Familiari, harmoniari eta are zailagoa den zerbaiti buruzko film bat: fedea. Kontzeptu gutxi gorabehera oinarrizkoetatik abiatuta, hain sakona bezain adierazezina den zerbait azaltzen saiatzen da: zuzendariaren ahizpak bat-batean katolizismora bihurtzen dira, eta zinemagileak eraldaketa pertsonal horren atzean zer dagoen argitu nahi du. Elkarrizketetan oinarritutako dokumental klasikoaren formatua deseraikiz (ez da ahaztu behar izenburuaren hitz-joko bikoitza; converso hitza conversar aditzetik ere badator), zuzendaria aulki batean esertzen da, eta aulki hori besteen eta bere buruaren aitortegi bihurtzen du, galderak eginez ispilu baten aurrean; ispilu hori, izan ere, etxeko ispilua da. Familia-filma da, bilaketa pertsonalarekin eta galdera zinematografiko handi batekin: Espiritu Santua gure etxean sartzen bada, posible al da hari buruzko film bat egitea? (FILMAFFINITY)

2017: Malagako Zinemaldia: Zuzendaritza onena (Dokumentala)
2017: Feroz sariak: Dokumental onenaren hautagaia
2018: CEC dominak: Dokumental onenaren hautagaia