legez”

“Eguneroko legez” egunerokotasunaren xehetasunetan arreta jartzen duen pieza da, itxuraz hutsalak diren une horietan ezkutatzen diren bizipenak eta tentsioak agerian utziz. Urruneko ametsak, eguneroko asperdura, erretiroaren atarian dauden kezkak edo gazteek etxebizitza eskuratzeko dituzten zailtasunak gurutzatzen dira kontakizunean, gizartearen isla bilakatuz.

Istorioaren erdigunean lau emakume daude: ama bat, bere bizitza birpentsatzear dagoena; alaba gazte bat, etorkizuna eraikitzeko ahaleginean; erretiroa hartzear den emakumea; eta kanpotik etorritako garbitzaile bat. Goizero autobus berean elkartzen dira, lanerako bidean. Hamar minutuko ibilbide labur horretan, errutinaren pisua arindu eta beren bizipenak partekatzen dituzte, elkarri entzunez eta sostengua eskainiz.

Bidaia horrek geruza desberdinetako errealitateak elkartzen ditu, tipula baten kapak balira bezala: jatorri, adin eta egoera askotako emakumeak, une batez espazio komun batean bat eginda. Tarte labur horretan, bakoitzaren zama arindu egiten da, eta egunerokoak bestelako esanahi bat hartzen du, partekatutako esperientziaren bidez.

HOGEITABOST taldea: "Exodus" 

Dokumentalak Exodus operaren sorkuntza-prozesua jarraitzen du, baina, aldi berean, gaztetasunari buruzko begirada propio bat eraikitzen du. Talde artistiko gazte batek gidatuta, filmak apurtu egiten ditu gazteen inguruko aurreiritziak, erakutsiz sormenetik, kolektibotasunetik eta arriskutik abiatutako ahots konplexu eta konprometitua direla.

Irudien eta entseguen bidez, operaren unibertso post-apokaliptikoa eta gazteen eguneroko errealitatea gurutzatzen dira. “Degradatuen” istorioa eta sortzaileen bizipenak paraleloan garatzen dira, fikzioaren eta errealitatearen arteko muga lausotuz, eta identitatearen, kontrolaren eta errebeldiaren inguruko galderak partekatuz.

Filmaren eta operaren artean etengabeko ispilu-jokoa sortzen da: oholtzako narrazioak gazteen barne-mundua islatzen du, eta kamerak, berriz, sorkuntza-prozesu hori bera bihurtzen du kontakizun. Interakzio horren bidez, dokumentalak agerian uzten du gazteek badutela zer esateko, eta, era berean, elkarlanerako duten gaitasuna eta borondatea azpimarratzen ditu, ahots kolektibo sendo eta esanguratsu bat eratuz.

IIII COLECTIVA: "Malas Yerbas"

Proiektu honek queer identitateen eta irudien arteko harremana aztertzen du, modu hurbil eta ulergarrian. Argazkiek, esposizio bikoitzeko teknikarekin eginda, bi une desberdinetako irudiak fotograma berean gainjartzen dituzte; horrela, bi iruditik abiatuta hirugarren irudi berri bat sortzen da, efektu bisual berezi eta iradokitzailea eraginez.

Irudi horiek testu poetikoekin batera aurkezten dira, eta, elkarrekin, identitatea nola eraikitzen den eta nola irudikatzen dugun pentsatzera gonbidatzen dute ikuslea.

Lanaren erdigunean “belar txarrak” daude, eta haien eta queer identitateen arteko antzekotasuna azpimarratzen da: baldintza zailetan ere hazteko eta aurrera egiteko gaitasuna. Horrela, landare hauek eta industria-hondakinen inguruko espazioak lotuz, bazterretan ere bizitza sortzen dela erakusten da.

Argazkien eta testuen bidez, proiektuak nahasketaren eta mugak gainditzearen ideiak lantzen ditu. Irudiak eta hitzak elkarrekin doaz, ikusleari beste begirada batetik ikusteko eta ohiko pentsamoldeetatik ateratzeko aukera emanez.

QUIROMANTES taldea: "La rua azala"

“La Rua azala” zeramikazko piezen bidez hiriaren gainazalak eta bertako arrastoak aztertzen dituen proiektua da. Azken hilabeteetan, sortzaileek Bilbon zehar egindako ibilaldietan kaleetako testurak jaso dituzte, bai molde bidez hiru dimentsiotan, bai argazkien bidez bi dimentsiotan, hiriaren “azala” arretaz behatuz eta irakurriz.

Quiromanteek bezala, gainazal horretan gordetzen diren markak, arrakalak eta aztarnak aztertu dituzte, bertan pilatutako istorioak eta bizipenak antzemateko. Bildutako materialarekin sortutako zeramikazko piezek jatorria duten espazioekin lotura mantentzen dute, eta hiriaren memoria eta bizitza modu ukigarrian eta bisualean ekartzen dituzte.