AAren erabileran zintzotasun akademikoa
Osotasun akademikoa balio zentral bat da Euskal Herriko Unibertsitatean (EHU), eta irakaskuntza-, ikaskuntza- eta ikerketa-prozesuen konfiantzaren oinarria da. Adimen Artifizial sortzaileko tresnen sarrerak egoera berriak sortzen ditu, eta horiek kontzeptu-argitasuna eskatzen dute nahasmenduak saihesteko eta erabilera egokia bermatzeko.
Garrantzitsua da azpimarratzea AA sortzailea erabiltzeak ez duela plagiorik eratzen, tresna hauek ez baitituzte lan zehatzak kopiatzen; ereduen bidez ikasitako patroiak erabilita eduki berria sortzen dute.
Etika akademikoari eta praktika deshonestu edo iruzurrezkoen prebentzioari buruzko Protokoloaren arabera, plagioa ideia, testu edo beste material batzuk jatorrizko egileari egoki erreferentziarik eman gabe kopiatu eta norberaren gisa aurkeztea da.
AAk ez baditu ere zuzenean obra preexistenteak errepikatzen, sortutako testu batzuk ikasleek norberak landutakoak balira bezala aurkezteko arriskua dago. Kasu horietan, arau-haustea ez dator tresnaren erabileratik, gardentasun faltatik baizik, eta hori iruzur akademikotzat jo daiteke.
Gainera, AA erabiliz lan baten zati esanguratsuak egitea eta hori adierazi ez izana zailtzen du ikasgaian aurreikusitako gaitasunak eskuratzea. Autoretza akademikoak prozesu hausnarketa-, analisi- eta argudio-prozesu bat eskatzen du, eta hori ezin da erabat tresna sortzaile bati delegatu ikaskuntza arriskuan jarri gabe.
Testuinguruak erronka gehigarriak dakartza:
AA bidez sortutako testuak detektatzeko tresnek positibo faltsu ugari ematen dituzte, giza intuizioak ez du fidagarritasunik egiletza zehazteko, eta badaude testuak eraldatu eta detektatu ezinezko bihurtzen dituzten tresnak ere.
Testuinguru honetan, EHUren oinarrizko printzipioak hau dio:
“AA erabiltzea ez da plagioa. Haren erabilera ezkutatzea edo autoretza akademikoa haren esku uztea iruzurra izan daiteke.”